Updates from November, 2013 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • என். சொக்கன் 11:01 pm on November 16, 2013 Permalink | Reply  

    விருந்தினர் பதிவு: கொல்லையில் தென்னை 

    இரவு நேர பண்பலையில் எப்பொழுதுமே நாம் கேட்டறியாத அல்லது கேட்டு நீண்ட நாட்கள் ஆகிப் போன பாடல்களை ஒலிபரப்புவதால்  நான் அதற்கு ரசிகை.. அப்படி ஒரு நாளில் ஜெயச்சந்திரனின் அருமையான தாலாட்டு

    கொல்லையில தென்னை வச்சி குருத்தோலைப் பெட்டி செஞ்சி சீனி போட்டு நீ திங்க செல்லமாய்ப் பிறந்தவளோ ,மரக் கிளையில் தொட்டில் கட்ட மாமனவன் மெட்டுக் கட்ட  அரண்மனையை விட்டு வந்த அல்லி ராணி கண்ணுறங்கு..

    இந்தப் பாடல் சின்னதாய்ப் போயிற்றே என்று முதன் முதலாய்க் கேட்ட தருணத்தில் இருந்தே மனக் குறை . அதிக இசைக்கருவிகள் இன்றி  இரவு நேர இதத்துக்கு இழுக்கு சேர்க்காமல் நேர்த்தியாக இசையமைத்திருக்கிறார் ரஹ்மான்.    இப்பாடலில் வரும் கொல்லையில என்பது கிராமத்துப் பேச்சு வழக்கு. வீட்டின் பின் புறத்தை கொல்லைப் பக்கம் என்பார்கள். சின்ன வயதில் புதுக்கோட்டையில் உள்ள உறவினர் வீட்டுக்குச் செல்வதுண்டு. அங்கே பெரும்பாலும் ஒவ்வொரு வீட்டின் பின்புறமும் ஏதேனும் மரங்கள் செடிகள் இருக்கும்.முன்புறமும் சிறிதளவேனும் இடம் விட்டு செடிகள் வளர்த்து வீடுகள் பார்க்கவே அழகாகவும் குளுகுளுவென இருக்கும். வீடு என்று ஒன்று கட்டினால் இப்படிதான் கட்ட வேண்டும் என்று தீர்மானமே உண்டு எனக்கு. நகரத்து கான்கிரீட் காடுகளில் இது குறைந்து விட்டது. இந்தப் பதிவுக்கு மூல காரணம் அந்த கொல்லை அல்ல 🙂 பாடலில் வரும் குருத்தோலை என்ற சொல்.

    குருத்தோலை என்றதும் எனக்கு உடனே பனை ஓலை தான் நினைவுக்கு வந்தது. (ஆனால் பாடலை எழுதிய வைரமுத்து கொல்லையில தென்னை வச்சு குருத்தோலைப் பெட்டி செய்துன்னு தானே எழுதி இருக்கிறார்..அவர் தவறு செய்ய வாய்ப்பு இருக்காதே என்று தென்னை ஓலையிலும் குருத்தோலைப் பெட்டி செய்யப்படுமா என விபரம் சேகரித்தேன்..

    குருத்து -முளை இந்த முளை விடும் இலையே ஓலையாக இருப்பது தென்னை மற்றும் பனைக்கு மட்டும் தானாம் ..

    பனை ஓலையில்,விசிறிகள்,பெட்டி ,கூடை ,கிலுக்கு என நிறைய செய்வார்கள். பனை ஓலை கிலுக்கு ப்ளாஸ்டிக் கிலுக்கு போல அல்லாமல் அதிக சத்தமின்றி அழகாகவும் அருமையாகவும் இருக்கும். பனை ஓலையில் கைப்பை கூட உண்டு. என்ன மடங்காது :)(திருப்புலானி கோவில் தலத்தில் விற்கிறார்கள்.இப்படி ஒரு காலத்தில் பனை ஓலையில் செய்தவற்றை ஆர்வத்துடன் வாங்கியதுண்டு..இந்தக் குருத்தோலைப் பெட்டியும் அதில் ஒன்று. இன்றும் என் அம்மா பூஜை அறையில் காணிக்கைக் காசுகள் ,காதோலை கருக மணி போட இந்தப் பெட்டி தான் பயன்படுத்துகிறார். (வீட்டில் இருக்கும் பெண்ணடி தெய்வத்தை நினைத்து வணங்க இந்தக் காதோலைக் கருகமணி தான் )

    கருப்பட்டி ,வெல்லம் இதில் வைத்து விற்றுப் பார்த்திருக்கிருக்கிறேன். (கருப்பட்டி நினைச்சாலே நாக்கில் எச்சில் ஊறுது .கருப்பட்டி காப்பி குடித்தவர்கள் பாக்கியவான்கள் 🙂 )

    குருத்தோலை ஞாயிறு என கிறித்துவர்கள் கொண்டாடுவார்கள்.

    தென்னங்குருத்து ,குருத்தோலை தென்னை மரத்திற்கும் உண்டு. கல்யாண  வீடுகளில் மாவிலையோடு சேர்த்து தோரணமாய்ப் போடுவது இந்தக் குருத்தோலையைத் தான் . மதுரையில் தென்னங்குருத்து என்றே தள்ளுவண்டியில் இன்னமும் விற்கின்றார்கள்.உடல் நலத்திற்கு நல்லது எனக் கேள்விப் பட்டு வாங்கிச் சாப்பிட்டதுண்டு.ருசியாகவே இருக்கும். நல்ல காரியங்களுக்கு இந்தத் குருத்தோலை தவறாமல் கிராமத்தில் இடம் பெறும் .பல கிராமப்புற சினிமா திருவிழாப் பாடல்களில் அதை நீங்கள் காணலாம் .(மதுரை மரிக் கொழுந்து வாசம் பாடலில் கூட ஆரம்பத்தில் காட்டுவாங்க) கிராமங்களில் காட்டு வேலை செய்பவர்கள் மரக் கிளையில் தொட்டில் கட்டி பிள்ளைகளை உறங்க வைப்பார்கள். (அதெல்லாம் ஒரு காலம் ) ..

    எனக்குத் தெரிந்து குரல் வளம் நன்றாக இருக்கிறதோ இல்லையோ ஒரு ஆராரோ ஆரிரரோ தாலாட்டுக்கு மயங்காத பிள்ளைகள் இல்லை. எனக்குத் தெரிந்த ஒரே தாலாட்டு ஜோ ஜோ 🙂 என் அண்ணன் பிள்ளைகளை கட்டுப் படுத்தும் மந்திரம் இது:) தாலாட்டு குழந்தைக்கு மிகவும் நல்லது என்று ஆராய்ச்சியில் கண்டுபிடிச்சிருக்காங்க .தாலாட்டு புரியாவிடிலும் நமக்கு வேண்டியவர்கள் நமக்கு மிக அருகாமையில் தான் இருக்கிறார்கள் என்ற பாதுகாப்பையும் ஆசுவாசத்தையும் குழந்தைக்குத் தரும் என்று அவதானிக்கிறேன். எவருமில்லாத அமைதியான சூழலில் அழும் குழந்தை அதை உறுதிப் படுத்தும்.குரல் கேட்டதும் குழந்தை இயல்பாகி மீண்டும் உறங்க ஆரம்பிக்கும்.

    இப்படியாக இந்தப் பாடல் பல நினைவுகளைக் கிளறி விட்டுவிட்டது .இந்தப் பாடலில் உள்ள ஒரே உறுத்தல் அவ்ளோ பெரிய அம்மணி நக்மாவை குழந்தையா  நினைச்சு தொட்டிலில் போட்டு ஆட்டுவதுதான். காதலுக்குக் கண்ணில்லைன்னு சும்மாவா சொன்னாங்க :))

    சில படங்கள்:

    1. குருத்தோலைப் பெட்டி:

    petti

    2. பனை ஓலைக் கிளுக்கு:
    petti

    3. தென்னங்குருத்து

    Thennanguruthu (2)

    4. பாடலின் வீடியோ:

    http://www.youtube.com/watch?v=LO6Vllv85Rk

    உமா கிருஷ்ணமூர்த்தி

    தென் மதுரைச் சீமையைச் சேர்ந்தவர். ட்விட்டரில் பெரியாள். தன்னுடைய வலைப்பதிவுக்கு (http://umakrishhonline.blogspot.in/) ”நிச்சயம் புரட்சிப்பெண் அல்ல, மனித கூட்டங்களின் நடுவே எனக்கென்று ஒரு அடையாளத்தை மட்டுமே விரும்புகின்றேன்” என்று Tagline வைத்திருக்கிறார்.

    ”வேற எதாவது சொல்லுங்க” என்றால் இப்படிப் பதில் வருகிறது: “மண் சட்டியில் சோறு ஆக்கி விளையாடுவது பிடிக்கும். பல்லாங்குழி வீட்டில் வைத்து இருக்கிறேன். மழை நின்றபிறகு மரத்தில் உள்ள நீரை உதிர்த்து விளையாடுவது பிடிக்கும். ஆற்று மணலில் வீடு கட்டி விளையாடுவது பிடிக்கும்”

    Advertisements
     
    • amas32 11:16 pm on November 16, 2013 Permalink | Reply

      படங்களுடன் பதிவு ரொம்பவும் அழகு 🙂 எனக்கும் இந்தப் பாடல் ரொம்பப் பிடிக்கும். தென்னங்குருத்து ஓலை எல்லாவித மங்கள நிகழ்சிகளுக்கும் ஒரு கட்டாயம். கிராமப்புறத்து வாழ்க்கையை நினைவு படுத்துகிறது இந்தப் பாடல் 🙂

      amas32

    • pvramaswamy 11:20 pm on November 16, 2013 Permalink | Reply

      நன்றாக இருக்கிறது.

      மார்ஜினில் ஏதாவது கோளாறா? ஒவ்வொரு வரியிலும், கடைசி/முதல் எழுத்துகள் காணவில்லை!

  • என். சொக்கன் 11:51 pm on August 28, 2013 Permalink | Reply  

    கொடிமேல் காதல் 

    • படம்: கிழக்கே போகும் ரயில்
    • பாடல்: மாஞ்சோலைக் கிளிதானோ
    • எழுதியவர்: முத்துலிங்கம்
    • இசை: இளையராஜா
    • பாடியவர்: ஜெயச்சந்திரன்
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=6CPH_pnHqB8

    மஞ்சம் அதில், வஞ்சிக்கொடி வருவாள்,

    சுகமே தருவாள், மகிழ்வேன்,

    கண் காவியம் பண் பாடிடும் பெண்ணோவியம்,

    செந்தாமரையே!

    வஞ்சிக்கொடி என்பது பல பாடல்களில் பெண்களுக்குப் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் உவமை.

    மற்ற பல கொடிகளைப்போலவே, வஞ்சியும் மெலிதானது, எளிதாகத் துவள்வது. ஆகவே, இடை சிறுத்த கதாநாயகிகளை வர்ணிக்கும் தேவை ஏற்படும்போதெல்லாம் கவிஞர்கள் வஞ்சிக்கொடியை அழைத்துவிடுவார்கள்.

    உதாரணமாக, பாரதிதாசனின் அருமையான காதல் பாடல் ஒன்று, ‘வஞ்சிக் கொடி போல இடை அஞ்சத்தகுமாறு உளது!’ என்று தொடங்கும்.

    பொதுவாக எல்லாருக்கும் காதலி இடையைப் பார்த்தால் ஆசை வரும். ஆனால், பாரதிதாசனுக்கு அச்சம் வருகிறது, ‘உன் இடுப்பைப் பார்த்து நான் பயந்தேபோய்ட்டேன் தெரியுமா?’ என்கிறார்.

    ஏன் அப்படி? பொண்ணு செம குண்டோ? காதல் பரிசாக ஒட்டியாணம் செய்து தரச் சொல்லிவிடுவாளோ என்று நினைத்துக் கவிஞர் பயந்துவிட்டாரோ?

    அந்தச் சந்தேகமே வரக்கூடாது என்பதற்காகதான், ‘வஞ்சிக்கொடி போல இடை’ என்கிறார் பாரதிதாசன். ‘இத்தனை மெல்லிய இடையா’ என்றுதான் அவருக்கு அச்சம்!

    அதோடு நிறுத்தவில்லை, தொடர்ந்து கண்களுக்கு உவமையாக என்னவெல்லாம் வருமோ அத்தனையையும் அடுக்குகிறார், பின்னர், ‘ம்ஹூம், உனக்கு இணையாக எதையும் சொல்லமுடியாது’ என்று கை தூக்கிவிடுகிறார். சந்தம் கொஞ்சும் அந்த அழகான பத்தி முழுமையாக இங்கே:

    வஞ்சிக்கொடி போல இடை

    அஞ்சத் தகுமாறு உளது!

    நஞ்சுக்கு இணையோ, அலது

    அம்புக்கு இணையோ, உலவு

    கெண்டைக்கு இணையோ, கரிய

    வண்டுக்கு இணையோ விழிகள்!

    மங்கைக்கு இணை ஏது உலகில்,

    அம் கைக்கு இணையோ மலரும்?

    ஆனால், கிட்டத்தட்ட இதேமாதிரிதானே கொடி இடை, நூலிடை, துடி இடை என்றெல்லாம் இடுப்பை வர்ணிப்பார்கள்?

    உண்மைதான். ஆனால் அவற்றுக்கு இல்லாத ஒரு சிறப்பு ‘வஞ்சி’க்கு உண்டு. இடுப்பைமட்டுமல்ல, ஒரு பெண்ணையே ‘வஞ்சி’ என்று அழைப்பதும் உண்டு.

    இதற்கு உதாரணமாக, ‘குற்றாலக் குறவஞ்சி’ என்ற நூலே இருக்கிறது. அதன் பொருள், குற்றாலம் என்கிற பகுதியில் வாழ்கிற, குறவர் இனத்தைச் சேர்ந்த, வஞ்சி போன்ற ஒருத்தி.

    சினிமாப் பாட்டு உதாரணம்தான் வேண்டுமா? அதுவும் நிறைய உண்டு. ‘வண்ணக்கிளி சொன்ன மொழி, என்ன மொழியோ? வஞ்சி மகள் வாய் திறந்து சொன்ன மொழியோ!’

    ஆக, ஒரு பெண், அவளுடைய மெலிதான இடுப்பு, அதற்கு உவமை வஞ்சி, அதுவே அந்தப் பெண்ணையே அழைக்கும் பெயராகிவிடுகிறது. ஆகவே, இலக்கண அறிஞர்காள், இது சினையாகுபெயரா, உவமையாகுபெயரா, அல்லது சினையுவமையாகுபெயர் என்று ஒன்றை உருவாக்கவேண்டுமா? 🙂

    ***

    என். சொக்கன் …

    28 08 2013

    270/365

     
    • Murugesan 7:05 am on August 29, 2013 Permalink | Reply

      நல்ல பதிவு நன்றி திரு.சொக்கன். வஞ்சி கொடிக்கு அருமையான விளக்கம் இப்பாடலை வைத்து.

    • rajinirams 12:12 pm on August 30, 2013 Permalink | Reply

      வஞ்சி கொடி யை விளக்கிய நல்ல பதிவு.இந்த வஞ்சி மகள் ஒரு ஊதாப்பூ என்ற வாலியின் பாடலும் வஞ்சி அவள் உன்னை எண்ணவில்லை இன்னும் என்ற டி.ஆரின் வரிகளும் நினைவிற்கு வருகிறது. “வஞ்சி”என்ற வார்த்தைக்கு ஏமாற்றுவது என்ற பொருளும் உண்டு.அப்படி ஏமாற்றும் கட்சி கொடியை “வஞ்சி கொடி”என்று சொல்லலாமோ:-)))

    • amas32 6:14 pm on September 2, 2013 Permalink | Reply

      அப்போ நான் “வஞ்சி” இல்லை :-)) துடி இடையாளும் இல்லை வஞ்சிப்பவலும் அல்லள் 🙂

      ஆனால் என் பழைய புகைப்படங்கள் வஞ்சியாக் இருந்திருக்கிறேன் என்று பறைசாற்றும் 🙂

      amas32

  • GiRa ஜிரா 9:57 pm on August 24, 2013 Permalink | Reply  

    கை, செய் 

    கை என்னும் உறுப்புக்கு தெலுங்கில் செய் என்றே பெயர். வேலைகளை எல்லாம் செய்வதனால் அது செய் என்றழைக்கப்படுகிறது. பழைய தமிழ்ப் பெயர்தான். தமிழில் வழக்கொழிந்து தெலுங்கில் மட்டும் நிலைத்து விட்ட பெயர்.

    அந்தக் கையை நிறைய தமிழ்ப் பாடல்களில் காணலாம் என்றாலும் இந்தக் கட்டுரையில் மூன்று பாடல்களை மட்டும் எடுத்துப் பார்க்க நினைக்கிறேன்.

    முதலில் புலமைப்பித்தன் எழுதிய வரிகளைப் பார்க்கலாம்.

    எதுகை அது உனது இருகை அதில் எனது பெண்மை ஆடட்டுமே
    ஒருகை உடல் தழுவ மறுகை குழல் தழுவ இன்பம் தேடட்டுமே
    (பாடல் – அமுதத் தமிழில். படம் – மதுரையை மீட்ட சுந்தரபாண்டியன். இசை-எம்.எஸ்.வி)

    எதுகை பொருந்தி வரும். தொடர்ந்து வரும். நயமும் தரும். அப்படி அவன் கைகள் அவள் பெண்மைக்குப் பொருந்தியும் தொடர்ந்தும் நயமாகவும் வரட்டும் என்று விரும்புகிறாள். அவ்வாறாக ஒரு கை உடலையும் மறுகை குழலையும் தழுவும் போது அங்கு தவழும் இன்பத்துக்கு குறைவேது?

    அடுத்தது கண்ணதாசன் எழுதிய வரிகளைப் பார்ப்போம். பாடலுக்கான காட்சியை முதலில் சொல்லி விடுகிறேன். அவள் பெயர் பத்மாவதி. அவள் அலர் அமர் திருமகளின் வடிவம். அவள் மணக்க விரும்புவது ஸ்ரீநிவாசனை. அந்த ஸ்ரீநிவாசனே ஒரு குறத்தியாக வந்து பத்மாவதிக்கு குறி சொல்லி ஆடிப் பாடும் பாடல் இது. அதற்கு கண்ணதாசன் எழுதிய வரிகளைப் பாருங்களேன்.

    மங்கை தண்கை மலர்க்கை
    அந்த மலர்மகள் வழங்கும் திருக்கை
    பங்கய மலரே இருக்கை
    அந்த பாற்கடல் நாயகன் துணைக்கை
    (படம் – தெய்வத் திருமணங்கள், இசை – எம்.எஸ்.விசுவநாதன்)

    அவளுடைய பெயரிலேயே குளிர்ந்த தாமரை இருக்கிறது. பத்மாவதியல்லவா. அந்த மங்கையின் கையும் குளிர்ந்த மலர்க்கையாம். அலைமகள் அள்ளி வழங்கும் செல்வம் நிறைந்த கை. அவளுடைய இருக்கை பங்கய மலர். அவளுக்கு பாற்கடல் பரந்தாமனே துணைக்கை.

    ஏன் இத்தனை கைகள்? குறத்தி கை பார்த்துதானே குறி சொல்ல முடியும்!

    இதையெல்லாம் விட என்னை ஆச்சரியப்படுத்தியது டி.ராஜேந்தரின் வரிகள். அவர் கைக்கு உவமை சொன்னது போல வேறு யாரும் சொன்னார்களா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

    அஞ்சுதலை நாகமென நெளிகின்ற கையானது
    (பாடல் – மோகம் வந்து தாகம் வந்து, படம் – உயிருள்ளவரை உஷா, இசை – டி.ராஜேந்தர்)

    ஐந்து விரல்களை ஐந்து தலைகளாக்கி கையை நாகம் என்று உவமித்தது நல்ல கற்பனை. மோகம் கொண்ட வேளையில் அவளுடைய கை ஐந்துதலை நாகம் போல நெளிவதாகச் சொல்வதும் பொருத்தம் தானே!

    இதுவரை திரையிலக்கியம் பார்த்தோம். இனி பழந்தமிழ் இலக்கியம் கொஞ்சம் பார்க்கலாமா?

    கை என்ற சொல் ஒரு அகவுணர்வைக் குறிக்கும். அந்த உணர்வு நிலைக்கு கைந்நிலை என்று பெயர்.

    அதென்ன கைந்நிலை?

    காமம் பாடாய்ப் படுத்தும் உடல் வாதையைக் கூடல் கொண்டு தீர்க்க யாரும் இல்லாத நிலை கைந்நிலை.

    அந்த நிலையில் வருந்திடும் பெண்களைத்தான் சமூகம் கைம்பெண் என்று அழைக்கிறது.

    அந்த உணர்வுநிலையை முன்னிறுத்தி சங்கம் மருவிய காலத்தில் ஒரு நூல் எழுந்தது. பதினென் கீழ்க்கணக்கு வரிசையில் கடைசியாக வைக்கப்பட்ட அந்த நூலின் பெயரே கைந்நிலை என்பதுதான்.

    இந்த நூலை இயற்றியவர் பெயர் புல்லங்காடர். குறிஞ்சி முல்லை மருதம் நெய்தல் பாலை ஆகிய ஐந்து திணைகளிலும் கைந்நிலையை முன்னிறுத்தி எழுந்த ஒரே நூல் கைந்நிலை மட்டுமே எனலாம். அந்த நூலில் ஒரு அழகான பாடலைப் பார்க்கலாமா?

    நாக நறுமலர் நாள்வேங்கைப் பூவிரவிக்
    கேச மணிந்த கிளரெழிலோ ளாக
    முடியுங்கொ லென்று முனிவா னொருவன்
    வடிவேல்கை யேந்தி வரும்

    புன்னை மரத்து நன்மலரையும்
    வேங்கை மரத்தின் பூவினையும்
    சூடிக் கொண்ட கிளர் எழில் கூந்தலாள் நான்
    பிரிவாற்றாமை துன்பம் வருத்துவதால்
    அழிந்து போய்விடுவேனோ என்று அஞ்சி
    எதற்கும் அஞ்சாதவனாய் தன்னுயிரை வெறுத்து
    கையில் வேலேந்தி காட்டு விலங்குகளைத் தாண்டி
    இரவில் வருவான்! இன்பம் தருவான்!

    பதிவில் இடம் பெற்ற பாடல்கள்
    பாடல் – அமுதத் தமிழில் எழுதும் கவிதை
    வரிகள் – புலவர் புலமைப்பித்தன்
    பாடியவர்கள் – ஜெயச்சந்திரன், வாணி ஜெயராம்
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்
    படம் – மதுரை மீட்ட சுந்தரபாண்டியன்
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/RDARFimmHLg

    பாடல் – மங்கை தண்கை மலர்க்கை
    வரிகள் – கவியரசு கண்ணதாசன்
    பாடியவர் – வாணி ஜெயராம்
    இசை – திரையிசைச் சக்கரவர்த்தி எம்.எஸ்.விசுவநாதன்
    படம் – தெய்வத் திருமணங்கள் (ஸ்ரீநிவாச கல்யாணம்)
    பாடலின் சுட்டி – கிடைக்கவில்லை

    பாடல் – மோகம் வந்து தாகம் வந்து
    பாடியவர் – எஸ்.ஜானகி, எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம்
    வரிகள், இசை – டி.ராஜேந்தர்
    படம் – உயிருள்ளவரை உஷா
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/1S3XGSA4qTk

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    266/365

     
    • rajinirams 9:01 pm on August 26, 2013 Permalink | Reply

      “கை” தட்டி பாராட்ட வேண்டிய நல்ல பதிவு. முக்கியமான மற்ற இரண்டு பாடல்கள்-ஹோ ஹோ ஹோ -கை கை மலர் கை, இது நாட்டை காக்கும் கை:-))

  • GiRa ஜிரா 12:09 pm on August 21, 2013 Permalink | Reply  

    கவிதைகளில் கவியரசர் 

    தமிழ் திரைத்துறைக் கவிஞர்களில் இன்றும் அதிகமாக கொண்டாடப்படும் கவிஞர் கண்ணதாசன் என்று சொன்னால் மிகையாகாது. கண்ணதாசன் இந்த உலகை விட்டு மறைந்து ஆண்டுகள் முப்பதுக்கும் மேல் ஆகிவிட்டது. இருந்தாலும் கண்ணதாசன் இன்றும் நம்மோடு தமிழ்ப் பாடல்கள் வடிவில் வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்.

    அப்படிப் பட்ட கவியரசரின் நண்பரான மெல்லிசை மன்னர் இப்போதெல்லாம் மேடைக்கச்சேரிகளில் “புல்லாங்குழல் கொடுத்த மூங்கில்களே எங்கள் புருஷோத்தமன் புகழ் பாடுங்களே” என்ற பாட்டை “கண்ணதாசன் புகழ் பாடுங்களே” என்றுதான் மாற்றிப் பாடுகிறார்.

    பொதுவாகவே பழைய கவிஞர்களை பாட்டில் வைப்பது பழைய தமிழ் வழக்கம். அதைத் திரைப்பாடல்களிலும் கண்ணதாசன் செய்திருக்கிறார்.

    கம்பன் ஏமாந்தான்” என்று எழுதினார். அதே பாடலில் “வள்ளுவன் இளங்கோ பாரதி என்றொரு வரிசையை நான் கண்டேன்” என்றும் எழுதினார்.

    அதே போல பின்னாளில் பாடல் வரிகளில் மற்ற கவிஞர்கள் பரவலாகப் பயன்படுத்தியதும் கண்ணதாசன் பெயரைத்தான்.

    அதை முதலில் தொடங்கி வைத்தது வாலிபக் கவிஞர் வாலி. “காளிதாசன் கண்ணதாசன் கவிதை நீ” என்று சூரக்கோட்டை சிங்கக்குட்டி படத்துக்காக எழுதினார். காளிதாசனையும் கண்ணதாசனையும் ஒரே நிறையில் வைத்து அழகு பார்த்த வாலிக்கு வணக்கங்கள்.

    அடுத்து ஒரு பாடல் வந்தது. இந்தக் கவிஞர் ஒரு காதல் கவிதையை எழுதி விட்டார். அதில் தவறுகள் இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை. பாடலைத் திருத்திக் கொடுக்க கவியரசர் இருந்தால் நன்றாக இருக்குமென்று நினைத்தார். உடனே எழுதினார்.

    கண்ணதாசனே கண்ணதாசனே வந்துவிடு
    என் காதல் கவிதையின் வரிகளைக் கொஞ்சம் திருத்திக் கொடு
    எழுதுகிறோம் பல பாடல்களை எங்கள் காதலுக்கு
    இளம் உள்ளங்களில் அதன் எண்ணங்களில் தேர்ந்தெடுத்து

    இப்படி எழுத அந்தக் கவிஞர் கண்ணதாசனை மானசகுருவாக நினைத்திருந்தால்தான் முடியும். அப்படி நினைத்து எழுதியவர் கவிஞர் காளிதாசன்.

    வைரமுத்து அவர்களும் கண்ணதாசன் பாடல்களை ரசித்திருக்கத்தான் வேண்டும். அதனால்தான் ”வந்தேண்டா பால்காரன்” பாட்டில் “மீன் செத்தா கருவாடு, நீ செத்தா வெறும் கூடு, கண்ணதாசன் சொன்னதய்யா” என்று எழுதினார். கண்ணதாசன் அப்படி எழுதியது “போக்கிரிராஜா” படத்தில் இடம் பெற்ற “கடவுள் படச்சான் உலகம் உண்டாச்சு.. மனுசன் நெனச்சான் உலகம் ரெண்டாச்சு” என்ற பாடலில்.

    இப்படி ஒவ்வொரு கவிஞர்களும் கண்ணதாசனின் கவிதைச் சிறப்பை அடிப்படையாக வைத்துக் கொண்டு பாட்டில் குறிப்பிடும் போது வந்தார் கவிஞர் கபிலன். கண்ணதாசனின் குடிப்பழக்கதை முன் வைத்து எழுதினார் ஒரு பாட்டு.

    கண்ணதாசன் காரைக்குடி
    பேரைச் சொல்லி ஊத்திக் குடி

    இதுதான் காலத்தின் மாற்றமா? கவிஞனின் எழுத்தை மதிக்காமல் அவன் தனிப்பட்ட குறையை முன்னிறுத்தி எழுதுவது என்ன நியாயம் என்று புரியவில்லை. கண்ணதாசன் குடித்தார். உண்மைதான். ஆனால் அவர் திறந்த புத்தகமாக வாழ்ந்தார். அப்படி எத்தனை பேர் இப்போது வாழ்கிறார்கள்!

    பதிவில் இடம் பெற்ற பாடல்கள்
    காளிதாசன் கண்ணதாசன் (இளையராஜா, பி.சுசீலா, ஜெயச்சந்திரன்) – http://youtu.be/iM4hXOpYAcM
    கண்ணதாசனே கண்ணதாசனே (தேவா, சித்ரா) – http://youtu.be/BMRQTScBZx4
    வந்தேண்டா பால்காரன் (தேவா, எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம்) – http://youtu.be/MRZ7_WMGFSM
    கண்ணதாசன் காரைக்குடி (சுந்தர்.சி.பாபு, மிஷ்கின்) – http://youtu.be/6F1Nfw_Buvc

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    263/365

     
    • rajinirams 1:40 am on August 25, 2013 Permalink | Reply

      செம பதிவு சார்.நீங்கள் சொன்னது போல் கண்ணதாசன் புகழை முதலில் வாலி தான் தொடங்கிவைத்தார்.பட்டுக்கோட்டை வார்த்தைகள போட்டு நம்ம புரட்சியாரு பாடிவச்ச பாட்டு என்றும் வாலி தான் எழுதினார். இன்னொரு பாட்டு வரியிலும் சொன்னான் அந்த கண்ணதாசன் பாட்டிலே என்று வரும்-சரியாக நினைவில்லை.கவியரசரின் புகழ் என்றும் நிலைத்து நிற்கும்.

  • mokrish 9:52 am on June 3, 2013 Permalink | Reply  

    இருக்கும் இடத்தை விட்டு… 

    ஒரு இடத்திலிருந்து விலகி இன்னொரு இடத்துக்கு நகர்ந்து வாழ்க்கையை தொடரவேண்டிய கட்டாயம் நம் எல்லாருக்கும் உண்டு. நூறு  காரணங்கள். படிப்புக்காக, வேலை, திருமணம், சொந்த வீடு வாங்கி, பிரபல பள்ளியின் பக்கத்தில், என்று வெவ்வேறு காலக்கட்டங்களில் வெவ்வேறு காரணங்கள். வீடு மாறி ஊர் மாறி நாடு விட்டு நாடு மாறி என்று வாழ்வில் நடக்கும் இடம் பெயர்தல் மகிழ்ச்சி தரலாம் சில சமயங்களில் வலியாகவும் இருக்கலாம்.

    ஒரு பெண்ணின் வாழ்வில் இந்த இடமாற்றம் திருமணம் சார்ந்து நடக்கும்.(கால மாற்றத்தில் இப்போது இது ஆண்களுக்கும் நடக்கிற நிகழ்வு)  இது ஒரு mixed feeling தருணம். புது வாழ்வு தொடங்கும் மகிழ்ச்சியான நேரம். ஆனால் வளர்ந்த வீட்டையும் தாய் தந்தை உடன்பிறப்புகள் என்று கூடவே வாழ்ந்தவர்களைப் பிரிந்து இன்னொரு குடும்பம், வேறு வீடு, பல சமயங்களில் வேறு ஊர் /நாடு என்று போக வேண்டிய வேளை. பிரிவின் வேதனையை வைரமுத்து வண்டி மாடு எட்டு வச்சு என்ற பாடலில் (படம்: கிழக்குச் சீமையிலே இசை: ஏ.ஆர். ரஹ்மான் பாடியவர்கள் : ஜெயசந்திரன், எஸ். ஜானகி) அழகாக பதிவு செய்கிறார்.

    http://www.inbaminge.com/t/k/Kizhakku%20Cheemaiyile/Kathalang%20Kattu.eng.html

    வண்டி மாடு எட்டு வச்சு முன்னே போகுதம்மா

    வாக்க பட்ட பொண்ணு மனம் பின்னே போகுதம்மா

    எட்டு மேல எட்டு வச்சு முன்னே போகுதம்மா

    பொட்டு வச்ச பொண்ணு மனம் பின்னே போகுதம்மா

    வாசப்படி கடக்கையிலே வரலையே பேச்சு

    பள்ளப்பட்டி தாண்டிபுட்டா பாதி உயிர் போச்சு

    சரி மாற்றம் மகிழ்ச்சியும் தருமா?  யாரும் விளையாடும் தோட்டம் என்ற பாடலில் ஒரு கூட்டம் சந்தோஷமாக இடம் பெயர்வதைச்  சொல்லும் இளையராஜாவின் வரிகளை  பாருங்கள்  (படம்: நாடோடித் தென்றல், பாடியவர்கள்  சித்ரா, மனோ, இசை: இளையராஜா) 

    http://www.inbaminge.com/t/n/Naadodi%20Thendral/Yarum%20Vilaiyaadum.eng.html

    யாரும் விளையாடும் தோட்டம்

    தினந்தோறும் ஆட்டம் பாட்டம் போட்டாலும் பொறுத்துக் கொண்டு

    பொன்னு தரும் சாமி இந்த மண்ணு நம்ம பூமி

    கோபங்கள் வேண்டாம் கொஞ்சம் ஆறப்போடு

    ஆறோடும் ஊரைப் பாத்து டேரா போடு

    இந்தப்பாடலில் நாடோடிகளின் வாழ்வியல், அவர்கள் ஊர் மாற என்ன காரணங்கள் பற்றி நண்பர் @naaraju  சொல்லும் விளக்கங்கள் இந்த  பதிவில் காணலாம்.

    ஆனால் கூட்டமாக இடம் பெயர்வது எப்போதும் மகிழ்ச்சியான நிகழ்வாகவே இருக்கும் என்பதில்லை. வெள்ளம், வறட்சி, போர் என்று பல நிர்ப்பந்தங்களால் நிகழும் இடமாற்றம் மிகுந்த வலி தரக்கூடியது. வைரமுத்து கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் படத்தில் எழுதிய விடை கொடு எங்கள் நாடே என்ற பாடல் வரிகள் (இசை: AR ரஹ்மான் பாடியவர்கள்: MS விஸ்வநாதன் AR ரெஹனா, பால்ராம், ஃபெபி மணி) இடம் பெயரும் வலியை சொல்கிறது

    http://www.youtube.com/watch?v=QX0aLn580dg

    விடை கொடு எங்கள் நாடே கடல் வாசல் தெளிக்கும் வீடே

    பனை மர காடே பறவைகள் கூடே

    மறுமுறை ஒரு முறை பார்ப்போமா

    உதட்டில் புன்னகை புதைத்தோம்

    உயிரை உடம்புக்குள் புதைத்தோம்

    வெறும் கூடுகள் மட்டும் ஊர்வலம் போகின்றோம்

    பள்ளிக்கூடம் போக முரண்டு பிடிக்கும் குழந்தையைப் போல் வாழ்ந்த வளர்ந்த இடத்தின் இதமான கதகதப்பில் இருந்து வெளியே வர மறுக்கும் மனம் படும் வேதனையை காட்சியாய் சொல்லும் வரிகள்.

    மாற்றம் தான் நிரந்தரம். அது மகிழ்வான நிகழ்வாக அமைவது வரம்.

    மோகனகிருஷ்ணன்

    184/365

     
    • தேவா 10:05 am on June 3, 2013 Permalink | Reply

      மோகன், சிறப்பான பதிவு மேற் குறிப்பிட்ட மூன்று பாடல்களூம் மாற்றத்தினை சிறப்பாக ப்ரதிபலித்திருக்கும் வரிகள், எல்லொருடைய மாற்றங்களும் ம்கிழ்வான நிகழ்வுகளை எதிர்பார்த்தே…

    • kamala chandramani 11:28 am on June 3, 2013 Permalink | Reply

      ‘பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே, பாடித்திரிந்த பறவைகளே’ கல்லூரி மாணவர்களிடையே பிரபலமான பாடல்.’To meet, to know, to love and then part is the sad tale of many a human heart’ -வாழ்க்கை!

    • anonymous 1:24 pm on June 3, 2013 Permalink | Reply

      //பனை மரக் காடே பறவைகள் கூடே
      மறுமுறை ஒரு முறை பார்ப்போமா//

      இப்பவும், எங்கூரு வாழைப்பந்தல் கிராமத்துக்குப் போனாலே, “பனை மரக் காடு” தான்;
      ஞான சம்பந்தர், ஆண் பனைகளை -> பெண் பனைகளா மாற்றிய தலம் (செய்யாறு) -ன்னும் சொல்லுவாங்க;

      பனை மரத்தை, எட்ட இருந்து பார்த்தாலே, ஒரு பாசம் வந்துரும்; கிட்டக்கப் போனா, வாசம் வந்துரும்;

      ஊருக்குள் கால் எடுத்து வைக்கும் போதே, கண்ணுல தண்ணி தளும்பும்;
      இன்னும் ரெண்டே நாள்-ல்ல இத விட்டுப் போயீறணுமா? -ன்னு, மகிழ்ச்சியைக் கூட முழுக்க அனுபவிக்க முடியாது;

      புதுசாக் கண்ணாலம் கட்டிப் போன பொண்ணு, சாங்கியத்துக்குச் சொந்த ஊருக்கு வந்தா போல…
      புதுப் பொண்ணுக்குப், புருசன் குடுக்கும் சுகத்தை விடச், சுகமா இருக்கும் பனை மரக் காடு!
      ——-

      ஊரோ, பேரோ…
      மனசுக்குள் இருக்கும் ஒருவரை/ ஒன்றை விட்டு போவது-ன்னாலே,
      “மனசுக்குள்ள மேகம் சூழ்ந்துக்குது”….

    • anonymous 1:35 pm on June 3, 2013 Permalink | Reply

      முருகா, எப்படி @mokrish முக்கியமான “பயணப் பாடலை” விட்டீங்க?:)

      போறாளே பொன்னுத்தாயி
      பொல பொலவென்று கண்ணீர் விட்டு
      தண்ணீரும் சோறும் தந்த மண்ண விட்டு
      பால் பீச்சும் மாட்ட விட்டு,
      பஞ்சாரத்துக் கோழியை விட்டு…
      ———

      இதுல ஒரு வரி வரும்!

      பொதி மாட்டு வண்டி மேலே
      போட்டு வச்ச மூட்டை போல
      ……போறாளே பொன்னுத்தாயி

      மூட்டை, தானா ஊரை வுட்டுப் போவுமா?
      இல்ல… பொதி சொமக்குற மாட்டுக்குத் தான், மூட்டை மனசு தெரியுமா?

      இப்படி, மாட்டுக்கும் சொமக்க ஆசையில்ல; மூட்டைக்கும் போவ ஆசையில்ல,
      ஆனாலும் வாழ்க்கை வண்டி ஓடுது:(
      ———

      நீ வச்ச பாசம், நான் சொன்ன நேசம்
      கடைசியில் ஊமையும் ஊமையும் பேசிய பாஷையடி

      உசுருள்ள நாக்கு ஒன்னு வாடுதடி
      கடைசியில் சாமிக்கு நேர்ந்தது, சாதிக்கு ஆனதடி…
      போறாளே….

      • anonymous 1:56 pm on June 3, 2013 Permalink | Reply

        சொந்த ஊரு-ன்னு இல்ல… மனசைக் குடுத்துட்ட சில இடங்களி்லும் இப்படித் தான் நெலமை…

        திருச்செந்தூர் = இங்கிட்டு போகவே பிடிக்காது;
        ஒரே காரணம்: பிரிஞ்சி வரணுமே -ங்கிறது தான்!

        ஊருல எத்தனையோ முருகன் கோயிலு, பெருமாள் கோயிலு…
        ஆனா செந்தூரைப் பிரியும் போது மட்டும், சோகம் அப்பும்;

        ஆழ்வார், “வாசல் படியாய்க் கிடந்து, உன் பவள வாய் காண்பேனே” -ம்பாரு!
        அப்படிச், செந்தூரில், நடை சாத்தினாலும், பிரியாது இருக்கும் வாசப்படியா மாறிட்டா, ஒரு வேளை இந்தக் காமம் அடங்குமோ? என்னவோ?

    • Saba-Thambi 1:39 pm on June 3, 2013 Permalink | Reply

      அனுபவித்தவருக்குத் தான் தெரியும் – இன்பமும் துன்பமும்

      போர் நிமித்தமாக வலோற்கராமா 75ம் வயதில் இடம் பெயர்ந்தவர் எனது தகப்பனார் – மீண்டும் பிறந்த இடத்தை பார்க்காமலே போய் சேர்ந்து விட்டார். -இப்படி பல இலங்கைத் தமிழரின் வாழ்க்கை இன்றும் அல்லோலப் படுகிறது.
      கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் பாடல் எப்போது கேட்டாலும் கண்களில் ஈரம் கசியும். so close to the bone.

      A question “what would you do if you have super powers?” was asked at school and our daughter’s answer was “I loved to visit where my parents were growing up” – well we had to wait 10 more years to fulfill her dreams.

      A very nice post balancing all type of migration. kudos!!

      One more song comes to the mind in the same category :
      வேதம் புதிது: மாட்டு வண்டி….

    • anonymous 2:19 pm on June 3, 2013 Permalink | Reply

      Some more பயணப் பாடல்கள் (both sad & happy)

      *குடகு மலைக் காற்றில் வரும் பாட்டு கேக்குதா
      *தென் கிழக்குச் சீமையிலே, செங்காத்துப் பூமியிலே… ஏழைப்பட்ட சாதிக்கொரு ஈரம் இருக்கு

      *ஜல் ஜல் ஜல் எனும் சலங்கையொலி
      *மாட்டு வண்டி கட்டிக்கிட்டு, மாப்பிள்ளைய கூட்டிக்கிட்டு (வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்)
      *கொட்டாம் பட்டி ரோட்டிலே (class of kunnakudi :))))

    • rajnirams 2:35 pm on June 3, 2013 Permalink | Reply

      சூப்பர். மூன்று விதமான பயணங்களும் அருமையான பாடல்களுடன் கூடிய அருமையான பதிவு.

    • anonymous 2:37 pm on June 3, 2013 Permalink | Reply

      பிரிஞ்சிப் போகும் போது, வெசனப் படுற பாட்டு = சினிமாவில் இருக்கு – தெரியும்!
      ஆனா ஆழ்வாரும் சினிமா பாத்தாரே என்னவோ? பாடுறாரு!

      நல்ல வயலும் வரப்புமா இருக்குற வில்லிபுத்தூரை விட்டுப்புட்டு,
      நகரம்/ நரகமா இருக்குற மதுரைக்குப் போறாளே:)

      இல்லம் வெறியோடிற் றாலோ என்மகளை எங்கும் காணேன்
      நல்லதோர் தாமரைப் பொய்கை நாண்மலர் குளம் விடுத்து…
      …..மதுரைப் புறம் புக்காள் கொலோ?

      ——-

      ஒருமகள் தன்னை உடையேன் – உலகம் நிறைந்த புகழால்
      திருமகள் போல வளர்த்தேன் – செங்கண்மால் கொண்டு போனான்!

      அப்பறமா, மாப்பிள்ளையைத் திட்டுறாரு:)
      நாராயணன் செய்த தீமையாம்! = பாடுறது “பெரிய” ஆழ்வாரு:))

      நன்றும் கிறிசெய்து போனான் – “நாராயணன் செய்த தீமை”
      என்றும் எமர்கள் குடிக்கு – ஓர் ஏச்சுச் சொல் ஆயிடுங் கொலோ?
      ——-

      எம் பொண்ணு, சமைக்கலீன்னாக் கூடப், பழம் தின்னுட்டு இருப்பேனே!
      அங்கிட்டு, அவ கையில், தயிர் கடைஞ்சிக் கடைஞ்சி, கைத் தழும்பே வந்துருச்சி, பாவிங்களா

      நங்காய் நந்தகோபன் மகன் கண்ணன்
      இளைத்து இளைத்து என்மகள் ஏங்கி
      கடைக் கயிறே பற்றி – கைதழும்பு ஏறிடுங் கொலோ?
      ——-

      இம்புட்டும் திட்டிப் போட்டு…
      இந் நற்றமிழ் பத்தும் வல்லார், நண்ணார் நரகமே!:)

    • amas32 6:51 am on June 4, 2013 Permalink | Reply

      The song that always tugs my heart is
      //விடை கொடு எங்கள் நாடே கடல் வாசல் தெளிக்கும் வீடே

      பனை மர காடே பறவைகள் கூடே

      மறுமுறை ஒரு முறை பார்ப்போமா

      உதட்டில் புன்னகை புதைத்தோம்

      உயிரை உடம்புக்குள் புதைத்தோம்

      வெறும் கூடுகள் மட்டும் ஊர்வலம் போகின்றோம்//

      புலம் பெயர்ந்தவர்களுக்கு மட்டுமே தெரியும் வலி அது. வைரமுத்துவுக்கும் புலம் பெயர்ந்த வலியுண்டு, அதனாலோ என்னவோ இந்தப் பாடல் வரிகள் மனத்தின் ஆழத்தைத் தொடும்படி உள்ளது.

      பெண்கள் புகுந்த வீட்டிற்குப் போகும் போதும் ஒரு வலி தான். சில எதிர்ப்பார்ப்புக்கள் இருப்பதாலும், பெண்ணெனப் பட்டவள் இன்னொரு வீடு செல்ல வேண்டும் என்று ஆதியிலிருந்து சொல்லிவைக்கப் படுவதாலும் அதில் அவ்வளவு சோகம் இருக்காது. நான் திருமணம் முடிந்து டெக்சாஸ் மாநிலம் ஆர்லிங்க்டன் என்ற நகரத்துக்குச் சென்ற போது என் தாய் தந்தையரைப் பிரிந்த சோகத்தோடு கோவிலில்லா ஊரில் குடியிருந்த சோகம் என்னை மிகவும் பாதித்தது. ஏழு மாதங்கள் கழித்துத் தைப் பூச நன்னாளில் என் முருகன் சான்பிரான்சிஸ்கோ நகரத்தில் அவன் கோவிலுக்கு என்னை அழைத்த போது நான் அடைந்த மகிழ்ச்சியை வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது. Some thread to hold on to your native land where you had your roots is so required to find happiness in your adopted place.

      amas32

  • GiRa ஜிரா 11:07 am on May 29, 2013 Permalink | Reply
    Tags: , விவேக சிந்தாமணி   

    மஞ்சள் நிறத் தவளை 

    சிந்தனை எப்படித் தொடங்கி எந்தப் பக்கம் தவ்வும் என்று யாரால் சொல்ல முடியும்? அப்படி ஒரு சிந்தனை இந்தப் பாடலைக் கேட்ட போது தவ்வியது.

    தண்ணி கருத்திருச்சு கண்ணு தவளச் சத்தம் கேட்டுருச்சு
    ஊரும் ஒறங்கிருச்சு நம்ம ஒதுங்க இடம் கெடைச்சிருச்சு
    பாட்டு – வாலி
    பாடியவர் – மலேசியா வாசுதேவன்
    இசை – இசைஞானி இளையராஜா
    படம் – இளமை ஊஞ்சலாடுகிறது
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/h97Ox17gL4g

    தத்தித் தவ்விய சிந்தனை தவளையைப் பற்றியதுதான். தவளைக்கு ஏன் தவளை என்று பேர் வந்ததென்று ஒரு யோசனை.

    பழைய தமிழ்ப் பெயர்களுக்குப் பின்னால் ஏதேனும் ஒரு காரணம் இருக்கும். அது போல தவளையின் பெயருக்கும் பின்னால் ஏதேனும் இருக்குமோ என்று இலக்கியங்களைத் தேடிப் பார்த்தேன். நல்லதொரு விடையும் கிடைத்தது.

    மக்கள் படுவதனால் அதற்கு பாடு என்று பெயர். அப்படியே மக்கள் கெடுவதனால் அதற்கு கேடு என்று பெயர். அதுபோல தவ்வுவது தவளை. தவ்விக் குதித்துச் செல்லும் உயிரிக்குத் தவளை என்று பெயர். “தத்து நீர்த் தவளை” என்று சீவகசிந்தாமணியும் கூறுகிறது.

    சிறுவர்கள் சிறிய தட்டையான கல்லை எடுத்து நீர்நிலையின் மேற்புறமாக எறிவார்கள். அது தவளையைப் போல் சிலமுறை தத்திச் செல்லும். அப்படி எறியப்படும் அந்தத் தட்டையான பொருளுக்கு தவளைக்காய் என்று பெயர். அது பின்னாளில் மருவி தவக்களை என்றாகி விட்டது.

    தவளை நீரில் பிறக்கும். நீரிலேயே வளரும். முழுதாய் வளர்ந்த பிறகு நீரிலும் நிலத்திலும் வாழும். அதனால்தான் “தவளைக்கும் பொம்பளைக்கு ரெண்டு எடந்தானே” என்று கத்தாழங்காட்டு வழி என்ற பாட்டில் எழுதினார் கவிஞர் வைரமுத்து.

    தவளையை அறிவுரை சொல்வதற்காகத் தமிழ்ப் புலவர்கள் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள். அது பற்றி சிறிது பார்க்கலாம்.

    தவளைக்கு நுணல் என்றும் மற்றொரு பெயர் உண்டு. ”நுணலும் தன் வாயால் கெடும்” என்ற பழமொழியும் பிரபலமானது. தவளை கத்துகின்ற ஒலியை வைத்தே பாம்பு கண்டுபிடித்துக் கவ்விவிடும். அதுபோல மடையர்கள் பேசத் தெரியாமல் பேசி மாட்டிக் கொண்டு விழிப்பார்கள்.

    மண்டூகம் என்ற பெயரும் பின்னாளில் தவளைக்கு வழங்கப்பட்டது. இது வடமொழியிலிருந்து வந்த பெயராக இருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

    தண் தாமரையின் உடன் பிறந்தும் தண்டே நுகரா மண்டூகம்” என்று விவேக சிந்தாமணி கூறுகிறது.

    அதாவது தாமரை குளத்தில் பிறக்கிறது. அதே குளத்தில்தால் தவளை முட்டைகளும் குஞ்சு பொரித்து தலைப்பிரட்டையாகின்றன. ஒரே இடத்தில் பிறந்ததால் தாமரையும் தவளையும் உடன் பிறந்தது என்கிறது விவேக சிந்தாமணி.

    ஆனாலும்… தவளைக்குத் தாமரையின் அருமையும் மென்மையும் புரிவதில்லை. அது போல நல்லவர்களுக்கு நடுவிலேயே இருந்தாலும் கெட்டவர்கள் நல்லவர்களைப் புரிந்து கொண்டு உறவாடுவதில்லை.

    ஆனால் எங்கிருந்தோ வந்த வண்டு தாமரையை உறவாடுவது போல அறிவுடையவர்களும் கற்றவர்களும் எங்கிருந்தோ வந்து கற்றவர்களோடு உறவாடுவார்களாம்.

    பெயர் தெரியாத புலவர் எழுதிய விவேக சிந்தாமணியின் பாட்டை முழுமையாகத் தருகிறேன். படித்து ரசியுங்கள்.

    தண் தாமரையின் உடன் பிறந்தும் தண்டே நுகரா மண்டூகம்
    வண்டோ கானத்து இடை இருந்து வந்தே கமல மது உண்ணும்
    பண்டே பழகி இருந்தாலும் அறியார் புல்லோர் நல்லோரை
    கண்டே களித்து இங்கு உறவாடி தம்மில் கலப்பார் கற்றோரே

    குளிர்ந்த தாமரை பிறந்த அதே குளத்தில் பிறந்த தவளை தாமரையை மதிப்பதில்லை
    வண்டோ காட்டின் இடையிலிருந்து வந்து தாமரையின் இனிய தேனை உண்ணும் (அதுபோல)
    முன்பே பழகியிருந்தாலும் புல்லர்கள் நல்லவர்களை அறிந்து கொள்ள மாட்டார்கள்
    ஆனால் கற்றவர்கள் எங்கிருந்தோ வந்து கண்டு களித்து நல்லவர்களோடு உறவாடிக் கலப்பர்

    வெறும் தவளை என்று எடுத்துக் கொண்டு இறங்கினால் கூட சிந்தனை இத்தனை தகவல்களோடு தவளையைப் போலவே தத்தித் தாவுகின்றதே. இப்படியே இன்னும் சிந்தித்தால் இன்னும் எத்தனையெத்தனை கருத்துகள் தத்திக் குதிக்குமோ!

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    179/365

     
    • rajinirams 4:53 pm on May 29, 2013 Permalink | Reply

      பிரமாதம்.”தவளை” குறித்து பல தகவல்களை சொல்லியிருக்கிறீர்கள்.முன்பெல்லாம் ஏதோ ஒரு விஷயத்தை காட்டி ஆல் இந்தியா ரேடியோவில் சில பாடல்களை தடை செய்வார்கள்.அதில் இந்த பாடலும் ஒன்று,சிலோனில் அடிக்கடி ஒலிபரப்புவார்கள். சூப்பர் ஹிட் பாடல்.

    • Saba-Thambi 7:35 pm on May 29, 2013 Permalink | Reply

      Title நல்ல சிலேடை

      “தவளைப்பாய்த்து” என்று ஓர் இலக்கணம் இருப்பதாக கேள்வி. யாராவது விளக்கினால் உதவியாக இருக்கும்

    • amas32 9:52 pm on May 30, 2013 Permalink | Reply

      /தண்ணி கருத்திருச்சு கண்ணு தவளச் சத்தம் கேட்டுருச்சு
      ஊரும் ஒறங்கிருச்சு நம்ம ஒதுங்க இடம் கெடைச்சிருச்சு/

      இந்த மாதிரி பாடல் வரிகளில் ஆரம்பித்து விவேக சிந்தாமணியில் உள்ள ஒரு பாடலுக்கு எங்களை அழைத்துச் செல்ல உங்களால் தன முடியும் ஜிரா, அருமை 🙂

      /தண் தாமரையின் உடன் பிறந்தும் தண்டே நுகரா மண்டூகம்
      வண்டோ கானத்து இடை இருந்து வந்தே கமல மது உண்ணும்
      பண்டே பழகி இருந்தாலும் அறியார் புல்லோர் நல்லோரை
      கண்டே களித்து இங்கு உறவாடி தம்மில் கலப்பார் கற்றோரே/

      மிகவும் நல்ல கருத்தைச் சொல்லும் அழகிய பாடல்!

      / இப்படியே இன்னும் சிந்தித்தால் இன்னும் எத்தனையெத்தனை கருத்துகள் தத்திக் குதிக்குமோ!/
      தத்தித் தாவுது மனமே என்று மின்சாரக்கனவு படத்தில் அரவிந்த் சாமி பாடிய பாடலுக்குத் தான் மனம் செல்லும் 🙂

      amas32

  • mokrish 10:57 am on April 27, 2013 Permalink | Reply
    Tags: , , வள்ளுவர்,   

    துயிலாத பெண் ஒன்று 

    காதலர்கள் நிறைய பேசுவார்கள். ஒருவரை மற்றவர் புகழ்ந்து, வர்ணித்து என்று ஆயிரம் இருக்கும். கூடவே சண்டையும் இருக்கும். கொஞ்சம் நிஜம் கொஞ்சம் பொய் என்று சண்டையிலும் பல வகைகள் உண்டு. இருவரில் யாருடைய அன்பு உயர்வானது என்று விவாதிக்கலாம். காதலில் யாருக்கு அவஸ்தை அதிகம் என்றும் விவாதிக்கலாம் ஒரு திரைப்படத்தில் நடிகர் கருணாஸ் காதலனும் காதலியும் பேசிக்கொள்ளும் ‘ம்ம் அப்புறம் ‘ என்ற sweet nothings ஐ கிண்டல் செய்வார்.  அழகன் படத்தில் நாயகனும் நாயகியும் விடிய விடிய பேசுவது ஒரு பாடல் காட்சியாக வரும்.

    புதுமைப்பெண் படத்தில் வைரமுத்து எழுதிய  காதல் மயக்கம் என்ற பாடல் வரிகள்  http://www.youtube.com/watch?v=7Qd2Hy2kpFs

     ஆண் : நான் தூங்கும் வேளை கனவுகள் தொல்லை

    பெண் : நான் தூங்கவில்லை கனவுகள் இல்லை

    இந்த பாடலில் வரும் மற்ற வரிகள் வழக்கமான தேகம் சிலிர்க்க மேகம் மிதக்க, உன் பாதமே வேதம்  போன்ற Cliche வரிகள். ஆனல் இந்த தூக்கம் கனவு பற்றிய வரிகள் முதல் முறை கேட்கும்போதே பிடித்த வரிகள்.  ஆண் பெண் இருவரும் தூக்கம் பற்றியும் கனவு பற்றியும்  அவரவர் நிலை சொல்வது போல்.ஆண் சொல்வதென்ன? அவன் தூங்கும்போது நிறைய கனவுகள் வருகிறதாம். அதனால் தொல்லையாம். இதற்கு பெண் சொல்லும் பதில்தான் சுவாரஸ்யம்.

     நான் தூங்கவில்லை கனவுகள் இல்லை

    மெய்யா…பொய்யா.. மெய்தான் ஐய்யா

    நான் தூங்கவில்லை கனவுகள் இல்லை 

    என்று சொல்கிறாள். ‘அடப்பாவி உன்னால் தூங்க முடிகிறது அதில் கனவு வருகிறது, வேறென்ன வேண்டும்? என்னைப்பார் எப்போதும் உன் நினைவில் இருக்கும் என்னால் தூங்கவே முடியவில்லை. அதனால் எனக்கு கனவே இல்லை என்று அவள் அனுபவிக்கும் வேதனை  சொல்கிறாள் இந்த வரிகளில் கொஞ்சம் இலக்கிய வாசம் .தேடினால் கம்பனிடம் போய் நிற்கிறது.

     துயில் எனக் கண்கள் இமைத்தலும் முகிழ்த்தலும்  துறந்தாள்;

    வெயிலிடைத்தந்த விளக்கு என ஒளி இலா  மெய்யாள்;

    சீதை அசோகவனத்தில்  உறங்கவேயில்லை. தூக்கம் என்று இமைகளை மூடுவதையும் திறப்பதையும் மறந்துவிட்டாள் என்ற கற்பனை. ஏன் இதை மறந்தாள்? வள்ளுவன் சொல்லும் விளக்கம் பாருங்கள்

    இமைப்பின் கரப்பாக்கு அறிவல் அனைத்திற்கே

    ஏதிலர் என்னும் இவ்வூர் 

    என் கண்கள் இமைத்தால் உள்ளிருக்கும் என்னவர் மறைவதை அறிந்து நான் கண்களை இமைப்பதில்லை என்று சாலமன் பாப்பையா உரையில் சொல்கிறார்.கம்பன் வேறு ஒரு இடத்திலும் இந்த தூங்காத நிலைப்பற்றி சொல்லும் வரிகள்

     துயில்இலை ஆதலின் கனவு தோன்றல

    அயல்விழி ஒரு கனவு அமைய நோக்கினேன்

    திரிசடை சீதையிடம் கூறுவது  – நீதான் தூங்குவதே இல்லையே அதனால்தான் உனக்கு கனவுகளே இல்லை. நான் கண்ட கனவை சொல்கிறேன் கேள் என்கிறாள். வைரமுத்துவின் புதுமைப்பெண் நாயகியும் தான் இதே நிலையில் இருப்பதை காதலனிடம் சொல்கிறாள்.

     உறவோடு விளையாட எண்ணும்

    கண்கள் உறங்காது உறங்காது கண்ணே

     என்று கண்ணதாசன் சொல்வதும் துயிலாத ஒரு பெண்தான். 

    மோகனகிருஷ்ணன்

    147/365

     
    • Arun Rajendran 12:05 pm on April 27, 2013 Permalink | Reply

      ”அவள் அனுபவிக்கும் வேதனை சொல்கிறாள்” -> வேதனை அல்லவே…பரிதவிப்பு / மோகம் நு சொல்லலாமா? இதுக்கு இணையா கம்ப இராமாயணத்துல
      ‘பண்ணே ஒழியா, பகலோ புகுதாது,
      எண் ஏ தவிரா, இரேவா விடியாது,
      உள் நோ ஒழியா, உயிர் ஓ அகலா,
      கண்ணே துயிலா; இதுவோ கடன் ஏ?’ பொருந்தி வருதுங்களா…

    • amas32 8:43 pm on April 28, 2013 Permalink | Reply

      Men are from Mars and Women are from Venus 😉 அதனால் காதல் வயப்படும் போது ஒருவர் உறஙுவதில்லை, கனவும் இல்லை. மற்றவர் உறங்கிக் கனவும் காண்கிறார். இதில் உயர்ந்தவர் தாழ்ந்தவர் இல்லை.

      amas32

    • Saba-Thambi 9:41 pm on April 29, 2013 Permalink | Reply

      இன்னொரு பாடல்…
      துயில்லாத பெண்ணொன்று கண்டேன்… (மீண்ட சொர்க்கம்)
      (http://www.youtube.com/watch?v=OvSf2xV2rjo)

  • என். சொக்கன் 1:28 pm on April 11, 2013 Permalink | Reply  

    மெல்ல மெள்ள 

    • படம்: சின்னப் பூவே மெல்லப் பேசு
    • பாடல்: சின்னப் பூவே மெல்லப் பேசு
    • எழுதியவர்: எஸ். ஏ. ராஜ்குமார்
    • இசை: எஸ். ஏ. ராஜ்குமார்
    • பாடியவர்: பி. ஜெயச்சந்திரன்
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=_DHaesrupBo

    சின்னப் பூவே, மெல்லப் பேசு,

    உந்தன் காதல், சொல்லிப் பாடு!

    வண்ணப் பூ விழி பார்த்ததும் பூவினம் நாணுது,

    காலடி ஓசையில் காவியம் தோணுது!

    சின்னப் பூ மெல்லப் பேசுமா, மெள்ளப் பேசுமா?

    பேச்சுவழக்கில் இந்த ஒரு சொற்களையும் நாம் பயன்படுத்துகிறோம். எழுத்திலும் மெல்ல, மெள்ள என்று மாற்றி எழுதுபவர்கள் உண்டு. இவற்றுள் எது சரி?

    இரண்டுமே சரிதான். எங்கே எந்த அர்த்தத்தில் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதைப் பொறுத்து இவற்றுள் மிகச் சரியான சொல்லைத் தேர்ந்தெடுக்கவேண்டும்.

    மெல்ல, மெள்ள இரண்டில் ஒன்றுக்கு மென்மையாக என்று அர்த்தம், இன்னொன்றுக்கு மெதுவாக என்று அர்த்தம். எதற்கு எது என்று புரிந்துகொண்டுவிட்டால் அதன்பிறகு குழப்பமே வராது.

    ஒரு பிரபலமான திருக்குறள், பின்னர் கண்ணதாசன் உபயத்தில் சினிமாப் பாடலாகவும் வந்தது:

    யான்நோக்குங் காலை நிலன்நோக்கும், நோக்காக்கால்

    தான்நோக்கி மெல்ல நகும்

    இதன் அர்த்தம், ‘நான் அவளைப் பார்த்தால், அவள் தரையைப் பார்க்கிறாள், நான் வேறு எங்கேயாவது பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது, என்னைப் பார்க்கிறாள், தனக்குள் மெல்லச் சிரித்துக்கொள்கிறாள்.’

    இங்கே ‘மெல்ல’க்கு மென்மையாக என்று அர்த்தமா? அல்லது, மெதுவாக என்று அர்த்தமா?

    அந்தப் பெண் அவனை நேருக்கு நேர் பார்க்க நாணுகிறாள், இப்போது அவன் எங்கேயோ பார்த்துக்கொண்டிருப்பதால், கொஞ்சம் தைரியம் வந்து அவனை ஓரக்கண்ணால் பார்க்கிறாள்.

    அப்போதும், ‘இவன் சட்டென்று திரும்பி நம்மை நேருக்கு நேர் பார்த்துவிடுவானோ’ என்கிற அச்சம் அவளுக்குள் இருக்கும், அந்த நேரத்தில் ஃபோட்டோவுக்கு போஸ் கொடுப்பதுபோல் மெதுவாகச் சிரித்துக்கொண்டிருப்பாளா?

    ஆக, இங்கே அவள் மெதுவாகச் சிரிக்கவில்லை, ‘புன்சிரிப்பு’ என்பதுபோல் மென்மையாகச் சிரிக்கிறாள். பின்னர் சட்டென்று மீண்டும் அப்பாவியாக முகத்தை வைத்துக்கொள்கிறாள். அதைக் குறிப்பிடும்வகையில் திருவள்ளுவர் ‘மெல்ல’ என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறார்.

    அடுத்து, கம்ப ராமாயணத்திலிருந்து ஒரு மிக அழகான வர்ணனைப் பாடல்:

    மழைபடப் போதுளிய மருதத் தாமரை

    தழைபடப் பேர் இலைப் புரையில் தங்குவ,

    விழைபடு பெடையொடும் மெள்ள நள்ளிகள்

    புழை அடைத்து ஒதுங்கின வச்சை மாக்கள்போல்!

    மருத (விவசாய) நிலம், அதில் மழை பெய்கிறது, அதனால் தாமரை செழித்து வளர்ந்திருக்கிறது. அந்தப் பெரிய தாமரைகளின் இலைக்குக் கீழே, நண்டுகள் ஜோடியாகத் தங்கியிருக்கின்றன.

    மழை அதிகரிக்க அதிகரிக்க, நண்டுகளால் அங்கே இருக்கமுடியவில்லை. தங்களுடைய வளைக்குள் செல்கின்றன.

    ஒருவேளை, மழைத் தண்ணீர் அங்கேயும் வந்துவிட்டால்? குளிர் காலக் காதல் விளையாட்டுக்கு இடையூறாக இருக்குமே!

    ஆகவே, நண்டுகள் தங்களுடைய வளையின் வாசலை மண்ணால் அடைத்து மூடிவிடுகின்றன.

    இந்தக் காட்சியைப் பார்க்கும் கம்பர், அதற்கு ஓர் அட்டகாசமான உவமை சொல்கிறார், ‘நண்டுகள் தங்கள் வளையின் வாசலை அடைத்தது எப்படி இருந்தது தெரியுமா? கஞ்சப் பயல்கள் தங்கள் வீட்டுக்கு யாரேனும் வந்துவிடுவார்களோ என்ற பயத்தில் வீட்டு வாசலை எப்போதும் மூடியே வைத்திருப்பார்கள், அதுபோல, இந்த நண்டுகளும் கதவைச் சாத்திக்கொண்டு வளைக்குள் ஒதுங்குகின்றன!’

    பாட்டின் அழகு ஒருபுறமிருக்க, நாம் அந்த ‘மெள்ள’வைக் கவனிப்போம். மெல்ல இல்லை, மெள்ள!

    இங்கே ‘மெள்ள’க்கு மென்மையாக என்ற அர்த்தம் இருக்க வாய்ப்பு இல்லை. மழைத் தண்ணீர் உள்ளே வந்துவிடுமோ என்ற பயத்தில் பதற்றத்துடன்தான் நண்டு வளையின் வாசலை அடைக்கப் பார்க்கும், மென்மையாக அல்ல.

    ஆனால், நண்டுக்குச் சின்னக் கை(கால்?)தானே உண்டு. அதில் மண்ணை அள்ளி அள்ளி அடைக்க நெடுநேரம் ஆகும். அதனால்தான் ‘மெள்ள’, அதாவது மெதுவாக என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறார் கம்பர்.

    ஆக, ’மெல்ல’ என்பதன் வேர்ச்சொல் ‘மெல்’, ‘மென்மை’, doing something softly, ஆனால் ’மெள்ள’ என்பது, மெதுவாக, doing something slowly, இவை இரண்டும் ஒரேமாதிரி தோன்றினாலும் ஒன்றல்ல.

    ’ஆஹா, மெல்ல நட, மெல்ல நட, மேனி என்னாகும்!’ என்றால், ’மென்மையாக நட, அதிர்ந்து நடக்காதே’ என்று அர்த்தம். அதே இடத்தில் ‘மெள்ள நட’ என்றால், ’உனக்கு என்ன அவசரம்? மெதுவாக நடந்து வா, இன்னும் நிறைய நேரம் இருக்கிறது’ என்று அர்த்தம்.

    இந்தக் கட்டுரையை நீங்கள் மெல்ல படித்தீர்களா? மெள்ள படித்தீர்களா?

    ***

    என். சொக்கன் …

    11 04 2013

    131/365

     
    • baskaran 2:11 pm on April 11, 2013 Permalink | Reply

      அழகான விளக்கம் ! ஆனால் பெரும்பான்மையான எழுத்தாளார்கள் இரண்டையும் ஒன்றாகவே கையாளுகிறார்கள்!

    • ravi_aa 2:23 pm on April 11, 2013 Permalink | Reply

      மெள்ள தான் . இல்லாட்டா எனக்கு புரியாது. #டூயுப்லைட்

    • amas32 3:35 pm on April 11, 2013 Permalink | Reply

      நல்ல கேள்வி! நல்ல பதிவு! 🙂

      மெல்ல நட மெல்ல நட மேனி என்னாகும்? முல்லை மலர் பாதம் நோகும்…. இப்படி பாடலின் வரிகளை தொடர்ந்து கவனித்தாலே மெல்ல என்ற சொல்லின் பொருளை உணர்ந்து கொள்ளலாம்.

      அவசரமில்லை மெள்ள சாப்பிடுங்கள் என்று விருந்தினரை உபசரிக்கும் பொழுது பொறுமையாக சாப்பிடுங்கள் என்ற பயன்பாட்டில் “மெள்ள” இன்னும் உள்ளது. மகிழ வேண்டிய ஒரு நல்ல விஷயம் தான்.

      தவழும் சிறு குழந்தை முதலில் நடை பயில ஆரம்பிக்கும் பொழுது மெள்ள, மெல்ல நடக்க ஆரம்பிக்கும் அழகே அழகு! :-))

      amas32

    • padma 3:47 pm on April 11, 2013 Permalink | Reply

      /‘நான் அவளைப் பார்த்தால், அவள் தரையைப் பார்க்கிறாள், நான் வேறு எங்கேயாவது பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது, என்னைப் பார்க்கிறாள், தனக்குள் மெல்லச் சிரித்துக்கொள்கிறாள்.’// நினைவுக்கு வந்தாச்சு.
      பெண் பார்க்க வந்த போது தலை மண் பார்க்க நின்ற மாது என்ற பாடல்.

    • மழை!! 4:18 pm on April 11, 2013 Permalink | Reply

      Wow.. great explanation chokkan sir.. thanks.. :))

    • GiRa ஜிரா 8:58 pm on April 11, 2013 Permalink | Reply

      அருமையாச் சொல்லியிருக்கிங்க நாகா. ஒலி வேறுபாடு மட்டுமல்ல பொருள் வேறுபாடும் உண்டுன்னு தெளிவாச் சொல்லியிருக்கிங்க. அட்டகாஷ் 🙂

    • சான்றோன் 11:54 am on April 12, 2013 Permalink | Reply

      மென்னு சாப்பிடறதுக்கும் மெல்ல ன்னுதான் வரும்……..[ இந்த சாப்பட்ட” மெல்ல ”வே கஷ்டமா இருக்கு] …கவனிச்சிருக்கீங்களோ?

    • Saba-Thambi 6:39 am on April 14, 2013 Permalink | Reply

      யான்நோக்குங் காலை நிலன்நோக்கும், நோக்காக்கால்

      தான்நோக்கி மெல்ல நகும்

      இந்த வரிகளை நினைவூட்டும் வரிகள்

      உன்னை நான் பார்க்கும் போது மண்ணை நீ பார்க்கின்ராயே
      விண்ணை நான் பார்க்கும் போது என்னை நீ பார்க்கின்ராயே…என்றுதொடர்கிறது

      (http://www.youtube.com/watch?v=hJVHq886BOE)

      later on it changed into a joke as ( in Accounts department)
      உன்னை நான் பார்க்கும் போது ledger ai நீ பார்க்கின்ராயே… 🙂

    • Saba-Thambi 8:52 am on April 14, 2013 Permalink | Reply

      இன்னுமொரு சுட்டி : மெல்லப் போ ..(http://www.youtube.com/watch?v=Bm5rgudwbng)

    • Raveenthiran 8:47 pm on October 20, 2014 Permalink | Reply

      Wonderful explanation

    • ஹரி 4:57 am on March 12, 2015 Permalink | Reply

      தெளிவான விளக்கம், இலக்கிய நயத்துடன். நன்றி.

  • GiRa ஜிரா 11:08 am on March 27, 2013 Permalink | Reply  

    உதடுகளில் உன் பெயர் 

    தூது செல்வதாரடி
    உடன் வரத் தூது செல்வதாரடி
    வான் மதி மதி மதி மதி அவரென் பதி
    என் தேன் மதி மதி மதி கேள் என் சகி
    உடன் வரத் தூது செல்வதாரடி
    படம் – சிங்காரவேலன்
    பாடல் – பொன்னடியான்
    பாடியவர் – எஸ்.ஜானகி
    இசை – இசைஞானி இளையராஜா
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/NX9B1s71ILs

    காதற் குளத்தில் விழுந்து முழுகி காப்பாற்ற யாருமின்றித் தவிக்கும் ஒரு காதலி அவளுடைய காதலுக்குத் தூதாக யாரை அனுப்புவது என்று புரியாமல் தத்தளிக்கிறாள். அதுதான் மேலே சொல்லியிருக்கும் பாடல்.

    காதலுக்குத் தூதாக யாரை அனுப்புவது என்பதே ஒரு பெரிய பிரச்சனை. ”தூது செல்ல ஒரு தோழி இல்லையென துயர் கொண்டாளோ தலைவி” என்று கண்ணதாசன் கூட முன்பு எழுதினார். ஆனால் அது காதல் தூதைச் சரியாகச் சொல்லுமா?

    அதற்கு முன்பு அன்னத்தை தூது விட்டாள் தமயந்தி என்று புகழேந்திப் புலவன் நளவெண்பாவில் எழுதினான்.
    மேகத்தைத் தூது விட்டதைப் பற்றி காளிதாசன் வடமொழியில் எழுதினான்.
    கண்ணையும் கண்ணையும் தூது விட்டு அண்ணலும் நோக்கி அவளும் நோக்கி காதலில் விழுந்ததை கம்பனும் எழுதினான். சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரோ காதலுக்கு ஈசனாரையே தூது விட்டார்.

    இப்படி தூதாக ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொன்றை அனுப்பியிருக்க காளமேகம் அத்தனையும் ஒன்றுக்கும் உதவாதது என்று ஒதுக்கி விடுகிறான். சும்மா ஒதுக்கவில்லை. ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு காரணத்தோடுதான் ஒதுக்குகிறான். அந்தக் காரணங்களைப் பட்டியலிட்டு நமக்காக ஒரு பாட்டையும் ஒதுக்குகிறான்.

    தாதிதூ தோதீது தத்தைதூ தோதாது
    தூதிதூ தொத்தித்த தூததே தாதொத்த
    துத்திதத் தாதே துதித்துத்தே தொத்தீது
    தித்தித்த தோதித் திதி

    என்ன? ஒன்றும் புரியவில்லையா? கொஞ்சம் பிரித்துப் பிரித்துச் சொல்கிறேன். புரிகின்றதா என்று பாருங்கள்.

    தாதிதூ தோதீது – தாதி தூதோ தீது – தாதி(பணிப்பெண்) செல்லும் தூது தீயது
    தத்தைதூ தோதாது – தத்தை தூதோதாது – தத்தை தூது ஓதாது – கிளியானது தூதைச் சிறப்பாகச் சென்று ஓதாது
    தூதிதூ தொத்தித்த தூததே – தூதி தூது ஒத்தித்த தூததே(தூது அதே) – தோழி செல்லும் தூது தள்ளிப்போடப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கும் தூதாகி விடும்
    தாதொத்த துத்தி தத்தாதே – தாது ஒத்த துத்தி தத்தாதே – பூந்தாதை ஒத்த பசலை நிறம் கொண்ட தேமல் என் மேல் படராது
    தேதுதித்த தொத்து தீது – தே துதித்த தொத்து தீது – தே(இறைவனை) துதித்துத் தொற்றிக் கொள்வதும் தீதே

    என்னடா கொடுமை இது?
    தாதியையும் தூது அனுப்பக் கூடாது.
    கிளியை அனுப்பினால் சொன்னதையே சொல்லி உளறிவிடும்.
    தோழியை அனுப்பினால் எதுவும் காலத்தில் ஆகாது.
    தெய்வத்தையே துதித்துக் கொண்டிருந்தால் ஒரு பயனும் இராது.

    அப்படியானால் என்னதான் செய்வது? எதுதான் நல்லது? அதுதான் பாடலின் கடைசி வரி.

    தித்தித்த தோதித் திதி – தித்தித்தது ஓதித் திதி – தித்திப்பான காதலன் பெயரையே ஓதிக் கொண்டிருப்பேனாக!

    இதைத்தான் பின்னாளில் “உதடுகளில் உனது பெயர் ஒட்டிக் கொண்டது. அதை உச்சரிக்கும் போது நெஞ்சம் தித்திக்கின்றது” என்று நா.காமராசன் தங்கரங்கன் படத்துக்காக எழுதினார். அந்தப் பாட்டின் ஒளிச்சுட்டி கிடைக்கவில்லை. பி.சுசீலாவும் ஜெயச்சந்திரனும் மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன் இசையமைப்பில் பாடிய அந்தப் பாடலின் ஒலிச்சுட்டி இதோ – http://www.thiraipaadal.com/album.php?ALBID=ALBOLD000838

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    116/365

     
    • amas32 (@amas32) 9:01 pm on March 27, 2013 Permalink | Reply

      என்ன ஒரு பிரமாதமானப் பாடலைத் தேர்வு செய்து இருக்கிறீர்கள்! காளமேகப் புலவரின் பாடலைப் புரிய வைத்ததற்கு நன்றி 🙂

      காதல் இனிப்பானது. காதலனனின் பெயருக்கோ அதைவிட சுவை அதிகம். அதனால் அதையே ஓதிக கொண்டிருக்கச் சொல்கிறார் புலவர். காதல் பித்து என்பது இதுதானோ? இப்படி அவனையே நினைத்து ஸ்மரணிக்கும் பொழுது டெலிபதியில் தகவல் காதலனுக்குப் போய்விடும் என்று நினைக்கிறேன்.

      amas32

      • GiRa ஜிரா 9:05 am on April 1, 2013 Permalink | Reply

        சரியாகச் சொன்னீர்கள். அதிலும் ஒரு catch. காதல் ஒருமித்த இரு மனங்களுக்கிடையேதான் இந்த டெலிபதி வேலை செய்யும். வேண்டாத இடத்துக்கு அனுப்பினா பிரச்சனையாத்தான் திரும்ப வரும்.

    • rajnirams 10:14 pm on March 27, 2013 Permalink | Reply

      அருமையான பாடல். நா.காமராசன் அவர்களின் சொக்க வைக்கும் வரிகள். நன்றி.

      • GiRa ஜிரா 9:06 am on April 1, 2013 Permalink | Reply

        பதிவு போட்டப்புறம் இன்னொரு பாட்டு தோணுச்சு.

        உன் பேரைச் சொன்னாலே
        உள்நாக்கு தித்திக்குமே

        சரி. இந்தப் பாட்டை வெச்சு வேறொரு பதிவு தேத்திக்க வேண்டியதுதான். 🙂

  • என். சொக்கன் 1:07 pm on March 5, 2013 Permalink | Reply  

    விருந்தினர் பதிவு : கண்ணதாசனின் அந்தாதி 

    சமீபத்தில் ரிப்பீ(பா)ட்டு  பதிவில் @mokrish அவர்கள் பாடல்களில் ஒரே சொல் இருமுறை பயன்படுத்துவதை குறிப்பிட்டிருந்தார்.  அப் பதிவின் எதிரொலிதான் இப்பதிவுக்கு தூண்டுகோல்…

    திரைப்படம்:   மூன்று முடிச்சு

    பாடல் 1:      ஆடி வெள்ளி தேடி உன்னை..

    பாடலாசிரியர்: கவியரசு கண்ணதாசன்

    குரல்கள்:     ஜெயசந்திரன் / வாணி ஜெயராம்

    இசை:        மெல்லிசை மன்னர் M.S. விஸ்வநாதன்

    சுட்டி:         ( http://www.youtube.com/watch?v=BCE9JC_gil8 )

    ஆடி வெள்ளி தேடி உன்னை

    நான் அடைந்த நேரம்,

    கோடி இன்பம் நாடி வந்தேன்

    காவிரியின் ஓரம்

    ஓரக் கண்ணில் ஊறவைத்த

    தேன் கவிதைச் சாரம்

    ஓசையின்றி பேசுவது

    ஆசை எனும் வேதம்

    வேதம் சொல்லி மேளம் இட்டு….

    இந்த பாடலின் வரிகளை சற்று உற்று நோக்கிப் பாருங்கள். கவிஞரின் பாவனை புரியும்.

    பாடலின் முதற் பகுதியின் ஈற்றுச் சொல்(ஓரம்) அடுத்த பந்தியின் முதற் சொல்லாக பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இவ்வகை செய்யுள்/ பாடல் அந்தாதி என அழைக்கப்படும்.

    அந்தம் (கடைசி) + ஆதி (முதல்) = அந்தாதி

    அந்தாதி இலக்கியம் தமிழ் சிற்றிலகியங்களிலும், செய்யுள்களிலும் பற்பல இடங்களில் காணப்படுகிறது. பக்திப்பாடல்களை மனப்பாடம் செய்யும் இலகுவான ஆயுதமாக கருதியே அந்தாதி இலக்கியம் உருவாகியது என்பது ஆராட்சியாளர்களின் கருத்து.

    ஓர் செய்யுளின் ஈற்று வரிசையின் அடி, சீர் அசை அல்லது எழுத்து அடுத்த செய்யுளின் முதல் வரிசையில் அமைவது அந்தாதி வகைகளில் அடங்கும்.  இரு செய்யுள்களுக்கு இடையே அந்தாதி அமைந்தால், அந்தாதிச் செய்யுள் எனவும் இரு அடிகளுக்கு இடையே அமைந்தால்,அது அந்தாதித்தொடை எனவும் அழைக்கப்படும்.  காரைக்கால் அம்மையார் அந்தாதி செய்யுள்களில் முன்னோடி அதனால் அவரது படைப்புக்கள் ஆதி அந்தாதி என குறிப்பிடப்படுகிறது.

    அந்தாதி எனும் சொல் “முரண்தொடை” (oxymoron) பாணிக்கும் ஓர் நல்ல உதாரணம். முரண்தொடை பற்றி நண்பர் என். சொக்கன் சிலவாரங்களுக்கு முன்பு ‘சுருக்கமான விளக்கம்” பதிவில் விபரித்திருந்தார்.

    நிற்க. மறுபடியும் கவிஞருக்கு வருவோம்!

    கவியரசு கண்ணதாசன் மூன்று முடிச்சு திரைப்படத்தில் இரு பாடல்களுக்கு அந்தாதி இலக்கியத்தை பிரயோகம் செய்துள்ளார்

    பாடல் 2: வசந்த கால நதிகளிலே

    சுட்டி:  http://www.youtube.com/watch?v=7Q55nVGOofo

    வசந்த கால நதிகளிலே

    வைரமணி நீரலைகள்

    நீரலைகள் நீரினிலே

    நெஞ்சிரண்டும் நினைவலைகள்

    நினைவலைகள் தொடர்ந்து வந்தால்

    நேரமெல்லாம் கனவலைகள்

    கனவலைகள் தொடர்வதர்க்கு

    காமனவன் மலர்க்கணைகள்…….

    இப்பாடலின் சரணங்களில், அந்தாதி தொடை, அந்தாதிச் செய்யுள்  இரண்டையும் பயன்படுத்தி உள்ளார். அதுமட்டுமல்ல இப் பாடலை காதலனுக்கும் காதலிக்கும் இடையே நடைபெறும் ஓர் போட்டியாக (banter) அமைத்து சொற்களில் விளையாடியது மட்டுமல்லாமல் பாடலின் ஆரம்ப சொல்லையே அதே பாடலின் இறுதிச் சொல்லாகவும் (வசந்த கால) வைத்து முற்றுப்புள்ளியிட்டுள்ளார்.

    மனவினைகள் யாருடனோ

    மாயவனின் விதி வலைகள்

    விதிவலையை முடிவு செய்யும்

    வசந்த கால நீரலைகள்.

    கவிஞருக்கு நிகர் கவியரசரே !  பாடலை நீங்களும் கேட்டு பாருங்களேன்!!

    பிற்குறிப்பு: மேற் குறிப்பிட்ட பாடல்களுக்கு மெல்லிசை மன்னர் சங்கீத அந்தாதி பயன்படுத்தியுள்ளதாக தகவல். சங்கீதம் தெரிந்தவர்கள் விளக்கம் தருவீர்களா?

    சபா-தம்பி

    சபா-தம்பி பிறந்து வளர்ந்தது இலங்கையில். கால் நூற்றாண்டு காலத்துக்குமுன்னால் ஆஸ்திரேலியாவில் குடியேறியவர், தற்போது பெர்த் நகரத்தில் வசிக்கிறார். தமிழார்வம் ஏராளம், ஆனால் கடந்த சில ஆண்டுகளாக ஆங்கிலத்தில்மட்டுமே எழுதிவந்திருக்கிறார், கண்ணதாசனும் #4VariNoteம் தந்த ஊக்கத்தில் இந்த முதல் தமிழ்ப் பதிவை எழுதியுள்ளார். இந்த ஒன்று, பல நூறாக, பல ஆயிரமாகத் தொடர வாழ்த்துவோம்.

    Twitter: @SabaThambi
     
    • Saba-Thambi 3:33 pm on March 5, 2013 Permalink | Reply

      நாலு வரி நோட்டுக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றிகள். விசேஷமாக நண்பர் என். சொக்கன் அவர்களின் ஊக்கத்திற்கு நன்றி.

      சபா

    • psankar 1:40 pm on March 6, 2013 Permalink | Reply

      Congratulations. Keep writing more.

    • amas32 (@amas32) 2:38 pm on March 6, 2013 Permalink | Reply

      அருமையான பாடல்களை தேர்வு செய்திருக்கிறீர்கள். என் பதின்ம வயதில் வசந்த கால நீரலைகள் என்னை மிகவும் ஈர்த்த ஒரு பாடல். நானும் அந்த அந்தாதி வரிசையை கவனித்து உள்ளேன். இந்த பாட்டின் சிறப்பே படத்தில் முக்கிய இடத்தில் வருவது தான். மேலும் கதைச் சுருக்கத்தையே இந்த பாடல் தந்துவிடும். கவியரசரின் ஒரு வைர மணி இப் பாடல். மெல்லிசை மன்னரின் இசையும் பாடலுக்கு படு டாப்!

      amas32

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel