Updates from August, 2013 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • GiRa ஜிரா 1:36 pm on August 12, 2013 Permalink | Reply  

    தப்புக் கணக்கு 

    முன்பெல்லாம் திட்டும் போது “போடா புண்ணாக்கு” என்று சொல்லித் திட்டுவார்கள். இப்போதெல்லாம் “புண்ணாக்கு” என்று யாரும் யாரையும் திட்டுவதில்லை. ஏனென்றால் புண்ணாக்கைப் பார்க்காமலேயே ஒரு தலைமுறை வளர்ந்து விட்டது.

    புண்ணாக்கு என்று சொன்னவன் உடம்பைப் புண்ணாக்கு” என்று மக்கள் எகிறிக் குதித்த காலமெல்லாம் மலையேறிப் போய் விட்டது. ஏனென்றால் திட்டுவதற்கு என்னென்னவோ புதிய சொற்கள் வழக்கத்து வந்து விட்டன.

    ஆனாலும் தொண்ணூறுகளில் “என் ராசாவின் மனசிலே” படத்தில் கவிஞர் பொன்னடியான் எழுதி கல்பனா பாடிய “போடா போடா புண்ணாக்கு” பாடல்தான் புண்ணாக்கின் இழந்த பெருமையை மறுபடியும் மக்களிடையே நிலைநிறுத்தியது.

    அன்பே வா என்ற படத்தில் கதாநாயகி சரோஜாதேவியின் தந்தையாக நடித்தவர் நகைச்சுவை நடிவர் டி.ஆர்.ராமச்சந்திரன். அவருடைய பெயரை அவர் சொல்லத் தொடங்கும் போது சொல்லவிடாமல் சரோஜாதேவி தடுப்பார். அவரும் தட்டுத்தடுமாறி பெயரைச் சொல்லிவிட்டு “என்னது பேரச் சொன்னப்புறமா சிரிக்காம இருக்கீங்களே” என்று எம்.ஜி.ஆரைக் கேட்பார்.

    ஏனென்றால் அவர் பெயர் புண்ணாக்கு புண்ணியகோடி. கதைப்படி அவர் செய்வது புண்ணாக்கு வியாபாரம். அதனால் அப்படியொரு பெயர்.

    புண்ணாக்கு என்பது கொச்சையான பெயர். பிண்ணாக்கு என்பதே சரியான உச்சரிப்பு.

    இந்தப் பிண்ணாக்கு எப்படி தயாரிக்கப்படுகிறது? அதை வைத்துக் கொண்டு என்னவெல்லாம் செய்யலாம்?

    மேலே உள்ள கேள்விகளை கேட்கும் போதே நான் என்னுடைய சிறுவயது நினைவுகளுக்குள் இறங்கிவிடுகிறேன். சின்னஞ் சிறுவனாக இருந்த போது எங்கள் அம்மாவின் ஊரில் சித்தி எள்ளுப்பிண்ணாக்கை தின்னக் கொடுத்தது நினைவுக்கு வருகிறது. அந்த நறுமணம் இன்னும் மூக்கிலேயே சுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. ஊர்ப்பக்கங்களில் பிண்ணாக்குக் கடை வழியாகப் போனால் எள்ளுப் பிண்ணாக்கின் மனம் பிடிக்கின்றவர்களில் நானும் ஒருவன்.

    பொதுவாகவே எண்ணெய் வித்துகளை செக்கில் இட்டு ஆட்டி எண்ணெய் எடுக்கும் போது கிடைக்கும் சக்கையே பிண்ணாக்கு எனப்படும்.

    எள்ளுப்பிண்ணாக்கு, கடலைப் பிண்ணாக்கு, தேங்காய்ப் பிண்ணாக்கு, வேப்பம் பிண்ணாக்கு என்று எதிலிருந்து எண்ணெய் எடுக்கிறோமோ அதையே பெயராக வைத்துக் கொள்ளும்.

    சில பல ஓட்டல்களில் சட்டினி அரைக்கும் போது தேய்ங்காய்க்குப் பதிலாக தேங்காய்ப் பிண்ணாக்கையும் கலந்து அரைத்து விடுவார்கள். அதை வைத்து ஒரு காலத்தில் எத்தனையெத்தனையோ நகைச்சுவைத் துணுக்குகள் வெளிவந்தன. இப்போதும் கூட இது நடந்து கொண்டிருக்கலாம். ஏனென்றால் இன்னும் தேங்காயை ஆட்டித்தானே தேங்காயெண்ணெய் எடுக்கிறார்கள்.

    எள்ளை ஆட்டிதான் நல்லெண்ணெய் எடுப்பார்கள். அப்படி ஆட்டும் போது செக்கில் கருப்பட்டியையும் போட்டு ஆட்டுவார்கள். செக்கு இருக்கும் இடமே மணமணக்கும். கருப்பட்டி போட்டு ஆட்டுவதால் எள்ளுப்புண்ணாக்கில் இயல்பாகவே ஒரு இனிப்புச் சுவை இருக்கும். அந்த எள்ளுப்பிண்ணாக்கை உரலில் இட்டு இன்னும் சிறிது கருப்பட்டி போட்டு இடித்தால் அருமையான உருண்டைகளாகப் பிடிக்கலாம். கொழுப்பில்லாத இனிப்புப் பண்டம். இன்றைக்கு இனிப்பு என்ற பெயரில் கொழுப்புச் சத்துள்ள பண்டங்களைத்தான் விற்கிறார்கள். அவைகளையெல்லாம் பார்க்கும் போது எள்ளுப்பிண்ணாக்கு சத்தான பண்டம்.

    கடலைப் பிண்ணாக்கும் திண்பண்டமே. கால்நடைத் தீவனத்தில் கடலைப் பிண்ணாக்கு மிகவும் சிறந்தது. கடலைப் பிண்ணாக்கை ஊறவைத்து மாடுகளுக்குக் குடுப்பார்கள். பருத்திக் கொட்டையையும் பிண்ணாக்கையும் ஊற வைத்துக் கொடுத்தால் பால் நன்றாகக் கறக்கும். கடலைப் பிண்ணாக்கு ஊற வைத்த தண்ணீரை வீட்டில் வளர்க்கும் செடிகளுக்கும் ஊற்றலாம்.

    வேப்பம்பிண்ணாக்கை விட்டுவிட முடியுமா? வேப்பெண்ணை ஆட்டி எடுத்த பிண்ணாக்குதான் வேப்பம் பிண்ணாக்கு. இது ஒரு அருமையான உரம். இயற்கை உரமாக அப்படியே நிலத்தில் இட்டும் பயன்படுத்தலாம். யூரியா போன்ற செயற்கை உரங்களோடு கலந்தும் பயன்படுத்தலாம்.

    காளமேகப் புலவர் ஒரு பாட்டில் பாம்புக்கும் எள்ளுக்கும் சிலேடை வைத்து ”பிண்ணாக்கும் உண்டு. உற்றிடும் பாம்பு எள்ளளவே ஓது” என்று எழுதினார். அதில் இரண்டுக்கும் பிண்ணாக்கு உண்டு என்று எழுதியிருக்கிறார். எள்ளை ஆட்டினால் கிடைப்பது பிண்ணாக்கு. பாம்புக்கு இருப்பதும் பிண்ணாக்கு. அதாவது பிண்ணமான நாக்கு. நாக்கு பிளவுபட்டிருக்கிறது அல்லவா!

    எடுத்துச் சொல்ல ஆயிரம் பெருமைகள் பிண்ணாக்குக்கு உண்டு. அப்படியிருக்க ஒருவரைத் திட்டுவதற்கு “புண்ணாக்கு” என்ற பெயரைப் பயன்படுத்துவது சரியா?

    போடா போடா புண்ணாக்கு பாடலின் சுட்டி – https://www.youtube.com/watch?v=vthIjUz6oTs

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    254/365

     
    • rajinirams 2:06 pm on August 12, 2013 Permalink | Reply

      அடடா.நான் கேள்விப்பட்டிராத பல தகவல்கள். அருமை.மொத்தத்தில் நீங்கள் “சக்கை”போடு போடுகிறீர்கள்;-)) நன்றி

    • Uma Chelvan 3:28 am on August 13, 2013 Permalink | Reply

      Very nice write up. brought my child hood memories too. I used to eat lots of “ellu pinnakku” though i like more of “kadali pinnakku”. Thanks for the post !!

    • amas32 5:32 pm on August 14, 2013 Permalink | Reply

      பிண்ணாக்கை வைத்து ஒரு அற்புதப் பதிவு 🙂 உங்களால் தான் முடியும் ஜிரா! வளர்ந்த எனக்கெல்லாம் ஒன்றுமே தெரியாது. எள்ளில் இருந்து எண்ணெய் வரும் என்று மட்டும் தான் தெரியும். பிண்ணாக்கு புண்ணாக்கு என்று மருவி விட்டதே. இந்த தலைமுறையினருக்கு பிண்ணாக்கு என்பது தான் புண்ணாக்கு என்றே தெரியாது என்று நினைக்கிறேன்.

      amas32

  • GiRa ஜிரா 3:55 pm on July 12, 2013 Permalink | Reply  

    வசையும் இசையாகும்! 

    எத்தனையோ பாடல்கள் திரைப்படங்களில் வந்துள்ளன? அவற்றில் செருப்பு வந்திருக்கிறதா என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்த போது வானொலியில் காதலில் சொதப்புவது எப்படி திரைப்படப் பாடல் ஓடியது.

    லவ் லவ் லவ் லவ் லவ்
    ஹார்ட் பீட் கூட டம்ப் பீட் ஆகும் லவ்
    தெர்மாமீட்டர் தாங்காது இந்த லவ்
    ………………….
    செருப்பைக் கழட்டி வந்தாலும்
    தொரத்தித் தொரத்திப் போவோமே
    பாடல் – பாலாஜி மோகன்
    பாடியவர்கள் – சித்தார்த்
    இசை – எஸ்.தமன்
    படம் – காதலில் சொதப்புவது எப்படி
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/M-MtoaKL8eI

    செருப்பைக் கழட்டி வந்தாலும் தொரத்திப் போவோம்” பாட்டு. அதாவது அவமானப் பட்டாலும் விடமாட்டோம் என்ற அளவுக்கு காதல் உறுதியாம். செருப்பால் அடித்தால் அவமானம் என்ற அளவுக்காவது புரிதல் இருப்பது மகிழ்ச்சி.

    இப்படிப் பட்ட பாட்டில் செருப்பு கிடந்தால் ஒரு குற்றமும் இல்லை. ஆனால் முருகனைப் புகழ்ந்து பாடும் பாட்டில் செருப்பு கிடந்தால்?

    புலவர்களைச் சோதிப்பதே சில புலவர்களுக்குப் பிடித்தமான வேலை. இப்படிப் பாடுக அப்படிப் பாடுக என்று துளைத்தெடுத்து விடுவார்கள்.

    அப்படி ஒரு புலவர் காளமேகத்திடம் கேட்டார்.

    “ஐயா, நீர் பெரிய புலவர் என்று பேசிக் கொள்கிறார்களே. உம்மால் முருகனைப் புகழ்ந்து பாட முடியுமா?”

    “முருகன் அருளால் முடியும். வேலில் தொடங்கவா? மயிலில் தொடங்கவா?” என்றார் காளமேகம்.

    ”வேலிலும் தொடங்க வேண்டாம். மயிலிலும் தொடங்க வேண்டாம். செருப்பில் தொடங்கி விளக்குமாறில் முடித்தால் போதும்” என்று குசும்பாகக் கூறிவிட்டார் போட்டிப் புலவர்.

    என்ன கொடுமை? இறைவனை, முத்தமிழ் முதல்வனை, செந்தமிழ் தெய்வத்தை, வெல்வேல் அழகனை, கருணைக் கடவுளை, கண்கவர் காளையை, முருகனைப் பாடும் போது செருப்பு என்று தொடங்கி விளக்குமாறு என்று முடிப்பதா? தகுமா? முறையா?

    அதைத் தகும் என்றும் முறை என்றும் மிகமிக அழகாக நிரூபித்தார் காளமேகம்.

    செருப்புக்கு வீரர்களை சென்றுழக்கும் வேலன்
    பொருப்புக்கு நாயகனை புல்ல- மருப்புக்கு
    தண்தேன் பொழிந்த திரு தாமரைமேல் வீற்றிருக்கும்
    வண்டே விளக்குமாறே

    செரு என்றால் போர்க்களம். செருப்புக்கு என்றால் போர்க்களம் புகும் என்று பொருள்படும்.

    அப்படி போர்க்களத்தின் புகுந்த வீரர்களை வெற்றி கொள்ளும் முருகனை அணைத்துக் கொள்ளத் துடிக்கிறது உள்ளம். குளிர்ந்த தேன் நிறைந்த தாமரை மலர் மேல் வீற்றிருக்கும் வண்டே, அந்த முருகன் இருக்கும் இடத்தை விளக்குமாறே உன்னைக் கேட்கிறேன்.

    விளக்குமாறு என்பதற்கு விளக்கம் சொல்லுமாறு என்றும் பொருள் கொள்ளலாம் அல்லவா.

    இப்படி செருப்பில் தொடங்கி விளக்குமாறில் முடிகின்றது இந்த முருகன் பாட்டு.

    சரி. மையக் கருத்துக்குத் தொடர்பில்லாமலும் பொதுக்கருத்துக்குத் தொடர்பாகவும் மற்றொரு செய்தி.

    இதே போல வடமொழிக் கவி காளதாசரிடம் ஒரு போட்டி. செய்யுள் எழுத வேண்டும். அதன் ஈற்றடி ka kha ga gha என்று முடிக்க வேண்டும். அதாவது வடமொழிக் ககர எழுத்துகள் ஈற்றடியில் வந்து முடிய வேண்டும்.

    காளிதாசரும் விரைவாகத்தான் எழுதியிருப்பார் என்று நம்புகிறேன். காளியின் அருள் பெற்றவர் அல்லவா.

    கா த்வம் பாலே
    காஞ்சனமாலா
    கஸ்யா புத்ரி
    கனகலதயா:
    ஹஸ்தே கிம் தே
    தாளீபத்ரம்
    காவா ரேக்கா
    ka kha ga gha

    காளிதாசருக்கும் ஒரு சிறுமிக்கும் நடந்த உரையாடல் போல அமைந்த இந்த வடமொழிப் பாடலை இன்றைய தமிழில் மொழி பெயர்த்திருக்கிறேன்.

    பேர் என்ன பாப்பா?
    காஞ்சனமாலா
    யாரோட பொண்ணு?
    கனகலதயா: (தந்தை பெயர்)
    கைல என்னம்மா?
    பனையோலை
    என்ன எழுதியிருக்கு?
    ka kha ga gha

    கற்றறிந்த நல்ல புலவர்கள் வாயில் எப்படிப் பட்ட சொல்லும் நற்சொல்லாகி விடும் என்பதற்கு இதெல்லாம் எடுத்துக்காட்டு.

    செருப்பு விளக்குமாறு என்று சொல்லியே தமிழ்க் கடவுளைப் பாடுவதற்கு தமிழ் மொழியில் இடமுண்டு என்று நிரூபித்த காளமேகம் போன்றவர்களை வணங்கத்தான் வேண்டும்.

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    223/365

     
    • amas32 10:51 pm on July 12, 2013 Permalink | Reply

      23ஆம் புலிகேசியில் கூட புலவர்/ அரசர் இருபொருள் உரையாடல் வரும்! புலவர்களை சோதிப்பது அந்த காலத்தில் அரசர்களுக்கு ஒரு விளையாட்டு, இன்று பாடலாசிரியர்களை சோதிப்பது இயக்குனர்களுக்குக் கட்டாயம். சிச்சுவேஷனுக்கு ஏற்ற பாடல் தர வேண்டியது பாடாசிரியர்கள் பாடு. அதை கேட்பது நம் பாடு. நல்ல பாட்டாக இருப்பின் அது பாடு அல்ல, இன்பமே 🙂

      amas32

  • GiRa ஜிரா 10:52 am on May 7, 2013 Permalink | Reply
    Tags: கலைமகள்   

    காளமேகமும் காளிதாசனும் கண்ணதாசனும் 

    ஒரு கதை சொல்லப் போகிறேன். நடந்த கதையோ. கற்பனைக் கதையோ. ஆனால் கருத்துள்ள கதை.

    புலவர்களைப் போற்றும் புரவலர்களும் இருந்த காலம் உண்டு. திருமலைராயன் அவையிலும் அறுபத்துநான்கு புலவர்கள் இருந்தனர். தண்டிகைப் புலவர்கள் என்று அவர்களுக்குப் பெயர். அவர்களின் புலமைக் கிணற்றில்தான் திருமலைராயன் தமிழ்த் தாகத்தை தீர்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

    அந்தக் கிணறுகளுக்கும் ஆணவம் வந்துவிட்டது. சுற்றிலும் தாளமேள ஆட்கள். பல்லக்குத் தூக்கிகள். கட்டியக்காரர்கள். போகையிலும் வருகையிலும் வாழ்த்தொலிகள்.

    அந்த நிலையில் அந்த ஊருக்கு வந்தார் காளமேகப்புலவர். தண்டிகைப் புலவர்கள் நகர்வலம் வந்த வேளை அது. அவர்களைப் புகழ்ந்து காளமேகத்தையும் கூவச் சொன்னார்கள். “வருங்கால ஜனாதிபதி அதிமதுரக்கவிராயர் வாழ்க” என்று கூவியிருக்கலாம் காளமேகம். ஆனால் அப்படிச் செய்யவில்லை. அவர்களின் செய்கை தவறு என்று பாடினார்.

    அந்தச் செய்தி அரசனுக்கு வேறுவிதமாகப் போனது. காளமேகப்புலவரின் மேல் ஒரு வெறுப்பு உண்டானது. அதனால் அரசவைக்கு வந்த காளமேகத்தை ஒழுங்காக வரவேற்கவில்லை. இருக்கை கொடுக்கவில்லை.

    அப்போது காளமேகம் கலைமகளை மனதில் நினைத்து வணங்கினார். திருமலைராயனின் இருக்கை வளர்ந்து காளமேகத்துக்கும் இடம் கொடுத்தது.

    வெள்ளைக் கலையுடுத்து வெள்ளைப் பணிபூண்டு
    வெள்ளைக் கமலத்தே வீற்றிருப்பாள் – வெள்ளை
    அரியாசனத்தில் அரசரோடென்னைச்
    சரியாசனம் வைத்த தாய்

    கலைமகளின் அருளால் அரியாசனத்தில் அரசரோடு அரசனாகச் சரியாசனம் பெற்றார் காளமேகம்.. அது அவருடைய பெருமையை உலகுக்கு எடுத்துச் சொன்னது.

    இந்தப் பாடலைக் கவியரசர் கண்ணதாசன் ரசித்துப் படித்திருக்க வேண்டும். அதனால்தான் அதைச் சரியான இடத்தில் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

    மகாகவி காளிதாஸ் என்றொரு படம். நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசன் காளிதாசராக நடித்து வெளிவந்த படம். அந்தப் படத்தில் ஒரு காட்சி. மடையனாக இருந்த இடையன் ஒருவனுக்குக் காளியின் அருளால் கல்லாத கல்வியும் சித்திக்கிறது.

    ஞானம் சித்தித்த காளிதாசனின் எண்ணத்தில் பெருமை உண்டாகிறது. அது காளியின் அருளின் அருமை என்று உணர்கிறார். அந்த அருளினால்தான் புவியரசருக்குச் சமமாகக் கவியரசராய் ஆக முடிந்தது என்று புரிந்து கொள்கிறார். உடனே பாடல் வருகிறது.

    யார் தருவார் இந்த அரியாசனம்
    புவி அரசோடு எனக்கும் ஒரு சரியாசனம்
    அம்மா.. யார் தருவார் இந்த அரியாசனம்

    புவியரசருக்கு இணை கற்றறிந்த கவியரசர் என்று கண்ணதாசன் சொல்வது மிகப் பொருத்தம்.

    பாடல் – யார் தருவார் இந்த அரியாசனம்
    பாடியவர் – டி.எம்.சௌந்தரராஜன்
    வரிகள் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    இசை – திரையிசைத் திலகம் கே.வி.மகாதேவன்
    படம் – மகாகவி காளிதாஸ்
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/Hoi4gwSbFas

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    157/365

     
    • rajinirams 12:47 pm on May 7, 2013 Permalink | Reply

      பாடலும் விளக்கமும் அருமை. சிவாஜிக்கு இந்திராகாந்தி எம்பி பதவி கொடுத்த அன்று மாலை ஒளியும் ஒலியும் நிகழ்ச்சியில் முதல் பாடல் இதுதான்:-))

      • anonymous 7:52 am on May 8, 2013 Permalink | Reply

        இந்திரா காந்தி வாழ்க:)
        மாமேதை சிவாஜியை மதிச்சி, இந்த ஒன்னே ஒன்னாச்சும் செஞ்சாங்களே!
        —–

        சொல்லப் போனா, இதைக் கண்ணதாசன் எழுதுனதே, எம்.ஜி.ஆரை மனசில் வச்சித் தான்;
        அவரே பழைய விகடன் பேட்டிகளில் சொல்லியும் இருக்காரு; (ஆ.வி பொக்கிஷம் – விகடன் பிரசுரம்)

        1960 -இல் திமுக-வில் இருந்து கவிஞர் விலகிட்டாரு; ஈ.வெ.கி சம்பத் அவர்களுடன்

        ஆனா, சில மாதங்கள்/ஆண்டுகளில், சம்பத், தன்னோட கட்சியைக் கலைச்சிட்டு, காங்கிரசில் ஐக்கியம் ஆகி விடவே…
        கண்ணதாசன் “தனி மரமா” நின்னாரு;

        அப்போ வந்தது தான், “அந்தச் சிவகாமி மகனிடம் சேதி சொல்லடி, என்னைச் சேர்க்கும் நாள் பார்க்கச் சொல்லடி”
        = “சிவகாமி மகனான காமராசரை” உள்ளுறையா வச்சி:))
        —–

        1963 -இல் காங்கிரசில் சேர்ந்தாரு கவிஞர்;
        ஆனா அவர் “Open” குணத்துக்கு, அதெல்லாம் சரிப்பட்டு வரலை;

        பேர் வாங்கணும்/ சான்ஸ் கிடைக்கணும் -ன்னு தமிழ்க் கொள்கையை மாத்திப் பேசுதல்/ நயந்து போதல்
        = இதெல்லாம் கண்ணதாசனால் பண்ண முடியுமா????:)))

      • anonymous 7:58 am on May 8, 2013 Permalink | Reply

        அப்போ எம்.ஜி.ஆர், காங்கிரசுக்கு மாற்றுக் கட்சியில் இருந்தாலும்…

        தொடர்ந்து, கண்ணதாசன் தான், தன் படங்களில், எழுத வேணும் -ன்னு கேட்டுக்கிட்டாராம்;
        Super Hit – “ஆயிரத்தில் ஒருவன்” படத்திலும், வாய்ப்பு கவிஞருக்கு!

        அதுக்கு அப்பறம் வந்த படம் – மகாகவி காளிதாஸ்;
        கட்சி பேதம் பார்க்காமல் செய்த நன்றிக்கு – “யார் தருவார் இந்த அரியாசனம்” -ன்னு பாட்டு எழுதி, மனசில் உள்ளதைக் கொட்டிய கவிஞர்:)

        (குறிப்பு:
        ஆனா, அதுக்காக, மறுபடியும் அங்கேயே போய் கட்சி மாறிடலை நம்ம கவிஞர்;
        கொள்கை உறுதி;
        ஆனா, கருத்து வேறு, மனிதம் வேறு)

      • GiRa ஜிரா 8:11 am on May 9, 2013 Permalink | Reply

        அருமையான தகவல். பகிர்ந்து கொண்டமைக்கு நன்றி 🙂

    • kamala chandramani 1:45 pm on May 7, 2013 Permalink | Reply

      அற்புதமான பாடல்! கவிஞர் கலைமகள் அருள் பெற்றவர் என்பதில் என்ன சந்தேகம் இருக்க முடியும்?

      • GiRa ஜிரா 8:11 am on May 9, 2013 Permalink | Reply

        உண்மைதான். அவருடைய கவிதைகளைக் கேட்டவருக்கும் படித்தவருக்கும் அந்தச் சந்தேகம் சிறிதும் இருக்காது என்பதே உண்மை.

    • amas32 9:01 pm on May 7, 2013 Permalink | Reply

      சுவாரசியமாக ஒரு கட்டுரையை எழுதுவது எப்படி என்று ஒரு புத்தகமே போட்டுவிடலாம் நீங்க! கதையைச் சொல்லி அதனை பாட்டோடு இணைக்கும் லாவகம் அருமை.

      இந்த மாதிரி பாடல்கள் நம் மனத்தில் நிற்பதற்கு முக்கிய காரணம் இசை/குரல்.
      யார் தருவார் இந்த அரியாசனம் என்ற முதல் வரியைப் படிக்க ஆரம்பிக்கும் பொழுதே காதில் பாடல் ஒழிக்க ஆரம்பித்து விடுகிறது. இப்பொழுது வரும் பாடல்ல்களில் நல்ல கருத்துள்ள வரிகள் இருப்பினும் இசையால் மூழ்கடிக்கப் படுவது சோகமே.

      அகந்தை கூடாது. எதையும் இறைவன் பரிசாக எடுத்துக் கொள்ளவேண்டியது அவசியம்.

      amas32

      • GiRa ஜிரா 8:14 am on May 9, 2013 Permalink | Reply

        வரிகளுக்குத் தோதான இசை என்பதெல்லாம் இப்பல்லாம் கனவுதான்.

        எப்பவும் அகந்தை கூடாது. இந்தக் கதையிலே கூட திருமலைராயன் அதற்குப் பிறகும் திருந்தவேயில்லை. கடும் போட்டியெல்லாம் வைக்கிறார். காளமேகம் வெற்றியும் பெறுகிறார். முத்து மூட்டை ஒன்றைப் பரிசாகக் கொடுக்கிறான். வாங்கி வரும் வழியில் திறந்து பார்த்தால் அத்தனையும் ஆமணக்கு முத்துகள். ஆத்திரத்தில் சபித்து விடுகிறார் காளமேகம். மண் மாரி பொழிந்து ஊர் இன்றும் மணல் மேடாகக் கிடக்கிறது

    • anonymous 8:06 am on May 8, 2013 Permalink | Reply

      “யார் தருவார் இந்த அரியாசனம்?”

      அரி ஆசனத்துக்காக, தமிழ் ஆசனத்தைத் துறக்காத “வீறு” உள்ளம் = 1) கம்பன் 2) கண்ணதாசன்;

      உன்னை அறிந்தோ தமிழை ஓதினேன்? -ன்னு, மன்னனையே கேட்டவன் கம்பன்!
      அகந்தையால் அல்ல! ஆராத தமிழ் உணர்வால்!

      (ஆனா, பாவம், அரசியல் காரணங்களுக்காக, “ஆரிய அடிவருடி” -ன்னு கம்பனைத் தவறாகப் பார்த்து விட்டனர் சில தலைவர்கள்;
      கம்பனை “உண்மையா”ப் படிச்சாத் தெரியும் – தேவனோ/ அசுரனோ – அவன் எதையும் ஒளிக்காது/ மறைக்காது சொல்வதை)
      —-

      அதே போல் தான் கண்ணதாசனும்;
      இல்லீன்னா, திருமுருக. வாரியார் கூடவே, துணிஞ்சி சண்டை போடுவாரா நம்ம கவிஞரு?:))

      = “யார் தருவார் இந்த அரியாசனம்?”

      • anonymous 8:31 am on May 8, 2013 Permalink | Reply

        திருப்பரங் குன்றத்தில் நீ சிரித்தால் – முருகா
        திருத்தணி மலை மீது எதிரொலிக்கும்

        =கந்தன் கருணை படத்துக்கு, பூவை செங்குட்டுவன் எழுதிய வரிகள்!
        =ஆனா, வாரியாருக்கு, ஏனோ இதில் ஒப்புதல் இல்லை!:)
        —–

        எங்கோ ஒரு மலையில் சிரிச்சி,
        அது இன்னொரு மலையில், ஹா ஹா ஹா -ன்னு எதிரொலிக்கும் -ன்னா…

        அந்தச் சிரிப்பு = பேய்ச் சிரிப்பு / அசுரச் சிரிப்பு
        அது முருகன் சிரிப்பு இல்லை -ன்னு வாரியார் சொல்லீற,
        பாவம்…. இளங் கவிஞர். பூவை செங்குட்டுவன்;
        —–

        அதே படத்தில், Experienced கவிஞரான, கண்ணதாசனும் உண்டு;

        “மனம் படைத்தேன் உன்னை நினைப்பதற்கு” -ன்னு முருகன் முதலிரவுக்குப் பாட்டு எழுதினாரு நம்ம கண்ணதாசன்:) Happy 1st Night da Muruga:))

        நேரா, வாரியார் கிட்ட சண்டைக்கே போயிட்டாராம் கண்ணதாசன்;

        “ஒரு வளரும் கவிஞரை, நீங்களே இப்படிப் பண்ணலாமா?
        அசுரன் சிரிப்புக்கே அம்புட்டுச் சக்தி-ன்னா….
        ஒரு அழகிய தெய்வத்தின் சிரிப்பு, அதை விட அதிகமா/ அதே சமயம் அழகாவும் எதிரொலிக்காதா?” -ன்னு பிலுபிலு-ன்னு பிடிச்சிக்கிட்டாரு;

        வாரியார் was stunned; didnt know what to tell:)
        அவரை, மடேர்-ன்னு, பொதுவில் யாரும் கேள்வி கேட்க மாட்டாங்க அல்லவா?
        —–

        வாரியாரின் முகத்தைக் கண்ட கண்ணதாசனுக்கே என்னமோ போல ஆயீருச்சி;
        தன் “துணிவை”ச் சற்றே குறைத்துக் கொண்டு…

        “சுவாமிகளே, நாங்க Music Director கே.வி. மகாதேவன் கிட்ட குடுக்குற பாட்டு, உம்ம வரைக்கும் எதிரொலிக்குதே…
        கே.வி. எம் = தென் மாவட்டம் (கன்னியாகுமரி);
        நீங்களோ = வட மாவட்டம் (வேலூர்)
        அதே போலத் தான், தெக்கத்தி திருப்பரங் குன்றத்தில் சிரிச்சா = வடக்கத்தி திருத்தணியிலும் எதிரொலிக்கும்”

        -ன்னு கலாய்க்க, வாரியாரே ஹா ஹா ஹா-ன்னு சிரிச்சிட்டு, பாட்டுக்கு Okay சொல்லீட்டாராம்:)
        —–

        இதான் கண்ணதாசன்!
        “ஆணவம்” அல்ல! அத்தனை தமிழ் வீறு!

        யார் “பெறுவார்” இந்த அரியாசனம்? = கண்ணதாசனின் எழுத்து நேர்மை! வாழி!

      • anonymous 9:00 am on May 8, 2013 Permalink | Reply

        Vaariyar with Kannadasan – Rare pic = http://goo.gl/vbBh7

        தன்னை, இப்படிப் பொதுவில் கேள்வி கேட்டு மடக்கிட்டாரே-ன்னு வாரியார் தப்பாவே எடுத்துக்கலையாம்;
        *வாரியாருக்கும் = குழந்தைச் சிரிப்பு
        *கண்ணதாசனுக்கும் = குழந்தை உள்ளம்

        ஒரு தமிழ் உள்ளத்தை, இன்னொரு தமிழ் உள்ளம் அறியாதா என்ன? வாழி இந்த உள்ள நலம்!

  • GiRa ஜிரா 11:08 am on March 27, 2013 Permalink | Reply  

    உதடுகளில் உன் பெயர் 

    தூது செல்வதாரடி
    உடன் வரத் தூது செல்வதாரடி
    வான் மதி மதி மதி மதி அவரென் பதி
    என் தேன் மதி மதி மதி கேள் என் சகி
    உடன் வரத் தூது செல்வதாரடி
    படம் – சிங்காரவேலன்
    பாடல் – பொன்னடியான்
    பாடியவர் – எஸ்.ஜானகி
    இசை – இசைஞானி இளையராஜா
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/NX9B1s71ILs

    காதற் குளத்தில் விழுந்து முழுகி காப்பாற்ற யாருமின்றித் தவிக்கும் ஒரு காதலி அவளுடைய காதலுக்குத் தூதாக யாரை அனுப்புவது என்று புரியாமல் தத்தளிக்கிறாள். அதுதான் மேலே சொல்லியிருக்கும் பாடல்.

    காதலுக்குத் தூதாக யாரை அனுப்புவது என்பதே ஒரு பெரிய பிரச்சனை. ”தூது செல்ல ஒரு தோழி இல்லையென துயர் கொண்டாளோ தலைவி” என்று கண்ணதாசன் கூட முன்பு எழுதினார். ஆனால் அது காதல் தூதைச் சரியாகச் சொல்லுமா?

    அதற்கு முன்பு அன்னத்தை தூது விட்டாள் தமயந்தி என்று புகழேந்திப் புலவன் நளவெண்பாவில் எழுதினான்.
    மேகத்தைத் தூது விட்டதைப் பற்றி காளிதாசன் வடமொழியில் எழுதினான்.
    கண்ணையும் கண்ணையும் தூது விட்டு அண்ணலும் நோக்கி அவளும் நோக்கி காதலில் விழுந்ததை கம்பனும் எழுதினான். சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரோ காதலுக்கு ஈசனாரையே தூது விட்டார்.

    இப்படி தூதாக ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொன்றை அனுப்பியிருக்க காளமேகம் அத்தனையும் ஒன்றுக்கும் உதவாதது என்று ஒதுக்கி விடுகிறான். சும்மா ஒதுக்கவில்லை. ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு காரணத்தோடுதான் ஒதுக்குகிறான். அந்தக் காரணங்களைப் பட்டியலிட்டு நமக்காக ஒரு பாட்டையும் ஒதுக்குகிறான்.

    தாதிதூ தோதீது தத்தைதூ தோதாது
    தூதிதூ தொத்தித்த தூததே தாதொத்த
    துத்திதத் தாதே துதித்துத்தே தொத்தீது
    தித்தித்த தோதித் திதி

    என்ன? ஒன்றும் புரியவில்லையா? கொஞ்சம் பிரித்துப் பிரித்துச் சொல்கிறேன். புரிகின்றதா என்று பாருங்கள்.

    தாதிதூ தோதீது – தாதி தூதோ தீது – தாதி(பணிப்பெண்) செல்லும் தூது தீயது
    தத்தைதூ தோதாது – தத்தை தூதோதாது – தத்தை தூது ஓதாது – கிளியானது தூதைச் சிறப்பாகச் சென்று ஓதாது
    தூதிதூ தொத்தித்த தூததே – தூதி தூது ஒத்தித்த தூததே(தூது அதே) – தோழி செல்லும் தூது தள்ளிப்போடப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கும் தூதாகி விடும்
    தாதொத்த துத்தி தத்தாதே – தாது ஒத்த துத்தி தத்தாதே – பூந்தாதை ஒத்த பசலை நிறம் கொண்ட தேமல் என் மேல் படராது
    தேதுதித்த தொத்து தீது – தே துதித்த தொத்து தீது – தே(இறைவனை) துதித்துத் தொற்றிக் கொள்வதும் தீதே

    என்னடா கொடுமை இது?
    தாதியையும் தூது அனுப்பக் கூடாது.
    கிளியை அனுப்பினால் சொன்னதையே சொல்லி உளறிவிடும்.
    தோழியை அனுப்பினால் எதுவும் காலத்தில் ஆகாது.
    தெய்வத்தையே துதித்துக் கொண்டிருந்தால் ஒரு பயனும் இராது.

    அப்படியானால் என்னதான் செய்வது? எதுதான் நல்லது? அதுதான் பாடலின் கடைசி வரி.

    தித்தித்த தோதித் திதி – தித்தித்தது ஓதித் திதி – தித்திப்பான காதலன் பெயரையே ஓதிக் கொண்டிருப்பேனாக!

    இதைத்தான் பின்னாளில் “உதடுகளில் உனது பெயர் ஒட்டிக் கொண்டது. அதை உச்சரிக்கும் போது நெஞ்சம் தித்திக்கின்றது” என்று நா.காமராசன் தங்கரங்கன் படத்துக்காக எழுதினார். அந்தப் பாட்டின் ஒளிச்சுட்டி கிடைக்கவில்லை. பி.சுசீலாவும் ஜெயச்சந்திரனும் மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன் இசையமைப்பில் பாடிய அந்தப் பாடலின் ஒலிச்சுட்டி இதோ – http://www.thiraipaadal.com/album.php?ALBID=ALBOLD000838

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    116/365

     
    • amas32 (@amas32) 9:01 pm on March 27, 2013 Permalink | Reply

      என்ன ஒரு பிரமாதமானப் பாடலைத் தேர்வு செய்து இருக்கிறீர்கள்! காளமேகப் புலவரின் பாடலைப் புரிய வைத்ததற்கு நன்றி 🙂

      காதல் இனிப்பானது. காதலனனின் பெயருக்கோ அதைவிட சுவை அதிகம். அதனால் அதையே ஓதிக கொண்டிருக்கச் சொல்கிறார் புலவர். காதல் பித்து என்பது இதுதானோ? இப்படி அவனையே நினைத்து ஸ்மரணிக்கும் பொழுது டெலிபதியில் தகவல் காதலனுக்குப் போய்விடும் என்று நினைக்கிறேன்.

      amas32

      • GiRa ஜிரா 9:05 am on April 1, 2013 Permalink | Reply

        சரியாகச் சொன்னீர்கள். அதிலும் ஒரு catch. காதல் ஒருமித்த இரு மனங்களுக்கிடையேதான் இந்த டெலிபதி வேலை செய்யும். வேண்டாத இடத்துக்கு அனுப்பினா பிரச்சனையாத்தான் திரும்ப வரும்.

    • rajnirams 10:14 pm on March 27, 2013 Permalink | Reply

      அருமையான பாடல். நா.காமராசன் அவர்களின் சொக்க வைக்கும் வரிகள். நன்றி.

      • GiRa ஜிரா 9:06 am on April 1, 2013 Permalink | Reply

        பதிவு போட்டப்புறம் இன்னொரு பாட்டு தோணுச்சு.

        உன் பேரைச் சொன்னாலே
        உள்நாக்கு தித்திக்குமே

        சரி. இந்தப் பாட்டை வெச்சு வேறொரு பதிவு தேத்திக்க வேண்டியதுதான். 🙂

  • GiRa ஜிரா 10:12 am on December 13, 2012 Permalink | Reply
    Tags: , , , காளமேகம்,   

    குடத்தில் கங்கை 

    நமக்குத் தெரிஞ்ச ரெண்டு பேரு..
    அதுவும் நமக்குப் பிடிச்ச ரெண்டு பேரு..
    ரொம்ப மதிக்கும் ரெண்டு பேரு…
    அந்த ரெண்டு பேருக்குள்ள ஒரு கருத்து வேறுபாடுன்னா நாம யாரப் போய் கேக்குறது?

    அதான் இந்தப் பஞ்சாயத்த ஒங்க கிட்ட கொண்டு வந்துட்டேன். எவ்வளவு செலவானாலும் நீங்கதான் பைசல் பண்ணனும்.

    என்னது? ரெண்டு பேரும் நேர்ல வரனுமா? அது முடியாது. ரெண்டு பேரும் இப்ப இல்ல. அதுலயும் ஒருத்தரு ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னாடி இருந்தவரு.

    விவரத்தைச் சொல்றேன். நீங்களே படிச்சு சிந்திச்சு நிதானமா ஒங்க கருத்தைச் சொல்லுங்க.

    காளமேகம்னு ஒரு புலவர்தான் வாதி. இவரு ஆகும்னு சொல்றாரு. கண்ணதாசன்னு ஒரு கவிஞர் பிரதிவாதி. இவரு ஆகாதுன்னு சொல்றாரு. எனக்கென்னவோ ரெண்டு பேரும் சொல்றது சரிதான்னு தோணுது. நீங்கதான் விளக்கனும்.

    இந்தப் புலவர் கிட்ட குடத்தில் கங்கை அடங்கும்னு ஈற்றடி வெச்சி செய்யுள் எழுதச் சொல்லியிருக்காங்க. குடத்துல கங்கை அடங்குமா?

    காற்றுக்கென்ன வேலி? கடலுக்கென்ன மூடி? கங்கை வெள்ளை சங்குக்குள்ளே அடங்கி விடாதுன்னு கவியரசர் கண்ணதாசன் பாடியிருக்காரே!

    படம் – அவர்கள்
    ஆண்டு – 1977
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்
    பாடல் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    பாடியவர் – எஸ்.ஜானகி
    காற்றுக்கென்ன வேலி
    கடலுக்கென்ன மூடி
    கங்கை வெள்ளம் சங்குக்குள்ளே அடங்கி விடாது
    மங்கை நெஞ்சம் பொங்கும் போது விலங்குகள் ஏது

    இந்தப் பாட்டுல கவியரசர் என்ன சொல்றாரு? கங்கை வெள்ளத்தை அடக்க முடியாதுன்னு கண்ணதாசன் சொல்றாரு. அதுலயும் சங்குக்குள்ள முடியுமான்னு கேக்குறாரு.

    அப்படியிருக்குறப்போ காளமேகத்தை குடத்தில் கங்கை அடங்கும்னு பாடச்சொன்னா எப்படி?

    அவரும் அடங்கும்னு பாடியிருக்காரு. சடாம”குடத்தில் கங்கை அடங்கும்”ன்னு பாடியிருக்காரு. அந்தப் பாட்டைக் கீழ குடுக்குறேன். நீங்களே படிங்க.

    விண்ணுக்கடங்காமல் வெற்புக்கடங்காமல்
    மண்ணுக்கடங்காமல் வந்தாலும் – பெண்ணை
    இடத்திலே வைத்த இறைவர் சடாம
    குடத்திலே கங்கை அடங்கும்

    எனக்கு என்னவோ காளமேகம் ஆடுனது போங்காட்டம் போலத்தான் தெரியுது. ஆனாலும் அசை சீர் எல்லாம் சரியா இருக்குற மாதிரியும் தெரியுது. செய்யுளின் யாப்பிலக்கணமெல்லாம் சரியா இருக்கே. பொருளும் பொருந்தி வருது.

    இப்பப் புரியுதா நான் எப்படி சிக்கியிருக்கேன்னு. ஆகையால அரிய பெரிய மக்களாகிய நீங்கதான் காளமேகம் சரியா கண்ணதாசன் சரியான்னு ஆராய்ஞ்சு சொல்லனும்னு வேண்டி வணங்கிக் கேட்டுக்கிறேன்.

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    012/365

     
    • penathal suresh (@penathal) 10:43 am on December 13, 2012 Permalink | Reply

      மரத்தில் மறைந்தது மாமத யானை ரேஞ்சுதான். குடத்துக்குள் கங்கை வரும். ஆனால் முழு கங்கையையும் சங்குக்குள் அடங்கிவிடாது.

    • என். சொக்கன் 10:47 am on December 13, 2012 Permalink | Reply

      வைரமுத்துவும் இந்த வழக்கில் உண்டு, “யமுனையைச் சிறை கொண்டு குவளைக்குள் அடைக்கிற உங்கள் வீரம் வாழ்க”ன்னு “வானமே எல்லை”ல எழுதினாரே 🙂

    • BaalHanuman 11:49 am on December 13, 2012 Permalink | Reply

      “குடத்திலே கங்கை அடங்குமா?”

      ஆனால், தன் பாடலால் அடங்க வைக்கிறார் காளமேக புலவர்.

      “விண்ணுக்கடங்காமல் வெற்புக்கடங்காமல்
      மண்ணுக்கடங்காமல் வந்தாலும் – பெண்ணை
      இடத்திலே வைத்த இறைவர் சடாம
      குடத்திலே கங்கை அடங்கும்.”

      அதாவது சடா மகுடம் என்பதை சடாம குடம் என்று பிரித்து நகைச்சுவைபட பாடுகிறார்.

    • BaalHanuman 11:54 am on December 13, 2012 Permalink | Reply

      பரமசிவன் பார்வதியிடம்…

      “தேவி! நீ என் இடப்பக்கம் முழுவதையும் எடுத்துக் கொண்டது உண்மையானால் என் தலையில் இடப்பக்கமும் உன்னுடையதுதானே? அப்படிப்பார்த்தால் நீயும் சேர்ந்தல்லவா கங்கையைத் தலைமேல் தூக்கிவைத்துக் கொண்டாடுகிறாய்?

      விண்ணுக்கடங்காமல் வெற்புக்கடங்காமல் சீற்றத்தோடு இறங்கினாள் அவள். பகீரதன் வேண்டியபடி அவளை என் ஜடாமகுடம் என்ற குடத்தில் அடைத்தேன். பின் மண்ணுலகோர் பயன்பெற வேண்டி அவள் ஆரவாரத்தை அடக்கி மண்ணில் பாய வைத்தேன். கங்கையை என் தலைக்கு வெளியே அணிந்திருக்கிறேன். அவ்வளவே! தலைக்கு உள்ளே எப்போதும் உன்மேல் கொண்ட அன்புதான் நிறைந்திருக்கிறது தேவி!’

      பார்வதிதேவி பரமசிவனிடம்…

      அதை நான் அறிய மாட்டேனா என்ன? இல்லாவிட்டால் சொல்லும் பொருளும்போல் நாம் பிரிக்க முடியாமல் இணைந்திருப்பதாக காளிதாசனைப் போன்ற நம் பக்தர்கள் நம்மைப் போற்றுவார்களா?

    • kamala chandramani 12:06 pm on December 13, 2012 Permalink | Reply

      சங்குக்குள் அடங்காத கங்கை சங்கரனின் சடாமுடியில் அடங்கும். கண்ணதாச கங்கையும், காளமேக கங்கையும் பாட்டெழுதுவதில் ஒரே வேகம்தான். எஸ். ஜானகி சங்குக்குள்ளே அடங்காத கங்கையை நம் உள்ளத்திலே பொங்கிப் பாயச் செய்துவிட்டார் என்பதுதான் உண்மை.

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel