Updates from October, 2013 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • GiRa ஜிரா 8:27 pm on October 15, 2013 Permalink | Reply  

    வாழ்க்கையைக் காதலி! 

    ஒருவர் ஒன்றைச் சொல்லி விட்டார் என்பதற்காக அதை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்வதில்லை.

    காதல் காதல் காதல் போயின் சாதல் சாதல் சாதல்” என்ற பாரதியின் வரிகளைத்தான் சொல்கிறேன் நான். அதை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளத் தயக்கமாக இருக்கிறது.

    காதல் இல்லையென்றால் உயிரை விடத்தான் வேண்டுமா? சற்றே யோசித்துப் பார்த்தால் சரியென்றுதான் தோன்றும். காதல் போன அந்த ஒரு நொடியில் உயிரே போனது போல வேண்டுமானால் இருக்கலாம். ஆனால் அது உண்மையா? சரியா?

    கண்ணதாசன் இதை இன்னும் அழகாக அணுகியிருக்கிறார் என்று தோன்றுகிறது. பாட்டுப் போட்டி நடக்கிறது. பாட்டுப் போட்டி என்றுதான் பெயர். ஆனால் அது காதல் போட்டி. இறந்த காதலியை நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் காதலனுக்கும் அந்தக் காதலனை நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் பெண்ணுக்கும் நடக்கும் பாட்டுப் போட்டி.

    பாடலில் காதலை எத்தனையோ விதமாகச் சொல்லிப் பார்க்கிறாள். அவன் கேட்கவில்லை. ஏனென்றால் அவன் மனம் சமாதானம் ஆகவில்லை. ஆகையால் ஒரு பிரம்மாஸ்திரத்தை எடுத்து விடுகிறான்.

    அவன்: ஒரு முறைதான் காதல் வரும் தமிழர் பண்பாடு

    பண்பாடு என்ற வட்டத்துக்குள் வந்துவிட்டால் எதையும் கேள்வி கேட்கவே முடியாது. கேட்டால் பண்பாட்டுக் காவலர்கள் சின்னாபின்னமாக்கி விடுவார்கள்.

    ஆனால் அவள் அழகானவள் மட்டுமல்ல. அறிவானவளும் கூட. மிக அழகானதொரு விடை சொல்கிறாள்.

    அவள்: அந்த ஒன்று என்பதுதான் கேள்வி இப்போது!

    போனதுதான் காதலா? இல்லை. இருப்பதுதான் காதல் என்பதை இதைவிட எளிமையாக எப்படிச் சொல்ல முடியும்?

    அவனும் விடவில்லை. தமிழ் படித்தவன்.

    அவன்: வருவதெல்லாம் காதலித்தால் வாழ்வதெவ்வாறு?

    அவளும் விடவில்லை. அவளும் தமிழ் படித்தவள். ஆனால் தமிழோடு சேர்த்து வாழ்க்கையையும் படித்தவள்.

    அவள்: தன் வாழ்க்கையையே காதலித்தால் புரியும் அப்போது

    இதற்கு மேல் அவனால் சமாளிக்க முடியவில்லை. அவளுடைய காதலை ஏற்றுக் கொள்கிறான்.

    கண்ணதாசரே… கவிதைக் கடவுளய்யா நீர்!

    எல்லாருக்கும் இப்படி விளக்கமாக புரியும்படி எடுத்துச் சொல்லும் காதலனோ காதலியோ கிடைக்க வேண்டுமல்லவா! கிடைக்காதவர்களுக்கு?

    காதலில் மிதப்பது என்பதற்கும் கடல் மேல் பறப்பது என்பதற்கும் வேறுபாடு இருப்பது போலத் தோன்றவில்லை.

    அப்படி கடல் மேல் பறக்கும் பறவை வழி தவறுவது போலத்தான் காதலில் உண்டாகும் தோல்விகள். அந்தத் தோல்வியில் துவண்டு விட்டால் கடலோடு கடலாக பறவை சமாதி ஆக வேண்டியதுதான்.

    அந்தக் கடலைத் தாண்டிக் கடக்க வேண்டும். பிழைப்பதற்கும் வாழ்க்கையைச் சுவையாக வாழ்வதற்கும் அதுதான் ஒரே வழி. இதே கருத்தை நா.முத்துக்குமார் ஒரு பாடலில் அழகாக எடுத்துச் சொல்லியிருக்கிறார்.

    கதைப்படி அவள் விவாகரத்தானவள். பழைய கொடிய நினைவுகளில் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளியே வரும் போது இனிமையாக வருகிறான் ஒருவன். அவன் மேல் வருகிறது காதல். தனக்குத் தானே சமாதானமும் துணிச்சலும் சொல்லிக் கொடுத்து காதலை ஏற்றுக் கொள்ளும் போது இந்தப் பாடல் வருகிறது.

    கடல் தாண்டும் பறவைக்கெல்லாம்
    இளைப்பார மரங்கள் இல்லை
    கலங்காமலே கண்டம் தாண்டுமே

    முற்றுப்புள்ளி அருகில் நீயும்
    மீண்டும் சின்ன புள்ளிகள் வைத்தால்
    முடிவென்பதும் ஆரம்பமே

    வளைவில்லாமல் மலை கிடையாது
    வலி இல்லாமல் மனம் கிடையாது
    வருந்தாதே வா

    கவிஞர் சுட்டிக் காட்டிய கண்டம் தாண்டும் பறவையின் கலங்காத உள்ளம் இருந்தால் எதையும் தாண்டி வரலாம். வாழ்க்கையை வண்ணமயமாக தீட்டிக் கொள்ளலாம்.


    பதிவில் இடம் பெற்ற பாடல்கள்

    பாடல் – ஆண்கவியை வெல்ல வந்த பெண்கவியே
    வரிகள் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    பாடியவர்கள் – பி.சுசீலா, டி.எம்.சௌந்தரராஜன்
    இசை – திரையிசைத் திலகம் கே.வி.மகாதேவன்
    படம் – வானம்பாடி
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/8GTpHGuobXo

    பாடல் – பேசுகிறேன் பேசுகிறேன்
    வரிகள் : நா.முத்துகுமார்
    பாடியவர் : நேஹா பாஷின்
    இசை : யுவன் சங்கர் ராஜா
    படம் : சத்தம் போடாதே
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/F6v8HpkMQaA

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    317/365

     
    • amas32 9:44 pm on October 15, 2013 Permalink | Reply

      நீங்கள் இன்று எடுத்துக் கொண்டிருக்கும் கண்ணதாசன் பாடல் சற்றே கடினமானது – புரிந்து கொள்வதற்கு. அதை அழகாக விளக்கிச் சொல்லியிருக்கிறீர்கள். பாடலின் ஆரம்ப வரியே “ஆண்கவியை வெல்ல வந்த பெண்கவியே” பாட்டின் முடிவை சொல்லி விடுகிறது 🙂

      நா.முத்துக்குமார் பாடலும் அருமை!
      ‘முற்றுப்புள்ளி அருகில் நீயும்
      மீண்டும் சின்ன புள்ளிகள் வைத்தால்
      முடிவென்பதும் ஆரம்பமே’

      இதே போல பார்த்தாலே பரவசம் படத்தில் பிரிந்த கணவனும் மனைவியும் தனிமையின் துயரத்தை அனுபவித்துப் பின் பாடும் வைரமுத்துவின் பாடல் – கண்ணே சுகமா உன் கோபங்கள் சுகமாவிலும் வரும் வரிகள் அருமை.

      “பழைய மாலையில் புதிய பூக்கள் தான் சேராதா?
      பழைய தாலியில் புதிய முடிச்சுகள் கூடாதா?
      வாழ்க்கை ஓர் வட்டம் போல் முடிந்த இடத்தில் தொடங்காதா?”

      amas32

    • Uma Chelvan 1:10 am on October 16, 2013 Permalink | Reply

      எடுத்து சொன்னாலும் புரிந்து கொள்ள தெரியாத / முடியாத மக்குகளும், கல் மனது கொண்டவர்களும் (இந்த படத்து ஹீரோ போல) இருக்கத்தானே செய்கிறார்கள்.

      “எதுவோ என்னை உன்னிடம் ஈர்த்தது
      அதுதான் உன்னை என்னிடம் சேர்த்தது
      தொலைந்தது நானா!! கிடைத்திடு வேனா?
      கிடைத்திடும் போதும் தொலைந்திடு வேனா?
      பெண்கள் மனம் ஒரு ஊஞ்சல் இல்ல்லை…
      ஊஞ்சல் தன்னால் அசைவது இல்லை..
      இழுப்பது நீயா!! வருவது நானா?
      திசை அறியாது.. திரும்பிடு வேனா?
      காதலில் பொன் ஊஞ்சலில் அசைவதே சுகம் சுகம்

      No one can’t explain better then This!!!!!!!!!!!!!!!

    • rajinirams 10:44 pm on October 16, 2013 Permalink | Reply

      அருமையான பதிவு.”தன் வாழ்க்கையை காதலித்தால் புரியும் அப்போது”-கவியரசரின் சூப்பர் டச். இதே போல வேறொருவளை நினைத்து வாடும் தன் காதலுனுடன் பாடும் ஒரு பாடல் டி.ராஜேந்தரின் “மைதிலி என்னை காதலி”பாடல் வரிகள்-“தண்ணீரில் மூழ்கும் ஓடம் நானே”பாடல் வரிகள்-
      பாலைவனத்தில் சோலை எதற்கு- காளை மனதில் சோகம் எதற்கு?
      திரிந்திட்ட பால் குடத்தில் வெண்ணை அதை தேடாதே-ஒரு தலை ராகத்திலே காலம் தன்னை கழிக்காதே
      நினைத்ததை மறப்பதற்கு நெஞ்சத்திற்கு தெரியாதே-கண்களை மூடிக்கொண்டு இருட்டென்று சொல்லாதே
      நினைத்தது நான் நினைத்தது தான்-,மறந்து விட்டால் மாற்றம் வரும் …இப்படி அருமையாக இருக்கும்.
      காதல் தோல்வியால் தற்கொலைக்கு முயன்ற ஒருவருக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் வகையில் கவிஞர் வைரமுத்து எழுதிய வசூல் ராஜா பாடலான ஆழ்வார்பேட்டை ஆண்டவா வரிகளும் அருமையாக இருக்கும்
      ஒரே காதல் ஊரில் இல்லையடா,காதல் போயின் சாதலா,இன்னோர் காதல் இல்லையா-தாவணி போனால் சல்வார் உள்ளதடா-கட்சி தாவல் இங்கே தர்மமடா …என்று நகைச்சுவை கலந்து எழுதியிருப்பார். நன்றி.

  • என். சொக்கன் 10:45 pm on August 22, 2013 Permalink | Reply  

    வாடகை என்ன தரவேண்டும்? 

    • படம்: கள்வனின் காதலி
    • பாடல்: குடக்கூலி கொடுத்தாச்சு
    • எழுதியவர்: வாலி
    • இசை: யுவன் ஷங்கர் ராஜா
    • பாடியவர்கள்: அனுஷ்கா, ப்ரேம்ஜி அமரன்
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=lkTfXr-dP6U

    குடக்கூலி கொடுத்தாச்சு, இதுதான் உன் வீடு!

    குடியேறு, குதிச்சாடு, இனிமேல் உன் பாடு!

    இந்த வரிகளில் மற்றதெல்லாம் புரிகிறது. அதென்ன ‘குடக்கூலி’?

    வாடகையைதான் பேச்சு வழக்கில் குடக்கூலி என்று சொல்வார்கள். ஆனால் இந்தச் சொல் மிக மிக அபூர்வமாகவே திரைப்பாடல்களில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. எனக்குத் தெரிந்து இந்த ஒரு பாடலில்மட்டும்தான்.

    ’குடக்கூலி’ என்பதில் வரும் குடம், நாம் தண்ணீர் பிடிக்கும் குடம்தானா? ஒருவேளை அன்றைய தமிழகத்தில் வீட்டில் வாடகைக்கு வருகிறவர்கள் மாதாமாதம் ஒரு குடம் நிறைய அரிசி தரவேண்டும் என்பதுபோல் ஏதாவது வித்தியாசமான பண்டமாற்று அமலில் இருந்திருக்குமோ?

    அதெல்லாம் ஒன்றுமில்லை. ‘குடிக்கூலி’ என்பதுதான் சரியான வார்த்தை. அதாவது, இன்னொருவருடைய வீட்டில் நாம் குடியிருப்பதற்காக வழங்கப்படும் கூலி. அது பின்னர் சிதைந்து குடக்கூலி என்று மாறிவிட்டது.

    அதேபோல், ‘மணத் தக்காளி’ என்பது கொச்சை வார்த்தை என இன்றுதான் தெரிந்துகொண்டேன். அது ‘மணித் தக்காளி’ (மணிபோன்ற வடிவத்தில் இருக்கும் தக்காளி போன்ற காய்) என்பதன் மரூஉ என்று தோழி ப்ரியா கதிரவன் விளக்கினார்.

    குடக்கூலி, மணத் தக்காளி இரண்டுமே தவறான சொற்களாக இருக்கலாம். ஆனால் நம்முடைய கற்பனையை நன்கு கிளறிவிடுகிற சொற்கள்!

    ***

    என். சொக்கன் …

    22 08 2013

    264/365

     
    • Vidya 9:22 am on August 24, 2013 Permalink | Reply

      Mudhal Mariyadhai padathil varum ‘Ye kuruvi’ paatilum ‘kudakooli’ endra soll varum..aduvum vazhakumozhiyahave varum 🙂

    • rajinirams 1:31 am on August 25, 2013 Permalink | Reply

      குடிக்கூலி தான் குடக்கூலியாகவும் மணித்தக்காளி மணத்தக்காளியானதையும் விளக்கிய நல்ல பதிவு. குடக்கூலி வரி வரும் பாடல்கள் மிக அரிதே:-))

  • GiRa ஜிரா 3:53 pm on July 24, 2013 Permalink | Reply  

    பகலில் வா! 

    சிந்தனைக் குரங்கை எவ்வளவுதான் கட்டிப்போட்டாலும் அது மரத்துக்கு மரம் தாவிக்கொண்டிருக்கிறது. இப்போதும் அப்படியே! ஏ.ஆர்.ரகுமான் இசையில் மரியான் திரைப்படத்துக்காக யுவன்ஷங்கர் ராஜா பாடிய ”கடல் ராசா நான்” பாடலைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.

    கொம்பன் சுறா வேட்டையாடும்
    கடல் ராசா நான்… கடல் ராசா நான்..

    இந்தப் பாட்டை தனுஷ் எழுதினார் என்று கேள்விப்பட்டு நான் சற்று ஆச்சரியப்பட்டுதான் போனேன்.

    பாட்டில் பெரிய கவித்துவம் எதுவுமில்லை என்றாலும் ஏன் ஆச்சரியப்பட்டேன் என்று நினைக்கிறீர்களா?

    அதற்குக் காரணம் “கொம்பன் சுறா” என்ற பேரைப் பயன்படுத்தியிருப்பதுதான்.

    சுறா மீன் எல்லாருக்கும் தெரியும். அதைக் கொம்பன் சுறா என்று இப்போது பொதுவாகச் சொல்வதில்லை. ஆனால் சங்க காலத்தில் சுறாமீனுக்கு பேர் கொடுத்ததே அதன் கொம்புதான் (திமில்).

    சுறாமீனுக்கு சங்ககாலத்தில் கோட்டுமீன் என்று பெயர்.

    கோடு என்றால் கொம்பு. யானைத்தந்தத்தைக் கூட கோடு என்றுதான் சொல்வார்கள்.

    கோடு என்பது கொம்பானால் சுறாவை கொம்பன் சுறா என்று சொல்வது பொருத்தம் தானே! அதனால்தான் ஆச்சரியப்பட்டேன்.

    சுறா மீன் வரும் ஒரு சிறிய சங்ககாலத்துக் காதலைப் பற்றிச் சொல்லப் போகிறேன். எல்லாரும் ஒரே நொடியில் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் பின்னோக்கி தாவிக்குதித்து விடுங்கள்.

    கடலும் கடல் சார்ந்ததுமான நெய்தல் நிலம்.

    வெண்ணிற மணற்பரப்பில் பொன்னிறத்தில் மீன்கள் உலர்ந்திருக்கும் ஊரில் இருக்கிறாள் தலைவி.

    அவள் பருவமோ பார்வைக்குப் பதம். உருவமோ கண்களுக்கு இதம்.

    மூடி வைத்த பாலுக்கும் பூனை தேடி வரும். பூட்டி வைத்த பெண்மைக்கும் எங்கிருந்தோ ஒரு திருடன் தேடி வருவான். இவளோ கடலின் அலையோடு அலையாக விளையாடியவள். முத்தோடு முத்தாக உறவாடியவள். அவளுக்காகவே சங்குகள் சங்கீதம் பாடும். கடற்பறவைகளின் இறகுகள் சாமரம் வீசும்.

    வலையில் மீன் பிடிப்பது பரதவர் வழக்கம். ஆனால் அவள் கண்ணென்னும் மீனுக்கு ஒருவன் வலை வீசினான்.

    அவனுக்கு அவளைப் பிடித்தது. அவனுக்குப் பிடித்தது அவளுக்கும் பிடித்தது.

    பிடித்தவர்கள் ஒருவரையொருவர் பிடித்துக் கொண்டார்கள். படித்தால் அறிவு வரும். பிடித்தால் உறவு வரும். அவர்களுக்குள் உறவு வந்தது.

    முதலில் இரவு வரும். அடுத்து அவன் வருவான். காதலுக்குத் துணை இருட்டுதானே. பக்கத்துத் தீவிலிருந்து வர வேண்டுமல்லவா. நீந்தி வருவான். வளைந்த கால்களை உடைய முதலையும் சுறாவும் நிறைந்த கடல் என்பதைக் கூட நினைக்காமல் அச்சமின்றி வருவான்.

    காமாதுரானாம் நா பயம் நா லஜ்ஜா” என்று வடமொழியில் சொல்வார்கள். காமத்தில் விழுந்தவர்களுக்கு அச்சமும் நாணமும் ஏது!

    அப்படி அச்சமின்றி வந்தவனிடம் உள்ளத்தில் இருந்ததை மிச்சமின்றி சொன்னாள்!

    இரவில் வருகின்ற தலைவனே! பகலில் வா! தேர் பூட்டி வா! அதிலும் ஒரே இனமாகிய குதிரைகளைப் பூட்டி இசையெழுப்பும் மணிகளைக் கட்டிய தேரை ஓட்டிவா!

    நீ வரும் வழியெங்கும் பூக்காடுகள். வரிசையான புன்னை மரங்களில் தொங்கும் கொடிகள் உன்னுடைய தேரில் சிக்கிக் கொண்டு பூக்களை உன் மீதும் உன் தேர் மீதும் உதிர்க்கும். அந்த மலர்களில் உள்ள மகரந்தத்தாதுகள் சிந்திச் சிதறி உன்னுடைய மரத்தேர் பொற்றேராக மின்னும்.

    இத்தனை திறமாக பட்டப் பகலில் என் தந்தை உன்னை அறிந்து கொள்ளும் வண்ணம் எங்கள் ஊருக்கு வா! முறைப்படி என்னை உரிமையாக்கிக் கொள். அதுதான் காதலுக்கு மரியாதை.”

    அவள் சொன்னாள். அவன் செய்தான். அவர்கள் இனிது வாழ்ந்தார்கள்.

    இப்படி ஒரு அழகான கதையை அகனானூற்றுப் பாடலாகச் சொன்னவர் மருங்கூர் கிழார் பெருங்கண்ணனார். நெய்தல் திணையில் அமைந்த இந்தப் பாடலில் சுறா மீன் வரும் வரிகளை மட்டும் கீழே கொடுத்திருக்கிறேன்.

    கொடுந்தாள் முதலையொடு கோட்டுமீன் வழங்கும்
    இருங்கழி யிட்டுச்சரம் நீந்தி யிரவின் வந்தோய்
    (வளைந்த கால் முதலையோடு கொம்புடைய சுறாவும் வழங்கும்
    உப்பங்கழிகள் வழியாக நீந்தி இரவில் வந்தவனே)

    ஒன்று மட்டும் புரிகிறது. காதல் வந்துவிட்டால் உலகில் எல்லாமே துச்சமாகப் போய்விடுகிறது. உயிர் உட்பட. அதனால்தான் முதலையும் சுறாவும் கடிக்கும் என்று தெரிந்தும் உயிரை மதிக்காமல் அவளைத் தேடி வந்திருக்கிறான்.

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    235/365

     
    • amas32 6:16 pm on July 24, 2013 Permalink | Reply

      தணுஷ் எழுதிய பாடலையும் நாலு வரி நோட்டில் இடம் பெற வைத்துவிட்ட கொம்பன் சுறா நீங்கள் தான்! 🙂

      உங்கள் பதிவில் எப்போழ்தும் பாடலையும் பாடலை சார்ந்த நிறைய விஷயங்களயும் பகிர்ந்துக் கொள்வது உங்கள் ஸ்பெஷாலிடி! மேலும் லேட்டஸ்ட் பாடலுக்குச் சங்கப் பாடலை ஒப்பிடும் உங்கள் திறமையை என்னவென்பது!

      இந்தப் படத்திலும் நாயகன் படாதபாடுப் பட்டுத் தான் தன் காதலியை மீண்டும் காண்கிறான்!

      amas32

      • GiRa ஜிரா 9:11 am on July 26, 2013 Permalink | Reply

        ஆகா… என்ன சுறான்னு சொல்லிட்டிங்க. சுறா வேட்டைக்கு யாராச்சும் கெளம்பிறப் போறாங்க 🙂

        சங்கப் பாடல்களை நெறையவே தொடுற மாதிரி இருக்குல்ல. இனிமே குறைச்சுக்குவோம். ஒரே மாதிரி டெம்பிளேட் ஆயிரக்கூடாதுல்ல 🙂

    • Uma Chelvan 9:49 am on July 25, 2013 Permalink | Reply

      Nice comparison of contemporary with sanga ilakiyam. I wish I knew “Sanga Ilakiyam” like you!!.

    • Arun Rajendran 1:22 pm on July 25, 2013 Permalink | Reply

      அருமைங்க ஜிரா சார்.. 🙂

      //வலையில் மீன் பிடிப்பது பரதவர் வழக்கம். ஆனால் அவள் கண்ணென்னும் மீனுக்கு ஒருவன் வலை வீசினான்.

      அவனுக்கு அவளைப் பிடித்தது. அவனுக்குப் பிடித்தது அவளுக்கும் பிடித்தது.

      பிடித்தவர்கள் ஒருவரையொருவர் பிடித்துக் கொண்டார்கள். படித்தால் அறிவு வரும். பிடித்தால் உறவு வரும். அவர்களுக்குள் உறவு வந்தது.

      முதலில் இரவு வரும். அடுத்து அவன் வருவான். காதலுக்குத் துணை இருட்டுதானே//

      இந்தத் தொடர்களே மீண்டும் மீண்டும் படிக்க வைக்குது…:-)

      இவண்,
      அருண்

      • GiRa ஜிரா 9:14 am on July 26, 2013 Permalink | Reply

        நன்றி அருண்.

        அவனுக்குப் பிடித்தது அவளுக்கும் பிடித்ததுங்குறது ரெண்டு பொருள் வருவது போல எழுதினேன்.

        முதற்பொருள் – அவனுக்கு (அவளைப்) பிடித்தது அவளுக்குப் பிடித்தது
        இரண்டாம் பொருள் – அவனுக்குப் பிடித்தது (காதல்/காமம்) அவளுக்கும் பிடித்தது

        நீங்கள் படித்துப் பாராட்டியது மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கிறது.

  • என். சொக்கன் 10:44 pm on July 20, 2013 Permalink | Reply  

    நரை இல! 

    • படம்: பூவெல்லாம் கேட்டுப்பார்
    • பாடல்: சுடிதார் அணிந்து வந்த சொர்க்கமே
    • எழுதியவர்: பழநிபாரதி
    • இசை: யுவன் ஷங்கர் ராஜா
    • பாடியவர்கள்: ஹரிஹரன், சாதனா சர்கம்
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=ccmN5YvrrDI

    நரை கூடும் நாட்களிலே,

    என்னைக் கொஞ்சத் தோன்றுமா?

    அடி போடி!

    காதலிலே நரைகூட தோன்றுமா?

    இந்த வரிகளைக் கேட்கும்போதெல்லாம், வாலி பாணியில் ‘தோன்றுமா’ என்ற வார்த்தையை வைத்துப் பழநிபாரதி அமைத்திருக்கும் நயமான வார்த்தை விளையாட்டை நினைத்துப் புன்முறுவல் தோன்றும். அடுத்து, ‘காதலிலே நரைகூட தோன்றுமா?’ என்கிற வரியை வியப்பேன். நேராக பாரதிதாசனின் ‘குடும்ப விளக்கு’ காவியத்தில் சென்று நிற்பேன்.

    குடும்ப விளக்கின் ஐந்தாவது பாகத்தை, முதியவர் காதலை வடித்துத் தந்திருக்கிறார் பாரதிதாசன். நரையில்லாத அந்தக் காதலைக் கொஞ்சம் ருசிக்கலாம்.

    முதிய கணவர் சொல்வது:

    விதைத்திட்டேன் அவளின் நெஞ்சில்

    ….என்றனை! நேற்றோ? அல்ல!

    இதற்குமுன் இளமை என்பது

    ….என்றைக்கோ அன்றைக் கேநான்!

    கதையாகிக் கனவாய்ப் போகும்

    ….நிகழ்ந்தவை; எனினும் அந்த

    முதியாளே வாழு கின்றாள்

    ….என்நெஞ்சில் மூன்று போதும்!

    இன்னொரு சந்தர்ப்பத்தில், யாரோ அந்தக் கணவரிடம் கேட்கிறார்கள், ‘வயதாகிவிட்டது, உடல் தளர்ந்துவிட்டது, இன்னும் உங்களுக்குள் காதல் இருக்கிறதா?’

    ’ஏன் இல்லாமல்?’ என்று கேட்கும் கணவர் பதில் சொல்கிறார், இப்படி:

    வாய், மூக்கு, கண், காது, மெய் வாடினாலும்

    ….மனைவிக்கும் என்றனுக்கும் மனம் உண்டு கண்டீர்!

    தூய்மை உறும் அவ்விரண்டு மனம் கொள்ளும் இன்பம்

    ….துடுக்கு உடைய இளையோரும் படைத்திடுதல் இல்லை!

    ஓய்வதில்லை மணிச் சிறகு! விண் ஏறி நிலாவாம்

    ….ஒழுகு அமிழ்து முழுது உண்டு, பழகு தமிழ் பாடிச்

    சாய்வு இன்றி, சறுக்கு இன்றி ஒன்றை ஒன்று பற்றிச்

    ….சலிக்காது இன்பம் கொள்ளும் இரண்டு மனப் பறவை!

     

    அருவி எலாம் தென் பாங்கு பாடுகின்ற பொதிகை

    ….அசை தென்றல், குளிர் வீசும் சந்தனச் சோலைக்குள்

    திரிகின்ற சோடி மயில் யாம் இரண்டு பேரும்,

    ….தெவிட்டாது காதல் நுகர் செந்தேன் சிட்டுக்கள்!

    பெரும் தென்னங் கீற்றினிலே இருந்து ஆடும் கிளிகள்!

    ….பெண் இவளோ, ஆண் நானோ என இரு வேறாய்ப்

    பிரித்து உணர மாட்டாது பிசைந்த கூட்டு அமிழ்து!

    ….பேசினார் இவ்வாறு, கூசினாள் மூதாட்டி!

    அவர் இப்படி வெளிப்படையாகச் சொல்கிறாரே என்பதற்காக அந்த மூதாட்டி வெட்கப்பட்டாலும், உள்ளுக்குள் அவருடைய காதலும் நரைத்திருக்காது என்பதுமட்டும் உறுதி!

    அந்த வரியை மறுபடி மறுபடி வாசித்து ரசிக்கிறேன், ‘பெண் இவளோ, ஆண் நானோ என இரு வேறாய்ப் பிரித்து உணரமாட்டாது பிசைந்த கூட்டு அமிழ்து’, நூற்று ஐந்து வயது முதியவர் சொல்வது இது!

    ***

    என். சொக்கன் …

    20 07 2013

    231/365

     
    • rajinirams 11:53 pm on July 20, 2013 Permalink | Reply

      அடடா.அருமை.வாலிபங்கள் ஓடும் வயதாகக்கூடும்.ஆனாலும் அன்பு மாறாதம்மா என்ற வாலியின் புதுப்புது அர்த்தங்களை நினைவுபடுத்தும்.பதிவு. பாரதிதாசனின் குடும்ப விளக்கின் மூலம் அழகாக “விளக்கி”விட்டீர்கள்.

    • amas32 7:12 pm on July 24, 2013 Permalink | Reply

      இன்றும் சதாபிஷேகம் செய்து கொள்ளும் தம்பதிகள் ஒருவருக்கொருவர் வாஞ்சையுடன் உதவிக் கொள்வதைப் பார்க்க வயதாக ஆக அன்புப் பெருகும் என்று உணரமுடிகிறது. ஆனால் அந்த அன்பு வளர எத்தனையோ தகுதிகள் தேவையாக உள்ளன. இல்லாவிடின் தாம்பத்திய வாழ்வு இணையாத இரு கோடுகள்/ஒரே திசையில் செல்லும் தண்டவாளம் போலத்தான். அன்பு நிறைந்த வாழ்வு அமைய வரம் பெற்று வந்திருக்கவேண்டும்.

      amas32

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel