Updates from June, 2013 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • என். சொக்கன் 9:53 pm on June 14, 2013 Permalink | Reply  

    முதிய நரி 

    • படம்: நாயகன்
    • பாடல்: நிலா அது வானத்து மேலே
    • எழுதியவர்: இளையராஜா
    • இசை: இளையராஜா
    • பாடியவர்: இளையராஜா
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=MkHgF_uGjyU

    ஓடுற நரியில ஒரு நரி கிழ நரிதான், இங்கு

    ஆடுற நரியில பல நரி குள்ள நரிதான்!

    சில தினங்களுக்குமுன்னால் இந்தப் பாட்டைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, இந்த வரியைக் கிண்டலடித்து எழுதியிருந்தேன், இப்படி: ‘ஓடுகின்ற நதிகளிலே ஒன்றுமட்டும் முதிய நரி’.

    அதற்கு நண்பர் கருணாகரன் பதிலடியாக, ‘நீங்க சொல்ற பாட்டு எனக்குத் தெரியும்’ என்றார், ‘வெண்ணிலவு வானத்திலே, பெண்ணிலவு ஓடத்திலே, அதானே?’

    இந்தப் பாடல் இளையராஜாவே எழுதி, இசையமைத்துப் பாடியது என்பதால், ரெக்கார்டிங்கின்போது காமாசோமாவென்று என்னவெல்லாம் வார்த்தைகள் அவருக்குத் தோன்றியதோ அவற்றை அப்படியே பாடிவிட்டார் என்று நினைக்க வாய்ப்புண்டு. உண்மை அதுவல்ல.

    கிராமங்களில் குழந்தைகளுக்கு ர, ற, ன, ண, ந போன்ற உச்சரிப்புகள் சரியாக வரவேண்டும் என்பதற்காகச் சில வேடிக்கை வாசகங்களைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லச் செய்வார்கள், அதன்மூலம் அவர்களுடைய நாக்கும் உதடுகளும் சரியான இடத்தில் சரியானபடி மடங்கும், உச்சரிப்புப் பிழைகள் இராது.

    அப்படி ஒரு வாக்கியம்: ’ஓடுகிற நரியிலே ஒரு நரி சிறு நரி, சிறு நரி முதுகிலே ஒரு பிடி நரை மயிர்’.

    கூச்சப்படாமல் வாய்விட்டுச் சொல்லிப்பாருங்கள், குழந்தைகளுக்கும் சொல்லிக்கொடுங்கள், ரகரமும் றகரமும் சரியாகக் கலந்து வரும்போது வரும் அழகான ஒலி உங்களைக் கிறங்கடிக்கும்!

    ***

    என். சொக்கன் …

    14 06 2013

    195/365

    Advertisements
     
    • amas32 10:17 pm on June 14, 2013 Permalink | Reply

      //ஓடுற நரியில ஒரு நரி கிழ நரிதான்// இது ஜனகராஜ் பாடுவதுப் போல வருவதனால் தன்னைப் பற்றி refer பண்ணிக் கொள்கிறார் என்று நினைத்தேன்.

      //ஓடுகிற நரியிலே ஒரு நரி சிறு நரி, சிறு நரி முதுகிலே ஒரு பிடி நரை மயிர்’.// இதை முதலில் தமிழ் பாடல்கள் பாடும் பாடகர்கள் சொல்லிப் பார்த்துக் கற்றுக்க் கொள்ள வேண்டும் 🙂

      amas32

    • Saba-Thambi 10:28 pm on June 14, 2013 Permalink | Reply

      சிறு பிள்ளைகளின் “நண்டூருது , நரியூருது” விளையாட்டை நினவு படுத்துகிறது.

      ஒவ்வொரு முறையும் பதிவுகளில் புதிதாக ஒன்று தெரிந்து கொள்கிறேன். நன்றி

  • GiRa ஜிரா 10:41 am on June 7, 2013 Permalink | Reply  

    ஆராரோ ஆராரிரோ! 

    தாலாட்டு பிள்ளை ஒன்று தாலாட்டு” என்று தொலைக்காட்சியில் பி.சுசீலா உருகி உருகித் தாலாட்டிக் கொண்டிருந்தார். அதென்னவோ… தமிழ்த் திரையிசையில் எத்தனையெத்தனையோ தாலாட்டுப் பாடல்கள். அவைகளில் சிறந்த பாடல்களை எல்லாம் பார்த்தால் பெரும்பாலும் பி.சுசீலா பாடியதாகத்தான் இருக்கும்.

    தாலாட்டு… இந்தச் சொல்லை உச்சரிப்பதே சுகமாக இருக்கிறது. அந்த அளவுக்கு தாலாட்டு நம்முடைய பண்பாட்டில் கலந்திருக்கிறது.

    தாலாட்டு என்ற பெயருக்கு உண்டான பொருளே மிக அழகானது. தால் என்றால் நாக்கு. நாக்கை ஆட்டிப் பாடுவதால் அதற்குத் தாலாட்டு என்று பெயர்.

    அப்படியானால் மற்ற பாடல்களைப் பாடும் போது நா ஆடாதா? ஆடும். கண்டிப்பாக ஆடும்.

    அப்படியானால் இந்த ஒரு பாட்டுக்கு மட்டும் தாலாட்டு என்று பெயர் ஏன்?

    காதலையோ பக்தியையோ வேறு எதையுமோ பாட்டில் வைக்க வேண்டுமானால் சொற்கள் தேவை. அந்தச் சொற்களில் நல்ல பொருள் அமைந்திருக்க வேண்டும். அப்படியெல்லாம் இருந்தால்தான் பாட்டு. இல்லையேல் நிப்பாட்டு.

    ஆனால் தாலாட்டு அப்படியில்லை. ராரிராரிராரியிலேயே பாட்டு முழுவதையும் பாடிவிடும் நாட்டுப்புறத்துத் தாய்மார்களை நான் பார்த்திருக்கிறேன். இன்னொரு பெண்மணி மெல்லின விரும்பி போலும். லுலுலுலுலூ என்றே பாட்டின் பல்லவி அனுபல்லவி சரணத்தை நிரப்பி விட்டார். ஆனாலும் குழந்தைகள் அந்தத் தாலாட்டைக் கேட்டு தூங்கத்தான் செய்தன.

    சொல் இல்லை. பொருள் இல்லை. ஆனால் வெறும் ஒலியை உண்டாக்கி அதன் மூலம் குழந்தையின் மனதை அமைதிபடுத்தி உறங்க வைப்பது எவ்வளவு பெரிய வேலை. இந்த வேலையைச் சிறப்பாகச் செய்வதால்தான் தாலாட்டு என்ற சிறப்பு பெயர் தாலாட்டுக்கு அமைந்தது.

    அதுவுமில்லாமல் ஒரு குழந்தை முதன்முதலில் கேட்கும் பாடலே தாலாட்டுதான். வேறு எந்தப் பாட்டையும் விட அந்த முதற்பாட்டுக்காக ஒரு தாயின் நா அசைவதுதான் சிறப்பு. அதைத்தான் தாலாட்டு என்ற பெயர் சிறப்பிக்கிறது.

    தாலாட்டு என்பது நாட்டுப்புற வடிவம். அதன் சிறப்பையும் ஏற்றத்தையும் கண்டு செவ்வியல் இசை வடிவங்கள் தாலாட்டை உள்வாங்கிக் கொண்டன. பக்தி இலக்கியங்களும் பிள்ளைத்தமிழ் நூல்களும் தாலாட்டை எழுதியிருந்தாலும்… நாட்டுப்புற வடிவத்தில் அமைந்த தாலாட்டே சிறப்பானது.

    ஆராரோ ஆரிரரோ
    ஆராடிச்சா என் கண்ணே
    அடிச்சாரைச் சொல்லி அழு
    அவராதம் போட்டிருவோம்
    மாமன் அடிச்சாரோ மல்லிகப்பூச் செண்டாலே
    அத்தை அடிச்சாரோ அரளிப்பூச் செண்டாலே

    இப்படி எளிமையான வரிகளில் இலக்கியமாகிவிடுகிறது தாலாட்டு. தாலாட்டுப் பாடல்களில் ஒரு சிறப்பு உண்டு. தாலாட்டு என்பது தாய் பாடும் பாட்டுதான். ஆனால் தாய்மாமன் நிறைய வருவான். ஒரு குழந்தைக்கு தாய்க்கு அடுத்து தாய்மாமன் முக்கியமானவன்.

    குழந்தையின் ஒவ்வொரு பருவத்திலும் தாய்மாமன் செய்யும் சீரும் சிறப்பும்தான் பெருமை. மொட்டையடித்து காது குத்துவதில் தொடங்கி கல்யாணத்துக்கு மெட்டி மாட்டுவது வரையிலும்… அதையும் தாண்டியும் தாய்மாமன் உறவு தொடரும்.

    ஆயிரம் வைரம் அப்பன் தந்தாலும் தாய்மாமன் தரும் காற்காசு மோதிரத்தைதான் தாய் பெரிதாகப் பேசுவாள். அதனால்தான் தாலாட்டுப் பாடல்களின் தாய்மாமன் பெருமை இருக்கும். அதுவும் இயல்புக்கும் மீறி பெருங்கற்பனையாகவே இருக்கும்.

    தங்க கடிகாரம் வைர மணியாரம்
    தந்து மணம் பேசுவார் பொருள்
    தந்து மணம் பேசுவார்
    மாமன் தங்கை மகளான மங்கை உனக்காக
    உலகை விலை பேசுவார்
    உலகை விலை பேசுவார்

    என்ன பாட்டு என்று தெரிகிறதா? ஆம். “மலர்ந்தும் மலராத பாதிமலர் போல” என்ற கவியரசரின் காவியப் பாடல்தான்.

    மாணிக்கம் கட்டி வயிரம் இடைகட்டி
    ஆணிப்பொன்னால் செய்த வண்ணச் சிறுத்தொட்டில்
    பேணி உனக்குப் பிரமன் விடுதந்தான்
    மாணிக் குறளனே தாலேலோ
    வையம் அளந்தானே தாலேலோ

    இதுவும் தாலாட்டுதான். பக்தி இலக்கியத் தாலாட்டு. சொல்வளமும் பொருள்வளமும் நிறைந்திருந்தாலும் இந்தப் பாடலில்நாட்டுப்புறத் தாலாட்டின் எளிமை இல்லாமல் இருப்பதை உணரலாம்.

    ஆனாலும் இதுவும் இனிய பாடல்தான். ஆழ்வார்கள் அத்தனை பேர்களில் இவருக்கு மட்டும் பெரியாழ்வார் என்று பெயர். எல்லாரும் நாராயணனைப் பாடினார்கள். இவர் மட்டும் தாலாட்டினார். குழந்தைக்குத் தாய்தான் பெரியவள். அந்த வகையில் நாராயணனையே தாலாட்டிய இவர் பெரியவராகி பெரியாழ்வார் ஆகிறார்.

    பதிவில் இடம் பெற்ற பாடல்கள்
    பாடல் ஒன்று – தாலாட்டு பிள்ளை ஒன்றை தாலாட்டு
    பாடியவர் – இசையரசி பி.சுசீலா
    பாடல் வரிகள் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    இசை – இசைஞானி இளையராஜா
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/iDk5vZ224hs

    பாடல் இரண்டு – மலர்ந்தும் மலராத பாதிமலர் போல
    பாடியவர்கள் – பி.சுசீலா, டி.எம்.சௌந்தரராஜன்
    பாடல் வரிகள் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    இசை – மெல்லிசை மன்னர்கள் எம்.எஸ்.விசுவநாதன் – டி.கே.இராமமூர்த்தி
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/R9zT_GGGL7M

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    188/365

     
    • amas32 10:58 am on June 7, 2013 Permalink | Reply

      //தாலாட்டு என்ற பெயருக்கு உண்டான பொருளே மிக அழகானது. தால் என்றால் நாக்கு. நாக்கை ஆட்டிப் பாடுவதால் அதற்குத் தாலாட்டு என்று பெயர்// ரொம்ப அருமை 🙂

      //மாணிக் குறளனே தாலேலோ
      வையம் அளந்தானே தாலேலோ// தாலேலோ தாலேலோ தாலாட்டு!

      பலமுறை படித்துவிட்டேன் ஜிரா, சூப்பர் 🙂

      amas32

    • mokrish 11:10 am on June 7, 2013 Permalink | Reply

      மாமன் அடிச்சாரோ மல்லிகப்பூச் செண்டாலே அத்தை அடிச்சாரோ அரளிப்பூ தண்டாலே என்றே படித்திருக்கிறேன். இந்த நுண்ணரசியலை கவனியுங்கள்

    • mokrish 11:16 am on June 7, 2013 Permalink | Reply

      தாலாட்டு பாடி தூங்கவைக்கலாம். ஆனால் கண்ணதாசன் ஒரு பாடலில் மாயக் கண்ணனை எழுப்புகிறார் ‘ ‘கண்ணனவன் தூங்கிவிட்டால் காசினியே தூங்கிவிடும்
      அன்னையரே துயிலெழுப்ப வாரீரோ ‘

    • Arun Rajendran 11:41 am on June 7, 2013 Permalink | Reply

      எல்லா உணர்வுகளுக்கும் ஒரு இலக்கணம் வகுத்துடலாம்..இலக்கியம் படைத்திடலாம்..ஆனால் தாய்ப்பாசம்? எந்தக் கட்டுக்குள்ளும் அடங்காது…அப்பேர்ப்பட்ட சிறப்புடைய பாசத்தின் மிகுதியில், பேருவகையில், ஆனந்த கர்வத்தில், தன் பிள்ளை உறங்கப் பாடப்படும் தாலாட்டுக்கு மட்டும் இலக்கணம் வேணடுமா…ஜிரா சார் அருமையா சொன்ன மாதிரி சொல், பொருள் எதுவும் வேண்டாம்..ஓசை ஒன்றே போதும்..குழந்தைக்கு வேறு என்ன வேண்டும்?

      ஏகப்பட்ட தாலாட்டுப் பாடல்கள இராசா கொடுத்திருக்கார்…ஆனா எனக்கு மிகவும் நெருக்கமானது “ஆயர்பாடி மாளிகையில்” தான்….கவிஞரின் சொல்லாட்சிக்கு, எம்.எஸ்.வியின் இசை..பாடுவதோ பாடும் நிலா பாலு…பாவம் சின்னக் கண்ணன்..தூங்கத்தானே வேணும்…

      இவண்,
      அருண்

    • anonymous 4:07 pm on June 7, 2013 Permalink | Reply

      “தாலம் (எ) நாக்கை ஆட்டுதல்” பற்றி இனிமையாச் சொன்னமைக்கு நன்றி;

      தாலாட்டுக்கு = “ஆராட்டு” என்ற பேரும் உண்டு! (மலையாளத்திலும்)
      ஆறாட்டு (ஆற்றில் குளித்தல்) அல்ல; ஆராட்டு (ஆராரோ)

      பிள்ளைத் தமிழ், பத்து பருவங்களில்… செங்கீரைக்கு அடுத்து வரும் தாலப் பருவம்;
      *செங்கீரை = குழந்தை ஐஞ்சாம் மாசம்; அப்போ தான் தலை நிக்கும்;

      அப்போ, கீரைக் கொடியின் தளிர் இலை போல, தலையை லேசா ஆட்டும்;
      அந்த ஆட்டலுக்கு ஈடா, அம்மா, நாக்கை அசைத்து அசைத்துப் பேசுவது = தாலாட்டு!
      ——

      குழந்தைக்கு மொழி ஏது?

      தலை நின்னு, உன்னிப்பா உலகத்தைக் கவனிக்கும் பருவம்;
      அப்போ அது கூட பேசணுமே? எப்படிப் பேசுவது?

      குழந்தைக்கு உடல் மொழி தான் = கண்ணு, வாயி, கையை அசைக்கும்
      அம்மாவும் அதுக்கு ஈடா, வாயை அசைக்கணும்; அசைப்பதை உன்னிப்பா பாக்கும்

      ஆ = ஆராரோ -ன்னு மொழி அறிமுகம் ஆவது இங்கே தான்;
      = “தாய்” மொழி!

      • anonymous 4:25 pm on June 7, 2013 Permalink | Reply

        “அ” முதல் எழுத்து அல்ல! “ஆ” தான் முதல்!

        முதலில் நெடில், அப்பறம் தான் குறில்!
        தா-தா, மா-மா -ன்னு… குழந்தைக்கு நெடில் தான் இயல்பு; அப்பறமா அது குறிலாகி, மா->அம்மா ; “மொழி” என்ற ஒழுங்கு பிறக்கிறது;

        ஆ-ன்னே சொல்லலாமே; எதுக்கு “ஆ”ராரோ? “ஆ”-ராரிராரோ?

        குழந்தை உன்னிப்பா பாக்குது அல்லவா?
        தன் அசைவுக்கு, மத்தவங்களும் அசையறாங்களா? -ன்னு பாக்கும் போது தான், அதுக்கு நம்பிக்கை!
        மொழி என்பதே, உணர்ச்சிகளின் கொடுக்கல்-வாங்கல் தானே?
        ———

        அதனால், அதன் போக்கிலேயே -ராரிராரோ ன்னு அசைவு காட்டி,
        அசைத்து அசைத்து, “தாய்”-மொழியை அறிமுகம் செய்கிறாள் அம்மா!

        இது வெறுமனே அசைவு
        இதுல பொய் இல்ல, போலித் தனம் இல்ல
        யாப்பு-சோப்பு, இலக்கணம்-தலைக்கனம்…….. ஒன்னும் இல்ல

        உள்ளத்தில் உள்ள உண்மை, அன்பா வெளி வரும்
        “தாய்” மொழி = அதுவே தாலாட்டு!

      • anonymous 4:35 pm on June 7, 2013 Permalink | Reply

        (Following is my own personal opinion only)

        இப்படித் தாலாட்டில் “போலித்தனம்” என்பது அறவே இல்லை!
        அதனால் தான் சுசீலாம்மா -வின் குரல் மட்டும் = தாலாட்டுக்கு அத்தனை சோபிக்கிறது

        குரலை மாத்திப் பாடணும்,
        ஏத்தி இறக்கணும்
        ஹேய், ஆஹ் போன்ற குரல் ஜாலங்கள் = இதெல்லாம் தாலாட்டில் அறவே இல்லை!

        குழந்தையிடம் உள்ள உள்ளத்து உண்மை = இயற்கை (எ) குரல்…
        ராரீ ராரீ ரோஓஓஓஓஓ

        வரம் தந்த சாமிக்குப் – பதமான லாலி
        ஆனந்தக் கண்ணனுக்கு ஆழ்வாரும் நானே
        பார்போற்றும் முருகனுக்குப் பார்வதியும் நானே
        ராரீ ராரீ ரோஓஓஓஓஓ

        with due respect to other singers,
        this is just my view only; that too only w.r.t. thaalaattu – sorry for the digression if any!

    • anonymous 4:56 pm on June 7, 2013 Permalink | Reply

      தாலாட்டு = குழந்தைக்கா? தாய்க்கா? நமக்கா?:))
      யாருக்கு ஆறுதல்?

      எல்லாருக்கும் தான்…

      என்ன தான் குழந்தைக்குப் பாடினாலும்…
      அதில், தன் “அடி மனசு சோகங்களையும், சந்தோசங்களையும்” கூட, சேத்து வச்சித் தான் பாடுறா!
      தாலாட்டு -> இலக்கியம் ஆவது, இங்கே தான்!
      ————

      தங்கக் குடை பிடிச்சு – தாசிமாரை முன்ன விட்டு
      உங்கப்பன்
      தாசிக்கே விட்ட பணம் – தங்க மடம் கட்டலாமே

      வெள்ளிக் குடை பிடிச்சு – வேசிகளை முன்ன விட்டு
      உங்கப்பன்
      வேசிக்கே விட்ட பணம் – வெள்ளி மடம் கட்டலாமே!
      ————

      என் ஒடம்பில் அவன் உடம்பு – உரசி வந்த புள்ள
      என் மனசில் அவன் மனசு – உரசாமப் போனதென்ன?

      நான் உரச வேண்டியதை, நாகமணி உரசுறாளாம்
      நீ உசர நான் இருக்கேன்; நீலமணி கண்ணுறங்கு

      ஆ-ராரோ ஒரசினாலும், அவருக்கே என் மனசு
      ஆ-ராரோ ஆ-ரரிரோ, என் ஆம்பிளையே கண்ணுறங்கு
      ————

      தன்னவனைக் கூடத்
      தாலாட்டில் சொல்லி அழும் “பெண் உள்ளம்” என்னான்னு சொல்ல? முருகா!

    • anonymous 5:27 pm on June 7, 2013 Permalink | Reply

      தமிழ் இலக்கியத்தில் = பெரியாழ்வார் தான் தாலாட்டுக்கு முன்னோடி
      -ன்னு தொலைக்காட்சியில், சமயப் போக்குள்ள சிலரு சொல்லுவாய்ங்க; அதெல்லாம் சும்மா!:)

      “ஆ-ராரோ ஒரசினாலும், என் ஆம்பளைக்கே என் மனசு” -ன்னு பெரியாழ்வாரால் explicit-ஆ பாட முடியாது:))
      தாலாட்டு = நாட்டுப் புறத்துக்கே உரியது! நாட்டுப்புற இலக்கியம்!
      ———

      பெரியாழ்வார், “பிள்ளைத் தமிழ்”-க்குத் தான் முன்னோடி;
      தாலாட்டுக்கு அல்ல!

      செங்கீரை, காக்கை விரட்டல், குளிப்பாட்டல் -ன்னு… விதம் விதமா அனுபவிச்சிப் பாடினாரு;
      அதுவே, பின்னாளில், பத்துப் பருவம் -ன்னு ஒழுங்கு பெற்று, பிள்ளைத் தமிழாய் ஆனது!

      *பெருமாள் அழுவாமல் தூங்க,
      *சிவபெருமானே வந்து மாலை குடுப்பதாக, ஆழ்வார் பாடுவாரு:)

      உடையார் கன மணியோடு ஒண் மாதுளம்பூ
      இடை விரவிக் கோத்த எழில் தெழ்கினோடு
      *** விடையேறு காபாலி ஈசன் விடுதந்தான் ***
      உடையாய் அழேல் அழேல் தாலேலோ!
      உலகம் அளந்தானே தாலேலோ!

      இன்றளவும், திருப்பதி-திருமலை, நள்ளிரவு ஏகாந்த சேவையிலே,
      சிவபெருமான் ஜோதி (கும்ப விளக்கு) ஒன்று காட்டப்படும்!
      அதுக்கு மரியாதை செய்து, அதில் உள்ள மாலையை எடுத்து, தொட்டிலில் கட்டி, இந்தப் பாசுரம் பாடுவது வழக்கம்;
      ———

      மீனாட்சியம்மை பிள்ளைத் தமிழும், திருச்செந்தூர் பிள்ளைத் தமிழும் பின்னால் வந்தவை; எனினும்… மிக அழகான தாலாட்டுப் பாடல்கள் அவற்றில் இருக்கு!

      In fact, MS amma’s 1st song (gramaphone recorded – as a 10 year old kid) is from Tiruchendur piLLai tamizh only!

      சரவண மருவும் தண்டமிழ் முருகா
      தாலோ தாலேலோ
      சதுமறை பரவுஞ் செந்திலை உடையாய்
      தாலே தாலேலோ

      உன்..
      முத்தம் தனக்கு விலை இல்லை
      முருகா முத்தம் தருகவே
      முத்துச் சொரியும் கடல் அலைவாய்
      முருகா முத்தம் தருகவே

      • anonymous 5:29 pm on June 7, 2013 Permalink | Reply

        சங்கத் தமிழிலும், தாலாட்டின் கூறுகள் உண்டு!

        நாட்டுப்புறப் பாட்டும் = இலக்கியமே -ன்னு தொல்காப்பியம் பேசும்;
        ** நாட்டுப் பாட்டு = பண்ணத்தி **

        பண், தானே நத்துமாம்; பண் + நத்தி
        இதுக்கு அடிவரை (இலக்கணம்) கிடையாது -ன்னு தொல்காப்பியரே, மலைச்சிப் போயிச் சொல்லுவாரு! http://goo.gl/OBX51

    • rajnirams 6:35 pm on June 7, 2013 Permalink | Reply

      அருமை.தால்+ஆட்டு-தாலாட்டு என்பதை அறிந்து கொண்டேன்.சில சமயங்களில் சில விஷயங்கள் தாலாட்டுவதை போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தி விடும் என்பதற்கு உதாரணம்-கடல் மீன்கள் படத்தின் “தாலாட்டுதே வானம்”,தாலாட்டும் காற்றே நீ வா பாடல்கள்.. பிறந்த குழந்தையை மட்டுமல்ல,தன் காதலியையும் தாலாட்டி மகிழ்வேன் என்று காதலன் பாடும் பாடல்-“தாலாட்ட நான் பொறந்தேன்” தாலாட்டி பாடி தாயாக வேண்டும் பாடல்கள்.டி.ஆரின் வித்தியாசமான சிந்தனை இது குழந்தை பாடும் தாலாட்டு. “ஆராரோ ஆராரோ நீ வேறோ நான் வேறோ-இது காதலியின் தாலாட்டு. நன்றி.

  • என். சொக்கன் 10:42 am on May 14, 2013 Permalink | Reply  

    கூவியது குயிலா? 

    • படம்: முதல் மரியாதை
    • பாடல்: ஏறாத மலைமேலே
    • எழுதியவர்: வைரமுத்து
    • இசை: இளையராஜா
    • பாடியவர்கள்: மலேசியா வாசுதேவன், எஸ். ஜானகி
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=_U76ZTYpyao

    பாட்டுச் சத்தம் கேட்கலையா?

    பாட்டுச் சத்தம் கேட்டதையா!

    கூப்புடுற சத்தமெல்லாம், குயிலுச் சத்தமின்னிருந்தேன்,

    உங்க சத்தமின்னிருந்தா ஓடோடி நான் வந்திருப்பேன்!

    இந்த அட்டகாசமான பாடலைக் குறைந்தது நூறுமுறையாவது கேட்டிருப்பேன். ஆனால் ஒவ்வொருமுறையும், கிராமத்து ஆண், பெண் இடையே குறும்பான ஓர் உரையாடல் என்பதோடு என் புரிதல் நின்றுவிடும்.

    ’தமிழ்நாட்டுப் பாமரர் பாடல்கள்’ என்ற நூலைச் சமீபத்தில் வாசித்துக்கொண்டிருந்தேன். காதல், குழந்தை, உழைப்பு, சமூகப் பிரச்னைகள், விளையாட்டு என்று வெவ்வேறு தலைப்புகளில் பல கிராமத்து மனிதர்களிடமிருந்து எஸ். எஸ். போத்தையா, எஸ். எம். கார்க்கி ஆகியோர் சேகரித்த பாடல்களைப் பேராசிரியர் நா. வானமாமலை தொகுத்து வெளியிட்டுள்ளார். அறுபதுகளில் வெளியான நூல் இது.

    அதில் ‘குயில் சத்தமோ?’ என்று தலைப்பில் ஒரு பாடல். அதற்குச் சுவையான ஒரு முன் கதை.

    உச்சிநத்தம் என்ற கிராமம். அங்கே ஒரு பெண், மொச்சைக் காட்டில் மும்முரமாக வேலை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.

    இந்தப் பெண்ணுக்கு ஒரு காதலன். அவன் அவளைச் சந்திப்பதற்காக வருகிறான். மற்றவர்களுக்குத் தெரியாதபடி சீட்டி ஒலி எழுப்புகிறான்.

    ஆனால், இப்படி நெடுநேரம் விசிலடித்தும், அவள் வரவில்லை.

    அதன்பிறகு, அவன் கொஞ்சம் தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு அவளை நெருங்குகிறான், ‘நான் ஜாடையாக் கூப்பிட்டும் நீ வரலையே, ஏன்?’ என்று ஆதங்கத்துடன் கேட்கிறான்.

    உடனே அவள் துடித்துப்போய்ப் பதில் சொல்கிறாள், ‘அடடா, உங்க சத்தமா அது? நான் ஏதோ மரத்துமேல குயில் கூவுற சத்தம்ன்னுல்ல நினைச்சுட்டேன்!’

    ‘நிஜமாவா சொல்றே?’

    ‘ஆமாங்க, உங்க குரல்ன்னு தெரிஞ்சிருந்தா ஓடி வந்திருக்கமாட்டேனா?’ என்று கொஞ்சும் அவள், அதை ஒரு பாட்டாகவே பாடிவிடுகிறாள். அந்தப் பாடல்:

    உச்சி நத்தம் பாறையிலே

    மொச்சை நெத்து உருவையிலே

    கூப்பிட்ட சத்தமெல்லாம்

    குயில் சத்தமின்னிருந்தேன்,

    சாமி சத்தமின்னிருந்தால்

    சந்நிதிக்கே வந்திருப்பேன்!

    ***

    என். சொக்கன் …

    14 05 2013

    164/365

     
    • amas32 10:49 am on May 14, 2013 Permalink | Reply

      Beautiful! ஆனா நல்ல உருவியிருக்காருன்னு தெரியுது.

      amas32

      • என். சொக்கன் 10:57 am on May 14, 2013 Permalink | Reply

        I don’t think this is stealing, குறள், கம்பர், சங்க இலக்கியம்மாதிரி நாட்டுப்புறப்பாட்டும் சினிமாக்கு வரணும்!

    • amas32 11:00 am on May 14, 2013 Permalink | Reply

      எல்லாமே முன்பு சொல்லப்பட்டவை தான். ஆனால் இந்தப் பாடலில் பழையப் பாடலின் சாயல் அதிகம் உள்ளதாக எனக்குப் படுகிறது 🙂

      amas32

    • mokrish 7:25 pm on May 14, 2013 Permalink | Reply

      சந்ததிக்கே? சாமி என்பதால் சன்னதிக்கே (சந்நிதி?) என்று படித்தேன்.

      • என். சொக்கன் 7:30 pm on May 14, 2013 Permalink | Reply

        தட்டச்சுப் பிழை. சரி செய்துவிட்டேன். நன்றி மோகன்

    • mokrish 7:55 pm on May 14, 2013 Permalink | Reply

      //நாட்டுப்புறப்பாட்டும் சினிமாக்கு வரணும்// – ரொம்ப சரி

    • GiRa ஜிரா 9:45 am on May 15, 2013 Permalink | Reply

      நாட்டுப்புறப் பாட்டுகளில் நேர்மை இருக்கும். எளிமை இருக்கும். இனிமை இருக்கும்.
      இது போல இன்னும் எத்தனையெத்தனை நாட்டுப்புறப் பாட்டுகள் காணாமக் கிடக்கோ!

  • GiRa ஜிரா 10:48 am on April 2, 2013 Permalink | Reply
    Tags: கஸ்தூரி, ஷாகுல் ஹமீது   

    குங்குமம் மஞ்சளுக்கு இன்றுதான் நல்ல நாள்! 

    தண்ணீர் தண்ணீர் திரைப்படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். படத்தில் கண்ணதாசனும் வைரமுத்துவும் பாடல்களை எழுதியிருக்க, ஒரு நாட்டுப்புற பாட்டையும் மெட்டமைத்துப் பயன்படுத்தியிருந்தார் மெல்லிசை மன்னர்.

    மானத்திலே மீனிருக்க
    மதுரையிலே நீயிருக்க
    சேலத்திலே நானிருக்க
    சேருவது எக்காலம்?
    பாடியவர் – கஸ்தூரி
    பாடல் – நாட்டுப்புறப் பாட்டு
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்
    பாடலின் சுட்டி – http://www.youtube.com/watch?v=Xqf6s_bFU8A#t=3m9s

    சுமை தூக்கிச் செல்லும் பெண் அலுப்புத் தெரியாமல் இருக்க பாடிக் கொண்டே நடக்கின்றாள். அப்படி அவள் பாடும் அடுத்த வரியைக் கேட்கும் போது வேறொரு பாடல் நினைவுக்கு வந்தது.

    கார வீட்டுத் திண்ணையிலே கறிக்கு மஞ்சள் அரைக்கையிலே
    என்ன பொடி போட்டானோ இழுத்தரைக்க முடியலையே

    இப்போது புரிந்திருக்கும் எனக்கு நினைவுக்கு வந்த பாட்டு எது என்று. திருடா திருடா படத்தில் வந்த “ராசாத்தி என் உசுரு என்னுதுல்ல” பாடல்தான் அது.

    கார வீட்டுத் திண்ணையில கறிக்கு மஞ்சள் அரைக்கையில
    மஞ்சள அரைக்கும் முன்ன மனச அரைச்சவளே
    பாடியவர் – சாகுல் அமீது
    பாடல் – வைரமுத்து
    இசை – ஏ.ஆர்.ரகுமான்
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/F-gNjRvJcuY

    ஒரு நாட்டுப்புறப் பாடலின் வரியை அப்படியே எடுத்து காட்சிக்குப் பொருத்தமாக பயன்படுத்தியிருக்கிறார் கவிப்பேரசு வைரமுத்து.

    மஞ்சள் தமிழ்ப் பண்பாட்டோடு நெருங்கிய தொடர்புடையது. ஒரு ஊரின் வளமையைக் காட்ட இஞ்சியும் மஞ்சளும் விளையும் மண் என்று புலவர்கள் தாங்கள் எழுதும் பாடல்களில் குறிப்பிடுவார்கள்.

    மஞ்சள் கிழங்கு வகையைச் சார்ந்தது. அதுவும் கொத்துக் கிழங்குகளாக இருக்கும். மஞ்சளில் பலவகைகள் இருந்தாலும் கிழங்கு மஞ்சளும் கஸ்தூரி மஞ்சளும் விரலிமஞ்சளும் தமிழர்களால் அதிகம் பயன்படுத்தப் படுகிறது.

    கிழங்கு மஞ்சள் உருண்டையாக இருக்கும். முன்பெல்லாம் குளியலறைகளில் உளியால் கொத்தப்பட்ட வட்டவடிவமான சிறு கல் இருக்கும். அதில் காய்ந்த கிழங்கு மஞ்சளை உரசி பெண்கள் பூசிக் குளிப்பார்கள். இப்போதெல்லாம் மஞ்சள் பொடியாகவே வந்து விடுவதால் யாரும் மஞ்சளை உரசிப் பூசுவதில்லை. கஸ்தூரி மஞ்சளும் இதற்குத்தான் பயன்படுகிறது. கிழங்கு மஞ்சளை விட கஸ்தூரி மஞ்சள் நறுமணம் நிறைந்தது.

    சரி. நாம் உணவில் கலக்கும் மஞ்சள் எது? அது விரலிமஞ்சள். விரல் விரலாக நீளமாக இருக்கும். இந்த மஞ்சள் கொத்தைத்தான் பொங்கலன்று வழிபாட்டில் வைப்பார்கள். இந்த மஞ்சளைத் துண்டு துண்டுகளாக நறுக்கி வெயிலில் காய வைத்து எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். நன்கு காய்ந்த பின் இடித்து வைத்துக் கொண்டால் அந்தப் பொடி உணவு வகைகளில் சேர்க்கப் பயன்படும்.

    மஞ்சள் ஒரு சிறந்த கிருமிநாசினி. வயிற்றுக்குள் சென்று கிருமிகளைக் கொல்வது மட்டுமல்லாமல் உணவுப் பொருள் கெட்டுப் போகாமலும் இருக்கப் பயன்படுகிறது. அசைவச் சமையலில் மஞ்சளைக் கண்டிப்பாக பயன்படுத்த வேண்டும். பட்டிக்காடுகளில் சமைக்கும் முன்னர் கோழியையும் மீனையும் மஞ்சள் தேய்த்துக் கழுவுவார்கள். அதே போல ஆட்டுக்கறியில் உப்புக்கண்டம் செய்யும் போது மஞ்சள் சேர்க்கப்படும்.

    மஞ்சள் புகை நுரையீரலுக்கும் சளிக்கும் நல்லதென்று சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். காய்ந்த விரலிமஞ்சளை லேசாக விளக்கின் சுடரில் காட்டி முகர்ந்தால் சளித்தொல்லை அண்டாது.

    ஆரத்தி எடுக்கின்றார்கள் அல்லவா, அது ஏன் சிகப்பாக இருக்கிறது? சுண்ணாம்புக் கரைசலில் சிறிது மஞ்சளைக் கரைத்து ஆரத்தி எடுப்பார்கள். இந்த ஆரத்திக் கரைசலை வருகின்றவர்கள் நெற்றியில் பொட்டாக வைத்து தட்டில் மிச்சமிருக்கும் கரைசலை வாசலின் இரண்டு பக்கத்திலும் கொட்டி விடுவார்கள். இந்தக் கரைசல் சிறந்த கிருமிநாசனி. இதையெல்லாம் மருத்துவத்தில் தனிப்படிப்பாக படிக்காமல் வாழ்க்கை முறையிலேயே செய்திருக்கிறோம். இன்றைக்கு ஆரத்தி எடுக்க வேண்டுமென்றால் குங்குமத்தை தண்ணீரில் கரைத்து விடுகிறார்கள். காரணத்தை விட்டுவிட்டு காரியத்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

    குங்குமம் செய்யும் மூலப்பொருளும் மஞ்சள் பொடியே. அதைப் பெண்கள் நெற்றியில் பொட்டாக வைத்துக் கொள்வதாலும் ஆண்கள் பூசிக் கொள்வதாலும் என்ன பயன் உண்டாகும் என்று இனியும் விளக்க வேண்டியதில்லை.

    இன்றைக்கு மஞ்சள் குங்குமங்கள் குறைந்து வேதியியல் பொருட்களைக் கொண்டு செய்யப்படும் குங்குமத்தை நெற்றியில் சூட்டிக் கொள்வதால் பலருக்கு நெற்றியில் அந்த இடம் கருத்துப் போகிறது. நல்ல மஞ்சள் குங்குமத்தை கையில் தேய்த்தால் கையில் மஞ்சள் நிறம் பரவும். மஞ்சளின் நறுமணமும் கிளம்பும்.

    இப்போது சொல்லுங்கள். மஞ்சள் மங்கலப் பொருள்தானே?!

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    122/365

     
    • kamala chandramani 1:20 pm on April 2, 2013 Permalink | Reply

      அருணகிரிநாதர் பல திருப்புகழ்ப் பாடல்களிலும் ‘மஞ்சள் மினுக்கிகள்’ என்பார்.அந்தக்காலத்து அழகு சாதனம் மஞ்சள். இப்போது கண்ட க்ரீம்களையும் தடவி முகத்தைப் பாழடித்துக்கொள்கிறார்கள்.அருமையான பதிவு

    • Saba 3:11 pm on April 2, 2013 Permalink | Reply

      அருமையான பதிவு. வாழ்த்துக்கள்.

      மஞ்சளில் உள்ள alkaloid கேர்கியூமின் (curcumin) என அழைக்கப்படும். வைத்திய துறையில் Alzheimer நோய்க்கு தற்போது முன்னோடி மருந்து.
      Research shows that the Alzheimer disease is very low in Subcontinent and is due to curcumin in curries. American president late Ronald Reagan would have been in right mind if he and if he would have changed the diet to curries. Many curcumin tablets are available nowadays which are extracted from our humble மஞ்சள்.

      சில சுட்டிகள்:
      (http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1702408/)

      (http://curcumin-turmeric.net/)

    • amas32 7:22 pm on April 2, 2013 Permalink | Reply

      மஞ்சளுக்கான காப்பீட்டு உரிமையை அமெரிக்கா பெற்றுக்கொள்ள முயற்சி எடுத்துக் கொண்டு வருவதைப் பற்றி நான் கொஞ்ச நாட்கள் முன்னாடி இணையத்தில் படித்தேன். இந்தியா முழித்துக் கொண்டு ஆவன செய்திருக்கும் என்று நம்புவோமாக!

      மஞ்சளுக்கு இன்னொரு மகிமையும் உண்டு. வேண்டாத ரோமங்களை உதிர்க்க இதை பயன்படுத்திப் பலன் பெறலாம். அதனால் தான் அந்த காலத்தில் பெண்கள் முகத்தில் மஞ்சள் தேய்த்துக் குளித்தனர், to get rid of unwanted facial hair!

      Very nice post 🙂

      amas32

      • Niranjan 8:09 pm on April 2, 2013 Permalink | Reply

        அருமையான பதிவு. Super Gira 🙂 🙂

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel