Tagged: புறநானூறு Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • G.Ra ஜிரா 10:06 am on December 14, 2012 Permalink | Reply
    Tags: கபிலர், பாரி, புறநானூறு, , M.S.Viswanathan, MGR, Valee, Vani Jayaram   

    புகழ்ச்சி 

    புகழ்ச்சி யாருக்குத்தான் பிடிக்காது! அதிலும் கையில் காசு சேர்ந்து விட்டாலோ, துதிபாடும் கூட்டம் சுற்றி வந்து விட்டாலோ…. ஆகா ஆகான்னு புகழ்ச்சி உச்சந்தலை வரைக்கும் பிடிக்கும். அது கூடிப் பெருகி ஒரு கட்டத்தில் தன்னைப் புகழ்கிறவர்களை மட்டுந்தான் பிடிக்கும். சரிதானே?

    தமிழ் சினிமா தொடங்கிய போது புகழ்ச்சியெல்லாம் திரைக்கு வெளியேதான் இருந்தது. 1960களின் தொடக்கம் வரை அப்படித்தான். ஆயிரத்தில் ஒருவன் படம் முடியும் போது கதாநாயகப் பாத்திரத்தையும் கதாநாயகனையும் மறைமுகமாகப் புகழ்வது போல ஒரு பாட்டு வரும். அதுவொரு சிறிய தொடக்கம்.

    கவியரசர் கண்ணதாசனோ பட்டுக்கோட்டையோ எடுத்துச் செய்யாத இந்த ஹீரோ புகழ்ச்சிப் பாடல்கள் பிற கவிஞர்கள் வரவால் மாறியது. அந்த மாற்றம் வளர்ந்து இன்றைக்கு ஒவ்வொரு கதாநாயகனும் அறிமுகப் பாடல் (Introduction song) கேட்கும் அளவிற்கு வந்திருக்கிறது.

    இது சரியா தவறா என்ற விவாதத்துக்குள் நாம் போகப் போவதில்லை. இந்த ஹீரோ புகழ்ச்சியையும் எந்த அளவுக்கு நம் கவிஞர்கள் கொண்டு சென்றிருக்கிறார்கள் என்பதற்கு ஒரேயொரு எடுத்துக்காட்டு பார்க்கப் போகிறோம்.

    எதையும் பாடல் வரிகளில் அடித்து ஆடும் வாலி இதிலும் அடித்து ஆடியிருக்கிறார்.

    படம் – ஊருக்கு உழைப்பவன்
    பாடல் – கவிஞர் வாலி
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்
    பாடியவர்கள் – வாணி ஜெயராம் & ஏசுதாஸ்
    ஆண்டு – 1976
    பாடலின் சுட்டி – http://www.youtube.com/watch?v=WgCneO_FIss
    ஆண்: இதுதான் முதல் ராத்திரி
    அன்புக் காதலி என்னை ஆதரி
    பெண்: தலைவா கொஞ்சம் காத்திரு
    வெட்கம் போனதும் என்னைச் சேர்த்திரு
    ஆண்: திருமுக மங்கை திங்களின் தங்கை
    நான் பாடும் நவராகமாலிகை

    கதைப்படி இது முதலிரவுப் பாட்டு. இந்தப் பாடலின் நடுவே பெண் பாடுவது போல ஒரு வரி.
    கைகளில் வாரி வழங்கிய பாரி
    தந்தானோ நீ தந்த மாதிரி

    அதாவது பாரி வள்ளலே அந்தக் குறிப்பிட்டவரிடமிருந்துதான் வள்ளல்தன்மையைக் கற்றுக் கொண்டு கொடையாளியானாராம்.

    அடேங்கப்பா!!!!!!!!!!!!!!!!!

    கடையெழு வள்ளல்கள் எழுவர். அவர்களில் அனைவருக்கும் சட்டென்று தெரிவது பாரியின் பெயர். அடுத்தது அதியமான்.

    அப்படியிருக்க, அந்தப் பாரியே இவரிடம் கொடையைக் கற்றார் என்று சொல்வது…. டூமச் புகழ்ச்சிதான். சினிமாவில் இதெல்லாம் மிகச்சாதாரணம்.

    சரி. அந்தப் பாரியை இலக்கியத்தில் எப்படிப் புகழ்ந்திருக்கிறார்கள் என்று பார்ப்போமா?!

    கபிலர் என்னும் பெரும்புலவர் பாரியின் நண்பர். அவர் பாடிய ஒரு பாடலையே எடுத்துப் பார்ப்போம். பாரி பற்றிய நிறைய பாடல்கள் இருந்தாலும் பாரியின் கொடைத்தன்மையை எடுத்துச் சொல்ல இதை விடச் சிறந்த பாடல் இல்லையென்பது என் கருத்து.
    பாரி பாரி யென்றுபல வேத்தி (பாரி பாரி என்று பல ஏத்தி)
    ஒருவற் புகழ்வர் செந்நாப் புலவர் (ஒருவற் புகழ்வர் செந்நாப் புலவர்)
    பாரி யொருவனு மல்லன் (பாரி ஒருவனும் அல்லன்)
    மாரியு முண்டீண் டுலகுபுரப் பதுவே. (மாரியும் உண்டு ஈங்கு உலகு புரப்பதுவே)

    சுருக்கமாகப் பொருள் சொல்கிறேன். பாரி பாரி என்று புலவர்கள் பலவித புகழ்ச்சிகளை ஏற்றிச் சொல்வார்கள். ஆனால் பாரி மட்டுமல்ல இந்த உலகத்தில் மாரியும்(மழையும்) உண்டு.

    இதன் வழியாக புலவர் சொல்ல வருவது மழையின் கொடையானது எவ்வளவு சிறப்பானதோ அவ்வளவு சிறப்பானது பொதுவானது செழிப்பானது பாரியின் கொடை. இது வஞ்சப் புகழ்ச்சி. நேரடியாகப் புகழாமல் மறைமுகமாகப் புகழ்வது. புகழ்ச்சிக்கு இல்லாமல் தேவைக்குக் கொடுத்தவன் பாரி.

    அப்படிப்பட்ட கொடையாளின் பெயரைச் சொல்லி “கைகளில் வாரி வழங்கிய பாரி தந்தானோ நீ தந்த மாதிரி என்று பாடுவது என்ன அணியோ! பொய்யான வகையில் ஒருவரை மேம்படுத்திச் சொல்வதால் பொய் மேம்பாட்டு அணி என்று சொல்லலாம்.

    இப்படியான டூமச் பொய் மேம்பாட்டு அணியில் நீங்களும் நிறைய பாட்டுகள் கேட்டிருப்பீர்கள். உங்களுக்கு எதெல்லாம் உடனே நினைவுக்கு வருகிறது?

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    14/365

     
  • G.Ra ஜிரா 8:26 am on December 5, 2012 Permalink | Reply
    Tags: அங்கவை, , எல்.ஆர்.ஈசுவரி, , , சங்கவை, பாரிமகளிர், பி.சுசீலா, புறநானூறு,   

    நாளும் நிலவும் 

    எம்.ஜி.ஆரை வைத்து பி.ஆர்.பந்துலு இயக்கிய இரண்டாவது படம் நாடோடி. இந்தப் படத்தில் ஒரு மிக இனிய பாடல். பாடலை இந்தச் சுட்டியில் கேட்கலாம்/பார்க்கலாம். https://www.youtube.com/watch?v=d_V7Kg6mmgs அந்தப் பாடல் வரிகளைப் பார்ப்போம்.

    படம் – நாடோடி
    ஆண்டு – 1966
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்
    பாடியவர்கள் – இசையரசி பி.சுசீலா & எல்.ஆர்.ஈசுவரி
    பாடல் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    அன்றொருநாள் இதே நிலவில்
    அவர் இருந்தார் என் அருகில்
    நான் அடைக்கலம் தந்தேன் என்னழகை
    நீ அறிவாயே வெண்ணிலவே

    இந்தப் பாடலின் காட்சியமைப்பை முதலில் பார்க்கலாம்.

    இரண்டு பெண்கள். அவர்கள் சகோதரிகள்.
    இரவு நேரம். அதுவும் முழுநிலவு நேரம்.
    முன்பொரு முழுநிலவில் நடந்த நிகழ்வுகள் நினைவுக்கு வருகின்றன.
    அன்று காதலன் கூட இருந்தான். காதற் களிப்போடு கூடி இருந்தான்.
    அந்த எண்ணம் சொற்களில் வண்ணம் பூசிக் கொண்டு பாடலாக வருகிறது. அதுதான் இந்தப் பாடல்.

    சரி. இதற்கும் இலக்கியத்துக்கும் என்ன தொடர்பு? உண்டு. உண்டு.

    புறநானூற்றில் ஒரு காட்சி.
    அங்கும் இரண்டு பெண்கள். அவர்கள் சகோதரிகள்.
    இரவு நேரம். அதுவும் முழுநிலவு நேரம்.
    முன்பொரு முழுநிலவில் நடந்த நிகழ்வுகள் நினைவுக்கு வருகின்றன.
    அன்று தந்தை கூட இருந்தார். செல்வச் செழிப்போடு கூடி இருந்தார்.
    ஆனால் சினிமாப் பாடலில் வந்த சகோதரிகளைப் போல இவர்கள் நிலை இல்லை.
    அன்று இருந்த தந்தை இன்று இல்லை. மூவேந்தரும் கூடி அவர்களின் தந்தையைக் கொன்று விட்டனர். அதனால் இவர்கள் இருவரும் அனாதைகள். இல்லை. அனாதைகளாக்கப்பட்டவர்கள். பெரும்புலவர் கபிலரின் ஆதரவில் ஏழ்மையில் இருக்கும் நிலையினர்.
    அந்த எண்ணம் சொற்களில் சோகம் பூசிக் கொண்டு பாடலாக வருகிறது. அதுதான் இந்தப் பாடல்.

    அற்றைத் திங்க ளவ்வெண் ணிலவின்
    எந்தையு முடையேமெங் குன்றும் பிறர்கொளார்
    இற்றைத் திங்க ளிவ்வெண் ணிலவின்
    வென்றெறி முரசில் வேந்தரெம்
    குன்றுங் கொண்டார்யா மெந்தையு மிலமே.

    இப்போது புரிந்திருக்குமே அந்தப் பெண்களின் தந்தை யாரென்று. அவர்தான் பார் புகழ் பாரி. மாரி(மழை) மட்டும் உலகுக்கு வளம் கொடுக்காது. மாரியை விடச் சிறந்த பாரியும் உண்டு என்று புகழ்ந்த பாரி அவர்களின் தந்தை.

    அந்தப் பெண்கள்தான் பாரிமகளிர். அவர்களின் பெயர்கள் அங்கவை-சங்கவை என்பவை. தமிழ் கற்ற அரும் பெண்கள்.

    கவியரசருக்கு இவர்களைப் பற்றித் தெரிந்திருக்கிறது. புறநானூறு படித்திருக்கிறார். சோக எண்ணம் பிரதிபலிக்கும் ஒரு பழைய பாடலில் இன்பச்சுவை பரவுமாறு ஒரு கவிதை எழுதுகிறார். அதுதான் “அன்றொருநாள் இதே நிலவில்” என்ற அழகான பாடல். அது அங்கவைக்கும் சங்கவைக்கும் கவியரசர் செய்த மரியாதை. அவருக்கு நன்றி.

    இன்றும் அங்கவை சங்கவை திரைப்படங்களில் வருகிறார்கள். பாவம். அங்கவை-சங்கவை-பொங்கவை என்ற நகைச்சுவைகளிலும் பழக வரும்படி அழைப்பதிலும் அசிங்கப்படுத்தப்படுகிறார்கள். அப்படிச் செய்த மனப்பிறழ்வாளர்களை இறைவனும் தமிழும் மன்னிக்கட்டும்.

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    004/365

     
    • Niranjan 9:16 am on December 5, 2012 Permalink | Reply

      ரொம்ப ரொம்ப அருமை. கண்ணதாசனும் சங்கத்தமிழும் இணையும் போது ஜிரா அவர்களின் தெரிவு ஜிரா போல் இனிக்கிறது.
      தினந்தோறும் இந்தப் பக்கத்தின் பக்கம் நான் வராமல் போனதே இல்லை. வாழ்க நும் தொண்டு.

    • BaalHanuman 12:17 am on December 6, 2012 Permalink | Reply

      அந்த நாள் அந்த நிலா…

      பாடியவர் – பாரி மகளிர்
      திணை – பொதுவியல்
      துறை – கையறு நிலை (நாட்டையும் தந்தையையும் இழந்த நிலையில் பெரிதும் கலங்கிப் பாடியது)

      அந்த மாதம்
      அந்த நிலவில்
      தந்தை இருந்தார்
      குன்றும் இருந்தது.
      இந்த மாதம்
      இந்த வெண்ணிலவில்
      வெற்றி முரசு வேந்தர்கள்
      குன்றும் கொண்டனர்
      எங்கள் தந்தையும் இல்லையே!

      -புறநானூறு ஓர் எளிய அறிமுகம் (முழுத் தொகுதி) – சுஜாதா

      • என். சொக்கன் 8:59 am on December 6, 2012 Permalink | Reply

        Thanks, the kind of extra details you add to #4VariNote are wonderful 🙂

    • BaalHanuman 12:21 am on December 6, 2012 Permalink | Reply

      12-12-12 அன்று வெளியாகவிருக்கும் சிவாஜி 3D படத்தில் 25 நிமிடம் கிட்ட குறைத்து இருக்கிறார்கள். அநேகமாக சர்ச்சைக்குள்ளான காட்சிகளான “அங்கவை சங்கவை” போன்றவை நீக்கப்பட்டு இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். சிவாஜி பெரிய படம் அதனால் 25 நிமிடம் குறைத்தால் கூட சாதாரண படத்தின் நீளம் தான் இருக்கும்.

      –நண்பர் கிரியின் பதிவிலிருந்து…
      –http://www.giriblog.com/2012/12/sivaji-3d-preview.html

      • என். சொக்கன் 8:58 am on December 6, 2012 Permalink | Reply

        Thanks, the kind of extra details you add to #4VariNote are wonderful 🙂

      • GiRa ஜிரா 2:36 pm on December 7, 2012 Permalink | Reply

        ஐயா, முதலில் இந்தப் பதிவின் கடைசி வரியை நீக்கிவிடலாமோ என்று நினைத்தேன். ஒவ்வொருவரும் நாட்டில் ஒவ்வொன்று செய்கிறார்கள். அவர்களின் செயல்களில் குற்றம் கண்டுபிடித்துக் கொண்டேயிருப்பதா என்றொரு எண்ணம். அத்தோடு பதிவில் என் சொந்தக் கருத்தையும் சொல்ல வேண்டுமா என்ற யோசனை. ஆனால் அங்கவை சங்கவைக்கு மட்டுமல்ல.. தவறைத் தவறு என்று சொல்கிறவன் கூட அதைச் சொல்லலாமா கூடாதா என்ற கையறு நிலையில் இருப்பது சகிக்கமுடியாமல் இருந்தது. ஆகையால் அந்த வரிகளை அப்படியே விட்டுவிட்டேன்.

        உங்களைப் போன்ற பெரியவர்கள் புரிந்து கொண்டு மறுமொழியிட்டு இந்த “எடிட்டிங்” தகவல்களையும் சொன்னமைக்கு நன்றி. நன்றி. 🙂

    • anonymous 4:06 pm on December 6, 2012 Permalink | Reply

      அன்றொருநாள் இதே நிலவில் -ங்கிற சினிமா வரிகளுக்கு
      அற்றைத் திங்கள் அந் நிலவில் -ங்கிற சங்க வரிகள்…
      இப்படி உங்களுக்கு ஞாபகம் வந்தது மிக நன்று; மிக நன்றி!

      என்னவொரு இயைவான ஒப்புமை;
      சினிமாவில் = காதல் ஏக்கம்;
      சங்கத் தமிழில் = தந்தை ஏக்கம்; ஆயினும் கூடவே, வாழ்விலே காதல் அமைய இத்தனை பாடுகளா? என்னும் பெண் மனசு ஏக்கம்! பாரி மகளிர் பட்ட பாடு அப்படி;

      • அன்றொருநாள், அவர் இருந்தார் என் அருகில் = காதலன்
      • அற்றைத் திங்கள், எங் குன்றும் பிறர் கொளார் = தந்தையின் நண்பர்கள்

      அன்று மறுதலிக்காதவர்கள், இன்று மறுதலிக்கின்றார்களே என்ற ஏக்கம்;

      தமிழே (கபிலர்) படியேறிக் கேட்டும், அதற்கும் மதிப்பில்லை;
      மூவேந்தரிடம், தங்கள் தன்னலம் காத்துக் கொள்ளும் ஆசையால், முன்னாள் நட்பை இந்நாள் மறுதலிப்பு;
      அதுவும் பொதுவிலே வைச்சி, ஒரு பொண்ணை மறுதலிப்பது என்பது… அந்தப் பெண் எத்தனை பட்டு, இந்தப் பாட்டை எழுதினாளோ? முருகா!

      அற்றைத் திங்கள் அந்நிலவில் பாட்டுக்கு = முன்பு எழுத்தாளர் சொக்கன் எழுதிய பதிவு இங்கே = http://365paa.wordpress.com/2012/05/19/318/

      //அப்படிச் செய்த மனப்பிறழ்வாளர்களை இறைவனும் தமிழும் மன்னிக்கட்டும்//

      அப்படியே ஆகுக!
      இறைவனுக்கும், தமிழுக்கும் மேலான காதல் என்னுமோர் உணர்வு; அங்கவை சங்கவையின் மன உணர்வு – அதுவும் அவர்களை மன்னிக்கட்டும்!

      • anonymous 4:23 pm on December 6, 2012 Permalink | Reply

        நீங்க இட்ட இந்தப் பாடலைப் படிச்சிக்கிட்டு இருக்கும் போதே, மனசுக்குள், இன்னொரு பாட்டும் ஓடியது!

        சுசீலாம்மா – TMS பாடுவது;
        அதே அற்றைத் திங்கள்;
        அதே நிலாவைச் சாட்சி வச்சி;

        அன்று வந்ததும் இதே நிலா
        இன்று வந்ததும் அதே நிலா
        இன்பம் தந்ததும் ஒரே நிலா
        ஏங்க வைப்பதும் ஒரே நிலா

        முன்பு வந்த நிலா=இன்பம்; பின்பு வந்த நிலா=துன்பம்

        பேசச் சொன்னது அன்பு நிலா
        பிரியச் சொன்னது துன்ப நிலா
        தூங்கச் சொன்னது காதல் நிலா
        துடிக்க விட்டது கால நிலா…

        • வெறுமனே “இற்றை” மட்டும் பார்த்தா = மனுசனுக்கு ஒன்னுமே இல்லை! (ஒத்தைப்படை)
        • “அற்றை – இற்றை” -ன்னு பாக்கும் போது தான் வலியோ (அ) மகிழ்வோ!

        ஆனா அற்றையைப் பாக்க முடியாம இருக்குதா மனசுக்குள்ள?

        அற்றைத் திங்கள் = இன்ப நிலா
        இற்றைத் திங்கள் = துன்ப நிலா

        அற்றையோ, இற்றையோ…
        பாரி மகளிர் / புனிதா (எ) காரைக்காலம்மை போன்ற மனசு…
        = எற்றைக்கும், ஏழேழ் பிறவிக்கும்!

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel