Updates from March, 2013 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • என். சொக்கன் 9:18 am on March 23, 2013 Permalink | Reply  

    சலாம் குலாமு! 

    • படம்: பிரியமுடன்
    • பாடல்: ஆகாசவாணி, நீயே என் ராணி
    • எழுதியவர்: அறிவுமதி
    • இசை: தேவா
    • பாடியவர்: ஹரிஹரன்
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=M3vlijwhkrE

    நிலா, நிலா, என் கூட வா!

    சலாம், சலாம், நான் போடவா?

    சதா, சதா, உன் ஞாபகம்,

    சுகம், சுகம், என் நெஞ்சிலே!

    தமிழில் எத்தனையோ பாடலாசிரியர்கள் உண்டு. ஆனால் அறிவுமதிக்கு ஒரு சிறப்பு, தமிழோடு ஆங்கிலத்தைக் கலந்து கட்டிய பாடல் வரிகள்தான் ‘ஹிட்’டாகும் என்கிற சூழலில், ’நான் ஆங்கில வார்த்தைகளைச் சேர்த்துப் பாடல் எழுதமாட்டேன்’ என்று தைரியமாக அறிவித்தவர். அதனால் அவருக்கு வாய்ப்புகள் குறைந்தபோதும் அவர் சளைக்கவில்லை, இன்றுவரை மிக நல்ல தமிழ்ப் பாடல்களைமட்டுமே எழுதியவர் என்கிற தனிப் பெருமையும் மரியாதையும் அவருக்கு உண்டு.

    அதனால்தான், இந்த ‘ஆகாசவாணி’ பாடல் அறிவுமதி எழுதியது என்று ஒரு நண்பர் சொல்லக் கேட்டபோது, என்னால் சட்டென்று நம்பமுடியவில்லை. காரணம், ‘ஆகாசவாணி’ என்பதே வடமொழிச் சொல் என்பது ஒருபக்கமிருக்க, பாடலின் நடுவில் ‘நிலா’வுக்கு எதுகையாக ‘சலாம்’ என்கிற உருதுச் சொல்லைப் பயன்படுத்தியிருப்பார் கவிஞர்.

    அறிவுமதி ஏன் அப்படிச் செய்யவேண்டும்? ‘நிலா’வுக்கு இணையான நல்ல தமிழ்ச் சொற்களா இல்லை?

    ‘சலாம்’ என்பது வேற்றுமொழிச் சொல்தான். ஆனால், தமிழ் இலக்கியத்தில் அதற்கு இடம் ஏற்கெனவே உண்டு. அதை ஏற்படுத்தித் தந்தவர், திருப்புகழ் தந்த சந்தக் கவி அருணகிரிநாதர்.

    ‘அவா மருவு’ என்று தொடங்கும் அந்தத் திருப்புகழ் பாடலின் நிறைவு வரிகள் இவை:

    சுராதிபதி, மால், அயனொடு மாலும் சலாம் இடு

    சுவாமிமலை வாழும் பெருமாளே!

    ’அசுரர்’ என்றால் நமக்கு அர்த்தம் தெரியும், அதற்கு எதிர்ப்பதம் சுரர் (அநியாயம், நியாயம்போல), அதாவது, தேவர்கள், அவர்களுடைய அதிபதி (தலைவன்) தேவேந்திரன், மால் என்றால் திருமால், அயன் என்றால் பிரம்மா, இவர்கள் எல்லாரும் சேர்ந்து, சுவாமிமலையில் வாழும் முருகனை வணங்குகிறார்கள், அதாவது, அவனுக்குச் ’சலாம் போடு’கிறார்கள் என்று அருணகிரிநாதர் எழுதுகிறார்.

    திருப்புகழில் வந்த ‘சலாம்’, அறிவுமதியால் கொஞ்சம் திரைப்புகழும் பெற்றாலென்ன? தப்பில்லை!

    ***

    என். சொக்கன் …

    23 03 2013

    112/365

     
    • azad 9:30 am on March 23, 2013 Permalink | Reply

      Great Chokkanji!

    • Arun Rajendran 1:49 pm on March 23, 2013 Permalink | Reply

      அடடா…அப்போ “சலாம் வலேக்கும்” அப்படினு வர்ற “சலாம்” கு வேற பொருள் இருக்குங்களா? அந்த ”சலாம்” நம்ம தமிழ் சலாம் கிடையாதோ?

    • amas32 11:58 pm on March 23, 2013 Permalink | Reply

      அருணகிரிநாதரே சலாம் என்று எழுதியுள்ளாரா? வணங்கும் என்ற பொருளில் இன்றும் பயன்பாட்டில் உள்ளது.

      அறிவுமதியைப் பற்றிய இந்தத் தகவலும் இன்று தான் தெரிந்துகொண்டேன் 🙂

      amas32

  • G.Ra ஜிரா 10:39 am on March 22, 2013 Permalink | Reply  

    தேசிங்கு ராஜா! 

    வரலாற்றுப் பின்னணியில் இப்போதெல்லாம் படங்கள் வருவதேயில்லை. ஆனாலும் காதற் பாடல்களில் நாயகனை வீரமுள்ளவனாகக் காட்ட வரலாற்று நாயகர்களாகக் குறிப்பிடுவதும் உண்டு. அதிலும் அதிகமாக குறிப்பிடப்பட்டது கட்டபொம்மனாகத்தான் இருக்கும். பாரி வள்ளலும் ராஜராஜசோழனும் திருமலை மன்னனும் கூட பாட்டில் வந்திருக்கிறார்கள்.

    இப்படி இவர்கள் வந்த பிறகு புதிதாக யாரையாவது குறிப்பிட வேண்டும் என்று நா.முத்துக்குமாருக்கு தோன்றியிருக்கலாம். அதனால் தேசிங்குராஜாவை அழைத்து வந்து விட்டார்.

    தேசிங்குராஜா தேசிங்குராஜா
    திருதிருதிருன்னு முழிப்பது ஏன்
    தஞ்சாவூரு ராணி தஞ்சாவூரு ராணி
    குறுகுறுன்னு பார்ப்பதென்ன
    படம் – டும் டும் டும்
    பாடல் – நா.முத்துக்குமார்
    பாடியவர்கள் – ஹரிஷ் ராகவேந்திரா, சுஜாதா
    இசை – கார்த்திக் ராஜா
    பாடலின் சுட்டி – http://www.youtube.com/watch?v=JHTZ43dRtLc

    சரி. யார் இந்த தேசிங்கு ராஜா? எந்த ஊர் ராஜா? அதை விளக்கமாகச் சொல்ல சிறிய வரலாற்றுப் பாடம் எடுக்க வேண்டும்.

    18ம் நூற்றாண்டிலே செஞ்சியை ஆண்ட சிற்றரசன் தேசிங்கு ராஜா. இன்றைய செஞ்சியில் நாயக்கர்கள் ஆட்சிக்காலத்தில் கட்டிய கோட்டைகளும் இடிபாடுகளும் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கின்றன. ஆனால் நாயக்கர்கள் ஆட்சி மறைந்த பிறகும் செஞ்சியில் சுவாரசியமான வரலாற்று நிகழ்ச்சிகள் நடந்துள்ளன.

    தென்னாட்டையும் பிடிக்க வேண்டும் என்று ஔரங்கசீப்புக்குக் கனவு. அதனால் அடிக்கடி தாக்குதல்கள். மதுரை, தஞ்சை மற்றும் செஞ்சி நாயக்கர் ஆட்சிகள் வீழ்ந்தன. மராட்டிய சிவாஜியின் மகன் ராஜாராம் ஔரங்கசீப்பிடம் இருந்து தப்பித்து செஞ்சிக் கோட்டைக்கு வந்து பதுங்கியிருந்தார்.

    இராஜபுத்திர வம்சத்தைச் சேர்ந்த சொரூப்சிங் தலைமையில் ஔரங்கசீப்பின் படை செஞ்சிக்கோட்டையைத் தாக்குகிறது. கிட்டத்தட்ட பதினோறு மாத முற்றுகைக்குப் பின்னர் செஞ்சிக்கோட்டை வீழ்ந்தது. அந்த வெற்றியைப் பாராட்டி செஞ்சி ஆட்சியை சொரூப்சிங்குக்கே கொடுத்து விடுகிறார் ஔரங்கசீப்.

    அந்த சொரூப்சிங்குக்கும் ராதாபாய்க்கும் பிறந்த மகன் தான் தேஜ்சிங். அதாவது தமிழர்கள் உச்சரிப்பில் தேசிங்கு.

    வடக்கில் அதற்குள் ஔரங்கசீப் ஆட்சி முடிந்து ஷாஆலம் ஆட்சி தொடங்கியிருந்தது. அவரிடம் ஒரு குதிரை வந்தது. பரிகாரி என்று பெயரிடப்பட்ட குதிரை அழகும் கம்பீரமும் சேர்ந்த உயர்ந்த வகை. ஆனால் அதை யாரும் அடக்கி ஓட்ட முடியவில்லை.

    குதிரைப் பயிற்சியில் சிறந்திருந்த சொரூப்சிங் அழைக்கப்பட்டார். சொருப்சிங்காலும் அந்தக் குதிரையை பழக்க முடியவில்லை. ஆனால் அதை முடித்துக் காட்டினான் பதினெட்டு வயது தேஜ்சிங். அந்த வெற்றிக்குப் பரிசாக தேஜ்சிங்குக்கு பரிகாரியே கிடைத்தது. அதுமட்டுமல்ல, தேஜ்சிங்கின் ராஜபுத்ர இனத்திலிருந்தே பெண்ணெடுத்து திருமணமும் செய்து வைத்தார் ஷாஆலம்.

    அந்த பெண்ணின் பெயர் ராணிபாய். இவருடைய பெயரில் உருவானதுதான் இன்றைய ராணிப்பேட்டை என்று சொல்கிறார்கள். தலையைச் சுற்றுகிறதா? வரலாற்றுச் சம்பவங்களைச் சுருக்கமாகச் சொன்னால் கொஞ்சம் சுற்றத்தான் செய்யும். 🙂

    மிகச் சிறுவயதிலேயே ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டிய நிலை வந்தது தேஜ்சிங்குக்கு. அவனுடைய நண்பன் முகமதுகான் தேஜ்சிங்குக்கு எல்லா வகையிலும் துணையாக இருந்தான். அவனிடமும் ஒரு குதிரை இருந்தது. அதன் பெயர் நீலவேணி. அதன் மேல் முகமதுகானுக்கு உயிர்.

    எல்லாம் நன்றாகப் போவது போலத்தான் இருந்தது ஆர்க்காட்டு நவாப் பிரச்சனையைத் தொடங்கும் வரை. ஆர்க்காட்டு நவாய் யார் வரி கேட்பதற்கு என்று போர் தொடங்கியது.

    எத்தனையோ திரைப்படங்களிலும் கதைகளிலும் வருவது போன்ற காட்சிதான். முகமதுகானுக்குத் திருமணம் வைத்த நாளில் போர் முரசு கொட்டியதாம். ஆகையால் திருமணத்தை நிறுத்தி விட்டு போருக்குப் புறப்பட்டானாம் முகமதுகான்.

    கொடும் போர் நடந்தது. போரில் வீர மரணம் அடைந்தான் தேஜ்சிங். அவனது மனைவி ராணிபாய் தீப்பாய்ந்து உயிர் விட்டார். முகமதுகானும் போரில் உயிரிழந்தான். அவனுடைய குதிரை நீலவேணியும் கொல்லப்பட்டது.

    நீலாம்பூண்டி என்னும் சிற்றூரில் தேஜ்சிங்கின் சமாதி உள்ளது. அருகிலேயே முகமதுகானுக்கும் அவனுடைய குதிரை நீலவேணிக்கும்.

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    111/365

     
    • Arun Rajendran 4:08 pm on March 22, 2013 Permalink | Reply

      தமிழ் வகுப்புல வரலாறு பாடத்த நடாத்திக் காட்டி இருக்கீங்க…ஒரு நல்லப் பாட்ட எடுத்து ஞாபகப்படுத்துனதுக்கு நன்றி…தேசிங்கு கதை அரசல் புரசலாத்தான் கேள்விப்பட்டு இருக்கேன்..சுருக்கமா நிகழ்வுகள கோர்த்து கொடுத்து இருக்கீங்க..நன்றிகள் ஜிரா..

      • GiRa ஜிரா 11:04 pm on March 23, 2013 Permalink | Reply

        தேசிங்குராஜனைப் பற்றிய விவரங்களைத் தேடுனா அதீத புனிதப்படுத்துதலோட பக்தி ஜாலம் கலந்துதான் விவரங்கள் கிடைச்சது. பிறகு வேறு இடங்களில் தேடித்தான் பெயர் முதற்கொண்டு சரியான தகவல்களைக் கொடுக்க முடிந்தது 🙂

    • Saba-Thambi 5:32 pm on March 22, 2013 Permalink | Reply

      சிறு வயதில் படித்த ராஜா தேசிங்குவையும் அவனது குதிரையயும் நினவு படுத்தியதற்கு நன்றி. ஆனால் அதன் பின்னால் இருந்த சோகம் இன்று தான் அறிந்தேன். வரலாறு வகுப்பிற்கு நன்றி.

      • GiRa ஜிரா 11:06 pm on March 23, 2013 Permalink | Reply

        ஒவ்வொரு வரலாற்று நாயகனுக்கும் பின்னாடி ஒவ்வொரு சோகம் இருக்கத்தான் செய்யுது. அதுதானே வரலாறு. படாதபாடு பட்டு ஆட்சியைக் காப்பாற்றி ஒப்படைத்த மங்கம்மாளையே சந்தேகப்பட்டு சோறு போடாமல் கொடுமைப் படுத்திய பேரனையும் கண்டதுதான் தமிழகம்

    • amas32 (@amas32) 7:14 pm on March 22, 2013 Permalink | Reply

      கார்த்திக் ராஜாவுக்குத் திறமை இருந்தும் வாய்ப்புகள் இல்லை என்பது என் எண்ணம். அவர் இசையமைப்பில் இந்த படத்தின் பாடல்கள் அனைத்துமே அருமை. இந்தப் பாடலில் நடன அமைப்பும் நன்றாக இருக்கும். பூவா தலையா, காயா பழமா என்று வரிகள் வரும் பாடல்களை #4VariNoteல் எடுக்கும் பொழுது என்ன செய்ய வேண்டும்? சைலண்டா யாரும் கவனிக்காத போது எஸ்கேப் ஆகி தேசிங்கு ராஜா (Tej Singh Raja) பற்றி சரித்திரக் குறிப்பை அழகாகக் கொடுத்து சூப்பரா ஸ்கோர் செய்து விட வேண்டும்!:-)))) வாழ்க ஜிர!

      amas32

      • GiRa ஜிரா 11:08 pm on March 23, 2013 Permalink | Reply

        கார்த்திக் ராஜா திறமையுள்ள இசையமைப்பாளர். மாணிக்கம் என்ற முதற்படத்தில் பி.சுசீலாவைப் பயன்படுத்தி முற்றிலும் புதுமையாக ஒலிக்கச் செய்த இசையமைப்பாளர் அவர்.

        // பூவா தலையா, காயா பழமா என்று வரிகள் வரும் பாடல்களை #4VariNoteல் எடுக்கும் பொழுது என்ன செய்ய வேண்டும்? சைலண்டா யாரும் கவனிக்காத போது எஸ்கேப் ஆகி //

        என்னம்மா செய்யச் சொல்றிங்க? பாட்டுல எதாச்சும் நல்லது இருந்தா எடுத்துச் சொல்லாம போறதில்லையே. இல்லாதப்போ இந்த மாதிரி விவரங்களைச் சொல்ல பாடல்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறோம் 🙂

  • mokrish 10:34 am on March 21, 2013 Permalink | Reply
    Tags: ஜெயகாந்தன்   

    காந்தன் 

    ஜெயகாந்தன் –  எழுத்திலும் பேச்சிலும் எப்போதும் இருக்கும் தெளிவும் வீச்சும் ஒரு வசீகரிக்கும் கம்பீரம். இவர் கதைகள் திரைப்படமாக்கப்பட்டபோது அவரே திரைக்கதை வசனம் மற்றும் பாடல்களையும் எழுதினார். உரைநடை போல அமைந்த பாடல் வரிகள் இவர் ஸ்டைல்

    எந்த முடிவும் எடுக்க முடியாமல் நிற்கும் ஒரு பெண் பழைய நினைவுகளை அசைபோடும் நிலை பற்றி இவர் எழுதிய ஒரு பாடல். சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் என்ற படத்தில் MSV இசையில் வாணி ஜெயராம் பாடும்  பாடல். https://www.youtube.com/watch?v=ORxnMjKDGFE

    ஒரு  உண்மை சம்பவத்தை வைத்து அக்கினிப் பிரவேசம் என்று சிறுகதை எழுதினார். அது பரபரப்பாக பேசப்பட்டது . அவரே அதை மையமாக வைத்து சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் என்று ஒரு நாவலாக எழுதினார் . அதில் ‘சிறுகதை ஆசிரியரை’ ஒரு கதைப் பாத்திரமாக உலவவிட்டார் .சிறுகதை அதை சுற்றி ஒரு நாவல் அதற்கு ஒரு திரைக்கதை பின் இதன் Sequel ஆக கங்கை எங்கே போகிறாள் என்று ஒரு நாவல் – இப்படி  இந்த களம், கதைமாந்தர்களுடன் ஒரு நெடுநாள் உறவுடன் இருந்த ஒரு படைப்பாளி பாடலையும் கதையின் தொடர்ச்சியாக பார்த்ததில் வியப்பில்லை.

    வேறு இடம் தேடிப்போவாளோ

    இந்த வேதனையில் இருந்து மீள்வாளோ

    நூறு முறை இவள் புறப்பட்டாள்

    விதி நூலிழையில் இவள் அகப்பட்டாள்

    என்று வரும் பாடல்.

    மழை என்றால் செழிப்பு ஆனால் இவள் என்ன சொல்கிறாள்?

    பருவ மழை பொழிய பொழிய

    பயிரெல்லாம் செழிக்காதோ

    இவள் பருவ மழையாலே வாழ்க்கை

    பாலைவனமாகியதே

    மழை பெய்ததானால் பாலைவனமான அவள் வாழ்வு பற்றி வலியுடன் சொல்லும் வார்த்தைகள் இது  கதையின் முக்கிய நிகழ்வான அந்த மழை நாளைப்பற்றி தெளிவான வரிகள். ‘இவள் பருவ மழை’ என்னும் நயம்

    தொடர்ந்து  ஒரு Introspection – எதனால் இந்த தனிமரம் போன்ற நிலை என்று யோசிக்கிறாள்

    தருவதனால் பெறுவதனால்

    உறவு தாம்பத்யம் ஆகாதோ

    இவள் தரவில்லை பெறவில்லை

    தனி மரமாய் ஆனாளே

    சிறு  வயதில் செய்த பிழை

    சிலுவையென சுமக்கின்றாள்

    திரைப்படம் இந்த பாடலுடன் முடிவடையும் (அந்த நாட்களில் படத்தின் இறுதியில் வரும் ஒரு இசையை MSV இந்தப்பாடலின் இறுதியில் சேர்த்திருப்பார் கவனியுங்கள் )

    கடைசியில் Inception படத்தில் வரும் Totem போல சில வரிகள்

    இவள் மறுபடியும் உயிர்ப்பாளோ

    மலரெனவே முகிழ்ப்பாளோ

    ஒரு மழை நாளில் நடந்த நிகழ்வு, தனிமரமான கதை , அவள் சிறு வயதில் செய்த பிழை, என்று எல்லாம் சொல்லி சட்டென்று ‘இவள் மறுபடியும் உயிர்ப்பாளோ மலரெனவே முகிழ்ப்பாளோ’ என்று ஒரு நன்னம்பிக்கை முனையை விவரித்து  கதையை தொடர ஒரு lead கொடுக்கும் திறமை….

    சூப்பர் ஸ்டாருக்கு வைரமுத்து எழுதிய ‘பேருக்குள்ளே காந்தம் உண்டு உண்மைதானடா’ என்ற வரிகள் இவருக்கும் பொருத்தமாகவே  இருக்கும்.

    மோகனகிருஷ்ணன்

    110/365

     
    • amas32 (@amas32) 6:36 pm on March 21, 2013 Permalink | Reply

      இந்தப் பாடல் ஒரு சூப்பர் காம்போ! இசை, பாடகர், பாடல் வரி, அனைத்தும் சொல்ல வந்த சிசுவேஷனுக்குக் கன கச்சிதமாகப் பொருந்தும். அது தான் ஒரு பாடலின் முழு வெற்றி. பாட்டு தனித்து இனிமையாக இருந்து பாடல் வரிகள் குப்பையாக இருந்தாலோ அல்லது பாடல் முழுதும் நன்றாகவே இருந்து காட்சி அமைப்பு சொதப்பலாக இருந்தாலோ பயனில்லை. இந்தப் பாடலுக்கு வாணி ஜெயராம் குரல் ஒரு asset! பாடல் வரிகள் கதாசிரியர் எழுதியதால் முழுக் கதையவே பாடல் சொல்லிவிடுகிறது.

      //பருவ மழை பொழிய பொழிய

      பயிரெல்லாம் செழிக்காதோ

      இவள் பருவ மழையாலே வாழ்க்கை

      பாலைவனமாகியதே//
      இவள் வாழ்வை தொலைத்தது ஒரு மழை மாலையில் தான் என்று நினைக்கிறேன்.

      //சிறு வயதில் செய்த பிழை

      சிலுவையென சுமக்கின்றாள்//
      அந்த காலத்தில் இந்த மாதிரி தவறுகள் எல்லாம் பெரிய தவறு. பிறந்த குலமும் அப்படி. இப்பொழுது இது எல்லாம் ஒரு பொருட்டே இல்லை.

      sad song!

      amas32

    • Saba-Thambi 8:16 pm on March 23, 2013 Permalink | Reply

      மேலே குறித்த 3 கதைகளையும் பல வருடங்களுக்கு முன்பு படித்தேன். Believed to be based on a true story.படம் பார்த்தது உங்கள் பதிவுக்கு பின்னர்- big thanks to You tube.
      இதே வகையில் மற்றொரு படம் நினைவுக்கு வருகிறது – சிறை – அதுவும் லக்ஷ்மி நடித்தது.
      சமுதாயத்திற்கு சவால் விடக்கூடிய திரைப்படங்கள் தற்போது மிகக் குறைவு. Recent incident in Northern India regarding the unfortunate physiotherapy student indicates the society hasn’t changed at all.

  • என். சொக்கன் 11:29 am on March 20, 2013 Permalink | Reply  

    இலக்கணம் மாற்றுதோ 

    • படம்: சங்கமம்
    • பாடல்: வராக நதிக்கரை ஓரம்
    • எழுதியவர்: வைரமுத்து
    • இசை: ஏ. ஆர். ரஹ்மான்
    • பாடியவர்: ஷங்கர் மகாதேவன்
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=t3PObFxpoBI

    பஞ்ச வர்ணக் கிளி நீ, பறந்தபின்னாலும்

    அஞ்சு வர்ணம் நெஞ்சில் இருக்கு!

    தமிழில் அடிப்படை எண்களைக் குறிப்பிடும் சொற்கள், சின்னக் குழந்தைக்கும் தெரியும்: ஒன்று, இரண்டு, மூன்று, நான்கு, ஐந்து, ஆறு, ஏழு, எட்டு, ஒன்பது மற்றும் பத்து.

    ஆனால் இவற்றை உச்சரிக்கும்போது நாம் பல மாற்றங்களைச் செய்கிறோம். ‘ஒன்று’ என்பது ‘ஒண்ணு’ ஆகிறது, ‘இரண்டு’ என்பது ‘ரெண்டு’ ஆகிறது, இப்படியே மூணு, நாலு, அஞ்சு, ஒம்பது என ஆறு எண்கள் எழுத்திலிருந்து மாறுபடுகின்றன.

    மற்றதெல்லாம்கூடப் பரவாயில்லை ஐ.ந்.து என்ற சொல் எப்படி அ.ஞ்.சு என்று மாறுகிறது? இந்த இரு சொற்களுக்கும் கொஞ்சம்கூடச் சம்பந்தம் இல்லையே, ’ஐ’க்குப் பதில் ‘அ’, ’ந்’க்குப் பதில் ‘ஞ்’, ‘து’க்குப் பதில் ‘சு’ என மூன்று எழுத்துகளும் மாறிவிட்டனவே, இது என்ன நியாயம்?

    இப்படி ஓர் எழுத்து இருக்கவேண்டிய இடத்தில் இன்னோர் எழுத்து தோன்றுவதைத் தமிழில் ‘போலி’ என்பார்கள். உதாரணமாக, ‘உரம்’ என்பதை ‘உரன்’ என்று எழுதுவார்கள், ‘மனம்’ என்பதை ‘மனது’, ‘மனசு’ என்று எழுதுவார்கள்.

    இதுபோல் ஓர் எழுத்து இப்படி அப்படி மாறினால் பரவாயில்லை, இருக்கிற மூன்று எழுத்துகளுமே மாறினால்?

    அதற்கும் இலக்கணப் பெயர் உண்டு, ‘முற்றுப் போலி’, அதாவது ஒரு சொல்லில் இருக்கும் அனைத்து எழுத்துகளும் முழுமையாக மாறி, போலி வடிவம் நிலை பெற்றுவிடுவது. ‘ஐந்து’ என்பது ‘அஞ்சு’ என மாறுவதுபோல.

    சரி, இதற்கெல்லாம் ஏதாவது சூத்திரங்கள் உண்டா? அல்லது இஷ்டம்போல் மாற்றலாமா?

    தமிழில் எல்லாவற்றுக்கும் தெளிவான வரையறைகள் உண்டு. பிழையைக்கூட இப்படிதான் செய்யவேண்டும் என்று வகுத்துவைத்திருக்கிறார்கள் நம் முன்னோர்.

    உதாரணமாக, ‘ஐந்து’ என்ற சொல்லையே எடுத்துக்கொள்வோம். மூன்று சூத்திரங்களின் அடிப்படையில் அது ‘அஞ்சு’ என எப்படி மாறுகிறது என்று பார்ப்போம்.

    Rule 1 : தகரமும் சகரமும் ஒன்றுக்கொன்று போலியாக வரும்

    இதன்படி, ஐந்து என்ற சொல்லில் 3வதாக வரும் ‘து’ என்ற எழுத்து மாறி, ‘சு’ என ஆகிறது, ‘ஐந்சு’

    Rule 2 : நன்னூல் சூத்திரம், ‘ஐகான் யவ்வழி நவ்வொடு சில்வழி ஞஃகான் உறழும் என்மரும் உளரே’, அதாவது, ஐ என்ற எழுத்தைத் தொடர்ந்து ‘ந’கர எழுத்து வந்தால், அது ‘ஞ’கரமாக மாறும்

    இதன்படி, ‘ஐந்சு’ என்ற சொல்லில் ‘ஐ’யைத் தொடர்ந்து 2வதாக வரும் ‘ந்’ என்ற எழுத்து மாறி, ‘ஞ்’ என ஆகிறது, ‘ஐஞ்சு’

    Rule 3 : அதே நன்னூலில் வேறொரு சூத்திரம், ‘அ ஐ முதல் இடை ஒக்கும் ச ஞ ய முன்’, அதாவது ச, ஞ, ய என்ற எழுத்துக் குடும்பங்களுக்கு முன்னால் அ அல்லது ஐ வந்தால், அவை மாறித் தோன்றும், அதாவது, ‘அ’ என்பது ‘ஐ’ ஆகும், ‘ஐ’ என்பது ‘அ’ ஆகும்

    இதன்படி, ‘ஐஞ்சு’ என்ற சொல்லின் முதலில் வரும் ‘ஐ’, அடுத்து வரும் ‘ஞ்’ காரணமாக, ‘அ’ என மாறுகிறது, ‘அஞ்சு’.

    ஆக, ‘ஐந்து’ போச்சு (இலக்கண முறைப்படி) ’அஞ்சு’ வந்தது டும் டும் டும்!

    ***

    என். சொக்கன் …

    20 03 2013

    109/365

     
    • Saba 11:38 am on March 20, 2013 Permalink | Reply

      அருமை!!.
      உங்கள் விளக்கங்களில் இருந்து ஒவ்வொரு முறையும் புதுசாக தமிழ் படிகிறேன். மிக்க நன்றி. தொடர்க உங்கள் விளக்கங்கள்.

    • சஞ்சீவிக் குமார் S (@SSanjeeviK) 11:42 am on March 20, 2013 Permalink | Reply

      Super info on Suepr Tamil. But Vairamuthu wrote அஞ்சு வர்ணம் instea of அஞ்சு வர்ணங்கள். ஏதோ என்னால முடிஞ்சது ).

    • amas32 (@amas32) 12:00 pm on March 20, 2013 Permalink | Reply

      திரைப்பாடலிலும் இலக்கண அழகை ஆராயும் நீவிர் வாழ்க!

      ஐந்து கூட அஞ்சு என இலக்கணப்படி தான் மாறியுள்ளதா? அப்போ நாம் பேச்சு வழக்கில் மாற்றிப் பேசும் சொற்கள் கூட முறைப்படி தான் மாற்றிப் பேசுகிறோமோ? தமிழன் கிரேட் தான்! 🙂

      ஆனாலும் ஒரே பொருளில் வரும் பஞ்சும், அஞ்சும் ரைம் ஆகிறதே. அங்கே வைரமுத்து நிற்கிறார்!

      amas32

      • anonymous 8:49 am on March 21, 2013 Permalink | Reply

        excuse me, வாலியும், இதுல கலக்கி இருக்காரு அம்மா:))
        “கொஞ்ச நேரம் கொஞ்சலாமா” – பாட்டு நினைவு வருதா? All numbers, he putting in one line:)

        ஒண்ணு ரெண்டு மூணு நாலு அஞ்சு ஆறு
        எந்த ஊரு சொந்த ஊரு என்ன பேரு
        நேரம் வந்தாச்சு மாலை தந்தாச்சு
        கொஞ்ச நேரம் கொஞ்சலாமா?
        ——-

        one more…
        பஞ்சு மிட்டாய், அஞ்சு ரூவா…
        நீ பாதி தின்று தந்ததால் லட்ச ரூவா:)
        ——-

        எங்க தல, கம்பரும் பாடிக் கீறாரு:)

        “அஞ்சிலே” ஒன்று பெற்றான், “அஞ்சிலே” ஒன்றைத் தாவி
        “அஞ்சிலே” ஒன்று ஆறாக, அரு-இயர்க்காக ஏகி
        “அஞ்சிலே” ஒன்று பெற்ற அணங்கு கண்டு, அயலார் ஊரில்
        “அஞ்சிலே” ஒன்றை வைத்தான்; அவன் எம்மை அளித்துக் காப்பான்!

    • Vijay 7:32 pm on March 20, 2013 Permalink | Reply

      Chokkan Sir,

      I am big fan of ur “Ilakkana” posts. I get to reminisce my school days, without my tamil ammas “vidiyamoonji payale” ,, ottru enga da?? Thanx.

    • anonymous 10:02 pm on March 20, 2013 Permalink | Reply

      சிறப்பானதொரு பதிவு, திரு. சொக்கன் ஐயா
       
      எந்த எண்ணுக்கு மட்டும் போலியே கிடையாது? சொல்லுங்க பார்ப்போம்;
      முருகனின் எண்ணுக்குத் தான்:))
      ஆறு = இதுக்கு என்ன போலிச் சொல்?:)
       
      ஒன்று = ஒன்னு
      இரண்டு = ரெண்டு
      மூன்று = மூனு
      நான்கு = நாலு
      ஐந்து = அஞ்சு
      ஆறு = ?
       
      Chummaa, I told:)
      ஏழு-க்கும் அப்படியே!
       
      சொல்லப் போனா, ஆறு = அறு ஆகும்!
      ஏழு = எழு ஆகும்
      எட்டு = எண் ஆகும்
      ஒன்பது = ஒம்போது
      பத்து = பதின்
       
      எதுக்குய்யா, இந்தத் தமிழ்-ல, ஒரு பேரை வச்சிட்டு, வேற வேற பேருலயும் கூப்பிடணும்?
      அதுக்குப் பேசாம, கூப்புடு பேரையே, பேரா வச்சிட்டுப் போகலாமே?:) Any clues?;)

      • anonymous 10:03 pm on March 20, 2013 Permalink | Reply

        “போலி”-ன்னாலே, போலிச் சான்றிதழ், போலிச் சாமியார், போலி மருத்துவர் –ன்னு இன்னிக்கி ஆக்கிட்டோம்;
        Kinda –ve meaning! ஆனா அதுவல்ல!
         
        போல் = அது “போல்” இது = போலி
        போலுவதால் போலி…
         
        நம்ம தினப்படி வாழ்க்கையிலேயே “நல்ல போலிகள்” நெறைய உண்டு;
        *கார Donut = போலி to மெது வடை
        *வீட்டுப் பூசையறை = போலி to கோயில்!
        “போல்வது” = போலி
        —–
         
        தமிழ் மொழி ரொம்ப “ஜனநாயகமான” மொழி
        It allows to customize, flexible etc etc
        அதான் அதன் அழகும், இளமையும் இன்றும் இருக்கு!
         
        *பந்தல் = பந்தர்
        *வளம் = வளன்
        “இதெல்லாம் ஏதோ கவிதை சந்தத்துக்காக, பாட்டில் மாத்திக்கறது;
        இதெல்லாம் “இலக்கணப் பிரகாரம் தப்பு” –ன்னு சிலரு அவசர கோலத்தில் இப்பல்லாம் பேசுறாங்க; Totally flawed:(
         
        தமிழ் = ஓசை/ஒலிப்பு சார்ந்த செம்மொழி
        It allows in itself regional variation & new new coinages!
        தமிழ், மக்கள் இயலை ஒத்துச் செல்லும்;
        வேறு சில மொழிகளைப் போல், “அக்ஷர சுத்தம்” –ன்னு ரொம்ப புடிச்சி நெருக்காது (Rigidity);
         
        எங்கு நெகிழணுமோ, அங்கே நெகிழ இடங் குடுக்கும் மொழி = தமிழ் மொழி!
        *கண்ணே, “நலம்” அறிய ஆவல்
        *கண்ணே, “நலன்” அறிய ஆவல்
        -ன்னு இரட்டைப் பயன்பாட்டுக்கும் இடம் குடுக்கும்!
         
        உடனே, சிலரு, வாழைப்பழம் = வாளைப்பளம் –ன்னு சொல்ல வேண்டியது தானே?-ன்னு நக்கலாக் கேப்பாங்க:)
        அங்கே தான், தமிழ், நக்கலுக்கும், நல்ல பதிலைச் சொல்லுது!
        —–
         
        எழுத்து மாறி + பொருள் மாறாம இருந்தாத் தான் = போலி
        *நலம் = நலன் = போலி
        *பழம் = பலம் = போலி அல்ல! பொருள் மாறீரும்!
        *வாழை = வாளை; போலி அல்ல! ஒன்னு பழம், இன்னோன்னு மீனு = ரெண்டுமே வறுத்துத் திங்கலாம்:)
         
        “போலி முறையைத் தழுவிப் வரும் சொற்கள் மொழியை வளப்படுத்தும்” என்று சொல்லுவார் பெரும் தமிழறிஞர் மறைமலை அடிகள்!
         
        எண், பெயர், முறை, பிறப்பு, உருவம், மாத்திரை,
        முதல்நிலை, இடைநிலை, ஈற்றுநிலை, போலி, பதம், புணர்ச்சி என்ற 12 பருவங்கள்;
        “போலி”யும் பருவத்தில் ஒன்னாத் தான், தமிழ் வச்சிருக்கு! = இல்லையேல் மொழி வளர்ச்சிக்கு இடமில்லை in a tight compartment!
         
        சீர் இளமைத் திறம் வியந்து, செயல் மறந்து வாழ்த்துதுமே!
        “போலி” வாழ்க!;)

    • anonymous 8:42 am on March 21, 2013 Permalink | Reply

      இன்னோன்னு சொல்ல மறந்து போச்சு!
      தசை = சதை ; இப்படி “interchange” ஆவதும் போலி தான்!

      வீட்டுக்குள் நுழைவது = இல்லத்தின் வாய் = இல் வாய்!
      ஆனா இல்-வாய் ன்னா சொல்லுறோம்? வாயில் -ன்னு தானே சொல்லுறோம்!

      இப்படி “interchange” செய்வதால், pronunciation (ஒலிப்பு) எளிதாகிறது;
      சொல்லிப் பாருங்க:
      தோரண-இல்வாய் நல்லாருக்கா? தோரண-வாயில் நல்லாருக்கா?:)
      இதுவும் “போலியால்” வரும் நன்மை தான்!

      இதே போல் இல்-முன்=முன்றில்; தானை-முன்=முன்றானை etc etc
      —-

      **இப்பிடி எழுத்து மாறி, ஆனா (பெயரின்) பொருள் மாறாம இருக்கணும்!
      அது மட்டுமல்ல..
      **எழுத்தை மாத்தலாம் -ன்னு இடம் குடுத்ததால்…. வடமொழி/ கிரந்த எழுத்தையெல்லாம் போட்டு “நுழைக்கக்” கூடாது! தமிழ் மட்டுமே!

      (இடத்தைக் குடுத்தா, மடத்தைப் பிடுங்கல் கதை Not allowed:))

      அதே போல், ஒருத்தரோட பேரு, ஊரு எல்லாம், Proper Nouns! அதுல போலி கூடாது -ன்னும் சொல்வதும் தமிழே!
      சோழ மன்னன் = சோள ராஜா -ன்னு not allowed (though some history pundits write like that)

      ஈழம் = ஈளம்/ ஈழன் -ன்னு ஆகாது!
      “இலங்கு”வதால் = இலங்கை!
      —–

      என்றுமில்லா உணர்ச்சி வெளிப்பாடாக, பத்தினி வெகுண்டது போல், மாணவர்கள் ஒன்று திரளும் கண்ணீர் + போராட்டம்…
      இலங்கையை, “இலங்க” வைக்கட்டும்! இதயங்களில் இந்த விதையைத், துலங்க வைக்கட்டும்!
      முருகனருள் என்றே நம்பி நம்பி….

    • @npodiyan 8:36 pm on March 25, 2013 Permalink | Reply

      அட! அஞ்சுக்குப் பின்னால் இப்படி ஒரு இலக்கணம் இருக்கா?
      இஞ்சேருங்கோ பாடல் கூட இதற்கு பொருத்தம் இல்லையா? இஞ்சே = இங்கே

  • என். சொக்கன் 11:23 pm on March 19, 2013 Permalink | Reply  

    விருந்தினர் பதிவு : தீர்ந்த தாகம் 

    கல்லூரிப் பருவம் வரை தீவிர ரஹ்மான் ரசிகனாக இருந்த என்னை இளையராஜாவின் பக்தனாக மாற்றிய பாடல்களுள் ஒன்று, ‘கேளடி கண்மணி, பாடகன் சங்கதி!’

    மனம் சரியில்லாத ஒரு நாள் இந்தப் பாடலைக் கேட்டபோது மயிலிறகால் வருடிய இதம் கிடைத்தது. அதிலிருந்து எப்போது மனம் பாரமாக இருந்தாலும் நான் தேடும் சுமைதாங்கி இந்தப் பாடல்தான். சிந்து பைரவி ராகத்தில் அமைந்த அற்புதமான பாடல். குறிப்பாக இரண்டாம் இடையிசைச்சரத்தில் வரும் குழலோசை – Ultimate. ராஜாவின் இசையும் வாலியின் வரிகளும் இணைந்து மனதை இலேசாக்கும். பிரியமானவரின் தோளில் சாய்ந்துகொண்டு கவலைகளை மறப்பது போன்ற அனுபவத்தைக் கொடுக்கும்.

    பல வருடங்களாக இப்பாடலின் ஒரு வரியில் சந்தேகம் இருக்கிறது. கானல் நீரால் தீராத தாகம் கங்கை நீரால் தீர்ந்ததடி என்று ஒரு வரி வரும்.

    இந்த வரி ஒரு Universal Truth. கங்கை நீரால்தான் தாகத்தைத் தீர்க்க முடியுமே தவிர கானல் நீரால் ஒருபோதும் முடியாது. இது எப்படிக் கவிதையாகும்?

    கதையின்படி மனைவியால் சந்தோஷத்தை இழந்த நாயகன் வழியில் சந்திக்கும் ஒரு பெண்ணிடம் தன் மன பாரத்தை இறக்கி வைக்கிறான். வாழ்க்கைத்துணையை கங்கை நீருக்கும், வழித்துணையைக் கானல் நீருக்கும் அல்லவா ஒப்பிட்டிருக்க  வேண்டும்? கவிதைக்குப் பொய் அழகு என்பதால் கங்கை நீரால் தீராத தாகம் கானல் நீரால் தீர்ந்ததடி என்றிருந்தால் ‘இல் பொருள் உவமை’ மாதிரி எவ்வளவு கவித்துவமாக இருந்திருக்கும்!

    என்றேனும் கவிஞர் வாலியைச் சந்திக்க வாய்ப்புக் கிடைத்தால், இந்தக் கேள்வியைதான் முதலில் கேட்பேன்!

    கார்த்திக் அருள்

    இசை ரசிகர், திரைப்பட ரசிகர், புது மொழிகளைக் கற்றுக்கொள்ளப் பிடிக்கும், கே. பாலச்சந்தர், இளையராஜா, எஸ். பி. பாலசுப்ரமணியம் மூவரையும் ரொம்ப பிடிக்கும்!

    தமிழ்மீது ஆர்வம், வாசிப்பும் எழுத்தும் பேரார்வம், பேரானந்தம்!

    வலைப்பதிவு: http://www.chummaaorublog.wordpress.com

     
    • amas32 (@amas32) 12:18 pm on March 20, 2013 Permalink | Reply

      //பிரியமானவரின் தோளில் சாய்ந்துகொண்டு கவலைகளை மறப்பது போன்ற அனுபவத்தைக் கொடுக்கும்.// அருமை!

      கவிதைக்குப் பொய் அழகு தான். ஆனால் உண்மை உரைப்பதும் கவிஞருக்கழகாயிற்றே?
      கண்ணுக்கு மையழகு என்று உண்மை சொல்வது தவறா?

      amas32

    • psankar 4:43 pm on March 20, 2013 Permalink | Reply

      கானல் நீர் இருப்பது போல் தோன்றினாலும் இருக்காது தாகத்தைத் தீர்க்காது. கதாநாயகனின் மனைவியும் அவ்விதமே. அவன் மன தாகத்தை அவள் தீர்க்கவில்லை. ஆனால் மாதவியார் தீர்த்து வைக்கிறார். அதனால் தான் அவர் கங்கைக்கு ஒப்பாக்கப்படுகிறார்.

  • என். சொக்கன் 11:16 pm on March 19, 2013 Permalink | Reply  

    விருந்தினர் பதிவு : மீனும் வலையும் 

    படைப்பாளிகளுக்குள் தீவிரக் குடுமிப்பிடிகள் எல்லாத் துறைகளிலும் சகஜம். எழுத்தாளர்கள், இசையமைப்பாளர்கள், இயக்குநர்கள் என்று நேரடி மோதல்கள், மறைமுக மோதல்கள், சீண்டல்கள் என எல்லா வட்டத்திலும் இதற்கு உதாரணங்கள் உண்டு.

    கானாபிரபா குறிப்பிடும் இந்த விஷயம் எவ்வளவு தூரம் நிஜம் என்று தெரியவில்லை.

    இசைஞானி இளையராஜாவின் குடும்ப நிறுவனம் “பாவலர் கிரியேஷன்ஸ்” தயாரிப்பில் வந்த படம் “ராஜாதி ராஜா”. இருந்தாலும் கங்கை அமரன் தவிர, பிறைசூடனும், பொன்னடியானும் பாடல்களிலே தம் பங்களிப்பை வெளிப்படுத்தினர், குறிப்பாக “எங்கிட்ட மோதாதே” பாடல் அன்றைய எதிராளி சந்திரபோஸ் இற்கு குட்டு வைக்கவும் பயன்பட்டிருக்கலாம் என்று நண்பர்களிடையே அப்போது பேசிக்கொண்டோம். சந்திரபோஸ் தன் பங்கிற்கு “வில்லாதி வில்லனையும் தோற்கடிப்பேன் நான் ராஜாதிராஜனையும் ஜெயிச்சிடுவேன்” என்று பதிலுக்கு பாட்டைப் போட்டார். < நன்றி: கவிஞர் பொன்னடியானும் இசைஞானி இளையராஜாவும் >

    இப்படி சில விஷயங்கள் அந்தந்த சந்தர்ப்பங்களை ஒட்டி நம் ஊகங்களின் அடிப்படையில் நமக்கு அவலாய் அமையும்.

    சரி, விஷயத்திற்கு வருவோம்!

    கவிஞர்களிடையே கூட அந்தக் காலந்தொட்டு சுவாரசியச் சீண்டல்கள் இருந்ததுண்டு. ரொம்பவெல்லாம் பின்னோக்கிப் பிரயாணிக்க வேண்டாம். இதோ இருபதே இருபது ஆண்டுகள் பின்னே போவோம்.

    தொண்ணூறுகளில் வெளிவந்த ஜெண்டில்மேன், காதலன் இரண்டு படங்களிலும் வந்த பாடல்களில் கவிப்பேரரசரும், வாலிபக் கவிஞரும் செய்து கொண்ட செல்லச் சீண்டல்களைப் பாருங்களேன்.

    ”ஒட்டகத்தக் கட்டிக்கோ கெட்டியாக ஒட்டிக்கோ” பாடலில் வரும், “கண்ணே என் முன்னே கடலும் துள்ளாது; பெண்ணே நான் தூண்டில் போட்டால் விண்மீனும் தப்பாது”

    என்று முன்னவர் எழுதிய இந்த வரிகளுக்குப் பின்னவர் இப்படி எதிர்க் கேள்வி தொடுக்கிறார்…

    செம்மீன்கள் மாட்டுகின்ற வலைகொண்டு வீசினால் விண்மீன்கள் கையில் வருமோ?

    இது பின்னவர் காதலன் படத்தின் “முக்காலா முக்காப்புலா” பாடலினிடையே செருகியது.

    ”சிச்சுவேஷனைச் சொல்லுய்யா, இந்தா பாட்டை எடுத்துக்கோ, பேமெண்டு குடுய்யா போகணும்”, என்று எழுதுபவன் வியாபாரி. இப்படி ஏதேனும்  சுவாரசியம் சேர்ப்பவன்தானே நிஜமான படைப்பாளி!

    இது எங்கோ எப்போதோ படித்தது. இதுபோல இன்னும் பின்னோக்கிப் பயணித்தால் கவியரசர் காலத்தில் இன்னமும் நிறைய சுவாரசியங்கள் கிடைக்கலாம்.

    கிரி

    என்னா சார் பெரிய அறிமுகம். கடந்த முப்பத்ந்தைந்து வருடங்களாக தமிழ் இலக்கியத்தில் உழல்பவர்; ழார் பத்தாய், ஜின்முன்கின் போன்றவர்களின் இந்திய வாரிசு’ன்னு எதுனா போடுங்க சாமி…

    ஹிஹி… ஜோக்கு.
    நம்மைப் பத்தி நாமே என்னத்த சொல்ல சாமி? இது பதிவு எழுதறதைவிட கொடுமையான விஷயமா இருக்கே?
    எனிவே இந்தாங்கோ…..

    ”என்னத்த சொல்ல” என்பதைத் தவிர தன்னைப் பற்றி சொல்ல ஏதுமில்லை எனக் குறிப்பிடும் கிரி கடந்த இருபது வருடங்களாக சென்னைவாசி, ஐந்து வருடங்களாக தமிழ்வலைவாசி. “பேசுகிறேன்” என்று மொக்கை போடச் செய்வார். “பாடுகிறேன்” என்று பிறரை ஓடச் செய்வார். 

    நல்லவர், வல்லவர் என்று மட்டும் தன்னைப் பற்றி குறிப்பிட்டால் போதும் என்று கேட்டுக் கொண்டார்.

     
    • Mohanakrishnan 12:22 pm on March 22, 2013 Permalink | Reply

      அருமை. இது போல சீண்டல்கள் பழைய பாடல்களில் நிறைய உண்டே. பள்ளி கல்லூரி காலங்களில் எம் ஜி ஆர் பாடல்கள் vs சிவாஜி பாடல்கள் என்று கட்சி பிரிந்து சண்டை போட்டதை நினைத்தால் இப்போது சிரிப்பு வருகிறது. ஆனால் மக்கள் திலகம் பாடல்களின் Positive energy க்கு நான் அடிமை

      சிவாஜி ‘போனால் போகட்டும் போடா’ என்றால் MGR ‘என்னதான் நடக்கும் நடக்கட்டுமே’ என்பார். இவர் சட்டி சுட்டதடா கை விட்டதடா என்றால் அவர் உலகம் பிறந்தது எனக்காக என்பார். சிவாஜியின் ஏன் பிறந்தாய் மகனே ? MGR ன் கண்ணன் பிறந்தான் எங்கள் கண்ணன் பிறந்தான் என்று பல பாடல்வரிகளை வைத்து விவாதிப்போம்.

      ஜெயலலிதா கேம்ப் மாறி சிவாஜியின் கலாட்டா கல்யாணம் படத்தில் நடித்த போது ‘நல்ல இடம் நீ வந்த இடம் வரவேண்டும் காதல் மகராணி’ என்று எழுதியது

      எல்லாம் கண்ணதாசன் /வாலி பாடல்கள் MSV – இருந்தாலும் சுவாரசியமான விவாதங்கள்

    • Mohanakrishnan 12:25 pm on March 22, 2013 Permalink | Reply

      //இப்படி ஏதேனும் சுவாரசியம் சேர்ப்பவன்தானே நிஜமான படைப்பாளி!// Check this https://4varinote.wordpress.com/2013/02/25/086/

  • G.Ra ஜிரா 11:04 am on March 19, 2013 Permalink | Reply
    Tags: நேதாஜி   

    மன்னிப்பு எனும் மாண்பு 

    காதலர்களுக்குள் காதல் இருக்கும். அந்தக் காதலுக்குள் என்னவெல்லாம் இருக்கும்?

    கூடல், பாடல், நாடல், ஊடல் எல்லாமிருக்கும்.

    இந்த ஊடல் வந்துவிட்டால் போதும்… எப்படியாவது மன்னிப்பு கேட்டுக்கொள்ள மனம் தவிக்கும். மன்னிப்பு கிடைக்கும் வரை ஊடல் தீர்வதில்லை. மன்னிப்பு கிடைத்த பின் கூடல் விடுவதில்லை. இந்த மன்னிப்பெல்லாம் உள்ளங்கள் ஒத்திணைந்த காதலர்களிடத்தில்தான் வேலைக்காகும்.

    ஆனால் எப்படியெல்லாம் மன்னிப்பு கேட்கலாம்? எதற்கெல்லாம் மன்னிப்பு கேட்கலாம்? காலங்காலமான விதம்விதமாக மன்னிப்பு கேட்டிருக்கிறார்கள் திரைப்படக் காதலர்கள்.

    ஒரு நாள் சிரித்தேன்
    மறுநாள் வெறுத்தேன்
    உனைக் கொல்லாமல் கொன்று புதைத்தேன்
    மன்னிப்பாயா மன்னிப்பாயா
    படம் – விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா
    பாடல் – தாமரை
    பாடியவர்கள் – ஏ.ஆர்.ரஹ்மான், ஷ்ரேயா கோஷல்
    இசை – ஏ.ஆர்.ரஹ்மான்

    காதலின் கூடலில் சிரிப்பும் ஊடலில் வெறுப்பும் வரும். அதுதான் கூடிய ஒருநாளில் சிரித்தேன் என்றும் ஊடலாடிய மறுநாளில் வெறுத்தேன் என்றும் பாடல் வரிகளாயிற்று.

    எப்போதும் கூட இருக்க முடியாத பிரிவு என்னும் சித்திரவதை மிகுந்து ஒருவரையொருவர் கொல்லும் காதலை இதயத்தில் புதைத்தால் இருவரும் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டியதுதானே.

    இந்த மன்னிப்பெல்லாம் எல்லாக் காதலிலும் உண்டு. எங்கும் இல்லாத புதுமையான மன்னிப்பை ஒரு காதலி கேட்கிறாள். ஆம். இருமலர்கள் படத்திற்காக பி.சுசீலாவின் குரலில் அந்தக் காதலி மன்னிப்பு கேட்கிறாள்.

    மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்
    உந்தன் ஆசையைத் தூண்டுகிறேன்
    என்னைச் சிந்திக்க வேண்டுகிறேன்
    கண்கள் சந்திக்க ஏங்குகிறேன்
    மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்
    படம் – இருமலர்கள்
    பாடல் – வாலி
    பாடியவர்கள் – பி.சுசீலா, டி.எம்.சௌந்தரராஜன்
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்

    இது ஒரு சீண்டல் மன்னிப்பு. அவளுக்கு அவன் மேல் காதல். அவன் அவளைப் பார்க்க வேண்டும். அவளைப் பற்றியே சிந்திக்க வேண்டும். அவள் கண்களைக் கண்களால் நோக்க வேண்டும். இப்படியெல்லாம் சீண்டிச் சீண்டி காதல் செய்வதால் அவளை அவன் மன்னிக்க வேண்டுமாம். நல்ல கூத்தாக இருக்கிறது அல்லவா.

    இப்படி மன்னிப்பு கேட்டால் காதலன் சும்மாயிருப்பானா? அவன் மன்னிப்பதற்குப் பேரம் பேசுகிறான்.

    தித்திக்கும் இதழ் உனக்கு
    என்னென்றும் அது எனக்கு
    நாம் பிரிவென்னும் ஒருசொல்லை மறந்தாலென்ன

    இப்படிப் பேரம் பேசி மன்னித்தாலும் அது இன்பத்தில்தான் முடியும் என்று அந்தக் காதலர்களுக்குத் தெரியும்.

    இன்னொரு காதலன். அவனுக்கொரு காதலி. அடிக்கடி சண்டை. முதலில் அவன் தவறு செய்தான். செய்த தவறுக்கு மன்னிப்பு கேட்டான். அவள் மன்னிக்கவில்லை. இருவரும் பிரிந்தனர். சில காலம் சென்று அவளுக்கு தவறு புரிந்தது. அவனைச் சேர நினைத்தாள். அவன் எப்படி மன்னிப்பு கேட்டாளோ அதே வரிகளால் இவளும் மன்னிப்பு கேட்டாள். பிறகென்ன. பிரிந்தவர் கூடினால் பேசவும் வேண்டுமோ!

    மன்னிக்க மாட்டாயா
    உன் மனமிரங்கி
    நீயொரு மேதை
    நானொரு பேதை
    நீ தரும் சோதனை
    நான் படும் வேதனை போதும்
    மன்னிக்க மாட்டாயா
    படம் – ஜனனி
    பாடல் – நேதாஜி
    பாடியவர்கள் – பி.சுசீலா, கே.ஜே.ஏசுதாஸ் (தனித்தனிப் பாடல்கள்)
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்

    நல்ல வேளை. காதலர்களுக்கு மன்னிப்பு என்றொரு சொல் இருக்கிறது. வாழ்க மன்னிப்பு! வளர்க மன்னிப்பு!

    பதிவில் இடம் பெற்ற பாடல்களின் சுட்டிகள்.

    ஒரு நாள் சிரித்தேன் – http://youtu.be/4XXPy_VmCME
    மன்னிக்க வேண்டுகிறேன் – http://youtu.be/BkzwCuG3HP0
    மன்னிக்க மாட்டாயா – http://youtu.be/JYVMapK0ChU
    ஜனனி திரைப்படம் பற்றிய ஒரு பார்வை – http://www.dhool.com/phpBB2/viewtopic.php?t=4723

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    108/365

     
    • Sharmmi Jeganmogan 1:38 pm on March 19, 2013 Permalink | Reply

      சுவாரசியமான பாடல்களும் விலக்கங்களும்.. நன்றி..

    • Arun Rajendran 2:21 pm on March 19, 2013 Permalink | Reply

      ரகுமான் ஒரு பேட்டியின் போது கூட “பெண்கள் அவ்வளவு சுலபமா மன்னிப்பு கேட்க மாட்டாங்க …அதுக்காகவே இந்தப் பாட்ட வெச்சா கொஞ்சம் வித்தியாசமா இருக்கும்னு தோனுச்சு”னு சொன்னார்..அதுவும் ஒரு பெண் கவிஞர வெச்சுப் பாட்ட எழுதச் சொன்னது ரொம்ப சிறப்பு…இலக்கிய குறிப்புகள் இந்தத் தடவ தரல ஜிரா சார்? 😦

    • amas32 (@amas32) 6:23 pm on March 19, 2013 Permalink | Reply

      விண்ணைத் தாண்டி வருவாயாவில் தாமரை எழுதிய பாடல் இன்றைய இளைஞர்களின் ஊடலைப் பற்றியது. மன்னிப்பாயா என்று கேட்பதில் கெஞ்சலை விட ஒரு உரிமை அதிகம் உள்ளது. எனக்கு மிகவும் பிடித்தப் பாடல். ரஹ்மான் & ஷ்ரேயா கோஷல் பாடிய விதம், வரிகள் இரண்டுமே பிடிக்கும். இதில் நடுவில் அன்பின் பெருமையைச் சொல்லும் மூன்று குறள்கள் வருவது மனத்திற்கு இதம். It talks about unconditional love, so where is the need to forgive?

      “வரம் கிடைத்தும் நான் தவறவிட்டேன், மன்னிப்பாயா” அருமையான வரி!

      வாலி வரிகளில் “மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்” என்று சுசீலா தேன் குரலில் பாடும் பாடலும் அதி அற்புதம்.
      “கண்கள் சந்திக்க ஏங்குகிறேன்” எவ்வளவு உண்மையான வரி! கோபத்தில் பாராமுகமே உச்சக் கட்ட வலி. இந்தப் பாடலும் காதலர்களிடம் இருக்கும் அன்னியோனியத்தைக் காட்டும் ஒரு பாடலே. மிகவும் இனிமை.

      எப்பவும் போல மூளைக்கு விருந்து கொடுத்திருக்கும் உங்களுக்கு நன்றி ஜிரா 🙂

      amas32

    • psankar 4:38 pm on March 20, 2013 Permalink | Reply

      மன்னிப்பது நல்ல செய்கை 🙂 #அவ்ளோதான்

  • mokrish 10:46 am on March 18, 2013 Permalink | Reply  

    முரண்களைக் கோத்து மாலை 

    எண்பதுகளின் துவக்கத்தில் வந்த படங்களில் ஒரு தலை ராகம் முக்கியமானது. நிறைய புதியவர்கள், கல்லூரி  ரயில்வே ஸ்டேஷன்  வித்தியாசமான களம் என்று சில அடையாளங்களுடன் வந்து மிகப்பெரிய Blockbuster வெற்றி பெற்றது. படத்தின் பாடல்கள் இசைக்காகவும் வரிகளுக்காகவும் பரபரப்பாக பேசப்பட்டன. இதில் எல்லா பாடல்களும் ஆண் குரலில் ஒலிக்கும். இது ஒரு தலை காதல் என்பதை குறிக்கவே என்று அந்த நாளில் கல்லூரியில் விவாதித்ததுண்டு.

    எழுதி இசையமைத்தவர் என்று படம் வந்தபோது T ராஜேந்தருக்கு  முழு Credit கொடுக்கப்படாவிட்டாலும் பின்னர் வந்த வெற்றிகள் அவர் உழைப்புக்கும் வேர்வைக்கும் பேர் வைத்தது.

    இதில் முரண்களைக்  கோர்த்து மாலை செய்த இனிமையான பாடல் ஒன்று உண்டு. காதல் கைகூடாது என்று வலியுடன் நாயகன் பாடும் பாடல். http://www.inbaminge.com/t/o/Oru%20Thalai%20Ragam/Ithu%20Kuzhanthai%20Padum.eng.html

    நடக்க முடியாத அல்லது முரண்பட்ட அல்லது தொடர்ச்சியாக அமையாத அல்லது பொருத்தமில்லாத நிகழ்வாக சில உதாரணங்களை சொல்லி அதுபோலவே தன் காதலும் என்று சொல்லும் பாடல்.

    இது குழந்தை பாடும் தாலாட்டு
    இது இரவு நேர பூபாளம்
    இது மேற்கில் தோன்றும் உதயம்
    இது நதியில்லாத ஓடம்

    பூபாளம் அதிகாலை ராகம் அது இரவில் பொருந்தாது. மேற்கில் உதயம் நடக்கவே நடக்காது. நதியில்லாத ஓடம் உபயோகமற்றது – என்று தன் காதலின் நிலை சொல்லும் வார்த்தைகள். (சமீபத்தில் ராம் படத்தில் வந்த ஆராரிராரோ பாடல்  குழந்தை பாடும் தாலாட்டாக)

    சரணத்திலும் தொடரும் இந்த அமைப்பு – சில வரிகளைப்பாருங்கள்

    நடை மறந்த கால்கள் தன்னின்
    தடயத்தைப் பார்க்கிறேன்
    வடமிழந்த தேரது ஒன்றை
    நாள் தோறும் இழுக்கிறேன்

    வெறும் நாரில் கரம் கொண்டு
    பூமாலை தொடுக்கிறேன்..
    வெறும் காற்றில் உளி கொண்டு
    சிலை ஒன்றை வடிக்கிறேன்

    ஆனால் கூர்ந்து கவனித்தால் நாயகன் தன்  நிலையை நன்கு உணர்ந்திருக்கிறான் என்றே தோன்றுகிறது. சரணங்களின் முடிவில் வரிகளை கவனியுங்கள் .

    உறவுறாத பெண்ணை எண்ணி
    நாளெல்லாம் வாழ்கிறேன்
    விருப்பமில்லா பெண்ணை எண்ணி
    உலகை நான் வெறுக்கிறேன்
    ஒரு தலையாய் காதலிலே
    எத்தனை நாள் வாழ்வது

    வாழ்வின் அர்த்தமின்மை, உலகை வெறுக்கும் நிலை, வாழ விருப்பமின்மை என்று கதை சொல்லும் பாடல்.

    இது என்ன வகைப்பாடல்? இது போல் அது என்று சொல்லும் உவமை மாதிரி தோன்றவில்லை .இது Compound Similie என்று எங்கோ படித்த நினைவு ஆனால் இப்போது கூகிளினால் அது பொருந்தவில்லை. Incongruity , முரண்கள், Inverted Parallels , நெகடிவ் metaphor, என்று கலந்து கட்டி – ஆனால் கேட்டவுடன் ரசிக்கக்கூடிய வரிகள்.

    இது போல் வேறு பாடல் உண்டா? கொஞ்சம் யோசித்தால் ‘ஆட்டுக்குட்டி முட்டையிட்டு’ பாடல் இந்த வகையோ என்று தோன்றுகிறது. அதில் களமும் காட்சியும் வேறு. நாயகியை சிரிக்கவைக்க மனதில் தோன்றியதை வாயில் வந்ததை குஷியாக பாடும் பாடல்

    இது என்ன வகை ? தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்.

    மோகனகிருஷ்ணன்

    107/365

     
    • anonymous 11:25 am on March 18, 2013 Permalink | Reply

      ஊடாடும் ஊடுபொருளைத் தொட்டு இருக்கீக;
      வாழ்த்துக்கள் மோகனகிருஷ்ணன்:)

      Compound Simile, Inverted Parallel, Negative Metaphor -ன்னு இதுக்கு இத்தனை அடைகளா? சங்கத் தமிழில் கேட்டிருக்கப்படாதோ?:)

      இது குழந்தை பாடும் தாலாட்டு – ஒரு அற்புதமான சில்லு வரி;
      பின்னாளில், டி.ராஜேந்தர் ஏன் தான் இப்படித் தடம் மாறிப் போனாரோ? -ன்னு ஏக்கம், திரைக் கவிதை வாசகர்கள் எல்லாருக்கும் இருக்கும்!

      ஆனா, அடுத்தாப்புல குடுத்தீங்க பாருங்க – எங்க கண்ணதாசன் பாட்டு; மலேசிய மயக்குவோனின் “ஆண்மைக்” குரலிலே…
      அது பாட்டு; நீங்க சொன்ன Inverted Parallel, Negative Metaphor எல்லாம் இருக்கும் பாட்டு!:)

      “கூத்து மேடை ராஜாவுக்கு நூற்றி ரெண்டு பொண்டாட்டி
      நூற்றி ரெண்டு பெண்டாட்டியும் வாத்து முட்டை போட்டதுவாம்
      பட்டத்து ராணி அதுல பதினெட்டு பேரு
      பதினெட்டு பேர்க்கும் வயசு இருபத்து ஆறு”

      இந்த வரிக்கு விளக்கஞ் சொல்லுறவன் செத்தான்:) பரிமேலழகர் கூட 365paa போட்டு வெளக்கஞ் சொல்ல முடியாது, ஆமாம்:)

      • anonymous 11:49 am on March 18, 2013 Permalink | Reply

        மரபான தமிழ் இலக்கணம் -ன்னு ஒன்னு இருக்கு!
        ஆனா, “மரபு தாண்டிய இலக்கணம்” -ன்னும் தொல்காப்பியரு காட்டுவாரு;

        *இது குழந்தை பாடும் தாலாட்டு
        = இல் பொருள் உவமை அணி -ன்னு சொல்லலாம்;
        குழந்தை என்னிக்குமே தாலாட்டு பாடாது; இல்லாத பொருளை உவமை ஆக்குதல்; அது போல நாயகன் காதல் -ன்னு சொல்லாமச் சொல்லுறது;

        ஆனா, அத்தோட நிறுத்தாம, வரீசையாக் கலந்து கட்டி அடிச்சா?

        *இது இரவு நேர பூபாளம் = (கால வழு) பல்வயிற் போலி உவமை
        *இது மேற்கில் தோன்றும் உதயம் = இல் பொருள் உவமை

        *இது நதியில்லாத ஓடம் = இது இல்பொருள் உவமை ஆவாது; நதி இல்லாத இடத்திலும் ஓடம் கட்டி வச்சிருப்பாங்க; நதிக்கு அப்பறமாக் கொண்டு போவாங்க;

        அப்ப என்ன-ன்னு இதைச் சொல்லுறது?
        பல உவமைகள்/ உருவகங்கள்; நடுவுல முரண்; Incongruent, Inverted Parallel

        பல்பொருள் உவமையா? பிறிது மொழிதலா?
        வடமிழந்த தேரை இழுக்கிறேன் -ன்னு வேற பாடுறானே; குறிப்பு உவமம்/ உள்ளுறை உவமமா?:)
        —-

        இங்கிட்டு தான் சங்கத் தமிழ், ஒங்களுக்குக் கை கொடுக்கும்!:)
        இதுக்குப் பேரு = “இறைச்சிப் பொருள்”

      • anonymous 12:11 pm on March 18, 2013 Permalink | Reply

        சங்கத் தமிழ், “மரபு அல்ல!”-ன்னு எதையும் ஒதுக்காது;

        பரத்தையின் கற்பு? = Is it an oxymoron? இல்லை! “இல்-பரத்தை” -ன்னு காட்டும்!

        ஆண் காதலோ, பெண் காதலோ, அல்லது உலக வழக்கத்துக்கு மாறான காதலோ..
        எதையுமே ஒதுக்காது; வகைப் படுத்தும்!
        அதான் 1500 வருசத்துக்கு முன்பே, “Illegitimate Child”-ஐ, காப்பியத் தலைவியாக வைக்க முடிஞ்சுது (மணிமேகலை)

        இன்று மரபு அல்லாதது, நாளை மரபு ஆகும்-ன்னு தெரிஞ்சி, அதுக்கும் இடம் விட்டு வைக்கும்! (room for human emotions)
        அப்படியொரு சக்தி வாய்ந்த கவிதை உத்தி = “இறைச்சிப் பொருள்”

        சில சமயம், நாம நெனக்குறதை, நேரடியாச் சொல்லீற முடியாது…
        அதுவும் காதலில்?
        சொல்லுக்கும் மனசுக்கும் போட்டி வச்சா, மனசே ’ஜெ’யிக்கும்:)

        அப்படியான நேரங்களில் உள்ளுறை (உவமம்) வைப்பது வாடிக்கை!
        அதாச்சும், “குறிப்புப்” பொருள்;

        கருப் பொருள் -ன்னு சொல்லப்படும், மரம்/ விலங்கு etc etc, இதுங்க மேல ஏத்திச் சொல்லுறது!
        இந்த மறைமுகக் குறிப்பும்-பொருளும், பொருந்தி வரும்;

        ஆனா, இப்பிடி நேரடியாப் பொருந்தி வராத பொருளும் இருக்கு!
        அதான் = “இறைச்சிப் பொருள்”

        அதே ஆட்டுக்குட்டி முட்டையிட்டு பாட்டு…

        காக்கையில்லாச் சீமையிலே காட்டெருமை மேய்க்கையிலே
        சந்தைக்குப் போறேன், நீங்க சாப்பிட்டு வாங்க
        சம்பந்தம் பண்ண, எனக்கு சம்மதம் தாங்க!

        இதுல என்ன “உவமை” இருக்கு? = ஒன்னுமில்லை!
        குறிப்புப் பொருள் (உள்ளுறை) இருக்கு = ஆனா ஒன்னோட ஒன்னு பொருந்துதா? இல்லை!

        மனசு போற வேகத்துக்கு, “நியமமா” உவமை சொல்லாம, பலதும் கலந்து சொல்வது; ஆனா குறிப்பால மட்டுமே சொல்லுவது;
        நாம தான், தனித் தனியாப் பொருத்திப் பாத்துக்கணும்;

        பட்டத்து ராணி அதுல பதினெட்டு பேரு
        பதினெட்டு பேர்க்கும் வயசு இருபத்து ஆறு

        Inverted Parallel, Negative Metaphor, Incongruity -ன்னு இம்புட்டு சிரமம் ஒங்களுக்கு வைப்பதில்லை சங்கத் தமிழ்!
        = “இறு”ப்பதால் வரும் “இறைச்சிப் பொருள்”; அதுவே அது!:)

    • anonymous 1:02 pm on March 18, 2013 Permalink | Reply

      //இது போல் அது என்று சொல்லும் உவமை மாதிரி தோன்றவில்லை? இது என்ன வகை? தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்//

      இப்போ, தெரிகிறது அல்லவா?:) Lemme share a small example; வேரல்வேலி -ன்னு தொடங்கும் குறுந்தொகை;
      “இவள் உயிர் தவச் சிறிது, காமமோ பெரிதே” -ன்னு முடியும்! பலாப் பழக் காதல்:)
      —-

      வேரல்வேலி வேர்க்கோட் பலவின்
      சாரல் நாட! செவ்வியை ஆகுமதி!

      யார் அஃது அறிந்திசினோரே? சாரல்
      சிறுகோட்டுப் பெரும்பழம் தூங்கியாங்கு, இவள்
      உயிர்தவச் சிறிது, காமமோ பெரிதே!
      —-

      தலைவியின் காதல் = பலாப் பழம் போல; சின்னக் கொம்புல, பெரிய பளுவைத் தாங்கிக்கிட்டு இருக்கும்;
      அவ உசுரு சிறுசு; ஆனா அவ மனசு ஆசையோ பெருசு;
      சின்ன உசுரு-ல (கொம்புல), பெரிய ஆசையை (பலாவை) தாங்கிக்கிட்டு தவிக்குறா;

      சரி, என்ன அழகு; வழக்கமான உவமை போல-ன்னு தோனும்; ஆனா பலரும் கவனிப்பதில்லை இன்னோரு விடயத்தை;
      —-

      //வேர்க்கோட் பலவின் சாரல் நாட// = இது என்னமோ வேர்ப்பலா பழுக்கும் நாட்டை உடைய தலைவா -ன்னு, “லேசா”, அர்த்தம் பண்ணிட்டுப் போயிடுவாங்க!

      ஆனா, இங்கே காட்டுவது ரெண்டு பலாப் பழங்கள்;
      *ஆண் பலா = வேர்ப் பலா
      *பெண் பலா = கொடிப் பலா

      ஆண் (வேர்) பலாவுக்குப் பாரமில்லை; இனிமையும்/ இன்பமும் அதுக்குத் தான் கூட; அறுந்து விழாது; நல்ல பாதுகாப்பு
      ஆனா பெண் பலா? மனசால பாரம் சுமக்குறா; சுமக்கும் சக்தி (காம்பு) மீறி, அவனுக்காகவே சுமக்குறா.. வெடிச்சா, மொத்தமும் சிதறி அசிங்கப்படுவா… ஆனாலும் சுமக்குறா;

      இதெல்லாம் பாட்டில் இருக்கா? நீங்களே பாருங்க!
      பலரும், பெண்ணுள்ளம் காமம் சுமக்குது -ன்னு மட்டுமே நினைப்பாங்க; ஆனா எத்தனை துயரம் இருந்தா, ஆண் பலா (வேர்ப் பலா)வையும் உவமை காட்டுவா?

      ஆனா காட்டலை; “வேர் கோட் பலவின் நாட” -ன்னு காட்டாம காட்டுறா; “வேர்ப் பலா” ன்னு குறிப்பை வச்சிடுறா;
      —-

      இது வரைக்கும் “உள்ளுறை உவமம்” -ன்னு சொல்லீறலாம்! ஆனா அல்ல!

      “வேரல் வேலி” -ன்னு வேலியைக் காட்டுறா பாருங்க; என்ன நேரடித் தொடர்பு? = அங்கே தான் “இறைச்சிப் பொருள்” (உள்ளுறை உவமம் அன்று)

      அவன் வேலிக்குள்ள இருக்கான்; வேர்ப்பலாவுக்குத் தானே வேலி போடுவாங்க? கொடிப்பலாவுக்குப் போட முடியாதே!
      யார் இந்த வேலி? = உறவினர்கள்? வேலை? சமூக அந்த’ஸ்’து?

      அதை அவ சொல்லலை! நாமளாத் தான் பொருத்திக்கணும்;

      உன் உறவினர்கள் உன்னை எப்படியும் ஏத்துப்பாங்க
      ஆனா, என் உறவு என்னை ஏத்துக்காது டா…
      உன் காமம் அடங்கீரும், என் காமம் அடங்காதுடா… மனசுல பாரம் சுமக்கிறேன்டா

      இது அத்தனையும் சேர்ந்தா = “இறைச்சிப் பொருள்”!
      —-

      குழந்தை பாடும் தாலாட்டு
      இரவு நேர பூபாளம்
      மேற்கில் தோன்றும் உதயம்
      நதி இல்லாத ஓடம்
      வடம் இல்லாத தேரு – இழுக்கிறேன், இழுக்கிறேன், இழுக்கிறேன் டா பாவீ… இன்னுமா புரியல ஒனக்கு? (நீயல்லால்) யார் அஃது அறிந்திசினோரே?

    • amas32 (@amas32) 1:40 pm on March 18, 2013 Permalink | Reply

      T ராஜேந்தர் எதுகை மோனையோடு எழுதும் பாடல்களை இன்று நிறைய பேர் கிண்டல் செய்தாலும் அவர் மிகுந்த திறமை வாய்ந்தவர் என்பதில் துளியும் சந்தேகமில்லை. அதுவும் அவர் திரைத் துறைக்கு வந்த புதிதில் எழுதிய பாடல்கள் எல்லாமே அருமை. முக்கியமாக ஒரு தலை ராகம் ஒரு மாஸ்டர் பீஸ் தான்.

      இந்தப் பாடலின் சிறப்பு ஒவ்வொரு வரியும் ஒரே கருத்தை வலியுறுத்துவது தான். இல்லாத ஒன்றை மனம் இருப்பதாக நம்பி வேதனைப் படுவதை இந்தப் பாடல் மிக அழகாக சொல்கிறது. மனம் போகாத ஊருக்கு வழி தேடுகிறது. இந்தப் பாடலின் உயிர் அதன் ராகத்தில் உள்ளது என்று கூறுவேன். மனத்தை தொடும் சோக கீதம்.

      உங்கள் பாடல் தேர்வுகள் எனக்கு மிகவும் பிடித்துள்ளது. முன்பே சொல்லியிருந்தாலும் மறுபடியும் சொல்கிறேன் 🙂

      amas32

    • rajnirams 2:18 pm on March 18, 2013 Permalink | Reply

      நல்ல பாடல் தேர்வு,நல்ல விளக்கம்.பாராட்டுக்கள்.இந்த படத்தில் வரும் பிற பாடல்களான “வாசமில்லா மலரிது வசந்தத்தை தேடுது வைகையில்லா மதுரையிது மீனாட்சியை தேடுது”
      கடவுள் வாழும் கோவிலிலே,நான் ஒரு ராசியில்லா ராஜா போன்ற பாடல்களும் ஒரு தலை காதலால் உருகி பாடும் சோக பாடல்கள் தான். பாடல்களை எழுதிய டி.ஆருக்கு நல்ல காலம் தொடங்கினாலும்,நான் ஒரு ராசியில்லா ராஜா என்று பாடிய டி.எம்.எஸ். அவர்களுக்கு இறங்கு முகமாகி விட்டது சோகமே. நன்றி.

    • Arun Rajendran 1:56 pm on March 19, 2013 Permalink | Reply

      திரு. மோகனகிருஷ்ணன் அவர்களுக்கு முதற்கண் என் நன்றி… “அனானிமஸ்” சார்…நீங்க யாரா இருந்தாலும், உங்கப் பதிவுகள் அத்தனையும் முத்துக்கள்…ஏகப்பட்ட விளக்கம் கொடுத்து இருக்கீங்க…இன்னும் படிக்கனும்ன்ற ஆவல தூண்டி இருக்கீங்க…உங்கள் வலைப்பதிவுகள் இருப்பின் பகிர்ந்தால் பயண் அடைவேன்…

  • என். சொக்கன் 1:38 pm on March 17, 2013 Permalink | Reply  

    அழுத்தினால் அர்த்தம் மாறும் 

    • படம்: பாண்டித்துரை
    • பாடல்: கானக் கருங்குயிலே
    • எழுதியவர்: வாலி
    • இசை: இளையராஜா
    • பாடியவர்கள்: எஸ். பி. பாலசுப்ரமணியம், ஸ்வர்ணலதா
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=louBm1tC5iA

    கானக் கருங்குயிலே, கச்சேரிக்கு வா, வா!

    கச்சேரி வைக்கையிலே கண் மலரும் பூவா!

    முத்துப்போலே மெட்டுப்பாட

    முத்துமாலை கட்டிப்போட வந்தேனே!

    இந்தப் பாடலை ஏற்கெனவே கேட்டிருந்தாலும், இன்னொருமுறை கேளுங்கள், எஸ். பி. பாலசுப்ரமணியமும் ஸ்வர்ணலதாவும் ‘Kaa’னக் கருங்குயிலே என்று பாடுகிறார்களா? அல்லது, ‘Gaa’னக் கருங்குயிலே என்று பாடுகிறார்களா?

    ‘Kaa’தான், ‘Gaa’ அல்ல!

    வேறு பல பாடல்களில் இதே ‘கானக் குயிலே’ என்ற வரி வந்திருக்கிறது, ஆனால் அங்கெல்லாம் ‘Gaa’னக் குயில்தான், ‘Kaa’னக் குயில் அல்ல.

    ‘கானம்’ என்ற வார்த்தை வடமொழியிலிருந்து வந்தது, ‘Gaana’ என்றால் பாடுதல், ஆக, ‘பாட்டுப் பாடும் குயில்’ என்ற அர்த்தத்தில் பயன்படுத்தினால் ‘Gaa’னக் குயில் என்பதுதான் சரியான உச்சரிப்பு.

    ஆனால் SPB, ஸ்வர்ணலதா இருவரும் உச்சரிப்பில் தவறு செய்யாத சிறந்த பாடகர்கள். இசையமைத்தவரும் இதுமாதிரி நுட்பமான விஷயங்களைக் கவனிக்கிறவர். அப்புறம் எப்படி இந்தப் பிரச்னை?

    காரணம் இருக்கிறது, ‘Kaa’னக் குயில், ‘Gaa’னக் குயில், இரண்டுமே சரியான உச்சரிப்புகள்தாம், நீங்கள் எந்தப் பொருளில் எடுத்துக்கொள்கிறீர்கள் என்பதைப்பொறுத்து அது மாறுபடும்.

    ‘Gaa’னக் குயில் என்றால், பாடும் குயில், சரி.

    ‘Kaa’னக் குயில் என்றால், கானம் / கானகம் / காட்டுக் குயில் என்று பொருள்.

    சந்தேகமாக இருக்கிறதா? ‘கான மயிலாடக் கண்டிருந்த வான்கோழி’ என்ற ஔவையார் பாடலை நினைவுக்குக் கொண்டுவாருங்கள். அங்கே ‘கானம்’ என்றால் பாடல் என்பதா பொருள்?

    மயில் பார்க்க அழகாக இருக்கும், ஆனால் அதன் குரல் (அகவல்) கேட்கச் சகிக்காது. அதைப்போய் ‘பாட்டு மயில்’ என்று ஔவைப்பாட்டி எழுதியிருப்பாரா?

    ஆக, இது ‘Gaaன மயில்’ அல்ல, ‘Kaaன மயில்’, காட்டு மயில்.

    அதேபோல், SPBயும் ஸ்வர்ணலதாவும் பாடியது ‘Kaaனக் கருங்குயிலே’, அதாவது, காட்டில் வாழும் கருங்குயிலே என்கிற அர்த்தத்தில்தான். ஒருவேளை வாலி ‘பாட்டுப் பாடும் கருங்குயிலே’ என்ற அர்த்தத்தில் எழுதியிருந்தால், அவர்கள் ‘Gaaனக் கருங்குயிலே’ என்று பாடியிருப்பர் என்பது என் துணிபு.

    ***

    என். சொக்கன் …

    17 03 2013

    106/365

     
    • anonymous 3:35 pm on March 17, 2013 Permalink | Reply

      பாட வந்ததோர் Gaaனம் = அங்கே Gaa தான்!
      கானக் கருங்குயிலே = இங்கே kaa மட்டுமே!

      இதே போல் ஒலிப்பு (உச்சரிப்பு) அறிந்து பழகும் போது,
      மொழி வளம் மட்டுமல்ல, நம் மன இன்பமும் தனி!

      ஜென்சி & இளையராஜா
      இவங்க சேர்ந்து பாடும் அற்புதப் பாட்டு; அதுலயும் Gaa-னம் தான்;

      “என் கானம் இன்று அரங்கேறும்”-ன்னு அற்புதமான பாடல்;
      Guitar மட்டுமே!
      இசைக் கருவிகள் குறைந்து ஒலித்து, ராஜாவின் குரல் மட்டும் அரங்கேறும்; (ஈர விழிக் காவியங்கள்)

      இதெல்லாம் -Gaaனம்:
      *எனது “கானம்” – உன் காதில் விழவில்லையா?
      *ஓடும் பொன்னி ஆறும், பாடும் “கானம்” நூறும் (போவோமோ ஊர்கோலம்)

      இதெல்லாம் -kaaனம்
      *காயாத “கானகத்தே”
      *மன்னவன் உன்னை மறந்ததென்ன? உன் கண்ணீரில் “கானகம்” நனைந்ததென்ன? (துள்ளித் துள்ளி நீ பாடம்மா)

      ஒரே பாட்டுலயே ka & ga இருக்கா?
      *மாசிலா நிலவே நம் -பாட்டு தான்:) Banumathi & TMS கடேசீல பாடுவாங்க-ன்னு நினைக்கிறேன்!

      ka=காணும் யாவும் காதலன்றி வேறு ஏதிங்கே?
      ga=வேணு கானம் தென்றலொடு சேர்ந்த பின்னாலே
      ka&ga = “கானம்” வேறு, “காற்று” வேறாய்க் கேட்பதே இல்லை
      இனி நானும் வேறில்லை, நீயும் வேறில்லை!

      • anonymous 3:55 pm on March 17, 2013 Permalink | Reply

        இதே போல “தேவாரம்”;
        பலரும் Devaram -ன்னு எழுதும் போது, என் ஈரக் குலையே நடுங்கும்:)

        தேவாரம் : தே (தெய்வம்) + ஆரம் (மாலை)

        பல பேரு, dE-வாரம் ன்னு தான் ஒலிக்குறாங்க; தவறு;
        the-வாரம் என்பதே சரி;
        Dembavani -ன்னா சொல்லுறோம்? Thembavani தானே?

        சென்னையில், பல பேரு Deivam ன்னு தவறாவே ஒலிக்குறாங்க;
        Theivam -ன்னு சொல்லப் பழகுவோம்;

        தமிழில் ட-ஓசை மொழிமுதல் வராது;
        த-ஓசை தான்!

        தமிழ் = மென்மையான மொழி;
        ஒவ்வொரு ஒலிப்பும் மூச்சு அடங்கும்; வெளியே தாறுமாறாச் சிந்தி விரயம் ஆகாது;
        வல்லினம் கூட மென்மையாத் தான் இருக்கும்; க=ka;
        ga, gha, da, dha, ja -ன்னுல்லாம் “சவுண்டு” வுடாது:)

        நல்ல தமிழில்..
        திட்டினாக் கூட அல்வாத் துண்டால் அடி வாங்குறது போல, அம்புட்டு மென்மை!:)
        அதான், “முத்தமிழால், வைதாரையும் ஆங்கே வாழவைப்போன்” -ன்னு முருகனைப் பாடுனாரு;

        வடமொழிக் கலப்பால், Cha போயே போயிருச்சி!
        ஸரஸ்வதி (saraswathi), ஸந்தானம் (santhanam) -ன்னு புழங்க வேண்டிய அவசியம் காரணமாக…
        சொல் (chol) என்பதையும், sol -ன்னு ஆக்கியாச்சு:(

        இதே போல், தேவாரத்தையும் ஆக்கீற வேணாம்!
        Pl remember, itz not Devaram, but Thevaram!

      • anonymous 4:11 pm on March 17, 2013 Permalink | Reply

        “கானா” பிரபா
        =kaana பிரபாவா?
        =gaana பிரபாவா?

        பாட்டு பாடும் போது = gaana piraba
        காட்டுக்குள்ள போய் ஒளிஞ்சிக்கும் போது = kaana piraba:)))

        கனக. என்ற முன்னெழுத்தால், kaana piraba என்பதே அழகு!

    • amas32 3:43 pm on March 17, 2013 Permalink | Reply

      இந்தப் பாடலை எஸ்.பி.பியும் ச்வர்ணலதாவும் பாடியதால் இவ்வளவு துல்லியமாக வார்த்தையின் ஒலியைக் கேட்டு ரசிக்கமுடிகின்றது. பின்னணி இசையும் பாடகரின் குரலை அமுக்கிவிடவில்லை. காயாத கானகத்தே பாடல் தான் நினைவிற்கு வருகிறது. ஆனால் அந்தப் பாடலில் கானகம் என்றே வந்து விடுகிறது. கானம் என்று வரும்போது தான் பேசும் மொழி சரியாக இருக்க வேண்டும்.

      amas32

    • anonymous 9:27 pm on March 20, 2013 Permalink | Reply

      சிறப்பானதொரு பதிவு, திரு. சொக்கன் ஐயா
       
      எந்த எண்ணுக்கு மட்டும் போலியே கிடையாது? சொல்லுங்க பார்ப்போம்;
      முருகனின் எண்ணுக்குத் தான்:))
      ஆறு = இதுக்கு என்ன போலிச் சொல்?:)
       
      ஒன்று = ஒன்னு
      இரண்டு = ரெண்டு
      மூன்று = மூனு
      நான்கு = நாலு
      ஐந்து = அஞ்சு
      ஆறு = ?
       
      Chummaa, I told:)
      ஏழு-க்கும் அப்படியே!
       
      சொல்லப் போனா, ஆறு = அறு ஆகும்!
      ஏழு = எழு ஆகும்
      எட்டு = எண் ஆகும்
      ஒன்பது = ஒம்போது
      பத்து = பதின்
       
      எதுக்குய்யா, இந்தத் தமிழ்-ல, ஒரு பேரை வச்சிட்டு, வேற வேற பேருலயும் கூப்பிடணும்?
      அதுக்குப் பேசாம, கூப்புடு பேரையே, பேரா வச்சிட்டுப் போகலாமே?:) Any clues??;)

  • G.Ra ஜிரா 8:24 am on March 16, 2013 Permalink | Reply  

    தூக்கம் எங்கே? 

    ஊருசனம் தூங்கிருச்சு
    ஊதகாத்தும் அடிச்சிருச்சு
    பாவி மனம் தூங்கலியே
    அதுவும் ஏனோ புரியலயே

    பொதுவாக இரவு இரண்டு விதமான மனிதர்களைத் தூங்க விடாது. ஒருவர் நோயாளி. இவர் உடல் உபாதையினால் சரியாகத் தூக்கமில்லாமல் தவிப்பார். இன்னொருவர் காதலில் விழுந்தவர். இவர் காதல் நினைவுகள் கொடுக்கும் உபாதையால் தூக்கமில்லாமல் தவிப்பார்.

    ஆனால் மேலே சொன்ன பாடலைப் பாடியவள் நோயாளியல்ல. அவள் ஒரு காதலி. அவள் எண்ணமெல்லாம் காதலன். நினைக்க நினைக்க எண்ணங்கள் பெருகிக் கொண்டே இருக்கின்றன. எண்ணங்கள் ஒவ்வொன்றும் இனிக்க இனிக்க நினைப்புகள் தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கின்றன. ஆனால் அவளுக்கு அது புரியவில்லை. தூக்கம் வரவில்லையே என்று பாடுகிறாள்.

    பாடல் – ஊரு சனம் தூங்கிருச்சே
    படம் – மெல்லத் திறந்தது கதவு
    பாடல் வரிகள் – கங்கை அமரன்
    பாடியவர்கள் – எஸ்.ஜானகி
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன் – இசைஞானி இளையராஜா
    இயக்கம் – ஆர்.சுந்தர்ராஜன்

    எப்பேர்ப்பட்ட இனிமையான பாடல். எஸ்.ஜானகியின் குரலில் உணர்வுகள் பொங்கும் அருமையான பாடல்.

    இந்தத் தூக்கம் தராத காதல் ஏக்கத்தை இன்னொரு பெரிய கவிஞரும் திரைப்படம் வராத காலத்திலேயே எழுதியிருக்கிறார். அது பல ஆண்டுகள் கழித்து திரைப்படத்திலும் வந்தது.

    மோனத்திருக்குதடி இவ்வையகம் மூழ்கித் துயினிலே
    நானொருவன் மட்டிலும் இங்கு பிரிவென்பதோர் நரகத்துழலுவதோ

    இப்போது புரிந்திருக்குமே அந்தப் பாடல். ஆம். தீர்த்தக் கரையினிலே என்று தொடங்கும் பாரதியாரின் பாடல்தான். பின்னாளில் வறுமையின் நிறம் சிவப்பு படத்தில் மெல்லிசை மன்னர் இசையமைப்பில் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம் பாடி வெளிவந்தது. இந்தப் பாடலும் திரையிசையில் இனிமை நிறைந்த உணர்வு மிக்க பாடல்தான்.

    இந்த உணர்வுகள் இன்று நேற்றா இருக்கின்றன? இல்லை. நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாய்… ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாய்… காதல் என்ற உணர்ச்சி மனிதரைப் பிடித்த நாளில் இருந்து இருக்கிறது.

    ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வந்த சங்கத் தமிழில் மேலே பார்த்த இரண்டு பாடல்களின் வரிகளும் அப்படியே இருக்கின்றன. பயன்படுத்திய சொற்கள் மாறியிருக்கின்றன. ஆனால் கருத்து அதே கருத்துதான். காதல் உணர்வுகள் கொடுக்கும் தூக்கமின்மை.

    நள்ளென் றன்றே யாமஞ் சொல்லவிந்
    தினிதடங் கினரே மாக்கண் முனிவின்று
    நனந்தலை யுலகமுந் துஞ்சும்
    ஓர்யான் மன்ற துஞ்சா தேனே
    நூல் – குறுந்தொகை
    எழுதியவர் – பதுமனார்
    திணை – நெய்தல் திணை
    கூற்று – (தோழிக்கு) தலைவியின் கூற்று

    நள்ளென்றன்றே யாமம் சொல் அவிந்(து)
    இனிது அடங்கினரே மாக்கண் முனிவு இன்று
    நனந்தலை உலகமும் துஞ்சும்
    ஓர் யான் மன்ற துஞ்சாதேனே

    இன்னும் விளக்கமாகச் சொல்கிறேன். இரவோ நள்ளிரவு (நள்ளென்றன்றே). விலங்குகள் எல்லாம் ஒலியெழுப்பாமல் அடங்கி உறங்கின. இந்த மிகப்பெரிய உலகத்து மனிதர்கள் எந்த இடைஞ்சலும் இன்றி துஞ்சுகின்றார்கள். நான் மட்டும் துயிலின்றி தவிக்கிறேனே!

    இப்போது தமிழில் கிடைத்ததில் பழைய இலக்கியங்கள் கடைச்சங்க இலக்கியங்கள். இவைகளுக்கு முன்னால் எழுதப்பட்டு காணமல் போன இலக்கியங்களிலும் காதலர்க்கள் தூக்கமில்லாமல் தவிப்பது உறுதியாக எழுதப்பட்டிருக்கும்.

    தீர்த்தக்கரையினிலே…. தெற்கு மூலையில்… செண்பகத் தோட்டத்திலே….

    ஊருசனம் தூங்கிருச்சே பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/GuIAzKphNY4
    தீர்த்தக்கரையினிலே பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/V43cycEi3Gw

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    105/365

     
    • amas32 2:16 pm on March 16, 2013 Permalink | Reply

      பாலிருக்கும், பழமிருக்கும் பசியிருக்காது, பஞ்சணையில் காற்று வரும் தூக்கம் வராது. இதுவும் இனிமையான ஒரு காதல் தவிப்பில் தூக்கத்தை துறந்த நிலையைச் சொல்லும் அழகிய பாடல்.

      நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்திருக்கும் இரண்டும் பாடலகளும் அற்புதம். இரண்டும் இசையமைப்பு மற்றும் பாடல் வரிகளின் சிறப்பினாலும் இங்கே பதிவில் படித்தவுடன் காதில் ஆடோமாடிக்காக ஒலிக்கிறது. ஈஸ்பெஷலி ஊரு சனம் தூங்கிருச்சு such a haunting melody. Kudos to the team!

      amas32

    • anonymous 12:13 am on March 17, 2013 Permalink | Reply

      //சொல் அவிந்(து) இனிது அடங்கினரே//

      ஒருவருக்கு நல்ல தூக்கம் எப்போ வரும்?
      = “சொல் அவிந்தா”, அப்போ தான் வரும்
      = இந்த உளவியல் காட்டிக் குடுக்குது சங்கத் தமிழ்

      “சொல் அவிந்து” = வீரியம் மிக்க வரி;
      அதென்ன “அவிந்து”? ஒரு சொல்லு எப்படி அவியும்?

      “அவியல்”, பொரியல் அப்படி-ங்கறோம்;
      அவியல் செஞ்சிப் பாத்து இருக்கீகளா? = நல்லா வேகும்; ஆனா கொதிக்க விடக் கூடாது;

      அத்தினி காயும் கொட்டி, சிறு தீயில், வெந்து வெந்து அவியும்; தண்ணி ரொம்ப விடக் கூடாது; கொதிச்சாக் கூழ் ஆயீரும்!
      அவிந்து அவிந்தே, பச்சை மிளகாய், தேங்காய்த் துருவல், தயிரு-ன்னு கொட்டிக் கிளறி எறக்கிருவாங்க;

      இப்பிடிச் சிறு தீயில், உள்ளுக்குள்ளேயே வெந்து வெந்து “அவிவது” போல் = சொல் “அவிந்து”

      மனசுக்குள்ள என்னென்னமோ இருக்கு;
      அவனுக்கு எப்படிப் புரிய வைப்பேன்? -ன்னு விதம் விதமா நினைச்சிப் பாக்கும்; உள்ளுக்குள்ளயே சொல்லிப் பார்க்கும் மனசு;

      ஆனா, எதை-ன்னு சொல்லுறது? = உணர்ச்சி? காதல்? வலி? அன்பு? குணம்? இன்பம்?
      ஒரு அவியல் காய்கறிக் கலவை போலத் தான்!

      இப்படிச் சொல்லலாமோ? இப்படிப் புரிய வைக்கலாமோ? -ன்னு சிறு தீயில், உள்ளுக்குள்ளேயே வெந்து வெந்து “அவியும்”;
      ஆனா இப்படியெல்லாம் மனசு நெனச்சதை, வாய் சொல்லாது; கோபத்தில் கொதிக்காது; அன்பால் அவிஞ்சி மட்டுமே போகும்!
      (அவனாப் புரிஞ்சிக்கிட்டாத் தான் உண்டு)

      அதான் “சொல் அவிந்து” -ன்னு ஒத்த வரி; ரொம்ப நுண்ணியல் சங்கத் தமிழ்!
      காதலிச்சி இருந்தாத் தான், சங்கத் தமிழ் வரிகளை, (சு)வாசிக்க முடியும்!

      • anonymous 12:38 am on March 17, 2013 Permalink | Reply

        இப்போ முழுக் கவிதையும் நேராவே படிச்சி பாருங்க; தெரியும்;

        //சொல் அவிந்(து) + இனிது அடங்கினரே//
        “உள்ளுக்குள்ளயே சொல்லு அவிதல்” = இது அடங்கினாத் தான், தூக்கம் வரும்!
        இல்லீன்னா, ஒடம்பு தான் தூங்கும், உள்ளம் தூங்காது; மறு நாளும் சோர்வு தான்!

        இப்போ நிறுத்திப் படிங்க!

        1) நள் என்றன்றே யாமம்;
        2) சொல் அவிந்(து) இனிது அடங்கினரே மாக்கள்;
        3) முனிவு இன்று நனந்தலை உலகமும் துஞ்சும்;
        4) ஓர் யான் மன்ற துஞ்சாதேனே!

        நள் = நடு (நண்-பகல், நள்-இரவு)
        யாமம் = தொன்மையான தமிழ்ச் சொல்லு; அதை “ஜா”மம் ன்னு மாத்தி ஆக்கிப்புட்டாங்க:(
        வைகறை/காலை – பகல்/எற்பாடு – மாலை/யாமம் = தமிழ்த் திணை இலக்கணத்தில், 6 சிறுபொழுதுகள்!

        நள் என்றன்றே யாமம்
        =பேச்சுத் துணையும் இல்லாத தனிமை; அதனால் இரவே அவ கிட்ட பேசுதாம்; நள் என்றன்றே; “நடு வந்துருச்சி்; போய்த் தூங்கு”

        சொல் அவிந்(து) இனிது அடங்கினரே மாக்கள்
        =மத்தவங்களுக்கு மனசுக்குள்ள சொல்ல ஒன்னும் இல்ல;
        =சொல்லு அவிந்து + அடங்கிட்டாங்க; அதனால் “இனிது” உறங்குறாங்க!

        (நல்லாச் சாப்பிடறவனைப் பார்த்தா மகிழ்ச்சி (அ) சிரிப்பு (அ) ஏளனம் தான் வரும்;
        ஆனா நல்லாத் தூங்குறவனைப் பார்த்தா?
        சிலருக்குப் பொறாமை கூட வரும்:) ’எப்பிடி மாடு மாதிரி தூங்குறான் பாரு’:))

        உலகம் ஏனோ தூங்குபவர்களைப் பார்க்கக் கூடாது-ன்னு சொல்லி வச்சிருக்கு;
        ஆனா காதலி/ காதலன் வியர்வை அடங்கித் தூங்கும் சுகத்தைப் பாக்குறதே ஒரு இன்பம்!

      • anonymous 1:05 am on March 17, 2013 Permalink | Reply

        முனிவு இன்று நனந்தலை உலகமும் துஞ்சும்;
        = முனிதல் -ன்னா கோபம்; (வடமொழி ’முனி’வர் வேறு; தமிழில் அடிகள்)

        *முந்தைய வரியில், உறவுக்காரங்கள் தூங்குறதைப் பாக்குறா;
        *இந்த வரியில், மத்த உயிரினங்களையும் பாக்குறா;

        உறவு/ மக்கள் = திட்டி இருப்பாங்க போல; ஆனா வலி உணராது, திட்டுன சொல்லெல்லாம் அவிந்து+அடங்கி, “இனிது” தூங்குறாங்க!

        மான், முயல், பறவை, அட.. செடி கூடத் தூங்குது = முனிவு இன்றி (கோவம் இல்லாம) தூங்குது;
        வேட்டையை இன்னிக்கித் தவற விட்டுட்டோமே -ன்னு, அன்றைய கோப தாபம் இல்லாமத் தூங்குதுகள்;

        (இராத்திரியில், கிராமத்தில்/ வீட்டில் உள்ள மாடோ/ கோழியோ/ நாயோ தூங்குவதைப் பாத்து இருக்கீங்களா?
        அவசியம் பாருங்க; எல்லாரும் தூங்கி, நீங்க மட்டும் ஒரு நடை பாத்துக்கிட்டே வந்தாத் தெரியும்; itz a different experience)

        ***ஓர் யான் மன்ற துஞ்சாதேனே = பாவி மனம் (மட்டும்) தூங்கலியே!

        யான் -ன்னாலே ஒருமை தானே? அப்பறம் என்ன “ஓர் யான்”?

        “நான்” புத்தகம் படிச்சேன்-ன்னு சொல்லுவீங்களா?
        “ஒரு நான்” புத்தகம் படிச்சேன்-ன்னு சொல்லுவீங்களா?:)

        நானொருவன் -ன்னு சொல்லலாம்; ஆனா “ஒரு நான்” -ன்னு சொல்லும் வழக்கம் இல்ல!
        அப்பறம் எப்படி “ஓர் யான்”?:)

        நாங்க ரெண்டு பேரும் “ஓர் உயிர்” தான்!
        ஆனா, இந்த “ஓர்-உயிரி”லும், “ஓர்-யான்” மட்டும் தான் தூங்காமத் தவிக்குது;
        “இன்னொரு யான்”, பாவி, இந்நேரம் நல்லாத் தூங்கினாலும் தூங்கியிருக்கும்:)

        இதான் காதல்!
        காதலர்களுக்குப் புரியும்;

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel