Tagged: கண்ணதாசன் Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • mokrish 9:40 am on May 6, 2013 Permalink | Reply
    Tags: கண்ணதாசன், ,   

    பொய்யிலே பிறந்து பொய்யிலே வளர்ந்த… 

    நண்பர் @rsGiri ஒரு பதிவில் கம்பன் ஏமாந்தான் பாடல் பற்றி சொல்ல ட்விட்டரில் அந்த பாடல் என்ன வகை என்று ஒரு சிறு விவாதம். என்ன வகை? யோசித்தால் இது ரியாலிட்டி செக் பாடலோ என்று தோன்றுகிறது,

    பொதுவாக கவிஞர்கள் பொய்யிலே பிறந்து பொய்யிலே வளர்ந்தவர்கள். கவிதைக்கு பொய் அழகு என்று சொல்லி மிகை நவிற்சியில் திளைப்பவர்கள்.  நிலவே முகமாக, மேகமே குழலாக, வில்லினை ஒத்த புருவம் , செம்பவளம் இதழாக, முத்தே பல்லாக , மான் விழி தேன் மொழி என்று கவிதையாய் வர்ணித்து பாடல் எழுதுவர்.

    நிறைய பாடல்களில் எல்லா வரிகளும் பெண்ணின் அழகைப்பாடுவதாகவே அமைவதுண்டு. சில வரிகளைப் பார்க்கலாம். ரகசிய போலீஸ் 115 படத்தில் வாலி எழுதிய கண்ணே கனியே என்ற பாடலில் நாயகியின் அழகு பற்றி வரும் வரிகள்   http://www.youtube.com/watch?v=Lam8AsnE3OE

    ஒரு நாள் இரவு நிலவை எடுத்து உன் உடல் அமைத்தானோ

    பல நாள் முயன்று வானவில் கொண்டு நல் வண்ணம் தந்தானோ

    செம்மாதுளையோ பனியோ மழையோ உன் சிரித்த முகம் என்ன

    சிறு தென்னம் பாளை மின்னல் கீற்று வடித்த சுகம் என்ன

    படைத்தவனே பல  நாள் முயன்று வண்ணம் கொண்டு வந்த கற்பனையின் மிகை ரசமானது. வைரமுத்து பூவே இளைய பூவே பாடலில் http://www.youtube.com/watch?v=podBImbK5D0 சொன்னதும் இதே போல் மிகைதான்

    குழல் வளர்ந்து அலையானதே

    இரவுகளின் இழையானதே

    இரு புருவம் இரவானது

    இருந்தும் என்ன வெயில் காயுது

    இதில் இருபுருவம் இரவானது என்றால் பிறை நிலவு போல் என்றுதானே அர்த்தம்? ஆனால் சுட்டும் விழிச்சுடர் என்பதால் வெயில் காயுதா?

    கண்ணதாசன் செய்யாத வர்ணனையா? சிவந்த மண் படத்தில் பார்வை யுவராணி என்ற பாடலில் http://www.youtube.com/watch?v=0jn0ZS5ePlU

    பாலென்று சொன்னாலும் பழமென்று சொன்னாலும் ஏனென்று தேன் வாடுமே

    நூலென்ற இடையின்னும் நூறாண்டு சென்றாலும் தேர்கொண்ட ஊர்கோலமே

    என்ற வரிகளின் நயம் பாருங்கள். இந்த பாடலில் தொடர்ந்து ‘ மான் வண்ணம் என்றாலும் மலர் வண்ணம் என்றாலும் குறைவென்று தமிழ் சொல்லுமே’ என்னும் போது மிகைதான் எவ்வளவு அழகு

    ராஜபார்வை படத்தில் அழகே அழகு பாடலும் வர்ணனை தான். ஆனால். மேகம் போல் கூந்தல் செவிகள் கேள்விக்குறி போல் என்று ஓவியம் வரைந்து பாடல் காட்சியில் இந்த மிகையான வர்ணனை பற்றி ஒரு நக்கல் இருக்கும். http://www.youtube.com/watch?v=jqCH3PK6GxQ

    இப்போது கண்ணதாசனின் கம்பன் ஏமாந்தான் பாடல் வரிகளைப் பாருங்கள்

    அம்பு விழி என்று ஏன் சொன்னான் அது பாய்வதினால் தானோ – அவள்

    அருஞ்சுவைப் பாலென ஏன் சொன்னான் அது கொதிப்பதனால் தானோ

    அழகை வர்ணித்த வார்த்தைகளின் இன்னொரு கோணம் சொல்லி ஒரு வஞ்சப்புகழ்ச்சி. கவிஞர் ஒரு பழைய பாடலிலும் இதே போல் எழுதியிருக்கிறார். ‘ பாடினார் கவிஞர் பாடினார் பாடினார் கவிஞர் பாடினார்’ என்று ஒரு பாடல். பாடல் வரிகள் இந்த சுட்டியில்

    http://powsdouble.blogspot.in/2013/01/blog-post.html

    (நான் வானொலியில் கேட்டபோது இந்த பாடல் ‘நிச்சய தாம்பூலம்’ படத்தில் என்றே அறிவிப்பார்கள். ஆனால் இப்போது இணையத்தில் தேடியபோது இது ‘தென்றல் வீசும்’ என்ற படத்தில் இடம் பெற்றதாக படித்தேன்)

    மான் என்றால் புள்ளி இல்லை

    மயில் என்றால் தோகை இல்லை
    தேன் என்றார் மீன் என்றார்
    தெரிந்து சொன்னாரா ?
    கன்னியரை பஞ்சவர்ண கிளிகள் என்றாரே
    ஆனால் கன்னியர்கள் கோவைப்பழம் தின்பதில்லையே

    என்று கிண்டலான வார்த்தைகள்.

    நமக்கும் தெரியும் இந்த வர்ணனை எல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர்தான் என்று. ஆனாலும் கண்ணதாசன் காதலியின் அணைப்பை வர்ணிக்க ‘ஒரு கோடி தாமரை கொடியோடு வளைத்து என்னை சிறை செய்ததோ’ என்று எழுதி அதை SPB குரலில் கேட்டால் என்ன சுகமோ சுகம்! மிகை நல்லது.

    மோகனகிருஷ்ணன்

    156/365

    Advertisements
     
    • GiRa ஜிரா 9:49 am on May 6, 2013 Permalink | Reply

      கவிதைக்குப் பொய் அழகு என்பது ஒருபுறம் இருக்க… இந்தப் புகழ்ச்சிகளை காதலும் காதலியரும் விரும்புகின்றார்கள் என்பதும் உண்மைதான்.

      ஒடிவது போல் இடையிருக்கும். இருக்கட்டுமே என்று கூட கவிஞர் ஒருவர் எழுதினார். எனக்குத் தெரிந்து அப்படியொரு இடையை பார்த்ததேயில்லை.

      காயாத கானகத்தே பாட்டில் கூட…

      மேயாத மான்
      புள்ளி மேவாத மான் என்று வரும்.

      மானல்லவோ கண்கள் தந்தது மயிலல்லவோ சாயல் தந்தது என்றும் கவியரசர் பாட்டுண்டே.

      ஆனால் மான் போன்ற கண்களும் மயிலின் தோகையும் ஒரு அன்னத்துக்கு இருந்தால் அது கேலியாக முடியும் என்று அறிவுரைக் கதை ஒன்று சொல்கிறது.

      அந்தக் கதையை பனி தீராத்த வீடு படத்தில் அணியம் மணியம் பொய்கையில் கண்டோர் அரையன்னம் ஒன்னாயிருந்து என்று பாடலானது.

      அந்த அன்னம் மானைப் பார்க்கிறது. அதன் கண்களைப் பார்க்கிறது. அது போல தனக்கும் கண்களை வாங்கிக் கொள்கிறது. மயிலைப் பார்க்கிறது. தோகையைப் பார்க்கிறது. அந்தத் தோகையை வாங்கிக் கொள்கிறது.

      மானிண்ட கண்ணுகளோடே
      மயிலுண்ட பீலிகளோடே..
      அன்ன நட காணான்
      ஆவழி வந்தவர்
      அவளுடே விக்ருதிகள் கண்டு
      பிறகு சிரித்தார்கள் என்று வரும்.

    • என். சொக்கன் 10:44 am on May 6, 2013 Permalink | Reply

      Comment From Sushima (Via Email)

      உண்மையாகவே ஒரு அழகான பெண்ணைப் பாருங்கள். அவள் அழகை வர்ணிக்க வேண்டும் என்றால், அழகா இருக்கா என்று சும்மா சொல்லிவிடமுடியாது இல்லையா? இயற்கையில் உள்ள நமக்குத் தெரிந்த அழகிய காட்சிகளோடு ஒப்பிட்டுத் தானே ஆகவேண்டும். மானின் மருண்ட விழிகள், தாமரையின் மென்மை/நிறம், கிளியின் பேச்சு, மீனின் வடிவம், மாலை வெயிலின் மஞ்சள் நிறம், நிலவில்லா இரவின் அடர்ந்த கருப்பு, நெளிந்து ஓடும் அமைதியான ஆறு, அத்தனையையும் ஒரு பெண்ணைப் புகழ பயன் படுத்தினால் அங்கே ஒரு ரசிகன் கவிஞன் ஆகிறான், கவிஞன் ரசிகனாகிறான் 🙂

      amas32

    • anonymous 10:45 am on May 6, 2013 Permalink | Reply

      ஒங்கள ஒன்னு கேப்பேன், கோச்சிக்கக் கூடாது:)

      //நிறைய பாடல்களில் எல்லா வரிகளும் பெண்ணின் அழகைப் பாடுவதாகவே அமைவதுண்டு//

      சுசீலாம்மா, ஜானகி, ஜென்சி, சித்ரா -ன்னு எத்தனையோ பெண் குரல்கள் உண்டே;
      அவையெல்லாம் பெண் பாடுவது தானே?
      அவற்றில் எல்லாம், ஒரு பெண், ஏன் ஆணின் அழகைப் பாடுவதாக அமையவில்லை?:)

      ஒரு வேளை…
      கவிதைக்குப் “பொய்” அழகு… ஆண்கள் தான் “பொய்” சொல்வார்கள்
      பெண்களுக்குப் “பொய்” சொல்லத் தெரியாது; அப்படித் தானே?:)) #ஓடீறேன்
      ——-

      • anonymous 10:56 am on May 6, 2013 Permalink | Reply

        //இளம் சிரிப்பு ருசியானது – அது கனிந்து இசையானது
        குயில் மகளின் குரலானது – இருதயத்தில் மழை தூவுது
        இரு புருவம் இரவானது – இருந்தும் என்ன வெயில் காயுது//

        இரவு எப்போ வரும்?
        =கொஞ்சம் கொஞ்சமா, வானம் மூட மூட வரும்
        அதே போல், வெட்கத்தால், அவ கண்ணு மூட மூட, வருவது புருவம் தானே?
        =அதான் “இரு புருவம் இரவானது”…

        அவள் வெட்கப்பட்டு கண்ணை மூடிக்கிட்டா;
        இவன் வெட்கப்பட்டா ஆகுமா? பணியில் தளராதவன்:)
        கொஞ்சம் கொஞ்சமா வேர்க்குது இவனுக்கு
        = அதான் “இருந்தும் என்ன வெயில் காயுது?”:)
        ——-

        இது அகநானூற்றில், இளங் கீரனார் காட்டும் காட்சியும் கூட;
        =அவ கிட்ட புருவ வில், இவன் கிட்ட அம்பு
        =அவள் இமை மூடியதால், அவளுக்கு இரவு தோன்றுகிறது = உடல் வெண்ணிலா நிறம் கொள்கிறது;
        =இவன் மனம் மூடாததால், இவனுக்குப் பகல் காய்கின்றது = உடல் வியர்த்து, ஈரம் கொள்கிறது;

        சங்கத் தமிழில், கற்பனை இருக்கும்; ஆனா “பொய்” இருக்காது;
        அந்தக் கற்பனையும் “Realism” ஒட்டியே அமையும் – அவன் வியர்வை/ அவள் உடலில் வெள்ளைப் படுதல் போல..

        ஆனால் பின்னாளில் தான், அரசவைப் புலவர்கள், ஒருவரையொருவர் மிஞ்ச, அதீத கற்பனைகளின் போக்கை உருவாக்கி விட்டனர்;
        உலா வரும் அரசனைக் கண்டு, பேரிளம் பெண்களும் மறுபடியும் பூப்படைந்தனர்-ன்னு எல்லாம் “உலா” பாடினர்:))

      • Saba-Thambi 9:49 pm on May 7, 2013 Permalink | Reply

        அவற்றில் எல்லாம், ஒரு பெண், ஏன் ஆணின் அழகைப் பாடுவதாக அமையவில்லை?:)

        பாடலாசிரியர்கள் அநேகமாக ஆண்கள் அதனால் தானோ? 🙂

    • anonymous 11:15 am on May 6, 2013 Permalink | Reply

      நீங்க குறிப்பிட்ட அந்த “ராஜபார்வை”க் காட்சி, என் மனசுக்கு ரொம்ப பிடித்தமானது:)

      கண் தெரியாத கமல், மாதவியை, அங்கம் அங்கமாக உணரும் காட்சி;
      இது வரைக்கும் இலக்கியத்தில், பெண்ணின் பாகங்களுக்கு, என்னென்ன உவமை சொல்லி இருக்காங்களோ,
      எல்லாத்தையும் ஒன்னாத் திரட்டி, ஒரே இடத்தில் குடுப்பாரு கண்ணதாசன்…

      கடேசீல, கற்பனை போன போக்குல, அடுப்புல சாப்பாடு கருகீரும்:)
      —–

      கூந்தல் வண்ணம் மேகம் போல – குளிர்ந்து நின்றது
      கொஞ்சுகின்ற செவிகள் ரெண்டும் – கேள்வி ஆனது
      =இதெல்லாம் சாதாரண உவமை தான்…

      பூ உலாவும் கொடியைப் போல – இடையைக் காண்கிறேன்
      //போகப் போக வாழை போல – அழகைக் காண்கிறேன்//
      =இதான் கண்ணதாசன் மென்-குறும்பு:) தொடை-ன்னு சொல்லாமச் சொல்லும் மென்-காமம் (softcore)

      மாவிலை பாதமோ
      மங்கை நீ வேதமோ
      //ஒரு அங்கம் கைகள் அறியாதது// -ன்னு கண்ணில்லா அவன் ஏக்கத்தில் அழகா முடிச்சிருவாரு..

      எத்தனை திறமை மிக்க வாலிகள், வைரமுத்துகள், பா.விஜய்கள் வந்தாலும்…
      கண்ணதாசனின் “நேர்மை” மட்டும் பளீர்-ன்னு அடிச்சி நிக்கும்!

    • rajnirams 11:40 am on May 6, 2013 Permalink | Reply

      அருமை.நம் கவிஞர்களின் வர்ணனைகளுக்கு அளவும் இல்லை,அதை சொல்ல ஆரம்பித்தால் இடமும் இல்லை.வர்ணனையின் உச்சம் என்பது என்னை பொறுத்த வரை தன் காதலியை தமிழகத்தோடு ஒப்பிட்ட வாலியின் “மதுரையில் பறந்த மீன் கொடியை” தான் சொல்வேன்.அதே போல பஞ்சவர்ணக்கிளியில் தமிழோடு ஒப்பிட்ட அவளுக்கும் தமிழ் என்று பேர் பாடலும்.உ.சு.வாலிபனில் வரும் நிலவு ஒரு பெண்ணாகி உலவுகின்ற அழகோ வும் சூப்பர்.அவள் ஒரு நவரச நாடகம் பாடலில் கண்ணதாசனும் அவளும் தமிழும் ஓரினம் என்று அசத்தியிருப்பார். காதலர் தினத்தில் வாலியின் வரிகள்-பல்லவன் சிற்பிகள் அன்று பண்ணிய சிற்பத்தில் பெண்ணென வந்தது இன்று சிலையே,உன் புகழ் வையகம் சொல்ல சிற்றன்ன வாசலில் உள்ள சித்திரம் வெட்குது மெல்ல”வரிகள் ஈடு இணையற்றவை.”உன்னை ரவிவர்மன் காணாமல் போனானடி,உன்னை கண்டாலும் அவன் கூட தொலைந்தானடி,இது கோடியில் ஒருத்திக்கு வாய்க்கின்றது,அது கோடானும் கோடியை ஏய்க்கின்றது என்ற புலமைப்பித்தன் வரிகளும்,தங்கத்தில் முகமெடுத்து சந்தனத்தில் உடலெடுத்து மங்கை என்று வந்திருக்கும் மலரோ,நீ மாலை நேர பொன்மஞ்சள் நிலவோ என்ற முத்துலிங்கத்தின் வரிகளும் சூப்பர். நன்றி. வாழ்த்துக்கள்.

    • rajnirams 4:19 pm on May 6, 2013 Permalink | Reply

      மேலே குறிப்பிட்ட படைத்தானே பிரம்ம தேவன் பாடலை எழுதியவர் கண்ணதாசன்,புலமைப்பித்தனின் பாடல் “ராத்திரியில் பூத்திருக்கும் தாமரை தான் பெண்ணோ,ராஜ சுகம் தேடி வர தூதுவிடும் பெண்ணோ,சேலை சோலையே” என்ற வர்ணனை பாடல்.நன்றி.

  • mokrish 11:04 am on May 3, 2013 Permalink | Reply
    Tags: கண்ணதாசன், பைபிள்,   

    நல்ல நல்ல நிலம் பார்த்து 

    சென்னை வெயில் கடுமையாகி எல்லாரும் கோடை மழையைப் பற்றி பேசுகிறார்கள் எனக்கு என் சுவாசக்காற்றே படத்தில் வரும் சின்ன சின்ன மழைத்துளிகள் பாடல் நினைவுக்கு வந்தது. வைரமுத்து மழையை சிலாகித்து எழுதிய வரிகள் http://www.youtube.com/watch?v=TC61Of_ZYKw 

    சிறு பூவினிலே விழுந்தால்

    ஒரு தேன்துளியாய் வருவாய்

    சிறு சிப்பியிலே விழுந்தால்

    ஒரு முத்தெனவே மலர்வாய்

    பயிர் வேரினிலே விழுந்தால்

    நவதானியமாய் விளைவாய்

    என் கண்விழிக்குள் விழுந்ததனால்

    கவிதையாக மலர்ந்தாய்

    மழைத்துளி சேர்ந்த இடம் பொருத்து அதன் உருமாறும் என்று அழகாக ஒரு Outcome Analysis. இதே போல் வேறு ஏதொ படித்தது போல் தோன்றி, கொஞ்சம் யோசித்தவுடன் நினைவுக்கு வந்தது பைபிளின் உவமைக் கதைகள் . நான் படித்த பள்ளி, கல்லூரி இரண்டும் கிறிஸ்துவ நிறுவனங்கள் என்பதால் பைபிளோடு அறிமுகம் உண்டு. கண்ணதாசன் எழுதிய இயேசு காவியம் படித்ததால் ஒரு மறு அறிமுகம் கிடைத்தது. இயேசு விதைப்பவனும் விதையும் என்று ஒரு உவமைசொல்கிறார் .

    விதைக்கிறவன் ஒருவன் விதையை விதைக்கப் புறப்பட்டான் அவன் விதைக்கையில் சில விதை வழியருகே விழுந்து மிதியுண்டது, ஆகாயத்துப் பறவைகள் வந்து அதை உண்டு எச்சமாய் போட்டது. சில விதை கற்பாறையின்மேல் விழுந்தது அது முளைத்தபின் அதற்கு ஈரமில்லாததினால் உலர்ந்துபோயிற்று. சில விதை முள்ளுள்ள இடங்களில் விழுந்தது முள் கூட வளர்ந்து, அதை நெருக்கிப்போட்டது. சில விதை நல்ல நிலத்தில் விழுந்தது, அது முளைத்து, ஒன்று நூறாகப் பலன் கொடுத்தது என்றார். இவைகளைச் சொல்லி, கேட்பதற்குக் காதுள்ளவன் கேட்கக் கடவன் என்று சத்தமிட்டுக் கூறினார்.

    இதற்கு விளக்கம் சொல்லும்போது விதை என்பது இறைவனின் செய்தி என்று குறிப்பிடுகிறார்.  இயேசு காவியத்தில் கண்ணதாசன் வார்த்தைகளில் இந்த விளக்கம்

    விண்ணரசின் செய்தியினை உணரா தானே

       வீதியிலே விதைக்கின்ற விதைபோல் ஆவான்!

    கண்ணிறைந்த அவர்மொழியை ஏற்றும் ஏலான்

       கல்லினிலே விதைக்கின்ற விதைபோல் ஆவான்!

    எண்ணத்தில் இவைஇருந்தும் மாயை மிக்கோன்

       எப்போதும் முள்விழுந்த விதைபோல் ஆவான்!

    நண்ணுமிதை முற்றிலுமே பற்றிச் செல்வோன்

       நல்லநிலம் தனில்விதைத்த விதையே ஆவான்!

    அருமையான விளக்கம். சரி ஆனால் கொஞ்சம் நெருடல். என்ன சொல்கிறார்? அவரவர்க்கு வாய்த்த இடம் அவன் போட்ட பிச்சை என்றால் , விதை விழுந்த இடமே விளைவுகளை நிர்ணயிக்கும் என்றால் கொஞ்சம் கடுமையாக இருக்கிறதே? விதைக்கு இடம் பெயர வழியில்லைதான் ஆனால் மனிதர்களுக்கு உண்டே?  என்ன செய்யவேண்டும் அதையும் கண்ணதாசன் சொல்கிறார் இக்கரைக்கு அக்கரைப் பச்சை  என்ற பாடலில்

    http://www.inbaminge.com/t/a/Akkarai%20Pachai/Ikkaraikku%20Akkarai.eng.html

    கடல் மீது விழுந்தோர்கள் நீந்துங்கள்

    கனி மீது விழுந்தோர்கள் உண்ணுங்கள்

    வழிச்சாலை கண்டோர்கள் செல்லுங்கள்

    போக வழியின்றி நிற்பவர்கள் நில்லுங்கள்

    வாய்த்த இடம் எதுவாக இருந்தாலும் முயற்சி செய்தால் நல்ல விளைவுகள் வரும். தெளிவான அறிவுரை.

    மோகன கிருஷ்ணன்

    153/365

     
    • Saba-Thambi 2:18 pm on May 3, 2013 Permalink | Reply

      அருமையான பதிவு!
      உவமைகள் பொதுவாக பூலோக கதைகள் மேலோக அர்த்தங்களைக் விவரிக்கும். (earthly stories with heavenly meaning)
      விவரணம் பல கோணங்களில், உங்கள் பதிவு அழகாக திரைப்பாடலுடன் அமைகிறது.

      I have been searching for the “yesu kaaviyam” for the last 20 years. whenever I visited Sri Lanka I have searched most of the Tamil bookshops but was unsuccessful. Finally with the link suggested by Mr. N.Sokkan I have placed an online order and eagerly waiting for the arrival.

      Saba

      • Mohanakrishnan 8:31 am on May 4, 2013 Permalink | Reply

        நன்றி.

    • rajnirams 6:29 pm on May 3, 2013 Permalink | Reply

      அருமை,பல வருடங்களுக்கு பிறகு கவியரசரின் அக்கரைப்பச்சை பாடலை கேட்டு மகிழ்ந்தேன்.தங்கள் திங்கிங்கிற்கு பாராட்டு,லிங்க்கிற்கு நன்றி:-))

    • rajnirams 6:30 pm on May 3, 2013 Permalink | Reply

      பதிவு அருமை,பல வருடங்களுக்கு பிறகு கவியரசரின் அக்கரைப்பச்சை பாடலை கேட்டு மகிழ்ந்தேன்.தங்கள் திங்கிங்கிற்கு பாராட்டு,லிங்க்கிற்கு நன்றி:-))

      • Mohanakrishnan 8:17 am on May 4, 2013 Permalink | Reply

        ‘திங்கிங்கிற்கு – அட !

    • GiRa ஜிரா 10:13 pm on May 3, 2013 Permalink | Reply

      அருமையான பதிவு. விதைகள் எங்கு விழ வேண்டும் என்று விதைகள் முடிவு செய்ய முடியாது.

      அதைத்தான்.. நான் கேட்டு தாய் தந்தை படைத்தாரா.. இல்லை என் பிள்ளை எனைக் கேட்டு பிறந்தானா என்று கவியரசர் சொல்லியிருப்பார்

      இக்கரைக்கு அக்கரைப் பச்சை .. என்றும் இக்கரைக்கு அக்கரைப் பச்சை… மெல்லிசை மன்னரின் குரலில் அட்டகாசமான பாடல்.

    • amas32 10:44 pm on May 3, 2013 Permalink | Reply

      இந்த மாதிரி பாடல்களைத் தேடிப் பிடிக்கவே ஒரு தனித் திறமை வேண்டும். அது உங்களிடம் நிறைய இருக்கிறது. வைரமுத்துவின் கவிதை பிரமாதம்.

      இயேசு காவியத்திலும் அதை அடுத்து நீங்கள் கொடுத்திருக்கும் திரைப் பா டலிலும் கவியரசரின் மேதமையையும் எளிமையையும் ஒரு சேரக் காணலாம்.

      படித்துப் படித்து இன்புறுகிறேன்.

      amas32

      • Mohanakrishnan 8:30 am on May 4, 2013 Permalink | Reply

        நன்றி. சில பாடல்களும் பாடல் வரிகளும் என்றும் நினைவில். மறக்கவே முடியாது

    • Mohanakrishnan 8:24 am on May 4, 2013 Permalink | Reply

      அந்த உவமை வழிச்செய்தியை கண்ணதாசன் வார்த்தைகளில் படிக்க http://goo.gl/5Chl8

    • rvpp 4:58 pm on May 4, 2013 Permalink | Reply

      Koadaiyil Jannalai thiranthu vaithean. Kaatru varavillai. Kavidaiyum, paniththuliyum mattrum vithai kalum vanthu vizhukindrathu. Kilpauk (veedu irukkum idam) illai illai…MALEpaukil irunthu. Valthukkal sir.

    • anonymous 5:01 am on May 5, 2013 Permalink | Reply

      sema post, mokrish;
      pl. pardon my english

      there is a great song (sonnet) by John Milton – On His Blindness
      that exactly captures the contemplative mood of our Kannadasan

      God, has thousands of angels at his bidding speed; over the land & ocean
      Milton speaks to himself –
      “Then what did I do or achieve? What did I do to make my creation purposeful?”

      That murmur soon replies, “God doth not need either man’s work or his own gifts”
      = Who best bear his mild yoke, they serve him best;

      கடல் மீது விழுந்தோர்கள் நீந்துங்கள்
      கனி மீது விழுந்தோர்கள் உண்ணுங்கள்
      வழிச் சாலை கண்டோர்கள் செல்லுங்கள்
      //போக வழியின்றி நிற்பவர்கள் நில்லுங்கள்//

      The last line is the explosion of Kannadasan
      //போக வழியின்றி நிற்பவர்கள் நில்லுங்கள்//
      = They also “serve”, who only “stand” & wait

      நிற்பவர்கள் நில்லுங்கள் = Only Stand….
      Whattay flashing lightning thoughts of both Kannadasan & Milton!

      = They also “serve”, who only “stand” & wait
      உன் அருளே புரிந்து “இருந்தேன்”, இனி என்ன திருக் குறிப்பே?
      வாழும் சோம்பரை உகத்தி போலும், அரங்க மா நகருளானே!

      • anonymous 5:12 am on May 5, 2013 Permalink | Reply

        விண்ணரசின் செய்தியினை உணரா தானே = வீதியிலே விதைக்கின்ற விதைபோல் ஆவான்!
        = வீதியில் விழும் விதை ரொம்ப மிதிபடும்; ஆனாலும் வீதியிலும் மரங்கள் இருக்கே!

        கண்ணிறைந்த அவர்மொழியை ஏற்றும் ஏலான் = கல்லினிலே விதைக்கின்ற விதைபோல் ஆவான்!
        = கல்லிலே விழும் விதை மடமட-ன்னு வளராது; ஆனா, கல்லிலும் வேர் கொள்ளும் செடிகள் இருக்கே!

        எண்ணத்தில் இவைஇருந்தும் மாயை மிக்கோன் = எப்போதும் முள்விழுந்த விதைபோல் ஆவான்!
        = முள்ளில் விழுந்த விதை முள்ளாய்த் தான் போவும்; ஆனா கள்ளியிலும் பால் இருக்கே!

        நண்ணுமிதை முற்றிலுமே பற்றிச் செல்வோன் = நல்லநிலம் தனில்விதைத்த விதையே ஆவான்!
        = நல்ல நிலத்தில் விளைந்தவை தான் அறுவடை ஆகும்; (பிறர் உண்ணப் பயன்படும்);
        = ஆனா, அதுக்காக, மற்ற நிலத்தில் விளைபவையும், வளர்ச்சி உள்ளவையே!
        = They also serve who only stand & wait

        இயேசு நாதப் பெருமானின் உள்ளத்தை, அப்படியே கொண்டாந்து கொடுக்கும் கண்ணதாசன் வாழ்க!

      • anonymous 5:35 am on May 5, 2013 Permalink | Reply

        ஒரு வகையில், இது கண்ணதாசனின் Life Confession கூட:)

        //வழிச் சாலை கண்டோர்கள் செல்லுங்கள்
        போக வழியின்றி நிற்பவர்கள் நில்லுங்கள்//
        —–

        கண்ணதாசன் வாழ்க்கை வரலாற்றைப் படிச்சிப் பாருங்க (குறிப்பா: வனவாசம் & மனவாசம்)

        கண்ணதாசனுக்கு அருகில் இருந்தோர் பலருக்கு
        =அவரைப் பிடிக்கவே பிடிக்காது
        கண்ணதாசனைப் பிடித்தவர்கள்
        =அவர் அருகில் இல்லாத/ முகம் தெரியாதவங்க தான்!
        (MSV was the only one near soul, who really “understood” him)
        ——

        கண்ணதாசனின் “உறுதி” அப்படி;
        =தன் முனைப்பு செய்யவே மாட்டாரு
        =பிரபலங்களிடம் ஒட்டிக்கிட்டு வாழ மாட்டாரு;

        எது-ன்னாலும் பளீர் தான்;
        கொள்கை மாறினாலும், அதையும் பளீர் -ன்னு அவரே சொல்லீருவாரு;

        ஐயோ, என் நண்பர்கள் தப்பா நெனச்சிக்குவாங்களோ?
        பாட்டுக்காக அமைஞ்ச Social Networking கலைஞ்சீருமோ? -ன்னு எல்லாம் துளியும் கவலைப்படாத குணம்;

        அதான் போல, அவர் அருகில் இருப்போர் எல்லாம், அரசியலில்/ அதிகாரத்தில் முன்னேற…
        இவர் மட்டும், “தான் தானாகவே” இருந்து கொண்டார்;

        //வழிச் சாலை கண்டோர்கள் செல்லுங்கள்
        போக வழியின்றி நிற்பவர்கள் நில்லுங்கள்//
        = They also “serve”, who only “stand” & wait

        அருகில் இருப்போருக்கு பிடிக்கலீன்னாலும்
        முருகில் இருப்போனுக்கு என்றும் பிடித்தமான கண்ணதாசன்;

    • psankar 11:08 pm on May 13, 2013 Permalink | Reply

      ஒரு முறை பாண்டியராச(ஜ)ன் மிகவும் சோகமாக இருந்தாராம். அப்போது வினுச் சக்கரவர்த்தி, அவரிடம், “வீழ்வது பாறையாக இருந்தாலும் விதைக்கு வீரியம் இருந்தால் பிழைத்துக் கொள்ளும்” என்றாராம். இதனைக் கேட்ட பின் பாண்டியராசனுக்கு மிகவும் வீரம் வந்து அதன் பின் முன்னேறினாராம். உங்கள் பதிவைப் படித்தவுடன், பாண்டியராசனும், வினுவும் இந்த சேதியைப் பகிர்ந்து கொண்ட பேட்டி நினைவுக்கு வந்தது.

  • mokrish 10:57 am on April 27, 2013 Permalink | Reply
    Tags: கண்ணதாசன், , வள்ளுவர்,   

    துயிலாத பெண் ஒன்று 

    காதலர்கள் நிறைய பேசுவார்கள். ஒருவரை மற்றவர் புகழ்ந்து, வர்ணித்து என்று ஆயிரம் இருக்கும். கூடவே சண்டையும் இருக்கும். கொஞ்சம் நிஜம் கொஞ்சம் பொய் என்று சண்டையிலும் பல வகைகள் உண்டு. இருவரில் யாருடைய அன்பு உயர்வானது என்று விவாதிக்கலாம். காதலில் யாருக்கு அவஸ்தை அதிகம் என்றும் விவாதிக்கலாம் ஒரு திரைப்படத்தில் நடிகர் கருணாஸ் காதலனும் காதலியும் பேசிக்கொள்ளும் ‘ம்ம் அப்புறம் ‘ என்ற sweet nothings ஐ கிண்டல் செய்வார்.  அழகன் படத்தில் நாயகனும் நாயகியும் விடிய விடிய பேசுவது ஒரு பாடல் காட்சியாக வரும்.

    புதுமைப்பெண் படத்தில் வைரமுத்து எழுதிய  காதல் மயக்கம் என்ற பாடல் வரிகள்  http://www.youtube.com/watch?v=7Qd2Hy2kpFs

     ஆண் : நான் தூங்கும் வேளை கனவுகள் தொல்லை

    பெண் : நான் தூங்கவில்லை கனவுகள் இல்லை

    இந்த பாடலில் வரும் மற்ற வரிகள் வழக்கமான தேகம் சிலிர்க்க மேகம் மிதக்க, உன் பாதமே வேதம்  போன்ற Cliche வரிகள். ஆனல் இந்த தூக்கம் கனவு பற்றிய வரிகள் முதல் முறை கேட்கும்போதே பிடித்த வரிகள்.  ஆண் பெண் இருவரும் தூக்கம் பற்றியும் கனவு பற்றியும்  அவரவர் நிலை சொல்வது போல்.ஆண் சொல்வதென்ன? அவன் தூங்கும்போது நிறைய கனவுகள் வருகிறதாம். அதனால் தொல்லையாம். இதற்கு பெண் சொல்லும் பதில்தான் சுவாரஸ்யம்.

     நான் தூங்கவில்லை கனவுகள் இல்லை

    மெய்யா…பொய்யா.. மெய்தான் ஐய்யா

    நான் தூங்கவில்லை கனவுகள் இல்லை 

    என்று சொல்கிறாள். ‘அடப்பாவி உன்னால் தூங்க முடிகிறது அதில் கனவு வருகிறது, வேறென்ன வேண்டும்? என்னைப்பார் எப்போதும் உன் நினைவில் இருக்கும் என்னால் தூங்கவே முடியவில்லை. அதனால் எனக்கு கனவே இல்லை என்று அவள் அனுபவிக்கும் வேதனை  சொல்கிறாள் இந்த வரிகளில் கொஞ்சம் இலக்கிய வாசம் .தேடினால் கம்பனிடம் போய் நிற்கிறது.

     துயில் எனக் கண்கள் இமைத்தலும் முகிழ்த்தலும்  துறந்தாள்;

    வெயிலிடைத்தந்த விளக்கு என ஒளி இலா  மெய்யாள்;

    சீதை அசோகவனத்தில்  உறங்கவேயில்லை. தூக்கம் என்று இமைகளை மூடுவதையும் திறப்பதையும் மறந்துவிட்டாள் என்ற கற்பனை. ஏன் இதை மறந்தாள்? வள்ளுவன் சொல்லும் விளக்கம் பாருங்கள்

    இமைப்பின் கரப்பாக்கு அறிவல் அனைத்திற்கே

    ஏதிலர் என்னும் இவ்வூர் 

    என் கண்கள் இமைத்தால் உள்ளிருக்கும் என்னவர் மறைவதை அறிந்து நான் கண்களை இமைப்பதில்லை என்று சாலமன் பாப்பையா உரையில் சொல்கிறார்.கம்பன் வேறு ஒரு இடத்திலும் இந்த தூங்காத நிலைப்பற்றி சொல்லும் வரிகள்

     துயில்இலை ஆதலின் கனவு தோன்றல

    அயல்விழி ஒரு கனவு அமைய நோக்கினேன்

    திரிசடை சீதையிடம் கூறுவது  – நீதான் தூங்குவதே இல்லையே அதனால்தான் உனக்கு கனவுகளே இல்லை. நான் கண்ட கனவை சொல்கிறேன் கேள் என்கிறாள். வைரமுத்துவின் புதுமைப்பெண் நாயகியும் தான் இதே நிலையில் இருப்பதை காதலனிடம் சொல்கிறாள்.

     உறவோடு விளையாட எண்ணும்

    கண்கள் உறங்காது உறங்காது கண்ணே

     என்று கண்ணதாசன் சொல்வதும் துயிலாத ஒரு பெண்தான். 

    மோகனகிருஷ்ணன்

    147/365

     
    • Arun Rajendran 12:05 pm on April 27, 2013 Permalink | Reply

      ”அவள் அனுபவிக்கும் வேதனை சொல்கிறாள்” -> வேதனை அல்லவே…பரிதவிப்பு / மோகம் நு சொல்லலாமா? இதுக்கு இணையா கம்ப இராமாயணத்துல
      ‘பண்ணே ஒழியா, பகலோ புகுதாது,
      எண் ஏ தவிரா, இரேவா விடியாது,
      உள் நோ ஒழியா, உயிர் ஓ அகலா,
      கண்ணே துயிலா; இதுவோ கடன் ஏ?’ பொருந்தி வருதுங்களா…

    • amas32 8:43 pm on April 28, 2013 Permalink | Reply

      Men are from Mars and Women are from Venus 😉 அதனால் காதல் வயப்படும் போது ஒருவர் உறஙுவதில்லை, கனவும் இல்லை. மற்றவர் உறங்கிக் கனவும் காண்கிறார். இதில் உயர்ந்தவர் தாழ்ந்தவர் இல்லை.

      amas32

    • Saba-Thambi 9:41 pm on April 29, 2013 Permalink | Reply

      இன்னொரு பாடல்…
      துயில்லாத பெண்ணொன்று கண்டேன்… (மீண்ட சொர்க்கம்)
      (http://www.youtube.com/watch?v=OvSf2xV2rjo)

  • mokrish 11:48 am on April 24, 2013 Permalink | Reply
    Tags: கண்ணதாசன், காந்தர்வ மணம்,   

    காந்தர்வ மணம் 

    விட்டலாச்சார்யா படங்கள் பார்த்தவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கும். ஆணும் பெண்ணும் ஒருவருக்கொருவர் மனம் ஈடுபட்டு அவர்களே தீர்மானித்து செய்துகொள்வது காந்தர்வ மணம். இதில் பெரியவர்கள் சம்மதமோ துணையோ இருக்காது. நிலம் காற்று வானம் என்று இயற்கை மட்டும் சாட்சியாக நிற்கும் நிகழ்வு.

    காந்தர்வ மணம் என்று கேட்டவுடன் துஷ்யந்தன் (ஷார்ட் நேம் துஷ்டன்) சகுந்தலையை மணந்து பின் மறந்த காளிதாசன் காவியம் ராஜா ரவி வர்மா ஓவியங்களோடு காட்சியாக விரிகிறது. அலைபாயுதே மாதவனும் ஷாலினியும் நினைவுக்கு வருகிறார்கள். இன்றைய ‘கல்யாணம்தான் கட்டிக்கிட்டு ஓடிப்போலாமா இல்ல ஓடிப்போயி கல்யாணம்தான் கட்டிக்கலாமா’ எல்லாம் இந்த வகைதானோ என்று ஒரு சந்தேகம்.

    திருமணம் பற்றி நிறைய திரைப்பாடல்கள் உண்டு. காந்தர்வ மணம் சொல்லும் பாடல்கள் தேடியதில் கிடைத்த இரண்டு பாடல்கள்.

    குடியிருந்த கோயில் படத்தில் வரும் வாலி எழுதிய நீயேதான் எனக்கு மணவாட்டி பாடலில் ஆண் பாடும் வரிகள் http://www.youtube.com/watch?v=dSs1Q_MAN40

    கண்கள் இருக்க தோரணம் ஏனோ

    கைகள் இருக்க மாலைகள் ஏனோ

    உள்ளம் இருக்க மணவறை ஏனோ

    ஒரு மனதானால் திருமணம் ஏனோ

    தோரணம் இல்லை மாலைகள் இல்லை மணவறை இல்லை. ஆனால் ஒரு மனதாகியதால் திருமணம் என்ற சடங்கே தேவையில்லை என்ற தொனி. அவளுக்கும் சம்மதம்தான். பல பிறவியில் சேர்ந்து வாழ்ந்தவர்கள்தானே, இறைவன் எழுதி வைத்ததுதானே என்று சரணடைகிறாள். இதற்கு சாட்சி ? அடுத்த சரணத்தில் கவிஞர் சொல்லும் அல்லி, சந்திரன், தாமரை, சூரியன் என்று பட்டியல். ஒரு இரவில் தொடங்கி விடியல் வரை… நிச்சயமாக இது காந்தர்வ விவாகம்தான்.

    பாட்டும் பரதமும் என்ற படத்தில் கண்ணதாசன் எழுதிய மாந்தோரண வீதியில் என்ற பாடல் http://www.youtube.com/watch?v=UqnNOMbt-nM

    மாந்தோரண வீதியில் மேளங்கள் ராகம்

    மாப்பிள்ளை பெண்ணுக்கு ஏனிந்த மோகம்

    மாப்பிள்ளை பெண் இருவரையும் அடையாளம் காட்டி தோரணம் கட்டி ஒரு காட்சியை விவரிக்கிறார். முதல் சரணத்தில் ஒரு பொடி வைத்தது போல் இருக்கிறது

    பூவைக்கும் எனக்கும் நிச்சயதார்த்தம்

    பூவினில் தேனீ சாந்தி முகூர்த்தம்

    அட நிச்சயம் செய்தபின் நடக்கும் கல்யாணம் சொல்லவேயில்லையே? கதையில் வரும் காட்சிக்கு ஏற்ற கற்பனை.

    ஆதித்யன் மேனியை மேகங்கள் மூட

    ஆனந்த பூந்தென்றல் மோகனம் பாட

    வசந்தத்தில் பாற்குடம் ஊர்வலம் போக

    வந்து விட்டேன் கண்ணா மணமகளாக

    என்று சரணத்தில் சூரியன், மேகங்கள் பூந்தென்றல் சாட்சியாக மணமகளாகிறாள். நிச்சயம் இதுவும் காந்தர்வ விவாகம்தான். சந்தேகம் இருந்தால் தொடர்ந்து கேளுங்கள்

    ஆவியில் ஆவியை ஆண்டவன் சேர்க்க,

    ஆனந்தம் நான் கொள்ள யாரிடம் கேட்க

    நாங்கள் இருவரும் மனதால் இணைந்தபின் யார் அனுமதி தேவை என்ற கேள்வி. இன்றும் நம் எதிர்கொள்ளும் கேள்வி.

    இதுபோல வேறு பாடல்கள் உண்டா? நீங்களும் சொல்லுங்கள்


    மோகனகிருஷ்ணன்

    144/365

     
    • GiRa ஜிரா 9:30 am on April 25, 2013 Permalink | Reply

      பாட்டும் பரதமும் படத்தைப் பார்த்திருக்கிறேன். கதைப்படி அது காந்தர்வ மனம். அதாவது களவு மணம். அதற்குப் பின்னால் ஒரு பிரிவு. அந்த பிரிவுக்குப் பின் துயரம். அந்தத் துயரத்துக்குப் பின் சந்திப்பு. சந்திப்புக்குப் பின் சுபம் என்று திரைப்படம் முடியும்.

    • amas32 9:15 pm on April 25, 2013 Permalink | Reply

      You select exceptionally unique songs and excellent melodies too :-))

      அன்றும் இன்றும் என்றும் காந்தர்வ மணம் மட்டும் வழக்கொழிந்து போகாது என்பது என் எண்ணம் 🙂

      amas32

  • mokrish 11:24 am on April 18, 2013 Permalink | Reply
    Tags: அறிவுமதி, கண்ணதாசன், ரா பி சேதுப்பிள்ளை, , , PB ஸ்ரீநிவாஸ்   

    எந்த ஊர் என்றவனே 

    ஒருவர் நமக்கு அறிமுகமான சில நிமிடங்களில் கேட்கப்படும் கேள்விகளில்  ஒன்று – ‘நீங்க எந்த ஊர்? என்பது. ஒரே ஊர் என்றோ ஒரே மாவட்டம் என்றோ தெரிந்தால் ‘ அட நீங்களும் வேலூர் தானா என்று உடனே ஒரு புன்முறுவல். நட்பு சுலபமாகும். நாம் பிறந்து வளர்ந்த ஊரை நினைத்தாலே சந்தோஷம் பொங்கும். வெளிநாட்டில் வாழும்போது சொந்த ஊரில் / மாவட்டத்தில் இருந்து வருபவர்களுடன் பேசும்போது ஒரு extra connect இருப்பதை உணர்ந்திருக்கிறேன்

    ஊர்ப்பெயர்களை அதன் வேர்ச்சொல் அறிந்து ஆராய்வது ஒரு பெரிய சவால்.இடப்பெயராய்வு. கல்வெட்டு, புத்தகங்கள், அரசுப் பதிவேடுகள், செப்பேடுகள், கர்ணபரம்பரைக் கதைகள், நாட்டுப்புற பாடல்கள், பழமொழிகள், சொலவடைகள், விடுகதைகள் ஆகியவற்றில் சம்பந்தப்பட்ட ஊர்கள் இடம்பெற்ற விதத்தையும், அந்த ஊர்களின் மக்களுடைய வாழ்க்கைத் தரம், பொருளாதாரம், தற்போதய நிலை உள்ளிட்ட பல விஷயங்கள் குறித்தும் பல ஆய்வுகள் உண்டு. ரா பி சேதுப்பிள்ளை அவர்களின் ‘தமிழகம் ஊரும் பேரும்’ என்ற ஆய்வை இணையத்தில் படித்தேன். சுவாரஸ்யமான ஆய்வு.

    http://www.tamilvu.org/library/lA475/html/lA475con.htm

    ஒரு கவிஞனை எந்த ஊர் என்றால் என்ன சொல்வான்? திரைப்பாடல்களில் ஒரு தேடல் கண்ணதாசன் காதல் தோல்வி சொல்ல ஒரு பாடலில் பிறப்பில் தொடங்கி ஆணின் அன்றைய காதல் தோல்வி status வரை ஊர்ப்பெயர்களை எழுதிய வரிகள் அருமையான கற்பனை. எந்த ஊர் என்றவனே இருந்த ஊரைச் சொல்லவா? என்று தொடங்கும் பாடலில் வரும் கற்பனை ஊர்ப்பெயர்கள் – பேச்சு வழக்கில் இருக்கும் வார்த்தைகளை ஊர் போல சொல்வார். http://www.youtube.com/watch?v=eyIWD8FOh4g

    உடலூரில் வாழ்ந்திருந்தேன் உறவூரில் மிதந்திருந்தேன்

    கருவூரில் குடி புகுந்தேன் மண்ணூரில் விழுந்து விட்டேன்!

    என்று பிறப்பையும் பின் வரும் வரிகளில்

    வேலூரைப் பார்த்து விட்டேன் விழியூரில் கலந்து விட்டேன்

    காதலூர் காட்டியவள் காட்டூரில் விட்டுவிட்டாள்

    கன்னியூர் மறந்தவுடன் கடலூரில் விழுந்துவிட்டேன்!

    பள்ளத்தூர் தன்னில் என்னை பரிதவிக்க விட்டு விட்டு

    மேட்டூரில் அந்த மங்கை மேலேறி நின்று கொண்டாள்!

    காதலில் விழுந்ததையும் பின் பள்ளத்தில் விழுந்ததையும் சொல்கிறார்

    வாலி தமிழகத்தின் ஊர்ப்பெயர்களை வைத்து ஒரு பெண்ணை வர்ணிக்கிறார். மதுரையில் பறந்த  மீன் கொடியை அவள் கண்ணில் பார்த்து  சேரன் வில்லை புருவத்தில் பார்த்து புலிக்கொடியை அவள்  பெண்மையில் பார்த்து என்று அலங்காரமான பாடல் ஒன்று

    http://www.youtube.com/watch?v=GN5JGwKojgk அதில் தொடர்ந்து

    காஞ்சித் தலைவன் கோவில் சிலை தான் கண்மணியே உன் பொன்னுடலோ

    குடந்தையில் பாயும் காவிரி அலை தான் காதலியே உன் பூங்குழலோ

    சேலத்தில் விளையும் மாங்கனிச் சுவைதான் சேயிழையே உன் செவ்விதழோ?

    தூத்துக் குடியின் முத்துக் குவியல் திருமகளே உன் புன்னகையோ?

    பாடல் முழுவதும் வரிகளின் முதலில் ஒரு ஊர்ப்பெயரை வைத்து அழகான கவிதை.

    வைரமுத்துவும் பெண்ணை வர்ணிக்கவே ஊர்பெயரை வரிகளில் வைக்கிறார். ஒவ்வொரு ஊரிலிருந்தும் விசெஷமான பொருள் எடுத்து அந்த பெண்ண சிலை செய்ததாக கற்பனை தஞ்சாவூரு மண்ணெடுத்து என்ற பாடலில் வரும் வரிகள் http://www.youtube.com/watch?v=NzRHBQRpqkI

    கன்னம் செஞ்ச மண்ணு அது பொன்னூரு

    ஒதடு செஞ்ச மண்ணு  மட்டும் தேனூரு

    நெத்தி செய்யும் மண்ணுக்கு சுத்தி சுத்தி வந்தேங்க

    நெலாவில் மண்ணெடுத்து நெத்தி செஞ்சேன் பாருங்க

    வாழையூத்து மண்ணெடுத்தேன் வயித்துக்கு – அட

    கஞ்சனூரு மண்ணெடுத்தேன் இடுப்புக்கு

    கண்ணதாசனின் காதல் தோல்வி வரிகள் ஒரு extreme என்றால் வாலியும் வைரமுத்துவும் சொல்லும் வர்ணனைகளும் மிகையானவை. எனக்கு அறிவுமதி எழுதிய அழகூரில் பூத்தவளே பாடல வரிகள் இயல்பாக இருப்பதாய் தோன்றுகிறது http://www.youtube.com/watch?v=83Zq_Bh3mCg

    அழகூரில் பூத்தவளே

    எனை அடியோடு சாய்த்தவளே

    மழையூரின் சாரலிலே

    எனை மார்போடு சேர்த்தவளே

    உன்னை அள்ளி தானே உயிர் நூலில் கோர்ப்பேன்

    உயிர் நூலில் கோர்த்து உதிராமல் காப்பேன்

    அவள் பிறந்த ஊர் எதுவாக இருந்தாலும் அதுவே அழகான ஊர் என்பதில் ஒரு உணர்வுபூர்வமான நியாயம். அவள் சுருட்டி போட்ட முடியை மோதிரமாகியது அவள் சோம்பலில் இவன் முறிந்து போனது – மிகை தான் என்றாலும் சுவாரஸ்யம்தான். ,’என்னை மறந்தாலும் உன்னை மறவாத நெஞ்சோடு நான் இருப்பேன்’ என்று சொன்னவுடன் நெகிழ்ந்து ‘அன்பூரில் பூத்தவனே என்கிறாள்.  அழகு.

     மோகனகிருஷ்ணன்

    138/365

     
    • amas32 11:51 am on April 18, 2013 Permalink | Reply

      எனக்கு ரொம்பப் பிடித்தப் பாடல் “தஞ்சாவுரு மண்ணெடுத்து” பாடல் 🙂 http://www.youtube.com/watch?v=Ebw2V22-mZI

      அதெ மாதிரி இந்த வரிகலும் அருமை!
      /காஞ்சித் தலைவன் கோவில் சிலை தான் கண்மணியே உன் பொன்னுடலோ

      குடந்தையில் பாயும் காவிரி அலை தான் காதலியே உன் பூங்குழலோ/

      நமக்கு எப்படி தாய் மொழி முக்கியமோ அதே மாதிரி பிறந்த மண்ணும் மனத்துக்கு மிகவும் நெருக்கமானதொரு விஷயம். அந்த ஊரை விட்டு வந்து வெகு காலம் ஆகியிருந்தும் மண்ணின் மணம் மனத்தை விட்டு அகலுவதில்லை. அதனால் காதலிக்கும் பெண்ணின் வடிவிலும் அதைக் காண்கிறோம்!

      amas32

    • n_shekar 4:26 pm on April 18, 2013 Permalink | Reply

      எனக்கும் “அழகூரில் பூத்தவளே” பாட்டுதான் மிகவும் பிடிக்கும் – பாடிய விதமும் மிக இனிமை 🙂

    • GiRa ஜிரா 2:17 pm on April 19, 2013 Permalink | Reply

      நீங்க சொல்லியிருக்கும் அத்தனை பாட்டுகளும் நல்ல பாட்டுகள்.

      பெண்ணை நிலமென்றும் நீரென்றும் கவிஞர்கள் பாடிப் பாடி பாட்டுகள் நூறு வந்தாலும் இன்னும் அலுக்கவில்லை போலும்.

      ஊரு விட்டு ஊரு வந்து வம்பு செய்யக்கூடாதுங்குறது மறை பொருள் இதுதானா? 🙂

  • mokrish 12:23 pm on April 15, 2013 Permalink | Reply
    Tags: கண்ணதாசன், கே ஜே ஜேசுதாஸ், , வள்ளலார்   

    பசி தீரப் பாடினோர் 

    • படம்: உனக்காக  நான்

    • பாடல்: இறைவன் உலகத்தை படைத்தானாம்

    • எழுதியவர்: கண்ணதாசன்

    • இசை: எம் எஸ் விஸ்வநாதன்

    • பாடியவர்: கே ஜே ஜேசுதாஸ்

    • Link: http://www.inbaminge.com/t/u/Unakkaga%20Naan/Iraivan%20Ulagathai.eng.html

    இறைவன் உலகத்தை படைத்தானாம்

    ஏழ்மையை அவன்தான் படைத்தானாம்

    ஏழையை படைத்தவன் அவனென்றால்

    இறைவன் என்பவன் எதற்காக

    இறைவன் இங்கே வரவில்லை

    எனவே நான் அங்கு போகின்றேன்

    வறுமை முழுவதும் தீர்ந்த பின்னே

    மறுபடி ஒரு நாள் நான் வருவேன்

    இந்த வரிகளைக் கேட்டவுடன் நமக்கு பாரதியின் இனியொரு விதி செய்வோம் பாடல் நினைவுக்கு வரும். வறுமை பார்த்து பொங்கி ‘தனியொருவனுக்கு உணவில்லையெனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்’ என்று கோபமாக பாடிய வரிகள்.  பாரதி இதை ஏன் எப்போது பாடினான்?

    நீலகண்ட பிரம்மச்சாரி ஏழரை ஆண்டுகள் சிறைவாசம் விடுதலை பெற்றவுடன் சென்னைக்கு வந்தார். தங்க இடம் இல்லை. உணவு கொடுக்க யாருமில்லை. பிச்சை எடுக்க ஆரம்பித்தார். அவருடைய மனதில் “இது என்ன கேவலமான பிழைப்பு?” என்ற எண்ணம் தோன்றி பிச்சைக்குச் செல்வதையும் நிறுத்தி விட்டார். ஏதாவது சாப்பிடக் கிடைக்குமா என்று நினைத்து பாரதியைத் தேடிவந்தார். இவரின் கோலம் கண்டு அதிர்ச்சியில் உறைந்த பாரதி முதலில் சாப்பிட வைக்கிறார்.

    அப்போது பாரதியின் உள்ளத்தில் இருந்து வந்த உணர்ச்சி மிக்க பாடல் இது. எனக்காக பாரதி ஒரு பாடலை பாடிவிட்டானே” என்று மனம் நெகிழ்ந்தார் நீலகண்டன். பாரதியின் மரணத்தில் கலந்துகொண்ட வெகு சிலரில் நீலகண்டனும் ஒருவர்.

    கண்ணதாசன் பாடல் ஒரு தொழிற்சங்கவாதி பாடுவதாக அமைந்தது. பாரதி சொன்ன இரு வேறுலகம் பற்றி இவரும் சொல்கிறார். ஆனால் கோபம் மிகுந்து அடங்கி ஒரு விரக்தி நிலையில் இந்த பாடல் வருவதால் ஜகத்தினை அழிப்பது சாத்தியமில்லை என்று உணர்ந்து ‘ என்னை விடுங்கள் நான் போகிறேன் இந்த கொடுமை இல்லாத நிலை இருந்தால் மீண்டும் வருகிறேன் என்று சொல்கிறார்.

    பாரதியின் கோபம் மனிதர்களின் மேல்தான் மனிதர் நோக மனிதர் பார்க்கும்  வாழ்க்கை மேல் கோபம். ஆனால் கண்ணதாசனின் விரக்தி கலந்த கோபம் இறைவன் மேல் ‘ஏழையை படைத்தவன் அவனென்றால் இறைவன் என்பவன் எதற்காக’ என்கிறார்.

    ஏதேன் தோட்டத்தில் ஏவாள் இல்லாமல் கூட ஆதாம் வாழ்ந்திருக்க முடியும் ஆனால் ஆப்பிள் இல்லாமல் ஒரு நாள்கூட உயிரோடிருந்திருக்க முடியாது.என்று இணையத்தில் படித்தது நினைவுக்கு வருகிறது. ஆயிரம் வார்த்தைகளை விடவும் ஒரு பிடி சோறு அதிக நெருக்கம் உண்டாக்கிவிடக்கூடியது.

    இதில் கோபம் தாண்டி ஒரு பார்வை வள்ளலார் சொல்வது – வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன் என்கிறார் இராமலிங்க அடிகளார். தண்ணீர் இன்றி வாடியிருக்கும் பயிர்களைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் என்னுடைய மனம் வாடுகிறது. பசியினால் இளைத்தவர்கள், ஒவ்வொரு வீடாகக் கெஞ்சிக்கேட்டும் பசி தீராமல் களைத்துப்போன ஏழைகளைப் பார்த்து என் உள்ளம் பதைபதைக்கிறது. நீங்காத நோயினால் அவதிப்படுகிறவர்களை நேருக்கு நேர் பார்க்கும்போது என் நெஞ்சம் துடிக்கிறது.இவர்களெல்லாம்கூடப் பரவாயில்லை. பசியால் வயிறு காய்ந்தாலும் இணையில்லாத மானம்தான் பெரியது என்று நினைக்கிறவர்கள், அதனால் யாரிடமும் பிச்சை கேட்காமல் சுயமரியாதையோடு பட்டினி கிடக்கிறவர்கள், அவர்களைப் பார்க்கும்போது, நானும் இளைத்துப்போகிறேன் என்கிறார்.

    (http://365paa.wordpress.com/2011/09/30/087/)

    மக்களின் மிகுந்த துயரங்களுள் ஒன்றான பசியை போக்கிட வள்ளலார் வழி வகுத்தார். இன்றளவும் வள்ளலார் பெயரால் லட்சக்கணக்கான மக்களுக்கு பசியாற்றப்படுகிறது.   வள்ளுவன் அற்றார் அழிபசி தீர்த்தல் என்று சொன்னதும் இதுவே பசியைப் பொறுத்துக் கொள்ளும் நோன்பைக் கடைபிடிப்பதைவிட பசித்திருக்கும் ஒருவருக்கு உணவு அளிப்பதே சிறந்தது இல்லையா?

    மோகனகிருஷ்ணன்

    135/365

     
    • amas32 (@amas32) 6:36 pm on April 15, 2013 Permalink | Reply

      “கொடிது கொடிது வறுமை கொடிது;
      அதனினும் கொடிது இளமையில் வறுமை”

      பசியின் கொடுமை அனுபவித்தவர்களுக்கு மட்டுமே தெரியும். மற்றவர்கள் புரிந்து கொள்வது போல நடிக்கலாம். ஏழ்மை என்பது பசியின் வாட்டுதல் மட்டும் இன்றி படிப்பு, சுகாதாரமான வாழ்விடம் போன்ற அனைத்து அத்தியாவசியங்களுக்கும் ஏங்க வைக்கும் ஒரு அவல நிலை.

      அனால் இந்த நிலையில் இருந்து முன்னுக்கு வந்தவர்கள் பல்லாயிரம் பேர்கள். அவர்களை உந்தி முன்னேற தூண்டியதும் இந்த ஏழ்மை தான். ஏழ்மையை அழிக்க உழைப்பும் மனத்தில் உறுதியும் வேண்டும்.

      amas32

    • GiRa ஜிரா 8:35 am on April 16, 2013 Permalink | Reply

      உண்பது நாழி உடுப்பது முழம். ஆனா அதுவும் கிடைக்காதவர்கள் நிலை பெருங்கொடுமை.

      செவ்வியான் கேடும் அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கமும் நினைக்கப்படும்-னு வள்ளுவரும் விட்டுட்டாரு. நமக்கும் ஒன்னும் புரியலையே.

      ஆனா இந்த உலகம் அனைவரும் சுகமாகவும் விட்டுக்கொடுத்தும் வாழும் சொர்க்கபூமியாக வேண்டும். அதனால்தான் பெரியவர்கள் உலகத்தை வைத்து எந்த நூலையும் தொடங்குவார்கள். உலகம் உவப்ப-திருமுருகாற்றுப்படை. வாழிய வையகம்-தேவாரம். உலகெலாம் உணர்ந்து – பெரிய புராணம். உலகம் யாவையும் – கம்பராமாயணம்.

  • mokrish 11:45 am on April 12, 2013 Permalink | Reply
    Tags: கண்ணதாசன்   

    உன் பார்வை போல் என் பார்வை இல்லை 

    ‘நான் பேசறதே உனக்கு புரியல நான் ஒண்ணு சொன்னா நீ வேற எதையோ புரிஞ்சுக்கற’ – இந்த உரையாடல் கேட்காத வீடோ ஆபீசோ இருக்குமா என்பது சந்தேகம். இது போல ஒரு திரைப்பாடல் உண்டா?

    ஒரே காட்சி  வெவ்வேறான பார்வைகள். இதை வைத்து ஏதாவது ஒரு பாடல்? பெண் தன் காதலை மறைமுகமாகவும் நேரடியாகவும் சொல்கிறாள். ஆனால் ஆண் இதை ஏற்க இயலாது என்பதை சொல்லுவது போல் ஒரு பாடல் ?

    மூன்று பாடல்களா ? இல்லை ஒரே பாடல். என்ன தவம் செய்தேன் படத்தில் கண்ணதாசன் எழுதிய அந்தியில் சந்திரன் வருவதேன் என்ற பாடல்

    http://www.inbaminge.com/t/e/Enna%20Thavam%20Seithen/Anthiyil%20Chandhiran.eng.html

    பெண் : அந்தியில் சந்திரன் வருவதேன் அது ஆனந்த போதையை தருவதேன்

    ஆண் : சந்திரன் வருவது ஒளிதர அது தமிழுக்கு ஆயிரம் கவி தர

    நிலவின் வருகை அவளுக்கு ஆனந்த போதை ஆனால் அவன் நிலவொளி மட்டும் போதும் போதையெல்லாம் கவிகளுக்குதான் ப்ளீஸ் நிலவே என்னை நெருங்காதே என்கிறான். தொடரும் வரிகள்

    பெண் : இலைகளில் இளந்தென்றல் படிப்பதென்னவோ

    ஆண் : அது இலையென்று தெரியாத குழப்பமல்லவோ

    பெண் : மலைகளில் வெண்மேகம் விழுவதென்னவோ

    ஆண் : அது மரியாதை பொன்னாடை தருவதல்லவோ

    மூன்று இயற்கையான நிகழ்வுகள். நமக்கு தெரிந்த காட்சிகள். அந்தியில் வரும் சந்திரன், இலைகளை வருடும் தென்றல், மலைமுகட்டில் வெண்மேகம். ஒரு பெண் இவையனைத்தையும் வைத்து மறைமுகமாக தன் காதல் சொல்கிறாள் .ஆனால் ஆண் இதை ஏற்காமல் (ஏற்க இயலாமல்?) அதே காட்சிகளுக்கு வேறு அர்த்தம் சொல்கிறான்.

    அட இவன் சரியான டியுப் லைட் என்று நினைத்து பெண் வெட்கம் விட்டு நேரடியாக தன் ஆசையை சொல்கிறாள்.

    பெண் : பெண் மனம் ஒன்றோடு இணைவதென்னவோ

    ஆண் : அது பிழையாக இருந்தாலும் இருக்குமல்லவோ

    பெண் : சம்மதம் தருவதில் தொல்லையென்னவோ

    ஆண் : அதை தானாக கேளாது பெண்மையல்லவோ

    இந்த நிலையில் பெண் பொறுமை இழந்து ‘என் கேள்வி புரிகிறதா இல்லையா என்று சலிப்புடன் கேட்க அவன் அப்போதும் சரியான பதில் சொல்லாமல் விலகுகிறான்.

    கேள்வி பதில் பாடல்கள் என்று ஒரு வகை. கொடியா காற்றா இரவா பகலா என்று கேள்வியும் பதிலும் இருக்கும் பாடல்கள் உண்டு ஆனால்  இது ஒரு வித்தியாசமான structure – இந்த அமைப்பிற்கு என்ன பெயர்?

    பெண் பாடும் வரிகள் ஒரு கருத்தை அல்லது உணர்வைக் குறிப்பாகக் காட்டுதல் அல்லது வெளிப்படுத்தல் போல் உள்ளது . இது என்ன அணி ? மனதில் தோன்றிய கருத்தினை நேரடியாகக்கூறாமல், வேறொரு பொருள் கொண்டு கூறுவது .பிறிது மொழிதலா ?

    ஆண் பாடும் வரிகள் உள்ளதை உள்ளபடி  விளக்கும் சொற்கள். கற்பனையோ கனவோ கலக்காத வார்த்தைகள்.  இயல்பு நவிற்சி அணியா ?

    இந்த பாடலில் பெண்ணும் ஆணும் இயல்பாக நடக்கும் ஒரு நிகழ்வின் மீது  அவரவர்  புரிதலை ஏற்றி சொல்வதால் தற்குறிப்பேற்ற அணியா?

    அழகான மலை சார்ந்த இடம். இளந்தென்றல் வீசும் நிலவொளி நேரம். கவிதையாய் கேள்வி கேட்கும் ஒரு பெண். இவற்றை புறக்கணிக்கும் ஒரு ரசனையில்லாத தற்குறி. அந்த பெண்ணை வெறுப்பெற்றுவதால் ஒருவேளை இது ‘தற்குறி வெறுப்பேற்றும்’ அணி என்று தோன்றுகிறது.

    நீங்களே சொல்லுங்கள்

    மோகனகிருஷ்ணன்

    132/365

     
    • amas32 2:51 pm on April 12, 2013 Permalink | Reply

      பையன் கழுவுற மீனில் நழுவுற மீனாக இருக்கிறான். பெண்ணோ தூண்டில், வலை, எல்லாம் போட்டு முயற்சி சிக்காமல் சென்ற அவனை கடைசியில் கையாலேயே பிடித்து விடுகிறாள் 🙂

      Nice post 🙂

      amas32

  • mokrish 12:10 pm on April 9, 2013 Permalink | Reply
    Tags: கண்ணதாசன், பாரதிதாசன்   

    தமிழும் அவளும் ஓரினம் 

    பாவேந்தர் பாரதிதாசன் எழுதிய தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர் என்ற பாடல் நம் மொழியின் பெருமை சொல்லும். இதில் தமிழுக்கு சொல்லப்பட்ட சிறப்பையெல்லாம் ஒரு பெண்ணைப்பற்றி  சொல்ல நினைத்த வாலி. அதை அவளுக்கும் தமிழ் என்று பேர் என்ற  ஒரே வரியில் சாதித்தார்.

    தமிழும் அவளும் ஓரினமா ? கண்ணதாசன் என் மகன் படத்தில் வரும் பொன்னுக்கென்ன அழகு என்ற ஒரு காதல் பாடலில் http://www.inbaminge.com/t/e/En%20Magan/Ponnukkena%20Azhagu.eng.html தமிழ் பற்றியும் அவள் பற்றியும் சொல்வதைப் பாருங்கள். பல்லவியில் அவள் கண்கள் எழுதும் தமிழ்க் கோலங்கள் என்று ஆரம்பிக்கிறார். தொடர்ந்து இலக்கியம், இலக்கணம், எதுகை மோனை, கம்பரசம், வஞ்சி , சிந்து என்று வார்த்தைகள். பாடலில் எங்கே தொட்டாலும் சங்கத்தமிழ் வாசம்.

    பொன்னுக்கென்ன அழகு
    பூவுக்கென்ன பெருமை
    உன் கண் எழுதும் தமிழ்க்
    கோலங்கள் போதாவோ.. வண்ணக்கிளியே

    பொன்னென்றும் பூவென்றும் சொல்வேனோ கதை எழுதும் உன் விழிகளே போதும் என்று பல்லவியில் பின் காதலன் காதலி உறவை இலக்கியத்திற்கும் இலக்கணத்திற்கும் உள்ள உறவாக குறிப்பிடுகிறார்

    ஒரு பொருள் மறைபொருள்
    விவரிக்கும் இலக்கியமே
    உடன்பட்டுத் துணை நின்று
    சுகம் தரும் இலக்கணமே

    இலக்கியமா இலக்கணமா எது முதலில் தோன்றியது ? மொழிதான் முதலில். இந்த விவாதத்தை தவிர்த்து இலக்கியமும் இலக்கணமும் complementary என்பது போல ஒரு விளக்கம் கொடுக்கும் கவிஞர்  இதை இவ்வளவு அழகாக, பொருத்தமாக ஒரு காதல் பாடலின் வரிகளாக  கொண்டு வந்திருப்பது அருமை. மறைபொருள் விவரிக்கும் ஆண்தான் இலக்கியமா? உடன்பட்டு துணை நிற்கும் (ரூல்ஸ் பேசும் ?) பெண்தான் இலக்கணமா?

    எதுகையில் உன் முகம்
    மோனையில் உன் முகம்

    எதுகையும், மோனையும் கவிதைக்கு அழகு. காதல் வயப்பட்டவன் கவிதை எழுதும்போது ‘ஒன்றி வருவது’ அவள் முகம் என்கிறாரோ?

    கம்பரசக் கிண்ணம் அதிலே
    கட்டி வெல்லக் கன்னம்
    காமதேவன் வாகனங்கள்
    காற்றிலே ஆடுதே..

    கண்கள் எழுதும் தமிழ்கோலங்கள், எதுகையிலும் மோனையிலும் முகம், கட்டிவெல்லக் கன்னம் எல்லாம் பார்த்தவுடன் காமதேவன் வாகனங்கள் காற்றிலே ஆடுதே என்று ஒரு வரி. மன்மதன் அம்பு தெரியும் அதில் உள்ள பூக்கள் தெரியும் அவன் வாகனம் என்ன? மவுண்டன் வியூ மகாவிஷ்ணுவிடம் கேட்டால் மன்மதன், ரதி—வாகனம் கிளி என்று பதில் வருகிறது ஓ அதனால்தான் காற்றிலே ஆடுதே என்று ஒரு clue கொடுக்கிறாரா?

    சேரன் மகள் வஞ்சி எதிரே
    சேனை கண்டு அஞ்சி
    காதல் தேவன் மார்பின் மீது
    காவலைத் தேடுதே

    போர்தொடுத்துச் செல்பவர் தான் வஞ்சிப் பூவை சூடிச்சென்றதாக கேள்வி.  ஆனால் கண்ணதாசன் காதலியை வஞ்சி என்று சொல்லி அவள் காதல் தாக்குதலில் அஞ்சி அவன் காவலை தேடுவதாய் சொல்கிறார்

    மின்னும் நீலமணி போல் இன்று
    என் மேல் ஆடு கண்ணே
    இன்னும் என்ன ஏக்கம் இன்ப
    வண்ணம் பாடு கண்ணா

    மின்னும் நீலமணியிலும் இலக்கிய வாடை. என்ன என்று கூகுளில்  தேடினால் கோங்க மலரில் உறங்கும் வண்டு பொன்னில் பதித்த நீலமணிபோல் உள்ளது என்ற பொன் தகடு உறு நீலம்  புரைவன பல – காணாய்! என்று கம்பன் வார்த்தைகள் . பொன்னில் பதித்த  – அட அதான் மின்னுதோ !

    பாடலை எப்படி முடிக்கிறார் ? நாம் பள்ளியில் படித்த ஒன்றே செய்க அதை நன்றே செய்க என்ற இழையில் காதல் வரிகள் நெய்து முடிக்கிறார்

    ஒன்றே காண வேண்டும் அதை
    நன்றே காண வேண்டும்
    நன்றே காண வேண்டும்
    அதை இன்றே காண வேண்டும்

    கண்ணதாசன் பாடல்கள் தேக்கடியில் யானை போல கம்பீரம். நாக்கடியில் கல்கண்டு போல தித்திப்பு.

    மோகன கிருஷ்ணன்

    129/365

     
    • amas32 3:00 pm on April 9, 2013 Permalink | Reply

      The last line is beautiful! Never heard of these songs until today. Learnt something new, thanks :-). amas32

    • Saba-Thambi 3:04 pm on April 9, 2013 Permalink | Reply

      “கண்ணதாசன் பாடல்கள் தேக்கடியில் யானை போல கம்பீரம். நாக்கடியில் கல்கண்டு போல தித்திப்பு”. spot on!

    • GiRa ஜிரா 11:39 am on April 11, 2013 Permalink | Reply

      எனக்கு ரொம்பவும் பிடிச்ச பாட்டுல இதுவும் ஒன்னு. வெறும் காதல் பாட்டு.. கண்ணே மணியே முத்தே பவழமேன்னு எழுதாம இவ்வளவு யோசிச்சு எழுதனுமா? எழுதியிருக்காரே கவியரசர். அதையும் அழகா எடுத்து எழுதியிருக்கிங்களே நீங்க 🙂

  • mokrish 11:47 am on January 21, 2013 Permalink | Reply
    Tags: கண்ணதாசன், காதல், கீதை,   

    கீதையும் காதலின் கீதமும் 

    பாண்டவ – -கௌரவ யுத்தம். போர்க்களம் வந்த விஜயன், எதிரில் நின்ற அணியை பார்வையிட்டு மனம் தளர்கிறான். ‘கண்ணா, எதிரே பார் என் மாமன் இருக்கிறார் ,என் ஆசான் நிற்கிறார் , மற்றும் நம் உறவினரெல்லாம் வந்திருக்கிறார்கள்’ என்று வில்லை வீசி எறிந்து போரிட மறுக்கும்போது, தர்மத்திற்காகப் போரிடும் பொழுது உறவுமுறைகள் குறுக்கிடக்கூடாது என்பது குறித்து விளக்கி கண்ணன் அவனுக்கு கீதையை உபதேசிக்கிறார். ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையே நிகழ்ந்த உரையாடலில் ‘விபூதி யோகம்’ என்ற கடவுளின் பெருமையை சொல்லும் பகுதியில்

    ‘வேதங்களில் நானே சாம வேதம், தேவரில் நானே இந்திரன்

    மலைகளில் நானே மேரு முனிகளில் நானே வியாசன்
    மந்திரங்களின் நான் காயத்ரி, மாதங்களில் நான் மார்கழி;
    பருவங்களில் மலர் சான்ற இளவேனில்’

    என்று தன்னைப்பற்றி கண்ணன் சொல்லும் வரிகள் ரசம் . ஒரு Groupல் உன்னதமானது எதுவோ அது நானே என்னும் பொருளில் எல்லாவற்றிலும் சிறந்து விளங்குவதை பட்டியல் போல சொல்லும் உபதேசம்.

    தமிழகத்தில் இந்த வரிகள் கீதை படிக்காதவர்க்கும் பரிச்சயமானவை. காரணம் ? கண்ணதாசன் இந்த வரிகளை காதலியை பற்றி ஒரு பிரபலமான பாடலில் எழுதுகிறார். http://www.youtube.com/watch?v=baVvb4zJixg

    காலங்களில் அவள் வசந்தம்
    கலைகளிலே அவள் ஓவியம்
    மாதங்களில் அவள் மார்கழி
    மலர்களிலே அவள் மல்லிகை

    என்ற எவர்க்ரீன் பாடலாக்குகிறார். இது கீதையின் அதே best of the Group பாணியில் ஆனால் எளிமையான வார்த்தைகள் கொண்ட பாடல். கீதையில் கண்ணன் ‘ பறவைகளில் நானே கருடன்’ என்று சொன்னதை

    பறவைகளில் அவள் மணிப்புறா

    பாடல்களில் அவள் தாலாட்டு

    கனிகளிலே அவள் மாங்கனி

    காற்றினிலே அவள் தென்றல்

    என்று சற்றே மாற்றி காதலியைப்பற்றி ஒரு description சொல்வது கண்ணதாசன் டச்

    இதையே சமீபத்தில் யுகபாரதி ஒரு பாடலில் http://www.youtube.com/watch?v=042ztDjEGB4 வித்தியாசமாக வேறு கோணத்தில் சொல்கிறார். இவர் சிறந்தவற்றை பட்டியல் போடாமல், மனசுக்கு உகந்த மனசுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் விஷயங்களை, பட்டியலாக சொல்கிறார். முக்கியமாக இதை monologue ஆக சொல்லாமல் இன்றைய வாழ்வின் உன்னதமான விஷங்களை வைத்து உரையாடல் போல் சொல்கிறார்.

    பேருந்தில் நீ எனக்கு ஜன்னலோரம்
    பின் வாசல் முற்றத்திலே துளசி மாடம்
    விடுமுறை நாட்களில் பள்ளிக்கூடம்
    விளையாட்டு பிள்ளைகளின் செல்லக்கோபம்
    ஆளில்லா நள்ளிரவில் கேட்கும் பாடல்
    அன்பே அன்பே நீயே

    சட்டென்று ‘அட ஆமாம்’ என்று கவிஞன் கருத்தோடு ஒத்துபோக வைக்கும் வரிகள். எந்த வயதிலும் எல்லாருக்கும் பிடித்தமான ஜன்னலோரத்தையும் அமைதியான பின்னிரவில் கேட்கும் பாடலையும் நீதான் என்று காதலியிடம் சொல்லும் விதம் அருமை. விடுமுறை நாட்களில் பள்ளிக்கூடம் என்பதை நினைத்தாலே இனிக்கும். (நான் ஒரு கோடை விடுமுறையில் ஸ்கூல் கிரௌண்டில் கிரிக்கெட் விளையாடி, கலைந்த தலை சீவி நடந்த கதை சொல்லவா?)

    தொடர்ந்து பயணத்தில் வருகிற சிறு தூக்கம், பருவத்தில் முளைக்கிற முதல் கூச்சம், பரீட்சைக்கு படிக்கிற அதிகாலை எல்லாமே நீதானே அன்பே என்று விவரிப்பதில் ஒரு நயம்.

    அடைமழை நேரத்தில் பருகும் தேனீர்
    அன்பே அன்பே நீதானே
    தினமும் காலையில் எனது வாசலில்
    இருக்கும் நாளிதழ் நீ….தானே

    என்பது ultimate. நாளிதழ் reference அருமை.

    பேருந்தில் என்று ஆரம்பிக்கும் இந்த பாடல் கேட்பவர்க்கு கட்டாயம் ஒரு நினைவு பயண அனுபவம் தரும்.

    எனக்கு என் வாழ்வில் கிடைக்கும் எல்லா மகிழ்ச்சியான தருணங்களும் உன்னை நினைவுபடுத்துகிறதே என்று காதலன் காதலி பேசிக்கொள்ளும் இந்த கவிதை காதலின் கீதமா கீதையா?

    மோகனகிருஷ்ணன்

    051 / 365

     
    • Venkat 5:48 pm on January 21, 2013 Permalink | Reply

      ஆம் . நீ இதுதான் நீ அதுதான் என்று சொல்வது அழகுதான்.
      நாமே முடிவு செய்யாமல் நீ உப்பா சக்கரையா என்று கேட்டு தெரிந்து கொள்வது இன்னொரு விதமான அழகில்லையா ?

    • amas32 9:37 pm on January 21, 2013 Permalink | Reply

      You are such a connoisseur of poetry! நீங்கள் இங்கே குறிப்பிட்டிருக்கும் இரண்டு பாடல்களுமே எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும். அதுவும் கீதையில் கண்ணன் சொன்னது போல இருப்பதை உதாரனமாக்கியது அருமை.

      amas32

    • GiRa ஜிரா 11:13 am on January 23, 2013 Permalink | Reply

      அழகு! இதுக்கு மேல இந்தப் பதிவைப் பத்தி எதுவும் சொல்லக்கூடாது. 🙂

  • G.Ra ஜிரா 10:32 am on December 19, 2012 Permalink | Reply
    Tags: கண்ணதாசன், , கே.வி.மகாதேவன், டி.எம்.சௌந்தரராஜன்   

    குற்றமில்லை குற்றமில்லை 

    பட்டுக்கோட்டை மற்றும் கண்ணதாசன் பாடல்களிலிருந்து மட்டுமே வாழ்க்கைக்கு ஆகும் பஞ்ச் பழமொழிகளை எடுக்கலாம்.

    எடுத்துக்காட்டாக, மனைவி அமைவதெல்லாம் இறைவன் கொடுத்த வரம், வீடு வரை உறவு என்று எவ்வளவோ சொல்லலாம்.

    அப்படியொரு கவியரசர் பாடலைத்தான் இன்று பார்க்கப் போகிறோம்.

    படம் – குலமகள் ராதை
    இசை – திரையிசைத் திலகம் கே.வி.மகாதேவன்
    பாடியவர் – ஏழிசை வேந்தர் டி.எம்.சௌந்தரராஜன்
    பாடல் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    ஆண்டு –
    பாடலின் சுட்டி
    உன்னைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை
    என்னைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை
    காலம் செய்த கோலமடி
    கடவுள் செய்த குற்றமடி
    கடவுள் செய்த குற்றமடி

    காதலர்களுக்குள் ஏதோ பிரச்சனை. அவர்கள் பொன்வசந்தம் புண்வசந்தம் ஆகிப் போனதால் பண் வசம் சரணடைகிறான் காதலன்.

    நடந்ததற்கு யார் காரணம்? யாரைக் குற்றம் சொல்வது என்று கேள்வி கேட்கும் மனதுக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் வகையில் ஒரு பாடல் பிறக்கிறது.

    அவளும் குற்றம் செய்யவில்லை. அவனும் குற்றம் செய்ய வில்லை. எல்லாம் காலமும் கடவுளும் செய்த குற்றம் என்று விதியின் மேல் பழி போடுகிறான்.

    இதேபோல ஒரு காட்சி கம்பராமாயணத்தில் வருகிறது. அங்கு இந்தப் பாடலைப் பாடுவது இராமன்.
    நதியின் பிழையன்று நறும்புனல் இன்மைஅற்றே
    பதியின் பிழையன்று பரிந்து நமைப்புரந்தாள்
    மதியின் பிழையன்று மகன்பிழையன்று மைந்த
    விதியின்பிழை இதற்கென்னை வெகுண்ட தென்றான்’
    எப்போது இராமன் இதைச் சொல்கிறான்? யாரிடம் சொல்கிறான்?

    ஏழிரண்டு ஆண்டுகள் வனவாசம் போக வேண்டுமென்று உத்தரவு வாங்கிக் கொண்டு வருகின்றான் இராமன். செய்தியைக் கேள்விப்பட்டு கொதிக்கின்றான் இலக்குவன். அப்போது அவன் சினத்தை அடக்குவதற்காக இராமன் சொல்கிறான்.

    “இலக்குவா, என் தம்பியே,
    நதியில் நீர் இல்லை என்றால் அது நதியின் குற்றமாகுமா?
    நம்மைப் பெற்ற தந்தையின் குற்றமா வரம் கொடுத்தது?
    எடுத்து வளர்த்த தாயின் அறிவின் குற்றமா நம்மைக் காட்டுக்குப் போகச் சொன்னது?
    இது விதியின் பிழை! விதியின் பிழை மட்டுமே!”

    அதைச் சுருக்கமாகச் சொன்னால்..
    தாயைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை
    தந்தை சொல்லிக் குற்றமில்லை
    காலம் செய்த கோலமடா
    கடவுள் செய்த குற்றமடா

    இப்படிக் கண்ணதாசன் இலக்கியங்களையும் அந்த இலக்கியங்கள் வெளிப்படுத்தும் உணர்ச்சிகளையும் சரியான வகையில் திரைப்படப் பாடல்களிலும் பயன்படுத்தியுள்ளார் என்பதே உண்மை.

    சரி..இதே கம்பராமாயணப் பாட்டிலிருந்து ஒரு வரியை இன்னொரு பாட்டில் கண்ணதாசன் பயன்படுத்தியுள்ளார். எந்தப் பாடல் என்று தெரிகிறதா? கண்ணதாசன் படிக்காத கம்பராமாயணமா!

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    018/365

     
    • Rie 10:45 am on December 19, 2012 Permalink | Reply

      தியாகம் படத்தில் வரும் “நல்லவர்க்கெல்லாம் சாட்சிகள் ரெண்டு”

      • GiRa ஜிரா 7:10 pm on December 19, 2012 Permalink | Reply

        அட்டகாசம். சரியாச் சொல்லீட்டிங்க 🙂

    • MGR 10:55 am on December 19, 2012 Permalink | Reply

      நதி வெள்ளம் காய்ந்து விட்டால் நதி செய்த குற்றம் இல்லை விதியன்றி வேறு யாரம்மா-தியாகம்,நல்லவர்க்கெல்லாம் சாட்சிகள் ரெண்டு

      • GiRa ஜிரா 7:11 pm on December 19, 2012 Permalink | Reply

        அதே நதி வெள்ளமேதான். ஒரு பாட்டின் ஆர்வத்தில் ஓராயிரம் பாட்டு எழுதியது கண்ணதாசன் அல்லவா.

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel