Updates from November, 2013 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • என். சொக்கன் 12:00 am on November 30, 2013 Permalink | Reply  

    விருந்தினர் பதிவு: யானைக் குட்டிகள் 

    பாரதிக்குப் பின் வந்தவர்களில், (இதுவரை) கண்ணதாசனே நான் விரும்பும் மகா கவிஞன். அப்படியிருக்கையில், நான் இந்தக் குறிப்பைப் படிக்க நேர்ந்தது.

    பாரதியைப்பற்றிக் கண்ணதாசன்:

    ‘ஆறு தொகுதிகள் கவிதைகள் எழுதி இருக்கிறேன், ஏராளமா சினிமா பாட்டெழுதி இருக்கிறேன், உரை நடை எழுதி இருக்கிறேன்… பன்றி குட்டி போட்டமாதிரி இவ்வளவு எழுதி என்ன பிரயோசனம்? பாரதி இந்தக் கவிதைத் தொகுதி ஒன்றினால்மட்டும் உலகத்தை ஜெயிச்சுட்டானே!  அவன்தான் மகாகவி, என்னைப்பத்தியெல்லாம் பேசப்படாது!’

    (from அர்த்தமுள்ள அநுபவங்கள் : இராம. கண்ணப்பன் : நர்மதா பதிப்பகம் வெளியீடு)

    இதைப் படித்ததும், பாரதி பற்றி என் ஒரு மனம் கர்வப்பட்டாலும், இன்னொரு மனம் கண்ணதாசனுக்காக மிக நெகிழ்ந்தது.

    காலத்தில் அழியாத

    காவியம் தரவந்த

    மாபெரும் கவி மன்னனே – உனக்கு

    தாயொரு மொழி சொல்லுவேன்…                        *a

    என்று, அவன் எழுதிய வரிகளாலேயே வருடிகொடுத்தும், தட்டிக்கொடுத்தும் தேற்ற விழைந்தது.

    சினிமா நல்லதாகவோ அல்லாததாகவோ, எப்படியோ இருந்து போகட்டும். ஆனால் ஒரு சிறந்த கவிஞன்,

    நிரந்தரமானவன், அழிவதில்லை – எந்த

    நிலையிலும் அவனுக்கு மரணமில்லை                   *b

    என்ற மிக உன்னதமான இடத்திலேயே கண்ணதாசன் இருந்துவருவதைச் சுட்டிக்காட்டத் தோன்றியது.

    கொடிதிலும் கொடிது, இளமையில் வறுமை என்று ஔவையார் சொல்லுவதை எல்லாரும் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் சரியாகவும் அழகாகவும் காட்டும் கண்ணதாசனின் பாடல் இது:

    செல்வர்கள் இல்லத்தில்

    சீராட்டும் பிள்ளைக்கு

    பொன்வண்ணக் கிண்ணத்தில் பால் கஞ்சி

    இதில், ‘பொன்வண்ணம்’ என்பதற்கு, தங்கநிறத்தில் என்று பொருள் கொள்ளக்கூடாது. அது செல்வந்தர் இருப்பிடம். மாளிகை. எனவே, அவர்கள் வீட்டுக் குழந்தை, ‘பொன்னாலான அழகிய’ கிண்ணத்தில் பால் குடிக்கிறது. சரி, அங்கே ஏழை வீட்டில் என்ன நடக்கிறது?

    கண்ணீர் உப்பிட்டு காவேரி நீரிட்டு

    கலயங்கள் ஆடுது சோறின்றி

    இதயங்கள் ஏங்குது வாழ்வின்றி

    தரித்திரம் தாண்டவமாடுகிறது. காசே கிடையாது. வீட்டில் ஒரு பிடி அரிசிகூட இல்லை. உப்பு வாங்கவும் துட்டு கிடையாது. துயரத்தில் பொங்கிய அழுகையால், கலயத்தில் விழுந்த கண்ணீரில் இருந்த உப்பு மட்டுமே, இனாமாகக் கிடைத்த தண்ணீரில் கலந்ததாம். ஒரு சின்ன வரியில் – கண்ணீர் உப்பிட்டு காவேரி நீரிட்டு கலயங்கள் ஆடுது சோறின்றி – மாபெரும் அற்புதத்தை நிகழ்த்திக்காட்டிய சாகசம் கண்ணதாசனுக்கு மட்டுமே சொந்தம்!

    கண்ணதாசன் பாடல் இன்னும் தொடர்கிறது..

    மாணிக்க தேர் போல

    மையிட்டுப் பொட்டிட்டு

    மகராஜன் செல்வங்கள் விளையாடும்

    கண்ணாடி வளையலும் காகித பூக்களும்

    கண்ணே உன் மேனியில் நிழலாடும்

    இல்லாத உள்ளங்கள் உறவாடும்

    கண்ணாடி வளையல்களும் காகித பூக்களும் கண்ணே உன் மேனியில் நிழலாடும் என்று எடுத்துக்கொண்ட காட்சியை நிலை நிறுத்துகிறது!!

    இந்த இரண்டு வரிகளுக்கும் முத்தாய்ப்பாக, இன்னும் இரண்டு வரிகள்.

    கண்ணுறங்கு, கண்ணுறங்கு – பொன்னுலகம்

    கண்ணில் காணும்வரை கண்ணுறங்கு, கண்ணுறங்கு

    இதுவா பன்றி குட்டிபோல இருக்கு… மனசு ஆறமாட்டேங்குது!

    மிகப்பரவலான தலைப்புகள் என்றாலும் அழகாகவும் ஆழமாகவும் –நுனிப்புல் மேயாமல் என்று பொருள் கொள்க- எழுத, வெகுச்சிலரால் மட்டுமே முடியும். அதிலும் கவிதை என்று வந்தால் அத்தகையவர்களின் எண்ணிக்கை ரொம்பவே குறைந்துவிடும். அதனால் தான், என்னளவில், பாரதிக்குப்பின் (இன்றுவரை) கண்ணதாசன் மட்டுமே என்று சொல்கிறேன்.

    பாரதியார் 39 வயது மட்டுமே வாழ்ந்தார் – அதுவும், தான் கனவுகண்ட சுதந்திர இந்தியாவைக் காணாமல் 1921-இலேயே மறைந்தார். ஆனால், தன் ஐம்பத்திநாலு வயதில், 1981-இல் மறைந்த கண்ணதாசன், சுதந்திர இந்தியாவின் மாற்றங்களை மட்டுமல்லாது, உலகளாவிய விஞ்ஞா ன வளர்ச்சியையும், ஏனைய தாக்கங்களையும் கண்டவர்.

    ஆகவே, “பன்றி குட்டி போட்டமாதிரி இவ்வளவு எழுதி என்ன பிரயோசனம்? பாரதி இந்தக் கவிதைத் தொகுதி ஒன்றினால்மட்டும் உலகத்தை ஜெயிச்சுட்டானே!  அவன்தான் மகாகவி, என்னைப்பத்தியெல்லாம் பேசப்படாது” என்று கண்ணதாசன் சொல்லுவதன் உள்ளர்த்தம் வேறாயிருக்க வேண்டும். முகத்துக்கு நேரேவரும் மிகைப்புகழ்ச்சியால் நெளிபவர்கள், அதைக் கடப்பதற்காக, தனக்கிணையான அல்லது தன்னிலும் மேலான ஒரு மேதையின் பெயரை உபயோகிப்பது என்பது, இது முதல் தடவையல்ல. எனவே இதை நாம் இப்படியே விட்டுவிடலாம். 🙂

    சினிமாப் பாடல்களில் தமிழின் சிறப்பைப்பற்றி சொல்லுவதும், அதைப் பற்றிச்செல்லுவதும் அடிக்கடி நடப்பது தான். அதில் எல்லார் மனதையும் சொக்கவைப்பவர் கண்ணதாசன்.

    சந்தம் நிறைந்த தமிழ் -சங்கீதம் பாடும் தமிழ்

    சிந்து பல கொண்ட தமிழ் -வெல்லும், வெல்லும்…

    இந்த தேசம் முற்றும் ஆண்ட கதை -சொல்லும், சொல்லும்…

    இந்த வரிகளைக் கேட்கும் ஒவ்வொரு தடவையும், எனக்கு திரிகூடராசப்பக் கவிராயரின் திருக்குற்றாலக் குறவஞ்சியில், ‘பைந்தொடி நாரி வசந்த ஒய்யாரி பொற்பந்து கொண்டாடினளே நினைவுக்கு வந்துவிடும். யார் அந்த ஒய்யாரி, அவள் பந்தாடினதில் என்ன விசேஷம் என்று பார்க்க, இங்கேசெல்லவும்.

    கண்ணதாசன் பாடலில்,

    செவ்வரியோடிய கண்களிரண்டினில் சேலோடு வேலாட – இரு

    கொவ்வை இதழ்களும் கொத்து மலர்களும் கொஞ்சி மகிழ்ந்தாட…

    என்ற வரிகள் ரசிக்கப் பட்டாலும், அதிகம் பேசப்பட்டது கீழேயுள்ள வரிகள் தாம்.

    தோட்டத்திலே தென்னையிரண்டு முற்றித்திரண்டு பக்கம் உருண்டு,

    கண்ணில் தூக்கி நிறுத்திய விருந்து – அதைத்

    தொடவோடிய விழியோடொரு விழி மோதிய கணமே – எனைத்

    ஆனால், இவனுக்கும் முன்னால் எழுதிய பாரதி ஏற்கனவே இதையெல்லாம் எழுதிவிட்டான். இதோ, எந்தநேரமும் நின் மையலேறுதடீ – குறவள்ளி சிறுகள்ளி.. என்ற பாடலைக் கேளுங்கள். இந்த பாரதியார் பாடலுக்கு எல்.வைத்யநாதன் இசையமைத்துள்ளார். முழுப்பாடலும் கேட்டால் பிரமிப்பாயிருக்கும்.

    தமிழ் என்றும் புதியது, எப்பொழுதும் திகட்டாதது. எனவே, கொஞ்சம் ஜாலியாக காய் வகைகளையும் கண்ணதாசனின் எழுத்தில் காணலாம்:

    உள்ளமெலாம் மிளகாயோ ஒவ்வொரு பேச்சுரைத்தாயோ
    வெள்ளரிக்காய் பிளந்ததுபோல் வெண்ணிலவே நீ சிரித்தாயோ

    கோதை எனைக் காயாதே கொற்றவரங்காய் வெண்ணிலா
    இருவரையும் காயாதே தனிமையிலேங்காய் வெண்ணிலா

    தமிழில் நன்றாக எழுதிப் படைப்பதனால், அவன் பேர் இறைவன். இணப்பிலிருக்கும் பாடல்கள் ஒவ்வொன்றையும் முழுமையாகக் கேட்டு ரசியுங்கள்.  🙂

    =========

    நாலு வரிக்காக எடுத்தாண்ட பாடல்கள்:

    1. காலத்தில் அழியாத காவியம் தரவந்த: http://www.youtube.com/watch?v=l1kYJFo-uBU
    2. ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு: http://www.youtube.com/watch?v=eCC6tV8sgSM
    3. பூஞ்சிட்டுக் கன்னங்கள்: http://www.youtube.com/watch?v=zsBG59Y0k04
    4. சங்கம் வளர்த்த தமிழ்  http://www.youtube.com/watch?v=9fPHG8IE-vU
    5. இந்திரையோ, இவள் சுந்தரியோ  http://www.youtube.com/watch?v=u515oyKoO7I
    6. எந்த நேரமும் http://www.raaga.com/player4/?id=231999&mode=100&rand=0.6847409228794277
    7. அத்திக்காய் காய் காய்  http://www.youtube.com/watch?v=muWBARd3oAk பாட்டில்வரும்  வார்த்தைகளுக்கு ஒன்றுக்கும் அதிகமான அர்த்தமிருப்பதால், இதில் இருக்கும் சப்-டைட்டில், பாடலை முழுமையாக ரசிக்க, உதவும்.

    பி. வி. ராமஸ்வாமி

    ரீடெய்ல் துறையில் பல வருடங்கள் பணியாற்றிய அனுபவஸ்தர் பி. வி. ராமஸ்வாமி, ’ஜார்ஜ் ஆர்வெல்’லின் புகழ் பெற்ற நாவலான ‘விலங்குப் பண்ணை’யை அருமையான நடையில் தமிழாக்கம் செய்திருக்கிறார், தமிழ் இணையத்தில் நல்ல படைப்புகள் எங்கு தென்பட்டாலும் தேடிச் சென்று பாராட்டுகிற நல்மனத்துக்காரர்.

    https://twitter.com/to_pvr

    Advertisements
     
    • amas32 1:39 am on November 30, 2013 Permalink | Reply

      ஏழ்மை என்னை மிகவும் நெகிழ்த்தும். துலாபாரம் படத்தில் பூஞ்சிட்டு கன்னங்கள் பாடலை எங்கு கேட்டாலும் தானாகக் கண்ணில் நீர் வழியும். கண்ணதாசனின் வரிகளின் வலிமை அவ்வளவு. கண்ணதாசனின் திரைப்பாடல்கள் சொல்லாத கருத்துக்களே இல்லை. அதுவும் அவர் இருந்த காலத்தில் சினிமாவின் இரு ஜாம்பவான்கள் கோலோச்சிய நேரம். சிவாஜியும் எம்ஜியாரும் இவரின் பாடல் வரிகளுக்கு வாயசைத்தேப் பெருமை அடைந்தனர்.

      பல நல்ல பாடல்களை தேர்வு செய்து அசை போட்டிருக்கிறீர்கள். என் போன்றோருக்கு நல்லதொரு பாடம். மிக்க நன்றி 🙂

      amas32

      • pvramaswamy 11:17 am on November 30, 2013 Permalink | Reply

        Thank you my friend. An acceptable level of appreciating words are always welcome. Thank you. But your generosity extends too much in your last line /என் போன்றோருக்கு …/

    • Niranjan Bharathi 10:24 am on November 30, 2013 Permalink | Reply

      நல்ல பதிவு.

      பாரதியார் 1927 ஆம் ஆண்டில் இறக்கவில்லை. அவர் இறந்த ஆண்டு 1921.

      சுதந்திர இந்தியாவைக் காணாவிடினும் “ஆடுவோமே பள்ளு பாடுவோமே, ஆனந்த சுதந்திரம் அடைந்து விட்டோம் என்று” என்று பின்னர் வரவிருக்கும் சுதந்திரத்தை முன்னரே கண்டுணர்ந்து பாடிய தீர்க்கதரிசி.

    • pvramaswamy 11:14 am on November 30, 2013 Permalink | Reply

      நன்றி நிரஞ்சன் பாரதி. அவர் மறைந்தது 1921-ல் தான். நான் தப்பாக எழுதிவிட்டேன். என் பிழை, மன்னிக்க. அவர் தீர்க்கதரசியே தான். #பாரதிரப் பாடிய பாரதி!

    • Badri 8:22 am on December 1, 2013 Permalink | Reply

      ’பூஞ்சிட்டு கன்னங்கள்’ பாடலை பல முறை கேட்டிருக்கிறேன். அந்த மெட்டையும், சுசீலாவின் குரலையும் அனுபவித்திருக்கிறேன். ஆனால் அந்த வார்த்தைகளின் அர்த்தத்தையும், அழகையும் இன்றுதான் உணர்ந்தேன். நன்றி PVR.

      • pvramaswamy 6:07 am on December 3, 2013 Permalink | Reply

        Thanks a lot Badri. I am happy you enjoyed it again. I hope you liked the other songs tagged also. 🙂

    • Saba-Thambi 8:40 pm on December 1, 2013 Permalink | Reply

      அருமையான பதிவு! இறந்தும் இறவா கண்ணதாசன் என்றும் வாழ்க!!

      • pvramaswamy 6:21 am on December 3, 2013 Permalink | Reply

        கண்ணதாசன், தமிழின் செல்லப்பிள்ளை. அவர் பேசுவதும் அற்புதமாயிருக்கும். இலக்கியத்தில் காதல் என்று ஒரு யூட்யூபில் தேடினால் கிடைக்கும். இதோ, அவற்றிலிருந்து ஒன்று: http://www.youtube.com/watch?v=s0REHod0O90

        வசந்த ஒய்யாரி மேலும் அழகு பெறுகிறாள்.

        • Saba-Thambi 10:55 am on December 4, 2013 Permalink

          அபாரம்!!! இணையத்திற்கு மிக்க நன்றி.

          ரிதமெடிக் சென்ஸை மிகவும் இலகுவாக விளக்குகிறார். A musician and a Physicist would struggle to put the concept across but KD has used simple day to day example and that is an art itself.

  • mokrish 9:05 am on November 13, 2013 Permalink | Reply  

    வண்ண வண்ண சேலைங்க 

    விசாகா ஹரியின் பக்த சூர்தாஸ் கதா கச்சேரியில் கதை மெதுவாக பாடலுடன் விரிந்தது. முன்னுரையில் திரௌபதி குரல் கேட்டு எம்பெருமான் வருகிறார் என்ற நிகழ்வை பலர் அவரவர் உணர்ந்த விதத்தில் பாடிய அருமை பற்றி சொன்னார்.

    திரௌபதி – துகிலுரியப்படும் காட்சி என்றாலே எனக்கு டிவியில் பார்த்த பி ஆர் சோப்ராவின்  மகாபாரதம் நினைவுக்கு வரும். கிருஷ்ணர் -கையிலிருந்து மீட்டர் கணக்கில் வரும் பின்னி மில்  மஞ்சள் புடவை கண்ணில் தெரியும். இதுதான் பொதுவான விஷுவல்.

    பாரதியார் என்ன சொல்கிறார்? துச்சாதனன் பாஞ்சாலியின் துகிலை உரியத் தொடங்கினான். அவள் கண்ணனின் அருள் செயல்களைச் சொல்லி அவனை அழைத்து அடைக்கலம் புகுந்தாள். கண்ணன் அருளால் அவள்துகில் வளர்ந்து கொண்டேயிருந்தது.  அது வளர்ந்த விதத்தை உவமைகளை அடுக்கிச் சொல்கிறார்.

    பொய்யர்தம் துயரினைப் போல் – நல்ல

             புண்ணியவாளர்தம் புகழினைப்போல்

    தையலர் கருணையைப் போல் – கடல்

             சலசலத் தெறிந்திடும் அலைகளைப்போல்

    பெண்ணொளி வாழ்த்திடுவார்-அந்தப்

             பெருமக்கள் செல்வத்தின் பெருகுதல்போல்

    வண்ணப் பொற் சேலைகளாம் – அவை

             வளர்ந்தன வளர்ந்தன வளர்ந்தனவே !

    வாலியும்  பாண்டவர் பூமியில் பாஞ்சாலி கண்ணா கமலபூங்கண்ணா! என்று சீதரனை விளித்தாள். உடனே

    இருளினால் செய்த

    எழில்மேனியன் -எங்கிருந்தோ

    அருளினான்

    ஆடைமேல் ஆடைமேல்

    ஆடைமேல் ஆடைமேல்

    ஆடையாய் இடைவிடாது

    சங்கம்; சக்கரம்

    தங்கும் தனது

    கைத்தறியில் – உடை நெய்து

    கையறு பெண்ணுக் கனுப்பிட

    என்ற வரிகளில் அவன் பல புடைவைகள்  அனுப்பினான் என்றே சொல்கிறார்.

    வைரமுத்து சலங்கை ஒலி படத்தில் வான் போலே வண்ணம் என்ற பாடலில் (இசை இளையராஜா பாடியவர்கள் எஸ் பி பி, எஸ் பி ஷைலஜா) ஒரு ட்விஸ்ட் சொல்கிறார். கன்னியருடன் விளையாடியவன், பெண்களோடு அலைந்தவன் கோபியரின் சேலைகளை எடுத்தது பாஞ்சாலி கேட்கும்போது கொடுப்பதற்காகவே  என்று ஒரு cinematic ஜோடனை.

    http://www.youtube.com/watch?v=LkPxCJ5ux-c

    பெண்கள் உடை  எடுத்தவனே

    தங்கைக்கு உடை கொடுத்தவனே

    சேலைகளைத் திருடி அன்று செய்த லீலை பலகோடி

    ஆனால் சூர்தாஸ் deenan dukh haran dev santan hitkari என்ற பாடலில் சொன்னது சுவாரஸ்யமாக இருந்தது. துச்சாதனன் ஆடையை பிடித்து இழுக்கும் போது அவள்  ‘கிருஷ்ணா கிருஷ்ணா என்று கதறி வேண்டுகிறாள். உடனே கிருஷ்ணர் அங்கே வந்து தன்னையே அவளுக்கு ஆடையாக அளிக்கிறார் என்று சொல்கிறார்.

    http://www.youtube.com/watch?v=ayX_wJ8otVM

    கண்ணதாசன் பூவும் பொட்டும் படத்தில் எழுதிய பாடலில் (இசை கோவர்தனம்  பாடியவர் பி சுசீலா)

    http://www.inbaminge.com/t/p/Poovum%20Pottum/Ennam%20Pola%20Kannan%20Vanthan.eng.html 

    எண்ணம் போல கண்ணன் வந்தான் அம்மம்மா

    பெண்மை வாழ தன்னை தந்தான் அம்மம்மா

    என்ற வரிகளில் பெண் மானம் காக்க கண்ணன் தன்னையே தந்தான் என்கிறார். மீட்டர் கணக்கில், பல வண்ணங்களில் சேலைகள் என்பது வழக்கமான விளக்கம். சூர்தாசரும் கண்ணதாசரும் சொல்வது கண்ணனின் பெருமை.

    மோகனகிருஷ்ணன்

     
    • rajinirams 5:43 pm on November 13, 2013 Permalink | Reply

      பாஞ்சாலி உன்னிடத்தில் சேலை கேட்டாள்-பார்த்தனவன் உன்னிடத்தில் கீதை கேட்டான் என்ற கவியரசர் “பெண்மை வாழ தன்னை தந்தான்” என்ற ஒரு வரியிலேயே அசத்தி விட்டாரே…அருமையான பதிவு.

    • Uma Chelvan 8:10 pm on November 13, 2013 Permalink | Reply

      very nice reply rajinirams.

      • rajinirams 10:14 pm on November 13, 2013 Permalink | Reply

        Uma Chelvan நன்றி

    • Uma Chelvan 8:27 pm on November 13, 2013 Permalink | Reply

      பாரதியார் கண்ணன் மீது கொண்ட அன்பு அளப்பரியது. So does ” Kanna…..Dasan”. When I look around and look back எல்லோருக்குமே கண்ணன் மீது ஒரு காதல் உண்டு.” கண்ணனை நினைக்காத நாளில்லையே ” ….ஆயினும் பாரதியின் காதல் உன்னதமானது , உயர்வானது !

      கண்ணன் எனது அகத்தே கால்வைத்த நாள்முதலாய்
      எண்ணம் விசாரம் எதுவும் அவன் பொறுப்பாய்ச்
      செல்வம், இளமாண்பு, சீர், சிறப்பு, நற்கீர்த்தி,
      கல்வி, அறிவு, கவிதை, சிவ யோகம்,
      தெளிவே வடிவாம் சிவஞானம், என்றும்
      ஒளிசேர் நலமனைத்தும் ஓங்கி வருகின்றன காண்!….

      .மிக தெளிவான , அழகான பாரதியின் கவிதை கண்ணனை பற்றி .

      • mokrish 8:17 am on November 14, 2013 Permalink | Reply

        பாரதியார் கண்ணன் மீது கொண்ட அன்பு அளப்பரியது. தல் உண்டு.” கண்ணனை நினைக்காத நாளில்லையே ” ….

      • mokrish 8:23 am on November 14, 2013 Permalink | Reply

        பாரதியார் கண்ணன் மீது கொண்ட அன்பு அளப்பரியது – அதில் எனக்கு சந்தேகமே இல்லை.

    • amas32 7:47 pm on November 15, 2013 Permalink | Reply

      சூர்தாசரும் கண்ணதாசரும் உட்பொருள் ஆராய்ந்து விளக்கம் கொடுத்திருக்கிறார்கள் என்றே தோன்றுகிறது. அதுவே உண்மை நிலை. மீட்டர் மீட்டரா துணி நீண்டு வருவது ஒரு figure of speech தான்.

      amas32

  • என். சொக்கன் 9:17 pm on November 10, 2013 Permalink | Reply  

    யானோ கவிஞன்? 

    • படம்: நினைத்தாலே இனிக்கும்
    • பாடல்: பாரதி கண்ணம்மா
    • எழுதியவர்: கண்ணதாசன்
    • இசை: எம். எஸ். விஸ்வநாதன்
    • பாடியவர்கள்: எஸ். பி. பாலசுப்ரமணியம், வாணி ஜெயராம்
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=Q9XrLMK8nbM

    பாரதி கண்ணம்மா, நீயடி சின்னம்மா, கேளடி பொன்னம்மா,

    அதிசய மலர் முகம், தினசரி பல ரகம்,

    ஆயினும் என்னம்மா? தேன்மொழி சொல்லம்மா!

    கண்ணதாசன் அவர்களின் உதவியாளராக இருந்த இராம. கண்ணப்பன் எழுதிய ‘அர்த்தமுள்ள அநுபவங்கள்’ (’அநுபவம்’ என்றுதான் எழுதியிருக்கிறார்கள், ’அனுபவம்’ என்றல்ல) என்ற நூலை வாசித்துக்கொண்டிருந்தேன்.  அதில் கண்ணதாசன் பாரதியைப்பற்றிச் சொல்லும் பகுதி மிகவும் உணர்ச்சிகரமானது:

    ‘ஆறு தொகுதிகள் கவிதைகள் எழுதி இருக்கிறேன், ஏராளமா சினிமா பாட்டெழுதி இருக்கிறேன், உரை நடை எழுதி இருக்கிறேன்… பன்றி குட்டி போட்டமாதிரி இவ்வளவு எழுதி என்ன பிரயோசனம்? பாரதி இந்தக் கவிதைத் தொகுதி ஒன்றினால்மட்டும் உலகத்தை ஜெயிச்சுட்டானே!’

    ‘அவன்தான் மகாகவி, என்னைப்பத்தியெல்லாம் பேசப்படாது!’

    கண்ணதாசன் சொன்னால் ஆச்சா? நாம் இப்போதும் அவரைப்பற்றிப் பேசிக்கொண்டுதானே இருக்கிறோம்!

    ***

    என். சொக்கன் …

    10 11 2013

    343/365

     

     
    • bganesh55 6:59 am on November 11, 2013 Permalink | Reply

      அதானே… கண்ணதாசனின் வரிகளின் எளிமை திரைத் துறைக்கும், கருப்பொருளின் அடரத்தி அவர் கவிதைகளிலும் வெளிப்பட்டதை மற(று)க்க முடியுமா என்ன? பாரதி ஒரு சிகரம் எனில் கண்ணதாசனும்…!

    • amas32 8:47 am on November 11, 2013 Permalink | Reply

      சூப்பர்! எனக்குக் கண்ணதாசனை மிஞ்சி எவரும் இல்லை என்று தோன்றும். தனிப்பட்ட டேஸ்ட், ஈர்ப்பு என்று நினைக்கிறேன் 🙂

      amas32

    • Uma Chelvan 9:45 am on November 11, 2013 Permalink | Reply

      என்ன ஒரு அருமையான பாடல். அதிசய மலர் முகம் என்றது போல், பாரதி ஒரு ரோஜா என்றால் ( மலர்களின் ராஜா அழகிய ரோஜா ) கண்ணதாசனும் ஒரு மல்லிகைதான். இரு வேறு நிறம், இரு வேறு மணம். இரண்டுமே சிறந்தது அதனதன் குணத்தில் !!!இங்கே MSV யையும் மறந்து விடக்கூடாது . நிஜமாகவே நினைத்தாலே இனிக்கும் பாடல்கள். இந்த பாடலை தந்தற்கு MSV குதான் உண்மையில் கோவில் கட்டி இருக்க வேண்டும் !!!

    • rajinirams 10:09 am on November 11, 2013 Permalink | Reply

      தன்னடக்கம் காரணமாக கண்ணதாசன் அவ்வாறு கூறியிருந்தாலும் அவர் பல காவிய பாடல்கள் படைத்த கவியரசர் ஆயிற்றே-அதனால் தான் “நீ தாடியில்லாத தாகூர் -மீசையில்லாத “பாரதி”என்று கவிஞர் வாலி அவருக்கு இரங்கற்பா பாடினார்.

  • mokrish 8:19 pm on October 14, 2013 Permalink | Reply  

    உருவங்கள் மாறலாம் 

    விஜயதசமி நன்னாளில் மகிழ்ச்சியான ஒரு புதிய ஆரம்பம் காண அனைவருக்கும் #4varinote ன் நல்வாழ்த்துகள்.

    நவராத்திரி பூஜைகளில் கொலு பொம்மைகளில் பார்த்த கடவுள் திருவுருவங்கள் ரொம்ப சுவாரசியம். பல வடிவங்களில் விநாயகர். மயிலோடு முருகன்.  மயிலிறகோடு மாதவன்.  கையில் கொட்டும் காசு லட்சுமி, சிவன் என்ற உருவத்தில் இருக்கும் detailing, நின்ற, நடந்த, அமர்ந்த, கிடந்த என்று பல நிலைகளில் நாராயணன். இன்னும் இன்னும்…

    இவையெல்லாம் வெறும் கற்பனைகளா? கண்டவர் சொன்னதா ? அடியவர்கள் பக்தியில் உணர்ந்ததா?  பாலில் நெய் போல மறைந்து நிற்கும் இறைவனை முகத்தில் கண்கொண்டு காண்கின்ற மூடர்காள், அகத்தில் கண்கொண்டு  காண்பதே ஆனந்தம் என்கிறார் திருமூலர். அப்பர் சுவாமிகள் இறைவனின் தோற்றத்தைப் எப்படி எழுதிக் காட்டுவேன் என்கிறார்.

    அப்படியும் அந்நிறமும் அவ்வண்ணமும்

       அவனருளே கண்ணாகக் காணின் அல்லால்

    இப்படியன் இந்நிறத்தன் இவ்வண்ணத்தன்

       இவன் இறைவன் என்றெழுதிக் காட்டொணாதே

    ஆனால் ஒரு உருவம் கொடுத்தபின் அதை வைத்து பல நல்ல கற்பனைகள். அப்பரின் கிடந்தபாம் பருகுகண் டரிவை பேதுற என்ற பாடலில் சிவபிரான் திருமுடியிற் பாம்பும், பிறையும் உள்ளன.  உமை ஒரு பாகத்தில் இருக்கிறாள். பாம்பினைத் தன் அருகில் கண்டு பார்வதி மயங்க, அப்பாம்பு அவளை நீலமயிலோ என்று ஐயப்பட, பிறையோ, அம்மையின் நுதலைக் கண்டு இவ்வழகு தனக்கில்லையே என்று எண்ணி ஏங்க… அட அட

    வாலி தாய் மூகாம்பிகை படத்தில் ஜனனி ஜனனி என்ற பாடலில்

    ஒரு மான் மழுவும் சிறு கூன் பிறையும்

    சடை வார்குழலும் விடை வாகனமும்

    கொண்ட நாயகனின் இடப்பாகத்தில் நின்றவளை பாட எல்லாம் சொல்லி கங்கையை பற்றி சொல்லவில்லை. குளிர் தேகத்திலே என்று குறிப்பால் சொல்கிறார். அப்பர் சொன்ன பனித்த சடையும்  போல.

    ரவிவர்மா வரைந்த சரஸ்வதி உருவப்படத்தை close-up ல் பார்த்தேன். வெள்ளை உடை அணிந்து வெண் தாமரையில் அமர்த்திருக்கும் அழகிய தோற்றம். நான்கு கைகளில் ஒன்றில் செபமாலையும், மற்றொன்றில் ஏடும் இருக்க, முன் கைகள் இரண்டிலும் வீணையை வைத்து மீட்டுபவளாகச் சரஸ்வதி உருவகப்படுத்தப்படுகிறாள்.  மகாகவி பாரதியார் சொல்லும் சரஸ்வதி வர்ணனை அற்புதம்.

     (திரையில் கௌரி கல்யாணம் படத்தில் இசை எம் எஸ் விஸ்வநாதன் பாடியவர் சூலமங்கலம் ராஜலக்ஷ்மி)

    http://www.youtube.com/watch?v=0oL9BklwdX8

    வெள்ளைக் கமலத்திலே — அவள்

    வீற்றிருப் பாள், புக ழேற்றிருப் பாள்,

    கொள்ளைக் கனியிசை தான் — நன்கு

    கொட்டுநல் யாழினைக் கொண்டிருப் பாள்,

    முதலில் படம் பார்த்து விளக்கம் சொல்கிறார். அதன் பின் வரும் வரிகளில் கலைமகளின் விழிகள், கண் மை, நுதல், தோடு, நாசி, வாய் என்று அவர் சொல்லும் கற்பனை அட்டகாசமான character sketch

    வேதத் திருவிழி யாள், — அதில்

    மிக்கபல் லுரையெனுங் கருமையிட் டாள்,

    சீதக் கதிர்மதி யே — நுதல்

    சிந்தனையே குழ லென்றுடை யாள்,

    வாதத் தருக்கமெனுஞ் — செவி

    வாய்ந்தநற் றுணிவெனுந் தோடணிந் தாள்,

    போதமென் நாசியி னாள், — நலம்

    பொங்குபல் சாத்திர வாயுடை யாள்.

    குழந்தைக்கு அலங்காரம் செய்து மகிழ்வது போல இறைவன் உருவங்களையும் கற்பனையில் மெருகேற்றி வழிபடுவதும் ஒரு ஆனந்தம்தான்

    மோகனகிருஷ்ணன்

    316/365

     
    • amas32 8:42 pm on October 14, 2013 Permalink | Reply

      மற்ற நாட்களில் அவ்வளவாகக் கவனிக்கப் படாத தெய்வம் விஜயதசமி அன்று படு கோலாகலமாகக் கொண்டாடப் படுகிறாள். அவள் ஆதற்காகக் கவலைப் பட்டதாகாவும் தெரியவில்லை. அறிவுக்கு அதிபதி, உயர் மறை எல்லாம் போற்றும் அவளை நாம் போற்ற வேண்டியது நம் கடமை.

      மெய் ஞானத்தை அருளும் அவள் கிருபை இல்லாமல் இறைவனடியை அடைவதும் கடினமே.

      அதேபோல அறிவை வைத்து தான் பொருளீட்டவும் முடியும். அதற்கும் அவள் அருளே தேவை.

      சிலருக்கு சில அடையாளங்கள் நம் மனத்தில் ஆழப் பதிந்து விடுகின்றன. அது பல பிறவிகளாக வரும் வாசனையின் காரணமாகவும் இருக்கலாம். அது போல கலைமகள் என்றால் நீங்கள் கூறியிருக்கும் ரவி வர்மாவின் ஓவியம் போல கையில் வீணையுடன் வெள்ளைத் தாமரையில் இருக்கும் சரஸ்வதி நாம் நம் மனக் கண் முன் வருவாள். 🙂

      amas32

  • mokrish 5:55 pm on September 7, 2013 Permalink | Reply  

    ஆயுத எழுத்து 

    நேற்று சென்னையில் நடந்த ஆசிரியர் தின விழாவில் இந்தியாவின் பெருமை வாய்ந்த கலாசாரம்,  குருவை மதிக்கும் பண்பு என்ற வழக்கமான cliche சொற்பொழிவுகள்தான். ஒருவர் தினமும் காலையில் நாளிதழ்களில் செய்திகளைப் பார்த்தால் இது இந்தியாவா என்று சந்தேகம் என்றார். இன்னொருவர் ஊடகங்கள் விதிவிலக்குகள் மேல்தான் வெளிச்சம் போடும், ஆனால் இந்தியா ஒரு உன்னத தேசம் என்றார்.

    நிகழ்ச்சியின் இடையில் பாரதியின் வெள்ளிப் பனிமலையின் மீதுலவு வோம் பாடலை ஒலிபரப்பினார்கள். இந்தியா ஒரு மகத்தான தேசம் என்பதை பாரதியார் நம்பிய அளவுக்கு வேறு யாருமே நம்பவில்லை என்று தோன்றுகிறது. எங்கள் பாரத தேசமென்று தோள்கொட்டுவோம் என்று நம் நாட்டின் பெருமை சொல்கிறார்

    வெள்ளிப் பனிமலையின் மீதுலவு வோம் – அடி

    மேலைக் கடல்முழுதும் கப்பல் விடுவோம்

    பள்ளித் தலமனைத்தும் கோயில் செய்கு வோம், எங்கள்

    பாரத தேசமென்று தோள்கொட்டுவோம்.

    திரையில் கப்பலோட்டிய தமிழன் படத்தில் ஜி ராமநாதன் இசையில் திருச்சி லோகநாதன், சீர்காழி கோவிந்தராஜன் பாடிய பாடல்.  https://www.youtube.com/watch?v=eYJFwd85SDk

    உழவு, நெசவு, தொழிற்சாலைகள், நதி நீர் பங்கீடு, infrastructure, நிலத்தடியில் இருக்கும் வளம், கலை, ஓவியம் என்று  உலகத் தொழிலனைத்து முவந்து செய்வோம் என்று சொல்லும் அற்புதமான வரிகள்.

    ஆயுதம் செய் வோம் நல்ல காகிதம் செய்வோம்

    ஆலைகள் வைப்போம் கல்விச் சாலைகள் வைப்போம்

    ஒயுதல்செய் யோம்தலை சாயுதல் செய்யோம்

    உண்மைகள்சொல் வோம்பல வண்மைகள் செய்வோம்.

    இந்திய அமைதி விரும்பும் நாடல்லவா? ஏன் மகாகவி ஆயுதம் செய்வோம் என்கிறார்? மாலன் ஒரு சிறுகதையில் இதற்கு ஒரு சுவாரசியமான twist தருகிறார். வெளிநாட்டிலிருந்து இந்தியா திரும்பும் நாயகன் சில நிகழ்வுகளை கண்டு மனம் வருந்தி மாற்றம் தேவை, அதற்கு ஆயுதம் ஏந்திய புரட்சி வேண்டும் என்றும் ஆனால் இதற்கு எழுத்துதான் சரியான ஆயுதம் என்றும் நினைக்கிறான். Pen is mightier than sword. மகாகவி ஆயுதம் செய்வோம் என்று சொல்லி உடனே நல்ல காகிதம் செய்வோம் என்று அதை qualify செய்கிறார் என்று ஒரு interpretation தருவான். பாரதி நினைத்தது வேறாக இருக்கலாம். ஆனால் எனக்கு மாலன் சொல்லும் கோணம் பிடித்திருக்கிறது.

    திரைப்பாடல்களில் ஆயுதம் காதல் கணைகளாகவும் அடித்தட்டு மக்களின் குரலாகவும் அடிக்கடி வரும். வேறு கோணம் இருக்கிறதா என்று தேடினால் ஆயுத எழுத்து படத்தில் வைரமுத்து ஜன கன மன என்ற பாடலில் (இசை / பாடியவர் ஏ ஆர் ரஹ்மான் )

    http://www.youtube.com/watch?v=nbUPFfxQzHA

     ஆயுதம் எடு ஆணவம் சுடு

    தீப்பந்தம் எடு தீமையை சுடு

    இருளை எரித்துவிடு

    என்று எழுதுகிறார். இதில் அறியாமை என்ற இருள் அழிக்க என்று பொருள் கொண்டால் அதற்கான ஆயுதம் எழுத்தறிவித்தல் தானே?  நல்ல காகிதம் என்பது நாளிதழ்கள்  மட்டுமல்ல நல்ல கல்வி முறையும் தானே?

    மோகனகிருஷ்ணன்

    280/365

     
    • rajinirams 1:21 am on September 8, 2013 Permalink | Reply

      என் அண்ணன் படத்தின் நெஞ்சம் உண்டு நேர்மை உண்டு பாடலில் “ரெண்டில் ஒன்று பார்ப்பதற்கு தோளை நிமிர்த்து அதில் நீதி வரவில்லையெனில் வா வாளை எடுத்து என்று எழுதி அது ஏற்கப்படாமல் “வெற்றி உன்னை தேடி வரும் பூ மாலை தொடுத்து என்று மாற்றினார்.நீங்கள் மனிதா மனிதா பாடலில் வைரமுத்துவும் “சாட்டைகளே”இனி தீர்வுகள் என்பது சூசகமானதடா”என்று எழுதியிருப்பார் என்றாளும் நீங்கள் சொன்னது போல் அறியாமையை விலக்க கல்வியே சிறந்த ஆயுதம்.நன்றி.

    • uma chelvan 6:01 pm on September 8, 2013 Permalink | Reply

      சிறந்த கல்வி ஒருவரை மிகவும் உயர்வான இடத்திருக்கு கொண்டு செல்லும். வைரமுத்து பாடலில் ” ஆயுதம் எடு ஆணவம் சுடு ” என்பது வேறு ஒரு விஷயம் அவர் மனதில் எப்பவும் கனன்று கொண்டே இருக்குமோ என்று நினைக தோன்றுகிறது.????

    • amas32 1:58 pm on September 10, 2013 Permalink | Reply

      சூப்பர் போஸ்ட் மோகன்

      //ஆயுதம் எடு ஆணவம் சுடு

      தீப்பந்தம் எடு தீமையை சுடு

      இருளை எரித்துவிடு//

      Lovely lines!

      முன்பெல்லாம் அவதாரங்கள் ஒரு அரக்கனை அழிக்க வடிவெடுத்தன. இன்றோ நம்முள்ளே தான் நல்லதும் தீயதும் அடங்கி இருக்கின்றது. இன்று தேடிப் பார்த்தால் ஒரு முழு நல்லவனும் இல்லை, ஒரு கேட்டவநிடமும் சில நற்குணங்கள் ஒளிந்துள்ளன. அதனால் நம்முள் இருக்கும் தீமையை அழிக்க கல்வி என்னும் ஆயுதத்தைக் கொண்டு தான் நிறைவேற்ற முடியும். அறிவுச் சுடர் கொண்டு தான் இருளை அகற்ற முடியும் 🙂

      amas32

  • என். சொக்கன் 11:37 pm on August 31, 2013 Permalink | Reply  

    மனக் கணக்கு 

    • படம்: கோபுர வாசலிலே
    • பாடல்: தாலாட்டும் பூங்காற்று
    • எழுதியவர்: வாலி
    • இசை: இளையராஜா
    • பாடியவர்: எஸ். ஜானகி
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=326Usof7ZOQ

    நள்ளிரவில் நான் கண் விழிக்க,

    உன் நினைவில் என் மெய் சிலிர்க்க,

    பஞ்சணையில் நீ முள் விரித்தாய்,

    பெண் மனதை நீ ஏன் பறித்தாய்?

    உங்கள் வீட்டின் பின்புறத்தில் ஒரு மரம் இருக்கிறது. அதை உங்களுக்கு மிகவும் பிடிக்கும். இதை வாக்கியமாக்கச் சொன்னால் எப்படிச் சொல்வீர்கள்?

    ‘எனக்கு அந்த மரத்தை மிகவும் பிடிக்கும்’.

    இதில் மற்ற வார்த்தைகள் ஒருபுறமாக இருக்கட்டும், அந்த ‘மரத்தை’ என்ற வார்த்தையைமட்டும் எடுத்துக்கொள்வோம். அது எப்படி வந்தது?

    மரம் + ஐ என்கிற வேற்றுமை உருபு, மரமை என்றுதானே மாறவேண்டும்? ஏன் ‘மரத்தை’ என்று ஆனது?

    தமிழ் இலக்கணத்தில் இதற்குச் ‘சாரியை’ என்று பெயர். ஒரு சொல்லின் நிறைவு எழுத்தாக ‘ம்’ இருந்து, அதோடு ஐ, ஆல், கு, இன், அது, கண் போன்ற வேற்றுமை உருபுகள் சேர்கிறபோது, இந்த இரண்டுக்கும் இடையே ’அத்து’ என்கிற சாரியை கூடும்.

    ஆக, மரம் + ஐ = மரம் + அத்து + ஐ = மரத்தை

    இதேபோல், மரம் + இல் = மரம் + அத்து + இல் = மரத்தில், மரம் + கு = மரம் + அத்து + கு = மரத்துக்கு… இப்படிச் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

    இந்தப் பாட்டில், மரம் இல்லை, மனம்தான் இருக்கிறது. அதுவும் ‘ம்’ என்ற எழுத்தில் முடிவதால், இதே விதிமுறை பொருந்தும். அதாவது, மனம் + அத்து + ஐ = மனத்தை. ‘பெண் மனத்தை நீ ஏன் பறித்தாய்’ என்றுதான் எழுதவேண்டும்.

    அப்படியானால் பாரதியார் ‘மனதில் உறுதி வேண்டும்’ என்று எழுதியதும் தவறா? அந்த வரி ‘மனத்தில் உறுதி வேண்டும்’ என்று இருக்கவேண்டுமா?

    உண்மைதான். ஆனால், கவிதைக்கு வேறு இலக்கணங்கள் உண்டு என்பதால், இதுபோன்ற சில மீறல்கள் அனுமதிக்கப்படுகின்றன. எல்லாக் கவிஞர்களும் தெரிந்தே மீறியிருக்கிறார்கள்.

    கொஞ்சம் பொறுங்கள், மனம் + ஐ என்று எழுதினால்தானே ‘மனத்தை’ என்று வரும்? அதையே நான் மனது + ஐ என்று எழுதினால்? அப்போது ‘மனதை’ என்பது சரிதானே?

    வடமொழியில் ‘மனஸ்’ அல்லது ‘மன்’ என்ற வடமொழிச் சொல் உள்ளது. ஆனால் தமிழில் அது பயன்படுத்தப்படுவதில்லை, ‘மனம்’ என்ற வேறு சொல் உள்ளது. இதைப் பலர் ‘மனது’ என்றும் எழுதுகிறார்கள். ஆனால் அது சரியான பயன்பாடாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை.

    உண்மையில், மனம் + ஐ = மனம் + அத்து + ஐ = மனத்தை என்பதுதான் இலக்கணம். இது தெரியாத யாரோ, ‘மனத்தை’ என்ற வார்த்தையை மனது + ஐ என்று தவறாகப் பிரித்து ‘மனது’ என்று ஒரு வார்த்தையை உருவாக்கிவிட்டார்கள் என்று தோன்றுகிறது. பின்னர் அதை இன்னும் கொச்சையாக்கி ‘மனசு’ என்று வேறு மாற்றிவிட்டார்கள்.

    தற்போது, ‘மனம்’க்கு இணையாக, ‘மனது’ என்ற சொல்லும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நீங்கள் அதைச் சரி என்று ஏற்றுக்கொண்டால் ‘மனதை’, ‘மனதில்’ என்று எழுதுவதும் சரி. ’மனம்’ என்பதுதான் வேர்ச்சொல் என்று வைத்துக்கொண்டால், ‘மனத்தை’, ‘மனத்தில்’ என்பதுதான் மிகச் சரி!

    ***

    என். சொக்கன் …

    31 08 2013

    273/365

     
    • Venugopal 11:49 pm on August 31, 2013 Permalink | Reply

      Wow! thank you!Totally something new! But ‘மனத்தை’, ‘மனத்தில்’ sounds different and we used to மனதை and மனதில்.

    • rajinirams 12:32 am on September 1, 2013 Permalink | Reply

      நல்ல பதிவு.”தேடினேன் வந்தது”-ஊட்டி வரை உறவு கண்ணதாசன் பாடலில் என் மனத்தில் ஒன்றை பற்றி நான் நினைத்ததெல்லாம் வெற்றி என்று வரும்.சந்தத்துக்கு ஏற்ற மாதிரி மாற்றிக் கொள்கிறார்கள் போலும். நன்றி.

    • Niranjan 12:31 pm on September 1, 2013 Permalink | Reply

      நல்ல பதிவு சார். ஆனால், மனம் என்பது தூய தமிழ்ச்சொல். மனஸ் என்ற வடமொழியிலிருந்து வந்ததல்ல.

    • amas32 6:02 pm on September 2, 2013 Permalink | Reply

      நீங்கள் வேறு ஒரு இடத்தில் இதைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு இருந்தீர்கள். அது முதற்கொண்டு நான் மனத்தில், மனத்தை என்றே முடிந்த வரை தவறு செய்யாமல் எழுதி வருகிறேன். நன்றி 🙂
      amas32

  • mokrish 10:35 am on July 9, 2013 Permalink | Reply  

    சொட்டு நீலம் டோய்.. 

    சில நாட்களுக்கு முன்  நண்பர் சிபாரிசில் சென்னையில் இருக்கும் டோபி கானா எனப்படும் வண்ணாந்துறை பற்றி ஒரு டாகுமெண்டரி படம் பார்த்தேன். இதில் வந்த ‘வெயிலை நம்பி ஈரத்தில் வாழும்’ என்ற ஒரு வரி சட்டென்று புத்தியில் ஒட்டிக்கொண்டது வரிசையாக தொட்டிகளையும் கல்லையும் பார்த்தவுடன் பழைய பாடல் ஒன்று நினைவுக்கு வந்தது.

    திருவருட்செல்வர் படத்தில் அறுபத்திமூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவரான திருக்குறிப்புத் தொண்டர் பற்றிய காட்சி. கண்ணதாசன் எழுதிய ஆத்து வெள்ளம் காத்திருக்கு என்ற சலவைத் தொழிலாளிகள் அனைவரும் சேர்ந்து பாடுவது போல் அமைந்தப்பாடல்.(இசை கே.வி.மஹாதேவன், பாடியவர்கள்  எஸ்.ஜி. கிருஷ்ணன் குழுவினருடன் டி.எம். சௌந்தரராஜன்)  https://www.youtube.com/watch?v=mYZSNEn4EJg

    ஆத்து வெள்ளம் காத்திருக்கு அழுக்குத் துணியும் நெறெஞ்சிருக்கு

    போட்டுக் கசக்கி எடுத்து விட்டா வெள்ளையப்பா – நல்லா

    புழிஞ்சு கரையில் காயவச்சா வெள்ளையப்பா

    என்று matter of fact ஆரம்பம். அடுத்த வரியில் கவிஞர் சொல்லும்  Comparison ரொம்ப சுவாரசியம்

    மனசு போல வெளுத்து வச்சி

    உறவைப் போல அடுக்கி வச்சு

    வரவைப் போல மூட்டை கட்டி வெள்ளையப்பா நாம

    வரவு வைக்கும் நாணயந்தான் வெள்ளையப்பா

    மெதுவாக ரன்வேயில் ஊர்ந்து செல்லும் விமானம் சட்டென்று வேகம் பிடித்து வானில் உயர்வது போல கடைசி சரணத்தில் ஒரு take off. மனிதர்களை அழுக்குத் துணியுடன் ஒப்பிட்டு, எப்படி அதை வெளுக்கலாம் என்று வழி சொல்லும் வரிகள்

    கந்தையிலே அழுக்கிருந்தா கசக்கி எடுத்துவிடு வெள்ளையப்பா – உன்

    சிந்தையிலே அழுக்கிருந்தா சிவனடியை நாடிவிடு வெள்ளையப்பா

    உயிரே அழுக்குத் துணி உவர்மண்ணே நம் பிறப்பு

    பூவுலக வாழ்க்கை எனும் பொல்லாத கல்லினிலே

    மோதி அடிக்கையிலே முற்றும் கசக்கையிலே

    ஆதி சிவன் என்னும் ஆற்றில் வரும் வெள்ளத்திலே

    அழுக்கெல்லாம் வெளூக்குதடா வெள்ளையப்பா – அவன்

    அருள் எனனும் நிழல்தனிலே வெள்ளையப்பா – இந்த

    உயிரெல்லாம் வாழுதடா வெள்ளையப்பா

    பாரதியாரும் இந்த அழுக்கு மூட்டை பற்றி குள்ளச்சாமியிடம் தாம் பெற்ற உபதேசத்தை சொல்கிறார்.

    மற்றொரு நாள் பழங்கந்தை அழுக்கு மூட்டை

    வளமுறவே கட்டியவன் முதுகின் மீது

    கற்றவர்கள் பணிந்தேத்தும் கமல பாதக்

    கருணைமுனி சுமந்து கொண்டு என்னெதிரே வந்தான்.

    “தம்பிரானே; இந்த தகைமை என்னே ?

    முற்றுமிது பித்தருடைய செய்கையன்றோ

    மூட்டை சுமந்திடுவதென்னே ? மொழிவாய் ” என்றேன்

    புன்னகை பூத்த ஆரியனும் புகலுகின்றான்:

    “புறத்தே நான் சுமக்கின்றேன்; அகத்தினுள்ளே

    இன்னொதொரு பழங்குப்பை சுமக்கிறாய் நீ”

    என்றுரைத்து விரைந்தவனும் ஏகிவிட்டான்.

    மனமென்னும் அழுக்கு மூட்டையை நீரில் சலவை செய்யலாமா? முடியாது என்கிறார் வாலி மகாநதி படத்தில் (இசை இளையராஜா பாடியவர் கமல்ஹாசன்) வரும் வரிகள் அபாரம்

    http://www.youtube.com/watch?v=xPcCRNDq9_Q

    நான் கங்கா நதியை காணும் பொழுது உண்மை விளங்குது

    அட இங்கே குளிக்கும் மனிதன் அழுக்கில் கங்கை கலங்குது

    சில பொல்லா மனங்கள் பாவக்கறையை நீரில் கழுவுது

    இந்த முட்டாள்தனத்தை எங்கே சொல்லி நானும் அழுவது

    பின் எப்படி இந்தக்கறை போகும்? சிந்தையிலே அழுக்கிருந்தா சிவனடியை நாடிவிடு என்று  கண்ணதாசன் சொல்வதுதான் சரியான வழி.  இவ்வளவு அழுக்கும் போக சொட்டு நீலம் போதாது. நீலகண்டன் வேண்டும்

    மோகனகிருஷ்ணன்

    220/365

     
    • rajinirams 12:43 pm on July 10, 2013 Permalink | Reply

      அருமையான பதிவு. மதராச பட்டினம் படத்தில் நா.முத்துகுமார் எழுதி மெல்லிசை மன்னர் MSV பாடிய “மேகமே ஓ மேகமே”பாடலும் சலவைக்காரர்கள் பாடும் அருமையான கருத்துக்கள் கொண்ட பாடல். “மேகமே ஒ மேகம் உன் மழையை கொஞ்சம் தூவாதே,உன்னை மறுபடி அழைப்போம் போகாதே-சலவைக்காரன் வாழ்க்கை கூட கடவுள் போல,உங்கள் பாவமூட்டையை சுமக்கிறோம்,வெய்யில் போகுமுன்னே வேலையை செய்வோம்”என்றெல்லாம் வரும். நன்றி.

    • amas32 5:28 pm on July 10, 2013 Permalink | Reply

      //இவ்வளவு அழுக்கும் போக சொட்டு நீலம் போதாது. நீலகண்டன் வேண்டும்// Super line!
      ரொம்ப நல்ல பாடலைத் தேர்வு செய்திருகிறீர்கள். சில தொழில்கள் மெல்ல மெல்ல அழிந்து வருகின்றன. அதில் சலவைத் தொழிலும் ஒன்று. பெரிய மருத்துவமனைகள்,ஹோட்டல்கள் கூட in house laundry தான் வைத்துக் கொண்டுள்ளனர்.

      வெள்ளாவி வைத்து வெளுத்தாங்களோ என்று ஆடுகளம் படப் பாடலும் கதாநாயகியின் நிறத்தைக் குறிப்பிட்டு ஒரு வரும் வரி 🙂 பானையில் போட்டு வேக வைத்து வெளுப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

      amas32

  • என். சொக்கன் 8:28 pm on July 2, 2013 Permalink | Reply  

    பார்வை ஒன்றே போதுமே! 

    • படம்: கற்பகம்
    • பாடல்: பக்கத்து வீட்டுப் பருவ மச்சான்
    • எழுதியவர்: வாலி
    • இசை: விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி
    • பாடியவர்: பி. சுசீலா
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=0tjaE1I7h7A

    மனசுக்குள்ளே தேரோட்ட,

    மை விழியில் வடம் புடிச்சான்!

    தரையில் நடந்து சென்ற ராமனும், கன்னிமாடத்தில் நின்ற சீதையும் ஒருவரை ஒருவர் முதன்முறை பார்க்கிறார்கள். அந்தக் காட்சியில் கம்பனின் அட்டகாசமான பாடல் இது:

    பருகிய நோக்கு எனும் பாசத்தால் பிணித்து

    ஒருவரை ஒருவர் தம் உள்ளம் ஈர்த்தலால்,

    வரி சிலை அண்ணலும், வாள் கண் நங்கையும்

    இருவரும் மாறிப் புக்கு இதயம் எய்தினர்!

    சுருக்கமாகச் சொன்னால், ராமன், சீதை இருவரும் ஒருவர் இதயத்தில் மற்றவர் மாறிப் புகுந்தார்கள்!

    அதெப்படி சாத்தியம்? இவன் கீழே இருக்கிறான், அவள் உயரத்தில் இருக்கிறாளே!

    அதனால் என்ன? கண் சிமிட்டாமல் ஒருவரை ஒருவர் விழுங்குவதுபோல் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்களல்லவா? அந்த ஆசைப் பார்வையையே கயிறாக வர்ணித்துவிடுகிறார் கம்பர்.

    மேலேயிருந்து சீதையின் பார்வை எனும் கயிறு கீழே வருகிறது, அதில் ஏறி ராமனின் இதயம் அங்கே செல்கிறது, அதேபோல், ராமனின் பார்வை எனும் கயிறில் இறங்கிச் சீதையின் இதயம் இங்கே வருகிறது. கையில் வில் ஏந்திய ராமனும், கண்ணில் வாள் ஏந்திய சீதையும் ஈருடல், ஓருயிர் என்றாகிவிடுகிறார்கள்.

    காதல் பார்வையைக் கயிறாக வர்ணிக்கும் இந்த அருமையான உவமைக்குத் தலை வாரிப் பூச்சூட்டி மிக அழகாக இந்தத் திரைப்பாடலில் பயன்படுத்துகிறார் வாலி, அவளுடைய மை விழிப் பார்வையையே வடமாகக் கொண்டு, அவள் மனத்துக்குள் இவன் தேரோட்டுகிறானாம்!

    அருமையான இந்த வரியைக் கேட்டு மகிழ்ந்துபோனார் கண்ணதாசன், ஒரு மேடையில் ‘வாலியை என் வாரிசு என்பேன்’ என்று பகிரங்கமாக அறிவித்தார்.

    திரைப்பாடல்கள் எழுதுவதில் தனக்குப் போட்டியாக வளர்ந்துவரும் ஒரு கவிஞரை, இப்படி வெளிப்படையாகப் பாராட்டுவதற்கு ஒரு மனம் வேண்டுமல்லவா!

    On a different context, பாரதியார் சொன்னதுதான் நினைவு வருகிறது, ‘திறமான புலமை எனில், வெளிநாட்டார் அதை வணக்கம் செய்தல் வேண்டும்!’

    ***

    என். சொக்கன் …

    02 07 2013

    213/365

     
    • rajnirams 9:36 am on July 3, 2013 Permalink | Reply

      ஆஹா,வாலியின் அற்புதமான இரண்டு வரிகளையும்,கம்பனின் கற்பனையை மட்டுமல்ல,கவியரசரின் நல்ல மனதையும் எடுத்துக்காட்டி இருக்கிறீர்கள்.

    • amas32 7:58 pm on July 4, 2013 Permalink | Reply

      இந்த காலத்தில் காதலியிடம் இருந்து காற்றில் பறந்து வரும் flying kiss ஐக் காதலன் தாவிப் பிடித்துக் கொள்வது போல அந்தக் காலத்தில் மை விழி பார்வையே வடமாகிப் போனது 🙂

      காதலில் எதுவும் சாத்தியம் போல சாதி குறிக்கிடாத வரையில்!

      amas32

  • GiRa ஜிரா 1:18 pm on June 22, 2013 Permalink | Reply  

    காதல் காற்று 

    காற்றே என் வாசல் வந்தாய்
    மெதுவாகக் கதவு திறந்தாய்
    காற்றே உன் பேரைக் கேட்டேன்,
    ”காதல்” என்றாய்!

    வைரமுத்து அவர்களின் வைர வரிகள். காதலர்களுக்கு எல்லாமே காதல்தான். மெதுவாகக் கதவைத் திறந்து வரும் காற்றுக்கும் காதல் என்று பெயர் வைக்க காதலர்களால் மட்டுமே முடியும். அதே காற்றுக்கு மற்றவர்கள் குளிர் என்றோ வாடை என்றோ பெயரிட்டிருப்பார்கள்.

    கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவனும் இல்லாதவனுமாக இருவர் பேசிக் கொண்டார்கள்.

    “என்னுடைய செயல்கள் எல்லாம் என்னாலேயே செய்யப்படுகின்றன. அவைகளைக் கட்டுப்படுத்தவும் அதிகப்படுத்தவும் என்னால் முடியும்.” என்றான் கடவுளை நம்பாதவன்.

    “அப்படிச் சொல்லாதே. உன்னுடைய மூச்சு கூட உன்னுடைய கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. அதைப் புரிந்துகொள்.” என்றான் உண்மையான நம்பிக்கையாளன்.

    “அதெப்படி? நானே மூச்சை இழுக்கிறேன். நானே வெளியே விடுகிறேன். இது என் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளதுதானே”

    “உன் தாத்தனும் இப்படித்தானே மூச்சை உள்ளே இழுத்து வெளியே விட்டுக் கொண்டிருந்தான். அவன் கடைசியாக இழுத்த மூச்சை ஏன் வெளியே விடவில்லை? இப்போதாவது நம்முடைய கட்டுப்பாட்டை மீறிய ஒன்று நம்மை இயக்குவதை புரிந்து கொள்” என்றான் இவன்.

    காற்றுதான் உயிர். நாசி வழியாகச் சென்றாலும் உடல் முழுவதும் பரவி வாழ்விப்பதும் காற்றுதான்.

    இப்படி உயிராக இருக்கும் காற்றுக்குக் காதல் என்று பெயர் வைப்பது பொருந்துமா?

    இந்தக் கேள்விக்கு விடை தேட எனக்குச் சிரமம் இருக்கவில்லை. காற்றுதான் காதல் என்று மகாகவி பாரதி என்றைக்கோ காற்று என்ற தலைப்பில் வசன கவிதை எழுதிவைத்துவிட்டான். வீட்டின் உத்தரத்தில் ஆடுகின்ற இரண்டு துண்டு கயிறுகளை வைத்து காற்று காதலாவதை அழகாக நிரூபித்து விட்டான். அதை அப்படியே தருகிறேன். படித்துப் பாருங்கள். பிறகு காற்றுக்குப் பெயர் காதலா இல்லையா என்று சொல்லுங்கள்.

    ஒரு கயிறா சொன்னேன்? இரண்டு கயிறு உண்டு.
    ஒன்று ஒரு சாண். மற்றொன்று முக்கால் சாண்.
    ஒன்று ஆண்; மற்றொன்று பெண்; கணவனும், மனைவியும்.
    அவையிரண்டும் ஒன்றையொன்று காமப்பார்வைகள் பார்த்துக்கொண்டும், புன்சிரிப்புச் சிரித்துக் கொண்டும், வேடிக்கைபேச்சுப் பேசிக்கொண்டும் ரசப்போக்கிலேயிருந்தன.
    அத்தருணத்திலே நான் போய்ச்சேர்ந்தேன்.
    ஆண் கயிற்றுக்குக் ‘கந்தன்’ என்று பெயர்.
    பெண் கயிற்றுக்குப் பெயர் ‘வள்ளியம்மை’.
    (மனிதர்களைப் போலவே துண்டுக் கயிறுகளுக்கும் பெயர் வைக்கலாம்.)

    கந்தன் வள்ளியம்மைமீது கையைப்போட வருகிறது. வள்ளியம்மை சிறிது பின்வாங்குகிறது. அந்த சந்தர்ப்பத்திலே நான் போய்ச்சேர்ந்தேன்.
    “என்ன, கந்தா, சௌக்கியந்தானா? ஒரு வேளை, நான் சந்தர்ப்பந் தவறி வந்துவிட்டேனோ, என்னவோ? போய், மற்றொருமுறை வரலாமா?” என்று கேட்டேன்.
    அதற்குக் கந்தன்: — “அட போடா, வைதிக மனுஷன்! உன் முன்னேகூட லஜ்ஜையா? என்னடி, வள்ளி, நமது சல்லாபத்தை ஐயர் பார்த்ததிலே உனக்குக் கோபமா?” என்றது.
    “சரி, சரி, என்னிடத்தில் ஒன்றும் கேட்கவேண்டாம்” என்றது வள்ளியம்மை.
    அதற்குக் கந்தன், கடகடவென்று சிரித்துக் கைதட்டிக் குதித்து, நான் பக்கத்திலிருக்கும்போதே வள்ளியம்மையைக் கட்டிக்கொண்டது.

    வள்ளியம்மை கீச்சுக்கீச்சென்று கத்தலாயிற்று. ஆனால், மனதுக்குள்ளே வள்ளியம்மைக்கு சந்தோஷம். நாம் சுகப்படுவதைப் பிறர் பார்ப்பதிலே நமக்கு சந்தோஷந் தானே? இந்த வேடிக்கை பார்ப்பதிலே எனக்கும் மிகவும் திருப்திதான், உள்ளதைச் சொல்லிவிடுவதிலே என்ன குற்றம்? இளமையின் சல்லாபம் கண்ணுக்குப் பெரியதோர் இன்பமன்றோ?

    வள்ளியம்மை அதிகக் கூச்சலிடவே, கந்தன் அதைவிட்டு விட்டது. சில க்ஷணங்களுக்குப்பின் மறுபடிபோய்த் தழுவிக்கொண்டது. மறுபடியும் கூச்சல், மறுபடியும் விடுதல்; மறுபடியும் தழுவல், மறுபடியும் கூச்சல்; இப்படியாக நடந்து கொண்டே வந்தது.

    “என்ன, கந்தா, வந்தவனிடத்தில் ஒரு வார்தைகூடச் சொல்ல மாட்டேனென்கிறாயே? வேறொரு சமயம் வருகிறேன், போகட்டுமா?” என்றேன்.
    “அட போடா! வைதிகம்! வேடிக்கைதானே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாய். இன்னும் சிறிதுநேரம் நின்று கொண்டிரு. இவளிடம் சில வ்யவஹாரங்கள் தீர்க்க வேண்டியிருக்கிறது. தீர்ந்தவுடன் நீயும் நானும் சில விஷயங்கள் பேசலாம் என்றிருக்கிறேன். போய் விடாதே, இரு” என்றது. நின்று மேன்மேலும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

    சிறிதுநேரம் கழிந்தவுடன், பெண்ணும் இன்ப மயக்கத்திலே நான் நிற்பதை மறந்து நாணத்தை விட்டுவிட்டது. உடனே பாட்டு. நேர்த்தியான துக்கடாக்கள். ஒரு வரிக்கு ஒரு வர்ணமெட்டு.
    இரண்டே ‘சங்கதி’. பின்பு மற்றொரு பாட்டு.

    கந்தன் பாடிமுடிந்தவுடன், வள்ளி. இது முடிந்தவுடன் அது. மாற்றி மாற்றிப் பாடி — கோலாஹலம்!சற்றுநேரம் ஒன்றையொன்று தொடாமல் விலகிநின்று பாடிக்கொண்டே யிருக்கும். அப்போது வள்ளியம்மை தானாகவேபோய்க் கந்தனைத் தீண்டும். அது தழுவிக்கொள்ளவரும். இது ஓடும். கோலாஹலம்!

    இங்ஙனம் நெடும்பொழுது சென்றபின் வள்ளியம்மைக்குக் களியேறி விட்டது. நான் பக்கத்து வீட்டிலே தாகத்துக்கு ஜலம் குடித்துவிட்டு வரப் போனேன். நான் போவதை அவ்விரண்டு கயிறுகளும் கவனிக்கவில்லை.

    நான் திரும்பிவந்து பார்க்கும்போது வள்ளியம்மை தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. கந்தன் என் வரவை எதிர்நோக்கியிருந்தது.

    என்னைக் கண்டவுடன், “எங்கடா போயிருந்தாய், வைதிகம்! சொல்லிக் கொள்ளாமல் போய் விட்டாயே” என்றது.

    இதுதான் அந்த வசனகவிதையின் ஒரு பகுதி.

    இரண்டு அறுந்த கயிறுகள் உத்தரத்திலிருந்து தொங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. வீசுகின்ற காற்றுக்கு ஏற்றவாறு கயிறுகள் ஆடுகின்றன. அந்த ஆட்டத்தை ஒரு காதல் கதையாக்கி, அந்தக் கதையை ஒரு வசன கவிதையாக்கி.. காற்றைக் காதல் தேவனாக்கிய பாரதியை எப்படித்தான் பாராட்டுவது!

    பாடல் – காற்றே என் வாசல் வந்தாய்
    பாடியவர் – கவிதா கிருஷ்ணமூர்த்தி, உன்னி கிருஷ்ணன்
    வரிகள் – வைரமுத்து
    இசை – ஏ.ஆர்.ரகுமான்
    படம் – ரிதம்
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/oD16SYpgL7A

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    203/365

     
    • rajnirams 12:30 pm on June 23, 2013 Permalink | Reply

      காற்றை காதலுக்கு உற்ற தோழன் போல தான் பல பாடல்களில் உருவக படுத்தி பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள்.காற்றையே காதலாக பாரதி எழுதியதை வைரமுத்து கையாண்டிருப்பதை “இதமாக”சொல்லிஇருக்கிறீர்கள். அற்புதமான பாடல், அருமை.

    • amas32 8:14 pm on June 23, 2013 Permalink | Reply

      காற்று நுழைவதுத் தெரியாமல் உள்ளே வந்துவிடும். அது போலத் தானே காதலும் 🙂

      amas32

  • mokrish 11:30 am on June 18, 2013 Permalink | Reply  

    வேப்பமரம் புளியமரம்… 

    வசந்த் டிவியில் தினமும் மாலையில் வெவ்வேறு முருகன் கோவில்களின் படத்தொகுப்பை கந்தர் சஷ்டி கவசம் ஒலிக்க  ஒளிபரப்புகிறார்கள். பலமுறை கேட்டதுதான். ஆனால் அன்று அந்த பட்டியலைக்  கூர்ந்து கவனித்தேன்.

    வல்லபூதம் வலாஷ்டிக பேய்கள்
    அல்லல் படுத்தும் அடங்கா முனியும்,
    பிள்ளைகள் தின்னும் புழக்கடை முனியும்
    கொள்ளிவாய் பேய்களும் குறளை பேய்களும்
    பெண்களை தொடரும் பிரம்ம ராட்சதரும் ்,
    அடியனைக்  கண்டால் அலறி கலங்கிட

    ‘வலிமையுடைய பூதங்களும், மிகவும் வலிமையுடைய பேய்களும்,உன் அடியவனான என்னைக் கண்டவுடன் அலறிக் கலங்கிட வேண்டும், என் பெயரைச் சொன்னவுடனேயே இடி விழுந்தது போல் பயந்து ஓடிட வேண்டும்’ என்ற வேண்டுதல். http://muruganarul.blogspot.in/2012/10/8.html

    பேய்களில் பூதங்களில் இவ்வளவு variety யா? அதிலும் ‘கொள்ளிவாய் பேய்’ என்ற பிரயோகம் சுவாரஸ்யமாக இருந்தது. கொஞ்சம் கூகிளினால் கிடைத்த தகவல் ஆச்சரியம்.  Marshlands எனப்படும் வயல் நிலங்களில் நடக்கும் ஒருவரை இது நெருப்பாகப் பின்தொடரும், ஓட முற்பட்டால் இதுவும் ஓடும் என்று நம்பினர். நிலத்தின் கீழ் அழுகும் தாவரப் பாகங்களிலிருந்து உயிரிவாயு எனப்படும் மெதேன் வாயு கசிவதாகவும் சதுப்பில் புதையும் கால் வெளியில் எடுக்கப்படும் போது வாயு வெளியேறி காற்றில் தீப்பற்றிக் கொள்ளுவதாகவும் ஒரு விளக்கம் .மெதேன் வாயுவுக்கு ‘கொள்ளிவாயு’ என்ற பெயர் வழங்கப்படுகிறது. இதுதான் கொள்ளிவாய் ஆனதா? ஆங்கிலத்திலும் Swamp Gas பற்றி இதே போல் படித்திருக்கிறேன்.

    பேய்கள் பூதங்கள் என்றால் எனக்கு உடனே ஒரு பழைய திரைப்பாடல் நினைவுக்கு வரும். அரசிளங்குமரி படத்தில் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் எழுதிய சின்னப் பயலே, சின்னப் பயலே சேதி கேளடா என்ற பாடல்.(இசை ஜி ராமநாதன், பாடியவர் டி எம் எஸ்) அதில் அவர் சொல்வது என்ன?   http://www.youtube.com/watch?v=7tlp04NBTM8

    வேப்ப மர உச்சியில் நின்னு பேய் ஒண்ணு ஆடுதுன்னு

    விளையாடப் போகும் போது சொல்லி வைப்பாங்க – உந்தன்

    வீரத்தை கொழுந்திலேயே கிள்ளி வைப்பாங்க – அந்த

    வேலையற்ற வீணர்களின் மூளையற்ற வார்த்தைகளை

    வேடிக்கை யாகக் கூட நம்பி விடாதே -உந்தன்

    வீட்டுக் குள்ளே பயந்து கிடந்து வெம்பி விடாதே – நீ

    அதிரடியான அறிவுரை. மகாகவி பாரதி நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே என்று சொன்னதும் இதுதான்

    வஞ்சனைப் பேய்கள் என்பார் –இந்த

    மரத்தில் என்பார் அந்தக் குளத்தில் என்பார்;

    அஞ்சுது முகட்டில் என்பார்—மிகத்

    துயர்ப்படுவார் எண்ணிப் பயப்படுவார்

    மகாநதி படத்தில் வாலியும் பேய்கள நம்பாத பிஞ்சுல வெம்பாதே என்று சொல்கிறார் http://www.youtube.com/watch?v=465RsI5PNOo ஆத்தங்கரையிலே  அரசமரத்தில, கோயில் குளத்துல, கோபுர உச்சியிலே பேய் இருக்குன்னு சொன்னாங்க அதை நம்பாதே என்கிறார் தொடர்ந்து எது பேய் எது பூதம் என்று definition சொல்கிறார்

    அச்சங்கள் என்னும் பூதம்

    உழைக்காம வம்பு பேசி அலைவானே அவன் பேய்

    பணம் சேர்க்க பாதை மாறி பறப்பானே  அவன் பூதம்

    என்கிறார். பயம்தான் பேய் என்பது  பாரதி சொன்னதுதான்

    பயம் எனும் பேய்தனை அடித்தோம்—பொய்மைப்

    பாம்பைப் பிளந்துயிர் குடித்தோம்;

    ஆதாரங்களைக் காட்டி இதுதான் உண்மை என்று தெளிவாகக் கூறப்படுகிற ஒன்றை, வேண்டுமென்றே இல்லை என மறுத்துரைப்பவரைப் பேய்’களின் பட்டியலின்தான் வைக்க வேண்டும் என்று வள்ளுவர் சொல்கிறார்.

    இது எல்லா மதங்களிலும் இருக்கும் நம்பிக்கை. வேறு வேறு பெயர்கள். அவ்வளவுதான் ஆனால் கொஞ்சம் யோசித்தால் தீய எண்ணங்கள், பேராசை என்று மனிதனை தவறான பாதையில் செலுத்தும் உணர்வுகளுக்கு ஒரு வடிவம் கொடுத்து அதை சாத்தான் / பேய் என்று பல பெயர்களில் அழைத்தார்கள் என்று தோன்றுகிறது. அவற்றிலிருந்து விடுபட இறைவனை நோக்கி வேண்டுதல் வழக்கமாகியிருக்கும். கந்தர் சஷ்டி கவசம் சொல்வதும் அதுதான் கண்ணதாசன்

    ஆரவார பேய்களெல்லாம் ஓடிவிட்டதடா

    ஆலய மணியோசை நெஞ்சில் கூடிவிட்டதடா

    என்று சொல்வதும் அதையேதான்.

    மோகனகிருஷ்ணன்

    199/365

     
    • Sakthivel 11:48 am on June 18, 2013 Permalink | Reply

      நீங்கள் சொல்லும் சதுப்பு நில கொள்ளிவாய் பேய்களுக்கான விளக்கம். ,பொன்னியின் செல்வன் 2ஆம் பாகம் முதல் அத்தியாயத்தில் பூங்குழலி சொல்வது போல் கல்கி கூட சொல்லுவார். 🙂

    • rajnirams 11:14 pm on June 18, 2013 Permalink | Reply

      பதிவு அருமை. தமிழ்ல பேய்ப்பாட்டுன்னா “யார் நீ”ல வர்ற நானே வருவேன்,”ஆயிரம் ஜென்மங்கள்”படத்தில் வரும் வெண்மேகமே,”காற்றினிலே வரும் கீதம்”படத்தில் வரும் கண்டேன் எங்கும், சந்திரமுகியில் வரும் ரா ரா ,துணிவே துணை படத்தில் வரும் ஆகாயத்தில் தொட்டில் கட்டும் போன்றவை தான்.நன்றி.

    • amas32 (@amas32) 12:47 pm on June 19, 2013 Permalink | Reply

      In Pranic healing, which is one type of alternate medicine these evil qualities are considered as entities. Clairvoyants have seen them as dark cloud or dark reddish clouds in the aura of a person who is consumed with anger or jealousy. So yes, nothing but bad elements leading us to pitfalls.

      ரொம்ப வித்தியாசமான பதிவு மோகன், talking about an esoteric topic! கந்த சஷ்டி கவசம் படிக்கும் பொழுது வரிசையாக இறைவனிடம் பட்டியலிட்டு ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் என்னைக் காப்பாற்று என்று ஏன் வேண்ட வேண்டும், blanket request ஆக எல்லாத் துன்பத்தில் இருந்தும் என்னைக் காப்பாற்று என்று சொல்லிவிட்டுப் போகலாமே என்று எண்ணுவேன். ஆனால் அதிலும் ஒரு காரணம் இருக்கும். ஒவ்வொன்றையும் பட்டியலிடும் பொழுது அதைப் பற்றி மனம் சிந்தித்து இறைவனிடம் அதிலிருந்து விலக்கி வைக்க வேண்டும் பொழுது நாமே நம்மை அதிலிருந்து விலக்கிக் கொள்ள subconscious ஆக நடவடிக்கை எடுக்கிறோம்.

      பட்டுக்கோட்டையார் எழுதிய பாடல் காலத்தைக் கடந்து நிற்கும் ஒரு பாடல்!

      எப்பவும் போல நல்ல பதிவு 🙂

      amas32

    • pvramaswamy 12:37 pm on November 18, 2013 Permalink | Reply

      அட்டகாசமான பதிவு, ஆரவாரமில்லாமல் அழகாக வந்திருக்கு. Super.

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel