Updates from July, 2013 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • GiRa ஜிரா 11:04 am on July 31, 2013 Permalink | Reply  

    கேள்வியும் பதிலும் 

    ஒரு கேள்வி என்று இருந்தால் அதற்கான பதில் தக்க பதிலாக இருந்தால்தான் சுவையாக இருக்கும். அதென்ன தக்க பதில்?

    ஒரு எடுத்துக்காட்டு சொல்கிறேன். நண்பர் ஒருவரோடு உரையாடிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது பழந்தமிழர் குங்குமம் வைத்தார்களா என்று பேச்சு வார்த்தை. அதற்கு நான் இப்படிச் சொன்னேன்.

    சங்ககாலத்தில் பெண்கள் நெற்றிக்குச் சாந்து இட்டுக் கொண்டார்கள். ஆனால் சங்க இலக்கியத்தில் குங்குமம் கிடையாது.

    நண்பரோ குறும்பர். அவரும் விடாமல், “அப்படியானால் சங்க இலக்கியத்தில் ஆனந்த விகடன், குமுதம், நக்கீரன் எல்லாம் இருக்கிறதா?” என்று கேட்டார்.

    நான் சொன்ன குங்குமத்தோடு சேர்த்து நண்பர் சொல்வதெல்லாம் வாரயிதழ்களின் பெயர்கள். இந்தக் கேள்விக்கு நான் சிரித்து மழுப்பியிருக்கலாம். ஆனால் அது சுவையாக இருந்திருக்காது. நானும் ஒரு பதிலைச் சொன்னேன்.

    சங்க இலக்கியத்தில் ஆனந்த விகடன் கிடையாது. ஆனால் குமுதமும் நக்கீரனும் உண்டு

    இதை நண்பர்கள் ரசித்தார்கள். ஏன்? சங்க இலக்கியத்தில் குமுத மலர்களும் பெரும் புலவர் நக்கீரரும் உண்டே. இப்படி விடை சொல்வதுதான் தக்க விடை சொல்வது என்பார்கள்.

    அப்படி ஒரு பாடலை கேள்வியாக எடுத்துக் கொண்டு இன்னொரு பாடலை அதற்குத் தக்க விடையாகப் பொருத்த முடிந்தால் எப்படியிருக்கும் என்று தோன்றியது. ஒரு முயற்சிதான். செய்து பார்ப்போமே! கண்ணதாசன் இருக்க கவலை ஏன்!

    எங்கே நிம்மதி எங்கே நிம்மதி
    அங்கே எனக்கோர் இடம் வேண்டும்
    அங்கே எனக்கோர் இடம் வேண்டும்

    கவியரசர் எழுதிய இந்த வரிகளில் இருக்கும் கேள்வியைத்தான் இன்று பலரும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நிம்மதி எங்கே இருக்கிறது? அது தெரிந்தால் உலகம் அமைதியாகி விடுமே!
    அது தெரியாமல் மக்கள் என்னதான் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்?

    இருக்கும் இடத்தை விட்டு
    இல்லாத இடம் தேடி
    எங்கெங்கோ அலைகிறார் ஞானத்தங்கமே
    அவர் ஏதும் அறியாதடி ஞானத்தங்கமே

    நிம்மதி எங்கு இருக்கிறது என்று புரிந்து அந்த இடத்தில் தேடாமல், எங்கெங்கோ அலைந்து எதிலெதிலோ தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் மக்கள். அவர்கள் எதுவும் அறியாதவர்கள். புரியாதவர்கள். இதுவும் கவியரசர் எழுதிய பாடல்தான்.

    அறிவில்லாத மக்கள் என்னதான் செய்வது? அவர்களுக்கு வழியே இல்லையா?

    இந்தக் கேள்விக்கும் ஒரு கண்ணதாசன் பாடலே உண்டு. முழுப்பாடலே இந்தக் கேள்விக்குத் தக்க பதில்தான்.

    முதலில் மனிதனின் இன்றைய நிலையை எடுத்துச் சொல்கிறார் கவிஞர். தீர்வைச் சொல்வதற்கு முன் பிரச்சனையைத் தெளிவாகப் புரியவைப்பதற்காக…

    ஏழு சுரங்களுக்குள் எத்தனை பாடல்
    இதயச் சுரங்கத்துள் எத்தனை கேள்வி
    காணும் மனிதருக்குள் எத்தனை சலனம்
    வெறும் கற்பனை சந்தோஷத்தில் அவனது கவனம்
    காலை எழுந்தவுடன் நாளைய கேள்வி
    அது கையில் கிடைத்த பின்னும் துடிக்குது ஆவி
    ஏனென்ற கேள்வி ஒன்று என்றைக்கும் தங்கும்
    மனித இன்பதுன்பம் எதிலும் கேள்விதான் மிஞ்சும்

    அடுத்தடுத்த வரிகளில் தீர்வை முன்வைக்கிறார் கவியரசர். அதிலும் முதலாக கடமையை நினைவுறுத்துகிறார்.

    எனக்காக நீ அழலாம் இயற்கையில் நடக்கும்
    எனக்காக உணவு உண்ண எப்படி நடக்கும்
    நமக்கென்று பூமியிலே கடமைகள் உண்டு
    அதை நமக்காக நம் கையால் செய்வது நன்று

    நம்முடைய கருமத்தை நாம்தான் துடைக்க வேண்டும். நம்முடைய கடமையை நாம் தான் செய்ய வேண்டும் என்று சொன்ன கண்ணதாசன், அந்தக் கடமையைச் செய்வதற்குத் துணிவை அடுத்தடுத்த வரிகளில் தருகிறார்.

    ஆரம்பத்தில் பிறப்பும் உன் கையில் இல்லை
    இதில் அடுத்தடுத்த நடப்பும் உன் கையில் இல்லை
    பாதை வகுத்த பின்பு பயந்தென்ன லாபம் – அதில்
    பயணம் நடத்திவிடு மறைந்திடும் பாவம்

    கடமை புரிந்து விட்டது. அதற்கான ஊக்கமும் கிடைத்து விட்டது. ஆனால் எந்த நம்பிக்கையில் அதைத் தொடர்ந்து செய்வது?

    நாளைப் பொழுது என்றும் நமக்கென வாழ்க
    அதை நடத்த ஒருவன் உண்டு கோயிலில் காண்க
    வேளை பிறக்கும் என்று நம்பிக்கை கொள்ள
    எந்த வேதனையும் மாறும் மேகத்தைப் போல!

    இதைவிட நிம்மதி இழந்து அது எங்கே எங்கே என்று இல்லாத இடமெல்லாம் தேடியலையும் மனிதர்களை எப்படி அறிவுரை சொல்லித் திருத்துவது!

    பதிவில் இடம் பெற்ற பாடல்கள்
    எங்கே நிம்மதி எங்கே நிம்மதி
    வரிகள் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    பாடியவர் – டி.எம்.சௌந்தரராஜன்
    இசை – மெல்லிசை மன்னர்கள் விசுவநாதன் – இராமமூர்த்தி
    படம் – புதிய பறவை
    பாடலின் சுட்டி – https://www.youtube.com/watch?v=G3oWKwrbVlg

    இருக்கும் இடத்தை விட்டு
    வரிகள் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    பாடியவர் – சீர்காழி கோவிந்தராஜன்
    இசை – திரையிசைத் திலகம் கே.வி.மகாதேவன்
    படம் – திருவருட் செல்வர்
    பாடலின் சுட்டி – https://www.youtube.com/watch?v=pbte64aTKPA

    ஏழு சுரங்களுக்குள் எத்தனை பாடல்
    வரிகள் – கவியரசர் கண்ணதாசன்
    பாடியவர் – வாணி ஜெயராம்
    இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன்
    படம் – அபூர்வ இராகங்கள்
    பாடலின் சுட்டி – https://www.youtube.com/watch?v=51YPPoBKllg

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    242/365

     
    • ranjani135 11:12 am on July 31, 2013 Permalink | Reply

      கேள்வியும் பதிலும் ஒன்றோடொன்று போட்டி போட்டுக் கொண்டு ரசிக்க வைத்தன.
      எனது முகப் புத்தகத்தில் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். நன்றி!

    • rajinirams 12:54 pm on July 31, 2013 Permalink | Reply

      கவியரசரின் நம்பிக்கை தரும் வரிகளை எடுத்துக்காட்டிய நல்ல பதிவு. நாளைய பொழுது என்றும் நமக்கென வாழ்க.அதை நடத்திட ஒருவன் உண்டு கோயிலில் காண்க-என்ன அற்புத வரிகள். என்னடா பொல்லாத வாழ்க்கை என்று எழுதிய கவியரசர் வாழும்மட்டும் நண்மைக்காக வாழ்ந்து பார்ப்போம் வாடா ராசா.என்றும் நம்பிக்கை ஊட்டியிருக்கிறார். நன்றி

    • Uma Chelvan 2:26 pm on July 31, 2013 Permalink | Reply

      Very nice post!

    • amas32 6:47 pm on August 1, 2013 Permalink | Reply

      அபூர்வ ராகம் படப் பாடல் அப்படியே கீதையின் சாரம். அரண்டவன் கண்ணுக்கு இருண்டதெல்லாம் பேய் என்பது போல எனக்கு நீங்கள் இங்கே பதிவில் போடும் பல பாடல்களும் கீதையின் சாரமாகவேத் தெரிகிறது :-) மூன்று பாடல்களும் அருமை!

      amas32

  • mokrish 6:04 pm on July 30, 2013 Permalink | Reply  

    ஞாயிறு என்பது… 

    ஒரு நண்பர் வீட்டில் Solar power இன்வெர்ட்டர் வாங்கியிருக்கிறார். அவரிடம் கொஞ்ச நேரம் பேசியதில் எப்படி தேர்ந்தெடுப்பது, என்ன செலவு, என்ன நன்மைகள் என்று நிறைய விஷயங்கள் தெரிந்துகொண்டேன். இவ்வளவு சுலபமாகக் கிடைக்கும் ஒளியையும் சக்தியையும் ஏன் நாம் இன்னும் முழுமையாக உபயோகிக்கவில்லை?

    சூரியன் என்ற மாபெரும் சக்தி உலகத்தையே இயக்கும் வலிமை கொண்டது. சூரியன் இல்லாவிட்டால், உலகில் எதுவுமே நடைபெறாது. சூரியன் இருளை அகற்றுகிறது. மேகங்களை உருவாக்கி மழையைப் பொழிகிறது, Photosynthesis, நமக்கு வைட்டமின் D தருகிறது என்றெல்லாம் பள்ளியில் படித்ததுதான்

    இந்தியா சூரியனை வழிபடும் தேசம். சூரியனை முன்னிறுத்தி நிறைய கோவில்கள் உண்டு..மிகவும் பழமை வாய்ந்த ரிக்வேதம் “ஒன்றானது, மெய்யானது, பேதமற்றது, அளவிட முடியாதது” என்றெல்லாம் சொல்லப்படும் பரப்பிரும்மத்தை சூரியனோடு ஒப்பிட்டு புகழ் பாடுகிறது. ஆனால் கவிஞர்கள் நிலவைப் பாடிய அளவு சூரியன் பற்றி பாடவில்லையோ?

    கர்ணன் படத்தில் கண்ணதாசன் எழுதிய ஆயிரம் கரங்கள் நீட்டி பாடல் ஒரு அபூர்வ முத்து.(இசை விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி பாடியவர்கள் சீர்காழி கோவிந்தராஜன், டி எம் எஸ்,)

    http://www.youtube.com/watch?v=xsCtzX-9TiU

    ஆயிரம் கரங்கள் நீட்டி அணைக்கின்ற தாயே போற்றி!

    அருள் பொங்கும் முகத்தைக் காட்டி இருள் நீக்கம் தந்தாய் போற்றி!

    தாயினும் பரிந்து சாலச் சகலரை அணைப்பாய் போற்றி!

    தழைக்கும் ஓர் உயிர்கட்கெல்லாம் துணைக்கரம் கொடுப்பாய் போற்றி!

    தூயவர் இதயம் போலத் துலங்கிடும் ஒளியே போற்றி!

    தூரத்தே நெருப்பை வைத்து சாரத்தைத் தருவாய் போற்றி!

    ஞாயிறே நலமே வாழ்க நாயகன் வடிவே போற்றி!

    நானிலம் உள நாள் மட்டும் போற்றுவோம் போற்றி போற்றி!

    எட்டே வரியில் அந்த கதிரவன் பெருமையெல்லாம் சொல்லும் சாகசம். ஆயிரம் கரம் என்று  ஒரு வர்ணனை. தாயினும் பரிந்து எல்லாரையும் அரவணைக்கும் குணம் சொல்லி, இருள் நீக்கம் தரும் ஒளியை சொல்லி , அனைத்து உயிர்களும் தழைக்க உதவும் பெருமை சொல்லி அந்த கொதிக்கும் நெருப்பை தூயவர் இதயம் போல் என்று கோடிட்டு காட்டி ஆனாலும் நெருப்பை தள்ளி வைத்து அதன் சாரம் மட்டும் தரும் அமைப்பை போற்றி – அற்புதமான பாடல் வரிகள்.

    ராவணனோடு யுத்தம்  செய்தபோது சற்று அயர்ச்சியும் சோர்வும் கொண்ட ஸ்ரீராமனுக்கு, ஆக்கமும் ஊக்கமும் கொடுக்கும் வகையில் அவருக்கு முனிவர் அகத்தியர் உபதேசித்த  அற்புத ஸ்லோகம் ஆதித்ய ஹ்ருதயம். அதன் சாரத்தை திரைப்பாடலில் தந்தவர் கண்ணதாசன்.

    கம்ப ராமாயணத்தில் அகத்தியர் போதிக்கும் இந்த நிகழ்ச்சி இல்லை என்று படித்தேன். தெரிந்தவர்கள் விளக்கவும்

    மோகனகிருஷ்ணன்

    241/365

     
    • Panbudan 6:42 pm on July 30, 2013 Permalink | Reply

      இது என்ன பன்னிருசீர் கழிநெடிலடி ஆசிரியவிருத்தமா ?

    • rajinirams 8:21 pm on July 30, 2013 Permalink | Reply

      சூப்பர். மிகவும் வித்தியாசமான பதிவு.புதிய தகவல்கள். ஒரு பக்தி புத்தகத்தில் ஆதித்ய ஹிருதயம் தசரத சரவர்த்தி அருளியது என்று போட்டிருக்கிறார்கள்.நன்றி.

    • Uma Chelvan 9:27 pm on July 30, 2013 Permalink | Reply

      European and north American countries produce solar power, though they get less sun( more winter, less summer months ) but, In India, we have hot summer year around, but still not effective technology ( or not effective politicians) to produce power from Sun!!!

    • amas32 9:45 pm on July 30, 2013 Permalink | Reply

      ஆமாம் ஆதித்திய ஹ்ரிதயத்தில் உள்ளதை அழகிய தமிழில் புரியும்படி சொல்லி உள்ளார் கவியரசர் கண்ணதாசன், அதுவும் எட்டே வரிகளில்!

      இப்பொழுது தான் வேறு ஒரு 4 வரிப் பாடலின் பின்னூட்டத்தில் கீதையையும் உபநிஷத்துக்களையும் எளியத் தமிழில் வாலியும் கண்ணதாசனும் பலத் திரைப்பாடல்கள் மூலம் நமக்குக் கொடுத்திருக்கிறார்கள் என்று எழுதினேன். அவர்களுக்கு நாம் என்றென்றும் நன்றிக் கடன் பட்டுள்ளோம்.

      amas32

    • GiRa ஜிரா 10:15 pm on July 31, 2013 Permalink | Reply

      நீங்கள் சொல்வது உண்மைதான். கம்பராமாயணத்தில் அகத்தியர் இராமனுக்கு ஆதித்த ஹிருதயம் உபதேசிப்பதில்லை. இராவணனோடு போரிட்டு இராமன் சோர்வு அடைந்தததால் அகத்தியர் உபதேசித்தார் என்கிறார் வால்மிகி. இராமனுக்கு சோர்வு ஏற்படவில்லை என்கிறார் கம்பர்.

  • என். சொக்கன் 9:11 pm on July 29, 2013 Permalink | Reply  

    பூவாயி! 

    • படம்: எங்க ஊரு காவக்காரன்
    • பாடல்: அரும்பாகி மொட்டாகி
    • எழுதியவர்: கங்கை அமரன்
    • இசை: இளையராஜா
    • பாடியவர்கள்: தீபன் சக்கரவர்த்தி, பி. சுசீலா
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=Y3BYARCNZLc

    அரும்பாகி மொட்டாகிப் பூவாகி

    பூப்போல பொன்னான பூவாயி!

    ’எங்க ஊரு காவக்காரன்’ என்று கிராமிய மணம் கமழும் படத் தலைப்பு, கிராமத்து மெட்டு, நடிப்பதோ கிராமத்து வேடங்களுக்கென்றே நேர்ந்துவிடப்பட்ட ராமராஜன். ஆனால் பாடல் எழுத உட்கார்ந்த கங்கை அமரன்மட்டும், திருக்குறளில் இருந்து முதல் வரியை எடுத்திருக்கிறார்!

    காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி

    மாலை மலரும் இந்நோய்

    வள்ளுவர் ‘நோய்’ என்று சொல்வது காதலைதான். அது காலையில் அரும்பாகிறது, மாலையில் மலர்ந்துவிடுகிறது, பகலெல்லாம் போதாக இருக்கிறது.

    அதென்ன போது?

    மலர்வதற்குத் தயாரான பூவுக்குதான் ‘போது’ என்று பெயர். இன்றைக்கு நாம் மொத்தமாக மறந்துவிட்ட அருமையான தமிழ்ச் சொல் இது.

    என்னைக்கேட்டால், இந்த மெட்டுக்குக் கங்கை அமரன் ‘அரும்பாகிப் போதாகிப் பூவாகி’ என்றே எழுதியிருக்கலாம். ’போது’ என்ற சொல் புழக்கத்தில் இல்லை என்பதால் அதை ‘மொட்டு’ என்று மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறாரோ?

    அவர் கிடக்கட்டும், இந்தத் திருவள்ளுவர் காதலை ‘நோய்’ என்று சொல்லிவிட்டாரே, ஆட்டோ வாசகங்களில் ஆடிக்குப் பின்னே ஆவணியும், தாடிக்குப் பின்னால் தாவணியும் என்பதுபோல் தாடிக்கார வள்ளுவர் காதலை வெறுத்துச் சொன்ன உவமையா இது?

    அதற்கு இன்னொரு திருக்குறளில் பதில் இருக்கிறது:

    இருநோக்கு இவள் உண்கண் உள்ளது, ஒருநோக்கு

    நோய், நோக்கு ஒன்று அந்நோய் மருந்து

    இந்தப் பெண்ணுக்கு இரண்டு பார்வை, ஒரு பார்வை நோய் தரும், இன்னொரு பார்வை அந்த நோயைத் தீர்க்கிற மருந்தாகும். டூ இன் ஒன்.

    காதலும் அதேமாதிரிதான். நோய் தரும், அந்த நோய்க்கு அதுவே மருந்துமாகும்.

    ***

    என். சொக்கன் …

    29 07 2013

    240/365

     
    • ranjani135 9:19 pm on July 29, 2013 Permalink | Reply

      ரொம்பவும் ரசித்தேன்!

    • rajinirams 8:52 pm on July 30, 2013 Permalink | Reply

      அருமை. போது பொருள் விளக்கமும் அறிந்து கொண்டேன்.நன்றி

    • amas32 9:37 pm on July 30, 2013 Permalink | Reply

      இறைவனின் பார்வையிலும் ஒரு கண்ணில் சூரியன், ஒரு கண்ணில் சந்திரன். வெப்பம், குளிர்ச்சி இரண்டையும் ஒருசேர வைத்துள்ளார்.

      கங்கை அமரனின் ஞானம் எப்பவும் என்னை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது. அவர் பாடல்களையும் தொகுத்து வெளியிட வேண்டும். ரொம்ப உள்ளது.

      போது என்ற சொல், சொல்வதற்கே மிகவும் இனிமையாக உள்ளது.

      amas32

  • GiRa ஜிரா 5:02 pm on July 28, 2013 Permalink | Reply  

    சின்னச் சின்ன தோசை 

    அச்சமில்லை அச்சமில்லை படத்துக்காக ஈரோடு தமிழன்பன் எழுதிய “கையில காசு வாயில தோசை” பாட்டைக் கேட்டால் எனக்குச் சிரிப்பு வரும்.

    பின்னே. போயும் போயும் காசோடு தோசையை இணை வைத்து எழுதி விட்டாரே. கொட்டிக் கொடுத்தாலும் நல்ல தோசை எல்லா இடத்திலும் கிடைக்குமா?

    கங்கை எப்படி விண்ணுலகத்தில் தோன்றி மண்ணுலகத்துக்கு வந்ததோ, அதே போல தோசைக்கும் கி.ரா பாணியில் ஒரு கதை உண்டு.

    தோசை ஒரு தெய்விகப் பண்டம். இந்திரனோட அமராவதியில் மட்டும் முன்னொரு காலத்துல சுட்டுச் சுட்டு தின்னுக்கிட்டிருந்தாங்க.

    கூட்டம் பெரிய கூட்டம். முப்பத்து முக்கோடி தேவர்கள் ஆச்சே… இந்தப் பயகளுக்காகவே இருபத்துநாலு மணி நேரமும் தோசையச் சுட்டு சுட்டு காமதேனுக்கும் நந்தினிக்கும் குறுக்கு விட்டுப் போச்சு.

    சட்டியில மாவ ஊத்தி அரைகுறையா வெந்ததும் தோசையச் சுத்தி தெளிச்சாப்புல எண்ணெய் விடனும். அப்ப கெளம்பும் ஒரு மணம். அந்த வாசத்துக்கே பத்து தோசை உள்ள போகும். மொதல்ல இந்த வாடை இந்திரன் அரமனைக்குள்ளதான் சுத்திக்கிட்டிருந்துச்சு. தொடர்ந்து தோசையச் சுட்டுக் கிட்டேயிருந்ததால அரண்மனைக்குள்ள வாசன நெரிசல் வந்துருச்சு. கொஞ்சம் வெளிய போகட்டும்னு ஒத்த சன்னல மட்டும் தெறந்து விட்டாக.

    அமராவதிக்குப் பக்கத்தூரு சத்தியலோகம். தோச வாட மொதல்ல அங்கதான் போச்சு. நாலு மூக்குலயும் தோச வாடைய இழுத்து ரசிச்சான் பிரம்மன். இப்பிடி ஒரு தின்பண்டம் செஞ்சு தந்ததில்லையேன்னு சரசுவதியோட சண்டை. அந்தம்மாவும் வாடை பிடிச்சிக்கிட்டே தேவலோகத்துக்கு வந்து தோசை ரகசியத்தை தெரிஞ்சுக்குச்சு. தோசையால பிரச்சனை வந்துறக்கூடாதேன்னு தேவேந்திரன் ஒரு ஒப்பந்தம் போட்டான்.

    ஒப்பந்தப்படி தெனமும் தோசை பிரம்மலோகம் வந்துரும். ஆனா தோச ரகசியத்த மகாவிஷ்ணுவுக்கும் சிவனுக்கும் சொல்லக் கூடாது.

    சொன்னபடி தெனமும் தோசையும் கெட்டிச் சட்டினியும் தவறாம வந்தது. சத்தியலோகம் முழுக்க தோச வாட. கொஞ்சம் கொஞ்சமா அது பரவி பாற்கடலுக்குப் போயிருச்சு. அங்கயும் ஒரே சண்டை. தெனமும் வெண்ணெயக் குடுத்து ஏமாத்துறியேன்னு மகாவிஷ்ணு லச்சுமிகிட்ட சடச்சாரு. அந்தம்மாளும் தோசை வாடையின் ஆதிமூலத்தைக் கண்டுபிடிக்க சத்தியலோகம் வரைக்கும் வந்துருச்சு. மருமக அப்படி என்னதான் சமைக்கிறான்னு லச்சுமிக்கு ஒரு பொறாமை. படிச்ச பொம்பளைக எங்க சமைச்சாகன்னு அந்தம்மாளுக்குப் புரியல.

    தோசை ரகசியம் லச்சுமிக்கும் தெரிஞ்சு போச்சு. ஆனா தோசை சுடுறது எப்படின்னு மட்டும் கேட்டுக்கிட்டு லச்சுமிதேவியே பாற்கடல்ல தோசை சுட்டாங்க. பாற்கடல்ல வெண்ணெய் நெறைய இருக்கே. எண்ணெய்க்கு பதிலா வெண்ணெய்ய ஊத்தி புதுசா தோசை சுட்டாங்க. வெண்ண தோசைய மொதமொதக் கண்டுபிடிச்சது லச்சுமிதான்.

    வெண்ண தோசையோட வாசம் கைலாசத்துக்கே போயிருச்சு. ஆறு மூக்கால ஆறுமுகன் வாட புடிச்சான். வந்த வாடையெல்லாம் தும்பிக்கையாலயே உறிஞ்சிட்டாரு பிள்ளையாரு. பிள்ளைக ரெண்டும் பார்வதியைப் படுத்தி எடுக்குதுக. பிள்ளைப் பாசத்துல பார்வதியும் தோசை சுடக் கத்துக்குறாங்க.

    அப்படிச் சுடும் போது பிச்சையெடுக்கப் போயிருந்த சிவன் வந்துர்ராரு. அவரு மூக்குலயும் வாடை ஏறுது. எத்தனையோ வீடுகள்ள பிச்சை எடுத்தும் இப்பிடியொரு வாசனை வந்ததில்லையேன்னு சிவனுக்கு கோவம்.“இது வரைக்கு இந்தப் பண்டத்த ஒங்களுக்குச் சுட்டுக் கொடுத்திருப்பாளா சக்களத்தி? பிள்ளைகளுக்கு மட்டும் இம்புட்டு வாசனையா சுட்டுக்குடுக்குறா”ன்னு கங்கை சிவனோட தலைல உக்காந்துக்கிட்டு ஏத்திவிடுறா.

    அந்தக் கோவத்துல சிவனாரு தாண்டவம் ஆடுறாரு. ஆடுறாரு ஆடுறாரு. ஒலகமே ஆடுற மாதிரி ஆடுறாரு. பார்வதியும் பதிலுக்கு பதில் நல்லா ஆடுது. அப்போ சுட்டு வெச்சிருந்த ஒரு தோசை கீழ விழுந்துருது. சிவனார் தன்னோட திறமையக் காட்டுறதுக்காக கால் விரலால தோசைய எடுத்து சாப்பிடுறாரு. அரோகரா அரோகரான்னு கைலாசம் முழுக்க ஒரே பரவசச் சத்தம். அந்தப் பரவசத்துல சண்டை முடிஞ்சு சமாதானம் ஆயாச்சு.

    சிவனார் தாண்டவம் ஆடும் போது ரெண்டு தோசை பூமியில் விழுந்துருச்சாம். அத எடுத்துப் பாத்து தமிழ்நாட்டுப் பெண்கள் விதவிதமா தோசை சுடக் கத்துக்கிட்டாங்களாம்.

    இதுதான் தோசை பூமிக்கு வந்த கதை. :)

    பதிவில் இடம் பெற்ற பாடல்
    பாடல் – கையில காசு வாயில தோச
    வரிகள் – ஈரோடு தமிழன்பன்
    பாடியவர் – எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம்
    இசை – வி.எஸ்.நரசிம்மன்
    படம் – அச்சமில்லை அச்சமில்லை
    பாடலின் சுட்டி – http://youtu.be/iHeAB0LHr28

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    239/365

     
    • ranjani135 6:56 pm on July 28, 2013 Permalink | Reply

      தோசை கதை நல்லா இருக்கு!
      ஒரு சந்தேகம் இது கிரா பாணியில் ஜீரா எழுதிய கதையா?

    • kamala chandramani 6:52 pm on July 29, 2013 Permalink | Reply

      சிரிச்சு சிரிச்சு வயிறு புண்ணாகிப் போச்சு ஜீரா!

    • amas32 9:31 pm on July 30, 2013 Permalink | Reply

      யப்பாடி! வட தான் சுடுவீங்கன்னு நினச்சேன், அத விட தோசையை சூப்பரா சுடுறீங்களே ;-) எங்க ஆரம்பிச்சு எங்க முடியுது கதை! இதுக்கே ஒரு புலிட்சர் ப்ரைஸ் உண்டு உங்களுக்கு :-))

      காசு மேல காசு வந்து கொட்டுகிற நேரம் இது – காதலா காதலா பாடலிலும் கையில காசு வாயில தோசை என்று வரும் :-)

      amas32

    • Saba-Thambi 11:22 am on August 1, 2013 Permalink | Reply

      நகைச்சுவையான பதிவு!

      Just wondering whether you heard about the up coming American movie ” Dosa Hunt” a short film by Amrit Singh

      check
      http://dosahunt.com/

      Generally North Indian food is internationally known and here is a chance to publisize our good old thosai!

      Hence timely post.

  • mokrish 3:30 pm on July 27, 2013 Permalink | Reply  

    வாழ நினைத்தால் வாழலாம் 

    ஒரு அலுவலகத்தில் கொஞ்ச நேரம் காத்திருந்தபோது, அங்கே இருந்த வார இதழ்கள், செய்திதாள் எல்லாவற்றையும் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். வரி விளம்பரங்கள் மட்டும் வெளியாகும் ஒரு Free Ads பேப்பர் சுவாரசியமாக இருந்தது. வாங்க, விற்க, கடன், கிரெடிட் கார்ட், வீடு மனை, எல்லாவற்றிற்கும் ரிப்பேர் என்று பல விளம்பரங்கள். சுய முன்னேற்ற வகுப்புகள் என்ற பகுதி ஒரு பெரிய ஆச்சரியம். மொழி, தற்காப்பு, தன்னம்பிக்கை, நினைவாற்றல், பேச்சு, கையெழுத்து, தலையெழுத்து, மன அழுத்தம் குறைக்க என்று எதையும் கற்றுத்தர ஒரு கோச்சிங் கிளாஸ்!

    கவிஞர் வாலி வாய்ப்புகள் கிடைக்காமல் சோர்ந்து, விரக்தியடைந்தபோது கண்ணதாசன் பாடல் ஒன்று நம்பிக்கை அளித்தது என்று எல்லா பேட்டிகளிலும் சொல்வார். கவியரசு இந்தவகையில் நிறைய பாடல்கள் எழுதியுள்ளார். பலே பாண்டியா படத்தில் வரும் வாழ நினைத்தால் வாழலாம் என்ற பாடலில் (இசை விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி, பாடியவர்கள் டி எம் எஸ், பி சுசீலா) அருமையான வரிகள் http://www.youtube.com/watch?v=s0brrvQD8OU

    வாழ நினைத்தால் வாழலாம்

    வழியா இல்லை பூமியில்

    ஆழக் கடலும் சோலையாகும்

    ஆசையிருந்தால் நீந்திவா

    என்ற ஆரம்பம். ‘ நினைத்தால், ஆழக்கடலும், ஆசையிருந்தால்’ மூன்று முக்கியமான வார்த்தைகள். முதல் புள்ளி நம் மனம் நினைக்கவேண்டும். சரி ஏன் ‘ஆழக்கடல்’ ? வள்ளுவன் சொன்ன பிறவிப்பெருங்கடலா ? இருக்கலாம். கடலில் வீழ்ந்தவனுக்கு வாழும் ஆசையிருந்தால் நீந்துவான் என்று சொல்கிறார். வாழும் வழியும் சொல்கிறார்

    பார்க்கத் தெரிந்தால் பாதை தெரியும்

    பார்த்து நடந்தால் பயணம் தொடரும்

    பயணம் தொடர்ந்தால் கதவு திறக்கும்

    கதவு திறந்தால் காட்சி கிடைக்கும்

    காட்சி கிடைத்தால் கவலை தீரும்

    கவலை தீர்ந்தால் வாழலாம்

    எளிய வரிகள். விளக்கம் சொல்ல வேண்டியதில்லைதான். ஆனால் கவிஞர் வாலி மக்கள் இந்த வார்த்தைகளை தவறாக புரிந்துகொள்ள கூடாது என்று இந்த வரிகளுக்கு உரை எழுதியுள்ளார். பணம் படைத்தவன் படத்தில் கண் போன போக்கிலே என்ற பாடலில் (இசை விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி, பாடியவர் டி எம் எஸ்) http://www.youtube.com/watch?v=jHzgpI91uKc

    கண் போன போக்கிலே கால் போகலாமா

    கால் போன போக்கிலே மனம் போகலாமா

    மனம் போன போக்கிலே மனிதன் போகலாமா

    மனிதன் போன பாதையை மறந்து போகலாமா

    பார்க்கத்தெரிந்தால் பாதை தெரியும் என்றால் கண் போன போக்கிலே கால் போகலாம் என்று அர்த்தம் இல்லை. நாம் போக நினைக்கும் பாதையை visualize செய்துகொள்ள வேண்டும் என்றே அர்த்தம். பயணம் தொடர்ந்தால் என்றால் கால் போன போக்கில் என்று அர்த்தம் இல்லை. பாதை தெரிந்த பிறகு அந்தப்பாதையில் கவனமாக நடக்கவேண்டும் என்றே அர்த்தம். தவறாக ஒரு அடி எடுத்துவைத்தாலும் இலக்கை விட்டு விலகி பாதை தவறலாம். நமக்கு முன் வாழ்ந்த நல்லவர்கள் வகுத்த பாதையை மறக்காமல் அதில் பயணம் போனால் வாழலாம்

    சுய முன்னேற்றம், Motivation, தன்னம்பிக்கை பற்றி நிறைய புத்தகங்கள், வலைத்தளங்கள், கோச்சிங் தேவைப்படுவது ஆரோக்கியமானதா? தெரியவில்லை.ஆனால் அந்த Free Adsல் இருக்கும் நூற்றுக்கணக்கான விளம்பரங்கள் சொல்லும் பாசிடிவ் செய்தி ‘வாழ நினைத்தால் வாழலாம். வழியா இல்லை பூமியில்’ என்பதுதான்.

    மோகனகிருஷ்ணன்

    238/365

     
    • ranjani135 9:31 pm on July 29, 2013 Permalink | Reply

      அருமை!

    • amas32 9:23 pm on July 30, 2013 Permalink | Reply

      கண் போன போக்கிலே கால் போகலாமா வாலி எழுதினதா? கண்ணதாசன் என்று இது நாள் வரை நினைத்திருந்தேன். வாலியும் கண்ணதாசனும் உபநிஷத்களில் இருப்பவைகளையும் கீதாச்சாரத்தையும் எவ்வளவு இளமையாக சொல்லியிருக்கின்றனர்! .

      இரண்டு பாடல்களும், ஒப்புமையும் அருமை :-)

      amas32

    • rajinirams 12:43 pm on July 31, 2013 Permalink | Reply

      அருமை.நீங்கள் சொன்னது போல கண்ணதாசனும் வாலியும் பல நம்பிக்கை தரும் பாடல்களை வழங்கியிருக்கிறார்கள்.வாலி ஒரு முறை துவண்டிருந்த போது அவருக்கு நம்பிக்கை கொடுத்த வரிகள்-வாழ்க்கையென்றால் ஆயிரமிருக்கும் வாசல்தோறும் வேதனையிருக்கும்.வந்த துன்பம் எது வந்தாலும் வாடி நின்றால் ஓடுவதில்லை-மயக்கமா கலக்கமா…நன்றி

  • என். சொக்கன் 11:20 pm on July 26, 2013 Permalink | Reply  

    பூவான சல்லி 

    • படம்: காக்கிச் சட்டை
    • பாடல்: சிங்காரி சரக்கு
    • எழுதியவர்: வாலி
    • இசை: இளையராஜா
    • பாடியவர்: எஸ். பி. பாலசுப்ரமணியம்
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=nHL-VDUyPy4

    சிங்காரி சரக்கு, நல்ல சரக்கு, சும்மா

    கும்முன்னு ஏறுது, கிக்கு எனக்கு,

    நான் விட்டெறிஞ்சேன் சல்லிய, அட ஊத்திக்கிட்டேன் மில்லிய,

    குதிரமேல ஏறிப்போயி வாங்கப்போறேன் டில்லிய!

    பின்னால் வரப்போகும் மில்லி, டில்லிக்கு எதுகையாக சல்லியை எழுதிவிட்டார் வாலி. நாம் சாதாரணப் பேச்சில் அதிகம் பயன்படுத்தாத அந்தச் சொல்லைப்பற்றிக் கொஞ்சம் பேசுவோம்.

    ’சல்லி’யை நாம் சினிமாவில் நிறைய கேட்டிருப்போம். குறிப்பாக, ’நீ அவளைக் கல்யாணம் செஞ்சுகிட்டா, என் சொத்துல சல்லிக் காசு கிடைக்காது’ என்று பணக்கார அப்பாக்கள் வசனம் பேசுவர். ‘சல்லிப் பயல்’ என்று சிலரைக் கோபிக்கார்கள். ‘சல்லிக் காசு பெறாத வீடு’ என்று அலட்சியமாகப் பேசுவார்கள்.

    தமிழில் ‘சல்லி’க்கு நிறைய அர்த்தங்கள் உண்டு. அவற்றில் ஒன்று, அதிக மதிப்பு இல்லாத சில்லறைக் காசு. மேற்சொன்ன வசனத்தில் ஹீரோவின் தந்தை மகனுக்குக் கொடுக்க மறுப்பதும் அதைதான், வாலியின் பாட்டில் வரும் நாயகன் பாட்டில் வாங்க விட்டெறிவதும் அதே சல்லியைதான்.

    நாயன்மார்களில் ஒருவர்கூட, சல்லியை விட்டெறிந்தார். ஆனால் அவருக்குப் பாட்டில் கிடைக்கவில்லை. அந்தப் பரமசிவனே காட்சி கொடுத்து ஆட்கொண்டான்.

    அவர் பெயர் சாக்கிய நாயனார். புத்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர். ஆனாலும் சிவன்மீது பற்று.

    ஒரே பிரச்னை, சிவனை எப்படி வழிபடுவது என்று அவருக்குத் தெரியவில்லை. பக்கத்தில் கிடந்த ஒரு சல்லியை, அதாவது, சிறிய உடைந்த ஒரு கல்லை எடுத்துச் சிவலிங்கத்தின்மீது விட்டெறிந்தார்.

    சிவன் கோபிக்கவில்லை. இப்படி ஒவ்வொரு நாளும் அவர் எறிந்த சல்லிகளை மலர்களாக எண்ணி ஏற்றுக்கொண்டான். ‘புத்தன் மறவாது ஓடி எறி சல்லி புது மலர்களாக்கினான் காண்’ என்று இந்த நிகழ்ச்சியைப் பாடுவார் திருநாவுக்கரசர்!

    ***

    என். சொக்கன் …

    26 07 2013

    237/365

     
    • amas32 9:16 pm on July 30, 2013 Permalink | Reply

      நம் புராணங்களில் தான் இறையன்புக்கு எவ்வளவு அழகான உதாரணகள்! இங்கே இப்போ சல்லியை (கற்கள்) ஒருவன் மேல் அடித்தால் அவன் பாராங்ககல்லையே நம் மேல் தூக்கி எறிந்துவிடுவான். ஆனால் சல்லியை (காசை)அடித்து வேண்டியதை வாங்கிக் கொள்ளும் வித்தையும் இங்குண்டு!

      amas32

  • mokrish 8:53 am on July 25, 2013 Permalink | Reply  

    மனதோடு மனமின்று பகை கொள்வதேனோ? 

    நீதிமன்றங்களை கடக்கும்போது அங்கே கண்ணுக்கு தெரியும் மக்கள் கூட்டம் எப்போதும் எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கும். அதெப்படி தினமும் இவ்வளவு பேர் வழக்காட வருகிறார்கள்? எதிராளியை பணிய வைக்க வழக்கு, அப்பீல், என்று முட்டி மோத இவ்வளவு பேர் தயாராக இருக்கிறார்களா?

    இதில் வேதனையான விஷயம் – பெரும்பான்மையான வழக்குகள் உறவுகளுக்குள் தான். ஒரே குடும்பத்தில் உள்ள சொந்தங்கள், திருமண பந்தத்தால் இணைந்தவர்கள். சில தினங்களுக்கு முன் வரை இணைந்திருந்து பின் ஏதோ காரணங்களால் பிரிந்து, மனம் கசந்து வழக்காட வருகிறார்கள். நீதிமன்றம் தரும் அனுபவங்கள் அவர்களுக்கு நிம்மதியை அளிக்கிறதா?

    வள்ளுவர் உட்பகை என்று ஒரு அதிகாரமே எழுதுகிறார்,அதில் ஒரு குறள்

    உறல்முறையான் உட்பகை தோன்றின் இறல்முறையான்

    ஏதம் பலவும் தரும்

    உறவுமுறையோடு உட்பகை உண்டாகுமானால், அது ஒருவனுக்கு இறக்கும் வகையான துன்பம் பலவற்றையும் கொடுக்கும் என்கிறார். மனம் நிறைய கோபமும் பகையும் பொங்கினால் என்ன ஆகும்? எல்லோரும் நல்லவரே என்ற படத்தில் பகை கொண்ட உள்ளம் (இசை வி குமார், பாடியவர் கே ஜே ஜேசுதாஸ்) என்ற பாடலில் புலமைப்பித்தன் இதை அருமையாக விளக்குகிறார். http://www.youtube.com/watch?v=YuhOzHP6Af8

    பகை கொண்ட உள்ளம் துயரத்தின் இல்லம்

    தீராத கோபம் யாருக்கு லாபம்

    முதல் வரியிலேயே நிம்மதி இழந்த மனம் பற்றி சொல்கிறார். தீராத கோபம் பகையை வளர்க்கும். அதனால் வேதனை அதிகரிக்கும் என்கிறார்.

    வீட்டுக்கு வெளிச்சம் வருவதற்காக கூரையை எரிப்பாரோ

    வேதனை தன்னை விலை தந்து யாரும் வாங்கிட நினைப்பாரோ

    இதயத்தை திறந்து நியாயத்தை பேசு வழக்குகள் முடிவாகும்

    இருக்கின்ற பகையை வளர்த்திட தானே வாதங்கள் துணையாகும்

    பட்ட பின்னாலே வருகின்ற ஞானம் யாருக்கும் உதவாது

    ஏனோ இந்த பாடலை கேட்கும்போது எனக்கு மகாபாரதத்தில் துரியோதனன் பொறாமையால் வெந்து கோபப்பட்டு பகை வளர்த்து வீழ்ந்தது நினைவுக்கு வரும்.

    இதில் சரி தவறு என்பது பற்றி பேசவில்லை.இந்த பாதை சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு என்ன தருகிறது? நிச்சயமாக நிம்மதியைத் தரவில்லை. மாறாக வேதனையையும் கண்ணீரையும் தருகிறது. நீதி தேவதை தன் கண்ணைக் கட்டிக்கொண்டிருப்பது இதையெல்லாம் பார்க்க வேண்டாம் என்பதற்காகவும் தானோ?

    மோகனகிருஷ்ணன்

    236/365

     
    • Uma Chelvan 9:52 am on July 25, 2013 Permalink | Reply

      Very nice one!

    • Yashaswini 12:42 pm on July 25, 2013 Permalink | Reply

      Very nice post, Mohan Uncle. And truly there is no better support system than one’s own family!

    • Prabhu 8:08 pm on July 28, 2013 Permalink | Reply

      Well written Mohan Anna. Excellent thought in connecting High Court scene, Thirukkural, Mahabaratha and finally Pulamaipithan.

  • GiRa ஜிரா 3:53 pm on July 24, 2013 Permalink | Reply  

    பகலில் வா! 

    சிந்தனைக் குரங்கை எவ்வளவுதான் கட்டிப்போட்டாலும் அது மரத்துக்கு மரம் தாவிக்கொண்டிருக்கிறது. இப்போதும் அப்படியே! ஏ.ஆர்.ரகுமான் இசையில் மரியான் திரைப்படத்துக்காக யுவன்ஷங்கர் ராஜா பாடிய ”கடல் ராசா நான்” பாடலைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.

    கொம்பன் சுறா வேட்டையாடும்
    கடல் ராசா நான்… கடல் ராசா நான்..

    இந்தப் பாட்டை தனுஷ் எழுதினார் என்று கேள்விப்பட்டு நான் சற்று ஆச்சரியப்பட்டுதான் போனேன்.

    பாட்டில் பெரிய கவித்துவம் எதுவுமில்லை என்றாலும் ஏன் ஆச்சரியப்பட்டேன் என்று நினைக்கிறீர்களா?

    அதற்குக் காரணம் “கொம்பன் சுறா” என்ற பேரைப் பயன்படுத்தியிருப்பதுதான்.

    சுறா மீன் எல்லாருக்கும் தெரியும். அதைக் கொம்பன் சுறா என்று இப்போது பொதுவாகச் சொல்வதில்லை. ஆனால் சங்க காலத்தில் சுறாமீனுக்கு பேர் கொடுத்ததே அதன் கொம்புதான் (திமில்).

    சுறாமீனுக்கு சங்ககாலத்தில் கோட்டுமீன் என்று பெயர்.

    கோடு என்றால் கொம்பு. யானைத்தந்தத்தைக் கூட கோடு என்றுதான் சொல்வார்கள்.

    கோடு என்பது கொம்பானால் சுறாவை கொம்பன் சுறா என்று சொல்வது பொருத்தம் தானே! அதனால்தான் ஆச்சரியப்பட்டேன்.

    சுறா மீன் வரும் ஒரு சிறிய சங்ககாலத்துக் காதலைப் பற்றிச் சொல்லப் போகிறேன். எல்லாரும் ஒரே நொடியில் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் பின்னோக்கி தாவிக்குதித்து விடுங்கள்.

    கடலும் கடல் சார்ந்ததுமான நெய்தல் நிலம்.

    வெண்ணிற மணற்பரப்பில் பொன்னிறத்தில் மீன்கள் உலர்ந்திருக்கும் ஊரில் இருக்கிறாள் தலைவி.

    அவள் பருவமோ பார்வைக்குப் பதம். உருவமோ கண்களுக்கு இதம்.

    மூடி வைத்த பாலுக்கும் பூனை தேடி வரும். பூட்டி வைத்த பெண்மைக்கும் எங்கிருந்தோ ஒரு திருடன் தேடி வருவான். இவளோ கடலின் அலையோடு அலையாக விளையாடியவள். முத்தோடு முத்தாக உறவாடியவள். அவளுக்காகவே சங்குகள் சங்கீதம் பாடும். கடற்பறவைகளின் இறகுகள் சாமரம் வீசும்.

    வலையில் மீன் பிடிப்பது பரதவர் வழக்கம். ஆனால் அவள் கண்ணென்னும் மீனுக்கு ஒருவன் வலை வீசினான்.

    அவனுக்கு அவளைப் பிடித்தது. அவனுக்குப் பிடித்தது அவளுக்கும் பிடித்தது.

    பிடித்தவர்கள் ஒருவரையொருவர் பிடித்துக் கொண்டார்கள். படித்தால் அறிவு வரும். பிடித்தால் உறவு வரும். அவர்களுக்குள் உறவு வந்தது.

    முதலில் இரவு வரும். அடுத்து அவன் வருவான். காதலுக்குத் துணை இருட்டுதானே. பக்கத்துத் தீவிலிருந்து வர வேண்டுமல்லவா. நீந்தி வருவான். வளைந்த கால்களை உடைய முதலையும் சுறாவும் நிறைந்த கடல் என்பதைக் கூட நினைக்காமல் அச்சமின்றி வருவான்.

    காமாதுரானாம் நா பயம் நா லஜ்ஜா” என்று வடமொழியில் சொல்வார்கள். காமத்தில் விழுந்தவர்களுக்கு அச்சமும் நாணமும் ஏது!

    அப்படி அச்சமின்றி வந்தவனிடம் உள்ளத்தில் இருந்ததை மிச்சமின்றி சொன்னாள்!

    இரவில் வருகின்ற தலைவனே! பகலில் வா! தேர் பூட்டி வா! அதிலும் ஒரே இனமாகிய குதிரைகளைப் பூட்டி இசையெழுப்பும் மணிகளைக் கட்டிய தேரை ஓட்டிவா!

    நீ வரும் வழியெங்கும் பூக்காடுகள். வரிசையான புன்னை மரங்களில் தொங்கும் கொடிகள் உன்னுடைய தேரில் சிக்கிக் கொண்டு பூக்களை உன் மீதும் உன் தேர் மீதும் உதிர்க்கும். அந்த மலர்களில் உள்ள மகரந்தத்தாதுகள் சிந்திச் சிதறி உன்னுடைய மரத்தேர் பொற்றேராக மின்னும்.

    இத்தனை திறமாக பட்டப் பகலில் என் தந்தை உன்னை அறிந்து கொள்ளும் வண்ணம் எங்கள் ஊருக்கு வா! முறைப்படி என்னை உரிமையாக்கிக் கொள். அதுதான் காதலுக்கு மரியாதை.”

    அவள் சொன்னாள். அவன் செய்தான். அவர்கள் இனிது வாழ்ந்தார்கள்.

    இப்படி ஒரு அழகான கதையை அகனானூற்றுப் பாடலாகச் சொன்னவர் மருங்கூர் கிழார் பெருங்கண்ணனார். நெய்தல் திணையில் அமைந்த இந்தப் பாடலில் சுறா மீன் வரும் வரிகளை மட்டும் கீழே கொடுத்திருக்கிறேன்.

    கொடுந்தாள் முதலையொடு கோட்டுமீன் வழங்கும்
    இருங்கழி யிட்டுச்சரம் நீந்தி யிரவின் வந்தோய்
    (வளைந்த கால் முதலையோடு கொம்புடைய சுறாவும் வழங்கும்
    உப்பங்கழிகள் வழியாக நீந்தி இரவில் வந்தவனே)

    ஒன்று மட்டும் புரிகிறது. காதல் வந்துவிட்டால் உலகில் எல்லாமே துச்சமாகப் போய்விடுகிறது. உயிர் உட்பட. அதனால்தான் முதலையும் சுறாவும் கடிக்கும் என்று தெரிந்தும் உயிரை மதிக்காமல் அவளைத் தேடி வந்திருக்கிறான்.

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    235/365

     
    • amas32 6:16 pm on July 24, 2013 Permalink | Reply

      தணுஷ் எழுதிய பாடலையும் நாலு வரி நோட்டில் இடம் பெற வைத்துவிட்ட கொம்பன் சுறா நீங்கள் தான்! :-)

      உங்கள் பதிவில் எப்போழ்தும் பாடலையும் பாடலை சார்ந்த நிறைய விஷயங்களயும் பகிர்ந்துக் கொள்வது உங்கள் ஸ்பெஷாலிடி! மேலும் லேட்டஸ்ட் பாடலுக்குச் சங்கப் பாடலை ஒப்பிடும் உங்கள் திறமையை என்னவென்பது!

      இந்தப் படத்திலும் நாயகன் படாதபாடுப் பட்டுத் தான் தன் காதலியை மீண்டும் காண்கிறான்!

      amas32

      • GiRa ஜிரா 9:11 am on July 26, 2013 Permalink | Reply

        ஆகா… என்ன சுறான்னு சொல்லிட்டிங்க. சுறா வேட்டைக்கு யாராச்சும் கெளம்பிறப் போறாங்க :)

        சங்கப் பாடல்களை நெறையவே தொடுற மாதிரி இருக்குல்ல. இனிமே குறைச்சுக்குவோம். ஒரே மாதிரி டெம்பிளேட் ஆயிரக்கூடாதுல்ல :)

    • Uma Chelvan 9:49 am on July 25, 2013 Permalink | Reply

      Nice comparison of contemporary with sanga ilakiyam. I wish I knew “Sanga Ilakiyam” like you!!.

    • Arun Rajendran 1:22 pm on July 25, 2013 Permalink | Reply

      அருமைங்க ஜிரா சார்.. :-)

      //வலையில் மீன் பிடிப்பது பரதவர் வழக்கம். ஆனால் அவள் கண்ணென்னும் மீனுக்கு ஒருவன் வலை வீசினான்.

      அவனுக்கு அவளைப் பிடித்தது. அவனுக்குப் பிடித்தது அவளுக்கும் பிடித்தது.

      பிடித்தவர்கள் ஒருவரையொருவர் பிடித்துக் கொண்டார்கள். படித்தால் அறிவு வரும். பிடித்தால் உறவு வரும். அவர்களுக்குள் உறவு வந்தது.

      முதலில் இரவு வரும். அடுத்து அவன் வருவான். காதலுக்குத் துணை இருட்டுதானே//

      இந்தத் தொடர்களே மீண்டும் மீண்டும் படிக்க வைக்குது…:-)

      இவண்,
      அருண்

      • GiRa ஜிரா 9:14 am on July 26, 2013 Permalink | Reply

        நன்றி அருண்.

        அவனுக்குப் பிடித்தது அவளுக்கும் பிடித்ததுங்குறது ரெண்டு பொருள் வருவது போல எழுதினேன்.

        முதற்பொருள் – அவனுக்கு (அவளைப்) பிடித்தது அவளுக்குப் பிடித்தது
        இரண்டாம் பொருள் – அவனுக்குப் பிடித்தது (காதல்/காமம்) அவளுக்கும் பிடித்தது

        நீங்கள் படித்துப் பாராட்டியது மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கிறது.

  • என். சொக்கன் 8:17 pm on July 23, 2013 Permalink | Reply  

    எனதும் தனதும் 

    • படம்: தேன் நிலவு
    • பாடல்: ஓஹோ எந்தன் பேபி
    • எழுதியவர்: கண்ணதாசன்
    • இசை: ஏ. எம். ராஜா
    • பாடியவர்கள்: ஏ. எம். ராஜா, எஸ். ஜானகி
    • Link: http://www.youtube.com/watch?v=CFqy0ltmYuU

    ஓஹோ, எந்தன் பேபி, நீ

    வாராய், எந்தன் பேபி,

    கலை மேவும், வர்ண ஜாலம்

    கொண்ட கோலம் காணலாம்!

    எந்தன், உந்தன் என்ற சொற்களை நாம் தினசரிப் பேச்சில் பயன்படுத்துவதில்லை. ஆனால் கவிதைகளில், உரைநடையில், மேடைப் பேச்சில் நிறைய பயன்படுத்துகிறோம்.

    பிரபலமாகிவிட்ட இந்த இரு வார்த்தைகளும், இலக்கணப்படி பார்த்தால் சரியா?

    எந்தன், உந்தன் என்ற சொற்கள் என் + தன், உன் + தன், அதாவது என்னுடைய, எனக்குச் சொந்தமான, உன்னுடைய, உனக்குச் சொந்தமான என்ற பொருளில் வருகின்றன.

    ‘ன, ல முன் ற, ன ஆகும் த, நக்கள்’ என்பது நன்னூல் சூத்திரம்.

    அதாவது, ஒரு சொல்லின் தொடக்கத்தில் ’த’ அல்லது ‘ந’ என்ற எழுத்து இருந்து, அதன் முந்தைய சொல்லின் நிறைவில் ’ன்’ அல்லது ’ல்’ இருந்தால், அந்த ‘த’ என்ற எழுத்து ‘ற’ என மாறும், ‘ந’ என்ற எழுத்து ‘ன’ என மாறும்.

    இந்தச் சூத்திரத்தின்படி, என் + தன் ஆகியவை சேரும்போது, ’ன்’ என்ற எழுத்து முதல் சொல்லின் நிறைவில் உள்ளதால், இரண்டாவது சொல்லின் தொடக்கத்தில் உள்ள ‘த’ என்ற எழுத்து, ‘ற’வாக மாறி, அது ’என்றன்’ என ஆகும், இதேபோல் உன் + தன் = உன்றன்.

    பிறகு ஏன் கண்ணதாசன் (ஓஹோ, எந்தன் பேபி), வாலி (எந்தன் நெஞ்சில் நீங்காத தென்றல் நீதானா), வைரமுத்து (இது கம்பன் பாடாத சிந்தனை, உந்தன் காதோடு யார் சொன்னது?) என்று எல்லாரும் எந்தன், உந்தன் என்று எழுதுகிறார்கள்?

    இதற்கு மூன்று விளக்கங்கள் சொல்லலாம்.

    #1 வலிய நீட்டிச் சொல்லும் விளக்கம்

    ’என்’ என்று ஒருமையில் சொன்னால், என் + தன் = என்றன். அதையே கொஞ்சம் மாற்றி ‘எம்’ என்று பன்மையில் சொன்னால், எம் + தன் = எந்தன்.

    ஒருமை எப்படிப் பன்மை ஆகும்?

    பாடுவது காதலர்கள் அல்லவா? அவன் என்றாலே அதில் அவளும் சேர்ந்துவிடுகிறாள், அதனால் பன்மை. அம்புடுதேன் ;)

    #2 கவித்துவ விளக்கம்

    இவையெல்லாம் காதல் பாட்டுகள். ‘மெல்லினங்கள் பாடு கண்ணே, வல்லினங்கள் வாய் வலிக்கும்’ என்று வைரமுத்து எழுதியதுபோல, ‘என்றன்’, ‘உன்றன்’ என்றால் பாடும் காதலர்களுக்கு வாய் வலிக்குமே, அதனால் வல்லின எழுத்தாகிய ‘ற’கரத்தை நீக்கி, மென்மையாக ‘எந்தன்’, ‘உந்தன்’ என்று மாற்றிவிடுகிறார்களோ என்னவோ!

    #3 கிளுகிளு விளக்கம்

    காதலர்கள் மத்தியில், யாரோ வகுத்த புணர்ச்சி விதிகளுக்கெல்லாம் மரியாதையில்லை ;)

    ***

    என். சொக்கன் …

    23 07 2013

    234/365

     
    • rajinirams 10:17 am on July 24, 2013 Permalink | Reply

      அடடா.முத்தான மூன்று விளக்கங்களும் அருமை.எந்தன் பாடல்களில் நீ நீலாம்பரி என்ற டி.ஆர்.பாடல்.வைரமுத்துவின் நீ தானே எந்தன் பொன்வசந்தம்,எந்தன் உயிரின் நிழலே இப்படி இருந்தாலும் வாலியின் என் மனதை கொள்ளை அடித்தவளே போன்ற பாடலை பார்க்கும்போது சந்தத்திற்கு ஏற்ப என்.எந்தன் அமைகிறது என்பது என் கருத்து.நன்றி.

    • GiRa ஜிரா 2:56 pm on July 24, 2013 Permalink | Reply

      மூன்றாவது கருத்துதான் மிகப் பொருத்தம் :)

    • amas32 6:19 pm on July 24, 2013 Permalink | Reply

      சூப்பர்! மூன்று விளக்கங்களும் அருமை :-) அதுவும் தவிர poetic liberty என்று ஒன்றுள்ளதே! :-)

      amas32

    • Arun Rajendran 1:15 pm on July 25, 2013 Permalink | Reply

      கோவை வட்டார வழக்குல “என்ற” (என்னுடைய), “உன்ற” (உன்னுடைய) சொல்லாடல்கள் அதிகமா இடம்பெறும்..இலக்கண விதிகளின்படி சரியான பயண்பாடுதான் போல..
      நன்றிகள் சொக்கன் சார்,

      இவண்,
      அருண்

  • GiRa ஜிரா 1:19 pm on July 22, 2013 Permalink | Reply  

    மணக்கோலம் 

    பெண்ணுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கும் தகப்பனுடைய மனநிலை எப்படியிருக்கும்? பஞ்சுப் பொதி போல அந்தப் பிஞ்சுக் குழந்தையைக் கையில் வாங்கிய நாளிலிருந்து வளர்த்து ஆளாக்கி ஒருவன் கையில் பிடித்துக் கொடுக்கும் போது எந்தத் தகப்பனும் கோழையாகித்தான் போகிறான்.

    சமீபத்தில் அபியும் நானும் என்றொரு திரைப்படம் வந்தது. அந்தப் படம் ஒற்றை மகளை வளர்த்து ஆளாக்கித் திருமணம் செய்து வைக்கும் தந்தையின் மனநிலையை அழகாகக் காட்டியது. அந்தப் படத்திற்காக வித்யாசாகர் இசையில் வைரமுத்து அவர்களால் எழுதப்பட்டு மதுபாலகிருஷ்ணன் பாடிய ஒரு பாடலின் வரிகளைக் கீழே தந்திருக்கிறேன்.

    மூங்கில் விட்டு சென்ற பின்னே
    அந்த பாட்டோடு மூங்கிலுக்கு உறவு என்ன
    பெற்ற மகள் பிரிகின்றாள்
    அந்தப் பெண்ணோடு தந்தைக்குள்ள உரிமை என்ன

    மூங்கிலில்தான் இசை பிறக்கிறது. ஆனால் அது மூங்கிலோடு இருந்துவிடுவதில்லை. அப்படிப் பிறந்து மூங்கிலைப் பிரிந்த இசைக்கும் மூங்கிலுக்கும் என்ன தொடர்பு? ஏன் மூங்கிலுக்கு இப்படியொரு நிலை? ஆண்டவனே அறிவான். கடவுள் தகப்பனாகப் பிறக்க வேண்டும். பெண்குழந்தைக்கு திருமணம் செய்துவைக்க வேண்டும்.

    இன்னொரு தந்தை. இவனும் மகளுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கிறான். தாயில்லாத மகளை தாய்க்குத் தாயாய் தந்தைக்குத் தந்தையாய் வளர்த்தவன். அவளுக்குப் பூச்சூட்டிச் சீராட்டி வளர்த்ததால் அவன் சோகத்தை வேறுவிதமாகச் சொல்கிறான்.

    காலையில் கதம்பங்கள் அணிந்திருப்பாள்
    மாலையில் மல்லிகை முடிந்திருப்பாள்
    திங்களில் சாமந்தி வைத்திருப்பாள்
    வெள்ளியில் முல்லைகள் சுமந்திருப்பாள்
    கட்டித்தங்கம் இனிமேல் அங்கெ என்ன பூவை அணிவாளோ
    கட்டிக்கொண்ட கணவன் வந்து சொன்ன பூவை அணிவாளோ

    ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு வாங்கித் தந்த தகப்பனுக்கு மகள் கணவன் வீடு போனால்.. கணவன் சொன்ன பூவைத்தான் சூடிக் கொள்வாள் என்பதே பெருஞ்சோகமாகத் தாக்குகிறது. மருமகன் மேல் ஒரு பொறாமை கலந்த கோவம் உண்டாவதைத்தான் இந்த வரிகள் காட்டுகின்றன. இப்படியான அருமையான வரியை சங்கர்-கணேஷ் இசையில் வைரமுத்து அவர்கள் எழுத ஏசுதாஸ் உணர்வுப்பூர்வமாக பாடியிருப்பார்.

    மேலே பாடியவர்கள் எந்தக் குறையுமில்லாத மகளைப் பெற்ற தகப்பன்கள். ஆனால் அடுத்து பார்க்கப் போகும் தகப்பன் நிலை வேறு மாதிரி. இவன் மகள் அழகுச் சிலைதான். திருமகள் அழகும் கலைமகள் அறிவும் மலைமகள் திறமையும் கொண்டவளே. ஆனால் பேச்சு வராத பதுமையாள். இப்படிப் பட்ட பெண் போகுமிடத்தில் எப்படியிருப்பாளோ என்று தகப்பனும் தாயுமாக கலங்குகிறார்கள். நீதிபதி படத்துக்காக கங்கையமரன் இசையில் வாலி எழுதிய டி.எம்.சௌந்தரராஜனும் பி.சுசீலாவும் பாடிய உயர்ந்த பாடல்.

    தந்தை: அன்பை உரைத்திட வாயில்லாத அழகுச் சிலை இவள்
    தாய்: கொண்ட பசியையும் கூறிடாத குழந்தை போன்றவள்
    உன் வசத்தில் இந்த ஊமைக்குயில்
    இவள் இன்பதுன்பம் என்றும் உந்தன் கையில்
    காவல் நின்று காத்திடுக கண் போலவே பொன் போலவே

    மருமகனே, உன் மேல் உள்ள அன்பைச் சொல்லக் கூட வாயில்லாத அழகுச் சிலையப்பா என் மகள்” என்று தகப்பன் கதறுகிறான். அடுத்தது தாயின் முறை. தாயல்லவா. குழந்தையின் பசியை உலகில் முதலில் தீர்க்கும் தெய்வமல்லவா! அதனால்தான் “தனக்குப் பசிக்கிறது என்று கூட கூறிடாத குழந்தை போன்றவள் என் மகள். அவளுக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்கத் தெரியாது. ஐயா, மருமகனே. நீயே நாங்கள் வணங்கும் கடவுள். அவளுக்கு வேண்டியதையெல்லாம் செய்ய வேண்டியது உன் கடமை.

    பெற்றால்தான் பிள்ளை. வளர்த்தாலும் பிள்ளைதான். அப்படி வளர்த்த ஒரு பெண்ணுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கிறான் ஒரு செல்வந்தன். அவன் புலம்பும் வரிகளைப் பாருங்களேன்.

    நான் வளர்த்த பூங்குருவி வேறிடம் தேடி
    செல்ல நினைத்தவுடன் அமைந்ததம்மா அதற்கொரு ஜோடி
    நிழற்படமாய் ஓடுது என் நினைவுகள் கோடி
    அந்த நினைவுகளால் வாழுகிறேன் காவியம் பாடி

    மேலே வாலி எழுதிய வரிகள்தான் நிதர்சனம். மோகனப் புன்னகை திரைப்படத்துக்காக மெல்லிசை மன்னர் இசையில் டி.எம்.எஸ் அவர்கள் இந்தப் பாடலைப் பாடினார்.

    எத்தனை காலங்களாக மகளைக் கட்டிக் கொடுக்கும் பெற்றோர்கள் இப்படியிருக்கிறார்கள்? சங்ககாலத்துக்கும் முன்னாடியிருந்தே இப்படித்தான் இருந்திருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் அகனானூற்றில் ஒரு அழகான பாடல் நமக்கு விளக்கமாக கிடைத்திருக்காது.

    தொடிமாண் சுற்றமும் எம்மும் உள்ளாள்
    நெடு மொழித் தந்தை அருங் கடி நீவி,
    ————————————–
    நெய் உமிழ் சுடரின் கால் பொரச் சில்கி,
    வைகுறு மீனின் தோன்றும்
    மை படு மா மலை விலங்கிய சுரனே?
    பாடல் – கயமனார்
    திணை – பாலை
    கூற்று – செவிலித்தாயின் கூற்று
    நூல் – அகனானூறு

    மேலே கொடுத்துள்ள வரிகள் புரியவில்லையா? விளக்கமாகச் சொல்கிறேன். மகள் ஒருவனை விரும்பி களவு மணம் செய்து அவனோடு சென்றுவிட்டாள். அந்தச் சோகத்தை தந்தையின் சார்பாகவும் ஒரு தாய் புலம்புகிறாள்.

    ”என்னையும் சுற்றத்தாரையும் கொஞ்சம் கூட உள்ளத்தில் எண்ணிப் பார்க்காமல், ஊரில் புகழ் மிகுந்த தந்தையின் காவலையும் தாண்டிக் கிளம்பிச் சென்றாளே! இவள் இங்கு இருந்த வரைக்கும் தோழியரோடு பந்தாடுவதால் உண்டாகும் களைப்பைக் கூடத் தாங்க மாட்டாளே! இன்று கொதிக்கும் மலைக்காட்டில் அவனோடு கிளம்பிப் போனாளே!”

    கோதை நாச்சியாரை அரங்கனுக்கு மணம் செய்து கொடுத்த பெரியாழ்வாரும் பெண்ணைப் பெற்ற பாசத்தில் “ஒரு மகள் தன்னை உடையேன் (நான்). உலகம் நிறைந்த புகழால்
    திருமகள் போல் வளர்த்தேன். செங்கண்மால் தான் கொண்டு போனான்” என்று புலம்புகிறார். ஆண்டவனுக்கே பெண் கொடுத்தாலும் பெண்ணைப் பெற்றவர்களுக்கு புலம்பல்தான் மிச்சம் போலும்.

    பிள்ளையைப் பெற்றால் கண்ணீர் என்று சொல்வதும் இதனால்தான் போலும். ஆண்டாண்டு காலமானாலும் பெண்ணைப் பெற்றவர்களுக்கு இதுதான் நிலை. தான் ஒருத்தியை இன்னொரு வீட்டிலிருந்து கொண்டு வந்ததை நினைக்காத ஆண்கள் தன் மகள் இன்னொரு வீடு போகும் போது கலங்குவது வியப்பிலும் வியப்புதான்!

    இப்படிப் புலம்பிய பெரியாழ்வார் பாத்திரம் திரைப்படமாக வந்த போது அதிலும் தந்தையாக நடித்துச் சிறப்பித்தர் நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசன். அதுமட்டுமல்லாமல் இந்தப் பதிவில் பார்த்த நான்கு பாடல்களில் மூன்று பாடல்கள் நடிகர் திலகம் தந்தையாக நடித்த சிறப்பு பெற்றவை.

    மூங்கில் விட்டுச் சென்ற (அபியும் நானும்) – http://youtu.be/Jv2ZUsGQpWw
    மரகதவல்லிக்கு மணக்கோலம்(அன்புள்ள அப்பா) – http://youtu.be/MNx6Oz7KDxc
    பாசமலரே அன்பில் விளைந்த (நீதிபதி) – http://youtu.be/YKo4y7B1iWI
    கல்யாணமாம் கச்சேரியாம் (மோகனப் புன்னகை) – http://youtu.be/v5MyR7lX30E

    அன்புடன்,
    ஜிரா

    233/365

     
    • rajinirams 11:13 pm on July 23, 2013 Permalink | Reply

      பதிவு அருமை.தந்தை மகள் பாசத்தை விளக்கும் உன்னத பாடல்கள். கல்யாணமாம் கச்சேரியாம் வாலி எழுதிய பாடல்.

      • GiRa ஜிரா 2:58 pm on July 24, 2013 Permalink | Reply

        உண்மைதான். கல்யாணமாம் கச்சேரியாம் பாடல் வாலி எழுதியதுதான். தவறுக்கு மன்னிக்க :)

    • amas32 6:28 pm on July 24, 2013 Permalink | Reply

      மகளுக்கும் தந்தைக்கும் உள்ள உறவு அலாதியானது. கமலஹாசன் வாய்க்கு வாய் எனக்கு கடவுள் பக்தி இல்லை என்பார் ஆனால் தாய் பக்தி அதிகம். பெற்ற மகளுக்கு வைத்தப் பெயர் ராஜலக்ஷ்மி. தாயிடம் காட்டிய பாசத்தை மகளிடம் இருந்துப் பெறுகின்றனர் ஆண்கள். இதில் பெரியாழ்வாரும் விலக்கல்ல!

      பாடல்கள் அனைத்தும் அருமை!

      amas32

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 88 other followers