Updates from March, 2013 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • mokrish 10:50 am on March 15, 2013 Permalink | Reply
    Tags: அகத்தியன்   

    இவர்கள் சந்தித்தால்… 

    பல வருடங்களுக்கு முன் ஒரு வார இதழில்  ‘இவர்கள் சந்தித்தால் என்றொரு தொடர் வந்தது. வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் வாழ்ந்தவர்கள், ஒரே துறையில் போட்டியில் இருக்கும் பிரபலங்கள் மாறுபட்ட குணாதிசயம் கொண்ட இரு பிரபலங்கள் சந்தித்துக் கொண்டால் எப்படி இருக்கும் என்பது கற்பனை கலந்த நகைச்சுவையாக வந்த பகுதி.

    இது இப்போதும் தொலைகாட்சியிலும் இணையதளங்களிலும் தொடரும் ஒரு கற்பனை. பெரியார்-பிரோமனந்தா, சந்தனக் கடத்தல் வீரப்பன் – ஒசாமா பின்லேடன், தியாகராஜ பாகவதர் – டி. ராஜேந்தர் உள்ளிட்ட பலர் நேரில் கலந்துரையாடுவது போல அமைக்கப்படும். சென்ற வருடம் வந்த The Avengers என்ற ஹாலிவுட் திரைப்படம்  Marvel Comics ல் வந்த வெவ்வேறு காமிக்ஸ் கதாபாத்திரங்களை ஒரே படத்தில் இணைத்து வசூலில் ‘சும்மா அதிருதில்ல’ என்று மிரட்டியது. மகாபாரதத்தில் அனுமன் பீமனை சந்தித்தது போல் ஒரு காட்சி உண்டு.

    இது போல ஒரு திரைப்பாடல் உண்டு. இயக்குனர் அகத்தியன் எழுதி் தேவா  இசையில் SPB -சித்ரா -தேவா பாடிய ஒரு பாடல் படத்தின் பெயர் சொன்னாலே இந்த பாடலில் சந்திக்கும் இரண்டு கதாபாத்திரங்கள் யார் என்று புரிந்துவிடும் – படம் கோகுலத்தில் சீதை . தலைப்பே பாதி கதை சொல்கிறதே!

    சீதை கோகுலத்தில் வந்து சேர்ந்தால் எப்படி இருக்கும்? கண்ணன் பற்றி இவள் என்ன நினைப்பாள்? கோகுலம் வந்த சீதையைப் பற்றி குழலூதும் கண்ணன் என்ன நினைக்கிறான்? கேளுங்கள்  http://www.youtube.com/watch?v=asOAL4mgqyE

    கோகுலத்து கண்ணா கண்ணா சீதை இவள் தானா
    மானுமில்லை ராமனில்லை  கோகுலத்தில் நானா
    சோகமில்லை சொந்தம் யாரும் இல்லை

    சீதைக்கு ஒரே Confusion . “இதென்ன இடம்? நாங்கள் வானவாசம் வந்த இடம் போல இல்லையே ?  ராமனையும் காணோம் மானையும் காணோம். ஏதோ மகளிர் கல்லூரி வாசல் போல் ஒரே பெண்கள் கூட்டம். ஒ இது கங்கைக்கரைத்தோட்டமா? அதான் ஒரே கன்னிப்பெண்கள் கூட்டமா? நடுவில் இருப்பவன் கண்ணனா ? இது கோகுலமா ? ஆடைகளை எடுத்து ஒளித்து -என்ன விளையாட்டு இது ” என்று அவள் நினைப்பதைச்  சொல்லும் வரிகள்

    ஆசைக்கொரு ஆளானவன் ஆனந்தத்தின்  கூத்தானவன்

    கோபியர்கள் நீராடிட கோலங்களை கண்டான்  அவன்

    ஆடை அள்ளி கொண்டான் அவன் அழகை அள்ளி தின்றான் அவன்

    ஆனாலும் பூஜைக்கு கண்ணன் வந்ததும் சீதை என்ன செய்கிறாளாம்?

    கண்ணா உன்னை நாள் தோறுமே

    கை கூப்பியே பாடுவேன்

    சரி மாயக்கண்ணன் நிலை என்ன ? இதுவரை நடந்தது என்று ஒரு preamble சொல்கிறான். நீ காண்பது மாயை நான் சொல்வதைக் கேள் என்கிறான்

    ஆசைக் கொரு ஆளாகினான் கீதை எனும் நூலாகினான்

    யமுனை நதி நீராடினான் பாண்டவர்க்கு  போராடினான்

    ஆடை அள்ளி கொண்டாடினான் திரௌபதிக்கு தந்தாடினான்

    பெண்களுடன் கூத்தாடினான் பெண்ணை  கண்டு கைகூப்பினான்’

    ஆனால் சீதையை கோகுலத்தில் பார்த்தவுடன் என்ன சொல்கிறான்? அவள் வருகையினால் வாழ்க்கையே பிருந்தாவனம் ஆகிறதாம். அதனால் அவளை வணங்கினான் என்று கவிஞர் சொல்கிறார்

    கதை காட்சி என்று பொருத்தி ஒரு interesting கற்பனை. கதை எழுதியவரே பாடலும் எழுதியதால் கதையோடு தொடரும் சிந்தனை.

    ஆனால் எனக்கு ஒரு வரி புரியவில்லை. சீதை கோகுலத்தில் நின்று பாடும்போது ஏன் ‘ராவணனின் நெஞ்சில் காமம் இல்லை’ என்று பாடுகிறாள்? புரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள்

    மோகனகிருஷ்ணன்

    104/365

     
    • Venkatesh A R 10:56 am on March 15, 2013 Permalink | Reply

      Lovely

    • kalees 12:40 pm on March 15, 2013 Permalink | Reply

      ஹீரோ தனக்குப் பிடித்த பெண்களை அவர்கள் சம்மத்துடன் அடைய நினைப்பவன். ஹீரோயினையும் அப்படி அணுக, அவள் மறுத்துவிடுகிறாள் .

      ஒரு சூழ்நிலையில் அவன் வீட்டிலேயே அடைக்கலம் அடைகிறாள். இவள் வந்தவுடன் அவனும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மனதிற்குள் திருந்த ஆரம்பிக்கிறான்.

      அப்போ வருவது தான் இந்தப் பாடல்

      கோகுலத்து கண்ணா கண்ணா
      சீதை இவள் தானா
      மானுமில்லை ராமனுமில்லை
      கோகுலத்தில் நானா
      சோகமில்லை சொந்தம் யாரும் இல்லை
      (ஆனால் அங்கே) ராவணின் நெஞ்சில் காமமில்லை

      அப்புறம், கண்ணனின் ரொமான்ஸ் லீலைகளைப் பற்றி பாடுகிறாள்

      ஆசைக்கொரு ஆளானவன்
      ஆனந்தத்தில் கூத்தானவன்
      கோபியர்கள் நீராடிட
      கோலங்களை கண்டானவன்
      ஆசை அள்ளி கொண்டானவன்
      அழகை அள்ளி தின்றானவன்
      போதையிலே நின்றானவன்

      பின்னர் ஹீரோ பாடுகிறான்.எனக்கிட்ட கொஞ்ச நல்ல விஷயமும் இருக்கும்மா

      ஆசைக்கொரு ஆளாகினான்
      கீதை என்னும் நூலாகினான்
      யமுனை நதி நீராடினான்
      பாண்டவர்க்கு போராடினான்
      ஆடை அள்ளி கொண்டாடினான்
      த்ரௌபதிக்கு தந்தாடினான்
      பெண்களுடன் கூத்தாடினான்
      பெண்ணை கண்டு கை கூப்பினான்

    • rajinirams 12:55 pm on March 15, 2013 Permalink | Reply

      படத்தில் கார்த்திக் சுவலட்சுமியை தன் இடத்திற்கு அழைத்து வந்து களங்கப்படுத்தாமல் காத்து நிற்பார்-அவர் பெண் பித்தராக இருந்தாலும்.அவரை பொருத்த வரை”ராவணனின் நெஞ்சில் காமமில்லை”-சரிதானே.

    • anonymous 10:31 pm on March 15, 2013 Permalink | Reply

      இவர்கள் சந்தித்தால்? = Nice Topic!
      புராண நாடகத்தில் இவை நெறைய உண்டு; (அனுமன்-பீமன், இராமன்-கண்ணன் சந்திப்புக்கள் – செளகந்திகா மலர் தேடும் போது)
       
      ஆனா இலக்கியத்தில்? சினிமாவில்?

      இதை ஒரு Series-ஆக எழுதுங்களேன், மோகன கிருஷ்ணன்?
      இது போல, கற்பனைச் சந்திப்புக்கள் இலக்கியத்திலும் சினிமாவிலும், கொஞ்சமாத் தான் எட்டிப் பார்ப்பவை; ஆர்வம் கிளறும்..

       
      அன்னை வேளாங்கண்ணி –ன்னு ஒரு படம்; கனவுப் பாட்டு தான்;
       
      ஆனா, மாதாவின் ஆசியால், இருவருக்குமே ஒன்னா வரும் கனவு; (ஜெமினி & ஜெயலலிதா)
      கனவு வந்ததும், கனவிலேயே, தம்பதிகள் ஆயிடுவாங்க; கிட்டத்தட்ட இவர்கள் சந்தித்தால் போல;
      வானமென்னும் வீதியிலே குளிர் வாடை எனும் தேரினிலே
      ஓடி வரும் மேகங்களே கொஞ்சம் நில்லுங்கள் –ன்னு நல்ல பாட்டு..
       
      மறைந்த ஆதித்த கரிகாலனும், பொன்னியின் செல்வன் அருள்மொழியும் சந்திக்குறாப் போல ஒரு கதை கூட உண்டு!
      இந்தப் பாட்டிலே கண்ணன் & சீதை:)

       
      //பெண்களுடன் கூத்தாடினான்; பெண்ணைக் கண்டு கைகூப்பினான்//
       
      ரொம்ப அற்புதமான வரிகள்!
      இயக்குநரே பாட்டையும் எழுதினா, சில புதையல்கள் கிடைப்பதுண்டு; அப்படி ஒன்னு, இந்த அகத்தியனின் வரிகள்;
      It speaks abt Kannan’s personality – as a mix of (காமம் + மதிப்பு)
      பெண்களுடன் கூத்தாடினான் + பெண்ணைக் கண்டு கைகூப்பினான்
       
      ஒரு ஆண், பல பெண்களை மணந்து கொள்வது, இன்னிக்கும் அரசல் புரசலாப் பாக்குறோம்;
      ஆனா, ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுக்கு முன்பே, ஒரு பெண், பல ஆண்களை மணந்து கொள்வது? = Kannan acknowledged it, acknowledged her, even though society was speaking bad-mouth!
       
      கண்ணன் = ஒரு Complex Personality!
      =இந்திரனுக்குப் பூசை வேணாம்-ன்னு சாத்திரங்களைத் தடுத்து நிறுத்தும் Rebel
      =பெண்களோடு, மிக்க தோழமை, but with respect & not womanizing
      =ஆண்கள் பண்ணிக்கிட்டா தப்பில்லை என்ற காலத்தில், பெண்ணுக்குப் பல தாரம்(ன்)
      =Tactic Management/ சிரிச்சிக்கிட்டே கொல்லும் பொறுக்கி:))
      =Even respecting திருநங்கை/ ஓரினச் சேர்க்கை, like in the case of சிகண்டி

      Kannan is really complex
      அதான் சீதையின் வியப்பும், குழப்பமும் இந்தப் பாட்டில் தொனிக்குது..
      She compares with Rama & going aghast on seeing Kannan!
      கண்ணன் ஒருக்காலும் அவளைத் தீக்குளிக்கச் சொல்லி இருக்க மாட்டான் – பூமிக்குள் அனுப்பி இருக்கவும் மாட்டான்!
      —-
       
      அகத்தியன் வரிகளைப் பாருங்களேன்; அப்படியே, சுந்தராம்பாள் அம்மா பாடும் அதே Style:) = ஒன்றானவன் உருவில் ரெண்டானவன்..தந்தானவன்..
       
      ஆசைக்கொரு ஆளானவன்
      ஆனந்தத்தில் கூத்தானவன்
      கோலங்களைக் கண்டானவன்
      ஆசை அள்ளிக் கொண்டானவன்
      அழகை அள்ளித் தின்றானவன்
      போதையிலே நின்றானவன்
      பூஜைக்கின்று வந்தானவன்

    • anonymous 11:08 pm on March 15, 2013 Permalink | Reply

      //ஆனால் எனக்கு ஒரு வரி புரியவில்லை.
      சீதை கோகுலத்தில் நின்று பாடும்போது ஏன் ‘ராவணனின் நெஞ்சில் காமம் இல்லை’ என்று பாடுகிறாள்? புரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள்//
       
      :)) I slightly touched this in the previous comment..
      அகத்தியன் வரிகளைப் பாருங்க;
      “என் வாழ்க்கையே பிருந்தாவனம்; நானாகவே நான் வாழ்கிறேன்”
       
      சீதை, “நானாகவே நான் வாழ்கிறேன்” –ன்னு சொல்லுறா-ன்னா, அதன் பொருள்(அர்த்தம்) என்ன?
       
      =பெண்களுடன் கூத்தாடினான் + பெண்ணைக் கண்டுக் கை கூப்பினான்
      =சோகமில்லை; சொந்தம் யாரும் இல்லை;
      =மானுமில்லை ராமனுமில்லை, கோகுலத்தில் நானா?
      =ராவணின் நெஞ்சில் காமமில்லை
       
      இது ஒரு பெண்ணின் உள்-தவிப்பு;
      “முந்தைய இராமன் – இன்றைய கண்ணன்” –ன்னு ஒரு பெண் மனசின் ஒப்பீடு!
       
      =கண்ணன் இருக்கும் இடத்தில் சோகம் இல்லை! ஆனா இராமன்?
      =கண்ணன் கூத்தாடினான்; ஆனா இராமன்?
      =கண்ணன் பெண்ணைக் கண்டுக் கை கூப்பினான்; இராமன் கூப்புவானா?
      =கண்ணன் இருப்பிடத்தில் சோகமில்லை; சொந்தம் யாரும் இல்லை; நானாகவே நான் வாழ்கிறேன்; யாருக்கும் (கற்பை) நிரூபிக்க அல்ல!
      =கண்ணன் இருப்பிடத்தில், அதீத உறவு-உரிமையால், பலர் பார்க்க, பெண் மனசை ஒடித்தல் இல்லை; தீக்குளிப்பு இல்லை; ஆனா இராகவன்?
       
      அதான், “இராவணன் நெஞ்சில் காமமில்லை” –ன்னு பாடுறா!
      ஏன்னா, கண்ணன் இருக்கும் இடத்தில், இராவணனுக்குக் காமம் –ன்னு முத்திரையும், அந்தக் காமத்தால் கற்பு-தீக்குளிப்பு –ன்னு முத்திரையும் இருக்காதே!
      அதான், ஒரு கவிஞரா, இராவணன் மேல் ஏத்திச் சொல்லுறாரு, ஒரு வீரியத்துக்காக!
       
      சீதையின் கனவாய்:
      மானும் இல்லை; ராமனும் இல்லை
      சோகம் இல்லை; சொந்தம் இல்லை
      இராவணின் நெஞ்சில் காமம் இல்லை;
      எல்லாம் கண்ணன், எல்லாம் கண்ணன்!
       
      பெண்களுடன் கூத்தாடினான்;
      பெண்ணைக் கண்டுக் கை கூப்பினான்
      நானாகவே நான் வாழ்கிறேன்
      நானாகவே நான் வாழ்கிறேன்
       
      Such a strange, womanish dream – Pangs of the heart of seetha

      • anonymous 11:22 pm on March 15, 2013 Permalink | Reply

        By the way, இவர்கள் சந்தித்தால்? Style, சங்கத் தமிழிலும் உண்டு!:)
        ஒரு நாள் வாரலன், இரு நாள் வாரலன் –ன்னு குறுந்தொகைக் கவிதை! = Dream Meeting, Dream Wishes;)

    • amas32 9:51 pm on March 17, 2013 Permalink | Reply

      எனக்குத் தோன்றுவது சற்றே மாறுப்பட்ட சிந்தனை. சீதையின் நிலை கண்டு வருந்துகிறேன். கோகுலத்தில் இருக்கும் சீதைக்கும் அசோகவன சீதைக்கும் என்ன வேறுபாடு? இரண்டு இடத்திலும் மருட்சியுடன் தானே இருக்கிறாள். அவள் அரசகுமாரி. இராமனின் மனைவி. உலகம் அறியாதவள். இராமனைப் பிரிந்து மகிழ்ச்சி இழந்து அவள் எங்கு இருந்தால் என்ன? கண்ணன் அவளுடைய இராமன் இல்லை. எப்படி இராவணன் வேறோ அதே மாதிரி கண்ணனும் வேறு. அவளுக்குத் தேவை இராமன் மட்டுமே. அவள் இல்லம் அயோத்தியில் மட்டுமே.

      amas32

  • என். சொக்கன் 11:24 am on March 14, 2013 Permalink | Reply  

    ஆகுபெயர் 

    • படம்: ராஜாதிராஜா
    • பாடல்: எங்கிட்ட மோதாதே
    • எழுதியவர்: பொன்னடியான்
    • இசை: இளையராஜா
    • பாடியவர்கள்: மனோ, கே. எஸ். சித்ரா
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=f7hoMEG9SXU

    சுண்டல் பயறை ஊற வெச்சு, காலையிலே தின்றுவிட்டு,

    தண்டால் எடு, குண்டால் எடு, பஸ்கி எடு, குஸ்தி போடு,

    வேட்டி எடுத்து, வரிஞ்சு கட்டி, மீசையத்தான் முறுக்கி முறுக்கி,

    சிலம்பை எடுத்துச் சுழற்று சுழற்று, ஆம்பளையா வளரு வளரு!

    நேற்று வீட்டில் பச்சைப் பட்டாணி சுண்டல் செய்திருந்தார்கள். பொறியலுக்கும் சுண்டலுக்கும் என்ன வித்தியாசம் என்று யோசித்தபடி சாப்பிட்டேன்.

    பத்தாங்கிளாஸ் இலக்கணப் புத்தகத்தில் ‘ஆகுபெயர்’ என்று ஒரு பாடம் இருந்தது. அதாவது, ஒன்றின் பெயர் இன்னொன்றுக்கு ஆகிவருவது.

    இதற்குப் பிரபலமான உதாரணம், ‘ஊர் சிரித்தது’. உண்மையில் சிரித்தது ஊர் அல்ல, அதில் உள்ள மக்கள், ஆனால் அது ஊரே சிரித்ததாகச் சொல்லப்படும்.

    இதேபோல், ‘ரோஜா பயிரிட்டிருக்கிறேன்’ என்று ஒருவர் சொன்னால், அவர் மண்ணில் ரோஜாவை விதைத்துள்ளார் என்று அர்த்தம் இல்லை, அவர் செடியைப் பயிரிட்டுள்ளார், அதில் பூக்கும் ரோஜாப்பூ அந்தச் செடிக்கே பெயராக ஆகிவருகிறது.

    ஆகுபெயர்களில் பல வகைகள் உண்டு. சினையாகுபெயர், இடவாகுபெயர், பண்பாகுபெயர் என்று அது ஒரு பெரிய லிஸ்ட்.

    அந்தப் பட்டியலில் ஒரு வகை, தொழிலாகுபெயர். ஒரு தொழில் அதனால் உருவாகும் பொருளுக்குப் பெயராக மாறுவது.

    உதாரணமாக, ‘சுண்டல்’ என்ற வார்த்தையையே எடுத்துக்கொள்வோம், அது பெயர்ச்சொல் (Noun) அல்ல, வினைச்சொல் (Verb), இதன் அர்த்தம், ஒரு பொருளை நீர் வற்றும்படி சுருக்குவது, ‘பாலைச் சுண்டக் காய்ச்சினான்’ என்று சொல்கிறோம் அல்லவா, அதுதான் இது.

    ஆக, பச்சைப் பட்டாணியைச் சூடாக்கி நீரை வற்றவைத்துச் சுண்டச் செய்வது என்ற தொழில், அதனால் கிடைக்கும் உணவுப்பொருளுக்கே பெயராகிவிட்டது. ’சுண்டல்’ என்பது தொழிலாகுபெயர்.

    சுண்டல்மட்டுமில்லை, வறுவல், பொரியல், அவியல், மசியல், துவையல், பொங்கல் எல்லாமே Verbகள்தாம். அதனால் கிடைக்கும் உணவுப்பொருள்களுக்கும் அதே பெயரைச் சூட்டிவிட்டோம்!

    அடுத்தமுறை யாராவது ‘கடலைச் சுண்டல் செய்தேன்’ என்று சொன்னால், ‘கடலையே வற்றவைத்தாயா? நீ என்ன பெரிய அகத்தியரா?’ என்று கேட்டுவிடுங்கள் :>)

    ***

    என். சொக்கன் …

    14 03 2013

    103/365

     
    • tcsprasan 11:57 am on March 14, 2013 Permalink | Reply

      Nice. ஆனா பொறியலா? பொரியலா?

      • என். சொக்கன் 12:08 pm on March 14, 2013 Permalink | Reply

        என்னுடைய பிழைதான், அது பொரியல் என்று இருக்கவேண்டும். சரி செய்துவிட்டேன்

    • gokulraj 11:59 am on March 14, 2013 Permalink | Reply

      பொறியல், பொரியல் என்ன வித்தியாசம் !!

      • என். சொக்கன் 12:08 pm on March 14, 2013 Permalink | Reply

        என்னுடைய பிழைதான், அது பொரியல் என்று இருக்கவேண்டும். சரி செய்துவிட்டேன்

      • என். சொக்கன் 12:10 pm on March 14, 2013 Permalink | Reply

        உருளைக்கிழங்கை ருசியாகப் பொரித்துத் தந்தார் அவர், அதைச் சாப்பிட்டபின், அந்தச் சுவையில் லயித்து, ’ஐயா, உங்கள் பெயரைத் தஞ்சாவூர் கல்வெட்டில் பொறித்துவைக்கலாம்’ என்று பாராட்டினேன்

        • Saba-Thambi 6:32 pm on March 15, 2013 Permalink

          நல்ல வியாக்கியாணம். அருமை!

    • amas32 (@amas32) 8:33 pm on March 14, 2013 Permalink | Reply

      சுண்டாட்டம் என்று புதிய திரைப்படம் வெளிவந்துள்ளது. (கேரம் போர்ட் ஆட்டம்) பெயரே என்னை ஈர்த்தது. சுண்டி விளையாடுவதால் சுண்டாட்டம். இங்கே நீங்கள் குறிப்பிட்டிருப்பது சுண்ட வைத்து செய்யும் சுண்டல் பற்றி.

      எங்கிட்டே மோதாதே என்ற பாடலை எழுதியவர் பொன்னடியான் என்று பார்க்க சிறிது ஆச்சர்யமாக உள்ளது. அவர் இறைவன் மேல் ஏதாவது பாடல் எழுதுபவரோ என்று தான் முதலில் தோன்றியது 🙂

      amas32

    • GiRa ஜிரா 9:46 am on March 15, 2013 Permalink | Reply

      தொழிலாகுபெயர். மிக அழகான விளக்கம்.

      எல்லாம் போட்டுக் குழம்புவதால் குழம்பு. ஊறுகின்ற காயாதலாம் ஊறுகாய். வதக்கப்படுவதால் வதக்கல். நீர் வற்றிப் போவதால் வற்றல். வறுக்கப்படுவதால் வறுவல். சாப்பிட்டிலும் தமிழ் விளையாடுகிறது.

    • anonymous 6:41 pm on March 15, 2013 Permalink | Reply

      “சுண்டுதல்” என்னும் வினையை மறைத்து (அணைத்து), பெயர்ச்சொல்லாகவே காட்டி விடுவதால்.. இது “வினையால் அணையும் பெயர்” அல்லவா?;)

      • anonymous 6:58 pm on March 15, 2013 Permalink | Reply

        வினையாலணையும் பெயர் அல்ல;)
        சொக்கன் சொன்ன ஆகுபெயர் என்பதே சரி; ஏன்?

        வினையாலணையும்பெயர் காலம் காட்டும்; ஆகுபெயர் காட்டாது;
        *படித்தவன் – வினையால் அணையும் பெயர்; முன்பே படித்தவன் என்ற இறந்த காலம் காட்டும்;
        *படிப்பு – ஆகுபெயர், படிப்பதால் படிப்பு, காலம் காட்டாது;

        வடுப்பதால் = வடை
        தோய்ப்பதால் = தோசை
        இடுவதால் = இட்டிலி;)
        சுண்டுவதால் = சுண்டல்

        Just a thought on difference between the two-வினையால் அணையும் பெயர் & ஆகுபெயர்.

    • anonymous 8:35 pm on March 15, 2013 Permalink | Reply

      “சுண்டுவதால்” = சுண்டல் –ன்னா,
      “ஆகுவதால்” = ஆகுபெயர்
       
      அட, “ஆகு பெயர்” என்பதே ஒரு ஆகுபெயரா?:)
      என்னே தமிழின் விளையாட்டு:)
      —–
       
      Wait, Wait, அவசரப்பட்டு எறங்கீறக் கூடாது..
      ஆகு பெயர் is actually வினைத் தொகை!
      (ஆன பெயர், ஆகின்ற பெயர், ஆகும் பெயர்)
       
      சுண்டல் போலவே, “ஆகல்”-ன்னு பேரு வச்சிருந்தா, அப்போ (தொழில்) ஆகுபெயர்
      ஆனா, இங்கு “ஆகு” என்பதன் பின்னாடி “பெயர்” –ன்னு இன்னோரு பெயரைச் சேர்த்து விட்டதால், இது ஆகுபெயர் ஆகாது;
       
      இனிய-நுண்ணிய வேறுபாடுகள்
      1. காலம் காட்டாமல் ஆகி வந்தால் = தொழில்-ஆகுபெயர் (படிப்பு)
      2. காலம் காட்டினால் = வினையால் அணையும் பெயர் (படித்தவன்)
      3. மூன்று காலமும், காட்டாமல் காட்டினால் = வினைத் தொகை (படி குழாம்)
      —–
       

      படித்தல் = ஒரே வினை தான்…

      ஆனா, வேறு வேறு சூழல்களில் எப்படி மாறுது பாருங்க!

      ஒரே இறைவன் தான்…

      வேறு வேறு சூழல் கொள்வது போல்… = திருமால்/ முருகன்/ அல்லா/ சிவபெருமான்…
       
      படிப்பு –ன்னு பேரு கொண்டால் = தொழிலாகு பெயர்
      படித்த-வன் ன்னு பேரு கொண்டால் = வினையாலணையும் பெயர்
      திருமால்-ன்னு பேரு கொண்டால் = முல்லை, காத்தல் (miss u)
      முருகன்-ன்னு பேரு கொண்டால் = குறிஞ்சி, புணர்தல் (love u)
       
      இதுவே தமிழ் தரும் பாடம்!

      • anonymous 8:39 pm on March 15, 2013 Permalink | Reply

        Movie என்பதே ஆகுபெயர் தான் (Move ஆவதால்:))
        தமிழ்ச் சினிமாவை வச்சிக்கிட்டே மொத்த இலக்கணமும் சொல்லிக் குடுத்துறலாம்:))
         
        *(படிக்காதவன்) = வினையால் அணையும் பெயர்
        *பட்டப் (படிப்பு) = தொழிலாகு பெயர்
        *(படிக்காத) மேதை = பெயரெச்சம் (எச்ச வினை)
        *(படித்தால்) மட்டும் போதுமா = வினையெச்சம் (ஐய வினை – எதிர்காலம்)
         
        வாழ்க (நல்ல) தமிழ்ச் சினிமா!
        வாழ்க திரைத்தமிழ் இலக்கியம்

  • G.Ra ஜிரா 11:38 am on March 13, 2013 Permalink | Reply  

    வழவழா, கொழகொழா 

    ஏலே கீச்சான் வந்தாச்சு
    நம்ம சூச பொண்ணும் வந்தாச்சு
    ஏஏஏ ஈசா வரம் பொழிஞ்சாச்சு

    ரேடியோவில் இந்தப் பாடல் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. சென்னையின் விளக்கெண்ணெய்த்தனமான நெருக்கடியில் காரோட்டும் போது பாடல்கள்தான் துணை. கடல் படத்திற்காக மதன் கார்க்கி எழுதிய பாடலை ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசையமைத்துப் பாடிக் கொண்டிருந்தார்.

    ஒனக்காக வலையொன்னு வலையொன்னு விரிச்சிருக்கேன்
    நான் தவமிருக்கேன்
    நீ விழுவேன்னு விளக்கெண்ண ஊத்திக்கிட்டு முழிச்சிருக்கேன்
    நான் அரக்கிறுக்கேன்

    அட! பாட்டிலும் விளக்கெண்ணெய். சென்னையின் வாகன நெருக்கடியை விளக்கெண்ணெய் என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே பாட்டிலும் விளக்கெண்ணெய்.

    அந்தக் கடற்கரைக் காதலன் காதலியின் வருகைக்காக கண்களில் விளக்கெண்ணெய் ஊற்றிக் கொண்டு காத்திருக்கின்றானாம்.

    கண்களில் விளக்கெண்ணெய் ஊற்றினால் பார்வை தெளிவாகும் என்றொரு நம்பிக்கை இருக்கிறது. இது பழமொழிகளிலும் பல பாடல்களிலும் வந்துள்ளது.

    சரி. விளக்கெண்ணெய் என்றால் என்ன? இது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? விளக்கெண்ணெய் குடித்தால் வயிறு சுத்தமாகும் என்பதையும் விளக்குக்கு ஊற்றும் எண்ணெய் என்பதையும் தவிர மேலதிகத் தகவல்கள் பெரும்பாலானோர்க்குத் தெரிந்திருக்காது.

    சிறுவயதில் பட்டிக்காட்டுத் தொடர்பு நிறைய இருந்ததால் விளக்கெண்ணெய் மிகமிகப் பழக்கமான ஒன்றாக எனக்கு இருந்தது. விளக்கெண்ணெய் பற்றி ஒரு குறுந்தகவலைச் சொல்லி விட்டு விளக்கெண்ணெயில் மூழ்குவோம்.

    வண்டி மசி என்று சொல்வார்கள். அதாவது மாட்டு வண்டியில் சக்கரத்தை மாட்டி கடையாணி இட்டிருப்பார்கள் அல்லவா, அங்கு உயவுப் பொருளாகப் பயன்படுவதுதான் வண்டி மசி. இன்றைக்கு Grease எப்படிப் பயன்படுத்தப்படுகிறதோ அது போலப் பயன்பட்டதுதான் வண்டி மசி.

    வைக்கோலைத் தீயிட்டுக் கொளுத்திய சாம்பலில் விளக்கெண்ணெய்யைக் கலந்தால் கிடைப்பதுதான் வண்டி மசி. இது மிகச்சிறந்த இயற்கையான உயவுப்பொருள். எந்த விதத்திலும் சுற்றுப்புறச் சூழலுக்குத் தீங்கிழைக்காத உயவுப் பொருள்.

    சரி. விளக்கெண்ணெய்க்கு வருவோம். ஆமணக்கு விதைகளிலிருந்து எடுக்கப்படுவதுதான் விளக்கெண்ணெய். நல்லெண்ணெய் கடலெண்ணெய் போல ஆட்டி எடுக்கப்படுவதல்ல விளக்கெண்ணெய். அதைச் செய்யும் முறையே வேறு.

    என்னுடைய சிறுவயதில் எங்கள் தோட்டங்களில் ஆமணக்குச் செடிகள் நிறைய இருந்தன. அவைகளில் முட்களைக் கொண்ட கொத்துக் கொத்தான காய்கள் நிறைய தொங்கும். பச்சையாக இருக்கும் போது காய்கள் தொடுவதற்கு மெத்தென்று இருக்கும். ஆனால் அவை காய்ந்ததும் முள்ளாய்க் குத்தும்.

    என்னுடைய அத்தைப் பாட்டியிடம் ஒருமுறை ஆமணக்கு எண்ணெய் எடுப்பதைப் பார்க்க வேண்டும் என்று சொன்னேன். உடனே அவர் அதற்கு ஏற்பாடு செய்து விட்டார்.

    வீட்டின் முற்றத்தில் (காரைவீடு என்று எங்கள் பக்கம் சொல்வோம்) ஆமணக்கு நெற்றுகள் கொட்டப்பட்டன. ஆட்களை வைத்து நெற்றுகளிலிருந்து ஆமணக்கு முத்துகள் எடுக்கப்பட்டன. இந்த முத்துகள் சிறியதாக முட்டை வடிவத்தில் பழுப்பு நிறத்தில் இருக்கும். அதன் மேல் கருப்பு நிறத்தில் கோடுகளும் புள்ளிகளும் நிறைய இருக்கும்.

    அதற்குப் பிறகு ஒரு அம்மியில் ஆமணக்கு முத்துகள் வைத்து நசுக்கப்பட்டன. இப்படி நசுக்கப்பட்ட முத்துகளைச் சேகரித்து ஒரு பெரிய பானையில் நீரோடு சேர்த்து கொதிக்க வைத்தார்கள். அது கொதிக்கக் கொதிக்க ஆமணக்கு எண்ணெய் மேலாக மிதந்து வந்தது. அதை அப்படியே தெளிவாக அகப்பையில் எடுத்து இன்னொரு பானையில் ஊற்றி வைத்துக் கொண்டார்கள்.

    இப்படிக் காய்ச்சி எடுக்கப்படும் ஆமணக்கு எண்ணெய்தான் விளக்கெண்ணெய் எனப்படுகிறது. இது அந்தக் காலத்தில் விளக்கெரிக்க மட்டுமல்லாமல் கண்மை தயாரிக்கவும் பயன்பட்டது.

    வெறும் ஆமணக்கு முத்து நஞ்சு. ஆனால் அதை நசுக்கிக் காய்ச்சி எடுக்கப்படும் எண்ணெய் மருந்தாகிறது. எங்கேயாவது கையைக் காலை இடித்துக் கொண்டு வந்தால் ஆமணக்கு இலையை வதக்கி அதை அடிபட்ட இடத்தில் சூட்டோடு சூடாக வைத்து வெள்ளைத்துணி வைத்து கட்டி விடுவார்கள். வயலில் நடக்கும் போது எங்கேயாவது விரலை இடித்துக் கொண்டு வந்த எனக்கும் ஆமணக்கு இலை வதக்கிய கட்டு போடப்பட்டிருக்கிறது.

    ஆமணக்கைப் பற்றியும் விளக்கெண்ணெயைப் பற்றியும் இன்னும் எவ்வளவோ சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். இப்படித்தால் எதோ ஒரு பாடலைக் கேட்டு விட்டு அதிலுள்ள ஒரு சொல்லைப் பிடித்துக் கொண்டு மனம் எங்கெங்கோ சுற்றியலைந்து விட்டு வருகிறது.

    அதற்குப் பிறகு ஆமணக்கைப் பார்க்க மனம் விரும்பியது. இணையத்தில் தேடி அதன் புகைப்படங்களைப் பார்த்து சந்தோஷப்பட்டுக் கொண்டேன். இப்போதைக்கு அவ்வளவுதான் முடியும். 🙂

    ஆமணக்கே போற்றி போற்றி
    விளக்கெண்ணெய்யே போற்றி போற்றி

    ஆமணக்கு பற்றிய விக்கி சுட்டி – http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%86%E0%AE%AE%E0%AE%A3%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%81
    ஏலே கிச்சான் பாடலின் ஒளிச்சுட்டி – http://youtu.be/f-tbXVrPJZ0

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    102/365

     
    • anuatma 12:34 pm on March 13, 2013 Permalink | Reply

      அம்மா வேலை பார்த்தது ஒரு கிராமம். அங்கு முக்கியப் பயிர்கள் ஆமணக்கும், கடலையும். ஆமணக்கை கொட்டமுத்து என்று சொல்வார்கள். வீட்டின் பின்புறம் வயலில் ஆமணக்கு பயிரிட்டிருப்பார்கள். அதனால் வீட்டில் கம்பளிப் பூச்சி எக்கசக்கமாக வரும். இட்லி பஞ்சு போல வர ஆமணக்கையும் சேர்த்து அரைப்பார்கள்.

      வண்டி மசி பார்த்திருக்கிறேன். நீங்க சொல்லிதான் அது என்னன்னு தெரிஞ்சது.முதலில் கட்டை சக்கரம் பூட்டிய மாட்டு வண்டியிலும், பின்னர் ரோடு தார் ரோடானவுடன் டயர் பூட்டிய மாட்டு வண்டியிலும் ஓசி சவாரி போயிருக்கிறேன்.

      உங்கள் இந்தப் பதிவு ஞாபகங்களைக் கிளறி விட்டது.நன்றி.

      • GiRa ஜிரா 11:19 am on March 14, 2013 Permalink | Reply

        கம்பளிப்பூச்சி நீங்களும் பாத்திருக்கிங்களா. எங்கூர்ல அரிப்புழுன்னு அதுக்குப் பேரு. மேல்ல பட்டா சொறிஞ்சு சொறிஞ்சே பொழுது போயிரும். கம்புல துணியச் சுத்தி பந்தமாக்கி பொசுக்குவோம்.

        கட்டைச் சக்கரம் டயர் சக்கரம்… எங்கயோ போயிட்டிங்க. நான் கால் நூற்றாண்டு பின்னாடி போயிட்டு வந்துட்டேன் 🙂

    • நளினி சாஸ்திரி 1:18 pm on March 13, 2013 Permalink | Reply

      சின்னவயசு கிராமத்து வி.எ நினைவு
      பெரிய அகல் விளக்கில் வி.எண்ணெய்(முழுசா எழுத கொழகொப்பு)
      ஊற்றி எரிக்க, அதிலிருந்து வரும் புகை ஷெல்ப் அடியில்
      படியும்.நிறைய படிந்த புகைபடிமத்தை collect செய்து
      அதில் சிறிதளவு வி.எ விட்டு குழைக்க கண்மை ரெட்டரெடி.குளிர்ச்சியானது.எரியாதது
      (செய்முறை ..காபிரைட்-நளினி சாஸ்திரி )

      • GiRa ஜிரா 11:21 am on March 14, 2013 Permalink | Reply

        கண்மை செய்ற முறைய தெளிவா சொல்லிட்டிங்க. அந்தக் கண்மைதான் நல்லது. குளிர்ச்சியும் கூட. இப்பல்லாம் கெமிக்கல் கண்மை. பாவம் பெண்கள்.

    • amas32 (@amas32) 6:35 pm on March 13, 2013 Permalink | Reply

      இப்பொழுது தான் பார்த்தேன். இந்தப் பாடல் இந்த வார சார்ட்டில் முதல் இடம் பிடித்து இருக்கிறது என்று ரஹ்மான் ட்விட்டரில் ட்வீட்டியுள்ளார்.

      நிற்க.

      இப்பாடலில் இதற்கு மேல் விளக்க ஒன்றும் இல்லை என்று விளக்கெண்ணெய்க்குப் போய் விட்டீர்கள் என்று தெரிகிறது. உண்மையிலேயே மிகவும் சுவாரசியமாக ஆமணக்கில் இருந்து விளக்கெண்ணெய் தயாரிக்கும் முறையை கூறியுள்ளீர்கள். இதிலிருந்து என்ன தெரிகிறது? ஒரு கசப்பான பொருளைப் பற்றிக் கூட இனிமையாக எழுத முடியும் என்று தெரிகிறது. நன்றி 🙂

      amas32

      • GiRa ஜிரா 11:22 am on March 14, 2013 Permalink | Reply

        ஹிஹிஹி உண்மையக் கண்டுபிடிச்சிட்டிங்களே. 🙂

        நாலு வரி நோட்டில் புதுப்பாடல்களும் நிறைய குடுக்கனும்னு ஆசைதான். ஆனா புதுப்பாட்டுகளை எடுத்து என்ன எழுதுறது?! அதான் இப்பிடி 🙂 ஆகா… தொழில் ரகசியத்தைச் சொல்லிட்டேனே!!!

    • Saba-Thambi 8:04 pm on March 13, 2013 Permalink | Reply

      மறக்க நினைத்ததை நினைப்பூட்டி விட்டீர்களே 🙂
      “விளக்கெண்ணெய் குடித்தால் வயிறு சுத்தமாகும்” – ஒருகாலத்தில் யாழ்ப்பணத்தில் பேதி மருந்தாக பயன்படுதப் பட்டது. ஐயோ அதை ஏன் கேக்கிறியள்….

      Half a glass of castor oil + half a glass of sugary plain tea (no milk) mixed together and the emulsion were given to young ones(and old) to drink, to clear the system- oh my God it was an agony and the result, you guessed it – marathon between the house and the toilet (don’t laugh 🙂 )

      Many Jaffna-ites over forty years old would attach this ritual to their bitter memories of their childhood. Later on castor oil was replaced (with the advise of Medical doctors) with கோரோசனை and then by Milk of Magnesia (aka Magnesium Sulphate) and nowadays probably a tablet.

      “விளக்கெண்ணை குடித்த மந்தி” என்றொரு பழமொழி நினைவுக்கு வருகிறது

      another link on castor oil
      http://en.wikipedia.org/wiki/Castor_oil

      • GiRa ஜிரா 11:24 am on March 14, 2013 Permalink | Reply

        நான் சிரிக்க மாட்டேனே. சிரிக்கவே மாட்டேனே 🙂 நான் விளக்கெண்ணெய் சாப்பிட்டதில்லை. நான் சொன்ன காலத்திலேயே வீட்டில் விளக்கெண்ணெய் காய்ச்சுவது மிகக்குறைந்து விட்டது. நான் கேட்டதால் சிறிது காய்ச்சினார்கள்.

        இப்பல்லாம் ஒரு மாத்திரை. சின்னக் கொழந்தைங்கன்னா கொஞ்சம் ஏதோவொரு பொடி.

    • anonymous 9:00 pm on March 17, 2013 Permalink | Reply

      சட்டுனு-ன்னு பெரிய அத்தை ஞாபகம் வந்துருச்சி;
      காட்டாமணக்கு கல்யாணத்துக்கு.. வீட்டாமணக்கு விளக்கு புடிக்கப் போவுதோ? -ன்னு அவங்க நீட்டி நீட்டிப் பேசும் பேச்சு/ பழமொழி 🙂 பொருள் கேக்காதீங்க, Adults Only:)

      “ஆமணங்கு” -ன்னு சீவக சிந்தாமணி சொல்லும்…
      அணங்கு -ன்னா துன்பம்;
      ஆம்(ஆகும்) + அணங்கு; துன்பம் விளைக்கும் ஒரு வகை நச்சுச் செடி;

      ஆமணங்கு->ஆமணக்கு ஆயிருச்சி!
      கிராமத்தில், இன்னிக்கும், “ஏன்டா அணக்குற?” -ன்னு கேக்கும் வழக்கம் உண்டு; அணங்கல்/ அணக்கல் = துன்பம் தருதல்!

      மருங்கு->மருகு -ன்னு ஆனாப் போலத் தான்; ஆமணங்கு->ஆமணக்கு

      மருங்கு – ஒரே பக்கமாச் செடிகொடி மருங்கும்/ பாரம் தாங்காம வளையும்; மனசு கெடந்து மருகுது -ன்னு சொல்லுறோம்-ல்ல?
      அப்படி மருங்குதல் -> மருகுதல் போல்,
      ஆமணங்கு -> ஆமணக்கு!

      • anonymous 9:47 pm on March 17, 2013 Permalink | Reply

        நச்சுச் செடி-ன்னாலும், அதன் விதையில் மருந்தை வச்சான் ஆண்டவன்!

        கட்டபொம்மன் கோட்டையை இடிச்ச வெள்ளைக்காரனுங்க, அந்த இடத்தில் ஒன்னுமே முளைக்கக் கூடாது-ன்னு, ஆமணக்கு போட்டு உழுதாங்களாம்!

        இன்னிக்கும் கிராமத்தில், ஆமணக்கை, வரப்போரமா போடுவாங்க; அதன் இலையே பயிரைக் காத்துக் குடுக்கும்!
        குறிப்பா, மிளகாய்ப் பயிருக்கு, ரொம்ப வெயிலு ஆகாது; இந்த ஆமணக்கு இலை தான் நிழல்;
        சுருள் பூச்சி (கம்பிளிப் பூச்சி) நெறைய வரும்; ஆமணக்கு இலை சொர சொரப்பு அப்படி; ஆனா வயலில் உள்ள மிளகாய்ப் பயிருக்குப் பூச்சி பரவாது;
        —-

        //இந்த முத்துகள் சிறியதாக முட்டை வடிவத்தில் பழுப்பு நிறத்தில் இருக்கும். அதன் மேல் கருப்பு நிறத்தில் கோடுகளும் புள்ளிகளும் நிறைய இருக்கும்//

        அய்யோ!

        அந்தக் கொட்டைகளின் அழகே அழகு! “கொட்டைமுத்து”-ன்னே பேரு!
        வரி வரியாப் பாக்கவே என்னமோ போல இருக்கும்!
        இந்த Design கொட்டைகளை collect செய்வதே, எங்க சிறு பிள்ளை விளையாட்டு! வீட்டுல திட்டு விழுகும்; விஷச் செடில என்ன வெளயாட்டு? -ன்னு:)

        ஆனா நெறயப் பசங்க, கொட்டை சேகரிக்க வருவதில்லை; சுருள் பூச்சியைப் பந்தம் கொளுத்தவே வருவானுங்க;

        அப்பவே சத்தம் போட்டு அழுவேன்; அந்தப் பூச்சி ஒங்கள என்னடாப் பண்ணுச்சி? இப்புடி வலிக்க வலிக்க நெருப்பு வைக்கறீங்களே-ன்னு;
        எனக்காக, பசங்க விட்டுருவானுங்க:) ஆனா, நான் இல்லாத போது வந்து கொளுத்துவானுங்க; Male Arrogance:))

        அதுல ஒரு பையன் = ராமு;
        சின்ன வயசில், என் கிட்ட கொஞ்சம் நெருங்கி வந்தவன்; அத்தை-மாமா என்னைச் செல்லமாக் கூப்புடற பேரு, அவனுக்கு மட்டும் தான் தெரியும்;

        ஒருமுறை, அவன் திருட்டுத்தனமாக் கொளுத்தறதைப் பாத்துட்டேன்; அவன் கூட நான் பேசவே இல்ல!
        வலிய வந்து வந்து கெஞ்சுவான்; இன்னும் ஞாபகம் இருக்கு:) வரப்புக்குப் போயி, அஞ்சாறு சுருள் பூச்சிகளை எடுத்து அவன் கை மேல போட்டுக்கிட்டான்;

        அதைக் கொளுத்துன பாவத்துக்கு, அது என் இரத்தம் உறிஞ்சட்டும்; போதுமா? இப்பவாச்சும் என் கூடப் பேசுவியா பேசுவியா?
        -ன்னு அவன் நீர் மல்கக் கேட்ட முகம் இன்னும் ஞாபகம் இருக்கு!:)

        இப்போ, கல்யாணம் ஆகி, குழந்தை-குட்டி ன்னு இருக்கான்; இப்போ ஊருக்குப் போனாலும், என்னைய வந்து சீண்டுவான்:) flashback of ஆமணக்கு:)

      • anonymous 10:09 pm on March 17, 2013 Permalink | Reply

        வறண்ட மண்ணுல வெளஞ்சாலும், ஆமணக்கு ஒரு பணப் பயிர்;
        எண்ணெய் எடுக்க-ன்னே வளர்ப்பாங்க;
        கொட்டைமுத்து உடைக்க… இப்பல்லாம் Machine வந்துருச்சி..
        என்ன…, வயல்-ல்ல தான் வளர்க்கணும்… வீட்டுல வளர்த்தா, அம்புட்டு தேன்..

        தெரியாத்தனமா, எங்க கொல்லைல நான் ஒன்னு நட்டு வைக்க…

        கொல்லையில் தான் Toilet இருக்கும்.. அதுல ஒரே சுருள் பூச்சி ஊர்வலம்.. சின்ன வயசில், Toilet இல் இருக்கும் நேரம் முழுக்க ஒரே பயமா இருக்கும்:)) முருகா!

        சித்தப்பா தான், நான் ஆமணக்கு வெதச்சதைக் கண்டுபுடிச்சி, மடையா-ன்னு வெளாசுனாரு:)

        ஆமணக்கு பத்தி, காளமேகம் எழுதுன பாட்டு ஒன்னு இருக்கு; சட்-ன்னு ஞாபகம் வரலை;
        பெருமாளும் ஆமணக்கும் ஒன்னு -ன்னு சிலேடைப் பாட்டு; என்னவோ, பெருமாளை “விளக்கெண்ணெய்” -ன்னு பாடி இருக்காரு போல:))

        ஆனா, வெளக்கெண்ணெய் எரிக்கும் போது வரும் வாசம் நல்லா இருக்கும்;
        உண்ணா முலை அம்மன் ஊர்கோலம் வரும் போது,
        அந்தத் திருநீறு + தீப் பந்த வாசனை; ராவு நேரத்துல ஒரு சுகமான மணம்! என்னமோ பண்ணும்!

        இப்பல்லாம், குழந்தைகளுக்கு விளக்கெண்ணெய் குடுக்கக் கூடாது, கண்ணுல விடக் கூடாது -ன்னு மருத்துவர்கள் advice; Even my sister!
        ஆனா, புது மாட்டுக்கு, காம்புல தடவிட்டுத் தான் பால் கறப்பாங்க; விரல்-நகம் பட்டு, காம்பு புண் ஆகாது; வலிக்காது!

        ஆ-மணக்கு, ஆ என்று மணக்குது நினைவுகளில்:)
        நன்றி, இந்த அழகார் பதிவுக்கு; just saw;
        shd disconnect before they switch off phone tethering; there will be no net;

    • BALAJI 12:28 am on January 15, 2017 Permalink | Reply

      VERY GOOD INFORMATION AND SHARING…

    • jayaprakash 9:46 pm on March 13, 2017 Permalink | Reply

      அருமையான தகவல்

  • mokrish 10:35 am on March 12, 2013 Permalink | Reply
    Tags: பஞ்சு அருணாசலம்   

    ஆயிரம் நிலவு 

    ஒருவர் நீண்ட காலம் வாழ்ந்ததைப் பெருமையுடன் ஆயிரம் நிலவு கண்டவர் என்று கூறி கொண்டாடும் வழக்கம் உண்டு. . அதென்ன ஆயிரம் நிலவு ?  சந்திரன் பூமியை ஒரு சுற்று சுற்றிவர ஆகும் காலம் சுமார் 27 நாட்களாகும் ஒரு வருடத்தில் 13 முறை  நிலவு பார்த்து 80  வயது ஆனதும் 1000 பிறைக்கு மேல்  கண்டிருப்பார்கள். கீதையில் கிருஷ்ண பரமாத்மா ‘சகஸ்ரஜீவிகள்’ என்று சொல்லி தான் அவர்களை வணங்குவதாகக்  கூறுகிறார்.

    இதை சொல்லும் திரைப்பாடல் ஒன்று. உறவாடும் நெஞ்சம் படத்தில் பஞ்சு அருணாசலம் எழுதி இளையராஜா இசையில் SPB – ஜானகி பாடிய அருமையான பாடல் ஒரு நாள் உன்னோடு ஒருநாள்.

    http://www.inbaminge.com/t/u/Uraavaadum%20Nenjam/Oru%20Naal%20Unnodu.eng.html

    பாலூட்டி வளர்த்த கிளி என்ற படம் முதலில் வெளியானாலும் இதுதான் ராஜா -SPB கூட்டணியில் முதலில் பதிவான பாடல். Greenidge – Haynes போல இந்த இருவரும் அதன்பின்னர் பலமான partnership ல் பல அருமையான பாடல்கள் தந்தனர். இதற்கு இந்த பாடலே ஆரம்பம். அதனால்தானோ என்னோவோ SPB சரணம் பாடுவதற்கு முன் வரும் இசை அருமையாய் ஒரு ரெட் கார்ப்பெட் போடும். சரி அதை @rexarul விவரித்தால் இன்னும் அழகாக இருக்கும். நாம் பாடல் வரிகளை கவனிப்போம்

    காதலனும் காதலியும்  பாடும் பாடல்

    ஒரு நாள்.. உன்னோடு ஒரு நாள்
    உறவினிலாட.. புதுமைகள் காண
    காண்போமே எந்நாளும் திருநாள்

    என்று பெண் சொல்ல ஆண் தன்  சந்தோஷத்தை பாடுகிறான்

    மஞ்சளின் மகராணி.. குங்குமப் பெருந்தேவி
    உன்னால் பொன் நாள் கண்டேனே
    கண்ணில் சொர்க்கத்தின் நிழலைக் கண்டேனே
    உன் முகம் பார்த்து மலர்ந்தேனே
    உன் நிழல் தேடி வளர்ந்தேனே

    தொடர்ந்து பெண் வள்ளுவன் சொன்ன குணம் நாடி குற்றமும் நாடி பாணியில்

    உன்னிடம் நான் கண்ட பெருமைகள் பல உண்டு
    கோபம்.. வேகம்.. மாறாதோ
    மாறும் நன்னாள் எந்நாள்.. காண்பேனோ

    என்று சொல்ல அவன் அவளிடம் சரணடையும் வரிகள்

    புன்னகையாலே எனை மாற்று
    பொன்னழகே நீ பூங்காற்று

    சரி. எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தபின் தொடர்ந்து விஷ் லிஸ்ட் பேசும் பாடல் வரிகள்

    மங்கல நாண் வேண்டும்.. மகனுடன் மகள் வேண்டும்
    என்றும் காவல் நீயாக
    உந்தன் வாழ்வின் தீபம் நானாக

    என்று பெண் கேட்கிறாள். அப்போது தான் கவிஞர் ஆண் சொல்லுவதாக இந்த ஆயிரம் நிலவு பற்றி சொல்லுகிறார்

    காவியம் போலே வாழ்ந்திருப்போம்
    ஆயிரம் நிலவைப் பார்த்திருப்போம்

    ஆணும் பெண்ணும் தெளிவாக பேசி முடிவெடுத்து காவியம் போல நீண்ட நாள் வாழலாம் என்று சொல்லும் அழகான வரிகள்.

    மோகனகிருஷ்ணன்

    101/365

     
    • amas32 (@amas32) 12:14 pm on March 12, 2013 Permalink | Reply

      மண நாளைக் கொண்டாடும் ஒருவருக்கு இந்தப் பாடலைப் பரிசாகக் கொடுக்கலாம். வரிகளும் இனிமை, இசையும் அருமை!

      amas32

    • amas32 (@amas32) 2:50 pm on March 12, 2013 Permalink | Reply

      மாத்திச் சொல்லியிருக்கணும். வரிகளும் அருமை, இசையும் இனிமை 🙂

      amas32

    • Saba-Thambi 6:26 pm on March 12, 2013 Permalink | Reply

      அடிமைப் பெண் (1969) , புலமைபித்தன் பாடலை (ஆயிரம் நிலவே வா) குறிப்பிடுகிறீர்கள் என நினத்தேன். உங்கள் விளக்கத்தை படித்த பிற்பாடு ஒரே குழப்பம்?

      இளம் நடிகை ஜெயலலிதாவை எப்படி “ஆயிரம் நிலவே வா” என 1969 இல் ?

      “ஆயிரம் நிலவே வா” பாடல் S.P. பாலாவின் கன்னித்தமிழ் பாடல் என நினைக்கிறேன். ?

      சுட்டி: (http://www.youtube.com/watch?v=oRgY88DFa24)

    • GiRa ஜிரா 9:50 am on March 15, 2013 Permalink | Reply

      ஆயிரம் இரவுகள் வருவதுண்டு
      ஆனால் இதுதான் முதலிரவு
      ஆயிரம் உறவுகள் வருவதுண்டு
      ஆனால் இதுதான் முதலுறவு

      கவிஞர் வாலி எழுதியது. கற்பகம் படத்துக்காக. ஆயிரம் வெறும் எண்ணிக்கையைச் சொல்வதல்லன்னு அழகாச் சொல்லியிருக்கிங்க. 🙂

  • என். சொக்கன் 11:23 am on March 11, 2013 Permalink | Reply  

    அழகுக் கோலம் 

    • படம்: புருஷ லட்சணம்
    • பாடல்: கோல விழியம்மா
    • எழுதியவர்: காளிதாசன்
    • இசை: தேவா
    • பாடியவர்: கே. எஸ். சித்ரா
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=4aMwDU2lQ0M

    கோல விழியம்மா, ராஜ காளியம்மா,

    பாளையத் தாயம்மா, பங்காரு மாயம்மா,

    முத்து மாரியம்மா, பத்ர காளியம்மா,

    முண்ட கன்னியம்மா, எங்க சென்னியம்மா!

    பக்தி ரசம் நிறைந்த சினிமாப் பாடல் இது. நூற்றியெட்டு அம்மன் பெயர்களை மிக அழகாக மெட்டில் பொருத்தி (அல்லது, நூற்றியெட்டு அம்மன் பெயர்களைத் தொகுத்து மெட்டமைத்து) அவர்கள் எல்லாரையும் அழைத்துக் கதாநாயகி இறைஞ்சுவதாகக் காட்சி அமைப்பு.

    இதில் என்னை மிகவும் ஈர்த்த விஷயம், அந்த அம்மன் பெயர்கள், பெரும்பாலானவை மிக அழகான தமிழ்ப் பெயர்கள்.

    நான் பார்த்தவரை தமிழ்நாட்டில் பல ஆலயங்களில் இறைவன், இறைவிக்கு அருமையான தமிழ்ப் பெயர்கள் உண்டு. கூடவே அவற்றை வடமொழிப்படுத்தி ஒரு பெயரும் வைத்திருப்பார்கள், பின்னர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இந்த வடமொழிப்பெயர் பிரபலமாகிவிடும், அந்தச் சாமிக்கு ஒரு தமிழ்ப் பெயர் இருப்பதையே மக்கள் மறந்துவிடுவார்கள்.

    வடமொழிப் பெயர் / சொற்கள் பிரபலமாவதில் எனக்கொன்றும் ஆட்சேபணை இல்லை. ஆனால் இதன்மூலம் நாம் இழப்பது, அற்புதமான தமிழ்ச் சொற்களை.

    உதாரணமாக, இந்தப் பாடலின் முதல் அம்மன் பெயரை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள், ’கோல விழி அம்மன்’.

    நமக்குத் தெரிந்து ‘கோலம்’ என்றால் வீட்டு வாசலில் போடுவது. ’அரிசி மாவுக் கோலத்தைப் போன்ற விழிகளைக் கொண்ட அம்மன்’ என்று ஓர் இறைவிக்குப் பெயர் வைப்பார்களா? எங்கேயோ இடிக்கிறது!

    அகராதியைப் பார்த்தால் தெரியும், ‘கோலம்’ என்ற சொல்லுக்குத் தமிழில் ‘அழகு’ / ‘அலங்கரிப்பு’ / ‘தோற்றம்’ போன்ற பொருள்களும் உண்டு.

    உதாரணமாக,

    • திருப்பாவையில் ஆண்டாள் எழுதியது: ‘கோல விளக்கே, கொடியே விதானமே!’
    • சீதை கல்யாணத்தின்போது கம்பன் எழுதியது: ‘தன்னையே அனையது ஓர் கோலம் தாங்கினான்.’
    • மாலை நேரத்து வானத்தைப் பாரதிதாசன் எழுதியது: ‘குன்றின்மீது நின்று கண்டேன், கோலம், என்ன கோலமே!’

    ’கோலம்’ என்கிற வார்த்தையை இதே பொருளில் கோயில்களில் நிறையப் பார்க்கலாம், இறைவனின் நின்ற திருக்கோலம், இருந்த திருக்கோலம், கிடந்த திருக்கோலம் என்பார்கள்.

    சினிமாப் பாடலாசிரியர்களுக்கு ரொம்பப் பிடித்த வார்த்தை இது, ‘ஒரு கோலக்கிளி சோடி தன்னைத் தேடுது’ என்றால், அழகான கிளி தனக்கு ஓர் இணையைத் தேடுகிறது என்று அர்த்தம்.

    எல்லாம் சரி, நம்முடைய இன்றைய பேச்சுவழக்கில் ‘கோலம்’க்கு இந்தப் பொருள் உண்டா?

    நிச்சயம் உண்டு. குழந்தை முகத்தில் எதையாவது பூசிக்கொண்டு வந்து நின்றால், ‘என்ன கோலம் இது?’ என்று கேட்கிறோம். யாராவது அரைகுறையாக வேலை செய்தால், ‘அவசர கோலத்தில் அள்ளித் தெளிக்காதே’ என்கிறோம், ’மாப்பிள்ளையும் பெண்ணும் திருமணக் கோலத்தில் வந்து நின்றார்கள்’ என்கிறோம். ‘ஊர்முழுவதும் விழாக்கோலம் பூண்டது’ என்கிறோம்.

    நல்லவேளையாக, அத்தனை சுலபத்தில் நாம் ஒரு சொல்லை / பொருளை இழப்பதில்லை!

    ***

    என். சொக்கன் …

    11 03 2013

    100/365

     
    • elavasam 5:28 pm on March 11, 2013 Permalink | Reply

      கோலம் அத்தனை ஈசியா போகாது ப்ரதர். அலங்கோலம் என்ற சொல் இருக்கும் வரை கோலத்தின் இந்தப் பொருள் நினைவில் இருக்கும்.

      அப்புறம் காலம் செய்த கோலமடி என்று வரும் உன்னைச் சொல்லி குத்தமில்லை பாட்டையும் சொல்லி இருக்கலாமே. 🙂

    • amas32 (@amas32) 6:54 pm on March 11, 2013 Permalink | Reply

      Elavasam beat me into commenting about அலங்கோலம் 🙂 கோலத்தைவிட அலங்கோலம் நன்றாக நினைவுக்கு வந்துவிடுகிறது.

      நீங்கள சொல்வது போல காலப் போக்கில் தமிழ் பெயர்கள் மறைந்து வடமொழி பெயர்கள் தான் கோவில்களில் நிலைத்து விடுகின்றன. காஞ்சியில் யதொத்காரி பெருமாள் கோவில் எங்கு உள்ளது என்று கேட்டால் வழி சொல்கிறார்கள். சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் கோவில் என்றால் சிலருக்குத் தான் தெரிகிறது. http://www.divinebrahmanda.com/2013/02/sri-yathothkari-perumal-temple.html

      amas32

    • anonymous 6:55 pm on March 11, 2013 Permalink | Reply

      கோலங் கொள் நூறாம் பதிவுக்கு வாழ்த்துக்கள்;
      —-

      நீர்க் “கோல” வாழ்வை நச்சி
      நெடிது நாள் வளர்த்துப் பின்னை,
      போர்க் “கோலம்” செய்து விட்டார்க்கு
      உயிர் கொடாது அங்கு போகேன்!

      தார்க் “கோல” மேனி மைந்த
      என் துயர் தவிர்த்தி ஆயின்,
      கார்க் “கோல” மேனியானைக்
      கூடுதி கடிதின் ஏகி (என்றான்)
      —–

      காலம் கரைந்தாலும் “கோலம்” சிதைந்தாலும்
      பாசம் வெளுக்காது மானே..
      பூவே பூச்சூடவா வா…
      —–

      “கோலம்” செய் – துங்கக் கரிமுகத்து தூமணியே – நீயெனுக்குச்
      சங்கத் தமிழ் மூன்றும் தா!

    • anonymous 7:01 pm on March 11, 2013 Permalink | Reply

      பதிவில் ஒரு சிறு திருத்தம்…
      //முண்டக் கன்னி//

      முண்டகம் = தாமரை
      முண்டகக் கண்ணி = தாமரை விழியாள்

      • amas32 (@amas32) 7:38 pm on March 11, 2013 Permalink | Reply

        வருக! நீங்கள் வந்திருப்பது பெரு மகிழ்ச்சி 🙂

        amas32

        • anonymous 8:23 am on March 12, 2013 Permalink

          நன்றி; நலமா அம்மா? அவனும் நலமா? (வடபழனியான்)
          மன்னிக்க, என் இருப்பும் நிலைமையும் அப்படி!
          இன்று ஏதோ நெறைய இணையம் கெடைச்சுது;

          “இசை + தமிழ்” என்பதால் தட்டித் தடவி வந்தேன்; இனி அரிதே,
          பல மாதங்கள் கழித்து, இங்கு இத்தனை பேசியதே போதும்:)

      • anonymous 8:44 pm on March 11, 2013 Permalink | Reply

        இன்னொரு தமிழ்க் கடவுளாம் கொற்றவை!
         
        சிவராத்திரி அதுவுமா நவராத்திரிப் பதிவா இட்டிருக்கீங்க:)
        அவளுக்குச் “சிவை” –ன்னே பேரு; அவரு = சிவன், இவ = சிவை
         
        அன்னையின் 108 பேர்களும் “கோலம்” நிறைந்தவை!
        = கோல விழி அம்மன், உண்ணா முலை அம்மன்,
        = அறம் வளர்த்த நாயகி, செங்கண் மால் தங்கச்சி
        = வடிவுடை அம்மன், கொடியிடை அம்மன்
        —-
         
        இன்னொரு தமிழ்க் கடவுளாம் கொற்றவை!
         
        நீலி, சூலி, செல்லி -ன்னு எழிலான பெயர்கள்;
        ஆனா இந்தப் பேரெல்லாம், “ஒரு மாதிரி” பேர்கள்- ன்னு ஆக்கிட்டாங்க:(
         
        கற்பகாம்பாள், சாரதாம்பாள் –ன்னு பேரு தான், “decent”ஆ இருக்கு என்பது போல் ஒரு பாவனை வந்துருச்சி! யாரைச் சொல்லி நோக?:((
        (சோறு –ன்னா decency இல்ல, சாதம்-ன்னா decent feeling வருது –ங்கிறாப் போல இது ஒரு வித மன மாயை)
         
        நீங்களே வாய் விட்டுச் சொல்லிப் பாருங்க; அழகு மட்டுமல்ல, மனசுல அன்பும் சுரக்கும் (பொருள் விளங்குவதால்)

        மா மயிலாள் = கற்பகாம்பாள்
        அஞ் சொல் நாயகி = அபயாம்பாள்
        அறம் வளர்த்த நாயகி = தர்ம சம்வர்த்தினி

         
        இன்னும் நிறைய சொல்ல முடியும், தேவார வைப்புத் தலம் ஒவ்வொன்னுத்துக்கும்…
        ஆனா ஒரேயொரு பேரு மட்டும் சொல்லுறேன்; மனசுல போய் மணி அடிக்குதா –ன்னு நீங்களே பாருங்க = “வாழ வந்த நாயகி”
         
        ஸ்ரீவாஞ்சியாம்பாள் = வாழ வந்த நாயகி
         
        எது-ன்னு நீங்களே மனசைக் கேட்டு முடிவு பண்ணிக்கோங்க;
        ஸ்ரீவாஞ்சியம் –ன்னு ஊரு, மாயவரம் (மயிலாடுதுறை) பக்கம்; திருமணஞ் சேரியில் புதுசாத் திருமணம் ஆகி, அங்கிட்டு வாழ வந்து பொண்ணு இவ = வாழ வந்த நாயகி

      • anonymous 9:22 pm on March 11, 2013 Permalink | Reply

        //அலங்கோலம்//
         
        “கோலம்” என்ற எழிலான தமிழ்ச் சொல்லு;
        ஆனா “அலங்கோலம்” தான் ஞாபகம் வரும்-ன்னா என்ன செய்ய முடியும்?:(
        “கோல விழித் தாயே” தான் மனசு வைக்கணும்;
         
        ஆனா, “அலங்கோலம்” என்பதும் அழகான தமிழ்ச் சொல்லு-ன்னு தெரியுமா?
        அல் + அங் + கோலம்
         
        அம்-கோலம் = அழகான தோற்றம்
        அல் (அம்-கோலம்) = negative; அல் = எதிர்மறை விகுதி!

        அல்- வழக்கு, அல்-திணை (அஃறிணை)
        அல் எண்ணம் x நல் எண்ணம்
        = இப்பிடி நெறைய அல் இருக்கு;
         
        தொல்காப்பியர், அலங்கடையே, அலங்கடையே –ன்னு சொல்லுவாரு;
        = அல்+ (அம்-கடை); இறுதியாகச் சொல்லும் valid exceptions
        = Exception க்கு என்னவொரு தமிழ்ச்சொல்லு = அலங்கடை!
        அதே போல் தான் அல்+ (அங்-கோலம்)
         
        நாம, கிண்டலுக்குப் பேசிப் பேசியே, நல்ல பல தமிழ் சொல்லு எல்லாம் காவு குடுத்துட்டோம்:((
        ——
         
        இத, வடமொழிக்கும் சொல்லலாமே; ஆனா (பல பேருக்கு) மனசு வராது;
        “திவ்ய-குசுமம்” = சுகந்தமான மணம்
        கோயில் அர்ச்சனை-ல சொல்லுறது தான்; “கற்பகாம்பிகா ஸ்ரீ சரண, திவ்ய குசும, குங்குமாங்கித பூஜாம் கரிஷ்யே”
         
        “குசுமத்துல” என்னங்கடா “திவ்யம்”? –ன்னு கிண்டல் பண்ணிக்கிட்டடே இருந்தா என்ன ஆகும்?

        ஒவ்வொரு மொழிக்கும், அதன் அழகியல் எல்லைகள் உண்டு;
        அதைக் கிண்டல்/ குசும்பு/ எள்ளல் –ங்கிற பேரில், பேசிப்பேசியே, மொழியின் சொற் பிறப்பியலை விட்டுத் துரத்தீறக் கூடாது!
         
        இப்போ இருக்குற வாழ்வுக்கே கடினமான நிலைமையிலும், பேசாப் பொருளைப் பேசத் துணிந்தேன்! மன்னிக்க!
        ஆத்தாளை, அங்கமெல்லாம் பூத்தாளை,
        என் தமிழில் வேர்த்தாளை, முக்கண்ணியைத் தொழுவார்க்கு ஒரு தீங்கு இல்லையே

    • Saba-Thambi 7:07 pm on March 11, 2013 Permalink | Reply

      கோலாகலம் = ? அழகு சார்ந்த சொல்லா ?

      இன்னொரு பாடல் நினவுக்கு வருகிறது;
      படம்: நாளை நமதே
      பாடல்: நீல நயனங்களில் ஒரு நீண்ட கனவு வந்தது, அதன் கோல வடிவங்களில்…..

      • anonymous 7:18 am on March 12, 2013 Permalink | Reply

        Good afternoon sir,
        நீல நயனங்களில், கோல வடிவங்களில்… ரொம்ப நல்ல பாட்டு,
        சுசீலாம்மா நீஈஈல நயனங்களில் -ன்னு வீணை போல் இழுக்கும் பாட்டு; நினைவு படுத்தியமைக்கு நன்றி;

        one more…
        ஓகோ எந்தன் பேபி..கலை மேவும் வர்ண ஜாலம் கொண்ட “கோலம்” காணலாம்:)
        one more…
        “கோல” மயில் போல் நீ வருவாயோ? கொஞ்சும் கிளியே அமைதி கொள்வாயோ? பாலும் பழமும்…

        நிறைய “கோலம்” பாட்டு இருக்கு-ல்ல?:)
        ——-

        கோலாகலம் = இது வடமொழிச் சொல்லுங்க!

        கோலா-ஹலம் = இது “கலம்” -ன்னு மாறி, தமிழில் இன்னிக்கி புழங்குது; (பொருள்: ஆர்ப்பாட்டமான, பெருத்த ஓசையுடன்)
        http://spokensanskrit.de/index.php?script=HK&beginning=0+&tinput=kolahalam&direction=AU

        • Saba-Thambi 6:02 pm on March 12, 2013 Permalink

          யாரோ அவர்களே !

          கோலாகலம் விளக்கதிற்கும், வட மொழி சொற்கள் இணயத்திற்கும் மிக்க நன்றி.

          சபா

    • anonymous 10:31 pm on March 11, 2013 Permalink | Reply

      //வடமொழிப் பெயர் / சொற்கள் பிரபலமாவதில் எனக்கொன்றும் ஆட்சேபணை இல்லை. ஆனால் இதன்மூலம் நாம் இழப்பது, அற்புதமான தமிழ்ச் சொற்களை//
       
      இதை, இந்த 100ஆம் பதிவில் சொன்னமைக்காக,
      திருமுருகன் சார்பாக,
      உங்களைப் பல முறை “நமஸ்கரிக்கிறேன்”
       
      =அபிவாதயே, சிவ கோத்ரம், சங்கரா நாம அஹம், அஸ்மிபோ 
      =அனன்ய சரணஹ நமஸ்காரம்!
      ——
       
      வடமொழி மிக நல்ல மொழி தான்! = செம்மொழி
      வடசொற்கள் பிரபலம் ஆகட்டும்;
      ஆனா, எங்கு ஆகணுமோ, அங்கு ஆகணும்!
       
      சம்ஸ்கிருதம் ஓங்கிய பாடாலிபுத்ரம் (எ) Patna –வில், “மங்களாம்பாள், கமலாம்பாள், செளந்தரபுரீஸ்வரி” –ன்னு பேரு பிரபலம் ஆவதில் தப்பேயில்லை!
       
      ஆனா, உண்மை என்ன-ன்னா, ) Patna –விலேயே அப்பிடியெல்லாம் இன்னிக்கி பேரு வைக்க முடியாது:)
      சந்தோஷி மாதா, ஜீவன் கி மாதா-ன்னு இந்தி கலந்தே வைக்க முடியும்:))
       
      ஆனா,
      தமிழ் கொஞ்சும் அப்பர் பெருமான் வைப்புத் தலம்/ தேவாரத் தலம்; இங்க மட்டும் “அபயாம்பிகா” –ன்னு ஆயிருச்சி!:(
      மாத்துனது தான் மாத்துனாங்களே, ஒழுங்கா மாத்தப்பிடாதா?
       
      “அஞ்-சொலாள்” (அழகிய சொல்லாள்);
      அதை “அஞ்சலாள் (அஞ்சாதே) –ன்னு நினைச்சிக்கிட்டாங்க; Literalஆ “அபயாம்பாள்”-ன்னு மாத்தீட்டாங்க:(
      இதே போல திரு-மரைக்-காடு (மான் வாழ் காடு); அதைத் திரு-மறைக்-காடு –ன்னு நினைச்சிக்கிட்டு, வேதாரண்யம் –ன்னு ஆகிப் போச்சி; அதுக்குக் கதையும் கட்டியாச்சி:(
      ——
       
      தப்பா எடுத்துக்க வேணாம்; யாரையும் “பழிக்கும்” சுபாவம் எனக்குப் பிறவியிலேயே இல்லை!
      பெயர்ச் சொல்லில் கிரந்தம் தவிர்க்கக் கூடாது; ஸ்ரீதர் –ங்கிற ஒருத்தர் பெயருக்கு மதிப்பளிக்கணும் –ன்னு நினைக்கிறவன் தான்;
       
      =ஆனா, ஸ்ரீதரை, சிறீதர் –ன்னு யாராச்சும் எழுதினாக் கோபம் வருகுது அல்லவா?
      =அதே போலத் தானே, அஞ்-சொலாளை, அபயாம்பாள்-ன்னு மாத்தினா வரும்? (காலங் காலமா)
      =இந்த இரு-வழி நியாயம், two way truth மட்டும் நமக்குப் புரிவதே இல்லை:( பகை பாராட்டி விடுகிறோம்!
       
      தமிழ் மொழி, தனித்து இயங்க வல்லது தான்; ஆனா பண்பாடுகள் சற்றுக் கலக்கத் தான் செய்யும்!
      ஆனா, அது மரியாதையுடன் கூடிய கொடுக்கல்-வாங்கலா இருக்கணும்; முதலுக்கே மோசம் போயீறக் கூடாது!
       
      =பல தமிழ்ச் சொற்கள் இப்படிச் செத்து விட்டன!
      சோறு=சாதம், சொல்=வார்த்தை, இதழ்=பத்திரிகை, பொருள்=அர்த்தம்
       
      =இன்னும் பல தமிழ்ச் சொற்கள் செத்துக் கொண்டே இருக்கின்றன!
      பண்பாடு=கலாச்சாரம்! எடுத்துக்காட்டு=உதாரணம்
       
      =ஒருபுடை உருவகம்= இன்னிக்கி “ஏக”தேச உருவகம்-ன்னு தான் இருக்கு பாடநூலில் கூட;
      Does Sanskrit Grammar have ஒன்றிரண்டு? Why shd Tamizh Grammar have ek & ekam? No answer:( மனசாட்சி is the answer
      ——
       
      அம்மா – அம்மன்; இதை இன்னிக்கி எல்லாருமே, “அம்பாள்” –ன்னு சொல்லுவது ஏனோ?
      பல வைணவத் தலங்களில் “தாயார்” –ன்னு தானே சொல்லுறாங்க?
       

      உய்ய வந்த நாச்சியார்
      என்னைப் பெற்ற தாயார்
      பொலிந்து நின்ற மாமகள்
      அலர் மேல் மங்கை

      ஆனா, ஒரு சிலர், இன்னிக்கி, ஆண்டாளையும், Godha ன்னு ஆக்கப் பாக்குறாங்க:( என்ன Goதாவோ?:(
       
      //வடமொழிப் பெயர் / சொற்கள் பிரபலமாவதில் எனக்கொன்றும் ஆட்சேபணை இல்லை. ஆனால் இதன்மூலம் நாம் இழப்பது, அற்புதமான தமிழ்ச் சொற்களை//
       
      இந்த வாக்கியம் தான், என் நெடுநாள் – பெருத்த “மெளனத்தை” உடைச்சிருச்சி!
      தவறாகத் தொனித்து இருந்தால், அனைவரிடமும் மன்னிப்பு கேட்கிறேன்! மற்றபடி அவரவர் மனசாட்சி; அதில், எங்கள் உண்ணா முலை அம்மன் – வாழ வந்த நாயகி நிக்கட்டும்!
      தமிழ்க் கடவுளாம், கொற்றவை திருவடிகளே தஞ்சம்!
       
      இந்த இனிய ஒரு 100, 
      தமிழ் இரு-நூறு, முருகு-முன் நூறு, நான் ஊற நானூறு, ஐ நூறு, துயர் அறு-நூறு, இசை எழு-நூறு –ன்னு எழில் கண்டு வாழ்க!!
       
      சொக்கன், இராகவன், மோகனகிருஷ்ணன் – இசைபட வாழ்க!

    • elavasam 12:30 am on March 12, 2013 Permalink | Reply

      அலம் என்றால் துன்பம் சஞ்சலம்.

      அலம்+கோலம் = அலங்கோலம்.

      துன்பத்தில் இருக்கும் ஒருவரின் நிலையே அலங்கோலம்.

      அலங்கரிக்கப்படாமல் போட்டது போட்டபடி கிடப்பது துன்பத்தில் இருப்பவர்களின் சுபாவம். இதுவே அலங்கோலத்தின் பொருள்.

      • Kannabiran Ravi Shankar (KRS) 9:23 am on March 12, 2013 Permalink | Reply

        சம்ஸ்கிருத அலம் = ஹலம் (துன்பம்/ கலப்பை/ தேள்)
        http://spokensanskrit.de/index.php?script=HK&beginning=0+&tinput=+halam&trans=Translate&direction=AU

        தமிழ் அலம் = நிறைவு/”திருப்தி”
        *அலம் வர அடியேற்கு அருள்வாயே, அருமயில் நடமிடும் குமரேசா (அருணகிரித் திருப்புகழ்)
        *அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை அமர வேந்தன் (ஆழ்வார் அருளிச் செயல்)

      • Kannabiran Ravi Shankar (KRS) 7:29 am on May 20, 2014 Permalink | Reply

        //அலங்கரிக்கப்படாமல் போட்டது போட்டபடி கிடப்பது துன்பத்தில் இருப்பவர்களின் சுபாவம்//

        நாலு நாள் அம்மா-அப்பா வீட்டுல இல்லை, வெளியூரு கல்யாணத்துக்குப் போயிருக்காக!
        வீடே போட்டது போட்டபடி, “அலங்கோலமாக்” கிடக்கு!

        இதுல எங்க வந்துச்சு ஓய், “துன்பம்”? = பசங்க பாடு “ஜாலி”; அம்மா-அப்பா வீட்டுல இல்ல:)))
        இந்த அலங்கோலம் = துன்பத்தில் இருப்பவர்களின் கோலமா?:)
        ——-

        //இதுவே அலங்கோலத்தின் பொருள்//

        அடேங்கப்பா!
        ஒரு நூலாதாரமும் குடுக்கல!
        அப்பறம் எப்படி “இதுவே” -ங்கிற ஏகாரம் ஒங்களுக்கு வருது?

        சம்ஸ்கிருத ஹலம்= துன்பம்!
        அதைத் தமிழில் ஒட்ட வச்சீறணும்; அதுக்கு இம்புட்டு ஏகாரம் போடுறீக?

        முகநூல் -ன்னு சிலர் எழுதுறாங்களா..
        ஒடனே “வதனப்” புத்தகம்-ன்னு மாத்து!
        எழுதி எழுதிப் பரப்பு = உங்க குணம், கண்கூடு:)
        ——-

        I did not want to talk harsh during those times..
        But today hit this page on google, when searching for something;
        Wanted to strongly register my protest on such “mentality” of ppl, who “intrude” into Tamizh:(

      • Kannabiran Ravi Shankar (KRS) 7:40 am on May 20, 2014 Permalink | Reply

        //உங்க “இலக்கியமே” = சம்ஸ்கிருத “லக்ஷியம் ங்கிற
        “வார்த்தையில்” இருந்து தான் வந்துச்சி ஓய்!

        மதுரை= தமிழ் இல்ல!
        கிரந்த ஹால-வாய் தான் உண்மையான தமிழ்

        ஹலம்= துன்பம்!
        அதுனால ஹலங்-கோலம்= அலங்கோலமாக்கி ஓட்ட வச்சீறனும்//

        *This is what causes the opposition from Tamizh people;
        *WHY YOU “INTRUDE” INTO OTHERS’ HERITAGE?

        எதிர்ப்பது = இந்தத் “திணிப்பை” மட்டுமே!
        சம்ஸ்கிருதம் தானாய் வளராமல், இன்னொன்றில் ஏறி, Parasite போல் உறிஞ்சி,
        மூல மொழிச் சொற்களை அழிப்பதால் = மட்டுமே எதிர்ப்பு!
        —-

        ஒரு பெரும் தொல்-மொழியாம் தமிழ் மொழியின்
        மரபுச் சிறப்பைச், “சிறுமை” செய்து…
        உன் “இலக்கியமே” = என் “லக்ஷியம்” தான்டா!

        நீங்க -ன்னு இல்ல, Mr. இலவசம்;
        காஞ்சிப் பெரியவா முதற்கொண்டு, காலங் காலமாய்ச் செய்து வருகிறார்கள்:(
        பாத்துக்கோங்க = http://www.kamakoti.org/tamil/Kural74.htm

        Why this Mentality???
        Can u not grow Sanskrit, stand alone?
        Why intrude into others’ heritage?

        இந்த அடிப்படை “நியாயம்”,
        அறம் கூடப் புரியாமல், என்ன இறை வணங்கி, என்ன பயன்? = பகவான் “தர்ம” ரூபேண!

    • anonymous 8:07 am on March 12, 2013 Permalink | Reply

      வணக்கம் திரு. இலவசம்

      அலம் = ஹலம்

      வடசொல்லு தான்; (துன்பம்/ சஞ்சலம்/ ஓசை)
      ஹாலா-ஹலம் = துன்பம் தரும் விஷம்;
      தமிழில் “நுழைஞ்சி”, ஆலா-அலம் (ஆலகால விஷம்) -ன்னு மாறிப் புழங்குது;

      பஸ் ஏறினேன்; பிகரு சூப்பரு

      =பேச்சு வழக்கில், இப்படிக் கலந்து பேசினாலும்… பஸ்/ பிகரு எல்லாம் தமிழ் இல்லை-ன்னு பைத்தியம் கூடச் சொல்லீருவான்; இது ஒரு “ச்சும்மா”!
      =ஆனா, வடசொல் கலப்பு அப்படியில்ல; பாத்தீங்களா? “அலம்” தமிழ்-ன்னே நினைக்க வைக்குது; அப்படியொரு ஊடாடல்:(

      =வார்த்தை/அர்த்தம் -ன்னே பேசிப் பேசி,
      =சொல்லு/பொருளு -ன்னு பேச்சு வழக்கில் இருந்தே செத்துப் போயிருச்சி!

      Mummy -ன்னே அம்மாவைக் கூப்புடும் சில High Class குடும்பங்கள் உண்டு; பெருசா தப்பொன்னும் இல்ல;
      அதே போலத் தான், “அம்மா-அம்மன்” போயி, “அம்பாள்” -ன்னு கூப்பிடறதும்:( தப்பொன்னும் இல்ல; அவளும் பெத்த அம்மா தானே!

      “பண்பாடு” என்ற தமிழ்ச் சொல்லு செத்து, தமிழ்க் “கலாச்சாரம்” ஆகி வாழ்க!:(
      ——

      btw, அலங்கோலம் = தாங்கள் சொன்ன “ஹலம்” அன்று!
      அல் + (அம்-கோலம்)
      அல்=negation; அம்-கோலம்= அழகிய தோற்றம்

      நான் சொன்னா, “தமிழ் வெறி” + “எ.தெ.ஏகாம்பரத்” திமிராகப் பாவிக்கப்படும்; மொழிஞாயிறு தேவநேயப் பாவாணரைக் காட்டினாலோ, “தேய்ப்பிலட்டு->Tabletu” -ன்னு எள்ளி எள்ளி, இன்புற்று இருப்பதுவே! “டுமீல்” வாழ்க!:(

      அதனால் நல்-அறிஞர்கள் / இந்து-அறிஞர்கள் சொல்வதைப் பாருங்க;
      சித்தாந்த தீபிகை, ஆண்டு 1914 – அறிஞர்கள் நல்லசாமிப் பிள்ளை & குமாரசாமிப் பிள்ளை

      http://siddhantadeepika.blogspot.com/2012/09/the-word-ayal.html (last line of the post)

      “அலங்-கோலம்” = நற்றமிழ்ச் சொல்லே! இதில் allergy ஒன்னுமில்ல!
      “கோலம்” = அனைவரும் புழங்க வல்ல, இனிய தமிழ்ச் சொல்லே!
      ——

      //வடமொழிப் பெயர் / சொற்கள் பிரபலமாவதில் எனக்கொன்றும் ஆட்சேபணை இல்லை. ஆனால் இதன்மூலம் நாம் இழப்பது, அற்புதமான தமிழ்ச் சொற்களை//
      என்று எழுதிய திரு. சொக்கனின் “பாதார விந்தங்களை” உண்மையாகவே பணிகிறேன்;

      • amas32 (@amas32) 12:19 pm on March 12, 2013 Permalink | Reply

        By not contributing like you have done today and staying incognito you are doing a dis service to your Tamil. That is all I can say.

        amas32

  • G.Ra ஜிரா 6:40 am on March 10, 2013 Permalink | Reply  

    நூற்றியெட்டில் கொஞ்சம் 

    முன்பொரு கட்டுரையில் கண்ணதாசன் எழுதிய அறுபடைவீடுகளைப் பற்றியும் மற்றொரு பதிவில் தமிழகத்தில் இருக்கும் பிரபல முருகன் ஆலயங்களைப் பற்றியும் பார்த்தோம்.

    தமிழ்த் திரையிசையில் பக்திப் பாடல்களில் மற்ற கவிஞர்களை விட கண்ணதாசனின் பங்களிப்பே நிறைய உள்ளது. இதற்குக் காரணம் ஏ.பி.நாகராஜன், கே.சங்கர், கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணன், சாண்டோ சின்னப்பாத் தேவர் போன்றவர்கள் கவியரசரை மிகச் சிறப்பாக பக்திப் படங்களில் பயன்படுத்திக் கொண்டதுதான்.

    முருகன் கோயில்களைப் பற்றி எழுதிய கண்ணதாசன் வைஷ்ணவஸ்தலங்களைப் பற்றி எழுதாமல் இருப்பாரா? எழுதியிருக்கிறார். இறையருட் கலைச்செல்வர் கே.சங்கர் இயக்கிய சுப்ரபாதம் திரைப்படத்தில் ஒரு பாடலில் பிரபலமான தென்னாட்டின் வைஷ்ணவஸ்தலங்களைப் பற்றி எழுதியுள்ளார். நூற்றியெட்டு திவ்ய ஷேத்திரங்களின் பெயர்களும் பாடலில் வராவிட்டாலும் பிரபல ஸ்தலங்களைப் பாட்டில் வைத்திருக்கிறார் கண்ணதாசன்.

    அனந்தசயனனுக்கே எப்போதும் அடிமை கொண்ட ஒரு குடும்பம். அந்தச் சயனனுக்கு ஒரு கோயிலைக் கட்ட வேண்டுமென்று குடும்பத்தலைவனுக்கு ஒரு ஆசை. ஆசையை வைத்துக் கொண்டு பூசையைச் செய்யலாம். செங்கலைச் செய்ய முடியுமா? அப்படிச் செய்த செங்கற்களை அடுக்கி சுண்ணாம்பையும் பூசமுடியுமா?

    அதற்குள் பல சோதனைகள். அவனுடைய தம்பி சிறை செல்கிறான். தம்பி மனைவி சுயநினைவிழக்கிறாள். என்னதான் செய்வான் அந்த நாராயணதாசன்?! பாடுகிறான். வைகுந்தன் குடியிருக்கும் கோயில்களுக்கெல்லாம் ஓடுகிறான். துன்பங்களுக்கெல்லாம் விடை தேடுகிறான். அந்தச் சூழலில் வரும் பாடலைத்தான் கண்ணதாசன் எழுத மெல்லிசை மன்னர் இசையமைக்க சீர்காழி கோவிந்தராஜனும் வாணி ஜெயராமும் பாடியிருக்கிறார்கள்.

    இதே படத்தில் இன்னொரு பாடலில் வடக்கில் உள்ள சில விஷ்ணுஸ்தலங்களையும் அவைகள் தொடர்பான கதைகளையும் பாட்டாகச் சொல்லியிருக்கிறார் கவியரசர். அதை இன்னொரு கட்டுரையில் பார்ப்போம். இப்போது இந்தப் பாடலில் வரிகளுக்கு வருவோம்.

    திருக்கோயில் கட்ட எண்ணி
    பொறுப்போடு வந்த என்னை
    வெறுப்போடு பார்த்தாயே பெருமாளே
    பலர் சிரித்தாலும் விடமாட்டேன் திருமாலே

    காஞ்சி நகர் வரதராஜா
    உன் கருணை பெருமை என்ன லேசா
    வாஞ்சையுடன் எனக்கு அருள
    காஞ்சி வரதா நீ விரைந்தோடி வருக

    திருப்பணி செய்வதற்கு உடந்தை
    நீ திருக்கோயில் கொண்டிருக்கும் குடந்தை
    தினம்தோறும் சேவை செய்ய வரவா
    ரங்க ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூரின் தலைவா

    பூலோக வைகுந்தவாசா
    புகழ் ஓதும் ஸ்ரீ ரங்கநாதா
    ஸ்ரீ ரங்கநாதா ஸ்ரீ ரங்கநாதா
    திருவரங்கத்து ரங்கநாதா
    என் சேவைக்குத் துணைபுரிய வா வா

    அனந்த பத்மநாபா
    ஆனந்த விஷ்வரூபா
    திருவனந்தை பத்மநாபா
    உனக்குச் சிங்காரக் கோயில் கட்ட வா வா

    குருவாயூர் தன்னில் ஒரு குழந்தை
    நடக்கக் கொஞ்சுதம்மா இரண்டு சலங்கை
    வர வேண்டும் ஸ்ரீ கிருஷ்ண பாலா
    நிறைந்த வரத்தோடு ஆனந்த லாலா

    பழமை நிறைந்த திருப்பதியே
    எங்கள் அழகர்மலைக் கருணைநிதியே
    சோளிங்கர் ஆள்கின்ற முகமே
    பாவம் தொலைவதற்கு நீராடும் குளமே

    தொண்டு செய்யும் அடியார்கள் தமக்கு உன் சோதனை போதுமடா
    சோதனை தீர்த்து உன் பாதமலர்களில் எங்களைச் சேர்த்திடடா
    கொண்டது கொள்கை என்றது ஈன்றவர் கூறுதல் கேளுமடா
    கோயில் திறந்திடவில்லை எனில் வைகுண்டத்தில் சேர்த்திடடா
    வைகுண்டத்தில் சேர்த்திடடா வைகுண்டத்தில் சேர்த்திடடா

    நரசிம்மா நரசிம்மா நரசிம்மா
    வைகுந்தா வைகுந்தா வைகுந்தா
    ஸ்ரீரங்கா ஸ்ரீரங்கா ஸ்ரீரங்கா

    மைவண்ண மேனி கொண்ட ஸ்ரீ நாதா
    திருமகள் தன்னை மார்பில் வைத்த மலர் மார்பா
    மெய்க்கூந்தல் வேதவல்லி தலைமகனே
    கனல் நிறைந்திருக்கும் அலமேலு வளர்ந்தவனே

    எத்தனையோ உலகில் வடிவெடுத்தாய்
    அன்று எல்லா வடிவினிலும் பெண்ணெடுத்தாய்
    பித்துப் பிடித்து பெண்ணை அறியாயோ
    இன்று சித்தம் தெளிந்தது என்று அருள்வாயோ

    பாண்டுரங்கா பண்டரிநாதா பன்னக சயனா மணிவண்ணா
    பத்மாநாபனே வீரராகவா ஆதிகேசவா ஸ்ரீகிருஷ்ணா
    ரிஷிகேசா ஸ்ரீரங்கா திருமாலே நரசிம்மா
    ரிஷிகேசா ஸ்ரீரங்கா திருமாலே நரசிம்மா

    இந்தப் பாடலில் காஞ்சிபுரம், குடந்தை, திருவில்லிபுத்தூர், திருவனந்தபுரம், திருவரங்கம், திருப்பதி, அழகர்மலை, சோளிங்கர்(திருக்கடிகை) ஆகிய திவ்யதேசங்களும் குருவாயூர் என்னும் அபிமானஸ்தலமும் பாடப்பட்டுள்ளன.

    இவ்வளவு சொல்லியாகி விட்டது. அதென்ன நூற்றியெட்டு திவ்யஸ்தலங்கள் என்ற தகவலையும் பார்த்து விடுவோம். பொதுவாக ஒரு கோயில் ஏழு புண்ணியங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். ஷேத்ரம் வநம் நதி ஸிந்து புரம் புஷ்கரிணி ததா விமானம் ஸப்த புண்யஞ்ச யத்ர தேஸ என்பவை அந்த ஸ்பத(ஏழு)புண்ணியங்கள்

    இப்படி ஏழு புண்ணியங்களைக் கொண்ட ஒரு கோயிலில் அஷ்டமாக.. அதாவது எட்டாவதாக ஒரு புண்ணியமும் சேர்ந்தால் அந்தக் கோயில் திவ்யதேசன் எனப்படும்.

    அந்த எட்டாவதான புண்ணியம் எது? அது ஆழ்வார்களின் மங்களாசாசனம். கல்லால் ஆயிரம் கோயில்கள் கட்டலாம். ஆனால் அன்புள்ள ஒருவன் சொல்லால் பாடலைக் கட்டி இறைவனைத் தொழும் போதுதான் அந்த இடம் ஏற்றம் பெறும் என்பதற்கு இது ஒரு எடுத்துக்காட்டு.

    இந்த நூற்றியெட்டு திவ்யதேசங்களில் இரண்டு பாற்கடலும் பரமபதமும். அவை பூலோகத்தில் இல்லை. பூலோகத்தில் இருப்பவை நூற்றியாறுதான். இந்த நூற்றியாறு திவ்யதேசங்களுக்கும் அன்புள்ள நெஞ்சத்தோடும் அறமுடைய சிந்தையோடும் சென்றோரைப் பத்மநாப ஸ்ரீதரனே மற்ற இரண்டு திவ்யதேசங்களுக்கும் அழைத்துச் செல்வான் என்பது நம்பிக்கை.

    இந்த நூற்றியாறு திவ்யதேசங்களில் பன்னிரண்டு ஸ்தலங்கள் வடநாட்டிலும் மிச்சமுள்ள தொன்னூற்றாறு ஸ்தலங்கள் தென்னாட்டிலும் அமைந்துள்ளன. வடக்கே உள்ள பன்னிரண்டிலும் ஒன்று நேபாளத்தில் அமைந்துள்ளது.

    பொதுவாக தமிழ்த்திரைப்படங்களில் வைஷ்ணவ திவ்யதேசங்களைப் பற்றி வரும் பாடல்கள் மிக அரிது. மிகமிக அரிது. அந்தச் சூழ்நிலையில் இப்படி இத்தனை திவ்யதேசங்களை தன்னுள் கொண்டு வந்த இந்தப் பாடலும் மிக அரியது. மற்றுமொருமுறை கண்ணதாசனுக்கு நன்றி.

    108 திவ்யதேசங்களின் பட்டியல் – http://ta.wikipedia.org/wiki/108_%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B5%E0%AF%8D%E0%AE%AF_%E0%AE%A4%E0%AF%87%E0%AE%9A%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%B3%E0%AF%8D
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/16j5oViE9u0

    ஷாந்தாகாரம் புஜக சயனம் பத்மநாபம் சுரேஷம்
    விஷ்வாதாரம் ககன சதுர்ஷம் மேகவர்ணம் சுபாங்கம்
    லஷ்மிகாந்தம் கமல நயனம் யோகிபிர்த்யான கம்யம்
    வந்தே விஷ்ணும் பவ பய ஹரம் சர்வலோக ஏகநாதம்

    நாராயணா! நாராயணா! நாராயணா!

    அன்புடன்,
    ஜிரா

     
    • anonymous 7:52 am on March 10, 2013 Permalink | Reply

      நல்ல பாட்டு – நல்ல படம்!
      அதுவும் “கணீர்” சீர்காழியோடு, ஒரு “பெண்குரல்” ஒத்துப் பாடுவது அம்புட்டு லேசில்லை;
      இந்தப் படம் முழுக்க = Voice of Vani!

      வாணி ஜெயராமின் குரல் = சுசீலாம்மா & ஜானகி -க்கு இடையே நிற்கும் குரல்!

      “குழைவு” அதிகம் இல்லாததால், ஒரு சிலருக்குக் “கண்டிப்பான” குரல் போலத் தோனும்; ஆனால், தமிழ்த் திரை இசையில் “குழையாத சோறு” = வாணி ஜெயராம்!

      தயிர் சாதத்துக்கு, சோறு குழையணும்; ஆனா பிரியாணிக்கு?

      பல நல்ல உணவு வகைகளுக்கு = குழைந்து விடாத சோறும் ஒரு அங்கம் அல்லவா! அப்படி ஒரு அதிசய ராகம் வாணியம்மா!
      ——-

      இந்தப் படத்திலேயே பாருங்க!

      ஆம்பிளைக் குரல் = பல பேரு;
      ஆனா பொம்பிளைக் குரல் = வாணி மட்டுமே!

      1. இந்தப் பாட்டு = திருக்கோயில் கட்ட எண்ணி = Vani & Seerkazhi
      2. கண்ணனை நினைத்தால் சொன்னது பலிக்கும் (my fave) = Vani & Yesudass
      3. உண்மை தெரிந்திருக்கும் ஒருவனய்யா = Vani
      4. one more song, forgot; கண்ணா-ராதா -ன்னு வரும் = Vani

      ஒரு படத்தின் அத்தனைப் பாட்டும் வாணிக்கே, தூக்கிக் குடுக்கணும்-ன்னா??
      அதுவும் MSV, அப்படி பண்ணுறார்-ன்னா சும்மா இல்லை!
      அதுவும் தன் “ஆஸ்தான” பாடகி, சுசீலாம்மாவையும் விஞ்சிக் குடுக்குறாரு-ன்னா?

      Yes, இந்தப் படத்தில், நாலு பாட்டும் வாணி பாட, ஒரே பாட்டு சுசீலாம்மா பாடுவாங்க! – உன்னைத் தான் நீ அறிவாய், by TMS & சுசீலாம்மா!

      நீங்க குடுத்த பாட்டு – என் மனசுக்குப் பிடிச்ச பாட்டு = Long Song, & a Pang Song!
      May be itz a coincidence or I am wrong,but
      many long songs, always go to Vani – dunno why! any thoughts?
      (இந்தப் பாட்டு, அபூர்வ ராகங்கள் பாடல்கள், ஆனா-கானா பாட்டு & so many..)

      • anonymous 10:23 am on March 10, 2013 Permalink | Reply

        ஒரேயொரு தகவல் செவ்வி செய்ய அனுமதி தாருங்கள்!

        //இப்படி ஏழு புண்ணியங்களைக் கொண்ட ஒரு கோயிலில் அஷ்டமாக.. அதாவது எட்டாவதாக ஒரு புண்ணியமும் சேர்ந்தால் அந்தக் கோயில் திவ்யதேசன் எனப்படும்//

        அல்ல!

        //ஷேத்ரம் வநம் நதி ஸிந்து புரம் புஷ்கரிணி ததா விமானம் ஸப்த புண்யஞ்ச யத்ர தேஸ//

        இவை வடமொழி சொல்பவை;
        வெறும் “சப்த புண்ணியம்” என்பதோடு சரி;

        ஆனா, இந்த வடமொழி நியமங்கள், ஆழ்வார் பாடிய ஒரு தலத்துக்கு அமைந்திருக்க வேண்டும் என்று அவசியமே இல்லை;

        எடுத்துக்காட்டாக, “ஸிந்து” = கடல்; “புஷ்கரிணி” = குளம்; புஷ்கரிணியே இல்லாத திவ்ய தேசங்கள் பலவுண்டு;

        திருச்செந்தூருக்கு அருகிலே துலை-வில்லி மங்கலம் என்னும் “திவ்ய” தேசம்
        தலைச் சங்க நாண் மதியம்
        கேரளத்தில், திரு-வல்ல-வாழ்

        இதே போல் “விமானம்” இல்லாத, பரம எளிய “திவ்ய” தேசங்களும் உண்டு!

        = “திவ்ய” தேசம் ஆகும் ஒரே தகுதி
        = ஆழ்வாரின் ஈரத் தமிழைப் பெற்றிருத்தல் மட்டுமே!

        ———

        வடமொழி வேதங்கள் சொல்லும் சம்பிரதாயங்களும், சடங்கு-விசாரணைகளும், குழப்பத்துக்குத் தான் இட்டுச் சென்றது;
        ஆனா, ஆழ்வார்களின் தமிழே, இறை நுட்பங்களுக்கும் தெளிவு தந்தது
        = இதை நான் சொல்லலை; வேதாந்த தேசிகன் என்று கொண்டாடப் படும் ஆசாரியர் சொல்கிறார்;

        “செய்ய தமிழ் மாலைகள் – யாம் தெளிய ஓதி
        தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிகின்றோமே!”

        ஆக…
        ஆழ்வார்களின் தமிழைப் பெற்று இருந்தால் = அது “திவ்ய” தேசம்!
        இல்லையேல், அது = தேசம்(தலம்)!

      • anonymous 12:38 pm on March 10, 2013 Permalink | Reply

        ஆழ்வார்களின் தமிழைப் பெற்று இருந்தால் = அது “திவ்ய” தேசம்!
        இல்லையேல், அது = “வெறும்” தேசம் (தலம்)!

        -ன்னு சொன்னேன் அல்லவா? அது என்ன “திவ்ய”?

        திவ்ய – தேசம்
        திவ்ய – பிரபந்தம்

        ஆழ்வார்கள் பாடினது தீந்-தமிழ் நூல் தானே?
        அதுக்கு எதுக்குத் “திவ்ய” -ன்னு ஒரு சம்ஸ்கிருத முன்னொட்டு?
        ——

        “திவ்ய பிரபந்தம்” -ங்கிற பேரே அவர்கள் வைக்கலை;
        “அருளிச் செயல்” -ன்னு தான் பேரு!

        ஆழ்வார்கள் வாழி, “அருளிச்செயல்” வாழி
        தாழ்வாது மில்குரவர் தாம்வாழி – ஏழ் பாரும்
        உய்ய அவர்கள் உரைத்தவைகள் தாம் வாழி
        செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து..

        இந்த வெண்பா சொல்லீரும், பேரு = அருளிச்செயல் -ன்னு;

        முன்பொரு முறை, உயர்திரு. சொக்கன் அவர்களிடம் எடுத்துச் சொன்ன போது, அவரும் இன்று வரை, “அருளிச் செயல்” -ன்னு போட்டு வருகிறார்; நன்றி
        ——

        “பிரபந்தம்” என்பது சைவத் திருமுறையிலும் உண்டு; 11 ஆம் திருமுறை!
        பிரபந்தம் (எ) வடசொல் = மாலை -ன்னு பொருள்!

        “திவ்ய பிரபந்தம்” -ன்னே இன்னிக்கி பரவல் (பிரபலம்) ஆகி விட்டது;
        = ஆனா இந்தப் பேரே, ஒரு “சதித் திட்டம்”:)))
        ——

        ஆலயங்களில், பல காலமாய், வடமொழிக்குத் தானே ஏற்றம்?
        வைணவம் மட்டும் விதி விலக்கா என்ன?
        அங்கே இருக்குறவங்களும் லேசுப் பட்டவங்க இல்ல; தமிழை அத்தனை சீக்கிரம் கருவறைக்குள் நுழைய விட்டுருவாங்களோ?

        9ஆம் நூற்றாண்டு!
        அது, திருவரங்கத்தில், புரட்சி ஒன்னு கிளம்பிய காலகட்டம்;
        நாத முனிகள் = இவரே ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களைத் தொகுத்தவர்;

        இசை கூட்டி, நடனம் அமைத்து, ஈரத் தமிழை இறைவன் முன்னே கொண்டு செல்ல ஆசை!
        ஆனா, சுலபத்தில் நடந்துருமோ? இன்னிக்கே கடினம்; 1200 yrs back?
        அதுக்கு, நாத முனிகள் செய்த “சதியே” = “திவ்ய” பிரபந்தம்:))

        பாசுரங்களைத் தொகுத்து = அதுக்கு சம்ஸ்கிருத போர்வை போர்த்தினாரு!
        “திவ்யப் பிரபந்தம்” – திவ்யமா இருக்கோன்னோ?:))

        வேத சப்தம் போல்… நீட்டி ஓதும் முறை உருவாக்கினாரு!
        அடடா, நம்ம வேதம் போலவே இருக்கே! எப்படித் தான் ஓதறாள்-ன்னு பார்ப்போமே-ன்னு கொஞ்சமா வழி விட்டாங்க….

        கப்-ன்னு பிடிச்சிக்கிட்டு, மொத்த ஆழ்வார் தமிழையும் உள்ளே நுழைச்சிட்டாரு:)))
        ——

        அவருக்குப் பின்னால் வந்த இராமானுசர் முதலானவர்களும்,
        எங்கே கால வழக்கத்தில், இந்தத் தமிழ்ப் பழக்கத்தை மாத்தீருவானுங்களோ? -ன்னு அஞ்சி, இதை ஒரு “நிறுவனப்படுத்தலாவே” செஞ்சி வச்சிட்டாங்க;

        இன்னிக்கி பரிதி மாற் கலைஞர் (சூரிய நாராயண சாஸ்திரி), மறை மலை அடிகள் -ன்னு தனித் தமிழ்!
        ஆனா 600 yrs back? அப்பவே, ஜாமாதா ரிஷி = மணவாள மாமுனி -ன்னு பேரைத் தனித் தமிழா மாத்திக்கிட்டாங்க:)

        திருமஞ்சனமா? = நாரணா நீ ராட வாராய்!
        அலங்காரமா? = மாதவிப் பூச் சூட வாராய்!
        நைவேத்தியமா? = அப்பம் கலந்து வைத்தேன், அமுதுபடி செய்ய வாராய்
        தீபாராதனையா? = பல்லாண்டு பல்லாண்டு
        இரவு, தொட்டில் சேவையா? = இராகவனே தாலேலோ…
        மார்கழி மாதமா? = சுப்ரபாதம் பாடவே கூடாது; திருப்பாவை மட்டுமே!

        அர்ச்சகர்களே ஓதி ஆகணும்;
        மாட்டேன்-ன்னு சொல்ல முடியாது; வேற ஒருத்தரை வச்சி சொல்லிக்கோங்க-ன்னு சொல்ல முடியாது;
        “கோயில் ஒழுகு” ன்னு பொறிச்சி வச்சிட்டுப் போயிட்டாரு… அந்த “விதி”யை மீற வழியில்லாம, தொடர்கிறார்கள் இன்றும்:)))
        —————

        = இப்படி வந்தது தான் “திவ்ய”

        திவ்ய – தேசம் (திருத் தலம்)
        திவ்ய – பிரபந்தம் (அருளிச் செயல்)

        பாட்டாய்ப் பாடாமல், வேதம் போல் ஓதுதல்
        பாசுரங்களுக்கு, உரை எழுதினாலும்… அதுல மணிப்பிரவாளமா, வேதங்களுக்கு Reference காட்டி, எழுதும் பழக்கம்!

        அதான், உள்ளாற வந்துருச்சே! இனிமே இப்படி உரை எழுதுதல் தேவையில்லை!
        ஈடு = பாசுர உரைகள்,
        இனி எழுதறவங்க, இதை எளிய தமிழுக்குக் கொண்டு வந்துறணும்; இதுவே நோக்கத்தை முழுமை அடையச் செய்யும்;

        இந்தப் பதிவு (திவ்ய-தேசம் என்னும் திருத்-தலப் பதிவு), பல்லாண்டு வாழ்க!

      • anonymous 12:53 pm on March 10, 2013 Permalink | Reply

        அருணகிரிக்கும் இதே ஆசை தான்!

        திருமாலே – வண் தமிழ் பயில்வார் பின்னால் திரிகின்றவன் -ன்னு திருப்புகழிலேயே பாடி வச்சாரு!
        பைந்தமிழின் பின் செல்லும், பச்சைப் பசுங் கொண்டலே -ன்னும் ஏக்கம்!

        இராமானுசர் காலம் = 11 CE
        அருணகிரி காலம் = 15 CE

        அதே போல், சம்ஸ்கிருதப் போர்வை போர்த்தி, தமிழை உள்ளே நுழைக்க அருணகிரியும் எவ்ளோ முயற்சி செஞ்சாரு…
        அருணகிரியின் பல பாடல்களில், மணிப்பிரவாளம் என்னும் வடமொழி கூட்டுச் சொற்கள், அதிகம் வருவது, இந்தக் காரணத்தினால் தான்!

        இதைப் புரிஞ்சிக்காம, பல பேரு, தமிழ் இலக்கியத்தில் அருணகிரிக்கு இடமில்லை-ன்னுட்டாங்க:((

        ஆனா, டாக்டர் மு.வ, மு.மு. இஸ்மாயில் போன்றவர்கள் எழுதிய தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில்…
        இதைப் புரிந்து கொண்டு, சந்தத் தமிழ் முனியான அருணகிரிக்கு உரிய இடத்தினை அளித்தார்கள்!

        இணையம் இல்லாத் தனிமை; முருகன் ஆலயங்கள் பதிவும்-இன்னிக்கித் தான் பார்த்தேன்;
        என்னமோ தெரியல; இப்பதிவும் அப்பதிவும், கண்ணிலே கோலம்; வாழி மகிழ் சூழ்ந்து!

        இருப்பதெல்லாம் ஒரே “திவ்ய” தேசம் தான்;
        = “மனம்” என்னும் திவ்ய தேசம்

        = மனமே முருகனின் மயில் வாகனம்!

    • amas32 7:56 am on March 10, 2013 Permalink | Reply

      You out do yourself in every new post! ரொம்ப அருமையான ஒரு கட்டுரை. இப்பதிவை படிப்பவர்களுக்கே புண்ணியம் வந்தடையும். திவ்ய தேச விளக்கம் அருமை. பாடல் தேர்வும் அருமை. நான் இதுவரை கேட்டிராத பாடல். நன்றி.

      amas32

      • GiRa ஜிரா 10:03 am on March 10, 2013 Permalink | Reply

        இந்தப் படத்தின் விசிடி எங்கிட்ட இருந்தது. நெதர்லாந்திலிருந்து வர்ரப்போ எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு வந்துட்டேன். வந்தப்புறம் முருகன் படங்கள்ளாம் திரும்ப வாங்கிட்டேன். ஆனா இந்தப் படத்தோட விசிடியோ டிவிடியோ எங்கயும் கெடைக்கல.

        படமும் நேபாளத்துல இருக்கும் கோயில்கள் வரைக்கும் வளைச்சு வளைச்சு காட்டியிருப்பாங்க. கெடைச்சா குடுக்குறேன். 🙂

    • amas32 7:57 am on March 10, 2013 Permalink | Reply

      Who is this anony commenter who is written such a nice pinnoottam? 🙂

      amas32

    • anonymous 8:14 am on March 10, 2013 Permalink | Reply

      பதிவில் உள்ள சம்ஸ்கிருத சுலோகத்தில், சற்றே திருத்தம் செய்ய அனுமதியுங்கள்; அது “சர்வ லோக ஏக நாதம்” அல்ல! “சர்வ லோகைக நாதம்”

      = சாந்தா காரம், புஜங்க சயனம், பத்ம நாபம், சுரேசம்

      (அமைதி வடிவு, இரண்டே கைகளில் ஒருக்களித்து சயனம்,
      தாமரைக் கொப்புள், காட்டுக்குத் தலைவன்)

      = விஸ்வா தாரம், ககன சதுர்ஷம், மேக வர்ணம், சுபாங்கம்

      (உலகுக்கு ஆதாரம், விண்வெளியாய் பரந்து..
      மேக நீல வண்ணமாய்ச், சுபம்/இன்பம் தரும் உடம்பு)

      = லஷ்மி காந்தம், கமல நயனம், யோகிபிர் தியான கம்யம்

      (திருமகள் கேள்வன், தாமரைக் கண்ணான்
      யோகிகள், இதயத்திலேயே தியானம் செய்யும் வடிவம்)

      = வந்தே விஷ்ணும், பவ பய ஹரம், சர்வ லோகைக நாதம்

      (விஷ்ணு வணக்கம், பிறவி/இறவி பயம் அறுப்போன்,
      அனைத்து உலகுக்கும் நாதமாய் விளங்குவோன்)

      • anonymous 8:23 am on March 10, 2013 Permalink | Reply

        கண்ணதாசனை எவ்ளோ மெச்சினாலும் தகும்!

        பாருங்க; அடுத்த பத்தியில் அரங்கம் -ன்னு ஆரம்பிக்கும் முன், அதுக்கு முந்தின பத்தியில் வில்லிபுத்தூரை வைச்சிட்டே ஆரம்பிக்குறாரு;

        //ரங்க ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூரின் தலைவா//

        அது எப்படி வில்லிபுத்தூர், “ரங்க வில்லிபுத்தூர்” ஆகும்?
        சுத்த மோசம்; ஆணாதிக்கம்:)

        மாப்பிள்ளைகளே இப்படித் தான்; மாமனார் சொத்தையும் (ஊரையும்), தன் பேருக்கு, மாத்திக்கிருவாங்க! = ரங்க வில்லிபுத்தூர்;
        ஏன், இதே போல அரங்கத்தையும், “வில்லிரங்கம்” -ன்னு சொல்றது தானே? வாய் வருமா மாப்பிள்ளைக்கு?:)

      • anonymous 8:53 am on March 10, 2013 Permalink | Reply

        பதிவில் சிற்சில ஐயங்கள்; யாரேனும் சொல்லி உதவுங்கள்:

        //எத்தனையோ உலகில் வடிவெடுத்தாய்
        அன்று எல்லா வடிவினிலும் பெண்ணெடுத்தாய்//

        இதுக்கு என்ன பொருள்?
        எல்லா வடிவினிலும் பெண் எடுத்தாய் = என்ன சொல்ல வராரு கவிஞரு?:)

        //எத்தனையோ உலகில் வடிவெடுத்தாய்// = மீன், ஆமை, கேழல், ஆளரி (நரசிம்மம்), வாமனம்…
        //எல்லா வடிவினிலும் பெண்ணெடுத்தாய்// = இந்த வடிவில் எல்லாம் பெண்ணே எடுக்கலையே? ஏனோ?:)
        ——–

        //கனல் நிறைந்திருக்கும் அலமேலு வளர்ந்தவனே//

        அலமேலு = அவன் மனைவி;
        அலமேலு வளர்த்தவனே -ன்னா, “அம்மா” ன்னு பொருள் வந்துருமே!

        அதான் “வளர்த்தவனே” -ன்னு போடலை; “வளர்ந்தவனே”

        கண்ணதாசனை “உன்னிப்பா” கவனிக்கும் பழக்கம் உள்ளவங்களுக்குத் தெரியும்;
        “ஆன்”மீகத்திலும், “ஆண்”மீகம் கமழச் செய்யும் வித்தை ;
        அதுவும் விரசம் இல்லாமல்; அது கண்ணதாசன் ஒருவனுக்கே தெரியும்!:)

        கனல் நிறைந்திருக்கும் அலமேலு
        = என்ன கனல்?
        = கற்புக் கனலா? காமக் கனலா?
        = அலமேலு “தனியாகவே” இருக்கிறாளோ?
        (அவள் வேறு ஊரில்; அவன் வேறு ஊரில்; மலையின் கீழே – மலையின் மேலே)

        இப்படித் “தனியாது – தணியாது” இருக்கும் அலர் மேல் மங்கை;
        = கனல் நிறைந்து இருப்பவள்;
        = அவள் மேல், அவன் வளர்ந்தால்? (கண் வளர்ந்தால்? துயில் வளர்ந்தால்??)
        = அல-மேலு-வளர்ந்தவனே; அலர்-மேல்-வளர்ந்தவனே -ன்னு கண்ணதாசன் காட்டும் “நுணுக்கம்”;
        ———

        The same he does in apoorva raagangaL too..
        பழனி மலையில் உள்ள வேல் முருகா – சிவன்
        பல்லாண்டு ஏங்கி விட்டான் வா முருகா… பாட்டு ஞாபகம் வருதா??

        தலைவன் திருச்சானூர் வந்துவிட்டான் – மங்கை
        தர்ம தரிசனத்தை தேடுகிறாள்;
        அலமேலு அவன் முகத்தை காண்பாளோ? மங்கை
        அவனோடு திருமலைக்குச் செல்வாளோ?

        செல்வாளோ? செல்வாளோ?
        கேள்வியின் நாயகனே – என் கேள்விக்குப் பதில் ஏதைய்யா?

    • துளசி கோபால் 8:32 am on March 11, 2013 Permalink | Reply

      அருமை! அந்தப்படம் சுப்ரபாதம் நான் பார்க்கலையேப்பா:( எப்போ வந்துச்சு?

      இன்னிக்குத்தான் நினைச்சேன் இதுவரை பார்த்தது ஒரு நாப்பத்தியஞ்சு தேறுமுன்னாலும் எழுதுனது ஒரு பத்தோ பனிரெண்டோதான். அவைகளை ஒரு ஃபோல்டரில் தொகுத்து வச்சுக்கணுமுன்னு …..

      நம்ம பதிவுலக நண்பர் லதானந்த் 103 பார்த்துருக்கார். நம கோபி ராமமூர்த்தி 99!!!

      புண்ணீயாத்மாக்கள்!!!

    • Nallooraan 9:38 am on March 11, 2013 Permalink | Reply

      ஷேத்ரம் வநம் நதி ஸிந்து புரம் புஷ்கரிணி ததா விமானம்
      can you please tell the tamil meaning of these?

  • என். சொக்கன் 12:40 pm on March 9, 2013 Permalink | Reply  

    குற்றால நிலவு 

    • படம்: உலகம் சுற்றும் வாலிபன்
    • பாடல்: நிலவு ஒரு பெண்ணாகி
    • எழுதியவர்: வாலி
    • இசை: எம். எஸ். விஸ்வநாதன்
    • பாடியவர்: டி. எம். சௌந்தர்ராஜன்
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=drcBFuf2y8U

    புருவம் ஒரு வில்லாக, பார்வை ஒரு கணையாக,

    பருவம் ஒரு தளமாக, போர் தொடுக்கப் பிறந்தவளோ!

    குறுநகையின் வண்ணத்தில், குழி விழுந்த கன்னத்தில்,

    தேன் சுவையைத்தான் குழைத்து, கொடுத்ததெல்லாம் இவள்தானோ!

    பெண்களின் வளைந்த புருவத்தை வில்லுக்கு ஒப்பிடுவது பழைய மரபு. அந்த வில்லில் எய்யப்படுகிற அம்பாக அவர்களுடைய விழிகளை வர்ணித்து, அதன்மூலம் ஆண்கள்மீது பெண்கள் போர் தொடுப்பதாகக் கற்பனை செய்தது திருக்குற்றாலக் குறவஞ்சி. செய்தவர் திரிகூட ராசப்பக் கவிராயர்.

    உலகம் சுற்றும் வாலிபன், குற்றாலத்துக்கு வரமாட்டானா என்ன? திரிகூட ராசப்பக் கவிராயரின் அந்தக் கற்பனையை மிக அழகான இந்த வர்ணனைப் பாடலில் பயன்படுத்தியிருக்கிறார் வாலி.

    பால் ஏறும் விடையில் வரும் திரிகூடப்பெருமானார் பவனி காணக்

    கால் ஏறும் காமனுக்காக் கை ஏறும் படைப் பவுஞ்சாய்க் கன்னிமார்கள்

    சேல் ஏறும் கலக விழிக் கணை தீட்டிப், புருவ நெடும் சிலைகள் கோட்டி,

    மால் ஏறப் பொருதும் என்று மணிச் சிலம்பு முரசு அறைய வருகின்றாரே!

    ’பால் ஏறும் விடை’ என்றால், பால் போன்ற வெள்ளை வண்ணத்தைக் கொண்ட எருது, அதன்மீது ஏறிப் பவனி வருகிறார் திரிகூடப் பெருமான், அதாவது, சிவன்.

    அவருடைய பவனியை வேடிக்கை பார்க்கப் பல பெண்கள் வருகிறார்கள். அவர்களெல்லாம் யார் தெரியுமா?

    ’கால் ஏறும் காமன்’, அதாவது காற்றில் பறந்து வரும் மன்மதன், அவனுடைய படையில் உள்ள வீராங்கனைகள்தான் இந்தப் பெண்கள்.

    வெறும் வீராங்கனைகள்மட்டும் போதுமா? சண்டை போட ஆயுதம் வேண்டாமா?

    ஆயுதம் இல்லாமலா? மீன் போன்ற அவர்களுடைய விழிகள்தான் அம்புகள், அவற்றால் ஒரு பார்வை பார்த்தால் போதும், உலகம் கலகமாகிவிடும்!

    அப்படிப்பட்ட அம்பை நன்கு தீட்டி, புருவம் என்கிற நீண்ட வில்களில் பொருத்தி எய்யத் தயாராகிறார்கள் அந்தப் பெண்கள். அந்த அம்பால் தாக்கப்பட்ட ஆண்கள், உடனே மயங்கி விழவேண்டியதுதான்.

    வீராங்கனைகள் ரெடி, ஆயுதமும் ரெடி, போர் அறிவிக்க முரசு வேண்டாமா?

    அதுவும் உண்டு. அவர்களுடைய கால்களில் உள்ள மணிச் சிலம்புகளின் சத்தம்தான், மன்மத யுத்தம் தொடங்கப்போவதற்கான அறிவிப்பு.

    இனி, ஆண்கள் கதி என்னாகும்?

    ***

    என். சொக்கன் …

    09 03 2013

    098/365

     
    • GiRa ஜிரா 9:51 am on March 10, 2013 Permalink | Reply

      இந்தப் பாட்டு எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடல்களில் ஒன்று. நிலவு ஒரு பெண்ணாகி உலவுகின்ற அழகோ….

      கண்ணையும் புருவத்தையும் வெச்சே கவிஞர்கள் ஆயிரம் பாட்டு எழுதுவாங்க போல. அப்பப்பா.. கண்ணாலே வலை விரிச்சான்.. கண்களும் கவிபாடுதே.. கண்விழி என்பது கட்டளையிட்டது.. கண்கள் எங்கே நெஞ்சமும் எங்கே…

      பாரதியார் கூட வேலை ஒதுக்கிவிட்டு வில்லினை ஒத்த புருவம் வளைத்தனை வேலவா ஆங்கோர் வெற்பு நொறுங்கிப் பொடிப்பொடியானது வேலவா என்று எழுதியிருக்கிறார்.

      குற்றாலக் குறவஞ்சி பாடல் மிகமிக அழகு.

      இதே போல அருணகிரியும் ஒரு பாட்டு எழுதியிருக்காரு
      சேல்பட்டழிந்தது செந்தூர் வயற்பொழில் தேங்கடம்பின்
      மால்பட்டழிந்தது பூங்கொடியார் மனம் மாமயிலோன்
      வேல்பட்டழிந்து வேலையும் சூரனும் வெற்பும் அவன்
      கால் பட்டழிந்தது இங்கென் தலைமேல் அயன் கையெழுத்தே

      அது சரி… பால் ஏறும் கால் ஏறும் சேல் ஏறும்னு எல்லாத்துக்கும் விளக்கம் சொன்ன நீங்க… மால் ஏறப் பொருதுங்குறதுக்கு விளக்கம் சொன்னா இன்னும் கொஞ்சம் ரசிச்சுக்குவேன் 🙂

      • என். சொக்கன் 10:02 am on March 10, 2013 Permalink | Reply

        மால் ஏறப் பொருத, மயக்கம் ஏற்படும்படி போர் செய்த 🙂

    • N Rajaram 3:46 pm on March 11, 2013 Permalink | Reply

      “புருவம் என்கிற நீண்ட அம்புகளில் பொருத்தி” – புருவம் என்னும் நீண்ட விற்களில்’ என்றல்லவா இருக்க வேண்டும்?

      • என். சொக்கன் 4:41 pm on March 11, 2013 Permalink | Reply

        Sorry, my mistake. Corrected now

        • N Rajaram 12:56 pm on March 12, 2013 Permalink

          விற்கள் – வில்கள்

          thanks for correcting my mistake too 😉

          இலவச கொத்தனாரின் புத்தகத்தை இன்னும் முழுமையாக படிக்கவில்லை 😉

        • என். சொக்கன் 12:57 pm on March 12, 2013 Permalink

          நீங்கள் எழுதியதில் Mistake எதுவும் இல்லைங்க, வில்கள், விற்கள் ரெண்டு கட்சியும் உண்டு, நான் முதல் கட்சி, அவ்ளோதான்!

  • என். சொக்கன் 6:15 pm on March 8, 2013 Permalink | Reply  

    விருந்தினர் பதிவு : இளமை இதோ இதோ 

    இளமை இதோ இதோ..

    ஓ நோ… நான் இந்தப் பாடலைச் சொல்லப்போவதில்லை.. பொதுவாக இளமை..

    ஒரு முறை தான் வரும் கதைசொல்லக்கூடும் உல்லாசம் எல்லாவும் காட்டும் எனப் பாட்டாக வந்த இளமை அப்பாவிற்கும் வரும்.. பிள்ளைக்கும் வரும் பேரனுக்கும் வரும்…

    என்னாபா எய்தறான் இந்த ஆளு என நினைக்க வேண்டாம்..

    அப்பா தனது இளமைக்காலத்தில் ஒரு பாடல் எழுதியிருக்கிறார்..

    சலசலவென நீரோடையின் சத்தத்தைப் போல அழகாய் வேகமாய்ப் போகும் இசை.. இடங்களோ அழகுகொஞ்சியிருக்கும் இலங்கை நகரம்.. ஆடிப் பாடும் இருவரோ யங் யங் ஹீரோ ஹீரோயின்.. வெகு வெகு இளமையானவர்கள்..இருவருக்கும் காதல்.. எனில் துள்ளலும் துடிப்பு உண்டு.. எனவே துள்ளல் இசை.. துள்ளல் இசைக்கு துடிப்பாய் எழுதவேண்டும்.. எழுதிவிட்டார்

    ..

    புதியதல்ல முத்தங்கள்
    இனி பொய்யாய் வேஷம் போடாதே
    உள்ளம் எல்லாம் என் சொந்தம் அதை உள்ளங்கையால் மூடாதே
    காதல் வந்தால் கட்டில் மேல் கண்ணீரா கூடாதே
    கண்கள் பார்த்து ஐ லவ் யு சொல்லிப்பார் ஓடாதே

    பாடல் தெரிந்திருக்குமே ஜூலை மாதம் வந்தால் ஜோடி சேரும் வயசைச் சொன்னவர் வைரமுத்து..பாடியவர்கள் எஸ்பிபி அனுபமா..ஆடியவர்கள் வினீத், நிருபமா(க்யூட் பொண்ணு என்ன ஆனார்..தெரியவில்லை)

    பையன் அப்பாவை விடப் பழமை வாதி..ஓ எப்படி..

    இளமைத்துடிப்பு இருக்கிறது..அதே சமயத்தில் அழகுதமிழ் வார்த்தைகளப் பயன் படுத்த வேண்டும் என்ற அக்கறை ஓடுகிறது.. அப்பா எழுதிய கவிதை வரி போல ரத்தம் புத்தம் புதுசு.

    .

    அது சரி ஈஈ என்ன பாட்டா.?

    .

    அந்தப் பெண். கொஞ்சம்  நெடு நாள் ஊறியகுலோப் ஜாமூனைப் போல அழகானவள் இனிமையானவள்.. அந்த ஹீரோ இளைஞன்.. அவன் சிரிப்பில் க்ளோஸப் மின்னல்.. பளீர் ரின் வெண்மை..

    ..காதலிக்கவும் மாட்டேன் என்கிறான்.. ஆனால் அந்தப் பெண்ணின் மீது  சின்னதாய் ஈர்ப்பு வருகிறது..எனில் பாடலும் வருகிறது

    ..

    சந்திக்காத கண்களில் இன்பங்கள்
    செய்ய போகிறேன்
    சிந்திக்காது சிந்திடும் கொண்டலாய்
    பெய்ய போகிறேன்

    அன்பின் ஆலை ஆனாய்
    ஏங்கும் ஏழை நானாய்
    தண்ணீரை தேடும் மீனாய்

    ஹை.. பாட்டு நல்லாயிருக்கே எனக் கேட்டதோடு மறந்து விடுவோம்.. ஆனால் ஒரு வார்த்தை நிரடும்

    சுண்டல் தெரியும்..அது என்ன கொண்டல்?

    ..

    கொண்டல் பழந்தமிழ் வார்த்தையாம்.. அதன் அர்த்தம் மேகம்.

    .எனில் யோசிக்காது மழையைப் பொழியும் மேகமாய் அவள் மீது பெய்யப் போகிறானாம் அன்பை..சிந்திக்காது சிந்திடும் கொண்டலாய் எனப் பாடல் வரும்போது ஹீரோ எடுத்துச்செல்லும் டீ கிளாஸ்கள் சற்றே சரிந்து டீ விழுவது டைரக்டோரியல் டச்

    ..

    அவளுக்கோ கண்களின் வழியாகத் தெரியும் ஏக்கத்தை வார்த்தைகளில் காட்டுகிறாள்..அன்பின் ஆலை ஆனாய்

    ..

    ம்ம் மதன் கார்க்கி.. அருமை…. வைரமுத்து பெற்ற வயிற்றில் ப்ரலைன்ஸ் ஐஸ்க்ரீம் கட்டிக் கொள்ளலாம்.. இல்லை.. சாப்பிட்டுக் கொள்ளலாம்!

    பாடல் பாடிய உன்னி மேனன், சித்ரா செளமியா அண்ட் இசை சரத்.நடித்திருப்பவர்கள் சித்தார்த் முழியும் முழியுமான நித்யா மேனன்..படம் 180 டிகிரி..

    .இது அப்பா அளவுக்கு வேகப்பாடல் இல்லையானாலும் இனிமையாக இருக்கும்..ஏன்.. ராகம் அப்படி.. கரகரப் ப்ரியா.. அப்பா எழுதிய பாடலின் ராகம்.. ம்ம்ம் நீங்கள் சொல்லத்தானே போகிறீர்கள்

    சின்னக் கண்ணன்

    என்னைப் பற்றி முன்னுரையா? குட்டி பத்து பைசா ஸ்டாம்ப்பின்னால் எழுதிவிடலாம்.. பிறந்து வளர்ந்து நான்கு கழுதைகள் வயதாகிறது.. சின்னதாகத் தமிழ்மீது ஆசை.. எழுதி எழுதிப் பார்க்க, வருவேனா என கோபித்துக்கொண்டிருக்கிறது தமிழ்!

    இருபத்தைந்து வருடங்களாக இருந்தது, இருப்பது அன்னிய தேசம்தான், தற்சமயம் ஜாகை மஸ்கட்!

    http://brindavanam.blogspot.com

     
  • mokrish 10:48 am on March 8, 2013 Permalink | Reply
    Tags: மகளிர் தினம்   

    என் அரிய கண்மணியே! 

    திரைப்பாடல் எழுதும் கவிஞர்களில் பெரும்பான்மை ஆண்கள். ஆண்டாள், ஔவையார் என்று ஆரம்பித்து கணக்கெடுத்தாலும் ரோஷனாரா பேகம், தாமரை, தேன்மொழி, ரோகிணி என்று பாடல் எழுதும் பெண் கவிகள் மிகச்சிலரே .விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம். அதனால் பாடல்கள் பொதுவாக ஆண் பார்வையிலே இருக்கிறதா? பெண்ணை அலங்காரம் செய்து வர்ணித்து புகழ்ந்து என்று பாடல்கள் வருவது இதனால்தானா?

    அவள் ஆடையும் கொலுசும் இதழும் சிரிப்பும் சிணுங்கலும் மட்டுமே பாட்டில் வந்ததா? அவளை தெய்வமாக்கி வேப்பிலையும் சூலமும் தீச்சட்டியும் கையில் கொடுத்து வழிபட்டதா? இந்த இரண்டு புள்ளிகளுக்கு இடையில் பெண்ணைப்பற்றி அவள் பார்வையில் அவள் நினைப்பை  சொன்ன பாடல்கள் உண்டா? இன்று உலக மகளிர் தினம். இதற்கு விடை தேடலாமா?

    நிறைய பாடல்கள் இருந்தாலும் எனக்கென்னவோ இந்த ஒரு பாடல் பெண்ணின் பெருமையை அழகாகச் சொல்வது போல் இருக்கிறது சித்தி படத்தில் சுசீலா குரலில் காலமிது காலமிது என்ற  கண்ணதாசன் பாடல். MSV இசையில்.  https://www.youtube.com/watch?v=Kc1VUudalsA

    http://www.inbaminge.com/t/c/Chithi/Kaalamithu%20Kalamithu.eng.html

    தாலாட்டுப் பாடல்களில் பொதுவாக  குழந்தையின் அருமை, அதன் விளையாட்டுப்பொருட்கள், மாமன் பெருமை, குலப் பெருமை போன்றவை கூறப்படுகின்றன. ஆனால் கண்ணதாசன் பெண்ணின் வெவ்வேறு நிலைப்பற்றி சொல்லும் ஒரு பாடலை தாலாட்டாக அமைக்கிறார்.

    பெண்ணாகப் பிறந்தவர்க்கு கண்ணுறக்கம் இரண்டு முறை
    பிறப்பில் ஒரு தூக்கம் இறப்பில் ஒரு தூக்கம்
    இப்போது விட்டு விட்டால்  எப்போதும் தூக்கம் இல்லை
    என்னரிய கண்மணியே கண்ணுறங்கு கண்ணுறங்கு

    பெண்களின் பருவக் காலங்களை ஏழு நிலைகளாக வகுத்ததை சாலை கடந்த குமரிகள் பதிவில் நண்பர் @nchokkan விளக்கியிருந்தார். ஆனால் இந்தப்பாடலில் கண்ணதாசன் பெண் வாழ்வின் நிலைகளை புதிதாக வகுக்கிறார். ஒரு பெண் தன் வாழ்வின் வெவ்வேறு பருவங்களில் என்னென்ன  காரணங்களால் தூக்கத்தை இழக்கிறாள் என்று அழகாக விளக்கும் பாடல்.

    காலமிது காலமிது கண்ணுறங்கு மகளே
    காலமிதைத் தவற விட்டால்
    தூக்கமில்லை மகளே

    முதல் நிலையாக குழந்தை. பேதை பருவத்திற்கு முந்தைய நிலை

    நாலு வயதான பின்னே பள்ளி விளையாடல்
    நாள் முழுதும் பாடச் சொல்லும் தெள்ளுதமிழ்ப் பாடல்

    பொம்மை வைத்து விளையாடிக்கொண்டிருந்த பெண் குழந்தைக்கு பிரசித்தி பெற்ற Playschool. அட்மிஷன். அதன்பின் அந்தப்பெண் குழந்தை நாள் முழுவதும்  பள்ளியில். அப்புறம் Twinkle Twinkle, Baba Blacksheep என்று அள்ளும்  ஆங்கிலத்தில் பாடி , crayons ஹோம் வொர்க் Assignment என்று தூக்கம் தொலைக்கும் என்கிறார்

    அடுத்து பதின்ம வயது பருவம். பெதும்பை மங்கை மடந்தை என்ற பழைய நிர்ணயங்களின் கலவை

    எண்ணிரண்டு வயது வந்தால் கண்ணுறக்கம் இல்லையடி
    ஈரேழு மொழிகளுடன் போராடச் சொல்லுமடி தீராத தொல்லையடி

    நாலு முதல் பதினாறு வயது வரை – படிக்கும் பருவம். இன்றைய மதிப்பெண்கள் துரத்தும் பாடத்திட்டமும் Facebook,  மொபைல் போன் , வீடியோ கேம்ஸ் என்ற மற்ற பல கவனச்சிதறல்களும் எப்படி தூங்கவிடும் ?

    தொடர்ந்து பாடலை கேளுங்கள்

    மூன்றாவது Stage  காதல் வயப்பட்ட பெண் தொலைக்கும் தூக்கம் சொல்லும் 4 வரி

    மாறும் கன்னி மனம் மாறும் கண்ணன் முகம் தேடும்
    ஏக்கம் வரும்போது தூக்கம் என்பதேது
    தான் நினைத்த காதலனை சேர வரும்போது
    தந்தை அதை மறுத்து விட்டால் கண்ணுறக்கம் ஏது

    அடுத்து நான்காவது நிலை  கல்யாண மாலை கொண்டாடும் பருவம்

    மாலையிட்ட தலைவன் வந்து
    சேலை தொடும்போது
    மங்கையரின் தேன் நிலவில்
    கண்ணுறக்கம் ஏது

    அஞ்சாவது நிலை தாய்மை நிலை

    ஐயிரண்டு திங்களிலும்
    பிள்ளை பெறும்போதும்
    அன்னை என்று வந்தபின்னும்
    கண்ணுறக்கம் போகும்

    முதுமை என்னும் ஆறாவது நிலை

    கை நடுங்கிக் கண் மறைந்து காலம் வந்து சேரும்
    காணாத தூக்கமெல்லாம் தானாகச் சேரும்

    இப்போதே தூங்கி விடு நீ வளரும்போது உன்னை தூங்க விட மாட்டார்கள் என்று சொல்லி அந்த காரணங்களை அடுக்கி பெண்ணின் பெருமையெல்லாம் சொல்லி – ஒரு தாலாட்டில் இவ்வளவு சொல்லமுடியுமா?

    கவிஞர் இன்று நம்முடன் இருந்து இந்த பாடலை எழுதியிருந்தால் இன்னொரு நிலையும்  சொல்லி இருப்பார். படித்து அதற்கேற்ற வேலையில் சேர்ந்து எல்லா துறைகளிலும் சாதனைகள் புரியும் பெண்கள் பற்றியும் சொல்லியிருப்பார் .

    பெண்களுக்கு வாழ்த்துகள்

    மோகனகிருஷ்ணன்

    097/365

     
    • PVR 12:36 pm on March 8, 2013 Permalink | Reply

      Excellent. Happy to see one of my most fav songs written bt the one and only kannadasan.!

    • amas32 (@amas32) 2:31 pm on March 8, 2013 Permalink | Reply

      அது எப்படித் தான் இந்த மாதிரி அருமையான பாடல்களை தேர்ந்டுக்கிறீர்களோ தெரியவில்லை. பெண்ணுக்கு எத்தனையோ கவலைகள், எத்தனையோ பிரச்சினைகள் காலம் முழுவதும். ஆணுக்கும் இல்லையா என்று கேட்கலாம். பெண் தாயாக, மனைவியாக, மருமகளாக, அலுவலக ஊழியராக ஒரே நேரத்தில் பொறுப்பு வகிக்கும் போது நல்ல உறக்கம் எங்கிருந்து வரும்?

      வார்த்தைகள் அருமையாக இருப்பினும் மெலன்கலி டியூன். இதை கேட்கும் பொழுது எனக்கு எப்பவும் சோகம் மனத்தை கவ்வும். படத்தின் தேவை அப்படியோ என்னமோ. Wish it had a buoyant note because ultimately மண்ணில் மாதராய் பிறந்திட மாதவம் செய்திருக்க வேண்டுமில்லையா? 🙂

      amas32

    • rajinirams 3:56 pm on March 8, 2013 Permalink | Reply

      மகளிர் தினத்திற்கேற்ற அருமையான தேர்வு.அருமையான விளக்கம்.

    • padma 6:38 pm on March 8, 2013 Permalink | Reply

      இந்தப் பாடலைக் கேட்கும்போதெல்லாம் இந்த பருவநிலைகள் விளக்கம் குறித்து சிந்தித்தது
      உண்டு. ஒரு முறை கல்லூரி ஆண்டு மலரில் கண்ணதாசனின் திரைப்படப்பாடல்கள் குறித்து எழுதியபோது இதையும் அவருடைய விசாலாட்ச்சி பிள்ளைத்தமிழையும் ஒப்பிட்டு எழுதியதாக நினைவு. நன்றி மோகனகிருஷ்ணன்.

    • GiRa ஜிரா 10:09 am on March 10, 2013 Permalink | Reply

      பெண்களின் தினத்தன்று மிகப் பொருத்தமான பாடல். இதை விட பெண்களின் நிலையை மிக அழகாக யாரும் திரைப்படத்தில் சொன்ன நினைவில்லை.

      ஒரு விதை காயில் உண்டாகிறது. பழத்தில் வளர்கிறது. பழம் காயக் காய விதை முற்றுகின்றது. ஆனால் அது வேறொரு நிலத்தில் சென்று விழுந்து அங்குதான் வளர்கிறது. அதிலிருந்துதான் புதுப்புது விதைகள் தோன்றுகின்றன. புதுப்புது மரங்கள் வளர்கின்றன.

      பெண்ணில் நிலையும் அதுதான். அதனால்தானோ என்னவோ பண்பாடு மதம் என்ற பெயர்களில் பெண்கள் அழுத்தப்படுகின்றார்கள். அப்படி அழுத்தப்பட்டு அதுதான் வாழ்க்கைமுறை என்று நம்பும் ஒரு பெண்ணின் வாயிலிருந்து வரிகள் வர வேண்டும். கண்ணதாசனைத் தவிர யார் இப்படி இயல்பாக எழுதியிருக்க முடியும்!

  • G.Ra ஜிரா 11:37 am on March 7, 2013 Permalink | Reply  

    ஒரு சொல், பல பொருள் 

    பேசுறதையே பேசுற நீ” என்று தமிழ்த்திரைப்படத்தில் ஒரு நகைச்சுவைக் காட்சி உண்டு. ”பாடுறதையே பாடுற நீ” என்று பாட்டு உண்டா?

    ஒன்றல்ல பல பாடல்கள் உண்டு. கண்ணதாசன் – மெல்லிசை மன்னர் கூட்டணி உச்சத்தில் இருந்த காலகட்டத்தில் இப்படிப் பாட்டுகள் நிறைய வந்தன. காய் பாட்டு. லா பாட்டு. மே பாட்டு என்று பல பாட்டுகள். பிறகு இந்த வகைப் பாடல்கள் திரைப்படங்களில் வழக்கொழிந்து போனாலும் ஒரு மிகமிக அருமையான பாடல் ஏ.ஆர்.ரகுமான் இசையில் வெளிவந்தது.

    கண்களால் கைது செய்” என்று தலைப்பே கவித்துவமாக இருக்கும் ஒரு திரைப்படத்தில் வந்த பாடல் அது. பாரதிராஜா இயக்கத்தில் வெளிவந்த படம். மெட்டமைத்து விட்டார் ஏ.ஆர்.ரகுமான். மெட்டு பாரதிராஜாவுக்கும் உடனே பிடித்துப் போய்விட்டது. அடுத்தது என்ன? பாட்டெழுத வேண்டியதுதானே.

    முதலில் ஒரு கவிஞர் வந்தார். முயன்று முடங்கினார். இன்னொருவரிடம் மெட்டு போனது. அவர் எழுதிய பாடல் மெட்டுக்குப் பொருந்தாமல் பட்டுப் போனது.

    இவ்வளவு அருமையான பாடலை விட்டுவிடவும் மனமில்லை. அப்போது வந்தார் ஒரு திடீர் கவிஞர். அவர் இயக்குனர் பாரதிராஜாவின் உதவியாளர். ஈரநிலம் படத்திற்கு வசனமும் எழுதியவர். புதுக்கவிதை எழுதுகின்றவர்.

    ஆனால் திரைப்படத்துக்கு பாடல் எழுதியதேயில்லை. சொற்களை மெட்டு என்னும் நாற்காலிக்குள் அடிக்கடி உட்கார வைத்துப் பழகியதும் இல்லை. தமிழ் ஆர்வமும் கவிதை ஆர்வமும் கொண்ட அவர் மெட்டைச் செவி கொடுத்துக் கேட்டார். சற்று யோசனைக்குப் பிறகு மடமடவென்று வரிகளை எழுதிக் கொடுத்துவிட்டாராம்.

    தீக்குருவியாய்
    தீங்கனியினை
    தீக்கைகளில்
    தீஞ்சுவையென
    தீப்பொழுதினில்
    தீண்டுகிறாய் தந்திரா…..

    அப்பப்பா எத்தனை தீ! பாட்டு வரிகள் மெட்டுக்குள் கச்சிதமாகப் பொருந்திவிட்டன. ஹரிணியும் முகேஷும் அந்தப் பாடலை மிக அழகாகப் பாடி மெருகேற்றினர்.

    முன்பு சொன்ன காய் பாடல், மே பாடல், லா பாடல் போல இது ஒரு தீப்பாடல். எத்தனை தீ பாருங்கள். ஆனால் ஒவ்வொரு தீக்கும் ஒவ்வொரு பொருள்.

    தீக்குருவியாய் – சுறுசுறுப்பான குருவியாய்
    தீங்கனியினை – அழகான கனியினை
    தீக்கைகளில் – துடிப்பான கைகளில்
    தீஞ்சுவையென – இனிப்பான சுவையென
    தீப்பொழுதினில் – மிகப் பொருத்தமான பொழுதினில்
    தீண்டுகிறாய் தந்திரா………………

    அதெல்லாம் சரி. பாடலை எழுதியவர் யார்? சொல்லவே இல்லையே! அவருடைய இயற்பெயர் ரோஸ்லின் ஜெயசுதா. ஆனால் இனிமையாகப் பாடும் குரலால் தேன்மொழி என்ற பட்டப் பெயரே அவர் பெயராயிற்று.

    இவரைப் போன்ற கவிஞர்கள் ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டியவர்கள். இன்னும் நிறைய வாய்ப்பு கிட்டும் என்று எதிர்பார்ப்போம்.

    கவிஞர் தேன்மொழியின் பழைய பேட்டியொன்று – http://ilakkiyam.nakkheeran.in/Grammar.aspx?GRM=169
    பாடலின் ஒளிச்சுட்டி : http://www.youtube.com/watch?v=7-gKENfRMxc

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    096/365

     
    • Arun Rajendran 11:35 pm on March 8, 2013 Permalink | Reply

      வணக்கம் ஜிரா…

      வைரமுத்துவின் வரிகள்-னு நெனைச்சிட்டு இருந்தேன்…நல்ல பதிவு…பேட்டியின் தரவு தந்ததற்கு நன்றி…

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel