Updates from October, 2013 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • mokrish 8:19 pm on October 14, 2013 Permalink | Reply  

    உருவங்கள் மாறலாம் 

    விஜயதசமி நன்னாளில் மகிழ்ச்சியான ஒரு புதிய ஆரம்பம் காண அனைவருக்கும் #4varinote ன் நல்வாழ்த்துகள்.

    நவராத்திரி பூஜைகளில் கொலு பொம்மைகளில் பார்த்த கடவுள் திருவுருவங்கள் ரொம்ப சுவாரசியம். பல வடிவங்களில் விநாயகர். மயிலோடு முருகன்.  மயிலிறகோடு மாதவன்.  கையில் கொட்டும் காசு லட்சுமி, சிவன் என்ற உருவத்தில் இருக்கும் detailing, நின்ற, நடந்த, அமர்ந்த, கிடந்த என்று பல நிலைகளில் நாராயணன். இன்னும் இன்னும்…

    இவையெல்லாம் வெறும் கற்பனைகளா? கண்டவர் சொன்னதா ? அடியவர்கள் பக்தியில் உணர்ந்ததா?  பாலில் நெய் போல மறைந்து நிற்கும் இறைவனை முகத்தில் கண்கொண்டு காண்கின்ற மூடர்காள், அகத்தில் கண்கொண்டு  காண்பதே ஆனந்தம் என்கிறார் திருமூலர். அப்பர் சுவாமிகள் இறைவனின் தோற்றத்தைப் எப்படி எழுதிக் காட்டுவேன் என்கிறார்.

    அப்படியும் அந்நிறமும் அவ்வண்ணமும்

       அவனருளே கண்ணாகக் காணின் அல்லால்

    இப்படியன் இந்நிறத்தன் இவ்வண்ணத்தன்

       இவன் இறைவன் என்றெழுதிக் காட்டொணாதே

    ஆனால் ஒரு உருவம் கொடுத்தபின் அதை வைத்து பல நல்ல கற்பனைகள். அப்பரின் கிடந்தபாம் பருகுகண் டரிவை பேதுற என்ற பாடலில் சிவபிரான் திருமுடியிற் பாம்பும், பிறையும் உள்ளன.  உமை ஒரு பாகத்தில் இருக்கிறாள். பாம்பினைத் தன் அருகில் கண்டு பார்வதி மயங்க, அப்பாம்பு அவளை நீலமயிலோ என்று ஐயப்பட, பிறையோ, அம்மையின் நுதலைக் கண்டு இவ்வழகு தனக்கில்லையே என்று எண்ணி ஏங்க… அட அட

    வாலி தாய் மூகாம்பிகை படத்தில் ஜனனி ஜனனி என்ற பாடலில்

    ஒரு மான் மழுவும் சிறு கூன் பிறையும்

    சடை வார்குழலும் விடை வாகனமும்

    கொண்ட நாயகனின் இடப்பாகத்தில் நின்றவளை பாட எல்லாம் சொல்லி கங்கையை பற்றி சொல்லவில்லை. குளிர் தேகத்திலே என்று குறிப்பால் சொல்கிறார். அப்பர் சொன்ன பனித்த சடையும்  போல.

    ரவிவர்மா வரைந்த சரஸ்வதி உருவப்படத்தை close-up ல் பார்த்தேன். வெள்ளை உடை அணிந்து வெண் தாமரையில் அமர்த்திருக்கும் அழகிய தோற்றம். நான்கு கைகளில் ஒன்றில் செபமாலையும், மற்றொன்றில் ஏடும் இருக்க, முன் கைகள் இரண்டிலும் வீணையை வைத்து மீட்டுபவளாகச் சரஸ்வதி உருவகப்படுத்தப்படுகிறாள்.  மகாகவி பாரதியார் சொல்லும் சரஸ்வதி வர்ணனை அற்புதம்.

     (திரையில் கௌரி கல்யாணம் படத்தில் இசை எம் எஸ் விஸ்வநாதன் பாடியவர் சூலமங்கலம் ராஜலக்ஷ்மி)

    http://www.youtube.com/watch?v=0oL9BklwdX8

    வெள்ளைக் கமலத்திலே — அவள்

    வீற்றிருப் பாள், புக ழேற்றிருப் பாள்,

    கொள்ளைக் கனியிசை தான் — நன்கு

    கொட்டுநல் யாழினைக் கொண்டிருப் பாள்,

    முதலில் படம் பார்த்து விளக்கம் சொல்கிறார். அதன் பின் வரும் வரிகளில் கலைமகளின் விழிகள், கண் மை, நுதல், தோடு, நாசி, வாய் என்று அவர் சொல்லும் கற்பனை அட்டகாசமான character sketch

    வேதத் திருவிழி யாள், — அதில்

    மிக்கபல் லுரையெனுங் கருமையிட் டாள்,

    சீதக் கதிர்மதி யே — நுதல்

    சிந்தனையே குழ லென்றுடை யாள்,

    வாதத் தருக்கமெனுஞ் — செவி

    வாய்ந்தநற் றுணிவெனுந் தோடணிந் தாள்,

    போதமென் நாசியி னாள், — நலம்

    பொங்குபல் சாத்திர வாயுடை யாள்.

    குழந்தைக்கு அலங்காரம் செய்து மகிழ்வது போல இறைவன் உருவங்களையும் கற்பனையில் மெருகேற்றி வழிபடுவதும் ஒரு ஆனந்தம்தான்

    மோகனகிருஷ்ணன்

    316/365

     
    • amas32 8:42 pm on October 14, 2013 Permalink | Reply

      மற்ற நாட்களில் அவ்வளவாகக் கவனிக்கப் படாத தெய்வம் விஜயதசமி அன்று படு கோலாகலமாகக் கொண்டாடப் படுகிறாள். அவள் ஆதற்காகக் கவலைப் பட்டதாகாவும் தெரியவில்லை. அறிவுக்கு அதிபதி, உயர் மறை எல்லாம் போற்றும் அவளை நாம் போற்ற வேண்டியது நம் கடமை.

      மெய் ஞானத்தை அருளும் அவள் கிருபை இல்லாமல் இறைவனடியை அடைவதும் கடினமே.

      அதேபோல அறிவை வைத்து தான் பொருளீட்டவும் முடியும். அதற்கும் அவள் அருளே தேவை.

      சிலருக்கு சில அடையாளங்கள் நம் மனத்தில் ஆழப் பதிந்து விடுகின்றன. அது பல பிறவிகளாக வரும் வாசனையின் காரணமாகவும் இருக்கலாம். அது போல கலைமகள் என்றால் நீங்கள் கூறியிருக்கும் ரவி வர்மாவின் ஓவியம் போல கையில் வீணையுடன் வெள்ளைத் தாமரையில் இருக்கும் சரஸ்வதி நாம் நம் மனக் கண் முன் வருவாள். 🙂

      amas32

  • mokrish 11:34 pm on October 4, 2013 Permalink | Reply  

    குழந்தையும் தெய்வமும் 

    குழந்தைகளுக்கு புரியும்படி விளக்குவது என்பது ஒரு பெரிய கலை. கதையாக பாட்டாக அவர்களின் மொழியில் உரையாடி புராணம், வரலாறு, அறிவியல் கணிதம் என்று எல்லாவற்றையும் சொல்லித்தரும் வித்தை சிலருக்கே வசப்படுகிறது. இடைமறித்து அவர்கள் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு விடை தேடும்போது நமக்கே புதிய அர்த்தங்கள் புலப்படும்.

    கடவுள் என்ற ஒரு Complex விஷயத்தை எப்படி குழந்தைகளுக்கு விளக்குவது? சாந்தி நிலையம் படத்தில் கண்ணதாசன் எழுதிய இறைவன் வருவான் என்றும் நல்வழி தருவான் என்ற ஒரு பாடல் (இசை எம் எஸ் விஸ்வநாதன் பாடியவர்கள் பி சுசீலா & குழுவினர்). குழந்தைகளுக்கு home schooling முறையில் கற்றுத்தரும் ஆசிரியர் பாடுவதுபோல் காட்சி. கடவுளைப் பற்றி குழந்தைகளுக்கு விளக்கம் சொல்வதுபோல் அமைந்த வரிகள்.

    http://www.youtube.com/watch?v=Mc_kXk4AaVI

    வண்ண வண்ணப் பூவினில் காயை வைத்தவன்

    சிப்பி ஒன்றின் நடுவே முத்தை வைத்தவன்

    சின்னச் சின்ன நெஞ்சினில் பாசம் வைத்தான்

    நெஞ்சில் வரும் பாசத்தை பேச வைத்தான்

    கண் முன் தெரியும் இயற்கையை முன்னிறுத்தி இறைவனைப்பற்றி சொல்வது வழக்கம். கவிஞரும் வண்ண வண்ண பூவுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் கனிக்கூட்டம், சிப்பிக்குள் இருக்கும் முத்து எல்லாம் இறைவன் தந்தது என்கிறார். அருணகிரிநாதர் கந்தர் அனுபூதியில்

    உருவாய் அருவாய் உளதாய் இலதாய்

    மருவாய் மலராய் மணியாய் ஒளியாய்

    என்று மொட்டாய் மலராய் எல்லாமுமாய் இருப்பவன் குருவாகவும் வந்து அருள் செய்ய வேண்டுகிறார். கண்ணதாசன் இறைவன் வந்து நல்வழி தருவான் என்கிறார், அடுத்த சரணத்தில்

    கண்கள் அவனை காண

    உள்ளம் அவனை நினைக்க

    கைகள் அவனை வணங்க

    என்று சொல்கிறார். வணங்கத் தலைவைத்து வார்கழல்வாய் வாழ்த்த வைத்து என்று திருவாசகம் சொன்னதும் இதுதான். அப்பர் திரு அங்கமாலையில்

    வாழ்த்த வாயும் நினைக்க மடநெஞ்சும்

    தாழ்த்தச் சென்னியும் தந்த தலைவனைச்

    சூழ்த்த மாமலர் தூவித் துதியாதே

    வீழ்த்த வாவினை யேன்நெடுங் காலமே

    என்ற சொன்னதும் இதுதான். அருணகிரி நாதரும் அப்பர் பெருமானும் சொன்ன ஆழமான விஷயங்களை ஒரு நர்சரி ரைம் போல எளிமையாக சொல்கிறார் – குழந்தைகளுக்கும் நமக்கும் புரியும்படி!

    பெரியவர்களும் குழந்தைகளாக மாறி பொம்மைகளுடன் விளையாடி கடவுளுடன் பேசி மகிழும் நவராத்திரி ஆரம்பம். அனைவருக்கும் வாழ்த்துகள்

    மோகனகிருஷ்ணன்

    307/365

     
    • Uma Chelvan 11:54 pm on October 4, 2013 Permalink | Reply

      கண்ணன் வருவான் கதை சொல்லுவான்

      பச்சை வண்ணக் கிளி வந்து பழம் கொடுக்க
      பட்டு வண்ணச் சிட்டு வந்து மலர் கொடுக்க
      கன்னங்கரு காக்கை வந்து மை கொடுக்க
      கண்ணன் மட்டும் கன்னத்திலே முத்தம் கொடுக்க
      முத்தம் கொடுக்க முத்தம் கொடுக்க

      தத்தித் தத்தி நடக்கையில் மயில் போலே
      திக்கித் திக்கிப் பேசுகையில் குயில்

    • rajinirams 7:05 pm on October 5, 2013 Permalink | Reply

      நல்ல பதிவு.குழந்தைகளுக்கு புரியும் வகையில்,அவர்கள் மனதில் பதியும் வகையில் விளக்குவது என்பது ஒரு கலையே.”குலவிளக்கு”படத்தின் கவியரசரின் “பூ பூவாய் பூத்திருக்கு பூமியிலே ஆயிரம் பூ”என்று கேள்வி பதில் பாட்டும்,வேப்ப மர உச்சியில் நின்னு பேய் ஒண்ணு ஆடுதுன்னு விளையாடப் போகுமுன்னே சொல்லிவைப்பாங்க,வேலையற்ற வீணர்களின் மூளையற்ற வார்த்தைகளை வேடிக்கையாக கூட நீ நம்பி விடாதே என்று சின்னப் பயல்களுக்கு சேதி சொல்லும் பட்டுக்கோட்டையாரின் வரிகளும் “நன்மை ஒன்று செய்தீர்கள் நன்மை விளைந்தது,தீமை ஒன்று செய்தீர்கள் தீமை விளைந்தது,தீமை செய்வதை விட்டு விட்டு நன்மை செய்ய முயலுங்கள் என்று குழந்தைகளுக்கு அறிவுரை கூறும் வைரமுத்துவின் “ராஜா சின்ன ரோஜாவோடு காட்டுப்பக்கம் வந்தானாம்”பாடலும் பாலூட்டும் அன்னை அவள் வழிகாட்டும் தெய்வம் என்று அறிவுருத்தும் வாலியின் “நல்ல பேரை வாங்கவேண்டும் பிள்ளைகளே”வரிகளும் என்றும் மனதை விட்டு நீங்காதவை. நன்றி.

  • GiRa ஜிரா 9:11 pm on August 15, 2013 Permalink | Reply  

    அவன் பேர் கேட்டேன்! 

    அழகி ஒருத்தி தெருவில் நடந்தது சென்றாள். பெண்களிலெல்லாம் அழகான பெண் அவள். பெண்மைக்கு இலக்கணம் சொல்ல வேண்டும் என்றால் அவளைச் சொல்லி விடலாம்.

    அவள் பருவம் வந்த உருவம் கொண்டவள். ஆனால் பருவம் தேடும் மஞ்சத்தின் ஆசை இன்னும் வராத நெஞ்சம் கொண்டவள்.

    தெருக்களில் நடக்கையில் அவளை ஆயிரம் பேர் பார்த்தார்கள். ஆனால் அவள் யாரையும் பார்க்கவில்லை.

    ஆண்குரல் எதுவும் அவள் காதில் ஏறவில்லை. பெண்களின் பேச்சு மட்டுமே அவள் காதில் விழுந்தது. எல்லாப் பெண்களின் குரலிலும் கேட்டது ஒரே பெயர்தான். அது ஒரு ஆணின் பெயர்.

    அத்தனை பெண்களும் ஒரே பெயரையா உச்சரிப்பார்கள்! அவள் வியந்தாள். அந்தப் பெயரை நயந்தாள்.

    பெண்கள் அவனுடைய பெயரை மட்டும் சொல்லவில்லை. அவன் அழகையும் சொன்னார்கள். விரிந்த தோளையும் பரந்த மார்பையும் எடுப்பு மூக்கையும் விடுப்பின்றி சொன்னார்கள். கண்ணைக் கண்டு காதல் கொண்ட நிலையைச் சொன்னார்கள். சிவந்த செவிகளைப் பற்றி செப்பினார்கள். அரையின் உடை எழிலின் நடை என்று வாய் வலிக்காமல் பேசினார்கள்.

    அவனுடைய விவரங்களைக் கேட்கக் கேட்க அவள் உள்ளத்தின் அவன் மேல் ஆர்வம் எழுந்தது. இப்படிப்பட்ட ஆண்மையின் இலக்கணம் எந்த ஊரோ என்று உள்ளத்தில் எண்ணி ஏங்கினாள். உடனே தெரிந்தது.

    அவனுடைய ஊர் திருவாரூர். பேரையும் ஊரையும் கேட்டு அவன் மேல் அவளுக்கு காதல் பிறந்தது. காதல் பெருகப் பெருக அவள் பிச்சியானாள்.

    தாயை மறந்தாள். தந்தையை மறந்தாள். குடும்பத்தை மறத்தாள். வாழ்க்கை முறையை மறந்தாள். உணவை மறந்தாள். உயிரை மறந்தாள். தன்னை மறந்தாள். தன்னிலை மறந்தாள்.

    ஆரூருக்கு அவள் கால்கள் நடந்தன. கால்களை முந்தி அவள் மனம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஆனால் உயிரோ எப்போதோ ஆரூருக்குப் போய் காத்திருந்தது. அவனோடு எப்படியாவது சேர்ந்து வாழ தலைப்பட்டாள் நங்கை.

    இந்தக் காட்சியை திருநாவுக்கரசர் பார்க்கிறார். அவளுடைய நிலையை அழகிய தேவாரப் பாடலாக எழுதுகிறார்.

    முன்னம் அவனுடைய நாமங் கேட்டாள்
    மூர்த்தி யவனிருக்கும் வண்ணங் கேட்டாள்
    பின்னை அவனுடைய ஆரூர் கேட்டாள்
    பெயர்த்து மவனுக்கே பிச்சி யானாள்
    அன்னையையும் அத்தனையும் அன்றே நீத்தாள்
    அகன்றாள் அகலிடத்தார் ஆசா ரத்தை
    தன்னை மறந்தாள்தன் நாமங் கெட்டாள்
    தலைப்பட்டாள் நங்கை தலைவன் றாளே

    இந்தத் தேவாரப் பாடலை கவியரசர் கண்ணதாசன் படித்து உள்ளத்துக்குள் பொதித்து வைத்திருந்திருக்கிறார். அந்தப் பொதியலை திரைப்படத்தில் எடுத்து விட ஒரு வாய்ப்பு வந்தது.

    குடும்பத்தலைவன் படத்தில் காதலனை நினைத்து காதலி பாடுவது போல காட்சி. அந்தக் காட்சிக்குப் பொருத்தமாக அப்பரின் தேவாரத்தை எளிய தமிழில் எழுதினார்.

    அன்றொரு நாள் அவனுடைய பேரைக் கேட்டேன்
    அடுத்த நாள் அவனிருக்கும் ஊரைக் கேட்டேன்
    இன்றுவரை அவன் முகத்தை நானும் காணேன் – அவன்
    என்னைத் தேடி வரும்வரைக்கும் விடவும் மாட்டேன்

    கே.வி.மகாதேவன் இசையில் பி.சுசீலா பாடிய இந்த இனிய பாடல் மிகவும் பிரபலமானது. இப்படி தேவாரத்திலிருந்து மலரெடுத்து காதல் மாலை தொடுக்கவும் முடியும் என்பதை ஆயிரத்தோராவது முறையாக கண்ணதாசன் நிரூபித்திருக்கிறார்.

    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/OW7AKCDphaU

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    257/365

     
    • Uma Chelvan 11:00 pm on August 15, 2013 Permalink | Reply

      தியாகராஜனின் வடிவழகை எழுத்தில் அவ்வளவு easya சொல்ல முடியாது. போனவாரம் அவன் சன்னதியில் நான். ராஜா அலங்காரத்ளில் ராஜா கம்பீரமாய் !!!

    • Arun Rajendran 6:43 am on August 16, 2013 Permalink | Reply

      ஜிரா சார்,

      அதே பெண் தான்.. அவள் எதிர்ப்பார்த்திருந்த ஆடவனும் வந்துச் சேர்ந்தான்.. மையல் கொண்ட தையலை அள்ளி அணைத்தான் அன்பை வாரி வழங்கி பிரிந்துச் சென்றான்..அவள் பெற்ற இன்பத்தை எண்ணித் திளைத்தாள் தோழியரோடு சொல்லி மகிழ்ந்தாள் அவள் காதல் கதையை… எப்படி?

      இப்படி http://youtu.be/G2B97RTcB3E

      a synopsis of their love story 🙂

  • GiRa ஜிரா 9:35 am on June 13, 2013 Permalink | Reply  

    அல்லும் மல்லும் 

    காதலில் விழுவது எளிது. ஆனால் காதலைக் கையாள்வது? அது மிகமிகக் கடினம். அப்படிக் காதல் கொண்ட இதயம் ஒன்று காதலனை ஒரு நாள் காணாவிட்டாலும் தவிக்கும். விழிக்கும். என்ன செய்வதென்று துடிக்கும். உயிரை உலுக்கும் அந்தத் துன்பத்தை அந்திமந்தாரை திரைப்படத்துக்காக வைர வரிகளில் கொண்டு வந்துள்ளார் வைரமுத்து.

    ஒரு நாள் ஒரு பொழுது உம் மூஞ்சி காங்காம உசுரே அல்லாடுதே
    மறுநாள் வரும் வரைக்கும் பசி தூக்கம் கொள்ளாம மனசு மல்லாடுதே

    உசுரு அல்லாடுதாம். அப்படியென்றால்?

    அல்லாடுகிறான் என்று தெற்கத்திப் பக்கம் சொல்லும் வழக்கம் உண்டு. அதாவது ஒரு நிலையில் இல்லாமல் அங்குமிங்கும் ஓடித் திண்டாடுவதைத்தான் அல்லாடுவது என்பார்கள்.

    இதை வேராக வைத்து வந்ததுதான் அலை. கடலின் மேற்பரப்பில் ஒரு நிலையாக இல்லாமல் நீர் முன்னும் பின்னும் திண்டாடுவதால்தான் அதற்கு அலை என்று பெயர்.

    அதே போல ஒரே இடத்தில் இல்லாமல் பல இடங்களைச் சுற்றினால் அதற்கும் அலைவது என்றுதான் பெயர். இப்படி ஓயாமல் அலைந்தால் என்னவாகும்? ”அலு”ப்பாகும்.

    அல்-அலை-அலு-அலைக்கழி…

    என்ன சொற்களுக்கு இடையே உள்ள தொடர்பை விளக்கினால் தலை சுற்றுகிறதா? வாழ்வியலோடு கலந்து வந்த சொற்கள் அல்லவா. இந்த அல்-லை வைத்தே இன்னும் நிறைய சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்.

    சரி. அல்லாடுதலை விட்டு விடுவோம். அடுத்த வரியில் இருக்கும் மல்லாடு என்ற சொல்லையும் சற்று பார்க்கலாம்.

    மல் என்றால் சட்டென்று புரியாது. மல்லுக்கட்டு என்று சொன்னால் உடனே புரிந்து விடும்.

    மல்+கட்டுதல் = மற்கட்டுதல்
    மல்+போர் = மற்போர்

    இப்போது விளக்காமலேயே மல் என்றால் என்னவென்று புரிந்திருக்கும். மல்லாடுதல் என்றால் இன்றைய எளிய தமிழில் சண்டை போடுதல் என்று பொருள்.

    இந்த மல்லாடு என்ற சொல்லை பழைய இலக்கியத்திலும் பார்க்கலாம். அதுவும் திருநாவுக்கரசரே இந்தச் சொல்லைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

    ஆறாம் திருமுறையாகத் தொகுக்கப் பட்ட திருக்காளத்தி திருத்தாண்டகத்தில் ஒரு பாடலில் மல்லாடு என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார் அப்பரடிகள்.

    இல்லாடிச் சில்பலிசென் றேற்கின் றான்காண்
    இமையவர்கள் தொழுதிறைஞ்ச இருக்கின்றான்காண்
    வில்லாடி வேடனா யோடி னான்காண்
    வெண்ணூலுஞ் சேர்ந்த அகலத் தான்காண்
    மல்லாடு திரள்தோள்மேல் மழுவா ளன்காண்
    மலைமகள்தன் மணாளன்காண் மகிழ்ந்து முன்னாள்
    கல்லாலின் கீழிருந்த காபா லிகாண்
    காளத்தி யானவனென் கண்ணு ளானே

    காளத்தியப்பரை உள்ளத்தில் நினைக்கிறார் நாவுக்கரசர் பெருமான். மனதில் ஈசன் உயர்வான காட்சி தருகிறான். அப்போது திருநாவுக்கரசர் தான் கண்டதையெல்லாம் சொல்கிறார்.

    வீடு வீடாகச் சென்று மக்கள் கொடுக்கின்ற சிறு உணவை ஏற்கின்றவனைப் பார்
    இமைக்காத அமரர்கள் தொழுது இறைஞ்சி வணங்கும் இறைவனைப் பார்
    வில்லை ஏந்திச் சென்று காட்டில் பன்றியை வேட்டையாடினானைப் பார்
    வெண்ணூல் குறுக்காக ஓடும் அகலமான மார்பினை உடையானைப் பார்
    மல்லாடுவதற்கு ஏற்ற திரண்ட தோள்களின் மேல் மழுவைப் பார்
    மலைகளின் அன்பு மணாளனாக என்றும் மகிழ்ந்திருந்து – முன்பொருமுறை
    ஆலமரத்தின் கீழ் அமர்ந்து அறிவுருத்திய தெற்கத்திக் கடவுளைப் பார்
    காபாலம் ஏந்தி கூத்தாடுகின்றவனாய் திருக்காளத்தி(காளஹஸ்தி) எழுந்தருளியிருக்கும் ஈசனைப் பார்

    இப்போது அல்லாடு மல்லாடு என்ற சொற்களுக்குப் பொருள் விளங்கியிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். மறுபடியும் வைரமுத்து எழுதிய வரிகளைப் படியுங்கள். இப்போது அந்த வரியில் அந்தப் பெயர் தெரியாத காதலி புலம்பும் வலி தெளிவாகப் புரியும்.

    ஒரு நாள் ஒரு பொழுது உம் மூஞ்சி காங்காம உசுரே அல்லாடுதே
    மறுநாள் வரும் வரைக்கும் பசி தூக்கம் கொள்ளாம மனசே மல்லாடுதே

    படம் – அந்திமந்தாரை
    வரிகள் – வைரமுத்து
    பாடியவர் – சுவர்ணலதா
    இசை – ஏ.ஆர்.ரகுமான்
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/DlN92ODfcAM

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    194/365

     
  • என். சொக்கன் 5:46 pm on April 23, 2013 Permalink | Reply  

    மொட்டுக்கள் எத்தனை? 

    • படம் : அலைகள் ஓய்வதில்லை
    • பாடல் : ஆயிரம் தாமரை மொட்டுக்களே
    • எழுதியவர் : வைரமுத்து
    • இசை : இளையராஜா
    • பாடியவர்கள் : எஸ். பி. பாலசுப்ரமணியம், எஸ். ஜானகி
    • Link : http://www.youtube.com/watch?v=BjDNaKe5Yoc

    ஆயிரம் தாமரை மொட்டுக்களே, வந்து
    ஆனந்தக் கும்மிகள் கொட்டுங்களேன்!

    அதென்ன ஆயிரம் தாமரை மொட்டுக்கள்? இரண்டாயிரமாக இருக்கக்கூடாதா? பத்தாயிரம் என்று சொல்லக்கூடாதா? லட்சம், கோடி என்று எண்கள் இல்லையா? இங்கே ஏன் குறிப்பாக ஆயிரத்தைச் சொல்கிறார் கவிஞர்?

    ’ஆயிரம்’ என்பது மெட்டுக்குக் கச்சிதமாகப் பொருந்துகிறது. ஆனால் அதைக்காட்டிலும் முக்கியமான ஒரு காரணம் உண்டு.

    பொதுவாக நம்முடைய தினசரிப் பயன்பாட்டில் வரும் ‘ஆயிரம்’ என்பது, 999க்குப்பிறகு வரும் ஓர் எண். அதைத் தாண்டி அதற்கு எந்த முக்கியத்துவமும் இல்லை.

    ஆனால், அதே ஆயிரம் தமிழ்க் கவிதைகளில் வரும்போது, ‘பல’ என்கிற அர்த்தத்தைப் பெறுகிறது. அதாவது, இருபதும் ஆயிரம்தான், இருநூறும் ஆயிரம்தான், இரண்டாயிரம் கோடியும் ஆயிரம்தான்.

    சாட்சி வேண்டுமா? அப்பர் சொன்னால் ஒப்புக்கொள்வீர்களா? இதே ‘ஆயிரம் தாமரை’ என்ற வரிகளோடு தொடங்கும் அவரது பாடல் ஒன்று இங்கே:

    ஆயிரம் தாமரை போலும்
    ஆயிரம் சேவடியானும்!
    ஆயிரம் பொன்வரை போலும்
    ஆயிரம் தோள் உடையானும்!
    ஆயிரம் ஞாயிறு போலும்
    ஆயிரம் நீள்முடியானும்!
    ஆயிரம் பேர் உகந்தானும்
    ஆரூர் அமர்ந்த அம்மானே!

    திருவாரூரில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே,

    உனக்கு ஏகப்பட்ட திருவடிகள் உண்டு, அவை அனைத்தும் ஆயிரக்கணக்கான தாமரைகளைப்போலச் சிவந்துள்ளன.

    அதேபோல், உனக்கு ஏராளமான தோள்கள் உண்டு, அவை ஆயிரக்கணக்கான பொன் மலைகளைப்போல் வலுவோடு மின்னுகின்றன.

    உனக்கு ஏராளமான திருமுடிகள் உண்டு, அவை அனைத்தும் ஆயிரக்கணக்கான சூரியன்களைப்போல் பிரகாசிக்கின்றன.

    திருவடிகள், தோள்கள், திருமுடிகளைப்போலவே, உனக்குப் பல பெயர்களும் உண்டு, அவற்றை நாங்கள் பாடித் துதிக்கிறோம்.

    ’சிவனுக்கு ஒரு தலை, இரண்டு தோள்கள், இரண்டு கால்கள்தானே உண்டு, அப்புறம் எப்படி ஆயிரம் வந்தது?’ என்று கால்குலேட்டரும் கையுமாகக் கேள்வி கேட்காதீர்கள், இங்கே ஆயிரம் என்பது 999க்குப்பின் வரும் எண் அல்ல.

    சந்தேகமிருந்தால் ‘ஆயிரம் பொய்யைச் சொல்லி ஒரு கல்யாணம் செய்’ என்று சொல்கிறவர்களிடம் கேளுங்கள், ‘உங்க கல்யாணத்துக்கு எத்தனை பொய் சொன்னீங்க?’

    நிச்சயம் ஆயிரமாக இருக்காது. நூற்று இருபத்தைந்துக்குள்தான் இருக்கும்!

    ***

    என். சொக்கன் …
    23 04 2013

    143/365

     
    • amas32 9:57 pm on April 23, 2013 Permalink | Reply

      also வாரணம் ஆயிரம் 🙂

      amas32

    • Rajan 6:27 am on April 24, 2013 Permalink | Reply

      ஆயிரம் மலர்களே மலருங்கள்…

      ஆயிரத்தில் நான் ஒருவன்…

    • GiRa ஜிரா 9:26 am on April 25, 2013 Permalink | Reply

      இத ஒத்துக்க முடியாது. எழுது நெனச்சிருந்தத நீங்களே எழுதிட்டிங்க. 🙂

      நல்லா அழகா எழுதியிருக்கிங்க.

      ஆயிரம் கரங்கள் நீட்டி அணைக்கின்ற தாயே போற்றி – கண்ணதாசன் – கர்ணன்
      ஆயிரம் மலர்களே மலருங்கள் – கண்ணதாசன் – நிறம் மாறாத பூக்கள்
      ஆயிரம் இரவுகள் வருவதுண்டு – வாலி – கற்பகம்

      சுலோகத்தில் கூட கோடி சூர்ய சமப்பிரப என்று வரும். அப்போ கோடி+1 அளவுக்கு பிள்ளையாருக்கு பிரபை இல்லையான்னு கேக்கக்கூடாது. நீங்க சொன்ன அதே விளக்கம் இங்கும் பொருந்துமல்லவா.

  • GiRa ஜிரா 11:48 am on April 19, 2013 Permalink | Reply
    Tags: சேக்கிழார்   

    காற்றின் வகைகள் 

    நடிகை குஷ்புவை இந்தப் பாடல் மிகமிக உயரத்துக்கு கொண்டு சென்றது என்றால் மிகையில்லை. ஆம். குஷ்புவின் திரைவாழ்வில் இந்தப் பாடலின் பங்கும் பெரிதுதான்.

    பூப்பூக்கும் மாசம் தைமாசம்
    ஊரெங்கும் வீசும் பூவாசம்
    ………………………….
    குழந்தைகள் கூட குமரியும் ஆட
    மந்தமாருதம் வீசுது மலையமாருதம் பாடுது
    பாடல் – வாலிபக் கவிஞர் வாலி
    பாடியவர் – இசையரசி பி.சுசீலா
    இசை – இசைஞானி இளையராஜா
    படம் – வருஷம் பதினாறு
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/AfAZQd7bHbk

    இந்த இனிய பாடலில் இரண்டு சொற்கள் நாம் கவனிக்கத்தக்கவை. பொதுவாகப் நாம் பயன்படுத்தாதவை.

    மந்தமாருதம்
    மலையமாருதம்

    இவற்றின் பொருள் புரிய வேண்டுமென்றால் மாருதம் என்பதற்குப் பொருள் முதலில் புரிய வேண்டும்.

    வடமொழியில் மாருதம் என்றால் காற்று. வாயுவாகிய காற்றின் மைந்தனான அனுமனுக்கு அதனால் மாருதி என்றே பெயர்.

    சரி. மாருதம் புரிந்து விட்டது. அதென்ன மந்தமாருதமும் மலையமாருதமும்?

    மந்தமாக வீசும் காற்று மந்தமாருதம். அதாவது மெல்ல வீசும் தென்றல்காற்றுக்கு வடமொழியில் மந்தமாருதம் என்று பெயர்.

    அப்பூதியடிகள் நமக்குத் தெரிந்தவர். திருநாவுக்கரசர் பெயரில் பல நற்பணிகளைச் செய்தவர். அவர் நடத்திய தண்ணீர்ப் பந்தலில் மந்தமாருதம் வீசியதாக திருத்தொண்டர் புராணம் சொல்கிறது.

    வந்து அனைந்த வாகீசர் மந்த மாருத சீதப்
    பந்தர்
    உடன் அமுதம் ஆம் தண்ணீரும் பார்த்து அருளிச்
    சிந்தை வியப்பு உற வருவார் திருநாவுக்கரசு எனும் பேர்
    சந்தம் உற வரைந்து அதனை எம் மருங்கும் தாம் கண்டார்

    திருநாவுக்கரசர் வருகிறார். அங்கே ஒரு தண்ணீர்ப்பந்தல். மந்தமாருதம்(தென்றல்) வீசும் சீதப்(குளிர்ந்த) பந்தல். அங்கு தண்ணீர் அமுதமாய் இருக்கிறது. யார் இதைச் செய்தது என்று பார்க்கிறார். திருநாவுக்கரசர் என்று அவருடைய பெயர் இருப்பதைப் பார்த்து வியந்து போகிறார். இதுதான் மேலுள்ள பாட்டின் எளிமையான பொருள்.

    சரி. மந்தமாருதம் புரிந்து விட்டது. மலைய மாருதம்? இதுவும் எளிமைதான். மலையிலிருந்து வரும் காற்று மலைய மாருதம்.

    கலை உவா மதியே கறி ஆக, வன்
    சிலையின் மாதனைத் தின்னும் நினைப் பினாள்,
    மலையமாருத மா நெடுங் கால வேல்
    உலைய மார்பிடை ஊன்றிட ஓயு மால்

    மேலேயுள்ளது கம்பராமாயணப் பாடல். இது மலையமாருதத்தை காலனின் வேல் என்று குறிப்பிடுகிறது? ஏன்? அது சூர்ப்பனகையை அந்த அளவுக்குத் துன்புறுத்துகிறது. காதல் உள்ளத்தில் கொதிக்கும் போது காதலன் அருகில் இல்லாத போது மலைக்காற்று குளுமையாக வீசினால் அது கொடுமையாகத்தானே இருக்கும். அதனால்தான் இனிய மலைக்காற்றை சூர்ப்பனகையைக் கொல்லும் காலனின் வேல் என்று சொல்கிறார் கம்பர்.

    இந்த மந்தமாருதமும் மலையமாருதமும் பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் இல்லை. பக்தி இலக்கியங்கள் எழுந்த காலத்துக்குப் பிறகுதான் நிறைய பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. வடமொழியும் தென்மொழியும் கலந்து பயிலத் தொடங்கிய காலத்தில் இந்தச் சொற்கள் உண்டாகியிருக்க வேண்டும்.

    சரி. இன்னொரு மாருதமும் இருக்கிறது. அதுதான் சண்டமாருதம். சண்டித்தனம் செய்யும் காற்றுக்குச் சண்டமாருதம் என்று பெயர். அதாவது சூறாவளி. வீசுகின்ற இடமெல்லாம் அழிவைச் செய்யும் சூறாவளியைச் சண்டமாருதம் என்று வடமொழி அழைப்பதில் தவறில்லையே.

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    139/365

     
    • n_shekar 12:09 pm on April 19, 2013 Permalink | Reply

      சூப்பர் – தினம் ஒரு புதிய வேள்வி – நானும் கற்று கொள்கிறேன் – மிக்க நன்றி :))

      • GiRa ஜிரா 2:10 pm on April 19, 2013 Permalink | Reply

        ஆகா. சேகர் சார். உங்க பின்னூட்டத்தைப் பாத்து ரொம்ப சந்தோஷம்.

    • Kaarthik Arul 2:30 pm on April 19, 2013 Permalink | Reply

      மாருதம் மட்டுமே இதுவரை கேள்விப் பட்டிருந்தேன். மந்த. மலைய, சண்ட மாருதங்களை இப்போதுதான் அறிகிறேன். நன்றி. ஆனால் இங்கே ‘மலையமாருதம் பாடுது’ என்று வருவதால் மலையமாருதம் ராகத்தை அல்லவா குறிக்கிறது?. ஆனால் இப்பாடல் அமைந்துள்ள ராகம் மலையமாருதம் இல்லை தர்மவதி 🙂

      மலையமாருதம் ராகத்தில் அமைந்துள்ள சில பாடல்கள் – கண்மணி நீ வரக் காத்திருந்தேன், தென்றல் என்னை முத்தமிட்டது கோணாத செங்கரும்பு, ரகசியமாய்..

      • GiRa ஜிரா 2:54 pm on April 19, 2013 Permalink | Reply

        நீங்க கேட்ட கேள்வி ரொம்பவே அழகான கேள்வி.

        மலையமாருதம்னு ஒரு ராகம் இருக்கே. அதுவாக்கூட இருக்கலாமேன்னு. அந்த ராகத்துக்குப் பெயரே மலையமாருதத்தின் பண்பிலிருந்து வந்ததாகத்தான் இருக்க வேண்டும். இந்தப் பெயரும் ஹிந்துஸ்தானியில் இருக்க வாய்ப்புகள் குறைவு.

        சரி. உங்க கேள்விக்கு வருவோம். நீங்கள் சொல்வது பொருள் கொள்ளலாமா? கொள்ளலாம். ஆனால் அது இலக்கியத்தரமான பொருளாகக் கருதப்படாது. காரணம்?

        மந்தமாருதம் வீசுது – இது செய்வினை
        மலையமாருதம் பாடுது – மலைக்காற்றே பாடுகிறது என்று எடுத்துக் கொண்டால் செய்வினை. மலையமாருதம் என்னும் ராகம் பாடப்படுகிறது என்றால் செயப்பாட்டு வினை.

        ஒரே வரியில் அடுத்தடுத்து செய்வினைகள் வருவது இலக்கியத்தில் பொருத்தமாகக் கருதப்படும். வினைகளைத் தாண்டிக் குதிப்பது திரைப்படப்பாடல்களில் நடப்பதுதான் என்றாலும் வாலி தமிழ் இலக்கணம் நன்கறிந்தவர்.

    • sankaranarayanan 7:50 pm on April 19, 2013 Permalink | Reply

      wonderful.

    • amas32 9:22 pm on April 19, 2013 Permalink | Reply

      Loved the Q by Karthik Arul and your reply to it. மந்தமாருதம், மலையமாருதம் சொல்லவே ரொம்ப இனிமையாக உள்ளது. மாருதம் எந்றறால் காற்று, மாருதி என்று அனுமனுக்கு இதனால் பெயர் வந்ததை இன்று தான் தெரிந்துகொணடேன்!

      அருமையான பாடல்! நடிப்பு, நடனம், இசை, குரல், பாடல் வரிகள், அனைத்தும் ஒரு சேர நன்றாக அமைவது அபூர்வம் தான்!

      amas32

    • Saba-Thambi 6:06 pm on April 20, 2013 Permalink | Reply

      First time I have heard சண்டமாருதம் -I learn something new whenever I visit this link. Please keep writing. You are doing a wonderful service to the Tamil Language. (Its a pity that I am posting in English – – (time factor 😦 )

  • GiRa ஜிரா 11:17 am on April 10, 2013 Permalink | Reply
    Tags: சிவன், சுந்தரர், திருஞானசம்பந்தர், திருமுறைகள்   

    தேவாரம் 

    தமிழின் பெருமை சொல்லி முடிவதுமல்ல. சொல்லில் முடிவதுமல்ல. ஆனாலும் கோயில்புறா திரைப்படத்துக்காக புலவர் புலமைப்பித்தன் சொல்லெடுத்து பாடலொன்று எழுத வேண்டி வந்தது. மிகமிக அரிய இனிய பாடலாகவும் காலத்தால் நிலைக்கின்றதாகவும் அந்தப் பாடல் உருவெடுத்தது.

    அமுதே தமிழே அழகிய மொழியே எனதுயிரே
    ………………
    தேனூறும் தேவாரம் இசைப்பாட்டின் ஆதாரம்
    தமிழிசையே தனியிசையே தரணியிலே முதலிசையே
    ஊன் மெழுகாய் உருகும் கரையும் அதிலுலகம் மறந்து போகும்
    படம் – கோயில்புறா
    பாடல் – புலவர் புலமைப்பித்தன்
    பாடியவர்கள் – இசையரசி பி.சுசீலா, உமா ரமணன்
    நாதசுரம் – கே.பி.என்.சேதுராமன், கே.பி.என்.பொன்னுச்சாமி
    இசை – இசைஞானி இளையராஜா
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/errR7iLYuuU

    இந்தப் பாட்டில் தேவாரத்தின் பெருமையை உறைக்கு விடும் மோர்த்துளி போல் புலமைப்பித்தன் சுருக்கமாகச் சொல்லியிருக்கிறார். அந்த மோர்த்துளி விட்டு உறைந்த பெரும்பானைத் தயிராக தேவாரத்தின் பெருமைகளை நாம் இந்தப் பதிவில் காணலாம்.

    பெரும்பாலும் தேவாரம் என்பது சிவனார் மீது பாடப்பட்ட பாடல்கள் என்று தெரிந்திருப்போம். ஆனால் அந்தப் பெயருக்குப் பொருள் என்ன? அதைப் பாடியது யார்? அவை பற்றிய தகவல்கள் என்னென்ன?

    தே + ஆரம் = தேவாரம். தே என்றால் இனிய என்று பொருள் உண்டு. தேநீர் என்று சொல்கிறோமல்லவா. அதே போல தே என்றால் அருள் என்றும் ஒரு பொருள் உண்டு. ஆரம் என்றால் மாலை. ஆண்டவனின் அருளைப் பெற்றுத்தரும் பாமாலை என்று பெயர்க்காரணம் இருக்கிறது. இனிய (பா)மாலை என்று எடுத்துக் கொண்டாலும் பொருத்தமே.

    இன்றைக்கு தேவாரம் என்பது சைவர்கள் மூவர் பாடியவைகளாகக் கருதப்படுகிறது. மூவர் என்றால் யார் யார்? அப்பர், சம்பந்தர், சுந்தரர் ஆகிய மூவர். இவர்கள் பாடியவை தேவாரம் என்று தொகுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் முதன்முதலில் திருநாவுக்கரசர் எனப்படும் அப்பரடிகள் பாடியதே தேவாரம். சம்பந்தர் பாடியது திருக்கடைக்காப்பு. சுந்தரர் பாடியது திருப்பாட்டு.

    அப்பர் பாடிய தேவாரப் பதிகங்கள் மக்களிடம் மிகப்பிரபலமாகி சம்பந்தரும் சுந்தரரும் பாடிய பதிகங்களுக்கும் கூட தேவாரம் என்று பெயர் வந்துவிட்டது.

    இந்தப் பாடல்களைப் பின்னாளில் நம்பியாண்டார் நம்பி திருமுறைகளாகத் தொகுத்தார். சைவ மூவர்களின் பாடல்கள் மொத்தம் ஏழு திருமுறைகளாகத் தொகுக்கப்பட்டன. இவை அத்தனைக்கும் பொதுப்பெயராக தேவாரம் நின்று நிலைத்துவிட்டது. இது அப்பரடிகளுக்கே பெருமை.

    முதலாம் திருமுறை = திருஞானசம்பந்தரின் திருக்கடைக்காப்பு = 1469 பாடல்கள்
    இரண்டாம் திருமுறை = திருஞானசம்பந்தரின் திருக்கடைக்காப்பு = 1331 பாடல்கள்
    மூன்றாம் திருமுறை = திருஞானசம்பந்தரின் திருக்கடைக்காப்பு = 1346 பாடல்கள்
    நான்காம் திருமுறை = திருநாவுக்கரசரின் தேவாரம் = 1060 பாடல்கள்
    ஐந்தாம் திருமுறை = திருநாவுக்கரசரின் தேவாரம் = 1015 பாடல்கள்
    ஆறாம் திருமுறை = திருநாவுக்கரசரின் தேவாரம் = 980 பாடல்கள்
    ஏழாம் திருமுறை = சுந்தரரின் திருப்பாட்டு = 1026 பாடல்கள்

    சரி. பதிகம் என்கிறோமே, அப்படியென்றால் என்ன? இறைவனின் புகழைப் பாடும் பத்து பாடல்களின் தொகுப்பு ஒரு பதிகம். ஆனால் திருஞானசம்பந்தரின் பதிகத்தில் மட்டும் பதினோரு பாடல்கள் இருக்கும். ஏன்? பத்து பாடல்களைக் கொண்ட பதிகத்தைப் படிப்பதனால் உண்டாகும் பலனைப் பதினோராம் பாட்டில் வைத்தார் திருஞானசம்பந்தர்.

    இன்னொரு தகவல். இந்தப் பதிகங்கள் தொகுக்கப்பட்டவை என்பது தெரியும். இவைகளைப் பண்முறையாகவும் தலமுறையாகவும் தொகுக்கப்பட்டன? அதென்ன?

    மூவர் பாடிய பதிகங்கள் பலப்பல திருத்தலங்களில் பாடப்பட்டவை. பண் என்பது தமிழிசையைக் குறிப்பது. வடமொழியில் இராகம் என்கிறார்களே, அதுதான் பைந்தமிழில் அதுதான் பண்.

    ஒரே பண்ணில் பாடப்பட்ட பாடல்களாகத் தொகுத்தால் அது பண்முறைத் தொகுப்பு. பாடப்பட்ட தலங்களை வைத்துத் தொகுத்தால் அது தலமுறைத் தொகுப்பு.

    மூவரின் தேவாரங்களில் இருந்து ஒவ்வொரு பாடலைக் கீழே கொடுத்துள்ளேன். இந்தப் பாடல்களை வாயால் பாடி மனதினால் சிந்தித்து அருளின்பம் பெருகட்டும்.

    திருநாவுக்கரசர்
    மாசில் வீணையும் மாலை மதியமும்
    வீசு தென்றலும் வீங்கிள வேனிலும்
    மூசு வண்டறை பொய்கையும் போன்றதே
    ஈசன் எந்தை இணையடி நீழலே

    திருஞானசம்பந்தர்
    தோடுடைய செவியன் விடையேறியோர் தூவெண்மதி சூடிக்
    காடுடைய சுடலைப்பொடி பூசி என் உள்ளங்கவர் கள்வன்
    ஏடுடைய மலரான் உனை நான் பணிந்தேத்த அருள் செய்த
    பீடுடைய பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மான் இவனன்றே

    சுந்தரர்
    பித்தா பிறைசூடி பெருமானே அருளாளா
    எத்தான் மறவாதே நினைக்கின்றேன் மனத்துன்னை
    வைத்தாய் பெண்ணைத் தென்பால் வெண்ணெய் நல்லூர் அருட்டுறையுள்
    அத்தா உனக்காளாயினி அல்லேன் எனலாமே

    இப்படியான சிறப்புடைய பதிகங்களை உள்ளத்தில் நிறுத்தி உதட்டில் உச்சரித்து உயிரோடு சேர்த்து உருக்கிவிட்டால் ஈசனருள் உறுதி. தெய்வத் தமிழ் தேவாரம் போற்றி! போற்றி!

    திருச்சிற்றம்பலம்

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    130/365

     
    • சிவா கிருஷ்ணமூர்த்தி 3:12 pm on April 10, 2013 Permalink | Reply

      ஜீராவில் ஊறினால் எதுதான் இனிக்காது? தேவாரமோ ஏற்கனவே குலோஜாமூன்…கேட்கவேண்டுமா?!
      பிரமாதம்…தொடருங்கள்!

      • GiRa ஜிரா 9:16 pm on April 11, 2013 Permalink | Reply

        தீந்தமிழ் மறையாகிய தேவாரப் பண்களைப் பத்திச் சொல்லாம இருக்கத்தான் முடியுமா? இன்னும் நெறையவே சொல்லலாம். இது நாலுவரி நோட்டு. அதுனால அளவான அறிமுகம் 🙂

    • amas32 10:12 pm on April 10, 2013 Permalink | Reply

      /அமுதே தமிழே அழகிய மொழியே எனதுயிரே/ அனைத்தையும் ஒரு வரியில் சொல்லிவிடுகிறாரே கவிஞர்!

      /அந்த மோர்த்துளி விட்டு உறைந்த பெரும்பானைத் தயிராக தேவாரத்தின் பெருமைகளை நாம் இந்தப் பதிவில் காணலாம்./ சூப்பர் ஜிரா!

      உங்களை என் நண்பராக அடைந்ததற்கு மிகவும் பெருமைப் படுகிறேன். எவ்வளவு அழகாவும், விவரமாகவும், சுங்கச் சொல்லியும் விளக்குகிறீர்கள். கடவுள் அருளால் நீங்கள் குறிப்பிட்டிருக்கும் மூன்று பதிகங்களும் நான் அறிந்தவை. அதில் ரொம்ப மகிழ்ச்சி 🙂

      எல்லா வளமும் பெற்று நீங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ என் வாழ்த்துகள்.

      amas32

      • GiRa ஜிரா 9:18 pm on April 11, 2013 Permalink | Reply

        வாழ்த்துகளுக்கு மிக்க நன்றி அம்மா. 🙂 இது போன்ற வாழ்த்துகள் இன்னும் சிறப்பாக எழுத வேண்டும் என்ற ஊக்கத்தைக் கொடுக்கின்றன.

    • Saba-Thambi 10:55 am on April 14, 2013 Permalink | Reply

      அருமையான கட்டித் தயிர்! வளர்க உங்கள் எழுத்து.

  • GiRa ஜிரா 11:37 am on December 24, 2012 Permalink | Reply
    Tags: அப்பர், சரக்கறை, சரக்கு, திருமுறை, தேவாரம்   

    சரக்கு வெச்சிருக்கேன் 

    ”சரக்கு இரயில் தடம் புரண்டு விட்டது” என்ற செய்தியைப் படிக்கும் போது “சரக்கு இரயிலுக்கு டீசலுக்குப் பதிலா சரக்கு ஊத்திட்டாங்களோ” என்று எனக்குத் தோன்றியதில் வியப்பில்லை.

    தொலைக்காட்சிகளில் “நாட்டுச் சரக்கு நச்சுன்னுதான் இருக்கு” என்று ஒரு பாடகர் பாடிக் கொண்டிருந்தார். படம் புதுக்கோட்டையிலிருந்து சரவணன் என்று போட்டிருந்தது. பாடலை எழுதியவர் பெயர் பா.விஜய்.

    காலையில் எழுந்து இந்தச் சரக்கைத்தான் கேட்க வேண்டுமா என்று சேனலை மாற்றினேன். “சிங்காரிச் சரக்கு நல்ல சரக்கு” என்று கமல்ஹாசன் ஒய்.விஜயாவோடு சேர்ந்து ஆடிக் கொண்டிருந்தார். வாலியின் வரிகளுக்கு இளையராஜாவின் இசை.

    இந்தப் பாடல்களைக் கேட்டாலே சரக்கு ஏற்றியது போலத்தான் இருக்கிறது என்று நினைத்துக் கொண்டேன். சரக்கு என்றாலே குடி என்று தமிழன் இன்று புரிந்து கொண்டிருக்கிறான்.

    காலையில் வீட்டுக்கு டிபன் வாங்க பக்கத்து ஓட்டலுக்குச் சென்றேன். சிறிய ஓட்டலாக இருந்தாலும் இட்லி தோசையெல்லாம் நன்றாக இருக்கும். ஓட்டல் ஓனரும் நல்ல பழக்கம்.

    ”வாங்க சார். இன்னைக்கு இட்லி தோசை மட்டுந்தான் போட்டிருக்கு. சரக்கு மாஸ்டருக்கு ஒடம்புக்கு முடியலை. அதான். என்ன கட்டச் சொல்லட்டும்?” என்று கேட்டார்.

    ஆகா சரக்குக்கு இடத்துக்கு ஒரு பொருள் இருக்கிறதே என்று நினைத்துக் கொண்டேன். குடிப்பதும் சரக்கு. உண்பதும் சரக்கு.

    இட்லி பார்சல் வாங்கிக் கொண்டு வரும் போது வழியில் பலசரக்குக் கடையில் பால் வாங்கச் சென்றேன்.

    “சரக்கெல்லாம் பத்திரமா எறக்கி வைங்கப்பா” என்று அண்ணாச்சி சரக்கு கொண்டு வந்திருந்த பையனிடம் கத்திக் கொண்டிருந்தார்.

    குடிக்கும் சரக்கு சாப்பாட்டுச் சரக்காகி  பிறகு அண்ணாச்சி கடை மளிகைப் பொருளாகி விட்டது. சரக்கு எத்தனை சரக்குகளோ என்று எண்ணிக் கொண்டு வீடு வந்து சேர்ந்தேன்.

    மனமெனுந் தோணி பற்றி மதியெனுங் கோலை யூன்றிச்
    சினமெனுஞ் சரக்கை யேற்றிச் செறிகட லோடும் போது
    மதனெனும் பாறை தாக்கி மறியும்போ தறிய வொண்ணா(து)
    உனையுனும் உணர்வை நல்காய் ஒற்றியூ ருடய கோவே

    வழியில் ஓதுவார் வீட்டிலிருந்து தேவாரம் தெளிவாகக் கேட்டது. அப்பர் பாடிய தேவாரம். திருவொற்றியூரில் பாடியது. அந்தக் காலத்து சென்னை. ஆக அப்பர் காஞ்சிபுரத்திலிருந்து சென்னைக்கும் வந்திருக்கிறார்.

    அப்பர் கூட சரக்கு பற்றி பாடலில் ஏதோ சொல்லியிருக்கிறார் என்று மனம் நினைவூட்டியது. ஆமாம்.

    மனம் என்னும் தோணியில்
    மதி என்னும் கோலை ஊன்றி
    சினம் என்னும் சரக்கை ஏற்றி
    வாழ்க்கை என்னும் கடலில் பயணம் சென்றால்
    மதம் என்னும் பாறை தாக்கும்!

    நெஞ்சில் எழும் சினத்தைக் கப்பலில் ஏற்றும் பண்டங்களோடு ஒப்பிட்டு அப்பர் பாடியிருந்தாலும், கப்பலை ஓட்டும் போது சரக்கை ஏற்றினால் பாறை தாக்க வாய்ப்பிருக்கிறது என்று நெஞ்சம் குதர்க்கமாக நினைத்தது.

    இப்படி நினைத்ததற்கு அப்பர் என்னை மன்னித்து விடுவார். ஈசனாரும் என்னை அருள் செய்து மன்னித்தால் நன்று. அப்பரும் ஈசனையே சரக்கு என்று சரக்கறை என்ற தலைப்பில் பல பாடல்கள் பாடியவராயிற்றே.

    விடையும் விடைப் பெரும் பாகா! என் விண்ணப்பம்: வெம்மழுவாள்-
    படையும், படை ஆய் நிரைத்த பல் பூதமும், பாய்புலித்தோல்-
    உடையும், முடைத்தலைமாலையும், மாலைப் பிறை ஒதுங்கும்
    சடையும், இருக்கும் சரக்கு அறையோ, என் தனி நெஞ்சமே!

    குடிப்பவர்களுக்கு குடியே மனமெங்கும் நிறைந்திருப்பது போன்று அப்பரடிகளுக்கு நெஞ்செல்லாம் ஈசனார் நிறைந்திருக்கிறார்.

    ஈசனே
    உலகுக்கெல்லாம் நேசனே
    பகைவரைப் பொருதும் திறமும்
    உலகைச் சுமக்கும் உன்னைச் சுமக்கும் எருதும்
    கொண்டவனே!
    என் விண்ணப்பம் கேள்!
    உன்னுடைய
    வாளும் வெம்மழுவும்
    உனைப் பணிந்து வாழும் பூதக்குழுவும்
    பாயும் புலியை உரித்து உடுத்த பாயும்
    வெண்டலை மாலையும்
    நறுக்கிய பிறையும்
    பிறை தாங்கும் சடைமுடியும்
    எந்நாளும் வைத்துப் பார்க்கும்
    சரக்கு அறையாய் என் நெஞ்சம் ஆக்குவாய்!

    இது போல எத்தனையெத்தனை சரக்குகளோ!

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    023/365

     
    • தேவா.. 11:59 am on December 24, 2012 Permalink | Reply

      super observations GIRA

    • கானா பிரபா 4:08 pm on December 24, 2012 Permalink | Reply

      சரக்கு உள்ளவர் சரக்குப் பற்றிப் பேசும் போது சும்மா நச்சுன்னு இருக்குபா 😉 கலக்கல், ரசித்தேன்

    • Niranjan 10:34 pm on December 24, 2012 Permalink | Reply

      இப்போது தான் ஒரு நல்ல சரக்கு அடித்த உணர்வு வருகிறது. வாழ்க உங்கள் தொண்டு :):)

    • BaalHanuman 1:32 am on December 27, 2012 Permalink | Reply

      சரக்கு தத்துவங்கள்!

      நன்றியும் மன்னிப்பும் நட்பிற்கு தேவையில்லை – சரக்கு மட்டும் போதும்.

      சரக்கிருந்து முறுக்கு இல்லேன்னா அது சோதனை;
      முறுக்கிருந்து சரக்கு இல்லேன்னா அது வேதனை!

      • GiRa ஜிரா 9:11 pm on December 29, 2012 Permalink | Reply

        அருமை. அருமை. ஒப்புக் கொள்ள வேண்டிய கருத்து 🙂

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel