Tagged: எம்.எஸ்.விசுவநாதன் Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • G.Ra ஜிரா 10:12 am on December 13, 2012 Permalink | Reply
    Tags: எம்.எஸ்.விசுவநாதன், , , காளமேகம்,   

    குடத்தில் கங்கை 

    நமக்குத் தெரிஞ்ச ரெண்டு பேரு..
    அதுவும் நமக்குப் பிடிச்ச ரெண்டு பேரு..
    ரொம்ப மதிக்கும் ரெண்டு பேரு…
    அந்த ரெண்டு பேருக்குள்ள ஒரு கருத்து வேறுபாடுன்னா நாம யாரப் போய் கேக்குறது?

    அதான் இந்தப் பஞ்சாயத்த ஒங்க கிட்ட கொண்டு வந்துட்டேன். எவ்வளவு செலவானாலும் நீங்கதான் பைசல் பண்ணனும்.

    என்னது? ரெண்டு பேரும் நேர்ல வரனுமா? அது முடியாது. ரெண்டு பேரும் இப்ப இல்ல. அதுலயும் ஒருத்தரு ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னாடி இருந்தவரு.

    விவரத்தைச் சொல்றேன். நீங்களே படிச்சு சிந்திச்சு நிதானமா ஒங்க கருத்தைச் சொல்லுங்க.

    காளமேகம்னு ஒரு புலவர்தான் வாதி. இவரு ஆகும்னு சொல்றாரு. கண்ணதாசன்னு ஒரு கவிஞர் பிரதிவாதி. இவரு ஆகாதுன்னு சொல்றாரு. எனக்கென்னவோ ரெண்டு பேரும் சொல்றது சரிதான்னு தோணுது. நீங்கதான் விளக்கனும்.

    இந்தப் புலவர் கிட்ட குடத்தில் கங்கை அடங்கும்னு ஈற்றடி வெச்சி செய்யுள் எழுதச் சொல்லியிருக்காங்க. குடத்துல கங்கை அடங்குமா?

    காற்றுக்கென்ன வேலி? கடலுக்கென்ன மூடி? கங்கை வெள்ளை சங்குக்குள்ளே அடங்கி விடாதுன்னு கவியரசர் கண்ணதாசன் பாடியிருக்காரே!

    படம் – அவர்கள்
    ஆண்டு – 1977
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்
    பாடல் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    பாடியவர் – எஸ்.ஜானகி
    காற்றுக்கென்ன வேலி
    கடலுக்கென்ன மூடி
    கங்கை வெள்ளம் சங்குக்குள்ளே அடங்கி விடாது
    மங்கை நெஞ்சம் பொங்கும் போது விலங்குகள் ஏது

    இந்தப் பாட்டுல கவியரசர் என்ன சொல்றாரு? கங்கை வெள்ளத்தை அடக்க முடியாதுன்னு கண்ணதாசன் சொல்றாரு. அதுலயும் சங்குக்குள்ள முடியுமான்னு கேக்குறாரு.

    அப்படியிருக்குறப்போ காளமேகத்தை குடத்தில் கங்கை அடங்கும்னு பாடச்சொன்னா எப்படி?

    அவரும் அடங்கும்னு பாடியிருக்காரு. சடாம”குடத்தில் கங்கை அடங்கும்”ன்னு பாடியிருக்காரு. அந்தப் பாட்டைக் கீழ குடுக்குறேன். நீங்களே படிங்க.

    விண்ணுக்கடங்காமல் வெற்புக்கடங்காமல்
    மண்ணுக்கடங்காமல் வந்தாலும் – பெண்ணை
    இடத்திலே வைத்த இறைவர் சடாம
    குடத்திலே கங்கை அடங்கும்

    எனக்கு என்னவோ காளமேகம் ஆடுனது போங்காட்டம் போலத்தான் தெரியுது. ஆனாலும் அசை சீர் எல்லாம் சரியா இருக்குற மாதிரியும் தெரியுது. செய்யுளின் யாப்பிலக்கணமெல்லாம் சரியா இருக்கே. பொருளும் பொருந்தி வருது.

    இப்பப் புரியுதா நான் எப்படி சிக்கியிருக்கேன்னு. ஆகையால அரிய பெரிய மக்களாகிய நீங்கதான் காளமேகம் சரியா கண்ணதாசன் சரியான்னு ஆராய்ஞ்சு சொல்லனும்னு வேண்டி வணங்கிக் கேட்டுக்கிறேன்.

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    012/365

     
    • penathal suresh (@penathal) 10:43 am on December 13, 2012 Permalink | Reply

      மரத்தில் மறைந்தது மாமத யானை ரேஞ்சுதான். குடத்துக்குள் கங்கை வரும். ஆனால் முழு கங்கையையும் சங்குக்குள் அடங்கிவிடாது.

    • என். சொக்கன் 10:47 am on December 13, 2012 Permalink | Reply

      வைரமுத்துவும் இந்த வழக்கில் உண்டு, “யமுனையைச் சிறை கொண்டு குவளைக்குள் அடைக்கிற உங்கள் வீரம் வாழ்க”ன்னு “வானமே எல்லை”ல எழுதினாரே 🙂

    • BaalHanuman 11:49 am on December 13, 2012 Permalink | Reply

      “குடத்திலே கங்கை அடங்குமா?”

      ஆனால், தன் பாடலால் அடங்க வைக்கிறார் காளமேக புலவர்.

      “விண்ணுக்கடங்காமல் வெற்புக்கடங்காமல்
      மண்ணுக்கடங்காமல் வந்தாலும் – பெண்ணை
      இடத்திலே வைத்த இறைவர் சடாம
      குடத்திலே கங்கை அடங்கும்.”

      அதாவது சடா மகுடம் என்பதை சடாம குடம் என்று பிரித்து நகைச்சுவைபட பாடுகிறார்.

    • BaalHanuman 11:54 am on December 13, 2012 Permalink | Reply

      பரமசிவன் பார்வதியிடம்…

      “தேவி! நீ என் இடப்பக்கம் முழுவதையும் எடுத்துக் கொண்டது உண்மையானால் என் தலையில் இடப்பக்கமும் உன்னுடையதுதானே? அப்படிப்பார்த்தால் நீயும் சேர்ந்தல்லவா கங்கையைத் தலைமேல் தூக்கிவைத்துக் கொண்டாடுகிறாய்?

      விண்ணுக்கடங்காமல் வெற்புக்கடங்காமல் சீற்றத்தோடு இறங்கினாள் அவள். பகீரதன் வேண்டியபடி அவளை என் ஜடாமகுடம் என்ற குடத்தில் அடைத்தேன். பின் மண்ணுலகோர் பயன்பெற வேண்டி அவள் ஆரவாரத்தை அடக்கி மண்ணில் பாய வைத்தேன். கங்கையை என் தலைக்கு வெளியே அணிந்திருக்கிறேன். அவ்வளவே! தலைக்கு உள்ளே எப்போதும் உன்மேல் கொண்ட அன்புதான் நிறைந்திருக்கிறது தேவி!’

      பார்வதிதேவி பரமசிவனிடம்…

      அதை நான் அறிய மாட்டேனா என்ன? இல்லாவிட்டால் சொல்லும் பொருளும்போல் நாம் பிரிக்க முடியாமல் இணைந்திருப்பதாக காளிதாசனைப் போன்ற நம் பக்தர்கள் நம்மைப் போற்றுவார்களா?

    • kamala chandramani 12:06 pm on December 13, 2012 Permalink | Reply

      சங்குக்குள் அடங்காத கங்கை சங்கரனின் சடாமுடியில் அடங்கும். கண்ணதாச கங்கையும், காளமேக கங்கையும் பாட்டெழுதுவதில் ஒரே வேகம்தான். எஸ். ஜானகி சங்குக்குள்ளே அடங்காத கங்கையை நம் உள்ளத்திலே பொங்கிப் பாயச் செய்துவிட்டார் என்பதுதான் உண்மை.

  • G.Ra ஜிரா 8:26 am on December 5, 2012 Permalink | Reply
    Tags: அங்கவை, எம்.எஸ்.விசுவநாதன், எல்.ஆர்.ஈசுவரி, , , சங்கவை, பாரிமகளிர், பி.சுசீலா, ,   

    நாளும் நிலவும் 

    எம்.ஜி.ஆரை வைத்து பி.ஆர்.பந்துலு இயக்கிய இரண்டாவது படம் நாடோடி. இந்தப் படத்தில் ஒரு மிக இனிய பாடல். பாடலை இந்தச் சுட்டியில் கேட்கலாம்/பார்க்கலாம். https://www.youtube.com/watch?v=d_V7Kg6mmgs அந்தப் பாடல் வரிகளைப் பார்ப்போம்.

    படம் – நாடோடி
    ஆண்டு – 1966
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்
    பாடியவர்கள் – இசையரசி பி.சுசீலா & எல்.ஆர்.ஈசுவரி
    பாடல் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    அன்றொருநாள் இதே நிலவில்
    அவர் இருந்தார் என் அருகில்
    நான் அடைக்கலம் தந்தேன் என்னழகை
    நீ அறிவாயே வெண்ணிலவே

    இந்தப் பாடலின் காட்சியமைப்பை முதலில் பார்க்கலாம்.

    இரண்டு பெண்கள். அவர்கள் சகோதரிகள்.
    இரவு நேரம். அதுவும் முழுநிலவு நேரம்.
    முன்பொரு முழுநிலவில் நடந்த நிகழ்வுகள் நினைவுக்கு வருகின்றன.
    அன்று காதலன் கூட இருந்தான். காதற் களிப்போடு கூடி இருந்தான்.
    அந்த எண்ணம் சொற்களில் வண்ணம் பூசிக் கொண்டு பாடலாக வருகிறது. அதுதான் இந்தப் பாடல்.

    சரி. இதற்கும் இலக்கியத்துக்கும் என்ன தொடர்பு? உண்டு. உண்டு.

    புறநானூற்றில் ஒரு காட்சி.
    அங்கும் இரண்டு பெண்கள். அவர்கள் சகோதரிகள்.
    இரவு நேரம். அதுவும் முழுநிலவு நேரம்.
    முன்பொரு முழுநிலவில் நடந்த நிகழ்வுகள் நினைவுக்கு வருகின்றன.
    அன்று தந்தை கூட இருந்தார். செல்வச் செழிப்போடு கூடி இருந்தார்.
    ஆனால் சினிமாப் பாடலில் வந்த சகோதரிகளைப் போல இவர்கள் நிலை இல்லை.
    அன்று இருந்த தந்தை இன்று இல்லை. மூவேந்தரும் கூடி அவர்களின் தந்தையைக் கொன்று விட்டனர். அதனால் இவர்கள் இருவரும் அனாதைகள். இல்லை. அனாதைகளாக்கப்பட்டவர்கள். பெரும்புலவர் கபிலரின் ஆதரவில் ஏழ்மையில் இருக்கும் நிலையினர்.
    அந்த எண்ணம் சொற்களில் சோகம் பூசிக் கொண்டு பாடலாக வருகிறது. அதுதான் இந்தப் பாடல்.

    அற்றைத் திங்க ளவ்வெண் ணிலவின்
    எந்தையு முடையேமெங் குன்றும் பிறர்கொளார்
    இற்றைத் திங்க ளிவ்வெண் ணிலவின்
    வென்றெறி முரசில் வேந்தரெம்
    குன்றுங் கொண்டார்யா மெந்தையு மிலமே.

    இப்போது புரிந்திருக்குமே அந்தப் பெண்களின் தந்தை யாரென்று. அவர்தான் பார் புகழ் பாரி. மாரி(மழை) மட்டும் உலகுக்கு வளம் கொடுக்காது. மாரியை விடச் சிறந்த பாரியும் உண்டு என்று புகழ்ந்த பாரி அவர்களின் தந்தை.

    அந்தப் பெண்கள்தான் பாரிமகளிர். அவர்களின் பெயர்கள் அங்கவை-சங்கவை என்பவை. தமிழ் கற்ற அரும் பெண்கள்.

    கவியரசருக்கு இவர்களைப் பற்றித் தெரிந்திருக்கிறது. புறநானூறு படித்திருக்கிறார். சோக எண்ணம் பிரதிபலிக்கும் ஒரு பழைய பாடலில் இன்பச்சுவை பரவுமாறு ஒரு கவிதை எழுதுகிறார். அதுதான் “அன்றொருநாள் இதே நிலவில்” என்ற அழகான பாடல். அது அங்கவைக்கும் சங்கவைக்கும் கவியரசர் செய்த மரியாதை. அவருக்கு நன்றி.

    இன்றும் அங்கவை சங்கவை திரைப்படங்களில் வருகிறார்கள். பாவம். அங்கவை-சங்கவை-பொங்கவை என்ற நகைச்சுவைகளிலும் பழக வரும்படி அழைப்பதிலும் அசிங்கப்படுத்தப்படுகிறார்கள். அப்படிச் செய்த மனப்பிறழ்வாளர்களை இறைவனும் தமிழும் மன்னிக்கட்டும்.

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    004/365

     
    • Niranjan 9:16 am on December 5, 2012 Permalink | Reply

      ரொம்ப ரொம்ப அருமை. கண்ணதாசனும் சங்கத்தமிழும் இணையும் போது ஜிரா அவர்களின் தெரிவு ஜிரா போல் இனிக்கிறது.
      தினந்தோறும் இந்தப் பக்கத்தின் பக்கம் நான் வராமல் போனதே இல்லை. வாழ்க நும் தொண்டு.

    • BaalHanuman 12:17 am on December 6, 2012 Permalink | Reply

      அந்த நாள் அந்த நிலா…

      பாடியவர் – பாரி மகளிர்
      திணை – பொதுவியல்
      துறை – கையறு நிலை (நாட்டையும் தந்தையையும் இழந்த நிலையில் பெரிதும் கலங்கிப் பாடியது)

      அந்த மாதம்
      அந்த நிலவில்
      தந்தை இருந்தார்
      குன்றும் இருந்தது.
      இந்த மாதம்
      இந்த வெண்ணிலவில்
      வெற்றி முரசு வேந்தர்கள்
      குன்றும் கொண்டனர்
      எங்கள் தந்தையும் இல்லையே!

      -புறநானூறு ஓர் எளிய அறிமுகம் (முழுத் தொகுதி) – சுஜாதா

      • என். சொக்கன் 8:59 am on December 6, 2012 Permalink | Reply

        Thanks, the kind of extra details you add to #4VariNote are wonderful 🙂

    • BaalHanuman 12:21 am on December 6, 2012 Permalink | Reply

      12-12-12 அன்று வெளியாகவிருக்கும் சிவாஜி 3D படத்தில் 25 நிமிடம் கிட்ட குறைத்து இருக்கிறார்கள். அநேகமாக சர்ச்சைக்குள்ளான காட்சிகளான “அங்கவை சங்கவை” போன்றவை நீக்கப்பட்டு இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். சிவாஜி பெரிய படம் அதனால் 25 நிமிடம் குறைத்தால் கூட சாதாரண படத்தின் நீளம் தான் இருக்கும்.

      –நண்பர் கிரியின் பதிவிலிருந்து…
      –http://www.giriblog.com/2012/12/sivaji-3d-preview.html

      • என். சொக்கன் 8:58 am on December 6, 2012 Permalink | Reply

        Thanks, the kind of extra details you add to #4VariNote are wonderful 🙂

      • GiRa ஜிரா 2:36 pm on December 7, 2012 Permalink | Reply

        ஐயா, முதலில் இந்தப் பதிவின் கடைசி வரியை நீக்கிவிடலாமோ என்று நினைத்தேன். ஒவ்வொருவரும் நாட்டில் ஒவ்வொன்று செய்கிறார்கள். அவர்களின் செயல்களில் குற்றம் கண்டுபிடித்துக் கொண்டேயிருப்பதா என்றொரு எண்ணம். அத்தோடு பதிவில் என் சொந்தக் கருத்தையும் சொல்ல வேண்டுமா என்ற யோசனை. ஆனால் அங்கவை சங்கவைக்கு மட்டுமல்ல.. தவறைத் தவறு என்று சொல்கிறவன் கூட அதைச் சொல்லலாமா கூடாதா என்ற கையறு நிலையில் இருப்பது சகிக்கமுடியாமல் இருந்தது. ஆகையால் அந்த வரிகளை அப்படியே விட்டுவிட்டேன்.

        உங்களைப் போன்ற பெரியவர்கள் புரிந்து கொண்டு மறுமொழியிட்டு இந்த “எடிட்டிங்” தகவல்களையும் சொன்னமைக்கு நன்றி. நன்றி. 🙂

    • anonymous 4:06 pm on December 6, 2012 Permalink | Reply

      அன்றொருநாள் இதே நிலவில் -ங்கிற சினிமா வரிகளுக்கு
      அற்றைத் திங்கள் அந் நிலவில் -ங்கிற சங்க வரிகள்…
      இப்படி உங்களுக்கு ஞாபகம் வந்தது மிக நன்று; மிக நன்றி!

      என்னவொரு இயைவான ஒப்புமை;
      சினிமாவில் = காதல் ஏக்கம்;
      சங்கத் தமிழில் = தந்தை ஏக்கம்; ஆயினும் கூடவே, வாழ்விலே காதல் அமைய இத்தனை பாடுகளா? என்னும் பெண் மனசு ஏக்கம்! பாரி மகளிர் பட்ட பாடு அப்படி;

      • அன்றொருநாள், அவர் இருந்தார் என் அருகில் = காதலன்
      • அற்றைத் திங்கள், எங் குன்றும் பிறர் கொளார் = தந்தையின் நண்பர்கள்

      அன்று மறுதலிக்காதவர்கள், இன்று மறுதலிக்கின்றார்களே என்ற ஏக்கம்;

      தமிழே (கபிலர்) படியேறிக் கேட்டும், அதற்கும் மதிப்பில்லை;
      மூவேந்தரிடம், தங்கள் தன்னலம் காத்துக் கொள்ளும் ஆசையால், முன்னாள் நட்பை இந்நாள் மறுதலிப்பு;
      அதுவும் பொதுவிலே வைச்சி, ஒரு பொண்ணை மறுதலிப்பது என்பது… அந்தப் பெண் எத்தனை பட்டு, இந்தப் பாட்டை எழுதினாளோ? முருகா!

      அற்றைத் திங்கள் அந்நிலவில் பாட்டுக்கு = முன்பு எழுத்தாளர் சொக்கன் எழுதிய பதிவு இங்கே = http://365paa.wordpress.com/2012/05/19/318/

      //அப்படிச் செய்த மனப்பிறழ்வாளர்களை இறைவனும் தமிழும் மன்னிக்கட்டும்//

      அப்படியே ஆகுக!
      இறைவனுக்கும், தமிழுக்கும் மேலான காதல் என்னுமோர் உணர்வு; அங்கவை சங்கவையின் மன உணர்வு – அதுவும் அவர்களை மன்னிக்கட்டும்!

      • anonymous 4:23 pm on December 6, 2012 Permalink | Reply

        நீங்க இட்ட இந்தப் பாடலைப் படிச்சிக்கிட்டு இருக்கும் போதே, மனசுக்குள், இன்னொரு பாட்டும் ஓடியது!

        சுசீலாம்மா – TMS பாடுவது;
        அதே அற்றைத் திங்கள்;
        அதே நிலாவைச் சாட்சி வச்சி;

        அன்று வந்ததும் இதே நிலா
        இன்று வந்ததும் அதே நிலா
        இன்பம் தந்ததும் ஒரே நிலா
        ஏங்க வைப்பதும் ஒரே நிலா

        முன்பு வந்த நிலா=இன்பம்; பின்பு வந்த நிலா=துன்பம்

        பேசச் சொன்னது அன்பு நிலா
        பிரியச் சொன்னது துன்ப நிலா
        தூங்கச் சொன்னது காதல் நிலா
        துடிக்க விட்டது கால நிலா…

        • வெறுமனே “இற்றை” மட்டும் பார்த்தா = மனுசனுக்கு ஒன்னுமே இல்லை! (ஒத்தைப்படை)
        • “அற்றை – இற்றை” -ன்னு பாக்கும் போது தான் வலியோ (அ) மகிழ்வோ!

        ஆனா அற்றையைப் பாக்க முடியாம இருக்குதா மனசுக்குள்ள?

        அற்றைத் திங்கள் = இன்ப நிலா
        இற்றைத் திங்கள் = துன்ப நிலா

        அற்றையோ, இற்றையோ…
        பாரி மகளிர் / புனிதா (எ) காரைக்காலம்மை போன்ற மனசு…
        = எற்றைக்கும், ஏழேழ் பிறவிக்கும்!

  • G.Ra ஜிரா 8:54 am on December 3, 2012 Permalink | Reply
    Tags: , எம்.எஸ்.விசுவநாதன், , மயில்   

    மயிலின் தோகை 

    கதாநாயகியை மயிலாகப் பார்க்காத கவிஞர்கள் உண்டா? மிகப்பிரபலமான இரண்டு வாலியின் பாடல்களைப் பார்க்கலாம்.

    பாடல்-1
    படம் – கடவுள் அமைத்து வைத்த மேடை
    ஆண்டு – 1979
    இசை – இளையராஜா
    பாடியவர்கள் – ஜென்சி & எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம்
    மயிலே மயிலே உன் தோகை எங்கே
    ஒயிலே ஒயிலே உன் ஊஞ்சல் எங்கே
    குளிர் காலமல்லவோ தனிமையில் விடலாமோ தளிருடல் தொடலாமோ

    பாடல்-2
    படம் – இரு மலர்கள்
    ஆண்டு – 1967
    இசை – எம்.எஸ்.விசுவநாதன்
    பாடியவர் – டி.எம்.சௌந்தரராஜன்
    மாதவிப் பொன்மயிலாள் தோகை விரித்தாள்
    வண்ண மையிட்ட கண் மலர்ந்து தூது விடுத்தாள்
    காதல் மழை பொழியும் கார் முகிலாள்
    அன்புக் காதலன் நானிருக்கப் பேரெழிலாய்

    இந்த இரண்டு பாட்டுகளிலும் பெண்ணைத்தான் மயிலாக உருகவித்திருக்கிறார் கவிஞர். அதிலும் தோகை என்னு அழகை பெண்ணுக்கு உரித்தாக்கியிருக்கிறார்.

    ஆனால் அதில் ஒரு முரண் இருக்கிறதே! ஆண் மயிலுக்குத்தானே தோகை உண்டு. அப்படியிருக்க பெண்ணை மயிலுக்கு ஒப்பிடுவதும் தோகை என்னும் அழகை பெண்ணுக்கு இணைப்பதும் சரியாக இருக்க முடியுமா? இது இலக்கணப்படி சரியாகுமா?

    இந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் இலக்கத்தில் விடை உண்டு என்பதே வியப்பு. ஆம். தொல்காப்பியம் இதற்கு அழகான விளக்கம் சொல்லியிருக்கிறது.

    தொல்காப்பியத்தில் மூன்று அதிகாரங்கள்.
    1. எழுத்ததிகாரம்
    2. சொல்லதிகாரம்
    3. பொருளதிகாரம்

    பொருளதிகாரத்தில் மரபியல் என்று ஒரு பகுதி. எது எது என்ன என்ன என்று சொல்லும் மரபுகளை விளக்கும் பகுதி அது. அதனால் அதற்கு மரபியல் என்று பெயர்.

    அந்த மரபியலில் கீழ்க்கண்ட வரிகளைப் பார்ப்போம்.
    சேவல் பெயர்க்கொடை சிறகொடு சிவணும்
    மா இருந் தூவி மயில் அலங்கடையே

    இந்த இரண்டு வரிகளையும் விளக்கவே நான்கைந்து பக்கங்கள் தேவை. சுருக்கமா பொருளை மட்டும் பார்க்கலாம்.

    பறவைகளின் ஆண் பறவைகளுக்கு என்ன பெயர்? இந்த மரபைச் சொல்லும் வரிகள்தான் இவை.

    பொதுவாகவே ஆண் பறவைகளுக்குச் சேவல் என்று பெயர். அது எந்தப் பறவையின் ஆணாக இருந்தாலும் அது சேவல்தான். எடுத்துக்காட்டாக உவணச் சேவல் என்ற பெயர் சிலப்பதிகாரத்தில் வருகிறது. அதற்கு இன்றைய பெயர் கருடன். பருந்தின் ஆண்பறவைக்கு உவணச் சேவல் என்று பெயர்.

    ஆனால் இந்தச் சேவல் என்ற பெயர் எல்லாப் பறவைகளுக்கும் பொருந்தி ஒரேயொரு பறவைக்கு மட்டும் பொருந்தாதாம்.

    அந்தப் பொருந்தாப் பறவை மயில்.

    ஏன் பொருந்ததாது?

    அதற்கு மயிலின் அழகிய தோகை (மா இரும் தூவி) காரணம்.

    அப்படி அழகிய தோகையைக் கொண்டிருப்பதால் மயிலின் ஆண் பறவைக்குச் சேவல் என்ற பெயர் பொருந்ததாதாம்.

    இப்போது புரிந்திருக்குமே ஏன் திரைப்படக் கவிஞர்களும் பாடலாசிரியர்களும் மயிலை பெண்ணுக்கே உவமையாகப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள் என்று!

    இது போல வேறு எந்தப் பாடல்களில் எல்லாம் பெண்ணை வர்ணிக்க மயிலைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள் என்று சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம்!

    அன்புடன்,
    ஜிரா
    03/12/2012
    002/365

     
    • BaalHanuman 9:24 am on December 3, 2012 Permalink | Reply

      பாடல்-3
      படம் – பாரதி
      ஆண்டு – 2000
      இசை – இளையராஜா
      பாடியவர் – பவதாரிணி
      கவிஞர்: மு.மேத்தா

      மயில் போல பொண்ணு ஒண்ணு…

      • GiRa ஜிரா 8:48 pm on December 3, 2012 Permalink | Reply

        அழகான பாடல். பவதாரணிக்கு தேசியவிருது பெற்றுத் தந்தது அல்லவா?

    • Prasannaa S (@tcsprasan) 11:00 am on December 3, 2012 Permalink | Reply

      Nice GiRa. Superb

      • GiRa ஜிரா 8:48 pm on December 3, 2012 Permalink | Reply

        thanks Prasanna 🙂

    • anonymous 2:33 pm on December 3, 2012 Permalink | Reply

      பெண்ணை மயிலாய்ப் பாவிப்பது… வினைத் தொகை போல முக்காலமும் உண்டு!
      சங்கத் தமிழ் முதல் சினிமாத் தமிழ் வரை உண்டு:)
      நீங்கள் குடுத்துள்ள ஜென்சி பாட்டும் மயில் போல் அழகுத் தெரிவு தான்; நன்றி
      ——-

      சற்றே பழைய பாடல்கள்:

      ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு
      ஒரு “கோல மயில்” என் துணையிருப்பு
      (ரத்தத் திலகம் – கவிஞர் கண்ணதாசன்)

      “புள்ளி மயில்” புன்னகையில் என்ன மயக்கம்?
      அள்ளி அள்ளிக் கொண்டு செல்ல என்ன தயக்கம்?
      வண்ணக் கிளி சொன்ன மொழி..
      ( – வாலி)
      ——-

      நேற்றைய பழைய பாடல்கள்:

      கண்ணே கலைமானே
      “கன்னி மயில்” எனக் கண்டேன் உனை நானே
      (மூன்றாம் பிறை – கவிஞர் கண்ணதாசன்)

      தனிமையிலே வெறுமையிலே – எத்தனை நாளடி “இள மயிலே”
      கெட்டன இரவுகள் சுட்டன கனவுகள் – இமைகளும் சுமையடி இளமையிலே
      அந்தி மழை பொழிகிறது..
      (ராஜ பார்வை – வைரமுத்து)

      “மலையோரம் மயிலே” விளையாடும் குயிலே
      விளையாட்டைச் சொல்லித் தந்ததாரு?
      (ஒருவர் வாழும் ஆலயம் – )
      ——-

      இன்றைய பாடல்கள் – நாளைய பழைய பாடல்கள்:

      “மயில் தோகை” ஒன்று மடியில் வந்து சாய்ந்து கொள்ள..
      காஞ்சனமாலா காஞ்சனமாலா காஞ்சனமாலா
      கொல்லாமல் கொல்லும் உன் – கண் என்ன வேலா?
      (வந்தான் வென்றான் – கவிஞர் தாமரை)

      அடடா மழடா அடை மழைடா, அழகாச் சிரிச்சா புயல் மழைடா
      “மயில் தோகை” போல இவ மழையில் ஆடும் போது
      ரயில் தாளம் போல என் மனசு வாழும் பாரு..
      (பையா – )

      • anonymous 3:10 pm on December 3, 2012 Permalink | Reply

        சில நேரங்களில், சில கவிஞர்கள்… ஆண்களையும் மயிலாய்ப் பாவித்துப் பாடியுள்ளார்கள்:)
        என்ன தான் இருந்தாலும், தோகையழகு, உண்மையிலேயே ஆண் மயிலுக்குத் தானே சொந்தம்? அதான் போலவோ?:)
        —–

        தோகை விரித்தொரு ஆண் மயில் நடனம் ஆடியதே
        அருகில் போய் அதை அணைத்திட ஆசை கூடியதே
        (கலாபக் காதலன் – கவிஞர் தாமரை)

        சேணோன் இழைத்த நெடுங்கால் கழுதின்
        கான மஞ்ஞை கட்சி சேக்கும்
        கல் அகத்தது எம் ஊரே!
        -ன்னு குறிப்புப் பொருளில், ஒரு ஆணை மயிலாய்க் காட்டுவாரு, சங்கப் பெருங் கவிஞர் கபிலர்:)
        —–

        மஞ்ஞை – மயிலுக்கு அழகிய தமிழ்ப் பெயர்
        – மெல்லின எழுத்து மட்டுமே இருக்கும் ஒரு தமிழ்ச் சொல்
        – இறகின் கனம் பறப்பதற்குப் பாரம் ஆயினும் கூட, அதைச் சுமந்து வரும் ஒயில் – அந்த மென்மையால் – “மஞ்ஞை”

        மஞ்
        – மஞ்சு (மேகம்) – மஞ்சள் – மஞ்ஞை -ன்னு வேர்ச் சொற்கள்!

        பல் பொறி மஞ்ஞை
        ஆடு சீர் மஞ்ஞை
        மா இரும் பீலி, மணி நிற மஞ்ஞை
        நறு வீ ஆடிய, பொறி வரி மஞ்ஞை
        -ன்னு சங்கச் சொல் அடர்த்தி மஞ்ஞைக்கு;

        எல்லாத்துக்கும் மேலா…”அவன்” ஏறிய மயில் ஆதலாலே…
        செவ்வேள் ஏறிய மஞ்ஞை வாழ்க!

    • ச.ந. கண்ணன் 4:19 pm on December 3, 2012 Permalink | Reply

      ஜிரா, ஆண் மயிலை சேவல் என்று சொல்லக்கூடாது என்று சொல்கிறீர்கள். ஓகே. ஆனால், ’பெண்ணை மயிலுக்கு ஒப்பிடுவது ஏன், தோகை என்னும் அழகை பெண்ணுக்கு இணைப்பதும் சரியாக இருக்க முடியுமா?’ என்கிற கேள்விகளுக்கான பதில் சரியாக விளங்கவில்லை. இன்னும் தெளிவாக, விவரமாக சொல்லமுடியுமா?

      • GiRa ஜிரா 8:52 pm on December 3, 2012 Permalink | Reply

        ஏன் தோகை என்று சொல்லக் கூடாது? தோகையின் காரணமாக. தோகை அழகைக் குறிப்பது. ஆணுக்கு அழகு தோளில். பெண்ணுக்கு அழகு முகத்தில் என்று சொல்வார்கள். அப்படி பெண்மைக்கு இலக்கணமாகச் சொல்லப்படும் அழகானது தோகையின் மூலம் பெற்றுள்ளதால், மயிலுக்கு ஆண்மைப் பெயரான சேவல் விலக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால் ஆண்மைக்கு அடையாளம் சொல்ல முடியாத மயில் பெண்மைக்கு அடையாளமாகிப் போனது. இப்போது புரிகிறதா?

    • sm 7:52 pm on December 3, 2012 Permalink | Reply

      payanagal mudivathillai — தொகை இளம் மயில் ஆடிவருகுது

      • GiRa ஜிரா 8:53 pm on December 3, 2012 Permalink | Reply

        தோகை இளமயில் பாட்டை யாராவது சொல்வார்களா என்று நினைத்தேன். நீங்க சொல்லிட்டிங்க 🙂

    • Sagar (@npodiyan) 10:01 pm on December 3, 2012 Permalink | Reply

      அருமையான விளக்கம்! உடனடியாக ஞாபத்துக்கு வந்த மற்றுமொரு பாடல்:
      வா பொன்மயிலே நெஞ்சம் ஏக்கத்தில் தவிக்குது – பூந்தளிர்

      • GiRa ஜிரா 2:17 pm on December 4, 2012 Permalink | Reply

        சூப்பர் பாட்டு இது. எனக்கு ரொம்பவும் பிடிச்ச பாட்டு.

    • @rmdeva 8:27 am on December 4, 2012 Permalink | Reply

      ஜிரா, மயில் போல் அழகு. எனக்கு நினைவுக்கு வரும் பாடல்..மயில் ஆடும் தோப்பில் மான் ஆட கண்டெண்

      • GiRa ஜிரா 2:18 pm on December 4, 2012 Permalink | Reply

        wonderful. எத்தனையெத்தனை மயில் பாடல்கள்! இன்னும் எத்தனையிருக்கோ!

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel