Updates from November, 2013 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • GiRa ஜிரா 11:20 pm on November 25, 2013 Permalink | Reply  

    கதைதாங்கிகள் 

    திரைப்படங்களில் பாடல்கள் தேவையா இல்லையா என்பதே இன்றைக்கு பெரிய விவாதமாகி விட்டது. பாடல்களே இல்லாமல் படம் எடுப்பதாக பெரிதாக விளம்பரமெல்லாம் செய்கிறார்கள்.

    பாடல்கள் இருந்தால் அந்தத் திரைப்படம் இயல்பான திரைப்படமே இல்லை என்ற அளவுக்கு இயக்குனர்கள் சிலரும் இசையமைப்பாளர்கள்(?!?) சிலரும் கருத்து சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

    பிறந்தால் தாலாட்டு. இறந்தால் ஒப்பாரி. வளர்ந்தால் கும்மி. ஏற்றிறைக்க பாட்டு. நெல் குற்ற பாட்டு. நாற்று நட பாட்டு. தெருவில் ஆடினாலும் பாட்டு. கோயிலில் ஆடினாலும் பாட்டு. இப்படியெல்லாம் இருந்த ஒரு பண்பாட்டு வழி வந்த சமூகத்தில் பாடல்கள் உயிரோடு கலந்தவை. பண்பாடு என்னும் சொல்லில் இருக்கும் பண் என்ற சொல்லும் பாடு என்ற சொல்லும் இசையோடு தொடர்புள்ளவைதானே!

    அப்படியிருக்கும் போது பாடல்கள் திரைப்படத்தில் இடம் பெறுவது எப்படி தவறானதாக இருக்கும்?! எத்தனை காதலர்களுக்கு திரைப்படப் பாடல்கள் ஏணியாக இருந்திருக்கிறது தெரியுமா? எத்தனையோ பேரை சுசீலாம்மா தாலாட்டுப் பாடி தூங்க வைத்திருக்கிறார் தெரியுமா? டி.எம்.எஸ்சும் சீர்காழியும் பக்தியை வளர்த்து இன்னும் நம்பிக்கையை ஊட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் தெரியுமா?

    சரியான இடங்களில் பாடல்கள் பயன்படுத்தப் படுவதில்லை என்று சொல்வது ஏற்புடைய விமர்சனம். பாடல்களைப் பயன்படுத்துவதே தவறு என்று சொல்வது மிகத் தவறான கருத்து.

    ரா ரா சரசுக்கு ரா ரா
    ரா ரா செந்தக்கு சேரா

    சந்திரமுகி திரைப்படப் பாடல் தொலைக்காட்சியில் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. ஒட்டு மொத்தப் படத்தையும் தாங்கும் பாட்டு அது என்றால் மிகையாகாது.

    இத்தனைக்கும் அது தெலுங்குப் பாட்டு. தெலுங்குப் பாடலாசிரியர் புவன சந்திரா எழுதிய பாடல் வரிகள் சராசரி தமிழ் ரசிகனுக்குப் புரிந்திருக்கவும் புரிந்திருக்காது. ஆனாலும் மக்கள் கூட்டம் அந்த பாடலையும் படத்தையும் ரசித்து வெற்றி பெறச் செய்தது.

    சந்திரமுகி படத்தில் மற்ற எல்லாப் பாடல்களையும் யோசிக்காமல் வெட்டி நீக்கி விடலாம். படத்தின் ஓட்டமோ கதையம்சமோ சிறிதும் பாதிக்காது. ஆனால் இந்தப் பாடல்?

    ரா ரா சரசுக்கு ரா ரா” என்று எளிமையாகவும் அதே நேரத்தில் மனதில் பச்சக் என்று ஒட்டிக் கொள்ளும் படியும் தொடங்கும் இந்தப் பாடலை வெட்ட வேண்டும் என்றால் சந்திரமுகி என்ற மொத்தப் படத்தையுமே வெட்டி விடலாம்.

    இத்தனைக்கும் இந்தப் பாடல் காட்சி சிக்கலானது. இரண்டு வேறுவிதமான காலகட்டங்களை இணைக்க வேண்டும். அந்த இரண்டு காலகட்டங்களையும் இணைக்கும் ஒரு பெண்ணின் காதலை வெளிப்படுத்த வேண்டும். இன்றைய கங்கா தன்னை அன்றைய சந்திரமுகி என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாளே.

    ஆக முக்கிய பாத்திரங்கள் எல்லாம் அவளுடைய மன மேடையில் இரட்டை வேடம் போட வேண்டிய சூழ்நிலை.

    இன்றைய டான்ஸ் புரபசர் விஸ்வநாதன் சந்திரமுகியாக மாறிக் கொண்ட கங்காவின் கண்களுக்கு அந்தக் காலத்து காதலனாகத் தெரிகிறான்.

    மனோதத்துவ மருத்துவம் படித்த டாக்டர் சரவணன் அவளுக்கு வேட்டையன் என்னும் கொடியவனாகத் தெரிகிறான். சந்திரமுகியின் காதலனையும் அவளையும் கொன்ற கொடியவன் அவன். அந்த வேட்டையனை பழி வாங்க வந்திருப்பதாக கங்கா என்னும் சந்திரமுகி நினைக்கிறாள்.

    இத்தனையையும் அந்த ஒரு பாட்டில் காட்ட வேண்டும். இந்தக் காட்சிக்கு தெலுங்குப் பாடலாசிரியர் பாட்டும் எழுத வேண்டும்.

    முதலில் அவள் தான் காதலைப் பாடுகிறாள். காதலனை ரா ரா என்று அழைக்கிறாள். உயிரே உன்னுடையதுதான் எடுத்துக் கொள் என்று தாம்பாளத்தில் வைத்து காதலைக் கொடுக்கிறாள்.

    பிராணமே நீதிரா
    யேலுகோ நா தொரா
    ஸ்வாசலோ ஸ்வாசவாய் ராரா

    அவன் மீது உண்டாக காதல் எந்த ஜென்மத்தில் உண்டான பந்தம் என்று புரியாத ஒரு ஈர்ப்பு.

    ஏ பந்தமோ இதி ஏ பந்தமோ
    ஏ ஜென்ம பந்தால சுமகந்தமோ

    பெண்ணான அவளே பாடிவிட்டாள். அவன் பாடாமல் இருப்பானோ. கனவோ நினைவோ என்று ஒரு குழப்பம். ஆனாலும் அது இனிமையாகத்தான் இருக்கிறது.

    ஏ ஸ்வப்னமோ இதி ஏ ஸ்வப்னமோ
    நயனால நடயாடு தொலி ஸ்வப்னமோ

    இப்படியாக இவர்கள் பாடும் போது வந்துவிடுகிறான் வேட்டையன். தான் கொண்டு வந்த பெண்ணொருத்தி இன்னொருவனை விரும்புவதா? அவனும் பாடுகிறான்.

    லக்க லக்க லக்க லக்க

    அந்தக் காதலன் தலை உருள்கிறது. அவள் உடல் எரிகின்றது.

    சரி. இப்படி வைத்துக் கொள்வோம். இந்தப் பாடல் இல்லை. ஆனால் இந்தப் பாடலில் வந்ததையெல்லாம் வேறுவிதமாக சொல்லிக் கொள்ளலாம் என்றால் என்ன செய்யலாம்?

    இன்னொரு திரைப்படம் தான் எடுக்க வேண்டும். முதலில் சந்திரமுகி ஆந்திர விஜயநகரத்தில் இருப்பதைக் காட்ட வேண்டும். பிறகு வேட்டையன் அங்கு செல்ல வேண்டும். சந்திரமுகியைப் பார்க்க வேண்டும். காதலில் விழ வேண்டும். அவளைக் கொண்டு வரவேண்டும். அவள் இன்னொருவனைப் பார்க்க வேண்டும். இருவரும் காதலை யாருக்கும் தெரியாமல் பரிமாறிக் கொள்ள வேண்டும். அதை வேட்டையன் பார்க்க வேண்டும். அவன் காதலனைக் கொல்ல வேண்டும். சந்திரமுகியை எரிக்க வேண்டும்.

    அப்பப்பா… எத்தனை வேண்டும்!!! இத்தனையையும் காண்பித்தால் படம் பார்க்கின்றவன் கொட்டாவி விட்டுக் கொண்டு கொக்கோ கோலா குடிக்கப் போயிருப்பான். படத்தை தயாரிக்க பணம் போட்டவர் வேட்டையன் போல லக்க லக்க லக்க லக்க என்று கதறிக் கொண்டு ஓடியிருப்பார். படத்தை எடுத்த இயக்குனர் அடுத்து எந்த வாய்ப்பும் கிடைக்காமல் தாம் த தீம்த தோம் ததோம் என்று தாளம் போட்டுக் கொண்டிருந்திருப்பார்.

    அதையெல்லாம் விடப் பெரிய கொடுமை… எதாவது ஒரு விடுமுறை நாளில்… எதாவது ஒரு தொலைக்காட்சியில் பொதுமக்களாகிய நாம் படத்தைப் பார்த்து கதறி அழ வேண்டும்.

    இத்தனை கொடுமைகளையும் நடக்க விடாமல் ஒரேயொரு பாடல் காட்சியைப் புகுத்தி படத்தின் விறுவிறுப்பைக் கூட்டி மக்களை ரசிக்க வைத்ததை பாராட்டத்தான் வேண்டும்.

    தமிழ்ப் படத்தில் தெலுங்குப் பாட்டெழுதிய கவிஞர் புவன சந்திராவுக்கு ஒரு லக்க லக்க லக்க லக்க…….

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    358/365

    Advertisements
     
    • rajinirams 11:44 am on November 26, 2013 Permalink | Reply

      நல்ல பதிவு,நீங்கள் சொன்னது போல பல காட்சிகளை ஐந்து நிமிட பாடலிலேயே விளக்க வைக்கலாம்.,அதுவும் வேற்று மொழியிலேயே என்பதற்கு நல்ல உதாரணம் கவிஞர் புவனசந்திராவின் “ரா ரா” பாடல்.
      முன்பு ஒரு முறை வண்ணக்கனவுகள்,கடமை கண்ணியம் கட்டுப்பாடு போன்ற படங்கள் வந்து கொண்டிருந்த
      போது ஒரு விழாவில் வைரமுத்து வாலியிடம் இது பற்றி பேச, ஆமாம்,முதல்ல பத்து பாட்டு,எட்டு பாட்டு,நாலு பாட்டுன்னு போய் “நிப்பாட்டு”ன்னு சொல்லிடுவாங்க போலருக்கே என்று நகைச்சுவையாக கூறினாராம்.
      ஒரு முறை வாலியை சந்தித்து பேசிக்கொண்டிருந்த போது என்ன சார் கதையை சொல்வது போன்ற situation பாடல் அவ்வளவா வர்றதில்லையே என்றேன்,ஒரு நொடி கூட யோசிக்காமல் என்ன பண்றது situation அப்படியிருக்கு என்றாரே பார்க்கலாம்!. அவர் கூறியது போல “சொன்னது நீ தானா”எங்கிருந்தாலும் வாழ்க”போன்ற சூழலுக்கேற்ற பாடல்களெல்லாம் இனி வர வாய்ப்பேயில்லை. இதே போன்று வறுமையின் நிறம் சிவப்பு,நண்டு போன்ற படங்களிலும் ஹிந்தி பாடல்கள் இடம் பெற்றிருக்கின்றன.தெலுங்கு,கன்னடம்,மலையாளம்,ஹிந்தி என பல மொழிகளும் சேர்ந்து ஒலிக்கும் ஒரே இந்திய திரைப் பாடல்-வாலியின் இந்திய நாடு என் வீடு மட்டுமே.நன்றி.

    • Uma Chelvan 3:52 pm on November 26, 2013 Permalink | Reply

      பெற்றெடுத்த உள்ளமென்றும்தெய்வம் தெய்வம் …………..இதில் முழுக்கதையும் அடங்கி உள்ளது.

    • amas32 7:08 pm on November 26, 2013 Permalink | Reply

      // படத்தை தயாரிக்க பணம் போட்டவர் வேட்டையன் போல லக்க லக்க லக்க லக்க என்று கதறிக் கொண்டு ஓடியிருப்பார்.// LOL

      ஒரு பாடலிலேயே ஏழை ஹீரோ பேப்பர் போட்டு, சாப்பாட்டுக் கடை வைத்து மல்டி மில்லியனர ஆகிவிடுவார். ஒரே பாடலில் குழந்தை வளர்ந்து பெரியவளாகிவிடும். இதெல்லாம் இல்லையென்றால் தமிழ் ரசிகனால் படத்தை ரசிக்கவே முடியாது.

      விறுவிறுவென்று கதையைச் சொல்லி முடிக்க பாடல்களில் கொலாஜ் மாதிரி காட்சிகளை அமைத்து ஐந்து நிமிடத்தில் பத்து வருடக் கதையைக் கூட எளிதாக முடித்துவிடலாம்.

      நீங்கள் குறிப்பாக இந்தப் பாடலை எடுத்துக் கொண்டதற்கு ஸ்பெஷல் பாராட்டு. க்ளைமாக்சில் சீட்டின் நுணியில் உட்காரவைக்கும் இந்தப் பாடல். எனக்கும் தெலுங்கு தெரியாததால் இன்று தான் முழுப் பொருளும் தெரிந்தது. அனால் நீங்கள் கூறியபடி சுமாராக நாமே அது தான் பாடலாசிரியர் சொல்லியிருப்பார் என்று அனுமானித்து ரசிக்கலாம் 🙂

      amas32

  • என். சொக்கன் 8:28 pm on October 22, 2013 Permalink | Reply  

    மெல்ல ஊர்ந்து ஊர்ந்து… 

    இன்றைக்கு எதைப்பற்றி நாலு வரி நோட் எழுதலாம் என்று நெடுநேரம் யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன். கம்ப்யூட்டர்மீது ஓர் எறும்பு ஊர்ந்தது. இதைப்பற்றி எழுதினால் என்ன?

    சட்டென்று ‘ருக்குமணி ருக்குமணி’ பாடல்தான் மனத்தில் ஓடியது. ‘சின்னஞ்சிறு பொண்ணுக்கு ஆசை ரொம்ப இருக்கு, சீனிக்குள்ள எறும்பு மாட்டிகிட்ட கணக்கு’ என்று அழகாக முதலிரவுக் காட்சியைப் பதிவு செய்திருப்பார் வைரமுத்து.

    வாலிக்கும் எறும்பு பிடிக்கும், அதைவிட, வார்த்தை விளையாட்டு பிடிக்கும், வைரமுத்துவைப்போலவே அவரும் சர்க்கரையாகக் காதலையும், எறும்பாகக் காதலர்களையும் வர்ணித்து ‘சக்கர இனிக்குற சக்கர, அதில் எறும்புக்கு என்ன அக்கறை?’ என்று கேட்பார் குறும்புடன்.

    வைரமுத்துவுக்குமட்டும் குறும்புத்தனம் இல்லையா என்ன? ‘கண்ணா என் சேலைக்குள்ளே கட்டெறும்பு புகுந்துடுச்சு, எதுக்கு?’ என்று காதலியைக் கேட்கவைத்து, ‘கண்ணே, நீ வெல்லமுன்னு கட்டெறும்பு தெரிஞ்சுகிச்சு’ என்று காதலனைப் பதில் சொல்லச்செய்வார்.

    வாலி இன்னொரு படி மேலே போய், கட்டெறும்பு காதலியைமட்டுமா? அவள் பெயரைக்கூட மொய்க்கும் என்பார், ‘நாட்குறிப்பில் நூறுமுறை உந்தன் பெயரை எழுதும் எந்தன் பேனா, எழுதியதும் எறும்பு மொய்க்கப் பெயரும் ஆனதென்ன தேனா!’

    காதலி சம்மதம் சொல்லிவிட்டால்தான் வெல்லம், இல்லாவிட்டால், கண்ணாடி ஜாடிக்குள் இருந்து கைக்கு எட்டாத குலாப் ஜாமூன். ‘இமய மலை என்று தெரிந்தபின்னும் எறும்பின் ஆசையோ அடங்கவில்லை’ என்று வைரமுத்துவின் வரி.

    எறும்பு காதலுக்குமட்டுமல்ல, மற்ற விஷயங்களுக்கும் உவமையாகும், ‘ஈ, எறும்பும் உன் படைப்பில் இனிமை காணுதே’ என்று கடவுளிடம் வேண்டும் சின்னப் பிள்ளைக்கு வாலி எழுத, ‘நம்பிக்கையே நல்லது, எறும்புக்கும் வாழ்க்கை உள்ளது’ என்பார் வைரமுத்து.

    என்ன திரும்பத் திரும்ப வாலி, வைரமுத்து? மற்ற கவிஞர்கள் யாரும் எறும்பை எழுதவில்லையா?

    ஏன் இல்லாமல்? ‘எறும்புத் தோலை உரித்துப் பார்க்க யானை வந்ததடா’ என்று அதிரவைத்து, ‘என் இதயத் தோலை உரித்துப் பார்க்க ஞானம் வந்ததடா’ என்று தத்துவம் சொன்னாரே கண்ணதாசன்!

    இழிவாக நினைக்காதீர்கள், சிறு எறும்பும் கவி எழுத உதவும்!

    ***

    என். சொக்கன் …

    22 10 2013

    324/365

     
    • amas32 9:49 pm on October 22, 2013 Permalink | Reply

      a very different 4varinote from you! எறும்பூர கல்லும் தேயும், அது போல கொஞ்சம் கொஞ்சமாக காதலனும் காதலியின் மனதை விடா முயற்சியால் மாற்றிவிடலாம். அதற்கும் அந்த எறும்பு பழமொழி உதவுகிறது 🙂

      சின்ன ராசாவே சித்தெறும்பு என்னைக் கடிக்குது, உன்னை சேராம அடிக்கடி ராத்திரி துடிக்குது பாடலையும் இந்த வரிசையில் சேர்த்துக் கொள்ளவும் 🙂 http://www.youtube.com/watch?v=0V7ezrT_d94

      amas32

    • rajinirams 4:51 pm on October 23, 2013 Permalink | Reply

      அடடா.கலக்கிட்டீங்க. எறும்பு பற்றிய பாடல்களை-நினைவு வைத்து தொகுத்தது-சான்ஸே இல்லை.நம்பிக்கையே நல்லது எறும்புக்கும் வாழ்க்கை உள்ளது-அகரம் இப்போ சிகரம் ஆச்சு-என்னைக்கவர்ந்த வைர வரிகள்.கஜேந்திரா படத்தில் பா.விஜய்யின் பாடல் ஒன்று-எறும்பு ஒண்ணு என்னை வந்து என்னென்னமோ பண்ணுது…நன்றி.

  • GiRa ஜிரா 4:22 pm on September 26, 2013 Permalink | Reply  

    காதலோடு ஒருத்தி 

    ஆண்டாளின் பாடல்களைப் புரிந்து கொள்ள என்ன தெரிய வேண்டும் என்று கேட்டால், “காதல் தெரிய வேண்டும்” என்பேன்.

    பொதுவாகவே காதலர் இருவர் கருத்தொருமித்து களித்து மகிழ்ந்திருப்பதே காதல் என்பது இலக்கணம். அதாவது முருகனையும் வள்ளியையும் போல.

    ஆனால் கடவுளைப் போல காதலும் எந்த இலக்கணத்துக்குள் கட்டுப்படுவதே இல்லை என்று உலகைப் பார்த்தால் புரிகிறது.

    பாடப்பட்ட காதல் ஆயிரம் வகை என்றால் பாடப்படாதவை கோடி வகைகள் இருக்கும்.

    ஆண்டாளின் காதல் வழக்கமான காதலில் இருந்து விலகியதுதான். ஏன் விலகியது?

    கண்ணோடு கண் பார்த்து… சொல்லோடு சொல் கேட்டு.. கையோடு கை சேர்த்து… மனம் சேர்ந்து உடல் சேர்ந்து இன்பம் சேர்ந்த காதலல்ல அவளது காதல்.

    அவன் தலைவன். பெரியவன். புகழ் வாய்ந்தவன். உலகம் பாராட்டும் ஒருவனை எட்டாத தூரத்தில் இருந்து எட்டும் எண்ணத்தால் காதலித்தாள் ஆண்டாள்.

    அதனால்தானோ என்னவோ… அவளுக்குத் திருமணம் கூட கனவில்தான் வந்தது.

    வாரணம் ஆயிரம் வந்ததும் அவைகளின் நடுவில் நாரணன் நம்பி வந்ததும் நடந்ததும்… அவனைப் பூரணப் பொற்குடம் வைத்து வரவேற்றதும்… அவன் கையால் திருமாங்கல்யம் கொண்டதும் கனவில்தான் நடந்தது. கனாக் கண்டேன் தோழி என்றுதானே சொல்லியிருக்கிறாள் ஆண்டாள்.

    இன்றைக்கு எத்தனையோ பெண்கள் திரைப்பட நடிகர்களை மனதுக்குள் விரும்புகிறார்களே… அதுவும் ஒருவகைக் காதல்தான். ஆண்டாள் காதல் என்றே அதை வகைப்படுத்தலாம். புத்திசாலிப் பெண்கள் அதிலிருந்து ஏதோ ஒரு நேரத்தில் வெளிவந்து விடுகிறார்கள்.

    ஆண்டாள் காதலில் இருந்து அப்படி வெளிவராதவள் தென்றல் திரைப்படத்துக் கதாநாயகி. எழுத்தை விரும்பியவள் எழுதியவனையும் விரும்பினால் அவள் தலையெழுத்தை எழுதியவனா சேர்த்து வைப்பான்?

    ஆண்டாளைப் போல அவளும் கனவில்தான் பாடினாள் ஆடினாள் கூடினாள். நினைவிலோ அவனை ஓயாமல் தேடினாள்.

    எங்கேயோ ஏதோ ஒரு தெய்வம் ஏதோவொரு மகிழ்ச்சியில் அவள் ஆசைக்கு வாழ்த்து சொல்லிவிட்டது. ஆம். எப்படியோ அவனை ஒரேயொரு இரவுக்கு கூட்டி வந்துவிட்டது.

    அவன் அத்தனை இரவுகளைக் கண்டவன். வகைவகையாய் பெண்களை உண்டவன். அவனுக்கு அது எத்தனையோ இரவுகளில் ஒரு இரவு. ஆனால் அவளுக்கு எத்தனையோ இரவுகளின் ஏக்கம் தீர்க்கும் ஓர் இரவு.

    இரவு முழுக்க அவன் மகிழ்ந்தான். வாழ்க்கையின் எல்லா இரவுகளுக்கும் சேர்த்து அவள் மகிழ்ந்தாள்.

    அந்த மகிழ்ச்சியைப் பாட்டில் எழுத வேண்டும் என்று சொன்னால்…..

    வித்யாசாகர் இசையில் இதை எழுதிய கவிஞர் பெயர் தெரியவில்லை. பாடியவர் ஷிரேயா கோஷல்.

    ஏ பெண்ணே ஏ பெண்ணே என்னாச்சு
    ஏனிந்த உற்சாகப் பெருமூச்சு

    ஏக்கத்தில்தானே பெருமூச்சு வரும்! உற்சாகத்தில் வருகிறது என்கிறார் கவிஞர். அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்று விளக்கிச் சொன்னால் எனக்கு இங்கிதம் இல்லை. விளக்கச் சொன்னால் கேட்டால் கேட்பவர்களுக்கு அனுபவங்கள் இல்லை.

    அவள் எத்தனை முறை அவள் உள்ளம் கவர்ந்த எழுத்தாளனுக்கு தூது விட்டிருப்பாள். அந்தத் தூதுகளை எல்லாம் எடுத்துச் செல்ல அன்னமும் மேகமும் தென்றலும் உதவவில்லை. உள்ளத்துக்கும் உள்ளத்துக்கும் தூது விட இவையெல்லாம் எதற்கு?

    உன் வீட்டை தேடி என்றும்
    என் அன்னம் வந்ததில்லை
    நான் சொல்லும் சேதி ஏந்தி
    என் தென்றல் சென்றதில்லை
    என் ஆசை நினைவை அள்ளி அள்ளி
    மேலே ஊற்றி கொள்வேன்

    ஓரிரவுதான் என்றாலும் ஆணும் பெண்ணும் கூடினால் குழந்தை பிறக்க வாய்ப்புள்ளதுதானே. அவளுக்கும் ஒரு மகன் பிறந்தான். அவனைப் போலவே.

    நதியின் துளியொன்றை
    மகனாக வென்றேன்
    இது எங்கோ செல்லும் பாதை
    நான் தீயை தீன்ற சீதை
    என் கையில் கொஞ்சும் மழலை
    நான் வேண்டி பெற்ற சிலுவை
    என் நெஞ்சுக்குள்ளே ஆடும் ஆடும்
    நில்லா ஊஞ்சல் நீயே
    ஒரு போதும் என்னை நீங்கிச் செல்லா
    நீயும் எந்தன் தாயே

    யாரும் சுமக்க விரும்பி சிலுவையைக் கேட்பதில்லை. ஏசுநாதர் கூட “கடவுளே என்னை ஏன் கைவிட்டீர்” என்று சொன்னதாக பைபிள் சொல்கிறது. அப்படியெல்லாம் கேட்காமல் வேண்டிப் பெற்ற சிலுவையாய் மகனைச் சுமந்த தாய் அவள்.

    இவள் யார்? நல்ல பெண்ணா? நல்ல அன்னையா? நல்ல காதலியா? நல்ல சமூகப் பிரதிநிதியா? நல்ல ரசிகையா?

    இல்லை. எதுவுமே இல்லை. இவளும் கற்புக்கரசிதான் என்று கவிஞர் ஏற்றுக் கொள்கிறார். அதனால்தான் அவளை தீயைத் தின்ற சீதை என்கிறார். ஒருவகையில் பார்த்தால் ஆண்டாளையும் சீதையின் இடத்தில்தானே வைத்திருக்கிறோம்.

    சொல்லாத காதல் எல்லாம் சொர்க்கத்தில் சேராது என்றும் ஒரு கவிஞர் எழுதினார். ஆனால் இந்த தென்றல் திரைப்படத்து ஆண்டாளின் காதல் சொர்க்கத்தில் சேர்ந்ததோ இல்லையோ… அவளுக்கென்றே உருவான சொர்க்கத்தில்தான் அவள் இருந்திருப்பாள்.

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    299/365

     
    • Uma Chelvan 8:17 pm on September 26, 2013 Permalink | Reply

      பாபநாசம் சிவன், தன்னுடைய பாடலில், முருகனிடம் ..தனக்கு உள்ள காதலை …….தன் பிடிவாதத்தை …..இவள் பெரும் பிடிவ்வாத நோய் கொண்டாள்…….விரைந்து மருந்து தா!! என் தாய், தந்தை, பாடல், ஆடல் , வீட்டை, விளையாட்டை அனைத்துயும் மறந்து .கனவிலயும் உன்னை தான் நினைக்கிறன், இந்த பேதை தினமும் ஆறுமுகம் என்று உருகுகிறேன். யாருமிலாத தனி இடத்தில உன்னை நினைத்து கண்ணீர் வழிய இருக்கும் என்னிடம் கொஞ்சம் கூட இரக்கம் இல்லாமல் பாரா முகத்துடன் இருக்கியே, இது நியாமா?? என்கிறார்.

      இன்னுமொரு பாடலில் கண்ணனிடம் தன் காதலை சொன்ன பின், நீ பெரிய கபட நாடகக்காரன் என்பது எனக்கு தெரியும். அந்த வேஷத்தை என்னிடம் காட்டதே என்கிறார்

      .பாடல்…சுவாமி நீ மனம் இறங்கி
      எழுதியவர் – பாபநாசம் சிவன்
      ராகம் .ஸ்ரீ ரஞ்சனி

    • Uma Chelvan 8:20 pm on September 26, 2013 Permalink | Reply

      புத்திசாலிப் பெண்கள் அதிலிருந்து ஏதோ ஒரு நேரத்தில் வெளிவந்து விடுகிறார்கள்…………YES and Thank you. These kind of words boost our moral value and push us forward no matter what !!!…………Don’t be a “good person” to “wrong people”.

    • Uma Chelvan 8:35 pm on September 26, 2013 Permalink | Reply

      I wish a very “HAPPY BIRTH DAY” to my beloved composer Mr. Papanasam Sivan. Today is his 123rd birth day. கண்ணனும் கந்தனும் உள்ள வரை இவர் பெயரும் நிலைத்து நிற்கும்.

  • GiRa ஜிரா 11:48 am on September 20, 2013 Permalink | Reply  

    எல்லார்க்கும் சொந்த மொழி 

    நீண்ட நாட்களாகவே விடை தெரியாத கேள்வி ஒன்று என்னிடம் உண்டு. இன்று அந்தக் கேள்வியை எடுத்து வைத்து யோசிக்க முடிவு செய்தேன். கேள்வி என்ன தெரியுமா?

    இந்தியாவில் இருக்கும் நாயை பிரான்சில் விட்டால் அங்கிருக்கும் நாயோடு குலைத்துப் பேச முடியும். அதே போல எந்தவொரு விலங்கும் உலகில் அதன் வகையைச் சார்ந்த இன்னொரு விலங்கோடு தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்ள முடியும்.

    ஆனால் மனிதன்?

    நாடு விட்டு நாடு என்ன… மாநிலம் விட்டு மாநிலம் போனாலே ஒருவர் பேசுவது இன்னொருவருக்கு புரிவதில்லை. அதை விடுங்கள். ஒரே மாநிலத்துக்குள்ளேயே ஒரே மொழி பேசுகின்றவர்களுக்கு வட்டார வழக்குகள் எளிதில் புரிந்து விடுவதில்லை.

    தெக்கத்திப் பக்கம் பிள்ளை என்பது பெண்பிள்ளையைக் குறிக்கும். “அந்தப் பிள்ளையோட பேசுனியா?” என்றால் “அந்தப் பெண்ணோடு பேசினாயா?” என்று பொருள். வடதமிழ் மக்களுக்கு இது வித்தியாசமாகத்தான் இருக்கும். அதே போல தென் தமிழ்நாட்டின் அழுத்தமான சகர(cha) உச்சரிப்பு வடதமிழ் மக்களுக்கு நகைச்சுவையாகத் தெரியும்.

    நண்பனிடம் பேசும் போது “அந்த எடம் கிட்டக்கதான் இருக்குது” என்று சொன்னேன். அவனுக்குப் புரியவில்லை. “அந்த எடம் பக்கத்துலதான் இருக்குது” என்று சொன்னதும் எளிதாகப் புரிந்துவிட்டது.

    உலகில் எந்த உயிரினத்துக்குமே மொழி தேவைப்படாத போது…. மனிதனுக்கு மட்டும் ஏன் மொழி தேவைப்படுகிறது?

    இதுதான் என்னுடைய கேள்வி.

    மொழி என்பது தகவல் பரிமாறிக் கொள்ள உதவும் கருவி என்று எளிதாக விடை சொல்லி விடலாம்.

    ஆனால் மனிதன் மட்டுமே தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்கிறானா?

    வண்ண மலர்களும் விண்ணின் மேகங்களும் மண்ணின் மரங்களும் மலையின் காற்றும் இரவின் நிலவும் நீரின் அலையும் இன்னபிறவும் தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்வதில்லையா!

    பேசாத மலர்தான் வண்டுகளை அழைத்து தேனைக் கொடுத்து மகரந்தச் சேர்க்கை நடத்துகிறது.

    உடம்பே இல்லாத காற்றுதான் மூங்கிலின் ஒவ்வொரு துளையிலும் பயணம் செய்து இசையை உண்டாக்குகிறது.

    உயிரே இல்லாத மேகம்தான் கடலில் இருக்கும் உப்புநீரிலிருந்து நல்ல நீரை மட்டும் எடுத்து வந்து மழையாகப் பெய்கிறது.

    எப்போதும் நிரம்பித் தளும்பும் கடல்தான் அலைகளைக் கொண்டு நிலமகளை திரும்பத் திரும்ப தழுவி மகிழ்கின்றது.

    அப்படியென்றால் அவைகளின் மொழி எது?

    உடனே எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது கவிஞர் வைரமுத்து எழுதி வித்யாசாகர் இசையில் வெளிவந்த மொழி திரைப்படப் பாடல்தான்.

    காற்றின் மொழி ஒலியா இசையா
    பூவின் மொழி நிறமா மணமா
    கடலின் மொழி அலையா நுரையா
    காதலின் மொழி விழியா இதழா

    காதலனைப் பார்த்ததும் “மனம் முந்தியதோ விழி முந்தியதோ கரம் முந்தியதோ” என்றுதான் திரிகூட ராசப்பரும் எழுதியிருக்கிறார். இதில் மொழியைப் பேசும் இதழே வரவில்லை. ஆக காதலுக்கு மொழி தேவையில்லை.

    காதலுக்கு மட்டுமல்ல… எதற்குமே மொழி தேவையில்லை. இயற்கையோடு இயற்கையாய் வாழும் போது பேசுகின்ற மொழிகள் எதுவும் தேவையில்லை.

    இயற்கையின் மொழிகள் புரிந்துவிடில்
    மனிதரின் மொழிகள் தேவையில்லை
    இதயத்தின் மொழிகள் புரிந்துவிடில்
    மனிதர்க்கு மொழியே தேவையில்லை

    பாட்டில் கவிஞர் வைரமுத்து சொல்லியிருப்பது மிக நியாயமான கருத்து.

    ஒரு மழை நேரத்தில் சன்னலோரத்தில் தேநீர்க் கோப்பையோடு அமருங்கள். தேநீரின் இனிய நறுமணம் மென்புகையாய் நாசியோடு பேசும். அதன் இன்சுவை நாவோடு பேசும்.

    கொட்டும் மழையின் சொட்டுகள் நிலமெனும் பறை தட்டிப் பேசும். வீட்டின் கூரையிலிருந்து சொட்டும் துளிகள் தரையில் தேங்கிய நீரில் ஜலதரங்கம் வாசிக்கும். ஒளிந்திருக்கும் தவளைகள் கடுங்குரலில் மகிழ்ச்சிப் பண் பாடும். மழை நின்றதும் எல்லா நிறங்களையும் ஏழு நிறங்களுக்குள் அடக்கிக் கொண்டு வானவில் புன்சிரிக்கும்.

    நீங்கள் ரசிகராக இருந்தால் இந்நேரம் அழுதிருப்பீர்கள். அது உங்கள் கண்கள் பேசும் மொழி.

    வானம் பேசும் பேச்சு – துளியாய் வெளியாகும்
    வானவில்லின் பேச்சு – நிறமாய் வெளியாகும்
    உண்மை ஊமையானால் – கண்ணீர் மொழியாகும்
    பெண்மை ஊமையானால் – நாணம் மொழியாகும்
    ஓசை தூங்கும் சாமத்தில் – உச்சி மீன்கள் மொழியாகும்
    ஆசை தூங்கும் இதயத்தில் – அசைவு கூட மொழியாகும்

    இப்போது சொல்லுங்கள். மொழி என்பது மனிதர்களுக்கு மட்டும் சொந்தமானதா? இல்லை. இயற்கை ஒவ்வொன்றிருக்கும் மொழியைக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறது. மனிதன் மட்டும் அதை வைத்துக் கொண்டு சண்டை போடுகிறான்.

    பாடல் – காற்றின் மொழி ஒலியா
    வரிகள் – கவிஞர் வைரமுத்து
    பாடகர் – பல்ராம்
    இசை – வித்யாசாகர்
    படம் – மொழி
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/hs5cj3xPAhA

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    293/365

     
    • rajinirams 1:32 pm on September 20, 2013 Permalink | Reply

      செம பதிவு.இந்த பாடலை கேட்கும் போது உருகிப்போவேன்.வைரமுத்துவின் வரிகளாகட்டும் பல்ராமின் குரலாகட்டும் சூப்பர். வாய் பேச இயலாத நாயகியை ஆறுதல் படுத்தும் கவியரசரின் வரிகள் வாழ்வு என் பக்கம் படத்தில்- வீனை பேசும் அது மீட்டும் விரல்களைக்கண்டு.தென்றல் பேசும் அது மோதும் மலர்களைக் கண்டு.

    • Uma Chelvan 8:34 pm on September 20, 2013 Permalink | Reply

      இயற்கையின் மொழிகள் புரிந்துவிடில்
      மனிதரின் மொழிகள் தேவையில்லை
      இதயத்தின் மொழிகள் புரிந்துவிடில்
      மனிதர்க்கு மொழியே தேவையில்லை……………very simple and elegant words, one of the best of Viramuthu !!!

      வட்டார மொழிகளில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தது ” திருநவேலி ” பாஷைதான் . கேட்க மிகவும் இனிமை.

      முத்துக் குளிக்க வாரீயளா
      மூச்சை அடக்க வாரீயளா
      சிப்பி எடுப்போமா மாமா மாமா
      அம்மானுக்கு சொந்தமில்லையோ!!!

    • amas32 8:49 pm on September 20, 2013 Permalink | Reply

      எனக்கு மிக மிகப் பிடித்தப் பாடல். அடிக்கடி கேட்டு ரசிக்கத் தோன்றும், முக்கியமாக பாடல் வரிகளுக்காகவே.

      நீங்கள் இந்தப் பதிவை ஆரம்பித்திருக்கும் விதமே அருமை. விலங்கினங்களுக்கும் பறவைகளுக்கும் மொழி பிரச்சினை இல்லை. சில மனித உள்ளங்களுக்கும் :-)) பல மைல்களுக்கு அப்பால் இருந்தாலும் ஒருவர் எண்ணுவது மற்றவருக்குப் புரிந்துவிடும். அது எதோ சிலருக்கு வாய்க்கும். பொதுவாக மனிதர்கள் உரையாட மொழி தான் வழி. வேற்று மொழியாளர்களிடம் நாம் சொல்ல வருவதைப் புரிய வைக்கப் படாத பாடு படவேண்டும்.

      இங்கோ காது கேளாத, அதனால் வாய் பேசாத பெண்ணை மனத்தில் கொண்டு பாடப்பட்ட பாடல். ஒவ்வொரு வரியும் சுகந்தம்.

      amas32

      • Uma Chelvan 10:24 pm on September 20, 2013 Permalink | Reply

        சில மனித உள்ளங்களுக்கும் பல மைல்களுக்கு அப்பால் இருந்தாலும் ஒருவர் எண்ணுவது மற்றவருக்குப் புரிந்துவிடும். …………..yes, you can easily sense that, even you are thousand miles apart. I really really like it. Thanks.

    • SREE GURUPARAN 8:22 pm on September 21, 2013 Permalink | Reply

      அருமையா சொன்னீங்க போங்க. பாட்டு ரொம்ப நல்ல பாட்டு. கேட்டு முடிச்ச பொறவு ஒரு அமைதி. ஆனா, நீங்க கேட்ட கேள்வி இன்னும் மனசுல ஓடிகிட்டே இருக்கு. நாய், நரி இப்படி மத்த மிருகங்க பேசும் போது, நம்மளால மட்டும் ஏன் பேச முடியலை? எப்பவோ படிச்சது, இங்க வெளக்கம்: http://en.wikipedia.org/wiki/Grooming,_Gossip,_and_the_Evolution_of_Language . இன்னும் கொஞ்சம் வெளக்கம் : http://www.amazon.com/Grooming-Gossip-Evolution-Language-Dunbar/dp/0674363361

      மொழியின் வளர்ச்சி, நமக்கு தெரியாத அதிசியங்கள ஒன்னு.

  • GiRa ஜிரா 1:19 pm on July 22, 2013 Permalink | Reply  

    மணக்கோலம் 

    பெண்ணுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கும் தகப்பனுடைய மனநிலை எப்படியிருக்கும்? பஞ்சுப் பொதி போல அந்தப் பிஞ்சுக் குழந்தையைக் கையில் வாங்கிய நாளிலிருந்து வளர்த்து ஆளாக்கி ஒருவன் கையில் பிடித்துக் கொடுக்கும் போது எந்தத் தகப்பனும் கோழையாகித்தான் போகிறான்.

    சமீபத்தில் அபியும் நானும் என்றொரு திரைப்படம் வந்தது. அந்தப் படம் ஒற்றை மகளை வளர்த்து ஆளாக்கித் திருமணம் செய்து வைக்கும் தந்தையின் மனநிலையை அழகாகக் காட்டியது. அந்தப் படத்திற்காக வித்யாசாகர் இசையில் வைரமுத்து அவர்களால் எழுதப்பட்டு மதுபாலகிருஷ்ணன் பாடிய ஒரு பாடலின் வரிகளைக் கீழே தந்திருக்கிறேன்.

    மூங்கில் விட்டு சென்ற பின்னே
    அந்த பாட்டோடு மூங்கிலுக்கு உறவு என்ன
    பெற்ற மகள் பிரிகின்றாள்
    அந்தப் பெண்ணோடு தந்தைக்குள்ள உரிமை என்ன

    மூங்கிலில்தான் இசை பிறக்கிறது. ஆனால் அது மூங்கிலோடு இருந்துவிடுவதில்லை. அப்படிப் பிறந்து மூங்கிலைப் பிரிந்த இசைக்கும் மூங்கிலுக்கும் என்ன தொடர்பு? ஏன் மூங்கிலுக்கு இப்படியொரு நிலை? ஆண்டவனே அறிவான். கடவுள் தகப்பனாகப் பிறக்க வேண்டும். பெண்குழந்தைக்கு திருமணம் செய்துவைக்க வேண்டும்.

    இன்னொரு தந்தை. இவனும் மகளுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கிறான். தாயில்லாத மகளை தாய்க்குத் தாயாய் தந்தைக்குத் தந்தையாய் வளர்த்தவன். அவளுக்குப் பூச்சூட்டிச் சீராட்டி வளர்த்ததால் அவன் சோகத்தை வேறுவிதமாகச் சொல்கிறான்.

    காலையில் கதம்பங்கள் அணிந்திருப்பாள்
    மாலையில் மல்லிகை முடிந்திருப்பாள்
    திங்களில் சாமந்தி வைத்திருப்பாள்
    வெள்ளியில் முல்லைகள் சுமந்திருப்பாள்
    கட்டித்தங்கம் இனிமேல் அங்கெ என்ன பூவை அணிவாளோ
    கட்டிக்கொண்ட கணவன் வந்து சொன்ன பூவை அணிவாளோ

    ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு வாங்கித் தந்த தகப்பனுக்கு மகள் கணவன் வீடு போனால்.. கணவன் சொன்ன பூவைத்தான் சூடிக் கொள்வாள் என்பதே பெருஞ்சோகமாகத் தாக்குகிறது. மருமகன் மேல் ஒரு பொறாமை கலந்த கோவம் உண்டாவதைத்தான் இந்த வரிகள் காட்டுகின்றன. இப்படியான அருமையான வரியை சங்கர்-கணேஷ் இசையில் வைரமுத்து அவர்கள் எழுத ஏசுதாஸ் உணர்வுப்பூர்வமாக பாடியிருப்பார்.

    மேலே பாடியவர்கள் எந்தக் குறையுமில்லாத மகளைப் பெற்ற தகப்பன்கள். ஆனால் அடுத்து பார்க்கப் போகும் தகப்பன் நிலை வேறு மாதிரி. இவன் மகள் அழகுச் சிலைதான். திருமகள் அழகும் கலைமகள் அறிவும் மலைமகள் திறமையும் கொண்டவளே. ஆனால் பேச்சு வராத பதுமையாள். இப்படிப் பட்ட பெண் போகுமிடத்தில் எப்படியிருப்பாளோ என்று தகப்பனும் தாயுமாக கலங்குகிறார்கள். நீதிபதி படத்துக்காக கங்கையமரன் இசையில் வாலி எழுதிய டி.எம்.சௌந்தரராஜனும் பி.சுசீலாவும் பாடிய உயர்ந்த பாடல்.

    தந்தை: அன்பை உரைத்திட வாயில்லாத அழகுச் சிலை இவள்
    தாய்: கொண்ட பசியையும் கூறிடாத குழந்தை போன்றவள்
    உன் வசத்தில் இந்த ஊமைக்குயில்
    இவள் இன்பதுன்பம் என்றும் உந்தன் கையில்
    காவல் நின்று காத்திடுக கண் போலவே பொன் போலவே

    மருமகனே, உன் மேல் உள்ள அன்பைச் சொல்லக் கூட வாயில்லாத அழகுச் சிலையப்பா என் மகள்” என்று தகப்பன் கதறுகிறான். அடுத்தது தாயின் முறை. தாயல்லவா. குழந்தையின் பசியை உலகில் முதலில் தீர்க்கும் தெய்வமல்லவா! அதனால்தான் “தனக்குப் பசிக்கிறது என்று கூட கூறிடாத குழந்தை போன்றவள் என் மகள். அவளுக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்கத் தெரியாது. ஐயா, மருமகனே. நீயே நாங்கள் வணங்கும் கடவுள். அவளுக்கு வேண்டியதையெல்லாம் செய்ய வேண்டியது உன் கடமை.

    பெற்றால்தான் பிள்ளை. வளர்த்தாலும் பிள்ளைதான். அப்படி வளர்த்த ஒரு பெண்ணுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கிறான் ஒரு செல்வந்தன். அவன் புலம்பும் வரிகளைப் பாருங்களேன்.

    நான் வளர்த்த பூங்குருவி வேறிடம் தேடி
    செல்ல நினைத்தவுடன் அமைந்ததம்மா அதற்கொரு ஜோடி
    நிழற்படமாய் ஓடுது என் நினைவுகள் கோடி
    அந்த நினைவுகளால் வாழுகிறேன் காவியம் பாடி

    மேலே வாலி எழுதிய வரிகள்தான் நிதர்சனம். மோகனப் புன்னகை திரைப்படத்துக்காக மெல்லிசை மன்னர் இசையில் டி.எம்.எஸ் அவர்கள் இந்தப் பாடலைப் பாடினார்.

    எத்தனை காலங்களாக மகளைக் கட்டிக் கொடுக்கும் பெற்றோர்கள் இப்படியிருக்கிறார்கள்? சங்ககாலத்துக்கும் முன்னாடியிருந்தே இப்படித்தான் இருந்திருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் அகனானூற்றில் ஒரு அழகான பாடல் நமக்கு விளக்கமாக கிடைத்திருக்காது.

    தொடிமாண் சுற்றமும் எம்மும் உள்ளாள்
    நெடு மொழித் தந்தை அருங் கடி நீவி,
    ————————————–
    நெய் உமிழ் சுடரின் கால் பொரச் சில்கி,
    வைகுறு மீனின் தோன்றும்
    மை படு மா மலை விலங்கிய சுரனே?
    பாடல் – கயமனார்
    திணை – பாலை
    கூற்று – செவிலித்தாயின் கூற்று
    நூல் – அகனானூறு

    மேலே கொடுத்துள்ள வரிகள் புரியவில்லையா? விளக்கமாகச் சொல்கிறேன். மகள் ஒருவனை விரும்பி களவு மணம் செய்து அவனோடு சென்றுவிட்டாள். அந்தச் சோகத்தை தந்தையின் சார்பாகவும் ஒரு தாய் புலம்புகிறாள்.

    ”என்னையும் சுற்றத்தாரையும் கொஞ்சம் கூட உள்ளத்தில் எண்ணிப் பார்க்காமல், ஊரில் புகழ் மிகுந்த தந்தையின் காவலையும் தாண்டிக் கிளம்பிச் சென்றாளே! இவள் இங்கு இருந்த வரைக்கும் தோழியரோடு பந்தாடுவதால் உண்டாகும் களைப்பைக் கூடத் தாங்க மாட்டாளே! இன்று கொதிக்கும் மலைக்காட்டில் அவனோடு கிளம்பிப் போனாளே!”

    கோதை நாச்சியாரை அரங்கனுக்கு மணம் செய்து கொடுத்த பெரியாழ்வாரும் பெண்ணைப் பெற்ற பாசத்தில் “ஒரு மகள் தன்னை உடையேன் (நான்). உலகம் நிறைந்த புகழால்
    திருமகள் போல் வளர்த்தேன். செங்கண்மால் தான் கொண்டு போனான்” என்று புலம்புகிறார். ஆண்டவனுக்கே பெண் கொடுத்தாலும் பெண்ணைப் பெற்றவர்களுக்கு புலம்பல்தான் மிச்சம் போலும்.

    பிள்ளையைப் பெற்றால் கண்ணீர் என்று சொல்வதும் இதனால்தான் போலும். ஆண்டாண்டு காலமானாலும் பெண்ணைப் பெற்றவர்களுக்கு இதுதான் நிலை. தான் ஒருத்தியை இன்னொரு வீட்டிலிருந்து கொண்டு வந்ததை நினைக்காத ஆண்கள் தன் மகள் இன்னொரு வீடு போகும் போது கலங்குவது வியப்பிலும் வியப்புதான்!

    இப்படிப் புலம்பிய பெரியாழ்வார் பாத்திரம் திரைப்படமாக வந்த போது அதிலும் தந்தையாக நடித்துச் சிறப்பித்தர் நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசன். அதுமட்டுமல்லாமல் இந்தப் பதிவில் பார்த்த நான்கு பாடல்களில் மூன்று பாடல்கள் நடிகர் திலகம் தந்தையாக நடித்த சிறப்பு பெற்றவை.

    மூங்கில் விட்டுச் சென்ற (அபியும் நானும்) – http://youtu.be/Jv2ZUsGQpWw
    மரகதவல்லிக்கு மணக்கோலம்(அன்புள்ள அப்பா) – http://youtu.be/MNx6Oz7KDxc
    பாசமலரே அன்பில் விளைந்த (நீதிபதி) – http://youtu.be/YKo4y7B1iWI
    கல்யாணமாம் கச்சேரியாம் (மோகனப் புன்னகை) – http://youtu.be/v5MyR7lX30E

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    233/365

     
    • rajinirams 11:13 pm on July 23, 2013 Permalink | Reply

      பதிவு அருமை.தந்தை மகள் பாசத்தை விளக்கும் உன்னத பாடல்கள். கல்யாணமாம் கச்சேரியாம் வாலி எழுதிய பாடல்.

      • GiRa ஜிரா 2:58 pm on July 24, 2013 Permalink | Reply

        உண்மைதான். கல்யாணமாம் கச்சேரியாம் பாடல் வாலி எழுதியதுதான். தவறுக்கு மன்னிக்க 🙂

    • amas32 6:28 pm on July 24, 2013 Permalink | Reply

      மகளுக்கும் தந்தைக்கும் உள்ள உறவு அலாதியானது. கமலஹாசன் வாய்க்கு வாய் எனக்கு கடவுள் பக்தி இல்லை என்பார் ஆனால் தாய் பக்தி அதிகம். பெற்ற மகளுக்கு வைத்தப் பெயர் ராஜலக்ஷ்மி. தாயிடம் காட்டிய பாசத்தை மகளிடம் இருந்துப் பெறுகின்றனர் ஆண்கள். இதில் பெரியாழ்வாரும் விலக்கல்ல!

      பாடல்கள் அனைத்தும் அருமை!

      amas32

  • mokrish 9:27 am on June 12, 2013 Permalink | Reply  

    உன் குத்தமா என் குத்தமா 

    கதவு அல்லது நிலைப்படி இடித்தது, முள் குத்தியது என்று நாம் அடிக்கடி சொல்லும் / கேட்கும் இந்த வார்த்தைகளில் ஒரு உளவியல் ஆராய்ச்சி செய்யலாம். ‘இது என் தவறல்ல, வேறு யாரோ அல்லது வேறு எதுவோ தான் காரணம்’ என்று தீர்க்கமாக நம்பும் மனம் இப்படித்தான் யோசிக்கும். சாதாரணமாகவே இப்படியென்றால் காதலில் எப்படியிருக்கும்?

    தெரிந்துணரா நோக்கிய உண்கண் பரிந்துணராப்

    பைதல் உழப்ப தெவன்

    என்ற திருக்குறளில் காதலி கண்களைத்தான் குற்றம் சொல்கிறாள். கண்கள் செய்த குற்றத்தால்தானே காதல் நோய் ஏற்பட்டது. காதல் வரப்போவதை உணராமல் அன்று பார்த்துவிட்டு, இன்று அழுதால் எப்படி (புதிய உரை : சுஜாதா) என்று கடிந்துகொள்கிறாள்.

    இன்னொரு பாடல் முத்தொள்ளாயிரத்தில் பாண்டியன் காதலி தன் கண்ணே தனக்கு எதிராக செயல்பட்டால் என்ன செய்வது என்று புலம்புகிறாள்.

    கனவை நனவுஎன்று எதிர்விழிக்கும்; காணும்,

    நனவில் எதிர்விழிக்க நாணும் – புனையிழாய்

    என்கண் இவையானால் எவ்வாறோ மாமாறன்

    தண்கண் அருள்பெறுமா தான்.

    http://www.tamiloviam.com/unicode/printpage.asp?fname=02240508&week=feb2405

    திரைப்பாடல்களில் கண்ணதாசன் இதை பலமுறை எழுதியிருக்கிறார். வாழ்க்கை படகு என்ற படத்தில் வரும் கண்களே கண்களே என்ற பாடலில் (இசை விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி பாடியவர் P B ஸ்ரீநிவாஸ்) http://www.youtube.com/watch?v=RggMJODLIac

    கண்களே கண்களே காதல் செய்வதை விட்டு விடுங்கள்

    பெண்களே பெண்களே வாலிபரை கொஞ்சம் வாழ விடுங்கள்

    நெஞ்சமே நெஞ்சமே நினைப்பதை இனிமேல் நிறுத்தி விடு

    மஞ்சமே மஞ்சமே மயக்கத்தை இனிமேல் மறந்து விடு

    என்று இன்னும் விரிவாக்கி கண்களையும் நெஞ்சையும் குற்றம் சொல்கிறார்.

    யாருக்கும் வெட்கமில்லை படத்தில் வரும் பாடலில் (இசை ஜி கே வெங்கடேஷ் பாடியவர் எஸ் ஜானகி) கவிஞரின் Charge Sheet இன்னும் பெரிது

    என் கண்கள் அன்று செய்த பாவம் பார்த்தது

    என் கனியிதழ்கள் செய்த பாவம் சிரித்தது

    என் இதயம் அன்று செய்த பாவம் நினைத்தது

    அந்த இறைவன் அங்கு செய்த பாவம் இணைத்தது

    கண்கள், இதழ்கள், இதயம், இறைவன் எல்லாம் சேர்ந்து செய்த பாவம் என்ற பாவனை.

    வைரமுத்து ரிதம் படத்தில் ‘யாரைக் கேட்டது இதயம் உன்னை தொடர்ந்து போக’ என்று காதலியின் சிணுங்கலையும் பூவெல்லாம் உன் வாசம் படத்தில்

    நெஞ்சே நெஞ்சே செல்வாயோ அவனோடு

    சென்றால் வரமாட்டாய் அதுதானே பெரும்பாடு’

    என்ற செல்லக் கோபத்தையும் சொல்கிறார்.

    ஆனந்த ஜோதி படத்தில் கண்ணதாசன் ‘நினைக்க தெரிந்த மனமே’ என்ற எவர் கிரீன் பாடல் (இசை எம் எஸ் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி பாடியவர் பி சுசீலா) முழுவதும் குற்றப்பத்திரிகை வாசிக்கிறார்.

    http://www.youtube.com/watch?v=L20DiHoF518

    நினைக்க தெரிந்த மனமே உனக்கு மறக்க தெரியாதா

    பழக தெரிந்த உயிரே உனக்கு விலக தெரியாதா…

    மயங்க தெரிந்த கண்ணே உனக்கு உறங்க தெரியாதா

    மலர தெரிந்த அன்பே உனக்கு மறையதெரியாதா

    எடுக்க தெரிந்த கரமே உனக்கு கொடுக்க தெரியாதா

    படிக்க தெரிந்த இதழே உனக்கு முடிக்க தெரியாதா

    இதில் மனம், உயிர், கண், அன்பு, கைகள் இதழ்கள் என்று சாடிவிட்டு அதோடு திருப்தியடையாமல்

    கொதிக்க தெரிந்த நிலவே உனக்கு குளிர தெரியாதா

    குளிரும் தென்றல் காற்றே உனக்கு பிரிக்க தெரியாதா

    பிரிக்க தெரிந்த இறைவா உனக்கு இணைக்க தெரியாதா

    இணைய தெரிந்த தலைவா உனக்கு என்னை புரியாதா…

    என்று ஒரு அந்தாதி டைப் chargesheet தருகிறார்.

    மேற்கத்திய நாடுகளில் இந்த தினம் அந்த தினம் என்று நிறைய உண்டு. அதில் Blame Some One Else day என்ற ஜாலியான தினம் பற்றிய விவரங்கள் படித்தேன்

    http://www.ehow.com/how_2330857_celebrate-blame-someone-else-day.html. இந்தியாவில் நமக்கு தனியாக ஒரு நாள் தேவையில்லை – எல்லா நாளும் செய்வதுதானே!

    மோகனகிருஷ்ணன்

    193/365

     
    • Kannabiran Ravi Shankar (KRS) 10:42 am on June 12, 2013 Permalink | Reply

      இல்ல சார், பஸ் லேட்டு
      -இப்படித் தான் பெரும்பாலும் சொல்லுவோம்
      -ஆனா, குறித்த நேரத்தில் போனா, பஸ் சீக்கிரம் -ன்னு சொல்லுவோமா?:))
      I try to be as punctual as possible = I, I, I

      நம் பழியை, இன்னொன்றின் மேல் போடுவதை @mokrish காட்டியுள்ளார்
      ஆனா, அடுத்தவர் பழியை, நம் மீது போட்டுக் கொள்வது??
      ——–

      யாருப்பா அந்த “லூசு”? -ன்னு கேக்காதீக:) = ஆழ்வார்களும் நாயன்மார்களும் தான்!

      மனத்தில் ஓர் தூய்மை இல்லை
      வாயில் ஓர் இன்சொல் இல்லை
      எனக்கு இனி கதி என்ன சொல்லாய்
      அரங்க மா நகருளானே!

      குறிக்கோள் இலாது கெட்டேன் -ம்பாரு அப்பர் பெருமான்; மற்ற எவரையும் விட உண்மை தெறிக்கும் பாட்டில்!
      அவரா குறிக்கோள் இல்லாது கெட்டாரு?:)

    • anonymous 10:54 am on June 12, 2013 Permalink | Reply

      சினிமாப் பாட்டுக்கு வருவோம்…
      கண்ணும், மனசும் தான் ரொம்ப திட்டு வாங்கும்:) அப்பறமா கடவுள் திட்டு வாங்குவாரு:)

      உன் “கண்” உன்னை ஏமாற்றினால்
      என் மேல் கோவம் உண்டாவதேன்?:)

      பொன்னான “மனசே”, பூவான மனசே
      வைக்காத பொண்ணு மேல ஆசை -ன்னு TR சித்தர் பாடுவாரு:)
      ——-

      உன்னைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை; என்னைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை
      காலம் செய்த கோலமடி; கடவுள் செய்த குற்றமடி

      ஒரு மனதை உறங்க வைத்தான்; ஒரு மனதைத் தவிக்க விட்டான்
      இருவர் மீதும் குற்றமில்லை; இறைவன் செய்த குற்றமடி!!
      ——-

      அவ கூட போயி, மொதல்ல பேசுனது நீ தானே?-ன்னு, வித்தியாசமா “உதட்டைத்” திட்டும் பாட்டு கூட இருக்கு; என்னான்னு சொல்லுங்க பாப்போம்!

      • anonymous 10:57 am on June 12, 2013 Permalink | Reply

        //பிரிக்கத் தெரிந்த இறைவா, உனக்கு இணைக்கத் தெரியாதா?
        இணையத் தெரிந்த தலைவா, உனக்கு என்னைப் புரியாதா???//

        முருகா!
        இதுக்கு மேல பேச்சு வரலை, இன்னிக்கு!

    • Arun Rajendran 2:50 am on June 13, 2013 Permalink | Reply

      சார், அருமையானப் பதிவு…”accountability” நெலமைக்கு ஏத்த மாதிரி திரியரத அழகா சுட்டி இருக்கீங்க…இதே மாதிரி திட்டு வாங்குற வரிசைல விதியும் காலமும் தவறாம இடம் பிடிக்கும்…குற்றமனப்பான்மைல இருந்துத் தப்பிக்க இப்படியெல்லாம் பழி சுமத்தி மனச்சாந்தி அடைய வேண்டியதுதான்… 🙂

  • mokrish 11:24 am on April 18, 2013 Permalink | Reply
    Tags: அறிவுமதி, , ரா பி சேதுப்பிள்ளை, , , PB ஸ்ரீநிவாஸ்   

    எந்த ஊர் என்றவனே 

    ஒருவர் நமக்கு அறிமுகமான சில நிமிடங்களில் கேட்கப்படும் கேள்விகளில்  ஒன்று – ‘நீங்க எந்த ஊர்? என்பது. ஒரே ஊர் என்றோ ஒரே மாவட்டம் என்றோ தெரிந்தால் ‘ அட நீங்களும் வேலூர் தானா என்று உடனே ஒரு புன்முறுவல். நட்பு சுலபமாகும். நாம் பிறந்து வளர்ந்த ஊரை நினைத்தாலே சந்தோஷம் பொங்கும். வெளிநாட்டில் வாழும்போது சொந்த ஊரில் / மாவட்டத்தில் இருந்து வருபவர்களுடன் பேசும்போது ஒரு extra connect இருப்பதை உணர்ந்திருக்கிறேன்

    ஊர்ப்பெயர்களை அதன் வேர்ச்சொல் அறிந்து ஆராய்வது ஒரு பெரிய சவால்.இடப்பெயராய்வு. கல்வெட்டு, புத்தகங்கள், அரசுப் பதிவேடுகள், செப்பேடுகள், கர்ணபரம்பரைக் கதைகள், நாட்டுப்புற பாடல்கள், பழமொழிகள், சொலவடைகள், விடுகதைகள் ஆகியவற்றில் சம்பந்தப்பட்ட ஊர்கள் இடம்பெற்ற விதத்தையும், அந்த ஊர்களின் மக்களுடைய வாழ்க்கைத் தரம், பொருளாதாரம், தற்போதய நிலை உள்ளிட்ட பல விஷயங்கள் குறித்தும் பல ஆய்வுகள் உண்டு. ரா பி சேதுப்பிள்ளை அவர்களின் ‘தமிழகம் ஊரும் பேரும்’ என்ற ஆய்வை இணையத்தில் படித்தேன். சுவாரஸ்யமான ஆய்வு.

    http://www.tamilvu.org/library/lA475/html/lA475con.htm

    ஒரு கவிஞனை எந்த ஊர் என்றால் என்ன சொல்வான்? திரைப்பாடல்களில் ஒரு தேடல் கண்ணதாசன் காதல் தோல்வி சொல்ல ஒரு பாடலில் பிறப்பில் தொடங்கி ஆணின் அன்றைய காதல் தோல்வி status வரை ஊர்ப்பெயர்களை எழுதிய வரிகள் அருமையான கற்பனை. எந்த ஊர் என்றவனே இருந்த ஊரைச் சொல்லவா? என்று தொடங்கும் பாடலில் வரும் கற்பனை ஊர்ப்பெயர்கள் – பேச்சு வழக்கில் இருக்கும் வார்த்தைகளை ஊர் போல சொல்வார். http://www.youtube.com/watch?v=eyIWD8FOh4g

    உடலூரில் வாழ்ந்திருந்தேன் உறவூரில் மிதந்திருந்தேன்

    கருவூரில் குடி புகுந்தேன் மண்ணூரில் விழுந்து விட்டேன்!

    என்று பிறப்பையும் பின் வரும் வரிகளில்

    வேலூரைப் பார்த்து விட்டேன் விழியூரில் கலந்து விட்டேன்

    காதலூர் காட்டியவள் காட்டூரில் விட்டுவிட்டாள்

    கன்னியூர் மறந்தவுடன் கடலூரில் விழுந்துவிட்டேன்!

    பள்ளத்தூர் தன்னில் என்னை பரிதவிக்க விட்டு விட்டு

    மேட்டூரில் அந்த மங்கை மேலேறி நின்று கொண்டாள்!

    காதலில் விழுந்ததையும் பின் பள்ளத்தில் விழுந்ததையும் சொல்கிறார்

    வாலி தமிழகத்தின் ஊர்ப்பெயர்களை வைத்து ஒரு பெண்ணை வர்ணிக்கிறார். மதுரையில் பறந்த  மீன் கொடியை அவள் கண்ணில் பார்த்து  சேரன் வில்லை புருவத்தில் பார்த்து புலிக்கொடியை அவள்  பெண்மையில் பார்த்து என்று அலங்காரமான பாடல் ஒன்று

    http://www.youtube.com/watch?v=GN5JGwKojgk அதில் தொடர்ந்து

    காஞ்சித் தலைவன் கோவில் சிலை தான் கண்மணியே உன் பொன்னுடலோ

    குடந்தையில் பாயும் காவிரி அலை தான் காதலியே உன் பூங்குழலோ

    சேலத்தில் விளையும் மாங்கனிச் சுவைதான் சேயிழையே உன் செவ்விதழோ?

    தூத்துக் குடியின் முத்துக் குவியல் திருமகளே உன் புன்னகையோ?

    பாடல் முழுவதும் வரிகளின் முதலில் ஒரு ஊர்ப்பெயரை வைத்து அழகான கவிதை.

    வைரமுத்துவும் பெண்ணை வர்ணிக்கவே ஊர்பெயரை வரிகளில் வைக்கிறார். ஒவ்வொரு ஊரிலிருந்தும் விசெஷமான பொருள் எடுத்து அந்த பெண்ண சிலை செய்ததாக கற்பனை தஞ்சாவூரு மண்ணெடுத்து என்ற பாடலில் வரும் வரிகள் http://www.youtube.com/watch?v=NzRHBQRpqkI

    கன்னம் செஞ்ச மண்ணு அது பொன்னூரு

    ஒதடு செஞ்ச மண்ணு  மட்டும் தேனூரு

    நெத்தி செய்யும் மண்ணுக்கு சுத்தி சுத்தி வந்தேங்க

    நெலாவில் மண்ணெடுத்து நெத்தி செஞ்சேன் பாருங்க

    வாழையூத்து மண்ணெடுத்தேன் வயித்துக்கு – அட

    கஞ்சனூரு மண்ணெடுத்தேன் இடுப்புக்கு

    கண்ணதாசனின் காதல் தோல்வி வரிகள் ஒரு extreme என்றால் வாலியும் வைரமுத்துவும் சொல்லும் வர்ணனைகளும் மிகையானவை. எனக்கு அறிவுமதி எழுதிய அழகூரில் பூத்தவளே பாடல வரிகள் இயல்பாக இருப்பதாய் தோன்றுகிறது http://www.youtube.com/watch?v=83Zq_Bh3mCg

    அழகூரில் பூத்தவளே

    எனை அடியோடு சாய்த்தவளே

    மழையூரின் சாரலிலே

    எனை மார்போடு சேர்த்தவளே

    உன்னை அள்ளி தானே உயிர் நூலில் கோர்ப்பேன்

    உயிர் நூலில் கோர்த்து உதிராமல் காப்பேன்

    அவள் பிறந்த ஊர் எதுவாக இருந்தாலும் அதுவே அழகான ஊர் என்பதில் ஒரு உணர்வுபூர்வமான நியாயம். அவள் சுருட்டி போட்ட முடியை மோதிரமாகியது அவள் சோம்பலில் இவன் முறிந்து போனது – மிகை தான் என்றாலும் சுவாரஸ்யம்தான். ,’என்னை மறந்தாலும் உன்னை மறவாத நெஞ்சோடு நான் இருப்பேன்’ என்று சொன்னவுடன் நெகிழ்ந்து ‘அன்பூரில் பூத்தவனே என்கிறாள்.  அழகு.

     மோகனகிருஷ்ணன்

    138/365

     
    • amas32 11:51 am on April 18, 2013 Permalink | Reply

      எனக்கு ரொம்பப் பிடித்தப் பாடல் “தஞ்சாவுரு மண்ணெடுத்து” பாடல் 🙂 http://www.youtube.com/watch?v=Ebw2V22-mZI

      அதெ மாதிரி இந்த வரிகலும் அருமை!
      /காஞ்சித் தலைவன் கோவில் சிலை தான் கண்மணியே உன் பொன்னுடலோ

      குடந்தையில் பாயும் காவிரி அலை தான் காதலியே உன் பூங்குழலோ/

      நமக்கு எப்படி தாய் மொழி முக்கியமோ அதே மாதிரி பிறந்த மண்ணும் மனத்துக்கு மிகவும் நெருக்கமானதொரு விஷயம். அந்த ஊரை விட்டு வந்து வெகு காலம் ஆகியிருந்தும் மண்ணின் மணம் மனத்தை விட்டு அகலுவதில்லை. அதனால் காதலிக்கும் பெண்ணின் வடிவிலும் அதைக் காண்கிறோம்!

      amas32

    • n_shekar 4:26 pm on April 18, 2013 Permalink | Reply

      எனக்கும் “அழகூரில் பூத்தவளே” பாட்டுதான் மிகவும் பிடிக்கும் – பாடிய விதமும் மிக இனிமை 🙂

    • GiRa ஜிரா 2:17 pm on April 19, 2013 Permalink | Reply

      நீங்க சொல்லியிருக்கும் அத்தனை பாட்டுகளும் நல்ல பாட்டுகள்.

      பெண்ணை நிலமென்றும் நீரென்றும் கவிஞர்கள் பாடிப் பாடி பாட்டுகள் நூறு வந்தாலும் இன்னும் அலுக்கவில்லை போலும்.

      ஊரு விட்டு ஊரு வந்து வம்பு செய்யக்கூடாதுங்குறது மறை பொருள் இதுதானா? 🙂

  • mokrish 10:29 am on April 6, 2013 Permalink | Reply
    Tags: சினேகன், , மாலன்,   

    அன்பாலே அழகாகும் வீடு 

    எண்பதுகளின் துவக்கத்தில் மெர்க்குரிப் பூக்கள் நாவலில் வீடென்று எதனைச் சொல்வீர் என்ற மாலனின் கவிதை வந்தபோது ரசித்து நண்பர்களுடன் House Vs Home என்று விவாதித்தது உண்டு. இன்றும் முதல் வரியைச் சொன்னதும் சட்டென்று உடனே நினைவுக்கு வரும் கவிதை.

    வீடென்று எதனைச் சொல்வீர்?

    அது இல்லை எனது வீடு.

    ஜன்னல் போல் வாசல் உண்டு.

    எட்டடிக்கு சதுரம் உள்ளே

    பொங்கிட மூலை ஒன்று புணர்வது மற்றொன்றில்

    நண்பர்கள் வந்தால் நடுவிலே குந்திக் கொள்வர்

    தலை மேலே கொடிகள் ஆடும் கால்புறம் பாண்டம் முட்டும்

    கவி எழுதி விட்டுச் செல்ல கால்சட்டை மடித்து வைக்க

    வாய் பிளந்து வயிற்றை எக்கிச் சுவரோரம் சாய்ந்த பீரோ……

    இப்போது யோசித்தால் இந்த கவிதை பாதியில் நின்றது போலிருக்கிறது. வெறும் சோகம் சொல்லும் Status Update. தொடர்ந்து காணி நிலமும் பத்துப் பனிரெண்டு தென்னைமரமும் கேட்ட பாரதியார் போல ஒரு கனவையோ இலட்சியத்தையோ சொல்லி முடித்திருக்கலாம்.

    திரைப்பாடல்களில் வீடு பற்றி சில அழகான பாடல்கள். பாண்டவர் பூமி படத்தில் வரும் விரும்புதே மனசு விரும்புதே என்ற சினேகன் எழுதிய பாடல் பாரதியின் காணி நிலம் கனவைப்போலவே அமைந்த வரிகள்.

    http://www.inbaminge.com/t/p/Paandavar%20Bhoomi/Virumbudhae%20Manasu%20Virumbudhae.eng.html

    கவிஞன் வழியில் நானும் கேட்டேன்

    கவிதை வாழும் சிறு வீடு

    விரும்புதே மனசு விரும்புதே

    ஒரு பக்கம் நதியின் ஓசை

    ஒரு பக்கம் குயிலின் பாஷை

    ஒரு பக்கம் தென்னையின் கீற்று

    ஜன்னலை உரசும்

    என்று தொடங்கி தென்றல் வாசல் தெளிக்கும், கொட்டும் பூக்கள் கோலம் போடும் , நிலா வந்து கதைகள் பேசும், பறவைகள் தங்க மரகத மாடம், தங்க மணித்தூண்கள் என்று – சனிக்கிழமை Property Plus விளம்பரம் போல வர்ணனைகள்.

    பூவெல்லாம் உன் வாசம் படத்தில் வைரமுத்துவின் பாடல் ஒன்றில் சில சுவாரஸ்யங்கள்.

    http://www.inbaminge.com/t/p/Poovellam%20Un%20Vaasam/Chella%20Namm%20Veetuku.eng.html வானவில்லை கரைச்சு வண்ணம் அடிக்கலாம், தோட்டத்தில் நட்சத்திரம் பூக்கும் செடி என்று அதீத கற்பனைகளோடு தொடங்கும் பல்லவியில் ஒரு ட்விஸ்ட் வைத்து

    அட கோயில் கொஞ்சம் போரடித்தால்

    தெய்வம் வந்து வாழும் வீடு

    காற்று வர ஜன்னலும் செல்வம் வர கதவும் என்று வசீகரமான வாஸ்து சொல்கிறார். மறு ஜென்மம் இருந்தால் இதே வீட்டில் அட்லீஸ்ட் நாய்க்குட்டியாக பிறக்க வரம் வேண்டுகிறார். காரணம்?

    எங்கள் இதயம் அடுக்கி வைத்து இந்த இல்லங்கள் எழுந்ததம்மா

    நீ சுவரில் காது வைத்தால் மனத் துடிப்பு கேட்குமம்மா

    பசங்க படத்தில் யுகபாரதியின் பாடல் சொல்வதுதான் மிகவும் சரியானதென்று தோன்றுகிறது

    http://www.inbaminge.com/t/p/Pasanga/Anbaale%20Azhagagum%20Veedu.eng.html

    அன்பாலே அழகாகும் வீடு

    ஆனந்தம் அதற்குள்ளே தேடு

    சொந்தங்கள் கை சேரும்போது

    வேறொன்றும் அதற்கில்லை ஈடு

    வாடகை வீடே என்று

    வாடினால் ஏது இன்பம்

    பூமியே நமக்கானது

    என்று எளிமையான பாசிடிவ் பார்வை. அன்பும் சொந்தங்களும் இருந்தாலே வீடு இனிமையாகும் – தென்னைமரம், தென்றல், நிலா வெளிச்சம், நட்சத்திரம் பூக்கும் செடி, கிளப் ஹவுஸ், நீச்சல் குளம், ஜிம் எல்லாம் இரண்டாம் பட்சம் தான்.

    மோகன கிருஷ்ணன்

    126/365

     
    • rajnirams 10:39 am on April 6, 2013 Permalink | Reply

      அருமை. வைரமுத்துவின் “அட கோயில் கொஞ்சம் போரடித்தால் தெய்வம் வந்து வாழும் வீடு”வரிகளை சுட்டி காட்டியிருந்தது அருமை.சந்திப்பு படத்தில் வாலியின் “ஆனந்தம் விளையாடும் வீடு,நான்கு அன்பில்கள் ஒன்றான கூடு”பாடலும் அருமையாக இருக்கும் .

    • amas32 (@amas32) 10:02 pm on April 6, 2013 Permalink | Reply

      /சனிக்கிழமை Property Plus விளம்பரம் போல வர்ணனைகள்./ LOL

      /எங்கள் இதயம் அடுக்கி வைத்து இந்த இல்லங்கள் எழுந்ததம்மா/ Home is where the heart is!

      /அன்பாலே அழகாகும் வீடு

      ஆனந்தம் அதற்குள்ளே தேடு/

      அற்புதமான வரிகள். என் எண்ணத்தை நூறு சதவிதம் பிரதிபலிக்கும் வரிகள்.

      “Mid pleasures and palaces
      Though we may roam.
      Be it ever so humble,
      There is no place like home”
      அன்னையின் அன்பினால் குழந்தைகளின் பாசத்தினால் தகப்பனின் பாதுகாப்பினால் நம் வீடு சின்னக் குடிலாக இருந்தாலும் அது தங்கமும் வைரமும் பதித்த அழகிய அரண்மனை தான் 🙂

      amas32

    • GiRa ஜிரா 11:09 pm on April 6, 2013 Permalink | Reply

      மிக அருமையான பதிவு. அழகான வரிகள்.

      ‘’அட கோயில் கொஞ்சம் போரடித்தால் தெய்வம் வந்து வாழும் வீடு’ – அற்புதமான வரிகள். அன்புள்ள பெரியவர்களும் அடக்கமுள்ள இளவயதினரும் குறும்புள்ள குழந்தைகளும் இருக்கும் வீடு கோயிலே ஆகும்.

      இல்லம் சங்கீதம்
      அதில் ராகம் சம்சாரம்
      அவள் நாயகன் பாவம்
      பிள்ளை சிருங்கார ராகம் – என்று கண்ணதாசன் எழுதியிருக்கிறார்.

      பாசமில்லாத வீடு நீரில்லாத காடு. அதனால்தான் வீட்டை செங்கலையும் சுண்ணாம்பையும் வைத்துக் கட்டுவதை விட அன்பாலும் அருளாலும் கட்ட வேண்டும்.

      ஆனந்தம் விளையாடும் வீடு
      நான்கு அன்பில்கள் விளையாடும் கூடு

      மேலே உள்ள பாடலை சிறுவயதில் எங்கேயோ கேட்டுவிட்டு… மதுரை டி.ஆர்.வோ காலனி பக்கமுள்ள மாரியம்மன் கோயில் அருகிலுள்ள போலீஸ் கிரண்டைப் பார்த்து

      போலீஸ்கள் விளையாடும் கிரவுண்டு
      இது போலீஸ்கள் விளையாடும் கிரவுண்டு
      நான்கு சுவர் கொண்டு உருவான கிரவுண்டு – என்று பாடியது நினைவுக்கு வருகிறது.

  • mokrish 11:27 am on March 24, 2013 Permalink | Reply
    Tags: நாணம்   

    ஜாடை நாடகம் 

    ஒரு பக்கம் பார்த்து, ஒரு கண்ணை சாய்த்து, உதட்டையும்  நகத்தையும்  கடித்து, மெதுவாக சிரித்து கால் பெருவிரலால் கோலமிட்டு என்று இலக்கியத்திலும் கதையிலும் கவிதையிலும் திரைப்படங்களிலும் பதிவாக்கப்பட்ட ஒரு பிம்பம் – பெண்களின் Exclusive உணர்வு-நாணம்! பெண்களுக்கு வகுக்கப்பட்ட நால் வகை பண்புகளில் ஒன்று . பெண்மை என்பதால் நாணம் வந்ததா நாணம் வந்ததால் பெண்மை ஆனதா என்று கவிஞர்கள் வியந்த ஒன்று.

    திரைப்பாடல்களில் நிறைய காதல் பாடல்கள் உண்டென்பதால் நாணம் / வெட்கம் பற்றியும் அவள் கன்னம் சிவந்தது பற்றியும் சொல்லும் வரிகள் ஏராளம். ஆண் எப்போதும் பெண்ணை இந்த வட்டத்தை விட்டு வரச்சொல்வதும் பெண் இந்த ‘சங்கிலியை’ உடைக்கமுடியாமல் மெல்ல மெல்ல எந்தன் மேனி நடுங்குது மெல்ல என்று  தவிப்பதும் ஐயோ நாணம் அத்துப்போக புலம்புவதும் என்றும் பல பாடல்கள்.

    முதலில் ஒரு definition. ஆயிரத்தில் ஒருவன் படத்தில் வரும் நாணமோ இன்னும் நாணமோ என்ற கண்ணதாசன் பாடல்.

    நாணமோ இன்னும் நாணமோ
    இந்த ஜாடை நாடகம் என்ன
    அந்தப் பார்வை கூறுவதென்ன
    நாணமோ நாணமோ

    இந்த ஜாடை நாடகமும் பார்வை சொல்லுவதும் என்ன என்று ஆண் கேட்கும் கேள்வி. பெண் என்ன பதில் சொல்லுவாள்? அதை உன்னால் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்கிறாள்

    ஆடவர் கண்களில் காணாதது
    அதுகாலங்கள் மாறியும் மாறாதது
    காதலன் பெண்ணிடம் தேடுவது
    காதலி கண்களை மூடுவது அது இது

    தொடர்ந்து எதெல்லாம் நாணம் என்று ஒரு லிஸ்ட் கொடுக்கிறார். கண்ணதாசன் விளைந்து நிற்கும் வயலை பார்த்து பச்சை வண்ண சேலை கட்டி முத்தம் சிந்தும் நெல்லம்மா ‘பருவம் வந்த பெண்ணைப்போல நாணம் என்ன சொல்லம்மா என்று சொன்னவர். நாணம் பற்றி இவர் சொல்வதென்ன?

    ராஜா ராஜஸ்ரீ ராணி வந்தாள் என்ற ஊட்டி வரி உறவு படத்தின் பாடலில்

    மேகம் வந்த வேகத்தில் மோகம் வந்தது

    மெல்ல மெல்ல நாணத்தின் தேரும் வந்தது

    இடையொரு வேதனை நடையொரு வேதனை கொள்ள

    இதழொரு பாவமும் முகமொரு பாவமும் சொல்ல

    என்று பெண்ணின் eternal conflict பற்றி அழகாக சொல்கிறார். வாலியும் ஒரு நாள் யாரோ என்ன பாடல் சொல்லித் தந்தாரோ என்ற பாடலில் இதே conflict பற்றி சொல்லும் வரிகள்

    மெல்லத் திறந்தது கதவு என்னை வாவென சொன்னது உறவு
    நில்லடி என்றது நாணம் விட்டுச் செல்லடி என்றது ஆசை

    சிவந்த மண் படத்தில் ஒரு கன்னம் சிவந்த பெண்ணைப்பற்றி கண்ணதாசன் சொல்வதைப் பாருங்கள் http://www.youtube.com/watch?v=_rXdHS5a5iY

    ஒரு ராஜா ராணியிடம் வெகு நாளாக ஆசை கொண்டான்

    அவன் வேண்டும் வேண்டும் என்றான் அவள் நாளை நாளை என்றாள் ஆசையுள்ள மேனியிலும் ஒரு பக்கம் அச்சமுள்ள மானினமோ

    நாடுவிட்டு நாடு வந்தால் பெண்மை நாணமின்றிப் போய் விடுமோ

    வள்ளுவன் நாணென ஒன்றோ அறியலம் என்று சொன்ன கருத்தை பாலும் பழமும் படத்தின் காதல் சிறகை காற்றினில் விரித்து என்ற பாடலில் (வழக்கம் போல) எளிமையாக சொல்கிறார்

    முதல் நாள் காணும் புதுமணப் பெண் போல்
    முகத்தை மறைத்தல் வேண்டுமா
    முறையுடன் நடந்த கணவர் முன்னாலே
    பரம்பரை நாணம் தோன்றுமா

    இதையே ஆயிரத்தில் ஒருவன் பாடலில் சொல்கிறார்

    தன்னை நாடும் காதலன் முன்னே
    திரு நாளைத் தேடிடும் பெண்மை
    நாணுமோ நாணுமோ

    சமீபத்தில் வந்த சிவப்பதிகாரம் படத்தில் சித்திரையில் என்ன வரும் என்ற பாடலில் http://www.youtube.com/watch?v=UrvBQz-hPRc

    கேணி கயிறாக ஒங்க பார்வ என்ன மெலிழுக்க

    கூனி  முதுகாக  செல்ல வார்த்தை வந்து கீழிழுக்க

    என்று பெண் பாட ஆண் சொல்வதாக யுகபாரதியின்  ஒரு அருமையான கற்பனை.

    மாவிளக்கு போல நீ மனசையும் கொளுத்துற

    நாவிடுக்கு ஓரமா நாணத்தப் பதுக்குற…

    அட இது Sustained Release மருந்து போல் நாவிடுக்கில் வைத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளிப்படுத்தி …படுத்தி – ஆஹா

    இது பெண்களின் Intrinsic குணம் என்றே தோன்றுகிறது. வைரமுத்து  ஏன் அச்சம் நாணம் என்பது ஹைதர் கால பழசு என்று சொன்னார் ?

    மோகனகிருஷ்ணன்

    113/365

     
    • rajnirams 11:30 am on March 24, 2013 Permalink | Reply

      நாணமோ பாடல் கண்ணதாசன் எழுதியது.

      • rajnirams 11:38 am on March 24, 2013 Permalink | Reply

        அருமை.வித்தியாசமான பார்வை.பாராட்டுக்கள்.சி.ஐ.டி.சங்கரில்,கண்ணதாசனின் “நாண த்தாலே கன்னம் மின்ன”பாடலும் அருமையாக இருக்கும்.பார்த்தால் பசி தீரும் -கண்ணதாசனின் கொடி அசைந்ததும் பாட்டிலும் பெண்மை என்பதால் நாணம் வந்ததாவும் ஒரு உதாரணம். நன்றி:-))

    • amas32 1:10 pm on March 24, 2013 Permalink | Reply

      நாணம் இன்றைய யுவதிகளிடம் இருப்பதாக எனக்குத் தெரியவில்லை. நான் நேற்று ஒரு Stand up comedy நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தேன் வந்திருந்தவர்களில் 99விழுக்காடுகள் இளைஞர்கள். ஆண் பெண் ஜோடியாக தான் வந்திருந்தனர். சிலர் தனித் தனியாக வந்திருந்தனர். “நேர் கொண்ட பார்வை நிமிர்ந்த நன்னடை” இதைத் தான் அங்கிருந்த பெண்களிடம் கண்டேன். காதல் சூழல் இல்லை, நீங்கள் சொல்ல வரும் கருத்தை பரிசோதிக்க. ஆனால் தயக்கமில்லாமல் பெண்கள் ஆண்களுடன் பேசுகிறார்கள், பழகுகிறார்கள். அதற்குப் பதிலாக ஆண்கள் பெண்களிடம் பேசத் தயங்குவதை கவனிக்கிறேன் 🙂 வாழ்க்கை ஒரு வட்டம் தான் :-)) வைரமுத்து அதைத் தான் சொல்லியிருக்கிறார் 🙂

      நீங்கள் ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொண்ட பாடல்கள் அனைத்தும் சூப்பர்.

      amas32

    • அழகேசன் 5:57 pm on March 24, 2013 Permalink | Reply

      சார்.. வர வர ரொம்ப அறுக்கறீங்க

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel