Updates from May, 2013 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • G.Ra ஜிரா 9:55 am on May 22, 2013 Permalink | Reply  

    தையல் 

    அக்கடான்னு நாங்க உடை போட்டா
    துக்கடான்னு நீங்க எடை போட்டா
    தடா… உமக்குத் தடா…
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/u6zywS5ptm4

    இந்தியன் படத்தில் ஏ.ஆர்.ரகுமான் இசையில் வாலி எழுதிய பாடல் இது. பாடல் முழுக்கவே பெண் விடுதலை வரிகளாக வரும். சுவர்ணலதாவின் குரலில் கேட்க அட்டகாசமான கைமுறுக்குப் பாடல்.

    மேடை ஏறிடும் பெண் தானே.. நாட்டின் சென்சேஷன்
    ஜாடை பேசிடும் கண் தானே… யார்க்கும் டெம்ப்ட்டேஷன்
    ஓரங்கட்டு ஓரங்கட்டுவோம்… ஹோய் ஹோய் ஓல்டையெல்லாம் ஓரங்கட்டும்
    தய்யதக்க தய்யதக்க தோம்… ஹோய் ஹோய் தையலுக்கு கையத்தட்டுவோம்

    ஆங்கிலமும் தமிழும் கலந்து எழுதப்பட்ட இந்தப் பாடலில் “தையலுக்கு கையத் தட்டுவோம்” என்றும் ஒரு வரி எழுதியிருக்கிறார் வாலி.

    தையல் என்ற சொல் பெண்ணையும் குறிக்கும் என்று நம்மில் பலருக்கு ஏற்கனவே தெரிந்திருக்கும்.

    தையல் தளிர்க்கரங்கள்” என்று தமயந்தியின் கைகளைப் பற்றிச் சொல்லியிருக்கிறாரே புகழேந்திப் புலவர்.

    தையலைப் பற்றி தையல் ஒருத்தி சொன்ன கருத்து இன்றும் பற்றி எரிந்து கொண்டிருக்கிறது. மையல் கொண்ட பையல் எவனாயினும் இப்படிச் சொல்லியிருந்தால் அவனைப் பிய்த்து எடுத்திருப்பார்கள். அப்படிப் பட்ட ஒரு கருத்தைச் சொன்னார் ஔவையார்.

    தையல் சொல் கேளேல்
    நூல் – ஆத்திச்சூடி
    எழுதியவர் – ஔவையார்

    இப்படி ஔவை சொன்னதை ஆண் கவி ஒருவர் ஒத்துக் கொள்ளவில்லை. இவர் சற்றுப் பின்னால் வந்த கவியானாலும் தவறு என்று தனக்குப் பட்டதைத் தவறு என்றே சொன்னவர். பெண்களின் உயர்வுதான் உண்மையிலேயே நாட்டை உயர்த்தும் என்று நம்பியவர். அதனால் அவர் ”தையல் சொல் கேளேல்” என்பதை ஏற்காமல் மாற்றிச் சொல்கிறார்.

    தையலை உயர்வு செய்
    நூல் – புதிய ஆத்திச்சூடி
    எழுதியவர் – பாரதியார்

    பெண்களைப் பற்றிய கருத்து மாறிக் கொண்டே வருவதை இது போன்ற பலதரப்பட்ட காலகட்டங்களில் வந்த நூல்களிலிருந்து நாம் தெள்ளத் தெளிவாக புரிந்து கொள்ளலாம்.

    ஒரு குடும்பத்தில் புதிதாக ஒரு பிரச்சனை வந்து அதற்கு தீர்வே புரியவில்லை என்றால் என்ன செய்ய வேண்டும்? அந்தக் குடும்பத்திலேயே மிகமிக மூத்த பெண்ணாகப் பார்த்து வழி கேட்க வேண்டும். அந்தப் பெண் அனுபவத்தில் சொல்லும் வழி சரியாகவே இருக்கும் என்பதும் ஒரு கருத்து.

    அந்தக் காலத்தில் போர்களின் காரணமாக ஆண்களை விட பெண்களின் வாழ்நாள் நீடித்திருந்ததால் பெண்கள் உலக நடப்புகளை அதிகமாக புரிந்து வைத்திருந்தார்கள். தெரிந்து வைத்திருந்தார்கள். நல்லதையும் கெட்டதையும் அனுபவித்துப் பக்குவமாகியிருந்தார்கள். ஆகையால் அவர்கள் சொல்லும் வழி சரியாகவே இருந்திருக்கும்.

    ஆனால் இன்று தொலைக்காட்சித் தொடர்களில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கும் பெண்களிடம் கருத்து கேட்டால் என்னாகுமோ என்று பயமாகத்தான் இருக்கிறது. ஒரு பெண்ணாகிய ஔவையாருக்கே பயம் வரும் அளவுக்கு அந்தக் காலத்துப் பெண்கள் என்ன பார்த்திருப்பார்கள்?!

    சரி. முடிப்பதற்கு முன் ஒரு சிறிய நகைச்சுவைத் துணுக்கு.

    ஒரு புலவருக்கு ஒருவர் வேட்டி தானம் கொடுத்தாராம். அந்த வேட்டியை வாங்கிப் பார்த்திருக்கிறார் புலவர்.

    தானம் கொடுத்த மாட்டை பல்லைப் பிடித்துப் பார்க்கக் கூடாதுதான். ஆனாலும் அது கிழிந்த வேட்டி. எக்கச்சக்கமாக தையல்கள் வேறு. அதைப் பார்த்ததும் அந்தப் புலவர் வருத்தத்தை மறைத்துக் கொண்டு சிலேடையாக ஒரு வரி சொன்னாராம்.

    சோமனுக்கு இருபத்தேழு தையல்

    வேட்டிக்கு சோமன் என்றொரு பெயர் உண்டு. சோமனுக்கு இருபத்தேழு தையல் என்றால் வேட்டியில் அத்தனை தையல்கள் இருக்கின்றன என்று பொருள்.

    சந்திரனுக்கும் சோமன் என்றொரு பெயர் உண்டு. சோமனுக்கு இருபத்தேழு தையல் என்றால் சந்திரனுக்கு இருபத்தேழு மனைவிகள் என்று பொருள். அதுவும் புராணப்படி உண்மைதான்.

    ரோகிணி முதலான இருபத்தேழு நட்சத்திரங்களையும் சந்திரன் மணந்து கொண்டான். ஆகையால் சோமனுக்கு இருபத்தேழு தையல்.

    இப்போது புரிந்திருக்குமே புலவரின் சிலேடை.

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    172/365

     
    • Saba 11:23 am on May 22, 2013 Permalink | Reply

      பெண்களின் உயர்வுதான் உண்மையிலேயே நாட்டை உயர்த்தும் -இதே தத்துவத்தை இந்திரா காந்தியும் பல கிராம விஜயங்களில் பாவித்துள்ளார்.

      ஆமா உண்டி சுருங்குதல் தையலுக்கு அழகு என்று சொன்னதும் அதே தையல் தானே 🙂

      எல்லாம் moderate ஆக இருந்தால் எல்லோர்க்கும் நலம்.

    • Arun Rajendran 1:00 pm on May 22, 2013 Permalink | Reply

      தமிழ் “கலாச்சாரம்”-னு என்னென்னவோ சொல்றாங்க..ஆனா தமிழ்நாட்டுல தான் தமிழன் பண்பாட தேடி கண்டுபிடிக்க வேண்டி இருக்கு…முந்நாள் தமிழ் இந்நாள் கேரள நாட்டில் கூட இன்னும் நம் பண்பாடு போற்றிப் பாதுகாக்கப்படுது…அதுல மிகவும் போற்றுதற்குரியது பெண்வழிச் சமுகம்…பெண் தான் குடும்பத்தலைவியாக இருப்பார்..சொத்தில் பங்கும் பெண்களுக்குத்தான்..வயதான மூதாட்டி தான் குடும்ப முடிவுகளை எடுப்பார்..இத்தகைய கட்டமைப்பில் மிகவும் இனறியமையாததும் சிறப்பானதும் கூட்டுக்குடும்ப முறை…ஆண் வழிச்சமுகம் விரவி இருந்த காலத்திலும் இத்தகைய பெண்வழிச்சமுகங்களும் தழைத்திருந்தன..எவ்வளவு தான் இழந்துட்டோம்..:-(

    • amas32 10:46 pm on May 22, 2013 Permalink | Reply

      புலவர்களுக்குத் தான் எவ்வளவு சாதுர்யம் வேண்டியிருக்கிறது, தங்கள் இன்னல்களை மறைக்க!
      ஒரு புலவர் அரசினடம் தங்கத் தட்டு எனக்கா உங்களுக்கா என்று தனக்குப் பரிசுக் கொடுத்தத் தட்டும் தனக்கா அல்லது தங்கத்தட்டுப்பாடு அரசனுக்கா என்ற பொருளில் கேட்டதாகவும் படித்திருக்கிறேன். அரசன் என்ன செய்வான், தங்கத் தட்டு உமக்கே என்று சொல்லிவிட்டான் :-))

      பெண்களுக்குப் பொதுவில் எதிர்கால விளைவுகளை ஆராய்ந்து செயல்படும் திறன் அதிகம்.

      Nice post Gira 🙂

      amas32

    • Sudhakar 12:43 pm on May 24, 2013 Permalink | Reply

      Ki-Va-Ja type “siladai”

  • என். சொக்கன் 1:34 pm on April 17, 2013 Permalink | Reply  

    விருந்தினர் பதிவு : முன்னோர்கள் 

    வைகைப்புயலார் வடிவேலுவின் மேனேஜ்மெண்ட் தத்துவங்களில் ஒன்று “வரலாறு மிக முக்கியம் அமைச்சரே”. 

     

    நமக்கு முந்தையக் காலத்தில் வாழ்ந்தவர்களைப்  பற்றி நாம் அறிந்துக் கொள்ள, அவர்களைப் பற்றிய பதிவுகள் அவசியம். 

     

    அந்தந்தத் துறையில் சிறந்து விளங்கிய தங்கள் முன்னோர்களை,அடுத்தடுத்த தலைமுறையினர் பதிவு செய்வது கலை,அறிவியல்,விளையாட்டுக்களில் பரவலாக இருப்பதுதான்.

     

    நாம் இப்பொழுது பார்க்கப்போவது பதிவுகள் என்பதை விட குறிப்புகள் எனச் சொல்லாம் 🙂 

     

    தமிழ்சினிமா பாடல்வரிகளில் , ஒரு கவிஞர்,தான் எழுதியப் பாடல்களில் வேறு கவிஞரின் பெயரை உபயோகப்படுத்தியப் பாடல்களைப் பார்க்கலாம்.

     

    ரொம்ப பின்னோக்கிப் போனால், வள்ளுவர்,கம்பன்,பாரதி – இவர்களது பெயர் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது என நினைக்கிறேன். 

     

    “கம்பன் ஏமாந்தான் “

    ”கம்பனை வம்புக்கிழுத்தேன்”

    “கம்பன் காணாத கற்பனை”

    “பாரதியை படிச்சுப்புட்டா பெண்களுக்கும் வீரம் வரும்”

     

    என இவர்கள் பெயர் உள்ள பாடல்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் இருக்கும். அதனால் இவர்களை விட்டுவிடலாம்.

     

    Immediate முன்னோர்களைப் பற்றி மட்டும் பார்க்கலாம்.

     

    இதில் சட்டென நினைவுக்கு வரும் பாடல்கள் இவை. 

     

    “கண்ணதாசனே ,எந்தன் காதல் வரிகளை கொஞ்சம் திருத்திக் கொடு”      எழுதியவர்- காமகோடியான் –

     படம் – மரிக்கொழுந்து

     

    “காளிதாசன் கண்ணதாசன் கவிதை நீ”

    எழுதியவர் – வாலி

    படம்  – சூரக்கோட்டை சிங்கக்குட்டி

     

    சொன்னான் அந்தக் கண்ணதாசன் பாட்டுல 

    ( யார் எழுதியதெனத் தெரியவில்லை.) 

    படம் – “வரவு எட்டண்ணா செலவு எட்டண்ணா

     

    எந்த தொழில் செய்தாலென்ன செய்யும் தொழில் தெய்வமென்று பட்டுக்கோட்டை பாட்டில் சொன்னானே!! –  

    எழுதியவர்-வாலி – 

    படம் “சந்திரமுகி”

     

    பட்டுக்கோட்டை வார்த்தைகளை போட்டு
    நம்ப புரட்ச்சியாரு பாடி வெச்ச பாட்டு – 
    எழுதியவர்- வாலி 
    படம் – ”தூங்காதே தம்பி தூங்காதே தம்பி”

     

    “வாலி போல பாட்டெழுத எனக்குத் தெரியலயே”  – 

    எழுதியவர் – சிம்பு 

    படம் -வல்லவன்

    ”வாலி, வைரமுத்து… உன்போல யாரு கவிதை யோசிச்சா?”

    எழுதியவர் : கார்க்கி

    படம்: ரெண்டாவது படம்

    மேற்கண்ட வரிகளை எழுதிய கார்க்கியிடம் இதுபற்றிக் கேட்டபோது, ஒரு சுவாரஸ்யமான விஷயத்தைச் சொன்னார், இந்தப் பாடல் வரியில் இடம்பெற்ற வாலி, வைரமுத்து இருவருமே, தங்களது சொந்தப் பெயரையே தங்களுடைய பாடல்களில் இடம்பெறச் செய்துள்ளார்கள். இப்படி:

    • ”எதிர் நீச்சலடி, அட ஜாலியா வாலி சொன்னபடி” (படம்: எதிர்நீச்சல், எழுதியவர்: வாலி)
    • “பாட்டு கட்டும் நம்ம வைரமுத்தைக் கேட்டு, பாரதிராசா சொன்ன கிராமத்தைக் காட்டு” (படம்: தமிழ்ச்செல்வன், எழுதியவர்: வைரமுத்து)

    காளீஸ்

    (http://www.twitter.com/eestweets)

     
    • rajinirams 11:05 pm on April 17, 2013 Permalink | Reply

      சூப்பர் சார். வரவு எட்டணா பட பாடல் வாலி எழுதியது,அஞ்சாதே படத்தில் (மக்கள் கவிஞர்:-))?)கபிலன் எழுதிய பாடல் கண்ணதாசன் காரைக்குடி பேரை சொல்லி ஊத்தி குடி பாடலுக்கு -ஆரம்பத்தில் இந்த பாடலுக்கு லேசான எதிர்ப்பு தோன்றி மறைந்தது. ஒரு படத்தின் நாயகனே பாடலை பாடுவதற்கு முன் எழுதியவர் பெயரை சொன்ன பெருமை வாலிக்கு மட்டுமே-நேற்று இன்று நாளை படத்தில் எம்ஜியார் பாடல்-வாலி என்று சொல்லிவிட்டு “தம்பி நான் படிச்சேன் காஞ்சியிலே நேற்று”என்று பாடுவார்.திமுகவின் நகராட்சி ஊழல்கள் பற்றிஎல்லாம் அமைந்த அந்த பாடல் பட்டி தொட்டியெல்லாம் முழங்கி அதிமுகவின் வெற்றிக்கு ஒரு காரணமாகவும் அமைந்தது. நன்றி.

      • GiRa ஜிரா 2:22 pm on April 19, 2013 Permalink | Reply

        அதே போல இளமை ஊஞ்சலாடுகிறது திரைப்படத்திலும் பாடல்-வாலி, இசை-இளையராஜான்னு வரும். ஒரே நாள் உனை நான் பாட்டுக்கு முன்னாடி

      • GiRa ஜிரா 2:46 pm on April 19, 2013 Permalink | Reply

        மிக நல்ல பதிவு. உண்மையிலேயே வரலாறு முக்கியம். இந்த மாதிரி பெயர்களைப் பயன்படுத்தும் போது இலக்கியங்களின் காலத்தையும் கணிக்க பின்னாளில் உதவும்.

    • amas32 6:16 pm on April 18, 2013 Permalink | Reply

      இது ஒரு ஜாலி போச்ட்! ரொம்ப நன்றாக உள்ளது 🙂 முந்தய தலை முறையினறை நல்ல முறையில் போற்றி குறிப்பிடுவது, அட்லீச்ட் குறிப்பிடுவத்உ வரலாறுக்கு முக்கியம் தான்!

      amas32

  • mokrish 12:23 pm on April 15, 2013 Permalink | Reply
    Tags: , கே ஜே ஜேசுதாஸ், , வள்ளலார்   

    பசி தீரப் பாடினோர் 

    • படம்: உனக்காக  நான்

    • பாடல்: இறைவன் உலகத்தை படைத்தானாம்

    • எழுதியவர்: கண்ணதாசன்

    • இசை: எம் எஸ் விஸ்வநாதன்

    • பாடியவர்: கே ஜே ஜேசுதாஸ்

    • Link: http://www.inbaminge.com/t/u/Unakkaga%20Naan/Iraivan%20Ulagathai.eng.html

    இறைவன் உலகத்தை படைத்தானாம்

    ஏழ்மையை அவன்தான் படைத்தானாம்

    ஏழையை படைத்தவன் அவனென்றால்

    இறைவன் என்பவன் எதற்காக

    இறைவன் இங்கே வரவில்லை

    எனவே நான் அங்கு போகின்றேன்

    வறுமை முழுவதும் தீர்ந்த பின்னே

    மறுபடி ஒரு நாள் நான் வருவேன்

    இந்த வரிகளைக் கேட்டவுடன் நமக்கு பாரதியின் இனியொரு விதி செய்வோம் பாடல் நினைவுக்கு வரும். வறுமை பார்த்து பொங்கி ‘தனியொருவனுக்கு உணவில்லையெனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்’ என்று கோபமாக பாடிய வரிகள்.  பாரதி இதை ஏன் எப்போது பாடினான்?

    நீலகண்ட பிரம்மச்சாரி ஏழரை ஆண்டுகள் சிறைவாசம் விடுதலை பெற்றவுடன் சென்னைக்கு வந்தார். தங்க இடம் இல்லை. உணவு கொடுக்க யாருமில்லை. பிச்சை எடுக்க ஆரம்பித்தார். அவருடைய மனதில் “இது என்ன கேவலமான பிழைப்பு?” என்ற எண்ணம் தோன்றி பிச்சைக்குச் செல்வதையும் நிறுத்தி விட்டார். ஏதாவது சாப்பிடக் கிடைக்குமா என்று நினைத்து பாரதியைத் தேடிவந்தார். இவரின் கோலம் கண்டு அதிர்ச்சியில் உறைந்த பாரதி முதலில் சாப்பிட வைக்கிறார்.

    அப்போது பாரதியின் உள்ளத்தில் இருந்து வந்த உணர்ச்சி மிக்க பாடல் இது. எனக்காக பாரதி ஒரு பாடலை பாடிவிட்டானே” என்று மனம் நெகிழ்ந்தார் நீலகண்டன். பாரதியின் மரணத்தில் கலந்துகொண்ட வெகு சிலரில் நீலகண்டனும் ஒருவர்.

    கண்ணதாசன் பாடல் ஒரு தொழிற்சங்கவாதி பாடுவதாக அமைந்தது. பாரதி சொன்ன இரு வேறுலகம் பற்றி இவரும் சொல்கிறார். ஆனால் கோபம் மிகுந்து அடங்கி ஒரு விரக்தி நிலையில் இந்த பாடல் வருவதால் ஜகத்தினை அழிப்பது சாத்தியமில்லை என்று உணர்ந்து ‘ என்னை விடுங்கள் நான் போகிறேன் இந்த கொடுமை இல்லாத நிலை இருந்தால் மீண்டும் வருகிறேன் என்று சொல்கிறார்.

    பாரதியின் கோபம் மனிதர்களின் மேல்தான் மனிதர் நோக மனிதர் பார்க்கும்  வாழ்க்கை மேல் கோபம். ஆனால் கண்ணதாசனின் விரக்தி கலந்த கோபம் இறைவன் மேல் ‘ஏழையை படைத்தவன் அவனென்றால் இறைவன் என்பவன் எதற்காக’ என்கிறார்.

    ஏதேன் தோட்டத்தில் ஏவாள் இல்லாமல் கூட ஆதாம் வாழ்ந்திருக்க முடியும் ஆனால் ஆப்பிள் இல்லாமல் ஒரு நாள்கூட உயிரோடிருந்திருக்க முடியாது.என்று இணையத்தில் படித்தது நினைவுக்கு வருகிறது. ஆயிரம் வார்த்தைகளை விடவும் ஒரு பிடி சோறு அதிக நெருக்கம் உண்டாக்கிவிடக்கூடியது.

    இதில் கோபம் தாண்டி ஒரு பார்வை வள்ளலார் சொல்வது – வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன் என்கிறார் இராமலிங்க அடிகளார். தண்ணீர் இன்றி வாடியிருக்கும் பயிர்களைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் என்னுடைய மனம் வாடுகிறது. பசியினால் இளைத்தவர்கள், ஒவ்வொரு வீடாகக் கெஞ்சிக்கேட்டும் பசி தீராமல் களைத்துப்போன ஏழைகளைப் பார்த்து என் உள்ளம் பதைபதைக்கிறது. நீங்காத நோயினால் அவதிப்படுகிறவர்களை நேருக்கு நேர் பார்க்கும்போது என் நெஞ்சம் துடிக்கிறது.இவர்களெல்லாம்கூடப் பரவாயில்லை. பசியால் வயிறு காய்ந்தாலும் இணையில்லாத மானம்தான் பெரியது என்று நினைக்கிறவர்கள், அதனால் யாரிடமும் பிச்சை கேட்காமல் சுயமரியாதையோடு பட்டினி கிடக்கிறவர்கள், அவர்களைப் பார்க்கும்போது, நானும் இளைத்துப்போகிறேன் என்கிறார்.

    (http://365paa.wordpress.com/2011/09/30/087/)

    மக்களின் மிகுந்த துயரங்களுள் ஒன்றான பசியை போக்கிட வள்ளலார் வழி வகுத்தார். இன்றளவும் வள்ளலார் பெயரால் லட்சக்கணக்கான மக்களுக்கு பசியாற்றப்படுகிறது.   வள்ளுவன் அற்றார் அழிபசி தீர்த்தல் என்று சொன்னதும் இதுவே பசியைப் பொறுத்துக் கொள்ளும் நோன்பைக் கடைபிடிப்பதைவிட பசித்திருக்கும் ஒருவருக்கு உணவு அளிப்பதே சிறந்தது இல்லையா?

    மோகனகிருஷ்ணன்

    135/365

     
    • amas32 (@amas32) 6:36 pm on April 15, 2013 Permalink | Reply

      “கொடிது கொடிது வறுமை கொடிது;
      அதனினும் கொடிது இளமையில் வறுமை”

      பசியின் கொடுமை அனுபவித்தவர்களுக்கு மட்டுமே தெரியும். மற்றவர்கள் புரிந்து கொள்வது போல நடிக்கலாம். ஏழ்மை என்பது பசியின் வாட்டுதல் மட்டும் இன்றி படிப்பு, சுகாதாரமான வாழ்விடம் போன்ற அனைத்து அத்தியாவசியங்களுக்கும் ஏங்க வைக்கும் ஒரு அவல நிலை.

      அனால் இந்த நிலையில் இருந்து முன்னுக்கு வந்தவர்கள் பல்லாயிரம் பேர்கள். அவர்களை உந்தி முன்னேற தூண்டியதும் இந்த ஏழ்மை தான். ஏழ்மையை அழிக்க உழைப்பும் மனத்தில் உறுதியும் வேண்டும்.

      amas32

    • GiRa ஜிரா 8:35 am on April 16, 2013 Permalink | Reply

      உண்பது நாழி உடுப்பது முழம். ஆனா அதுவும் கிடைக்காதவர்கள் நிலை பெருங்கொடுமை.

      செவ்வியான் கேடும் அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கமும் நினைக்கப்படும்-னு வள்ளுவரும் விட்டுட்டாரு. நமக்கும் ஒன்னும் புரியலையே.

      ஆனா இந்த உலகம் அனைவரும் சுகமாகவும் விட்டுக்கொடுத்தும் வாழும் சொர்க்கபூமியாக வேண்டும். அதனால்தான் பெரியவர்கள் உலகத்தை வைத்து எந்த நூலையும் தொடங்குவார்கள். உலகம் உவப்ப-திருமுருகாற்றுப்படை. வாழிய வையகம்-தேவாரம். உலகெலாம் உணர்ந்து – பெரிய புராணம். உலகம் யாவையும் – கம்பராமாயணம்.

  • என். சொக்கன் 4:46 pm on April 8, 2013 Permalink | Reply  

    விருந்தினர் பதிவு : சூட்டோடு சூடாக 

    இன்னும் கோடை காலம் ஆரம்பிக்கக் கூட இல்லை ஆனா இப்பொழுதே வெயில் பத்தித்தான் எல்லாரும் பேசறாங்க. ஆனா எல்லாரும் வெயில் பத்திப் பேசறாங்களான்னா இல்லை. சிலர் வெயில் பத்திப் பேசறாங்க மத்தவங்க வெய்யில் பத்திப் பேசறாங்க. வெயில் சரியா, வெய்யில் சரியா? இலக்கணம் என்ன சொல்லுது? சினிமாப்பாட்டுகள்ல என்ன சொல்றாங்க?

    சமீபத்திய பாட்டுகளை எடுத்துகிட்டா ஒரு மாலை இளவெயில் நேரம், மஞ்சள் வெயில் மாலையிலே, வெயிலோடு விளையாடின்னு வெயில் பாட்டுகளாத்தான் வருது. கொஞ்சம் முன்னாடிப் போனா, இளையராஜா உமா ரமணன் காம்போவில் மஞ்சல் வெயில் மாலையிட்ட பூவேன்னு ஒரு அருமையான பாட்டு இருக்கு. என்னடா எல்லாப் பாட்டும் வெயில்ன்னு வருதே, வெய்யில் இல்லையான்னு யோசிச்சுக்கிட்டே அதுக்கும் கொஞ்சம் முன்னாடி போய் கண்ணதாசனைக் கேட்டா சரியா குழப்பிட்டாரு!

    ’அன்பு நடமாடும் கலைக்கூடமே ஆசை மழை மேகமே’ பாட்டுல ’மஞ்சள் வெயில் போலும் மலர் வண்ணமே’ன்னு எழுதினவரு, ’பால் வண்ணம் பருவம் கண்டு’ பாட்டுல ’மஞ்சள் வண்ண வெய்யில் பட்டு கொஞ்சும் வண்ண வஞ்சிச் சிட்டு’ன்னு மாத்திட்டாரு. இதுக்கெல்லாம் முன்னாடி எழுதின ’குழந்தையும் தெய்வமும் குணத்தால் ஒன்று’ பாட்டுல ’உச்சி வெயில் சூரியனை மேகம் மூடுது’ன்னு வருது.

    இலக்கியத்தில் என்ன சொல்லறாங்க. மீசைக்காரனே ’யாமறிந்த புலவரிலே கம்பனைப்போல் வள்ளுவர்போல்’ன்னு சொல்லிட்டான். அதைத் தாண்டிப் போகணுமா என்ன?

    கம்பன் வெயில்ன்னு பல இடங்கள்ல எழுதி இருக்காரு. உதாரணமா மாலை நேரம் சூரியன் மறையும் சமயம். இதை எப்படிச் சொல்றாருன்னா “மீன் பொலிதர, வெயில் ஒதுங்க”ன்னு சொல்லறார். பால காண்டத்திலும்கூட ” இழையிடை இள வெயில் எறிக்கும் அவ் வெயில், தழையிடை நிழல் கெடத் தவழும்”ன்னு வரும். இப்படிப் பல இடங்களிலும் வெயில்தான். நோ வெய்யில்.

    கம்பன் வெயில்ன்னு சொல்லியாச்சு. சரி, தாடி என்ன சொல்லறார்?

    ”என்பி லதனை வெயில்போலக் காயுமே யன்பி லதனை யறம்” இங்கயும் வெயில்தான்.

    வெண்பான்னு வந்தாச்சுன்னா ரூல் எல்லாம் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட். என்பி லதனை வெயில்போல : இப்படி இருந்தாத்தான் தளை தட்டாது. என்பி லதனை வெய்யில்போலன்னு எழுதினா காலி. மா முன் நேர் வருமாடா, நாலசைச்சீர் வருமாடான்னு வறுத்து எடுத்துடுவாங்க. தளை தட்டலுக்காகவோ, சந்தத்துக்காகவோ அட்ஜெஸ்ட் பண்ணறது பலரும் செய்யறதுன்னாக்கூட திருக்குறளில் பொதுவா அப்படி பார்க்க முடியாது.

    கொஞ்சம் விளையாட்டாப் பார்த்தோமானாக் கூட வெய்யில் = வெய் + இல். வெய் அப்படின்னா சூடு. அப்போ வெய்யில்ன்னு சொன்னோமானா சூடு இல்லைன்னு அர்த்தமா? இல்லை இல் = இடம்ன்னு எடுத்துக்கிட்டு சூடு இருக்கும் இடம்ன்னு அர்த்தமா?ன்னு கேள்வி கேட்டு பேஜார் பண்ணலாம். வெயில்ன்னு சொல்லிட்டோமானா இந்த மாதிரி கன்ப்யூஷன் எல்லாம் கிடையாது.

    அதனால இனிமே வெயில்ன்னே சொல்லுவோம் வெய்யில் வேண்டாம். சரியா?

    இலவசக் கொத்தனார்

    ட்விட்டரில் ‘வாத்தி’ என்று செல்லமாக விளிக்கப்படும் இலவசக் கொத்தனார் கோட்டும் டையும் அணிந்த நவீன சீத்தலைச் சாத்தனார். இணையத்தில் எழுத்துப் பிழைகளுக்கே முகம் சுளிக்கிற, இலக்கணப் பிழைகளைத் திருத்த முற்படுகிற மைனாரிட்டி அப்பாவிகளில் ஒருவர். இன்னொருபக்கம், சிலேடை, வெண்பா, வார்த்தை விளையாட்டு, ’எல்லா வார்த்தைகளும் தமிழில் இருந்து சென்றவைதான்’ என்கிற ரேஞ்சுக்கு நகைச்சுவைப் பதிவுகள் எனக் கலவையான ரசனை கொண்டவர். இவரது சமீபத்திய நூலான ‘ஜாலியா தமிழ் இலக்கணம்’ சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில் செம ஹிட்!

    இலவசக் கொத்தனாரின் வலைப்பதிவு: http://elavasam.blogspot.in/

     
    • GiRa ஜிரா 10:49 pm on April 8, 2013 Permalink | Reply

      கோடையிடி கோவிந்தனா குமுறியிருக்கிங்க. இப்பிடி அடிக்கடி வந்து பதிவு போட்டா நல்லாருக்கும்ல 🙂

    • anonymous 5:52 am on April 13, 2013 Permalink | Reply

      வெயில் – வெய்யில் = இரண்டுமே நல்ல தமிழ்ச் சொற்கள் தான்;
      எழுத்துக்கள்/எழுத்துகள், வெய்யில்/வெயில்…

      நல்ல சொற்களையெல்லாம் “மிகைத் திருத்தம்” செய்து செய்து..
      இணையத்தில் குழாம் கொண்டு பரவிப் பரவி..

      வளமான இரட்டைத் தமிழ்ச் சொற்களையெல்லாம், ஒற்றைப் படையாக மாற்றும் தட்டையான போக்கு
      = தமிழுக்குப் பெரும் கேடாய்த் தான் முடியும்:((( முருகா!

      எத்தனையோ முறை இறைஞ்சிக் கேட்டுவிட்டேன்; இனி, முருகனருள்!
      ——-

      1)
      திளைத்தலே அனுபவித்தல் செறிதலே நிறை தன் முப்பேர்
      இளைத்தலே இளைப்பு இரங்கல் என்றூழே இரவி **” வெய்யில் “**

      இது சூடாமணி நிகண்டு;
      நிகண்டு, தமிழ்ச் சொல்லில் தப்பு பண்ணாது;

      2)
      வெய் என்பதே வேர்ச்சொல்
      வெய்ய என்றும் வழங்கும்!
      “வெய்ய” கதிரோன் விளக்காக -ன்னு முதலாழ்வார் பாசுரம்! (அன்பே தகளியா)

      3)
      கொய்த வாள் முடி திரண்ட குப்பைகள் ஏறி, **” வெய்யில் “**
      பெய்த வான் ஒளியோடு ஆய்ந்த பெருந் தயை பிலிற்றும் செங்கோல்

      இது வீரமா முனிவரின் தேம்பாவணி

      4)
      நிழல் **” வெய்யில் “** சிறுமை பெருமை
      குறுமை நெடுமையும் ஆய்

      நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழி (ஆழ்வார் அருளிச் செயல்)

      5)
      புயலெனச் சீறி வானில் பொலிந்தது மாடு; **” வெய்யில் “**
      கயலென மின்னிற் றக்கால், கையினில் உமறு வாளே;

      உமறுப் புலவர்; சீறாப் புராணம்

      6)
      அண்மைக் காலத்திலும், கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை…
      ஒளவையை முருகன் மடக்கிய பாட்டிலே…

      வேனிற் பருவத்திலே – ஒருநாள்
      **” வெய்யில் “** வேளையிலே
      ஞானத் தமிழ்க்கடலென் – றிந்த
      நாடு புகழும்ஒளவை.

      தூரம் மிகநடந்து – களைத்துச்
      சோர்ந்து, வரும்வழியின்
      ஓரத்தில் ஓர்நாவல் – நிழலில்
      ஒதுங்கிச் சற்றுநின்றாள்
      ——-

      மேற்கண்ட பாடல்களில், எங்கேயுமே, எகனை மொகனைக்காக “வெய்யில்” -ன்னு போடலை; இயல்பாவே ஆண்டு வந்திருக்கு;
      மேலும் தமிழ்ச் சொற் களஞ்சியமான நிகண்டே, “வெய்யில்” -ன்னு காட்டுது;

      இதுக்கு மேலச் சொல்ல ஒன்னுமில்லை!

      • anonymous 6:19 am on April 13, 2013 Permalink | Reply

        மொழிஞாயிறு ஞா. தேவநேயப் பாவாணர்..
        நம்ம காலத்தவர் தான்; 80 களில் தான் செத்துப் போனாரு;

        Media/ Publication செல்வாக்கு அற்றவர்; அதனால் பொதுமக்கள் அதிகம் பேர் அறிய வாய்ப்பில்லை;
        ஆனா, அத்துணை தமிழ் அறிஞர்களும், அன்னாரின் தன்னலமில்லாத் தமிழ்ப் பணியை அறிவர்;

        அவரோட “வேர்ச்சொல் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள்” நூலில் இருந்து, இதோ, சில பகுதிகள்:

        வெள்-வெய்-வெய்ய = வெப்பமான
        “வெய்ய கதிரோன் விளக்காக” (ஆழ்வார் பாசுரம் இயற். 1:1).

        வெய்-வெய்யன் = 1. தீத்தெய்வம். 2, கதிரவன். 3. கொடியவன்.
        “வெய்யவன் படையை விட்டான்” (கம்ப ராமாயணம் அதிகாய. 203).
        “வெய்யோன் ஒளி” (கம்பரா. கங்கை.1)

        வெய்-வெய்யில் = வெயில்.
        “நிழல் வெய்யில் சிறுமை பெருமை” திவ். (திருவாய். 6 : 3 : 10).
        வெய்யில்-வெயில் = 1. கதிரவனின் வெப்பவொளி

        என்பில் அதனை “வெயில்” போலக் காயுமே – என்று ஐயன் வள்ளுவன் சொல்வதும் நற்றமிழ்ச் சொல்லே!
        சூடாமணி நிகண்டும், ஆழ்வார் பாசுரமும் “வெய்யில்” என்று காட்டுவதும் நற்றமிழ்ச் சொல்லே!

        இவை இரட்டைச் சொற் பயன்பாட்டால் வந்த ஒருபொருட் பன்மொழிகள்!

        இதில் ஒரு வழக்கை மட்டும், “தவறு” -ன்னு மிகைத் திருத்தம் செய்து
        அதை இணையத்திலும் “பேஷ் பேஷ்” என்று பரப்புவது, தமிழுக்கு நல்லதல்ல!:((((

        ————

        தேவநேயப் பாவாணர், “நற்றமிழ்/ தனித்தமிழ்” என்பதால், அவரும் “எள்ளல்” கொடுமைக்கு உள்ளாகலாம்;
        “எல்லா வார்த்தைகளும் தமிழில் இருந்து சென்றவைதான்” -ன்னு “நகைச்சுவை”; நகைச்சு வைப்போமே; டுமீல் & டுமீலன்ஸ் தானே?:(

        கூல வாணிகன் “சீத்தலைச் சாத்தனார்” ஆன்மா “சாந்தி” அடைவதாக! முருகா!

        • Kannabiran Ravi Shankar (KRS) 1:00 am on April 14, 2013 Permalink

          இதே போல் பெயல்/ பெய்யல்
          *செம் புலப் “பெயல்” நீர் = (குறுந்தொகை)
          *”பெய்யல்” முழங்கத் தளிர்க்கும் இலை = (நான் மணிக் கடிகை)

          மையால் தளிர்க்கும் மலர்க்கண்கள்; மாலிருள்
          நெய்யால் தளிர்க்கும் நிமிர்சுடர் – “பெய்யல்”
          முழங்கத் தளிர்க்குங் குருகிலை; நட்டார்
          வழங்கத் தளிர்க்குமாம் மேல்
          =இதுவும் வெண்பா தான்;
          ————-

          இப்படி “இரட்டைப் பயன்பாட்டுச்” சொற்கள் தமிழில் இருப்பதற்கு காரணம் இருக்கு;

          வெம்மை, வெய் = இரண்டுமே வெப்பம் குறிக்கும் சொற்கள்
          ஒரே பொருள்-பன் மொழி

          a) “வெம்மை” என்னும் சொல்லா எடுத்துக்கிட்டா…
          வெம்மை + இல்
          = வெம் + இல் (ஈறு போதல்)
          = வெய் + இல் (முன் நின்ற மெய் திரிதல்)
          = வெயில்

          b) “வெய்” என்னும் சொல்லாவே எடுத்துக்கிட்டா… (வெய்யோன்)
          வெய் + இல்
          = வெய் + ய் + இல் (தன்னொற்று இரட்டல்)
          = வெய்யில்
          (சிறு+ஊர் = சிறூர் -ன்னு ஆகாமல், சிற்றூர் -ன்னு ஒற்று இரட்டல்)

          இதனால் வந்தவையே, இரட்டைப் பயன்பாட்டுச் சொற்கள்;
          இவற்றை, இணையத்தில் எள்ளி எள்ளி…
          தமிழை விட்டு விரட்டாது இருப்பது நம் கடமை;

          வீட்டுக்கு ஒட்டடை அடிப்பதில் தவறில்லை; ஆனா ஒட்டடை மட்டுமே அடிக்கணும்;
          ஒட்டடை அடிக்கிறேன் பேர்வழி-ன்னு, தஞ்சைப் பெரிய கோயில் மேற்கூரை ஓவியங்களை அழிச்சாப் போல அழிச்சீறக் கூடாது;
          ———

        • Kannabiran Ravi Shankar (KRS) 1:52 am on April 14, 2013 Permalink

          தமிழ் இலக்கணம் = சுமைக்கு அல்ல; சுவைக்கு;

          =விதிகளைக் காட்டி, விரட்ட அல்ல!
          =விதிகளைக் காட்டி, விளைக்க! “தமிழ் அன்பை” விளைக்க;

          மாந்தர் வாழ்க்கையில், இலக்கணப் பிழைகள், இயல்பே!
          தமிழ் இலக்கணத்தை விடத், “தமிழ் உணர்வு/ தமிழ் அன்பு” முக்கியம்; ஈழமே சாட்சி;

          அறியாது பிழை செய்யும் அன்பர்களை, “மொதல்ல டுமீலை ஒழுங்கா எழுதுங்கடா; அப்பறம் டுமீல் கோஷம் போடப் போவலாம்”
          -ன்னு எள்ளி எள்ளி, அவங்க “தமிழ் உணர்வையே” கூசிப் போகச் செய்தல்; “டுமீல் & டுமீலன்ஸ்”:((

          -“எல்லா வார்த்தைகளும் தமிழில் இருந்து சென்றவை தான்”; Tablet->தேய்ப்பு இலட்டு->தேப்பி லட்டு
          -ன்னு இராம.கி ஐயா போன்ற தமிழார்வலர்களை எள்ளி எள்ளி இன்புற்று இருப்பதுவே:((
          ——–

          இப்பிடி, ஊரையெல்லாம் திருத்தும் போது, தப்பேதும் இல்லை;
          ஆனா, ஊர்ப் பெரியவா பேச்சுக்கு = மாணவன் ஒரு திருத்தம் சொல்லிட்டா???
          =EGO
          =தமிழ் பின்னால் போய் விடுகிறது; EGO முன்னால் வந்து விடுகிறது

          ஆதாரம்/ தரவு காட்டுறியா? எல்லாம் தெரிஞ்ச ஏகாம்பரமா? தொல்காப்பியனுக்குத் தொம்பியா?
          =இப்படியான தனி நபர் xxxxx

          சிலர், வெளிப்படையா வசவுறாங்க;
          சிலர், நண்பர்கள் ஏத்திவிட்டு, சமயம் வரும் போது #fb போட்டு தீர்த்துக்கறாங்க:)

          ஆனா, “வசவு பேசலையே, தரவு தானே காட்டுறான்?”-ன்னு மட்டும் உணர்வதே இல்லை;
          அதுவும், தமிழுக்குத் தானே காட்டுறான்? -ன்னு மட்டும் உணர்வதேயில்லை;

          வெறுமனே தரவு தருவதையே, மாட்டை எத்துதல் போல் எடுத்துக்கிட்டா என்ன செய்ய முடியும்?
          தாய்த் தமிழை “டுமீல்” -ன்னு பேசுறவங்க எல்லாம் ராசி; ஆனா, தமிழ்ச் சொல்லு போயீறக் கூடாதே -ன்னு தரவை முன் வைத்தலே பாவம்;

          உன்னையே நினைத்திருப்பான்; உண்மையைத் தான் உரைப்பான்
          ஊருக்குப் பகையாவான் ஞானத் தங்கமே
          அவன் ஊழ்வினை என்ன சொல்வேன் ஞானத் தங்கமே!

          = இனி எங்குமே வராமல்… கந்தன் கருணையில் ஒளிந்து/ ஒழிந்து போதலே நலம்!

      • anonymous 6:43 am on April 13, 2013 Permalink | Reply

        //வெண்பான்னு வந்தாச்சுன்னா ரூல் எல்லாம் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்//

        நிகண்டுக்கும், தொல்காப்பியத்துக்கும் same logic applies அல்லவா, வெண்பாச் சக்கரவர்த்தியே?

        ———

        //வெய் + இல்
        சூடு இல்லைன்னு அர்த்தமா?//

        இப்பிடி “வார்த்தா விளையாட்டு” -ங்கிற பேருலயே, நல்ல தமிழ்ச் சொற்கள் எல்லாம் போயீரும் போல இருக்கே:((

        ஒங்க வழியிலேயே வரேன்…
        கோயில் = கோ + இல்
        கோ = இறைவன்; இல் = இல்லை;
        “கடவுள் இல்லை” -ன்னு சொல்ல வந்தவையா கோயில்கள்??????

        //வெய் + இல் = சூடு + இல்லைன்னு பேஜார் பண்ணலாம்//

        வாழ்க “பேஜார்”!

        முருகா, என்னை “இல்லாமல்” செய்து விடடா; எதற்கு ஊர்ப் பெரிய மனுஷாள் பகை?
        குருவாய் வருவாய் அருள்வாய் குகனே;
        ———-

        திரு. சொக்கனைப் போல, மெல்ல/ மெள்ள -ன்னு வேறுபாடு காட்டி விளக்குதல் = நல் போக்கு!
        “மெள்ள என்பதே தவறு” -ன்னு ஒரு தமிழ் வழக்காறையே விரட்டி விடுதல் = அல் போக்கு!

        சொக்கனின் கெழுதகை நண்பரான தாங்கள், அவரின் இந்த “மென்” போக்கையும் கைக்கொண்டால், உம்மிடம் கடப்பாடு உடையவனாவேன்;

        இலவசம் ஐயா,
        என்னை அருள் கூர்ந்து மன்னித்து விடுங்கள்; பொதுவிலேயே மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறேன்;
        ஆனால், தமிழ் மொழியியல் வழக்காறு; அதை “மிகைத் திருத்தம்” செய்யாது, எஞ்ச விடுக; சிறியேனை மன்னித்து அருள்க!

        தமிழுக்காக, அடியேன் சொன்ன மொழிகளை என்றேனும் கருத்தில் கொள்வீர் என்ற வேண்டுதலுடன் – நன்றியும், “வாழ்த்துகளும்”

      • Subramaniam Jaganathan 7:48 pm on June 18, 2014 Permalink | Reply

        புயலெனச் சீறி வானில் பொலிந்தது மாடு; வெய்யில்
        கயலென மின்னிற் றக்கால் கையினில் உமறு வாளே;
        அயல்வரும் மாட்டின் மீதில் அவர்விழி பட்ட போதும்
        செயல்படும் படையால் தீமை சிறிதும் ஏற்படவில்லையே!

        இது சீறாப்புராணமல்ல; புதுவைக் கவிஞர் துரை.மாலிறையன் இயற்றிய ‘இறை பேரொளி நபிகள் நாயகம் அருட்காவியம்’ என்ற நூலில் உள்ள பாடலிது.

    • Kannabiran Ravi Shankar (KRS) 7:27 am on April 13, 2013 Permalink | Reply

      என் மனமே, மாற மாட்டீயா?

      “சோறு”-ங்கிற தமிழ்ச் சொல் ஒழிந்து போய், “சாதம்/ ஸாதம்” -ன்னே ஆனால் தான் என்ன?
      ஒனக்கு என்ன வந்துச்சி? ஒன் காசா, பணமா?
      எதுக்கு மனசு கெடந்து இப்பிடி அடிச்சிக்குது?

      நீ சொல்லியெல்லாம்….. மறையப் போற தமிழ்ச் சொல்லு, நிக்கப் போறதில்ல!
      அதெல்லாம், ஊர்ப் பெரிய மனுசங்க தமிழை வாழ வச்சிப்பாங்க;

      மொதல்ல, ஒன் வாழ்க்கையப் பாரு; கிழிஞ்சி தொங்குது; அப்பறமாத் தமிழைத் தோய்ச்சித் தொங்கப் போட்டுக்கலாம்;
      இந்த முகாமில் கெடைக்குற கொஞ்சூண்டு இணையத்தில், இதெல்லாம் ஒனக்குத் தேவையா?
      ஒளிந்து வாழ்! கந்தன் அருளில் ஒளிந்து-ஒழிந்து விடுவதே நல்லது;

      ஐயா முருகா,
      இனி, இங்கு, என் வாயே திறவாமல் இருத்தப்பா; பகையின்றி இருத்தப்பா;

      வாயே திறவாத மெளனத்து இருந்து – வேலா உன் மலர் அடிக்குத்
      தீயே நிகர்த்தொளி வீசும் தமிழ்க் கவி செய்குவனே!

      இன்னருளால் இனி எனக்கு ஒரு பாரம் ஏற்றாமல் – மால் எந்தை
      எம்பெருமான் அடைக்கலங் கொள் என்னை நீயே!

  • mokrish 10:29 am on April 6, 2013 Permalink | Reply
    Tags: சினேகன், , மாலன்,   

    அன்பாலே அழகாகும் வீடு 

    எண்பதுகளின் துவக்கத்தில் மெர்க்குரிப் பூக்கள் நாவலில் வீடென்று எதனைச் சொல்வீர் என்ற மாலனின் கவிதை வந்தபோது ரசித்து நண்பர்களுடன் House Vs Home என்று விவாதித்தது உண்டு. இன்றும் முதல் வரியைச் சொன்னதும் சட்டென்று உடனே நினைவுக்கு வரும் கவிதை.

    வீடென்று எதனைச் சொல்வீர்?

    அது இல்லை எனது வீடு.

    ஜன்னல் போல் வாசல் உண்டு.

    எட்டடிக்கு சதுரம் உள்ளே

    பொங்கிட மூலை ஒன்று புணர்வது மற்றொன்றில்

    நண்பர்கள் வந்தால் நடுவிலே குந்திக் கொள்வர்

    தலை மேலே கொடிகள் ஆடும் கால்புறம் பாண்டம் முட்டும்

    கவி எழுதி விட்டுச் செல்ல கால்சட்டை மடித்து வைக்க

    வாய் பிளந்து வயிற்றை எக்கிச் சுவரோரம் சாய்ந்த பீரோ……

    இப்போது யோசித்தால் இந்த கவிதை பாதியில் நின்றது போலிருக்கிறது. வெறும் சோகம் சொல்லும் Status Update. தொடர்ந்து காணி நிலமும் பத்துப் பனிரெண்டு தென்னைமரமும் கேட்ட பாரதியார் போல ஒரு கனவையோ இலட்சியத்தையோ சொல்லி முடித்திருக்கலாம்.

    திரைப்பாடல்களில் வீடு பற்றி சில அழகான பாடல்கள். பாண்டவர் பூமி படத்தில் வரும் விரும்புதே மனசு விரும்புதே என்ற சினேகன் எழுதிய பாடல் பாரதியின் காணி நிலம் கனவைப்போலவே அமைந்த வரிகள்.

    http://www.inbaminge.com/t/p/Paandavar%20Bhoomi/Virumbudhae%20Manasu%20Virumbudhae.eng.html

    கவிஞன் வழியில் நானும் கேட்டேன்

    கவிதை வாழும் சிறு வீடு

    விரும்புதே மனசு விரும்புதே

    ஒரு பக்கம் நதியின் ஓசை

    ஒரு பக்கம் குயிலின் பாஷை

    ஒரு பக்கம் தென்னையின் கீற்று

    ஜன்னலை உரசும்

    என்று தொடங்கி தென்றல் வாசல் தெளிக்கும், கொட்டும் பூக்கள் கோலம் போடும் , நிலா வந்து கதைகள் பேசும், பறவைகள் தங்க மரகத மாடம், தங்க மணித்தூண்கள் என்று – சனிக்கிழமை Property Plus விளம்பரம் போல வர்ணனைகள்.

    பூவெல்லாம் உன் வாசம் படத்தில் வைரமுத்துவின் பாடல் ஒன்றில் சில சுவாரஸ்யங்கள்.

    http://www.inbaminge.com/t/p/Poovellam%20Un%20Vaasam/Chella%20Namm%20Veetuku.eng.html வானவில்லை கரைச்சு வண்ணம் அடிக்கலாம், தோட்டத்தில் நட்சத்திரம் பூக்கும் செடி என்று அதீத கற்பனைகளோடு தொடங்கும் பல்லவியில் ஒரு ட்விஸ்ட் வைத்து

    அட கோயில் கொஞ்சம் போரடித்தால்

    தெய்வம் வந்து வாழும் வீடு

    காற்று வர ஜன்னலும் செல்வம் வர கதவும் என்று வசீகரமான வாஸ்து சொல்கிறார். மறு ஜென்மம் இருந்தால் இதே வீட்டில் அட்லீஸ்ட் நாய்க்குட்டியாக பிறக்க வரம் வேண்டுகிறார். காரணம்?

    எங்கள் இதயம் அடுக்கி வைத்து இந்த இல்லங்கள் எழுந்ததம்மா

    நீ சுவரில் காது வைத்தால் மனத் துடிப்பு கேட்குமம்மா

    பசங்க படத்தில் யுகபாரதியின் பாடல் சொல்வதுதான் மிகவும் சரியானதென்று தோன்றுகிறது

    http://www.inbaminge.com/t/p/Pasanga/Anbaale%20Azhagagum%20Veedu.eng.html

    அன்பாலே அழகாகும் வீடு

    ஆனந்தம் அதற்குள்ளே தேடு

    சொந்தங்கள் கை சேரும்போது

    வேறொன்றும் அதற்கில்லை ஈடு

    வாடகை வீடே என்று

    வாடினால் ஏது இன்பம்

    பூமியே நமக்கானது

    என்று எளிமையான பாசிடிவ் பார்வை. அன்பும் சொந்தங்களும் இருந்தாலே வீடு இனிமையாகும் – தென்னைமரம், தென்றல், நிலா வெளிச்சம், நட்சத்திரம் பூக்கும் செடி, கிளப் ஹவுஸ், நீச்சல் குளம், ஜிம் எல்லாம் இரண்டாம் பட்சம் தான்.

    மோகன கிருஷ்ணன்

    126/365

     
    • rajnirams 10:39 am on April 6, 2013 Permalink | Reply

      அருமை. வைரமுத்துவின் “அட கோயில் கொஞ்சம் போரடித்தால் தெய்வம் வந்து வாழும் வீடு”வரிகளை சுட்டி காட்டியிருந்தது அருமை.சந்திப்பு படத்தில் வாலியின் “ஆனந்தம் விளையாடும் வீடு,நான்கு அன்பில்கள் ஒன்றான கூடு”பாடலும் அருமையாக இருக்கும் .

    • amas32 (@amas32) 10:02 pm on April 6, 2013 Permalink | Reply

      /சனிக்கிழமை Property Plus விளம்பரம் போல வர்ணனைகள்./ LOL

      /எங்கள் இதயம் அடுக்கி வைத்து இந்த இல்லங்கள் எழுந்ததம்மா/ Home is where the heart is!

      /அன்பாலே அழகாகும் வீடு

      ஆனந்தம் அதற்குள்ளே தேடு/

      அற்புதமான வரிகள். என் எண்ணத்தை நூறு சதவிதம் பிரதிபலிக்கும் வரிகள்.

      “Mid pleasures and palaces
      Though we may roam.
      Be it ever so humble,
      There is no place like home”
      அன்னையின் அன்பினால் குழந்தைகளின் பாசத்தினால் தகப்பனின் பாதுகாப்பினால் நம் வீடு சின்னக் குடிலாக இருந்தாலும் அது தங்கமும் வைரமும் பதித்த அழகிய அரண்மனை தான் 🙂

      amas32

    • GiRa ஜிரா 11:09 pm on April 6, 2013 Permalink | Reply

      மிக அருமையான பதிவு. அழகான வரிகள்.

      ‘’அட கோயில் கொஞ்சம் போரடித்தால் தெய்வம் வந்து வாழும் வீடு’ – அற்புதமான வரிகள். அன்புள்ள பெரியவர்களும் அடக்கமுள்ள இளவயதினரும் குறும்புள்ள குழந்தைகளும் இருக்கும் வீடு கோயிலே ஆகும்.

      இல்லம் சங்கீதம்
      அதில் ராகம் சம்சாரம்
      அவள் நாயகன் பாவம்
      பிள்ளை சிருங்கார ராகம் – என்று கண்ணதாசன் எழுதியிருக்கிறார்.

      பாசமில்லாத வீடு நீரில்லாத காடு. அதனால்தான் வீட்டை செங்கலையும் சுண்ணாம்பையும் வைத்துக் கட்டுவதை விட அன்பாலும் அருளாலும் கட்ட வேண்டும்.

      ஆனந்தம் விளையாடும் வீடு
      நான்கு அன்பில்கள் விளையாடும் கூடு

      மேலே உள்ள பாடலை சிறுவயதில் எங்கேயோ கேட்டுவிட்டு… மதுரை டி.ஆர்.வோ காலனி பக்கமுள்ள மாரியம்மன் கோயில் அருகிலுள்ள போலீஸ் கிரண்டைப் பார்த்து

      போலீஸ்கள் விளையாடும் கிரவுண்டு
      இது போலீஸ்கள் விளையாடும் கிரவுண்டு
      நான்கு சுவர் கொண்டு உருவான கிரவுண்டு – என்று பாடியது நினைவுக்கு வருகிறது.

  • G.Ra ஜிரா 8:24 am on March 16, 2013 Permalink | Reply  

    தூக்கம் எங்கே? 

    ஊருசனம் தூங்கிருச்சு
    ஊதகாத்தும் அடிச்சிருச்சு
    பாவி மனம் தூங்கலியே
    அதுவும் ஏனோ புரியலயே

    பொதுவாக இரவு இரண்டு விதமான மனிதர்களைத் தூங்க விடாது. ஒருவர் நோயாளி. இவர் உடல் உபாதையினால் சரியாகத் தூக்கமில்லாமல் தவிப்பார். இன்னொருவர் காதலில் விழுந்தவர். இவர் காதல் நினைவுகள் கொடுக்கும் உபாதையால் தூக்கமில்லாமல் தவிப்பார்.

    ஆனால் மேலே சொன்ன பாடலைப் பாடியவள் நோயாளியல்ல. அவள் ஒரு காதலி. அவள் எண்ணமெல்லாம் காதலன். நினைக்க நினைக்க எண்ணங்கள் பெருகிக் கொண்டே இருக்கின்றன. எண்ணங்கள் ஒவ்வொன்றும் இனிக்க இனிக்க நினைப்புகள் தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கின்றன. ஆனால் அவளுக்கு அது புரியவில்லை. தூக்கம் வரவில்லையே என்று பாடுகிறாள்.

    பாடல் – ஊரு சனம் தூங்கிருச்சே
    படம் – மெல்லத் திறந்தது கதவு
    பாடல் வரிகள் – கங்கை அமரன்
    பாடியவர்கள் – எஸ்.ஜானகி
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன் – இசைஞானி இளையராஜா
    இயக்கம் – ஆர்.சுந்தர்ராஜன்

    எப்பேர்ப்பட்ட இனிமையான பாடல். எஸ்.ஜானகியின் குரலில் உணர்வுகள் பொங்கும் அருமையான பாடல்.

    இந்தத் தூக்கம் தராத காதல் ஏக்கத்தை இன்னொரு பெரிய கவிஞரும் திரைப்படம் வராத காலத்திலேயே எழுதியிருக்கிறார். அது பல ஆண்டுகள் கழித்து திரைப்படத்திலும் வந்தது.

    மோனத்திருக்குதடி இவ்வையகம் மூழ்கித் துயினிலே
    நானொருவன் மட்டிலும் இங்கு பிரிவென்பதோர் நரகத்துழலுவதோ

    இப்போது புரிந்திருக்குமே அந்தப் பாடல். ஆம். தீர்த்தக் கரையினிலே என்று தொடங்கும் பாரதியாரின் பாடல்தான். பின்னாளில் வறுமையின் நிறம் சிவப்பு படத்தில் மெல்லிசை மன்னர் இசையமைப்பில் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம் பாடி வெளிவந்தது. இந்தப் பாடலும் திரையிசையில் இனிமை நிறைந்த உணர்வு மிக்க பாடல்தான்.

    இந்த உணர்வுகள் இன்று நேற்றா இருக்கின்றன? இல்லை. நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாய்… ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாய்… காதல் என்ற உணர்ச்சி மனிதரைப் பிடித்த நாளில் இருந்து இருக்கிறது.

    ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வந்த சங்கத் தமிழில் மேலே பார்த்த இரண்டு பாடல்களின் வரிகளும் அப்படியே இருக்கின்றன. பயன்படுத்திய சொற்கள் மாறியிருக்கின்றன. ஆனால் கருத்து அதே கருத்துதான். காதல் உணர்வுகள் கொடுக்கும் தூக்கமின்மை.

    நள்ளென் றன்றே யாமஞ் சொல்லவிந்
    தினிதடங் கினரே மாக்கண் முனிவின்று
    நனந்தலை யுலகமுந் துஞ்சும்
    ஓர்யான் மன்ற துஞ்சா தேனே
    நூல் – குறுந்தொகை
    எழுதியவர் – பதுமனார்
    திணை – நெய்தல் திணை
    கூற்று – (தோழிக்கு) தலைவியின் கூற்று

    நள்ளென்றன்றே யாமம் சொல் அவிந்(து)
    இனிது அடங்கினரே மாக்கண் முனிவு இன்று
    நனந்தலை உலகமும் துஞ்சும்
    ஓர் யான் மன்ற துஞ்சாதேனே

    இன்னும் விளக்கமாகச் சொல்கிறேன். இரவோ நள்ளிரவு (நள்ளென்றன்றே). விலங்குகள் எல்லாம் ஒலியெழுப்பாமல் அடங்கி உறங்கின. இந்த மிகப்பெரிய உலகத்து மனிதர்கள் எந்த இடைஞ்சலும் இன்றி துஞ்சுகின்றார்கள். நான் மட்டும் துயிலின்றி தவிக்கிறேனே!

    இப்போது தமிழில் கிடைத்ததில் பழைய இலக்கியங்கள் கடைச்சங்க இலக்கியங்கள். இவைகளுக்கு முன்னால் எழுதப்பட்டு காணமல் போன இலக்கியங்களிலும் காதலர்க்கள் தூக்கமில்லாமல் தவிப்பது உறுதியாக எழுதப்பட்டிருக்கும்.

    தீர்த்தக்கரையினிலே…. தெற்கு மூலையில்… செண்பகத் தோட்டத்திலே….

    ஊருசனம் தூங்கிருச்சே பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/GuIAzKphNY4
    தீர்த்தக்கரையினிலே பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/V43cycEi3Gw

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    105/365

     
    • amas32 2:16 pm on March 16, 2013 Permalink | Reply

      பாலிருக்கும், பழமிருக்கும் பசியிருக்காது, பஞ்சணையில் காற்று வரும் தூக்கம் வராது. இதுவும் இனிமையான ஒரு காதல் தவிப்பில் தூக்கத்தை துறந்த நிலையைச் சொல்லும் அழகிய பாடல்.

      நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்திருக்கும் இரண்டும் பாடலகளும் அற்புதம். இரண்டும் இசையமைப்பு மற்றும் பாடல் வரிகளின் சிறப்பினாலும் இங்கே பதிவில் படித்தவுடன் காதில் ஆடோமாடிக்காக ஒலிக்கிறது. ஈஸ்பெஷலி ஊரு சனம் தூங்கிருச்சு such a haunting melody. Kudos to the team!

      amas32

    • anonymous 12:13 am on March 17, 2013 Permalink | Reply

      //சொல் அவிந்(து) இனிது அடங்கினரே//

      ஒருவருக்கு நல்ல தூக்கம் எப்போ வரும்?
      = “சொல் அவிந்தா”, அப்போ தான் வரும்
      = இந்த உளவியல் காட்டிக் குடுக்குது சங்கத் தமிழ்

      “சொல் அவிந்து” = வீரியம் மிக்க வரி;
      அதென்ன “அவிந்து”? ஒரு சொல்லு எப்படி அவியும்?

      “அவியல்”, பொரியல் அப்படி-ங்கறோம்;
      அவியல் செஞ்சிப் பாத்து இருக்கீகளா? = நல்லா வேகும்; ஆனா கொதிக்க விடக் கூடாது;

      அத்தினி காயும் கொட்டி, சிறு தீயில், வெந்து வெந்து அவியும்; தண்ணி ரொம்ப விடக் கூடாது; கொதிச்சாக் கூழ் ஆயீரும்!
      அவிந்து அவிந்தே, பச்சை மிளகாய், தேங்காய்த் துருவல், தயிரு-ன்னு கொட்டிக் கிளறி எறக்கிருவாங்க;

      இப்பிடிச் சிறு தீயில், உள்ளுக்குள்ளேயே வெந்து வெந்து “அவிவது” போல் = சொல் “அவிந்து”

      மனசுக்குள்ள என்னென்னமோ இருக்கு;
      அவனுக்கு எப்படிப் புரிய வைப்பேன்? -ன்னு விதம் விதமா நினைச்சிப் பாக்கும்; உள்ளுக்குள்ளயே சொல்லிப் பார்க்கும் மனசு;

      ஆனா, எதை-ன்னு சொல்லுறது? = உணர்ச்சி? காதல்? வலி? அன்பு? குணம்? இன்பம்?
      ஒரு அவியல் காய்கறிக் கலவை போலத் தான்!

      இப்படிச் சொல்லலாமோ? இப்படிப் புரிய வைக்கலாமோ? -ன்னு சிறு தீயில், உள்ளுக்குள்ளேயே வெந்து வெந்து “அவியும்”;
      ஆனா இப்படியெல்லாம் மனசு நெனச்சதை, வாய் சொல்லாது; கோபத்தில் கொதிக்காது; அன்பால் அவிஞ்சி மட்டுமே போகும்!
      (அவனாப் புரிஞ்சிக்கிட்டாத் தான் உண்டு)

      அதான் “சொல் அவிந்து” -ன்னு ஒத்த வரி; ரொம்ப நுண்ணியல் சங்கத் தமிழ்!
      காதலிச்சி இருந்தாத் தான், சங்கத் தமிழ் வரிகளை, (சு)வாசிக்க முடியும்!

      • anonymous 12:38 am on March 17, 2013 Permalink | Reply

        இப்போ முழுக் கவிதையும் நேராவே படிச்சி பாருங்க; தெரியும்;

        //சொல் அவிந்(து) + இனிது அடங்கினரே//
        “உள்ளுக்குள்ளயே சொல்லு அவிதல்” = இது அடங்கினாத் தான், தூக்கம் வரும்!
        இல்லீன்னா, ஒடம்பு தான் தூங்கும், உள்ளம் தூங்காது; மறு நாளும் சோர்வு தான்!

        இப்போ நிறுத்திப் படிங்க!

        1) நள் என்றன்றே யாமம்;
        2) சொல் அவிந்(து) இனிது அடங்கினரே மாக்கள்;
        3) முனிவு இன்று நனந்தலை உலகமும் துஞ்சும்;
        4) ஓர் யான் மன்ற துஞ்சாதேனே!

        நள் = நடு (நண்-பகல், நள்-இரவு)
        யாமம் = தொன்மையான தமிழ்ச் சொல்லு; அதை “ஜா”மம் ன்னு மாத்தி ஆக்கிப்புட்டாங்க:(
        வைகறை/காலை – பகல்/எற்பாடு – மாலை/யாமம் = தமிழ்த் திணை இலக்கணத்தில், 6 சிறுபொழுதுகள்!

        நள் என்றன்றே யாமம்
        =பேச்சுத் துணையும் இல்லாத தனிமை; அதனால் இரவே அவ கிட்ட பேசுதாம்; நள் என்றன்றே; “நடு வந்துருச்சி்; போய்த் தூங்கு”

        சொல் அவிந்(து) இனிது அடங்கினரே மாக்கள்
        =மத்தவங்களுக்கு மனசுக்குள்ள சொல்ல ஒன்னும் இல்ல;
        =சொல்லு அவிந்து + அடங்கிட்டாங்க; அதனால் “இனிது” உறங்குறாங்க!

        (நல்லாச் சாப்பிடறவனைப் பார்த்தா மகிழ்ச்சி (அ) சிரிப்பு (அ) ஏளனம் தான் வரும்;
        ஆனா நல்லாத் தூங்குறவனைப் பார்த்தா?
        சிலருக்குப் பொறாமை கூட வரும்:) ’எப்பிடி மாடு மாதிரி தூங்குறான் பாரு’:))

        உலகம் ஏனோ தூங்குபவர்களைப் பார்க்கக் கூடாது-ன்னு சொல்லி வச்சிருக்கு;
        ஆனா காதலி/ காதலன் வியர்வை அடங்கித் தூங்கும் சுகத்தைப் பாக்குறதே ஒரு இன்பம்!

      • anonymous 1:05 am on March 17, 2013 Permalink | Reply

        முனிவு இன்று நனந்தலை உலகமும் துஞ்சும்;
        = முனிதல் -ன்னா கோபம்; (வடமொழி ’முனி’வர் வேறு; தமிழில் அடிகள்)

        *முந்தைய வரியில், உறவுக்காரங்கள் தூங்குறதைப் பாக்குறா;
        *இந்த வரியில், மத்த உயிரினங்களையும் பாக்குறா;

        உறவு/ மக்கள் = திட்டி இருப்பாங்க போல; ஆனா வலி உணராது, திட்டுன சொல்லெல்லாம் அவிந்து+அடங்கி, “இனிது” தூங்குறாங்க!

        மான், முயல், பறவை, அட.. செடி கூடத் தூங்குது = முனிவு இன்றி (கோவம் இல்லாம) தூங்குது;
        வேட்டையை இன்னிக்கித் தவற விட்டுட்டோமே -ன்னு, அன்றைய கோப தாபம் இல்லாமத் தூங்குதுகள்;

        (இராத்திரியில், கிராமத்தில்/ வீட்டில் உள்ள மாடோ/ கோழியோ/ நாயோ தூங்குவதைப் பாத்து இருக்கீங்களா?
        அவசியம் பாருங்க; எல்லாரும் தூங்கி, நீங்க மட்டும் ஒரு நடை பாத்துக்கிட்டே வந்தாத் தெரியும்; itz a different experience)

        ***ஓர் யான் மன்ற துஞ்சாதேனே = பாவி மனம் (மட்டும்) தூங்கலியே!

        யான் -ன்னாலே ஒருமை தானே? அப்பறம் என்ன “ஓர் யான்”?

        “நான்” புத்தகம் படிச்சேன்-ன்னு சொல்லுவீங்களா?
        “ஒரு நான்” புத்தகம் படிச்சேன்-ன்னு சொல்லுவீங்களா?:)

        நானொருவன் -ன்னு சொல்லலாம்; ஆனா “ஒரு நான்” -ன்னு சொல்லும் வழக்கம் இல்ல!
        அப்பறம் எப்படி “ஓர் யான்”?:)

        நாங்க ரெண்டு பேரும் “ஓர் உயிர்” தான்!
        ஆனா, இந்த “ஓர்-உயிரி”லும், “ஓர்-யான்” மட்டும் தான் தூங்காமத் தவிக்குது;
        “இன்னொரு யான்”, பாவி, இந்நேரம் நல்லாத் தூங்கினாலும் தூங்கியிருக்கும்:)

        இதான் காதல்!
        காதலர்களுக்குப் புரியும்;

  • என். சொக்கன் 10:55 am on March 2, 2013 Permalink | Reply  

    சாலை கடந்த குமரிகள் 

    • படம்: இதயம்
    • பாடல்: ஏப்ரல் மேயிலே பசுமையே இல்லை
    • எழுதியவர்: வாலி
    • இசை: இளையராஜா
    • பாடியவர்கள்: இளையராஜா, தீபன் சக்கரவர்த்தி, எஸ். என். சுரேந்தர்
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=0ZwRNKNk8TI

    காலேஜ் அழகியும் கான்வென்ட் குமரியும் தியேட்டர் போகிறார்,

    டாக்ஸி ட்ரைவரும் பார்த்துப் பார்த்துதான் மீட்டர் போடுவார்,

    காலை, மாலைதான் வேலை பார்க்கவர் மகிழ்ச்சி கொள்கிறார்,

    வாலைக் குமரிகள் சாலை கடக்கையில் வாயைப் பிளக்கிறார்!

    என்னதான் 75% ஆங்கிலம் கலந்து பாட்டு எழுதினாலும்கூட, தன்னையும் அறியாமல் சில மரபுச் சொற்களை ஆங்காங்கே நுழைத்துவிடுவார் வாலி. அந்தவிதத்தில், இந்தப் பாடலில், ‘வாலை’க் குமரி.

    இதே சொல்லை பாரதியாரும் பயன்படுத்தியிருக்கிறார், ‘வாலைக் குமரியடி, கண்ணம்மா, மருவக் காதல் கொண்டேன்!’

    குறும்பான பெண்ணை ‘வால் குமரி’ என்று சொல்லலாம், அதென்ன ‘வாலைக் குமரி’?

    பெண்களின் வயதைப் பொறுத்து பேதை, பெதும்பை, மங்கை, மடந்தை, அரிவை, தெரிவை, பேரிளம்பெண் என்று ஏழுவிதமாகப் பிரிப்பார்கள், கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.

    இதேபோல், இன்னொரு வகைபாடும் இருக்கிறது: வாலை, தருணி, பிரவுடை, விருத்தை.

    • வாலை = 15 வயதுவரை உள்ள பெண்கள்
    • தருணி = 16 முதல் 30 வயதுக்குள் உள்ள பெண்கள்
    • பிரவுடை = 31 முதல் 55 வயதுக்குள் உள்ள பெண்கள்
    • விருத்தை = 55 வயதுக்குமேல் உள்ள பெண்கள்

    ஆக, ‘வாலைக் குமரி’ என்றால் பதினைந்து வயதுப் பெண் (அல்லது அதைவிடச் சிறியவள்) என்று அர்த்தம். Underage காதல் ரொம்பத் தப்பாச்சே, யு டூ வாலி? அதைவிட, யு டூ பாரதி?

    கவலை வேண்டாம், இதே வார்த்தையில் இரு கவிஞர்களுக்கும் ஒரு Loop Hole இருக்கிறது, அதன்மூலம் பிரச்னையில் சிக்காமல் வெளிவந்துவிடுவார்கள்.

    ’வால்’, ‘வாலை’ என்ற சொற்களுக்குத் தமிழில் ‘சுத்தமான’ என்ற பொருளும் உண்டு. ஹமாம் போட்டுக் குளித்துவிட்டு வந்த சுத்தமான பெண்கள் (அல்லது, தூய்மையான எண்ணங்களைக் கொண்ட / களங்கமில்லாத பெண்கள்) சாலை கடந்தனர், அதைப் பார்த்த மற்றையோர் வாயைப் பிளந்தனர், அம்மட்டே!

    போகட்டும், ‘மருவ’க் காதல் என்கிறாரே பாரதியார், அதென்ன மருமம்?

    தமிழில் ‘மருவுதல்’ என்றால் இது, அது என்று வித்தியாசமே பார்க்காதபடி இரண்டறக் கலத்தல் என்று அர்த்தம். காதலுக்கு மிகப் பொருத்தமான அடைமொழி, பாரதின்னா சும்மாவா? 🙂

    ***

    என். சொக்கன் …

    02 03 2013

    091/365

     
  • G.Ra ஜிரா 10:23 am on February 13, 2013 Permalink | Reply  

    ஒரு பாடல், இரு கவிஞர்கள் 

    சில நாட்களுக்கு முன்னர் நண்பர் நாகா ஒரே கவிஞர் படத்தின் எல்லாப் பாடல்களையும் எழுதப் போவது பற்றிய பதிவிட்டிருந்தார். அந்தப் பதிவிலேயே பலர் விதவிதமான கருத்துகளைத் தெரிவித்திருந்தார்கள்.

    ஒரு படத்தில் எல்லாப் பாடல்களையும் ஒரே கவிஞரே எழுதினால் நன்றாக இருக்கும் என்று எண்ணம் எழுந்தது இருக்க, ஒரே பாடலை இரண்டு கவிஞர்கள் எழுதிய கதையெல்லாம் நடந்திருக்கிறது.

    பொதுவாக இரு மொழிப் பாடல்கள் வருகையில் இரண்டு கவிஞர்கள் எழுதுவார்கள். ஆங்கில வரிகளைப் பெரும்பாலும் ராண்டார் கையும் தமிழ் வரிகளைத் தமிழ்க் கவிஞர் ஒருவரும் எழுதியிருப்பார். அதே போல இந்தி வரிகள் என்றால் பி.பி.ஸ்ரீநிவாசைத்தான் கூப்பிடுவார்கள்.

    தவப்புதல்வன் படத்தில் மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ். விசுவநாதன் இசையில் வந்த “உலகின் முதலிசை தமிழிசையே” என்ற பாடலின் தமிழ் வரிகளைக் கவிஞர் கண்ணதாசன் எழுதினார், அதே பாடலில் வரும் இந்துஸ்தானி இசைக்கான வரிகளை பர்கத் சைபி எழுதினார்.

    அதே போல வறுமையின் நிறம் சிவப்பு படத்தில் ”தூ ஹே ராஜா மே ஹூ ராணி” என்ற இந்திப் பாட்டை பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸ் எழுத கடைசியாக நான்கு வரிகளைத் தமிழில் கண்ணதாசன் எழுதினார். நான்கு வரிகளை எழுதுவதா என்றெல்லாம் யோசிக்கவில்லை கண்ணதாசன். அந்த நான்கு வரிகளில் பாட்டையே பிரமிப்பாக்கி விட்டார். நல்ல கவிஞன் ஒரு வரியில் கூடச் சொல்ல வந்ததைச் சொல்லி தன்னையும் நிலை நிறுத்துவான் என்பதே உண்மை.

    சூரியகாந்தி படத்தில் தமிழும் ஆங்கிலமும் கலந்த பாடல் உண்டு. “நான் என்றால் அது நானும் அவளும்” என்று தமிழ் வரிகளை வாலி எழுத, ஆங்கில வரிகளை ராண்டார்கை எழுதினார். இது எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியமும் ஜெயலலிதாவும் இணைந்து பாடிய பாடல்.

    இந்தப் பாடல்கள் எல்லாம் இரு மொழிப் பாடல்கள். இரண்டு கவிஞர்கள் இருவேறு மொழிகளில் எழுதியது இயல்பானது. ஒரே மொழிப்பாடலை இரண்டு கவிஞர்கள் எழுதியிருக்கிறார்களா? எழுதியிருக்கிறார்கள். மூன்று எடுத்துக்காட்டுகளைச் சொல்ல முடியும். ஆனால் மூன்றிலும் கவியரசர் கண்ணதாசனின் பங்கு இருக்கிறது.

    வியட்னாம் வீடு படத்தில் ”உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால்” பாடலின் தொடக்க வரிகள் பாரதியாரால் எழுதப்பட்டவை. அந்த வரிகளை எடுத்துக் கொண்டு சரணத்தை கண்ணதாசனிடம் எழுதச் சொன்னார்களாம். அவரும் எழுதிக் கொடுத்தார். ஆனால் பாடலை எழுதியவர் என்று தன்னுடைய பெயரைப் போடக்கூடாது என்று சொல்லிவிட்டார்.

    இந்த எடுத்துக்காட்டு செல்லாது என்கின்றீர்களா? வாருங்கள். இன்னும் இரண்டு சொல்கிறேன்.

    தேவரின் துணைவன் திரைப்படத்தில் கே.வி.மகாதேவன் இசையில் முருகனைப் புகழ்ந்து பாடும் “மருதமலையானே நாங்கள் வணங்கும் பெருமானே” என்ற பாடலின் முதல் பாதியை மருதகாசியும் இரண்டாம் பாதியைக் கண்ணதாசனும் எழுதினார்கள். இருவருமே முழுதாகத் தானே எழுதுவேன் என்று சண்டையிடவில்லை.

    அடுத்த எடுத்துக்காட்டு சிவப்பு ரோஜாக்கள். ”மின்மினிக்குக் கண்ணில் ஒரு மின்னல் வந்தது” அற்புதமான பாடல். அந்தப் பாடலின் பல்லவியை கவியரசர் எழுத சரணங்களை கங்கையமரன் எழுதினாராம். இருவரையும் நம்மால் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை. கவியரசர் எழுதிய பல்லவிக்குச் சரணம் எழுதி அதைப் பிரபலமாகவும் ஆக்கிய கங்கையமரனையும் பாராட்டியே ஆக வேண்டும்.

    உலகின் முதலிசை தமிழிசையே (தவப்புதல்வன்) – http://youtu.be/pLNYJ7uCyyM
    தூ ஹே ராஜா மே ஹூ ராணி (வறுமையின் நிறம் சிவப்பு) – கிடைக்கவில்லை
    நான் என்றால் அது நானும் அவளும் (சூரியகாந்தி) – http://youtu.be/lWH2aplXjG0
    உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால் (வியட்னாம் வீடு) – http://youtu.be/NC3QQL3cMlg
    மருதமலையானே (தேவரின் துணைவன்) – http://youtu.be/aeGUa8rg3nM
    மின்மினிக்குக் கண்ணில் (சிவப்பு ரோஜாக்கள்) – http://youtu.be/Yoo_WkRIgYU

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    074/365

     
    • Rajnirams 10:44 am on February 13, 2013 Permalink | Reply

      தவப்புதல்வன்-உலகின் முதலிசை பாடலை கண்ணதாசனுடன் எழுதியவர் பர்கத் சைபி என்ற இஸ்லாமியர்.அதே படத்தில் love is fine darling பாடலை வாலி-ராண்டார்கை எழுதியுள்ளனர்.அதே போல ஊருக்கு உழைப்பவன் படத்தில் it is easy to fool you பாடலும் அவர்களே எழுதியவை.(தங்கள் முந்தைய பதிப்பில் திருநாள் வந்தது -காக்கும் கரங்கள்
      பாடலும் வாலி எழுதியதே-கண்ணதாசன் அல்ல).நன்றி.

      • GiRa ஜிரா 8:38 am on February 15, 2013 Permalink | Reply

        இந்த மாதிரிப் பிழைகளத் தவிர்க்கப் பாக்கிறோம். ஆனா வந்தா எடுத்துச் சொல்லி நீங்க தொடர்ந்து இப்பிடியே உதவிகளைச் செய்யனும். 🙂

    • ravi_aa 1:00 pm on February 13, 2013 Permalink | Reply

      thanks !

    • amas32 (@amas32) 5:28 pm on February 13, 2013 Permalink | Reply

      How do you get such in depth information! ஒவ்வொரு முறை பதிவைப் படிக்கும் பொழுதும் அசந்து போகிறேன்.

      உண்மையாகவே அகங்காரம் அற்ற ஒரு கலைஞனால் மட்டுமே இப்படி செயல் பட முடியும். மேலும் வெவ்வேறு school of thoughtல் இருக்கும் இரு வேறு கவிஞர்கள் ஒரு எண்ணத்தை அல்லது ஒரு சிச்சுவேஷனைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு பாடலைப் பங்கு போட்டு எழுதுவது எளிதன்று. அதுவும் அவர்களது அசாத்தியத் திறமையை தான் காட்டுகிறது.

      amas32

      • GiRa ஜிரா 8:37 am on February 15, 2013 Permalink | Reply

        உண்மைதானம்மா. ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு எண்ணவோட்டம். அது ரெண்டையும் கலக்குறது கடினம். சமைக்கும் போது வேற யாரும் உதவிக்கு வந்தாலே பல பெண்களுக்குக் கஷ்டம். நானே பண்ணிக்கிறேன். அதுதான் வசதின்னு சொல்லிருவாங்க. அப்படியில்லாம சேந்து செய்றதும் ஒரு திறமைதானே.

    • Mohanakrishnan 7:53 pm on February 13, 2013 Permalink | Reply

      மண்ணில் இந்த காதல்’ கங்கை அமரன் எழுதி பாவலர் வரதராசன் பெயரில் வெளிவந்த பாடல் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.

      • என். சொக்கன் 12:10 pm on February 14, 2013 Permalink | Reply

        Yes

      • GiRa ஜிரா 8:36 am on February 15, 2013 Permalink | Reply

        பாவலர் எழுதினார் எப்படியிருக்கும் என்று நினைத்து எழுதினாராம். அதனால்தான் பாவலர் பெயர். உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால் பாட்டில் பாரதியைப் போடச்சொன்னது போலத்தான். கங்கையின் மரியாதை அண்ணனுக்கு என்றால் கண்ணதாசனின் மரியாதை பாட்டு மன்னனுக்கு.

  • G.Ra ஜிரா 10:16 am on January 11, 2013 Permalink | Reply  

    கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் 

    கொஞ்ச வேண்டும் என்ற சூழல் வந்தால் கன்னத்தைத் தொடாத கவிஞன் இல்லை.

    கண்ணம்மா என் குழந்தை என்று எழுதிய பாரதியும் குழந்தையின் கன்னத்தில் முத்தமிடுவது கள்வெறி கொடுக்கும் மயக்கத்தைக் கொடுப்பதைக் குறிப்பிடுகிறான்.

    சின்னஞ்சிறு கிளியே கண்ணம்மா

    கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் உள்ளந்தான் கள்வெறி கொள்ளுதடி
    படம் – நீதிக்கு தண்டனை
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்

    பாரதி இப்படிச் சொல்லியிருக்க, கண்ணாதாசனா கன்னதாசனா என்று ஐயத்தை உண்டாக்கும் வகையில் பாடல்களை எழுதியிருக்கிறார். கன்னம் என்பதே தித்திப்பது என்பது அவர் கருத்து.

    முத்துக்களோ கண்கள்
    தித்திப்பதோ கன்னம்
    படம் – நெஞ்சிருக்கும் வரை
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்

    பார்க்கப் பார்க்க மின்னும் கன்னம் பருவப் பெண்ணின் கன்னம் என்பதை ரசித்தவர்தானே கண்ணதாசன். அதுதான் இந்தப் பாடலில் இப்படி வெளிப்படுகிறது.

    பால் வண்ணம் பருவம் கண்டு
    வேல் வண்ணம் விழிகள் கண்டு

    கன்னம் மின்னும் மங்கை வண்ணம்
    படம் – பாசம்
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்

    தித்திக்கும் கண்ணம் என்று சொல்லியாகி விட்டது. ஆனால் கன்னம் ஒரு கிண்ணம் என்றும் அந்தக் கிண்ணத்திலே கறந்த பாலின் சுவையிருக்கும் என்றும் சொல்லியிருக்கிறார் கவியரசர்.

    விழியே விழியே உனக்கென்ன வேலை
    விருந்துக்கு வரவா நாளைக்கு மாலை

    கன்னம் என்னும் ஒரு கிண்ணத்திலே
    கறந்த பாலிருக்கும் வண்ணத்திலே
    படம் – புதிய பூமி
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்

    தங்கமானது கன்னம் என்றால் காதல் விளையாட்டில் அதில் சேதாரம் இருக்கும் என்பது தெரிந்தவரும் அவர்தான். அதனால்தான் கன்னத்தில் என்னடி காயம் என்று குறும்போடு கேட்கிறார்.

    கன்னத்தில் என்னடி காயம்
    இது வண்ணக்கிளி செய்த மாயம்
    படம் – தனிப்பிறவி
    இசை – திரையிசைத் திலகம் கே.வி.மகாதேவன்

    நாணத்தாலே கன்னம் மின்ன மின்ன
    நடிக்கும் நாடகம் என்ன
    படம் – சிஐடி சங்கர்
    இசை – வேதா

    நாணத்தில் மின்னும் கன்னம் காதல் சோகத்திலும் கண்ணீர் சேர்ந்து மின்னும் என்றும் தெரிந்து வைத்திருக்கிறார் கண்ணதாசன்.

    நினைவாலே சிலை செய்து
    உனக்கான வைத்தேன்.. திருக்கோயிலே ஓடி வா
    ..
    கண்ணீரிலே நான் தீட்டினேன்
    கன்னத்தில் கோலங்கள்
    படம் – அந்தமான் காதலி
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்

    கவியரசர் மட்டுந்தானா இப்படி? அடுத்து வந்த வாலியின் கை வண்ணத்து கன்னத்து அட்டகாசங்களைப் பார்ப்போம்.

    கன்னத்தை அத்திப்பழம் என்று உவமிக்கும் வாலி.. அந்தப் பழத்தைக் கிள்ளி விடவா என்று கேட்கிறார். மெல்லிய நண்டின் கால் பட்டாலே சிதைந்து போகும் மென்மையான பழம் அத்தி என்று அகநானூறு சொல்கிறது. கன்னத்தை அப்படியொரு பழத்துக்கு ஒப்பிடுவதும் அழகுதான்.

    வண்ணக்கிளி சொன்ன மொழி என்ன மொழியோ
    வஞ்சிமகள் வாய்திறந்து சொன்ன மொழியோ

    அத்திப்பழக் கன்னத்திலே கிள்ளி விடவா
    படம் – தெய்வத்தாய்
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்

    அத்திப் பழம் என்று உவமித்த அதே வாலி கன்னத்தை மாம்பழம் என்றும் சொல்லத் தவறவில்லை. மரத்தில் பழுக்கும் அந்த மாம்பழங்களை விட காதலியின் கன்ன மாம்பழங்களைத்தான் காதலன் விரும்புவானாம்.

    நான் மாந்தோப்பில் நின்றிருந்தேன்
    அவன் மாம்பழம் வேண்டுமென்றான்
    அதைக் கொடுத்தாலும் வாங்கவில்லை
    இந்தக் கன்னம் வேண்டும் என்றான்
    படம் – எங்க வீட்டுப் பிள்ளை
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்

    பழம் என்று சொன்னால் அணில் கடித்து விடுமோ என்று நினைத்தாரோ என்னவோ… தாமரைப் பூவைப் போன்ற கன்னங்கள் என்றும் வர்ணித்து விட்டார். அந்தத் தாமரைக் கன்னம் என்னும் கிண்ணத்தில்தானே தேன் இருக்கிறது.

    தாமரைக் கன்னங்கள்
    தேன்மலர்க் கிண்ணங்கள்
    படம் – எதிர் நீச்சல்
    இசை – வி.குமார்

    கண்ணதாசன் கன்னத்தில் என்னடி காயம் என்று கேட்டால்… வாலியோ கன்னத்து முத்தங்களால் கன்னிப் போகும் கன்னங்களே அத்தானின் அன்புக்கு அடையாளச் சின்னங்கள் என்று அடித்துச் சொல்கிறார்.

    அத்தானின் முத்தங்கள் அத்தனையும் முத்துக்கள்
    அழகான கன்னத்தில் அடையாளச் சின்னங்கள்
    படம் – உயர்ந்த மனிதன்
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்

    நறுந்தேனை கிண்ணத்தில் வடித்து எடுத்து வருகிறாள் ஒருத்தி. அதெல்லாம் எதற்கு? உன் கன்னத்தில் தேன் குடித்தால் ஆயிரம் கற்பனை ஓடி வராதா என்று ஏங்குகிறது கவிஞனின் உள்ளம்.

    கிண்ணத்தில் தேன் வடித்து கைகளில் ஏந்துகிறேன்
    எண்ணத்தில் போதை வர எங்கெங்கோ நீந்துகிறேன்
    கன்னத்தில் தேன் குடித்தால் கற்பனை ஓடி வரும்
    படம் – இளமை ஊஞ்சலாடுகிறது
    இசை – இசைஞானி இளையராஜா

    கண்ணன் ஒரு கைக்குழந்தை
    கண்கள் சொல்லும் பூங்கவிதை
    கன்னம் சிந்தும் தேனமுதை
    படம் – பத்ரகாளி
    இசை – இசைஞானி இளையராஜா

    கன்னத்தை பழமென்றும் பூவென்றும் வர்ணிக்க கண்ணதாசனாலும் வாலியாலும் மட்டுந்தான் முடியுமா? இதோ இருக்கிறார் வைரமுத்து.

    தொட்டுரச தொட்டுரச மணக்கும் சந்தனம். அப்படியான சந்தனக் கிண்ணமடி உன் கன்னம். அதைத் தொட்டுரசி தொட்டுரசி மணக்குதடி என் கைகள் என்று கவிதையை அடுக்குகிறார்.

    ரெண்டு கன்னம் சந்தனக் கிண்ணம்
    தொட்டுக் கொள்ள ஆசைகள் துள்ளும்
    படம் – சிவப்புமல்லி
    இசை – சங்கர் கணேஷ்

    தொட்டுப் பார்த்தால் பளபளப்போடு வழவழக்கும் பட்டை கன்னத்திற்கு ஒப்பிடாமல் போவாரோ கவிஞர்.

    பட்டுக் கன்னம்
    தொட்டுக் கொள்ள
    ஒட்டிக் கொள்ளும்
    படம் – காக்கிச்சட்டை
    இசை – இசைஞானி இளையராஜா

    கண்ணுக்கு மையழகு.. என்று சொல்லும் போது கன்னத்தில் குழியழகு என்று எழுதிய வைரமுத்து ஒரு கிராமத்துக் காதலைச் சொல்லும் போது கன்னத்தில் கன்னம் வைத்த காதலனைப் பற்றியும் சொல்கிறார்.

    காக்கிச்சட்ட போட்ட மச்சான்
    கன்னத்திலே கன்னம் வெச்சான்
    படம் – சங்கர் குரு
    இசை – சந்திரபோஸ்

    தன்னுடைய குழந்தை கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் நெஞ்சில் ஜில்ஜில்ஜில்ஜில் என்று எழுதியதும் இதே வைரமுத்துதான். ஆனாலும் காதல் குறும்பில் கன்னத்தில் முத்தமிட வரும் காதலனின் கன்னத்தில் தேளைப் போலக் கொட்டுவேன் என்றா எழுதுவது! உயிர் போக்கும் வலி அல்லவா அது!

    நேந்துக்கிட்டேன் நேந்துக்கிட்டேன்
    நெய்விளக்க ஏந்திக்கிட்டேன்
    உன்னோட கன்னத்திலே முத்தம் குடுக்க
    ..
    கன்னத்திலே தேளப் போலே கொட்டி விடுவேன்
    படம் – ஸ்டார்
    இசை – இசைப்புயல் ஏ.ஆர்.ரகுமான்

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    041/365

     
    • niranjanbharathi 10:24 am on January 11, 2013 Permalink | Reply

      தேன் கன்னம், மதுக் கன்னம் , சந்தனக் கன்னம் ஆகியவற்றோடு சேர்ந்து இது தான் “ஜீரா” கன்னம் போலும். ஜாமூனைச் சூழந்து நிற்கும் ஜீரா 🙂 🙂

    • amas32 (@amas32) 2:43 pm on January 13, 2013 Permalink | Reply

      What a myriad of songs with cheeks alone! ;-)) You are one genius only 🙂

      amas32

    • தேவா.. 3:41 pm on January 13, 2013 Permalink | Reply

      கன்னங்களுக்கு பல உவமைகள்…..கண் பட்டிருச்சு ஜீரா…. 🙂

  • என். சொக்கன் 11:53 am on December 22, 2012 Permalink | Reply  

    கண்ணம்மா! 

    • படம்: வண்ண வண்ணப் பூக்கள்
    • பாடல்: கண்ணம்மா, காதல் எனும் கவிதை சொல்லடி
    • எழுதியவர்: இளையராஜா
    • இசை: இளையராஜா
    • பாடியவர்கள்: இளையராஜா & எஸ். ஜானகி
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=Vx-ylI5mHm0

    புன்னை மரத் தோப்போரம், உன்னை நினைந்து

    முன்னம் சொன்ன குயில் பாட்டு சொல்லி மகிழ்ந்தேன்!

    பொன்னி நதிக் கரையோரம் மன்னன் நினைவில்

    கண்ணிமைகள் மூடாது கன்னி இருந்தேன்!

    பாரதியாருக்கு மிகவும் பிடித்த ‘கண்ணம்மா’ என்கிற பாத்திரத்தின் பெயரைச் சொல்லித் தொடங்குகிற இந்தப் பாடல்முழுவதுமே, பாரதிக்கு ஒரு tributeபோல இருக்கும். அவர் அடிக்கடி பயன்படுத்திய வார்த்தைகள் மற்றும் அவரது ஞாபகத்தைக் கொண்டுவரும் சொற்களை நிரப்பி எழுதியிருப்பார் இளையராஜா.

    இங்கே ‘முன்னம் சொன்ன குயில் பாட்டு’ என்ற பதத்துக்கு நேரடியாக எல்லாரும் எடுத்துக்கொள்ளும் பொருள், ‘நீ முன்பு ஒருநாள் சொன்ன குயில் பாட்டை நான் இப்போது ஞாபகப்படுத்திக்கொண்டேன், அதைச் சொல்லிச் சொல்லி மகிழ்ந்தேன்.’

    கொஞ்சம் யோசித்தால், இதற்கு இன்னோர் அழகான பொருளும் தோன்றும். பாரதியாரிடமே உதாரணம் கேட்கலாம்:

    இருமை அழிந்தபின் எங்கிருப்பாய் அற்ப மாயையே? தெளிந்து

    ஒருமை கண்டோர்முன்னம் ஓடாது நிற்பையோ?

    ஆக, ‘முன்னம்’ என்றால் in front, ஒருவருக்கு முன்பாக இருப்பது, physical presence!

    இந்த அர்த்தத்தில், மேற்சொன்ன வரிக்குப் பொருள், ’நீ என் முன்னே குயில் பாட்டைச் சொன்னாய், இப்போது நீ என் எதிரே இல்லாவிட்டாலும்கூட, அந்தப் பாடலைப் பாடுவதன்மூலம் நான் உன்னை உணர்கிறேன்.’

    இலக்கணத் தமிழிலும் ‘முன்னம்’ என்று ஒரு வார்த்தை இருக்கிறது. அதன் அர்த்தம், ஒரு செய்தியை யார் யாரிடம் பேசினார்கள் என்று சொல்லாமல் சொல்வது.

    உதாரணமாக, ஒரு மாதிரி வாக்கியம்: கட்டபொம்மன் ஜாக்ஸன் துரையிடம் “வரியெல்லாம் கட்டமுடியாது, சர்த்தான் போய்யா” என்றான்.

    இந்த வாக்கியத்தில் சொல்லப்பட்ட செய்திமட்டுமல்ல, அதை யார் சொன்னார்கள், யாரிடம் சொன்னார்கள் என்று எல்லாமே நேரடியாக உள்ளது.

    இன்னோர் உதாரணம்: ”அவனை நினைச்சா சந்தோஷமா இருக்குடி, ஆனா எங்க கல்யாணத்துக்கு அப்பா, அம்மா ஒத்துக்குவாங்களோன்னுதான் கவலைப்படறேன்!”

    இங்கே சொன்னவர் யார் என்கிற விவரம் இல்லை, அதைக் கேட்டவர் யார் என்றும் தெரியவில்லை, ஆனால் சொல்லப்பட்ட விஷயத்தை வைத்து, ஒரு காதலி தன் தோழியிடம் பேசுகிறாள் என்று நாம் ஊகிக்கலாம். அதைதான் ‘முன்னம்’ என்று அழைக்கிறது செய்யுள் இலக்கணம்.

    ***

    என். சொக்கன் …

    22 12 2012

    021/365

     
    • தேவா.. 12:44 pm on December 22, 2012 Permalink | Reply

      முதல் முறையாக முன்னம் பற்றி அறிந்து கொண்டேன்.

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel